Ik en Zwolle:

The Question of Jerusalem
by Chief Rabbi Yosef Tzvi Dushinsky, 1947

In 1947, the Chief Rabbi of Jerusalem, Yosef Tzvi Dushinsky, appealed to the UN, requesting that Jerusalem not be part of a Jewish state and instead be placed under international governance. (source)

1. The Community of Orthodox Jews in the Holy City, which looks forward to the fulfillment of the prophecy that all peoples shall be rid of the spirit of animosity and that a brotherhood of nations shall arise, as the Scriptures state: "The mountains of the L-rd's house shall be established. . . and all the nations shall flow unto it (Isaiah 2), demands that the city which is sacred to all the nations should remain unique and above all national interests of all peoples.
The existence of the Holy City should be secured by a firm international agreement, that under any circumstances which may arise between nations, all parties shall accept the position that it (the Holy City) be considered neutral, and nothing should be done directly or indirectly to change its neutral status.

2. A greater Jerusalem, given the status of an international zone by international agreement, is the surest guarantee for its neutrality.
All efforts should be directed to assure that in this Holy City there should be implemented the unity of international brotherhood towards all Mankind, and to prevent the underlying causes for disharmony and animosity, and to assure the rule of pure G-dliness and religious worship to all who dwell in this city.

3. Any form of division and splitting up of Jerusalem will have the effect of underscoring the differences between races and religions, which contradicts the principles of harmony tolerance and brotherhood of the inhabitants and will eventually imperil for the future peace of the city.
Jerusalem must unify all its residents. It should be recognized that a citizen of Jerusalem stands above all narrow national interests.

In the hope that this memorandum shall be promptly brought before the authoritative organs of the United Nations, and in the belief that it shall gain the attention necessary for the fulfillment of our requests which are in accord with the spirit of the United Nations Charter, we hereby affix our signatures with all the respect.

De Rechtvaardige Messias - Jesaja 42

Afwijzing van de eenheidsgedachte
Ezra vernietigt de tien bastaardstammen

Wat Is Geestelijke Vrijheid?
Commentaar WD 2004

Webster's Third New International Dictionary & Anti-Semitism
1, hostility towards Jews as a religious or racial minority group;
2, opposition to Zionism: sympathy with opponents of the state of Israel.

Wanneer kan gesteld worden dat de mens niet meer geestelijke vrij is? Dat is een vraag die zelden gesteld wordt, omdat de meeste mensen op geen enkele wijze geïnteresseerd zijn in zaken die iets te maken hebben met zoiets buitenissigs als 'geestelijke vrijheid'.
Mensen lachen je tegenwoordig uit wanneer je het begrip 'geest' hanteert. Alles wat je moet doen is geloven, geloven in het recht onvrij (d.i. geestloos) te zijn en het daaraan gekoppelde recht al diegenen die geestelijke onvrijheid weigeren 'vrijheid' te noemen kapot te maken.
Met andere woorden: de vrijheid die we bezitten is weinig meer dan de vrijheid gedemoniseerde anderen geestelijk kapot te maken.

Kleinburgerlijklijke vrijheid wordt gelijkgesteld aan kleinburgerlijke moralisme, een begrip dat meestal verwijst naar een primitief 'ik is goed en de ander is slecht' lesje.
Wie 'goed' is zal geluk kennen. Wie de pech heeft buiten de boot van de goeden te vallen zal ongelukkig moeten zijn. Meer vrijheid is er niet voor de gemiddelde mens weggelegd.
Als bewijs voor de juistheid van die stelling kan de nieuwe, uitgebreide definitie van het begrip 'antisemitisme' in de nieuwe (derde) editie van Webster's international dictionary' gebruikt worden.
Die uitbreiding luidt als volgt: "opposition to Zionism: sympathy with opponents of the state of Israel."

