Heiligen & Ketters
|
"Er is tot nu toe niets valsers en gemeners
onder de zon geweest dan heiligen."
Friedrich Nietzsche
|
|
|
Mohammed: de Ketterse Profeet
Moslims realiseren zich niet dat hun profeet volgens de christelijk-kerkelijke leer een ketter is. Mohammed wees de axiomatische geloofsstellingen waarop het christendom berust volledig af. Hij ontkende de primitief-religieuze triniteitsgedachte, ontkende de goddelijkheid van Jezus, en, uiterst belangrijk, ontkende de kruisdood van Jezus: waarmee hij zich lijnrecht opstelde tegenover al diegenen die beweren dat Jezus 'voor ons' gestorven is.
In 381 A.D. kwam een ander concilie in Constantinopel bijeen en verklaarde dat de heilige geest net als de Vader en de Zoon aanbeden en verheerlijkt moest worden. Een jaar later, in 382 A.D., kwam in Constantinopel nog een synode bijeen waarop de volledige godheid van de heilige geest werd bevestigd. Datzelfde jaar, voordat er een concilie in Rome werd bijeengeroepen, presenteerde paus Damasus een verzameling leringen waarin werd uiteengezet wie door de kerk veroordeeld moest worden. Het document, de Tomus van Damasus genoemd, bevatte de volgende verklaringen:
Indien iemand ontkent dat de Vader eeuwig is, dat de Zoon eeuwig is en dat de Heilige Geest eeuwig is: hij zij een ketter.
Indien iemand ontkent dat de Zoon van God waarlijk God is, net als de Vader waarlijk God is, alle macht bezit, alle dingen weet en gelijk aan de Vader is: hij zij een ketter.
Indien iemand ontkent dat de Heilige Geest . . . waarlijk God is . . . alle macht bezit en alle dingen weet, . . . hij zij een ketter.
Indien iemand ontkent dat de drie personen, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, waarlijk personen zijn, gelijk aan elkaar en van gelijke eeuwigheid, in wie alle zichtbare en onzichtbare dingen besloten liggen, dat zij almachtig zijn, . . . hij zij een ketter.
Indien iemand zegt dat [de Zoon die] vlees werd niet in de hemel bij zijn Vader was terwijl hij zich op aarde bevond: hij zij een ketter.
Indien iemand zegt dat de Vader God is en de Zoon God is en de Heilige Geest God is, . . . en toch niet zegt dat zij n God zijn, . . . hij zij een ketter. (Bron)
A Curious Kind of Catholic
A look inside John Kerry's preferred place of worship,
the Paulist Center.
It's where people who hate the Church go to church.
The church is spare, consisting of a medium-sized auditorium built in the Federalist tradition. The ceiling is high and there are pews both on the ground floor and in the balcony. The altar in the front is tiny. Hanging in the space above it is the only artwork of note: a large, abstract sculpture of Christ, behind which hangs a tree trunk, in roughly the space of a cross.
There are no kneelers in the church and the atmosphere is decidedly casual. At times the Mass departs from the Catholic text.
On the back of the Sunday bulletin, the Paulist Center carries ads, like all Catholic churches do. Where most Churches have ads from local florists, funeral homes, hotels, and restaurants, the Paulist Center carries ads for the Animal Rescue League and "Yoga of the Future." The biggest block of ads is from psychotherapists. More than a fifth of the ads in the Paulist Center bulletin are from "Jungian psychoanalysts" who offer counseling, "body psychotherapy," and even "dream interpretation."
The ideology which brings people to the Paulist Center is best explained by the Center's Mission Statement which declares, "Attentive to the Holy Spirit, we are a Catholic community that welcomes all, liberates the voice of each and goes forth to live the Gospel of Jesus Christ." ) In their Vision Statement, the Center goes on to explain that they aspire to serve "those persons searching for a spiritual home and those who have been alienated from the Catholic Church."
The subtext here--with talk of liberating voices and welcoming people alienated from those other mean Catholic churches--is that the Paulist Center is Catholic, but not really: more Episcopal lite; or orthodox Unitarian. (Daily Standard, 25-7-2004)
Steenbok (vorm) & Waterman (vrijheid)
Carl Gustav Jung is de filosoof van de volledigheid - en daarmee automatisch de vijand van de 'heilige (lees: gereduceerde) mens. Jung zou je een aanhanger van de ketterse Profeet Mohammed kunnen noemen - wanneer het niet zo was dat verkondigers van het heilige sadisme de liberale, tegen heiligverklaring van mensen en zaken gerichte boodschap van Mohammed hebben geannexeerd.
Niet de liberale vereniger heeft de macht in handen in moslimland, maar de anti-liberale verdeler: de sadistische splijtzwam, die verdeelt om te kunnen heersen en die heerst om dood en verderf te kunnen zaaien - precies zoals wij dat als doen als 'goede' christenen en joden (want dat zijn de twee machtige partijen die momenteel - gesteund door alles wat willoos, nihilistisch en apathisch is - de moslimwereld in vuur en vlam aan het zetten zijn ).
We dienen het sadisme: het joodse sadisme, het christelijke sadisme en het islamitische sadisme. En daarom is het een verademing een blik te kunnen slaan op een christelijke gemeenschap die zich niet richt op de sadistische (morele) meerderheid, die de eenling ontkent, maar op die buitenbeentjes die vanwege de terreur van de heiligen in zeker opzicht 'geestelijke thuislozen' geworden zijn.
De tegenstelling 'autoritaire, formele kerk' versus 'anti-autoritaire, informele gemeente' is terug te vinden in de horoscoop van John F. Kerry, waar het ascendant- of ego-teken Steenbok (Saturnus=vorm) naast het partner- of alter-ego-teken Waterman (Uranus=vrijheid) is geplaatst.
Het teken Waterman wordt beheerst door de planeet Uranus, die in de geboortehoroscoop van Kerry sterke negatieve aspecten ontvangt. Vooral het Zon-Uranus-aspect valt daarbij op. Dat aspect is de vijand van alles wat op een valse manier heilig is, zodat het te begrijpen valt dat Kerry voor een kerkparochie kiest die marginale trekjes vertoont: zich open stelt voor buitenbeentjes die zich niet thuis voelen in de beperkende wereld van het onderdrukkende, formalistische fatsoen.
Eigenlijk horen mensen die sterk onder invloed staan van de planeet Uranus niet thuis in een ceasaristische (Roomse of machtsgebonden) onderdrukkingsgemeenschap. Rooms staat voor verkettering van de onafhankelijke ander. Rooms staat voor het heilig verklaren van de vorm, zodat afwijkende vormen al snel worden afgewezen in dienst van het morele sadisme dat altijd de dood (het kruis - de martelaar) boven het leven (de opstanding - de levensgenieter) plaatst.
Dat het 'Paulistisch Centrum' de aan het kruis genagelde Jezus (symbool van eeuwige geestelijke knechtschap) vervangen heeft door een Jezusfiguur die zich losmaakt van zijn aardse gebondenheid (de boomstronk) zou je kunnen zien als een aanval op het traditionele Roomse denken en een lofzang op de naar geestelijke vrijheid verlangende mens de mens die net als de profeet Mohammed het sacrale verplaatst naar de hemel (alleen God is heilig), zodat de mens gewoon mens tussen mensen kan zijn, zonder dat hij zich gedwongen voelt vreemdelingen op een blind-sadistische wijze te veroordelen.
