Kijken Naar De Maan

over gevoelige mensen & een gevoelloze cultuur

The Moon Versus Us
Ever Sleeping Together Again

I sit here, an arch-villain of romance,
thinking about you. Gee, I'm sorry
I made you unhappy, but there was nothing
I could do about it because I have to be free.
Perhaps everything would have been different
if you had stayed at the table or asked me
to go out with you to look at the moon,
instead of getting up and leaving me alone with her.

Richard Brautigan


Dichters Zijn Gevoelig

Teheran Times The quake destroyed most of the mud-brick Bam Citadel which dates back to over 2,000 years. The citadel's highest section, including a distinctive square tower, crumbled like a sand castle. The UN cultural agency, UNESCO, has offered to send experts to assess the damage and help towards its renovation. The citadel was under consideration by the UNESCO for declaring it as a protected world heritage site. Some of the citadel's walls were still standing on Saturday, while a score of young men had gathered to watch, one of them wept at the destruction of such sheer glory. All elements of the world stood by each other to alleviate the pain of the catastrophe. Palm trees, search dogs, and people all helped to serve man in this natural disaster. It is all left to us now to hunt for a moral, to learn a lesson, or to live together in a better way. The ultimate meaning is well- expressed by the thirteenth-century Iranian poet Muslih ud-Din Sa’di:

The children of Adam are limbs of each other.
Having been created of one essence.
When the calamity of time afflicts one limb.
The other limbs cannot remain at rest.


Kinderlijk-barokke gevoeligheid
& Zakelijk-kille moderniteit

In zijn Volkskrantcolumn van 2 januari maakt Martin Bril melding van het simpele feit dat hij zich heeft voorgenomen het boek So the Wind Won't Blow it All Away van Richard Brautigan te herlezen. Brautigan is naar zijn zeggen jarenlang een van zijn favoriete auteurs geweest. Hij heeft hem zelfs - voordat de man zelfmoord pleegde - enigszins verkommerd en gekreukeld in Amsterdam zien lopen. Onopgemerkt. Een beetje leeg en doelloos in een kille wereld, waaruit zo heel ineens al het kinderlijke gevoel dat hij jarenlang bewonderd heeft is weggeblazen...

Bam - symbool van kinderlijke verbeeldingskracht Regretful and suffused with sadness, So the Wind Won't Blow it All Away, Richard Brautigan's final novel prior to his death by suicide in 1984, strikes a more sombre note that the earlier work that made him a famous figure in the American beat scene of the 1960s. Tracing the events leading ineluctably to the teenage narrator's accidental shooting of his best friend in post-World War Two Pacific West America, Brautigan employs the same elliptical word play and exhibits the same joy in the possibilities of language as in earlier works such as Trout Fishing in America. However, the narrative is shot through with a sense of sadness for a lost way of life, the departure of childhood and the death of the American gothic, something Brautigan blames on television for the way it "crippled the imagination of America and turned people indoors and away from living out their fantasies with dignity".
So the Wind Won't Blow it All Away is hugely underrated in the Brautigan canon. Although the story is set in the 1940s, the elegiac tone places the novel firmly within the context of the 1980s when it was first published. Brautigan took his own life two years after the novel's publication and the narrator's sense of alienation from modern America seems to mirror the way that his free-wheeling, free-associating sensibility had become hopelessly out of touch with the pervading culture of the time. But that is precisely why this small, beautifully sad novel is so important. Whereas in earlier works, Brautigan's characters viewed the world with child-like fascination and amusement, in So the Wind Won't Blow it All Away he reverses the process by examining a child's world through an adult's sad and diminishing gaze. It's a summation of all that Brautigan had previously achieved but in the harsher, colder climate of the late 20th century. (Jane Morris)