De keuze voor een dergelijke definitie heeft niets met moraal te maken, omdat het een omschrijving is die gewetenloosheid in de hand werkt.
Oppositie tegen een politiek systeem (en zionisme is weinig meer dan een politieke machtsideologie die door veel religieuze joden wordt gezien als de ontkenning van het judaïsme) wordt hier omschreven als een daad die gelijkgesteld mag worden aan de vervolgingspolitiek van de nationaalsocialisten, hetgeen heel concreet betekent dat elke extreemrechtse gek (Amerika zit vol met christelijke zionisten die er allemaal extreemrechtse denkbeelden op na houden) het recht wordt toegekend waarheidlievende mensen, die liefde, gelijkheid en rechtvaardigheid boven platvloers machtsdenken plaatsen, een negatief merkteken op het hoofd te plaatsen.
Wie een wereld waarin dergelijke moraalloze praktijken worden toegestaan 'democratisch' noemt (democratie staat of valt met het recht oppositie te voeren) die is - op zijn zachts gezegd - niet bijzonder slim...

Kunnen joden antisemieten zijn?

Dat de jacht op alles wat antisemitisch is onzinnig en zelfs krankzinnige vormen aan kan nemen bewijst het hieronder afgedrukte citaat uit een joodse website waarin kritische joden die het zionisme afwijzen zijn worden afgeschilderd als zieke, gestoorde (zichzelf hatende) figuren, die, wanneer ze niet verslaafd zijn aan drugs en alcohol, schizofreen, paranoïde of manisch depressief zijn...

There is little doubt that psychologically, racism is harmful to its victims. The most profound effect associated with situations of extreme degradation (such as is found under slavery or in concentration camps or in racist states like South Africa) is the acceptance by the oppressed group of the dominant group's definition of the situation.
This is the phenomenon of self-hatred found, for example, in cases of Jewish anti-Semitism or in the acceptance by blacks of white aesthetic criteria of having straight hair or a light skin.

Self-hatred is often accompanied by symptoms of apathy, anxiety, and depression or by forms of self-destructive escapist reactions such as alcoholism or drug addiction or, in extreme cases, by paranoid, schizophrenic or manic depressive psychoses.
In such situations of extreme degradation then, the oppressed group frequently reacts in an 'intropunitive' fashion; that is, it turns its frustrations inwardly against the self or the 'in' group at large. (Source: yahoodi.com: Jewish Peace Encyclopedie)

Rabbijn van de Kamp & De Joodse Macht

"Vanuit de Bijbel is het land aan het Joodse volk gegeven. Wij hebben dus ook de bijbelse plicht om het land vast te houden.
Als je de diverse bijbelteksten letterlijk neemt, strekken de grenzen zich uit van de Middellandse Zee tot aan de Eufraat. Maar dat is toekomst. Of misschien moet ik zeggen: toekomstmuziek.." (Lody van de Kamp, lid CDA)

Eerlijk en rechtvaardig?
Commentaar WD 2004

Het is erg leuk en aardig om al het kwaad van de wereld in Arabieren te projecteren, maar wanneer ik bedreigd zou worden door een groep religieuze fanatici, die rustig stellen dat God hen het recht gegeven heeft het land waarin ik woon in beslag te nemen, dan zou ik ook heel hard gaan roepen dat die politieke beweging gewoon uit gevaarlijke gekken bestaat.
Het is ronduit absurd dat een vertegenwoordiger van een moderne politieke partij in Nederland (het CDA) stelt dat de bijbel, een boek dat - zoals we allemaal weten of behoren te weten - een samenraapsel is van aan andere culturen ontleende mythen en sagen, het joodse volk het recht en de plicht gegeven heeft een claim te leggen op landen waar tientallen miljoenen Arabieren wonen.

Van die irrationele, goddeloze onzin moeten we af. Een verlichte geest heeft in een verlichte wereld (en we noemen onze westerse wereld 'verlicht') de plicht elk individu dat in duisternis wandelt te wijzen op de duisterheid van zijn daden en gedachten.
Het heeft me altijd verbaasd dat het Nederlandse rabbinaat zo fel pro-zionistisch is. Niet God wordt aanbeden door de Hollandse rabbijn, maar het leiderschap van de heilige staat Israel: mooie, vrome dromen dus over een grote, machtige staat, die de Arabische werkelijkheid volledig dient te ontkennen, omdat God de joden niet de opdracht gegeven heeft de mensen die het land bewonen te beschermen en te verdedigen, maar de grond waarop deze mensen wonen. Simpel gesteld: een mens is niks, een kluitje aarde is alles...