Gays to gain in Kerry White House
By Cheryl Wetzstein
BOSTON A parade of Democratic leaders and Hollywood stars, including Ben Affleck, yesterday reassured homosexual delegates and advocates that they have a lot to gain by defeating the Bush administration and electing a Kerry administration.
"If nothing else, you will have a mom in the White House," Teresa Heinz Kerry said before the packed hotel room of homosexual delegates and advocates.
"You're pushing the envelope, and we, as a country, have to respond with policies and cultural acceptance," said Mrs. Kerry, wife of Democratic presidential candidate Sen. John Kerry.
Dignity and respect are paramount qualities, she said. If any of the Kerry children were to say they were homosexual and wanted to marry their partner, she said, "I would ... share my joy and my pride with all my friends," just as if they were marrying someone of the opposite sex. (Washington Times, 29-7-2004)
|
London-Based Iranian Photographer
To Give Speech At Tehran Museum
TEHRAN, August 1 - London based Iranian photographer Mitra Tabrizian will be speaking at Tehran Museum of Contemporary Arts on August 4th. Following a seminar at the Tehran Photography Biennial, Tabrizian will deliver a speech entitled Beyond the Limitations.
Mitra Tabrizian was born in Iran and studied film and photography at the University of Westminster, London. Her work combines techniques from documentary photography, reports and advertising to make the viewer aware of the ideologies underlying the construction of cultural identities.
She established a reputation in her work with Andy Golding on the photo series The Blues (1986-87) and Surveillance (1990). (Mehr News Agency )
Mitra Tabrizian, 'The Perfect Crime'
The Perfect Crime concentrates on the notion of violence as a reality of every day life - & people's 'indifference'!
Reminiscent of stills from crime movies, the work focuses on the moment before or after the crime, yet leaving the event outside of the frame. What the photographs portray then are people's reactions to the event. However, unlike those film stills where you see some expressions of surprise, shock or horror, the character's in "The Perfect Crime', for most parts, indicate 'indifference'...
In a society over-saturated with violence, where we've become immune to it, the title 'The Perfect Crime' is used as an irony to refer not to the crime as such, but to our reaction to it. Or, rather, the crime becomes 'perfect' when no one cares. So violence goes on, 'unnoticed'! (www.iniva.org 2003)
De ergste misdaden zijn altijd de vergeten misaden, de misdaden die dagelijkse routine geworden zijn, omdat ze deel uitmaken van een door iedereen geaccepteerde bestaansvisie, waarin met blindheid geslagen mensen het gebeuren om hen heen niet meer ter discussie stellen - niet zozeer vanwege de sadistische wil anderen te kwellen, maar vanwege de terreur van de gelijkschakelende macht, die alle intelligente impulsen in mensen verdacht maakt, op zo'n ingrijpende wijze dat intelligente mensen zich zwak en machteloos voelen en gaan geloven dat elke vorm van redelijk verzet zinloos is.
Binnen die sadistische werkelijkheid - die alleen maar beschaafd lijkt omdat de onverschilligheid heeft afgesproken datgene wat niet gezien mag worden domweg te negeren - is cultuur 'anti-cultuur' geworden. Kunstenaars stellen geen positieve daden meer, zien het niet als hun taak gevoelens van doodgewone, simpele menselijkheid in andere mensen op te roepen, en waarschuwen zelfs niet meer..; zodat er een vreemd beeld van verschrikking ontstaat, dat alleen nog maar gezien en beleefd wordt door de slachtoffers - die vol ongeloof toekijken hoe iedereen hun ellende ontkent.
Die vergeten ellende vormt een onlosmakelijk onderdeel van het leven. Pogingen die ellende los te weken uit het menselijk bestaan en heilig te verklaren via een projectie in monumenten, protserige boekwerken en andere vormen van op realiteitsvervalsing gerichte aanbiddingsactiviteiten vergroten alleen maar de onverschilligheid voor het lijden, zodat herdenking van lijden dat allang geen lijden meer is in feite zinloos is en in dienst staat van wat Mitra Tabrizian (die kunst niet ziet als een vorm van morele eredienst) 'De Perfecte Misdaad' noemt.
|
Yossi Beilin & Theodor Herzl
seculiere verdedigers van een ouderwetse theocratie
Isra l lijdt al vanaf de oprichting in 1948 onder de dubbelzinnigheid van wat blinde ideologen 'het jodendom' noemen, een begrip dat je rustig een 'modern monster van Frankenstein' kunt noemen, gezien het feit dat het een uitermate gekunsteld samenstelsel is van losse 'lichaamsdelen', die vanuit de meest donkere grafkamertjes van de menselijke geest werden opgediept. Dat die dubbelzinnigheid niet openlijk aan de orde wordt gesteld, resulterend in een rationele keuze voor eerlijkheid en rechtlijnigheid, zaken waarop een moderne democratie gebouwd dienen te zijn, bewijst dat de doelstellingen van de vader van het Zionisme, Theodor Herzl: 'van Isra l een moderne, Westerse staat maken, waarbinnen moderne mensen het judaisme op een moderne wijze kunnen beoefenen of belijden', nog lang niet verwezenlijkt zijn.
Een van de weinige inwoners van Isra l die regelmatig pogingen in het werk stelt een bres te slaan in de muur van irrationaliteit die joden rondom zichzelf hebben opgebouwd is Yossi Beilin, een relatief gezien jonge politicus, die binnen het bolwerk van ouderwetse ideologen dat de macht in handen heeft (de neo-Zionisten) helaas maar weinig invloed heeft, zodat je er niet aan ontkomt hem in de hoek van de 'door bijna niemand serieus genomen ketters' te plaatsen.
Op de website van het Israelische dagblad Haaretz valt hij een aantal als antidemocratisch ervaren aspecten van de religieuze wetgeving aan.
"The fact that the laws governing personal status in Israel are religious ones is a stain on our law books. Personal status laws discriminate between men and women. They also impair the basic rights of citizens to establish a family at all, as in the case of a mamzer (a bastard, as defined by religious law) - or a family as they see fit, in the case of a cohen, a descendent of the priestly line, and a divorced woman. Norms are forced on us that are impossible to explain in a democratic society: for example, halitza, the ritual that involves a widow's release from the obligation to marry her deceased husband's closest relative, or the laws relating to a "rebellious" woman. The fact that no possibility of civil marriage recognized by the state exists in Israel and that people must marry abroad to undergo such a ceremony, must be corrected." (Haaretz 2-8-2004)
Dat het Zionisme van oorsprong antireligieus is, in die zin dat godsdienst en staat niet aan elkaar gelijk worden gesteld, blijkt overduidelijk uit een dagboekfragment van Theodor Herzl, de man die algemeen wordt gezien als 'de vader van het Zionisme':
"The Hassid Ahron Marcus of Podgorze again writes me a fine letter in which he holds out the possibility that the three million Hassidim of Poland will join my movement. I am answering him that the participation of the orthodox will be most welcome - but no theocracy will be created." (Diary, 17 April 1897 )
Herzl was op religieus-ideologisch gebied een warhoofd, een utopist, die er stilletjes van uitging dat de Oost-Europese joden die hem steunden (het begrip 'Zion' is in feite een product van sterk Messianistisch gerichte, niet-Westerse joden), wanneer ze eenmaal een eigen staat zouden bezitten, vanzelf zichzelf zouden ontwikkelen tot 'superieure, moderne geesten', die met hun moderne verlichtende inzichten een voortrekkersrol zouden kunnen spelen in een Arabische wereld, die hij vanuit een merkwaardig soort meerderwaardigheidsbesef (zij zijn onbeschaafd en wij brengen hen als moderne verlossers de Westerse beschaving) niet tot anti-semitisme in staat achtte.