Zie ook: Mannelijk Zionisme
& Vrouwelijk Socialisme, en:
Ayn Rand & Objectivisme

The Fleur-de-Lis
In Heraldry and History

Armentieres (Flandre) De afgelopen week stootte ik bij toeval op een reeks familienamen, die mijn eigen achternaam, 'DUZIJN', in verbinding brengen met zaken die heel goed passen in het gevoelige kader van deze webpagina. Gevoel hoort astrologisch gezien bij de watertekens Vis, Kreeft en Schorpioen, en dat betekent dat betekent dat binnen een gevoelige wereld zaken als 'eigen huis en eigen familie' (Kreeft), 'spiritualiteit, mystiek en religie' (Vis) en 'magie, symbolische bezwering van de werkelijkheid' (Schorpioen) vanzelfsprekende gegevenheden zijn.
De naam 'Duzijn' kan via allerlei omwegen (een tocht door verschillende taalgebieden) teruggevoerd worden naar het Frankrijk van de 14e eeuw. Toen werd in het dorp Frelinghien dat deel uitmaakt van de grotere gemeenschap ('canton') ARMENTIERES een zekere JEHAN DE SAINS geboren, die gezien kan worden als de stanvader van een reeks families die namen dragen als De Sains, Desain, Dessijn, Deseijn en Duzijn.
De naam 'SAINS' verwijst naar een klein dorp in Bretagne, een dorp dat oorspronkelijk weinig meer was dan de woonplaats van een kleine religieuze gemeenschap die zichzelf 'Parochie van de heiligen (Sainz)' noemde. JEHAN DE SAINS (een naam die je als vrome Nederlander zou kunnen interpreteren als 'De Heilige Johannes' - boezemvriend van Jezus) vestigde zich - zoals gezegd in Frelinghien, dat deel uitmaakte van het canton Armentieres.
Dat ik die gemeente zo nadrukkelijk noem is te danken aan het feit dat ze beschikt over een heraldisch wapen dat elementen bevat die in mijn website sterk benadrukt worden: De Zon, de Maan en een leliesymbool ('Fleur de Lis'), dat 'de drie-eenheid' (of: de drie koningen) symboliseert (zie de foto die hiernaast staat afgedrukt).

Legend
The English translation of "fleur-de-lis" (sometimes spelled "fleur-de-lys") is "flower of the lily." This symbol, depicting a stylized lily or lotus flower, has many meanings. Traditionally, it has been used to represent French royalty, and in that sense it is said to signify perfection, light, and life.

Heraldry In the twefth century, either King Louis VI or King Louis VII (sources disagree) became the first French monarch to use the fleur-de-lis on his shield.

Religion and War
Vrijheidboom in Sains Joan of Arc carried a white banner that showed God blessing the French royal emblem, the fleur-de-lis, when she led French troops to victory over the English in support of the Dauphin, Charles VII, in his quest for the French throne.
The Roman Catholic Church ascribed the lily as the special emblem of the Virgin Mary. Due to its three "petals," the fleur-de-lis has also been used to represent the Holy Trinity (Bron).

Zie ook: Trias Politica

El Greco: visioen van Johannes

"En er werd een groot teken gezien in de hemel: een vrouw, getooid met de Zon, en de Maan was onder haar voeten, en op haar hoofd was een kroon van Twaalf Sterren." (Johannes, 12:1)

de evangelist Johannes

Johannes - boezemvriend van Jezus - wordt altijd afgebeeld met een adelaar - verwijzing naar het dierenriemteken Schorpioen.


Zie ook: Het getal van het beest
Macht & wijsheid
Gerrit Komrij & de vrouwenhaat
Macht & Liefde

Dichtbij was jij

Dichtbij was jij,
En toch, nu schemer valt,
De avond zachte gloed,
Nu ben ik heel alleen,
Met niets dan zacht gesis,
De vlammen van de haard,
O, alles zwijgt en niets te zien,
Waarom geen bliksemflits,
Luid razen van de donder,
Een felle slag, juist hard genoeg,
Om jou terug te brengen,
Hier: Naast mij,
De avond zachte gloed,
En schemer om ons heen.