Moslims zijn geen heidenen. Ze geloven (net als joden) in de God van Abraham, Isaak en Mozes. Maar desondanks hebben zij als gelovige mensen geen recht op het land waarvan zij eigenaar zijn, omdat een klein, heerszuchtig groepje mensen (waarvan de meerderheid volmaakt maling heeft aan God en de wijsheid van de joodse profeten...) het primitieve nationalisme van het rechts-nationalistische zionisme boven het internationalisme van de Islam plaatst, een religie die (in weerwil van de fundamentalistische interpretaties waar momenteel alle aandacht op wordt gericht...) een God aanbidt die het spirituele unitarisme (de humanistische eenheidsgedachte) boven het op versplintering gerichte materialistische zionistische denken plaatst

Kenmerk van het spirituele unitarisme is dat niemand zichzelf mag vereenzelvigen met God, om te voorkomen dat aan macht verslaafde mensen de religie gaan gebruiken om zichzelf boven anderen te plaatsen.
Binnen het unitaristische denken is er dus geen plaats voor conservatieve priesters, die macht boven wijsheid plaatsen. De enige autoriteit die unitaristen erkennen is de autoriteit van God en de autoriteit van diegenen, wijze, geleerde mannen, die de mensen in contact willen brengen met de geestelijke werkelijkheid waar het abstracte woordje 'God' naar verwijst.
Dat unitarisme wordt in feite verkondigd door de profeet Mohammed (een man die weigert aan gewone mensen goddelijke eigenschappen toe te kennen) en het zou de taak van de joden zijn die unitaristische eenheidsgedachte uit te bouwen, te verdiepen en te moderniseren - uitgaande van de gedachte dat het hun taak is 'lichtbrengers' te zijn.
Maar het tegendeel gebeurt. Het unitarisme wordt belachelijk gemaakt, en het enige wat de joden in het Midden-Oosten verdedigen is de anti-unitaristische wil meer te zijn dan God.
God is in hun belevingswereld in feite niks, een lege inhoudsloze illusie. Maar het land, de natie, de heilige staat is alles. Die staat moet steeds groter en machtiger worden. Dat noemt rabbijn Van de Kamp op een vals-poëtische wijze: toekomstmuziek.

Een Stad van Goud

Controversial new Iraqi flag unfurled
Al-Jazeera 26-4-2004

New national flag designed by architect Rifat Chadirji. The white banner featured a blue crescent and three stripes (two blue and one yellow) to represent Iraqi rivers and the Kurdish minority, but it sparked immediate public outcry and was rejected due to its resemblance to the Israeli flag and lack of traditional Islamic colors.

Iraq's Governing Council (IGC) has adopted a new national flag to replace the one flown by Saddam Hussein, with emblems to represent peace, Islam and Iraq's Kurdish population.
The new flag consists of a pale blue crescent on a white background and has a yellow strip between two lines of blue at the bottom. It will be raised over government buildings within days, spokesman Hamid al-Kafaai said on Monday.
"The white stands for peace and a new start for Iraq, whilst the crescent represents Islam," al-Kafaai said, adding the blue strips represented Iraq's main rivers, the Tigris and Euphrates, and the yellow represented its Kurdish population.

The old flag - red, white and black with three green stars, representing pan-Arab nationalism - had flown for more than 40 years...

Libyan Leader Embraces West
Tehran Times 28-4-2004

Libyan leader Colonel Muammar Gaddafi has used a landmark official visit to Europe to urge peace and disarmament.
Europe's warm welcome for the colonel and his large entourage is a mark of his new status, correspondents say. In a break with convention, EU commissioner Romano Prodi personally met Colonel Gaddafi at the airport where he landed.
The colonel's noisy supporters thronged the route as he made his way to talks and a lunch date with EU dignitaries. The Libyan leader's crack team of female bodyguards accompanied his convoy into Brussels.

In a wordy 45-minute speech at EU headquarters, Colonel Gaddafi said he was ready to work for peace after years of advocating armed struggle.
"I would like to seize the opportunity today and declare before you... that Libya is determined and committed to play a leading role in achieving world peace," he said.
"We do hope that we shall not be obliged or forced one day to go back to those days when we bomb our cars or put explosive belts around our beds and around our women..." he added.