Het Isra l van Theodor Herzl was niet de door religieuze fanatici tot 'heilig land' uitgeroepen schijntheocratie van nu, waar een seculiere meerderheid zich laat terroriseren door orthodoxe rabbijnen, alleen maar omdat de onderdanige opstelling tegenover religieuze terreur miljarden aan buitenlandse steun oplevert. Het begrip 'religieus Zionisme' kende Herzl niet, en de man zou zich waarschijnlijk omdraaien in zijn graf wanneer hij zou zien welke onverdraagzame religieuze fanatici vandaag de dag zijn (seculiere) moderniserings- en verlichtingsdroom belachelijk aan het maken zijn.
Theodor Herzl led the Zionist movement from its formal inception in 1897 until his death in 1904. Herzl outlined his vision for a Jewish state in Der Judenstaat (The Jewish State, 1896). The book described the practical functions of a secular, cosmopolitan state, where the best ideas and technology of the west could come together in an environment free from anti-Semitism.
Herzl was the leader of the masses... He aroused in the Jewish masses messianic hopes. His starting point was political and rational, but he derived his emotional power and political force from irrational levels. Herzl's political Zionism, the modern secular Zionism in whose name he spoke, was nurtured by the fertile soil of thousands of years of yearning for a messianic revelation. (www.wzo.org)
Hegira: het geboortejaar van de Islam
The Era for the calendar begins on the evening of the Prophet's Flight from Mecca to Medina. That occurred at the time of the first visible crescent of the New Moon, on the first day of the month of Muh.arram, or 16 July 622 AD (Julian reckoning). The "Flight" in Arabic is the H.ijrah, so the Era of the Moslem calendar is called that of the Hijrah or, in English, the Hegira. (Bron)
Hegira, Zero Year of Islam:
July 16, 622 (AH), 6:41 pm,
Mecca, Saudi Arabia
Hoewel de datum 16 juli 622 objectief gezien weinig meer is dan een etiket dat door Islamitische bestuurders is toegekend aan 'de Islam' kun je als astroloog er een bijzondere betekenis aan toekennen via het vervaardigen van een horoscoop, die de nuchtere, objectieve feiten in een religieus-magisch kader vat, zodat ze binnen het magisch-religieuze wereldbeeld dat de Islam in belangrijke mate is hun eigen magisch-realistische betekenis krijgen.
Wat opvalt is dat de tekens Kreeft, Leeuw en Waterman een belangrijke rol spelen. De Zon bevindt zich in het teken Kreeft, terwijl de Maan het teken Leeuw opeist. Het Lam (de Kreeft), zou je kunnen stellen, ligt hier naast de Leeuw.
Dat de vlucht van de profeet Mohammed ('s avonds bij het zichtbaar worden van de nieuwe maan) het ascendantteken Waterman oplevert, het teken dat vanouds de strijd voor individuele vrijheid symboliseert, zou voor religieuze mensen een aansporing kunnen zijn om aan de waarden en normen die bij dat vrijheids- en broederschapsteken behoren bijzondere betekenis toe te kennen.
de lastige vernieuwer &
de wraakzuchtige dwingeland
Dat serieus astrologisch onderzoek bemoeilijkt wordt vanwege het gebruik van verschillende berekeningssystemen, die door de gebruikers op een zodanige wijze tot algemeen geldende norm worden verheven dat elke vernieuwer gezien wordt als een ketterse nieuwlichter heb ik ontdekt in het jaar 1979 toen ik in een interview met een verslaggever van de Zwolse Courant het onkritische gedrag van 'de beroepsastrologen' op de korrel nam. In dat interview maakte ik melding van het nieuwe aspectensysteem dat ik ontworpen had, een systeem dat, wanneer het juist is (en daar ging en ga ik van uit), op een radicale wijze alle astrologen in hun hemd zet, omdat zij alle jaren door hun klanten adviezen gegeven hebben die in het licht van het nieuwe systeem onjuist zijn, zodat ze weinig anders kunnen doen dan hun excuses aanbieden en toegeven dat ze op een kritiekloze wijze de mensheid bedonderd hebben.
Het interview leidde tot hevige emoties in het kleine, maar toch zeer gesloten astrologiewereldje. Via kennissen hoorde ik dat ik op een zwarte lijst geplaatst zou zijn, zodat ik nooit meer door enig lid van het officiele beroepsgarde serieus genomen zou worden, een vorm van wraakzuchtig gedrag die ik schouderophalend over me heen heb laten gaan, omdat ik op een uiterst eigenzinnige wijze maling heb aan alles wat dom, vals en wraakzuchtig is.
Ik maak melding van dit kleine provinciale ruzietje omdat in de horoscoop die ik op grond van de Hijrah-gegevens heb opgesteld het teken Waterman de ascendant beheerst, terwijl in de horoscoop waarnaar de link verwijst het teken Steenbok die plaats bezet. Dat verschil is het gevolg van mijn verwerping van het algemeen toegepaste Placidus-huizensysteem, dat vanwege het z.g. poolcirkelprobleem niet universeel toepasbaar is - hetgeen onwrikbaar bewijst dat het onmogelijk zichzelf het predikaat 'wetenschappelijk' toe kan eigenen. In een wereld waarin appels op de ene plaats omhoog vallen en op een andere plaats omlaag kunt je moeilijk de bestaande zwaartekrachtwetten blijven hanteren - en toch deden astrologen dat en blijven ze het (gezien mijn plaatsing op de zwarte lijst) nog steeds doen.
Op het progressieplaatje (dat is opgesteld met behulp van mijn eigen programma) kan eenieder zien dat tijdens dat 'beruchte' interview een aantal ruzieaspecten werkzaam waren, waarvan het Pluto-Uranus-aspect (dat ook in mijn geboortehoroscoop voorkomt) het meest aansprekende aspect is. Uranus staat voor vernieuwing, Pluto staat voor vernietiging van oude zaken en de combinatie van die twee planeten levert (logisch verder redenerend) het verlangen op oude, versleten zaken door nieuwe te vervangen, waarbij je (gezien het feit dat het hier om een negatief aspect gaat) kunt rekenen op tegenwerking van Plutonische figuren die vanuit het dwingende verlangen de eigen machtspositie in stand te houden via laster- en haatcampagnes zullen proberen de gevaarlijke vernieuwer weg te werken.