Uit: Gewoon een wonder - liefdesgedichten"

in het jaar 1974 werd ik overvallen door een hopeloze verliefdheid, zo'n vlaag van overgevoeligheid die in de boekjes van de wetenschappers die het allemaal zo goed weten 'romantische of tragische liefde' wordt genoemd. De liefde werd niet beantwoord, kon ook niet beantwoord worden, omdat mijn verliefdheid 'homo-erotisch' getint was in een wereld die homo-erotiek als 'duivels' beschouwde, zodat ik weinig meer kon doen dan mezelf overleveren aan mijn steeds intenser wordende gevoelens. Die gevoelens hebben een reeks gedichten opgeleverd die op een indrukwekkend sobere wijze lief en teder zijn, maar maakten tegelijkertijd de scheiding tussen droom en werkelijkheid zo groot, dat ik in een psychische crisissituatie terecht kwam, die je 'schizofreen' zou kunnen noemen, omdat er een breuk tot stand kwam tussen de aanbeden ander, 'de geestelijke zielsverwant', en het eigen ik.
Schamen voor die geestelijke nederlaag doe ik me niet. Liefde en vrijheid zijn voor mij onafscheidelijke zaken. Zonder liefde is het leven zinloos. Daar leg ik op deze site getuigenis van af!

Zie ook: Gewoon Een Wonder,
en: Het Lied van de Parel

The Impact of Arabic Literature
on the Western Literary Movement

The impact of Arabic literature on Western literature was crystal clear, especially when the Arab rule was established in Andalusia.
Arab influences in European literature began to appear in the poetry of the early Spanish troubadours, and, in the thirteenth century, in the French fables. However, this Spanish troubadours also influenced Arab poets who started to write terza rima pieces, a genre still survives now through singing.
The famous British playwright William Shakespeare was greatly influenced by Arabic literature. Among his most attractive characters, two are Arabs, or as he calls them, "Moors": Othello, from the play of the same name and the Prince of Morocco, one of the noblest figures in The Merchant of Venice. The prince, modeled on the great Sultan Ahmed al-Mansur, shows a royal dignity expressed in words of great nobility.
Before Shakespeare, Christopher Marlowe was influenced by Arab atmosphere in his Tamburlaine the Great . He introduces the "Kings of Moroccus and Fez."
The Thousand and One Nights did not alone create a romantic atmosphere, it greatly widened the scope of European literature and enriched its imagery and language, producing a focus for Europe`s yearning for the exotic and stimulating latent interests among its intellectuals.
The astounding popularity that The Thousand and One Nights enjoyed in Europe from the start can be traced to the "oriental" yearnings that had been growing among Western writers, artists and readers ever since the days of the Crusades. (Syria Times, 4-1-2004)

Zie ook: Arabische Vrouwelijkheid, en:
Abu Nuwas, the first and foremost Islamic gay poet

Andalusia - A Missing Chapter

In the eighth century most of Spain became Islamic... Andalusia or al-Andalus, which occupied more of the Iberian peninsula than does the modern Andalusia, was an Islamic country from the eighth through the early thirteenth centuries, and in the kingdoms of Granada and Valencia, Islam survived well into the sixteenth century. Al-Andalus is a missing chapter in the history of Europe. During the caliphate and taifas periods (tenth and eleventh centuries), cosmopolitan, literate, prosperous Andalus was the leading civilization anywhere around the Mediterranean. It has also been described as the homeland of Arabic philosophy and poetry.
While the culture was officially Arabic, the number of pure Arabs was small; there was a much larger number of North African Berbers mixed with a native population of Iberian, Phoenician, or other origin. Women captured during raids on the Christian states were also an important demographic element. Al-Andalus had many links to Hellenistic culture,and except for the Almoravid and Almohad periods (1086-1212), it was hedonistic and tolerant of homosexuality, indeed one of the times in worldhistory in which sensuality of all sorts has been most openly enjoyed. Important rulers such as Abd ar-Rahman III, al-Hakem II, Hisham II, and al-Mutamidopenly chose boys as sexual partners, and kept catamites.
The poetry of Abu Nuwas was popular and influential; the verses of poets suchas Ibn Sahl, Ibn Quzman, and others describe an openly bisexual lifestyle. (Bron)

Berbers (die het grootste deel uitmaken van de huidige bevolking van Marokko) waren in Andalusia verdedigers van de vrijheid. De lastige jongetjes die nu door onze overheden 'kutmarokkaantjes' worden genoemd, waren in Spanje hete, sensuele lustknaapjes, die met hun zondige begeerten de erotische gemoederen van de regenten in vuur en vlam wisten te zetten.
Wel wat anders dan Amsterdam anno 2004, een plaats waar de enige zonde die bestuurderen begaan het rijden op een fiets zonder achterlamp is...