Commentaar WD 2004:
Gaddafi & De Derde Weg

Ghadafi is een van de vele Arabisch/Islamitische denkers, filosofen en leiders die altijd een 'derde weg' hebben gezocht.
Dat derde weg denken lag ten grondslag aan het verzet tegen Westerse overheersing (zelfs Osama bin Laden is er door beïnvloed) en het blijft daarom een merkwaardig gegeven dat aan het Islamitische derde weg denken zo weinig aandacht wordt besteed door Westerlingen die zichzelf 'modern' en 'verlicht' noemen.
Zij realiseren zich niet dat het kapitalisme zoals het door conservatief Amerika wordt gepreekt de vijand is van de verlichting.
Verlichting streefde namelijk naar het einde van de conservatieve joods-christelijke moraal, die gebaseerd is op de geestelijke en economische tweedeling van de maatschappij.
Socialisme en liberalisme zijn bewegingen die samen de moderne verlichtingsgedachte vertegenwoordigen en het is daarom onbegrijpelijk dat Amerikanen momenteel in dienst van de ouderwetse, door de Verlichting afgewezen kleinburgerlijke moraal (het zionisme), de strijd aanbinden met ogenschijnlijk ouderwetse mensen, die een religie bezitten (de Islam) waarvan de progressieve kern ('alle mensen zijn gelijk') in moreel opzicht ver uitstijgt boven het joods-christelijke denken, zoals het wordt geinterpreteerd door joodse en christelijke zionisten.

Wie het moderne gelijkheidsdenken accepteert zal nooit het geld en de macht boven het rechtvaardigheidsprincipe kunnen plaatsen.
Primitief machtsdenken bepaalt dat een rechtvaardig mens onbeduidend vuilnis is wanneer hij arm en zwak is. Dat machtsdenken bepaalt ook dat een simpele burger niet het recht bezit een persoonlijke band aan te gaan met God. Alleen diegenen mogen een band onderhouden met God die machtig zijn: de Ayatollahs, de Joodse Staat, de Rijke Ondernemers, de opschepperige blaaskaken die zichzelf 'kunstenaar' noemen - en ga zo maar door...

Gelijkheidsdenken bestaat in feite niet in onze wereld. De enkeling die zichzelf 'verlicht' noemt (een daad die het absolute hoogtepunt van modern verlichtingsdenken genoemd zou moeten worden) mag weinig meer zijn dan een rare, gemarginaliseerde zonderling, die door niemand serieus genomen wordt, omdat hij weigert de bluffers, de opscheppers, de warhoofden en de waanzinnigen te dienen.
Dat inzien, dat wij niet modern en verlicht zijn, is moeilijk en het is altijd de taak van de zonderling geweest (dus niet 'de kunstenaar') om mensen via zijn zonderlinge gedrag wat ontvankelijker te maken voor het licht van het moderne geestelijke denken...
Wat dat betreft is de foto van een Arabische leider die zich laat omringen door een groep in blauw-zwarte uniformen gehulde Arabische meisjes ('bodyguards') een 'verlichtingsdaad' en kunnen we Gadaffi zien als een echte derde weg denker: een man die ons laat zien dat het de taak van de vrouw is de man te beschermen en te verzorgen (een uitspraak die - dit ter verduidelijking - symbolisch is bedoeld ...)

De wijsheid van Arthur Japin

Gelezen: Arthur Japin heeft dinsdag de Libris Literatuurprijs 2004 gewonnen met zijn roman 'Een Schitterend Gebrek'. "Nou, da's mooi", zo reageerde de winnaar rond negen uur even ontspannen als zelfverzekerd. "Hartelijk dank voor de prijs." (Volkskrant 28-4-04)

Twee dingen heeft Arthur geleerd:

Jose Saramago & de democratie
Commentaar Wim Duzijn 2004

Citaat: "In werkelijkheid is de parlementaire democratie helemaal niet zo zuiver als men beweert, want ze wordt achter de schermen gemanipuleerd door de economische machten die het echt voor het zeggen hebben." Jose Saramago, 2004

Cees Zoon bespreekt in de Volkskrant van 30 april - de dag waarop ons land op een welhaast heidense wijze het Apollinische feest van de Zon viert - het nieuwe boek van de als 'eeuwige provocateur' omschreven Portugese schrijver Jose Saramago
De man schijnt er een eigen mening op na te houden en dat blijkt nog altijd een doodzonde te zijn in een wereld waarin democratie niks meer mag zijn dan de terreur van de domme (of domgehouden) meerderheid.