Het programma New Age Astrologie geeft de volgende beschrijving van het progressief-negatieve Pluto-Uranus-aspect:
Dit aspect kan wijzen op plotselinge, onverwachte veranderingen in het leven, die soms tot een volledig nieuwe levensinstelling kunnen leiden, waarbij volledig afstand wordt gedaan van alles wat als oud en overleefd wordt ervaren.
Men voelt zich in deze periode aangetrokken tot mensen die volkomen anders zijn dan degenen met wie men tot dan toe is omgegaan. Samen met hen gaat men vaak de confrontatie aan met een wereld die als geestelijk vervuild wordt gezien. Bij dit aspect hoort het begrip grote schoonmaak . Zowel op materieel als spiritueel gebied streeft men naar openheid en ruimte. Soms mislukt dat streven en roept men een immense chaos op. In het laatste geval kan deze periode tot grote verwarring leiden, waarin men zich de speelbal voelt van de omstandigheden.
|
Bush & Terreur
Based on so-called "credible" reports, Homeland Security Secretary Tom Ridge has warned that Osama bin Laden is now "planning to disrupt the November elections." A large-scale attack on American soil is said to be planned by Al Qaeda during the presidential election campaign:
" Credible reporting indicates that Al Qaeda is moving forward with its plans to carry out a large-scale attack in the United States in an effort to disrupt our democratic process... This is sobering information about those who wish to do us harm... But every day we strengthen the security of our nation." (Quoted in AP, 8 July 2004)
"Possible targets" include the Democratic National Convention in July and the Republican Convention in New York in August. (FromTheWilderness.com)
een negatief saturnus-pluto-aspect is werkzaam
|
Astrologisch gezien hoort terreur (een activiteit die altijd gekenmerkt wordt door het verlangen op een dwingend-irrationele wijze je wil op te leggen aan anderen) bij het dierenriemteken Schorpioen en de daarbij behorende planeet Pluto. Pluto in zijn negatieve gedaante staat voor laster, destructiewoede, blinde onredelijkheid, valse wreedheid en al die andere destructieve zaken die bij het leven horen en die we allemaal op een eigen wijze beleven: de een via kleine pesterijtjes en achterbaks getreiter, de ander via het domme gezwam van godsdienstwaanzinnigen, en weer een ander via de bommen en granaten die afkomstig zijn uit de geweren en kanonnen van de meest destructieve wezens die er op Gods aardbodem rondlopen: de generaals en hun slaafse voetvolk.
Soldaten zijn NOOIT, maar dan ook echt NOOIT, vrijheidsstrijders. We proberen onszelf dat wijs te maken. Wanneer een nuchter mens ons zoiets zegt bekogelen we hem onmiddellijk met Plutonische onredelijkheid...
"Hitler", roepen we op een welhaast bezeten, maniakale wijze, "Hitler, die is dankzij de heldhaftige acties van Britse en Amerikaanse soldaten verslagen..."
Maar we hebben ongelijk, omdat we maar een stukje van de waarheid vertellen, zoals onredelijken dat altijd doen, omdat ze domweg niet willen leven in een wereld waarin ze via de confrontatie met de volledige waarheid 'eerlijk' en 'gewetensvol' moeten zijn.
Soldaten ontwikkelen geen geweten. Soldaten nemen we het geweten af! Dat dienen we ons goed te realiseren. Soldaten vechten altijd tegen andere soldaten en het kenmerk van die andere soldaten is dat ze ook gewetenloos zijn ('Befehl ist Befehl').
Hitler kon dus alleen maar worden verslagen omdat hij onze gelijke was. Wanneer hij anders was geweest zou hij niet Hitler zijn geweest en dan zouden we hem ook niet hebben kunnen overwinnen, waarbij we moeten inzien dat 'overwinning' in dit geval niks anders is dan jezelf gelijk maken aan de overwonnene.
Oorlog voeren is een zinloos, moralistisch spel. Een wreed spel, waarbij de wreedheid van de een vervangen wordt door de wreedheid van de ander.
Astrologie stelt de objectieve, gewetensvolle waarnemer in staat dat zinloze proces te bestuderen. Astrologie is een uiterst pessimistische wetenschap, die tegelijkertijd daarom zo positief is omdat ze de kern van het religieuze denken bloot kan leggen en bevestigen, namelijk de noodzaak van de naar weten verlangende enkeling zich los te maken uit de tredmolen van een door primitieve moralisten beheerste sadistenwereld. (3-8-2004)
Het Gewetenloze Rode Boekje van Amerika
The three chief tenets of neo-conservative ideology are:
The human condition is a choice between good and evil, and the true measure of political character is to be found in the willingness by the former (themselves) to confront the latter.
The fundamental determinant of the relationship between states rests on military power and the willingness to use it.
The Middle East and global Islam is the prime theatre for American overseas interests. (Alternet 27-7-2004)
"...the outcasts and outsiders, the exploited and persecuted of other races and colors, the unemployed and the unemployable...Their opposition hits the system from without, and is therefore not deflected by the system; it is an elementary force which violates the rules of the game and, in doing so, reveals it as a rigged game...The fact that they start refusing to play the game may be the beginning of the end of a period." Herbert Marcuse: One Dimensional Man, p.256
|
|
Saturnus vertegenwoordigt het principe van de begrenzing, de beheersing, het plichtsbesef en het geweten (de moraal in zijn zuivere vorm: gezien als wil tot weten). In zijn positieve gedaante is hij de goede vader, die samen met de moeder (de Maan) de wereld orde en rust brengt. In zijn negatieve gedaante echter staat hij voor orthodoxie en fundamentalisme. In dat geval wordt begrenzing geremdheid en conservatisme verstarring. Eenmaal ingenomen standpunten zijn onwrikbaar en worden nooit meer veranderd.
Pluto vertegenwoordigt het dierlijke, ongeremde principe in de mens. Hij reageert instinctief, laat zich leiden door emoties en is daarom op zijn best in een wereld waarin orde en rust geen noodzakelijke vereisten zijn. In zijn negatieve gedaante staat hij voor terreur, dwang en verregaande onredelijkheid. Hij plaatst de emoties boven het gezonde verstand en is niet bereid de redelijke argumenten van de tegenstander serieus te nemen, wanneer hij zich emotioneel gekwetst voelt.
Een negatief aspect van deze twee planeten roept de meest slechte eigenschappen in mensen op. Of men is zelf een terrorist, of men wordt voortdurend lastiggevallen door personen en instanties die van de werkelijkheid een terreursysteem willen maken.
|
Zie verder: Horoscoop van Yasser Arafat
Horoscoop van Ariel Sharon
De vloek van de republikeinen
|
The Oligarchs
Or How the Virgin Became a Whore
By URI AVNERY
This is a TV series about Russia. But it could have been about Israel. Or about the United States. It is entitled "The Oligarchs" and is now being screened on Israeli television.
The "oligarchs" are a tiny group of entrepreneurs who exploited the disintegration of the Soviet system to loot the treasures of the state and to amass plunder amounting to hundreds of billions of dollars. In order to safeguard the perpetuation of their business, they took control of the state. Six out of the seven are Jews.