CIA Plans New
Secret Police Force In Iraq

WASHINGTON -- Nine months after the demise of Saddam Hussein's regime and his feared mukhabarat (intelligence) operatives, Iraq is to get a secret police force again - courtesy of Washington. The Bush administration is to fund the new agency in the latest initiative to root out Ba'athist regime loyalists behind the continuing insurgency in parts of Iraq. The force will cost up to $3 billion (£1.8 billion) over the next three years in money allocated from the same part of the federal budget that finances the Central Intelligence Agency. Its ranks are to be drawn from Iraqi exile groups, Kurdish and Shi'ite forces - in addition to former mukhabarat agents who are now working for the Americans.
CIA officers in Baghdad are expected to play a leading role in directing their operations. A former United States intelligence officer familiar with the plan said: "If successfully set up, the group would work in tandem with American forces but would have its own structure and relative independence. It could be expected to be fairly ruthless in dealing with the remnants of Saddam."

1979: Sjiieten straffen wrede Iraanse CIA-agenten The Pentagon and CIA hope to organise the various and sometimes competing groups into a single force with the local knowledge, the motivation and the authority to hunt down pro-Saddam resistance fighters. According to officials in Washington, the new agency could eventually number 10,000. Initially at least, salaries will be paid by the CIA, which has 275 officers on the ground in Iraq. Former CIA officials compare the operation to the Phoenix programme in Vietnam, which was launched in 1967. That programme sought to destroy the civilian infrastructure supporting the Vietcong through assassinations and abductions secretly authorised by Washington. (By Julian Coman, The Telegraph 4-1-2004)

Zie ook: Wat er aan voorafging

The Cloaking of Evil
Jesus vs. the Beast of the Apocalypse
By GLEN MARTIN

Recently, I have been reading the gospels of Jesus Christ once again (Matthew, Mark, Luke and John). The teachings of Jesus about how to live our lives are astonishing. Essentially, Jesus says that all our worldly values must be turned upside down, for God's judgment is on the rich, on "the nations" and on the powerful of the world. God's love and mercy are for the poor, the downtrodden and the oppressed.
In this spirit, Jesus condemns the Pharisees, the respectable religious people of his day, for they perform the empty rituals of worship but do not live authentic lives of service to the kingdom of God. They prefer to be seen as respectable, as upholders of the established social, economic and religious order.
As a professor who teaches philosophy of religion at my university, I have read extensively in the theology of Latin American Christians who have produced much wonderful Christian thought since the Second Vatican Council of 1962-65. One theme that emerges again and again in this literature is the deceptive nature of the great beast of the apocalypse (the Antichrist), symbolically described in the Book of Revelation. For evil in our world does not present itself as evil.
Evil presents itself as "respectability," as the established way of doing things, as the accepted social morality of a society. Evil hides, they say, in everydayness, in business as usual, in what is given honors and the highest praise. Evil poses as its opposite, for the goal of the Antichrist is to prevent the realization of God's kingdom on Earth, to destroy the possibility of human beings living together in love and peace upon the precious planet granted to us as our home by God.
If one thinks about it, this is fairly obvious. Evil could not be successful in preventing people from living together in peace and harmony on the Earth if it appeared to us as a hideous monster (the traditional image of the devil). We would see it for what it is and turn away in horror. But if evil can cloak itself in the image of good - if it can appear as its opposite - then the destruction of God's kingdom on Earth can proceed unhindered.(CounterPunch 4-1-2003)

Glen Martin is a professor of philosophy and religious studies at Radford University in Radford, Virginia.