Wie dom is en veel macht bezit is goed. Wie intelligent is en geen macht bezit is slecht. Dat is nog altijd het schamele, wrakkige fundament onder onze schijndemocratie, een wansysteem dat ik altijd heb afgewezen en dat ik tot aan mijn dood zal blijven afwijzen.
Wat dat betreft ben ik een vurige medestander van Saramago, waar hij stelt dat hij schrijft omdat de wereld waarin hij leeft hem niet bevalt.
Maar waar Saramago zijn naam verbonden heeft aan een anti-spiritueel collectivistisch haatsysteem - het materialistische communisme - daar heb ik gekozen voor 'de spirituele weg van het midden', die mij bindt aan al diegenen die ideologische dwangsystemen afwijzen.

Communisten en kapitalisten ontkennen de spirituele opgave die centraal staat in het boek dat door christenen, joden en moslims 'heilig' is verklaard: te weten de oproep zichzelf te ontworstelen aan de terreur van het dualisme (primitief partij denken afwijzen dus...).
Communisme en kapitalisme zijn (in hun primitieve vorm) dualistische politieke systemen, geperverteerde uitingen van het socialisme en het liberalisme, die gericht zijn op ontmenselijking van de naar geestelijk inzicht verlangende ander.
Dat is de reden waarom al diegenen die werkelijke democratie nastreven deze primitieve, geestloze systemen aan de kant zullen moeten zetten (wanneer zij tenminste echte democraten willen zijn).
Na de val van het communisme hebben wij de democratie (die geestelijke beweging hoort te zijn) in feite overboord gezet.
We hebben geen intellectuelen naar Oost-Europa gestuurd, mensen die de strijd van de dissidenten tegen de geestelijke terreur van het communisme wilden steunen, maar anti-intellectuelen: patsers met een grote bek en een grote, volmaakt geestloze jutezak, die met goud gevuld dient te worden.

Dat is leuk - wanneer je voor een dictatuur van cultuurloze, aangepaste patsers kiest - maar we willen helemaal geen cultuurloze maffiabazen zijn en dat betekent dat we als keurig nette democraten de kapitalistische maffiabazen hun zelfgeschapen paradijs uit zullen moeten zetten.
Het is belachelijk om de naar zelfverrijking strevende egoïst tot moreel voorbeeld uit te roepen. Wat koopt een intelligent mens voor de terreur van domme geldaanbidders die de zak met goud boven het geestelijke en fysieke welzijn van een ander plaatsen?
Stel je voor dat je in een ziekenhuis ligt waar meneer de dokter zo heel ineens de dure eed die hij heeft afgelegd om alle mensen te helpen vergeet en er toe over gaat alleen de rijken, de huichelaars, de gekken, de godsdienstwaanzinnigen en andere aangepaste ego sten te behandelen....
Een mooi ziekenhuis , zul je dan zeggen. Wanneer je je been gebroken hebt moet je eerst zionist worden, of aanhanger van de paus, of communist, of domweg zeggen dat je alles wat eerlijk en rechtvaardig wil zijn haat...
En het ligt voor de hand dat je na die boze constatering de vieze boel de vieze boel laat en kordaat wegstapt uit dit belachelijke antiziekenhuis Dan maar niet beter worden. Liever een manke poot, dan geestelijk dood.