In the first years of post-Soviet Russian capitalism they were the bold and nimble ones who knew how to exploit the economic anarchy in order to acquire enormous possessions for a hundredth or a thousandth of their value: oil, natural gas, nickel and other minerals. They used every possible trick, including cheating, bribery and murder. Every one of them had a small private army. In the course of the series they are proud to tell in great detail how they did it.
But the most intriguing part of the series recounts the way they took control of the political apparatus. After a period of fighting each other, they decided that it would be more profitable for them to cooperate in order to take over the state...
In practice, the oligarchs ruled Russia. One of them, Boris Berezovsky, appointed himself Prime Minister. There was a minor scandal when it became known that he (like most of the oligarchs) had acquired Israeli citizenship, but he gave up his Israeli passport and everything was in order again...
The oligarchs dismissed and destroyed Alexander Lebed, the popular general who engineered the agreement, and the war has been going on since then.
In the end, there was a reaction: Vladimir Putin, the taciturn and tough ex-KGB operative, assumed power, took control of the media, put one of the oligarchs (Mikhail Khodorkovsky) in prison, caused the others to flee (Berezovsky is in England, Vladimir Gusinsky is in Israel, another, Mikhail Chernoy, is assumed to be hiding here.)
These facts must alarm everybody who cares about democracy--in Israel, Russia, the United States and elsewhere. Oligarchy and democracy are incompatible. As a Russian commentator in the TV series said about the new Russian democracy: "They have turned a virgin into a whore." (CounterPunch, 3-8-2004)
Uri Avnery is an Israeli writer and peace activist with Gush Shalom.
Terugblik 1998
Recently there has been considerable discussion among Russian intellectuals of a pointed appeal and frank warning to the Jews who now hold decisive power in that sprawling country. It was written by Eduard Topol, a gifted Jewish writer born in the former Soviet Union who now lives in the United States.
In his appeal, Topol urges Boris Berezovsky and the other Jewish magnates to forsake their lust for wealth and power, and start to show some concern for the Russian people who have suffered so much at the hands of these pitiless masters.
Here is the text of Topol's extraordinary "Open Letter to Berezovksy, Gusinsky, Smolensky, Khodorkovsky and other Oligarchs," translated for the Journal by Daniel Michaels from the text published in the respected Moscow paper Argumenty i Fakty ("Arguments and Facts"), No. 38, September 1998:
'Start To Love Russia, Boris Abramovich!'
It all started with a fax I sent to Boris Abramovich Berezovsky on June 26. It read:
"Dear Boris Abramovich! My publishers are of the opinion that the success of my books has been the direct result of the avid interest of Western readers in the actual personalities who have shaped contemporary Russian history: Brezhnev, Andropov, Gorbachev, Yeltsin and the people around them.
"I am now working on a book completing the Russian panorama at the end of the 20th century, and it is quite obvious that a writer can find no better a story than your phenomenal biography, and no better a main character in the flow of today's cataclysmic events in Russia than Boris Berezovsky. I hope that you will understand how important our meeting would be in helping me to describe the individual most affecting the course of Russian history at the close of the 20th century..."
Just two days later Berezovsky received me in his "Reception House" at 40 Novokuznetskaya Street. In this private residence, restored in modern luxurious Russian style, the best trained secretaries served me tea while passing to Berezovsky telephone receivers and notes from various ministers and presidential administrators.
Responding to my thanks for granting me the audience at such a hectic time, Boris Abramovich commented with a faint smile: "You would be writing the book in any case..."
I understood that my visit was somewhat imposed on him so I got right to the point:
"Boris Abramovich, the real reason for writing this book is this. As you probably know there is a television show called 'The Puppets.' Puppets of Yeltsin, Yastrzhembsky, Chernomyrdin, Kulikov, and others perform. But the main puppeteer is behind the scenes -- his name is Shenderovich. And in real life there are Yeltsin, Kiriyenko, Fedorov, Stepashin and the others. But the main puppeteer has a long Jewish name: Berezovsky-Gusinsky- Smolensky-Khodorkovsky, and so on.
"This is to say that for the first time in a thousand years, since the first Jews settled in Russia, we hold the real power in this country. I want to ask you straight out: How do you intend to use it? What do you intend to do in this country? Cast it into the chaos of poverty or raise it from the mud? Do you understand that a chance like this comes only once in a thousand years? Do you understand your responsibility to our [Jewish] people for your actions?"
Boris Abramovich responded with some difficulty: "Of course, as you see, financial power is in Jewish hands, but we have never looked at this from the point of view of historical responsibility."
"You have never discussed this matter among your closest associates?"
"No. We have taken note of the disproportionality and have tried to put a strong financial oligarch of Russian ancestry in power. But nothing has ever come of it."
"Why not? And, by the way, how did it happen that almost all the money in this country has ended up in Jewish hands? Are there really no competent Russian financiers? In old [Tsarist] Russia there were some exceptional Russian commercial figures -- Morozov, Tretyakov ..."
"You know," Boris Abramovich said, "of course there are some very competent bankers among the Russians. But this profession requires a second very important factor -- the will power to do the job. Because of our history Jews know how to lose and then get back up on their feet again. This is probably a result of our historical experience. But even the most talented Russians don't have this ability. They can't take the blow, and they're completely out of the game after their first loss. It's regrettable." (Institute for historical review)
Fassbinder & De Rijke Jood
Jaren geleden probeerden 'linkse' intellectuelen, onder aanvoering van Harry Mulisch, de opvoering van een toneelstuk van Rainer Fassbinder ('Het vuil, de stad en de dood') te verhinderen, alleen maar vanwege het feit dat daarin de term 'de rijke jood' werd gebruikt.
Wie naar de ontwikkelingen in Amerika en Rusland kijkt kan weinig anders doen dan constateren dat zichzelf grenzeloos verrijkende joden alles op alles zetten om het door de Nazi's geschetste beeld van 'de machtsbeluste rijke jood' te bevestigen. Ook de joodse vredesactivist Uri Avnery geeft toe dat het gedrag van joodse beunhazen opkomend rechts nationalisme in Rusland alleen maar kan bevorderen... Het vals-sentimentele optreden van Ariel Sharon (een man die vanuit de overtuiging dat 'de joden Amerika controleren' de afgelopen jaren alles op alles heeft gezet om antisemitisme te bevorderen) kan daar weinig aan veranderen.
De enig zinvolle les die we uit dat alles kunnen trekken is dat het economische systeem dat wij in stand houden niet deugt. Zowel marxistisch materialisme als kapitalistisch materialisme zijn dualistische machtssystemen die ernaar neigen de wereld op te delen in onverschillige bazen en onverschillige slaven. Het spreekt vanzelf dat de slachtoffers van dat materialisme op zoek gaan naar niet-materialistische vormen van eenheidsdenken, een streven dat ook aan te treffen is binnen het gedemoniseerde wereldje van 'de moslimterrorist'.
|
|
The Scientific Achievements
of The Arab Civilization
Islamic religion, as teachings and doctrine, affected effectively in realizing the gigantic scientific development by the Arabs. Islam ensured all suitable circumstances for comprehensive scientific renaissance of all aspects life. Islam connected science with religion.
Islam motivates scientists and researchers to master their work and use their mind, mental abilities and experience to reach established facts. So their religious duty motivated them to be accurate and to pay attention and take interest in their research.