Saramago heeft het geluk dat hij in staat is inconsequent te zijn. Hij wijst het partijdenken af, maar wordt juist vanwege het feit dat hij partij is (hij noemt zichzelf nog altijd communist ) serieus genomen.
Wie werkelijk aan de kant staat, wie van geen enkele partij lid is, die leeft in onze mooie democratie in een geestelijk vacuüm, de lege wereld van al die nette, zogenaamd keurige democraten die niet willen dat jij, als enkeling, hun heilige (dus sadistische) afwentelwereld in stand houdt.
Want dat is de functie van elke groepering die 'partij' wil zijn...
De partij deugt niet omdat de partij het verlengstuk is van het dualistische, antidemocratische denken van diegenen die de macht boven het recht plaatsen.
De partij is er niet voor het volk, maar voor de partijbons, een begrip dat de ontkenning is van het door Pim Fortuyn in het leven geroepen beeld van 'de echte leider', die zowel vader als moeder is.
Met andere woorden: in een democratische wereld moeten die mensen naar voren worden gehaald die in staat zijn het liberale vader-moeder denken uit te dragen.
Wie het machtsdenken omzet in elitair partijdenken zal alleen maar antidemocratische terreurdenkers aantrekken. Het Nederlandse politieke partijensysteem toont de juistheid van die stelling aan.
In het conflict tussen het antidemocratische zionisme en de Verenigde Naties, die de democratie en het recht symboliseren, kozen vrijwel alle Nederlandse partijen direct of indirect voor het zionisme. Een absurde zaak natuurlijk, omdat elke werkelijke democraat alleen maar een felle antizionist kan zijn.
Het feit dat het zionisme (het absolute summum van kleinburgerlijk partijdenken) wordt uitgedragen door mensen die zich 'jood' noemen verandert natuurlijk niets aan de juistheid van die stelling.
Het is niet de taak van een democraat joden te verdedigen. In een democratie is het ieders taak democraten te verdedigen.
Wie die visie belachelijk maakt laat zien dat hij een doodgewone dictator is, een geestloze partijdenker, waaraan je als democraat maar beter niet jouw democratische stem kunt geven .

US Pulls Back From Fallujah
Naseer Al-Nahr, Arab News
Arab News 1-5-2004

BAGHDAD, 1 May 2004 US Marines started withdrawing yesterday and Iraqi security forces took over positions from them in Fallujah while a US official said an agreement had been reached to allow an Iraqi security force to patrol the city and end the monthlong siege. The commander of the new force is Maj. Gen. Jassim Mohammed Saleh, a veteran of Saddam Hussein s Republican Guards. He shook hands with Marine commanders at a post on the southeastern entry to the city and was accorded a hero s welcome by the residents.

Seculiere nuchterheid & Religieus Fatsoen
Commentaar Wim Duzijn 2004

Citaat: "Iedere Nederlander heeft recht op een fatsoenlijk bestaan. Dat staat in het concept-beginselprogramma dat de PvdA vanmiddag presenteert...." (Volkskrant, 1-5-2004)

Nu de Partij van de Arbeid gekozen heeft voor 'het fatsoen' - een ideologische terugkeer naar de 19e eeuw van de Engelse koningin Victoria met haar bekrompen seksuele fastoensmoraal (seks mocht alleen binnen het huwelijk en uitsluitend gericht op voortplanting....) is het wellicht nuttig hier te wijzen op de onrechtvaardige onzin die fatsoensdenken in het leven kan roepen.

Fatsoen - zo moeten we ons realiseren - is een machtsbegrip dat centraal staat in het kleinburgerlijke rechts-morele denken. Een kleinburger (klein-denker is een beter woord) praat nooit over recht, maar altijd over fatsoen. Daarom is de kleinburger vrijwel altijd een vijand van de rechtstaat.
Waar de rechtstaat het begrip misdadiger tussen aanhalingstekens plaatst, omdat het recht bepaalt dat een mens onschuldig is totdat een onafhankelijke rechter via nauwgezet onderzoek heeft bepaald dat het tegendeel bewezen is, daar nestelt de fatsoensdenker zich, voorzien van een groot glas bier, in een luie stoel met de bedoeling slechts een enkele kreet uit zijn met schuim overdekte lippen te persen: "Da's onfassoenlik jongens, dakannie en damoeweg!"
Dat is de reden waarom nuchtere, intelligente mensen het begrip fatsoen als motor van het morele handelen afwijzen.
Het is een dierlijk onderbuik-begrip dat gekoppeld is aan dierlijke machtsinstincten (onderbuikgevoelens) en je kunt er derhalve in een naar rechtvaardigheid strevende wereld niets mee beginnen.

Rechtvaardigheid kan zeer onfatsoenlijk zijn, kan zelfs op bepaalde momenten een verzetsdaad noodzakelijk maken, hetgeen in de wereld van fatsoensrakkers natuurlijk niet geoorloofd is, omdat fatsoen altijd in handen wordt gelegd van potentaten die weten wat de absolute waarheid is.
Wie de macht aanvalt op grond van een verlangen naar rechtvaardigheid heeft het gelijk van diegenen aan zijn zijde die naar recht streven en zich bij dat streven naar recht laten leiden door universele of internationale rechtsregels, die een nuchter, zakelijk fundament vormen, dat nooit aangetast kan worden door de waan van de dag.