This led Arab scientists to establish the bases and rules of the methodologies of scientific research which was built strongly on truth and experience.
In the twentieth century, this scientific trend was adopted and followed as the only way for realizing scientific progress. (Thana Hadiar, Syria Times 3-8-2004)
Wie het onderwerp 'heiligen & ketters' ter sprake brengt zal onvermijdelijk de vraag aan de orde moeten stellen of religie (heiligdoenerij) en wetenschap (objectiviteit voorwenden) met elkaar in overeenstemming te brengen zijn.
Vaak is datgene wat men 'heilig' noemt weinig meer dan een bespotting van alles wat geestelijke ontwikkeling nastreeft en even vaak is datgene wat men 'wetenschappelijk' noemt niets anders dan het overgieten van een stapel kleinburgerlijke clich s met een zakelijk ogend papje waaronder doodgewone domheid en geborneerdheid schuilgaat.
Wetenschap en religie gaan alleen dan samen, wanneer je wetenschap ziet als een methode om God te dienen. De een dient God door een rare muts op zijn hoofd te zetten (hij speelt graag de rare figuur en wil altijd het kleine jongetje blijven dat van verkleedpartijtjes houdt) en de ander - de meer serieuzer aangelegde - ziet meer in een zakelijk ogende chirurgenpak, dat hem in staat stelt op een wetenschappelijk verantwoorde wijze mensen open te snijden - ook erg infantiel in feite (snijden is vanuit religieus standpunt gezien menselijk falen), maar in elk geval nuttiger dan het frivole spelen met een raar ogende muts.
Als anarchistisch schrijver zit ik soms met verbazing te kijken naar de jongens en meisjes van de mutserij. Vroeger, toen ik kind was, had ik een broertje dat (we waren rooms) een eigen altaartje bezat. Op zijn twaalfde verjaardag kreeg hij een misgewaad cadeau, compleet met roomse priestermuts!
"Wil je misdienaar zijn?" vroeg hij mij op een dag, want hij was van plan een echte heilige mis op te dragen . Maar aangezien ik tot de wat serieuzer aangelegde typen behoor wuifde ik met mijn kleine kinderhanden (ik was 9 jaar oud) het voorstel van de hand en ik stortte mij vol verve op mijn meccanodozen, waarvan de onderdelen vervaardigd waren uit koel, zakelijk ijzer, hetgeen mij meer aansprak dan de glazen kannetjes waarmee mijn 'grote broer' - ijverig allerlei duistere formules prevelend - in de weer was.
Dat mijn broer - ondanks zijn urenlange meditaties op zolder voor het kleine altaar - toch nog goed terechtgekomen is (hij werd beroepsmilitair en goeder kan een mens niet zijn in onze door heiligen geregeerde maatschappij) zou ik een zegen willen noemen.
Waarmee ik heb aangetoond dat zelfs een ketterse anarchist zo zijn heilige buien heeft...; hetgeen ook voor de hand ligt natuurlijk, omdat een ketter God nu eenmaal op een ketterse wijze dient.
|
|
Alles ist vorausbestimmt
Durch die gro e G te Allahs,
Ach, was soll ich tun?
Ich bin l ngst vorausbestimmt
F r den Wein und f r die Schenke
Ach, was soll ich tun?
Wie die V gel ihre B sche,
Wie die Rehe ihre W lder
Lieben durch Vorausbestimmung,
Also liebe ich alleine
Wein und Schenke und die Schenkin, -
Alles ist vorausbestimmt
Durch die gro e G te Allahs,
Ach, was soll ich tun?
HAFIZ (1325 - 1389 ) was the poetic name of Shams ud-Din Mohammed which, in Arabic, means 'one who knows the Koran by heart'. He was born in Shiraz, Persia. As a theologian he preached tolerance, as a poet he produced over 700 poems collected in a work called 'divan'. Hafiz' poems are considered one of the highpoints of Persian poetry.
|
|
Revolutie (dwingend ingrijpen) &
Evolutie (handelen door niet te handelen)
Der junge Khomeini hatte sich zwar einer bestehenden "konservativen" (in religi ser Sicht) Str mung angeschlossen, die relativ aussichtslos und steril an der Gesetzestreue festhielt. Doch erregte er Verwunderung damit, da er islamische Mystik bzw. Gnosis (Irfan) als Studienfach w hlte und eine besondere Vorliebe f r den mystischen Dichter Hafis hegte. (Bron
Wie de biografie van Khomeini bestudeert ontdekt dat de man tijdens zijn studiejaren veel aandacht heeft besteed aan de binnen de christelijke religie als 'ketters' (=wetteloos) ervaren gnosis, ondanks zijn vreemde, conservatieve voorkeur voor 'de strengheid van de wet' - een wet die op een depressief makende wijze ernst niet weet te combineren met simpele pleziertjes, zoals verwende hedonisten in het Westen hun simpele levenslol op een eveneens depressief stemmende wijze presenteren als de absolute ontkenning van de ernst.
Gnosis (het samengaan van verstand en gevoel) is wat negerslaven in de Zuidelijke Staten van Amerika 'blues' noemden - ervaring van de ernst van het leven, die ernst op een realistische wijze volledig accepteren, maar tegelijkertijd via het ontwikkelen van een bijzonder soort (hartverwarmend) optimisme proberen die ernst te bezweren, zodat het leven niet gezien wordt als een uitdaging die om overwinning vraagt, maar als een reeks van hindernissen waar je je via het ontwikkelen van een berustend-positieve levenswijze tegen wapenen kunt.
Het spreekt vanzelf dat een cultuur die blues-loos is zich op geen enkele wijze kan wapenen tegen 'het ongeluk'. Binnen de wereld van 'de gelukkigen' heerst de harteloze wet van het dwingende geluk: Mensen dwingen gelukkig te zijn op een wijze die altijd wordt bepaald door anderen, die hun geluk ontlenen aan het dwangmatig veranderen van de werkelijkheid.
Voor een gnostisch fatalistische levenshouding, zoals die tot uitdrukking wordt gebracht door de Perzische dichter HAFIS (een dichter waar de jonge Khomeini zich sterk toe aangetrokken voelde), is zo'n wereld geen plaats.
Het leven mag niet worden aanvaard zoals het is, maar het moet veranderd worden, omgevormd, op een zodanige wijze dat geluk en ongeluk tegenpolen worden, met als noodzakelijk resultaat dat de gelukkige mens nooit in staat zal zijn de ongelukkige mens als gelijke (de weg van het hart) te ontmoeten.
Het is die dwingende gelukscultuur die de jaren zestig generatie ons heeft gebracht. De wereld mag geen oord zijn waar je via het ervaren van beperkingen de relativiteit van menselijk handelen gaat inzien, nee, de wereld is een oord waar alles in het teken staat van het doen.
Het is die doe-dwang die ons het moderne kapitalisme heeft opgeleverd, een vorm van kapitalisme die geen plaatsen meer toelaat waar het leven stil kan staan, zodat alles wat zacht, gevoelig en ernstig is vernietigd wordt.
Het spreekt vanzelf dat het de ex-marxisten waren (de doeners) die zich ontpopten tot de meest fanatieke en inhalige kapitalisten. Ze kennen het woord 'contemplatie' niet, noemen iedereen die stil wil blijven staan om na te denken een 'dominee' of 'een elitaire ouwe zak', en ze scheppen met hun dadendrang een wereld waarin heel het leven in het teken staat van die ene grote gelukkig makende fundamentalistenwet: WERK.
Fatalisme (ook wel zien met het hart genoemd) staat nooit in dienst van slavendrijvers die de mens gelukkig willen maken. Fatalisme ziet de eigen beperkingen en eist van de omgeving dat die begrensde werkelijkheid wordt erkend, ook wanneer die erkenning ertoe leidt dat het van bovenaf opgelegd 'geluk' daarmee verworpen moet worden.
Moslimfundamentalisten en kapitalistische managers stemmen hierin overeen dat ze nooit een paar uur lang zullen luisteren naar een ouwe man met een gitaartje en een harmonica, die teksten ten gehore brengt die in strijd zijn met 'het dwingende doe-denken'.
Waar de fundamentalist de Koran als vernietiger van de blues gebruikt, daar komt de kapitalist met 'het eeuwige werken' aanzetten: de productiviteit moet omhoog, de lonen omlaag en wie niet mee wil doen wordt bestraft.
Het is in dat licht gezien geen wonder dat een uiterst liberale jazzcultuur die meer dan 50 jaar heeft gebloeid in de jaren zeventig (de jaren waarin de wereldveranderaars de macht grepen) de nek werd omgedraaid. Jazz is muzikale gnosis, wil niks dwangmatig veranderen, maar probeert via de muzikale erkenning van het ongeluk de mens een beetje gelukkiger te maken.
Ongeluk leefbaar maken zou je de werkelijke taak van de religie kunnen noemen, en daarom is het bepaald geen positieve zaak dat moderne mensen in dit land geen behoefte meer hebben aan spiritualiteit - een geestelijke werkelijkheid die nooit religieuze vormaanbidding is (dwingelandij, gelukkig moeten zijn), maar altijd ernst en gevoel (erkenning van het onveranderlijke zelf, dat binnen een hartelijke omgeving ook ongelukkig kan en mag zijn). (5-8-2004)
|
Reform Group Urges
More Balance From Congress
By Ori Nir
WASHINGTON America's largest synagogue movement is urging the White House to step up its peace efforts in the Middle East and criticizing Congress for passing one-sided pro-Israel resolutions.
The policy recommendations were outlined this week in a letter to Secretary of State Colin Powell from Rabbi David Saperstein, the Reform movement's top representative in Washington... (Forward 6-8-2004)
Reform Movement & Zionism
In 1885 the framers of the Pittsburgh Platform of Reform Judaism declared that they no longer expected Jews to return to a national homeland in Palestine. The Platform's authors proclaimed: "We consider ourselves no longer a nation, but a religious community, and, therefore, expect neither a return to Palestine...nor the restoration of any of the laws concerning the Jewish state."
By 1937 the CCAR had reversed its stand on Jewish peoplehood, and declared in its "Columbus Platform" that "Judaism is the soul of which Israel [the people] is the body." The document further states: "We affirm the obligation of all Jewry to aid in its [Palestine's] up-building as a Jewish homeland by endeavoring to make it not only a haven of refuge for the oppressed but also a center of Jewish culture and spiritual life."
The CCAR returned again to the question of Zionism in 1976, asserting in its "Centenary Perspective": "We are bound to...the newly reborn State of Israel by innumerable religious and ethnic ties....We have both a stake and a responsibility in building the State of Israel, assuring its security and defining its Jewish character." (Verklaring 1997)
Commentaar: Zoals bovenstaande regels laten zien was de joodse hervormingsbeweging ooit een echte hervormingsbeweging (van 1885 tot 1937), juist vanwege de verklaring dat God niet gekoppeld mag worden aan collectivisme en nationalisme.
In 1937 werd de weg van de hervorming verlaten en werd gekozen voor een geesteshouding die de weg heeft vrijgemaakt voor het blind-ideologische gedrag van die rechtse zionisten, die van spiritualiteit geestloze grondpolitiek hebben gemaakt: het individu is niks, het idool is alles.
Did you know that by the end of 1967, there were only 3 settlements in total (concentrated in the West Bank), whereas now, this figure has risen to 195. 18 settlements have been established in Gaza Strip, and 177 in the West Bank (including Jerusalem)? Miftah.org
|
|
Individuele Menswording &
Religieuze Idolenaanbidding
Individu of persoonlijkheid zijn in een 'vrije wereld' is een behoorlijk moeilijke opgave wanneer je een vrijheidslievend, anarchistisch buitenbeentje wilt zijn (anarchisme = idolen omverwerpen), omdat de vrijheid die aanbeden wordt weinig meer voorstelt dan de vrijheid 'massamens' te mogen (lees: moeten) zijn.
Als homo (bijvoorbeeld) word ik door de homoseksuele massamens afgewezen, vanwege mijn weigering de op aanpassing gerichte oppervlakkigheid tot God (=idool) te verheffen. Homo zijn is voor 90 procent van de homo's feest vieren en het establishment dienen (denk aan Jos Brink, die zowel 'feestvarken' als 'pastor' is..).
Wie een eigenzinnig, serieus geluid laat horen (Gesprek met de terugggekeerde Christus) ligt er al snel uit. Dat is mogelijk de reden waarom de GAY-krant (een krant die 'de homoseksuele medemens' wil steunen) mij al jaren links laat liggen. Zelfs de twee boeken die ik de krant toestuurde ('Gewoon een wonder, liefdesgedichten', en 'De Gouden Fallus, erotische sprookjes') werden in de prullenbak geworpen, ook al is de toon ervan het tegendeel van 'zwaar, vervelend en saai'.
Buitenbeentjes, zo heb ik ontdekt, kunnen nooit iets goeds doen in de ogen van aangepaste anderen.
Je bent alleen een goede homo als je een kuddedier wilt zijn, een kruising van Jos Brink (pastor), Joop Braakhekke (feestvarken) en Pim Fortuyn (opportunist): rechts, oppervlakkig en schijnheilig dus, naar boven likkend en naar onderen likkend en kwaadaardig uithalend naar de enkeling die op een strenge, eigenzinnige wijze al die pijpende, likkende en zuigende homo's de deur uitzet.
steenbok in huis 7: aanvulling en conflict...
GAY-parades zijn aan mij niet besteed. Homo's kunnen goed feest vieren , lees ik in de brievenrubriek van de Volkskrant, een stelling die voor mij een reden is mijn identiteit ter discussie te stellen.
Ben ik wel homo? Ik die het tegendeel ben van een feestvarken? Ik die feestjes van kinds af aan al gemeden heb als de gloeiende pest? Ik die overal waar ik kom een wolk van afstandelijke eenzelvigheid met mij meedraag?
Als eigenzinnig mens heb ik het vage vermoeden dat de homoseksuele medemens op een verkeerde wijze 'homoseksueel' aan het wezen is. Alleen de naam al...: 'homoseksueel'. Alsof seksualiteit de factor is die bepaalt of je wel of niet tot 'de groep' behoort.
Ikzelf heb mijn homoseksuele gerichtheid ontdekt via een ingrijpend proces van verliefd worden, een super romantisch proces, dat in de eerste plaats een immens verlangen naar liefde en tederheid in me opriep, liefdeverlangens dus, die zijn vastgelegd in de bundel 'Gewoon een wonder', die is samengesteld uit gedichten die in de verliefdheidsperiode 1974/1975 zijn geschreven.
De liefde was tragisch, omdat ze niet werd beantwoord, en heeft me in een diepe (deels psychotische) crisis gestort, die mijn leven dramatisch heeft veranderd, in die zin, dat ik aan liefdeloosheid (of ze nu homoseksueel of heteroseksueel) is geen enkele waarde meer hecht.
Wie zo diep en intens verliefd is geweest, dat hij in de ander een wezenlijk deel van zichzelf ontmoette, die kan geen plezier meer beleven aan oppervlakkige lege contacten, laat staan aan rauwe, dierlijke ontmoetingen in parken, pisbakken en dark rooms, zodat hij onvermijdelijk terecht komt in de wereld van diegenen die zichzelf 'serieus' noemen, mensen die stellen dat 'de geestelijke liefde' in hun boodschap centraal staat.
Geestelijke liefde is een duur woord, maar stelt weinig voor wanneer de geest gevangen wordt gezet in allerlei idiote vormen, regels en bepalingen, zoals dat gebeurt binnen al die religies, die in strijd met de voorschriften van de profeten het idool (de vorm) boven de mens (de vent) hebben geplaatst.
In Nederland heeft de tegenstelling 'Vorm-Vent' voor de oorlog een rol van betekenis gespeeld via het tijdschrift Forum, dat onlosmakelijk verbonden is met Menno ter Braak en Eduard du Perron, twee schrijvers die de dood vonden op het moment waarop ons land door het nationaal-socialisme werd bezet.
De dood van Forum betekende in feite ook de dood van de vrije geest. Waar Ter Braak en Du Perron via de benadrukking van de persoonlijkheid van de schrijver in feite anarchisten waren (het IK is de ontkenning van het IK-loze idool), daar waren en zijn de naoorlogse schrijvers anti-anarchisten, die niet in staat zijn eigenzinnigheid en persoonlijkheidsontwikkeling te koppelen aan het positieve verlangen een vrij en onafhankelijk individu te willen zijn -een mens kortom die vanwege datgene wat hij IS onvermijdelijk in strijd komt met al datgene wat niet wil ZIJN, omdat het zijn identiteit ontleent aan het niet bestaande: de illusies van de massa, die altijd schijnvrijheid in het leven roept en alleen diegenen beloont die de schijn boven de werkelijkheid plaatsen.
Binnen een schijncultuur is de ernstige mens, die de realiteit zoekt, altijd de zondebok. Mijn verliefdheid (bijvoorbeeld) was realiteit, een prachtige gewaarwording van geestelijke verbondenheid met een ander, maar liep desondanks uit op een catastrofe, omdat die ander de gevangene was van een primitief christelijke groepering die het als taak van de man ziet in het huwelijk te treden met een tot idool verheven wezen: 'de vrouw'.
Dat 'de vrouw' helemaal niet bestaat is een stelling die verdedigd wordt door feministen en ik vind het daarom merkwaardig dat het feminisme zo weinig belangstelling toont voor de astrologie, omdat de astrologie bij uitstek de wetenschap is die het kleinburgerlijk-religieuze fabeltje van 'de heilige vrouw' aan stukken kan blazen.
Astrologie kent als niet aan moraal gebonden wetenschap het begrip man of vrouw niet. Voor een astroloog is een persoon met een horoscoop die sterk be nvloed wordt door de vrouwelijke tekens Kreeft en Vis 'vrouwelijk', waarbij het niet uitmaakt of die persoon man of vrouw is.
Maar omdat de aangepaste mens het bestaan van de vrije enkeling ontkent, daarom wordt de verenkelende wetenschap afgewezen en worden mensen uitgeleverd aan collectivistische wetenschap en collectivistische religie, sociale bewegingen die altijd gebaseerd zijn op het verheerlijken van valse autoriteit.
Binnen de drie grote joods-christelijke religies is de Islam de enige religie die een profeet centraal stelt die 'valse autoriteit' afwijst. Dat het uitgerekend de Islam is die momenteel zijn eigen profeet met modder en drek besmeurt via het naar voren schuiven van autoriteiten die het tegendeel zijn van werkelijk, vrijheidslievend gezag doet niets af aan het feit dat Mohammed heel duidelijk heeft gesteld dat idolenaanbidding (een ander word voor massacultuur) de dood van de religie is.
Idool en massa horen bij elkaar. Wie het idool wil bestrijden (en de profeten stellen uitdrukkelijk dat idolenbestrijding de plicht van de religieuze mens is) die zal daarom onvermijdelijk de keuze voor het eenlingschap moeten maken, omdat alleen de eenling in staat is zijn liefdesgevoelens te richten op werkelijke zaken en niet op de illusies van de geestdodende massacultuur.
Een proces van eenling worden is niet gemakkelijk. Een eenling is klein en zwak in de wereld waarin de anderen hun kracht ontlenen aan het dienen van geestdodende illusies. Dat is de reden waarom serieuze schrijvers allemaal het begrip 'angst' centraal stellen in hun werk: de angst voor de geweldige, negatieve energie van de massacultuur, die alles wat enkeling wil zijn (of worden) onderwerpt aan een vernietigend proces van geestelijke gelijkschakeling, een angst die juist daarom zo desastreus uit kan werken omdat de religie, die van oudsher de steun en toeverlaat van de zich vrij makende eenling was (Babylon, Egypte, Perzische wijsheidscultuur, Joodse gnosis), collectivistisch machtsdenken is geworden, blinde aanbidding van idolen die de vijand zijn van de vrije, mens geworden geest.
|
On the Occasion of Birth Anniversary
of Ruhollah Mussawi Khomeini
Ayatollah Ruhollah Khomeini was born on August 7, 1901. His birthday coincides with the birth anniversary of Hadrat Fatima (A.S.). Imam Khomeini was born into a religious family; his father, Ayatollah Seyyed Mustafa Musavi was educated in Najaf and Samarra, and later returned to his birthplace, Khomein, where he was the religious leader of the people until his death at the age of 42. Imam Khomeini's mother also had a religious background for she was the daughter of Ayatollah Mirza Ahmad, an exalted theologian.
Imam was raised under the care of his mother and his aunt Sahiba, however, when he was at the early age of fifteen, his aunt came to an untimely end, and shortly afterwards his mother also passed away.
His elder brother, Ayatollah Passandideh taught him Arabic grammar and logic along with the rudiments of many other subjects. Imam Khomeini studied literature at the center for theological studies in Arak and later in Qom, and became an authority on theological and canon law. (Mehr News 6-8-2004)
Hoewel Khomeini het symbool is geworden van de strenge onveranderlijke wet, is zijn geboortedatum het voorwerp geworden van totale wetteloosheid. Momenteel beschik ik over drie data: 17 mei 1900, 24 september 1902, en 7 augustus 1901. Erg lastig wanneer je een horoscoop van de man probeert te maken...
|