Macht Is Recht = De Antichrist

In een wereld waarin het principe 'macht is recht' geldt zullen eerlijke mensen altijd tot 'duivel' worden uitgeroepen. Dat is de reden waarom de antichrist een 'beestmens' wordt genoemd. Hij is beestachtig omdat hij niet in staat is zijn blinde machtsverlangen te relativeren, zodat hij alles wat echt, waar en zuiver is vernietigt en vervangt door een valse, clichecultuur, waarin moraalloze mensen dansen op het lijk van de eerlijke mens.
Binnen een clichecultuur waarin de goede mens het kwaad vertegenwoordigt wordt van de slechte mens een carnavalsfiguur gemaakt. Hij wordt voorzien van hoorntjes, krijgt een staart en een paar behaarde poten en wordt zo slecht gemaakt dat niemand meer gelooft dat hij iets goeds bezit. Daarbij maakt het niet uit of het kwaad van de ander klein of groot is. Binnen de wereld van het schertsrecht kan het gebeuren dat de kinderlijk-naieve Michael Jackson met zijn kinderlijke droomwereld als gelijke in het kwaad naast Saddam Hussein en Adolf Hitler wordt geplaatst, een misplaatste grap die eerlijke mensen met weerzin vervult, maar die zeer op prijs wordt gesteld door al die zogenaamd goede mensen die bereid zijn elk mens die hun 'goedheid' in twijfel trekt op de meest wrede wijze te verstoten en af te maken.


Democratie & Godsdienstwaanzin

Amerikanen en Israëli’s weten dat het kamp van de sjiieten opgedeeld moet worden in een gematigde, intellectuele vleugel (de Iraanse president Khatami, maar ook de belangrijkste (ex)adviseur van Saddam Hussein, de sjiiet Al-Saadi behoren tot die groep) en een fanatiek-religieuze, anti-intellectuele vleugel, die je - vertaald in Hollandse termen de 'Andries-Knevel-vleugel' zou kunnen noemen.

Wie is Andries Knevel? Iraanse en Iraakse Knevelianen zijn geen aardige mensen. Zo oppervlakkig gezien is er natuurlijk niks mis met Andries Knevel. Een aardige man die op zijn eigen primitief-religieuze wijze redelijk tolerant genoemd kan worden, maar zodra het vraagstuk van de intellectuele onafhankelijkheid ter sprake wordt gebracht valt er een loden scherm neer tussen hem en de ander. En het is dat loden scherm dat de vrije geest onderscheidt van de onvrije geest. De vrije geest breekt muren af. De onvrije geest bouwt muren op.
De meeste mensen realiseren zich niet dat ze in een door muren omgeven wereld leven. Het is daarom de taak van een vrije geest - een man die in oude esoterische geschriften 'ziende' wordt genoemd - hen er op te wijzen, noodgedwongen ook, omdat een vrij mens uiterst eenzaam is een wereld waarin iedereen zich verschanst heeft achter dikke muren.
Het alleen zijn in een menselijke doolhof is het kernthema van alle werkelijk belangrijke literaire geschriften en dat is ook de reden waarom de gnostische literatuur wereldliteratuur is, of beter gezegd, wereldliteratuur zou moeten zijn.
In Nederland waren de enige twee schrijvers die belangstelling hadden voor de gnostiek Willem Frederik Hermans en Gerard van het Reve. Beide mannen legden de nadruk op het dodelijke alleen zijn dat verbonden was aan hun geestelijke kennis. Van het Reve kon de eenzaamheid niet aan en besloot daarom het hoofd in de schoot te leggen en zich uit te leveren aan Roomse kettermoordenaars, een woord dat mogelijkerwijze hard klinkt, maar dat in feite weinig meer is dan een verwijzing naar een harde waarheid. De Roomse kerk heeft namelijk de gnosis vernietigd (Antoine Bodar spreekt over ‘puberale onzin’) en een liberale intellectuelenbeweging omgezet in een autoritaire, anti-intellectuele geloofsbeweging. Khatami (intellect-dialoog), anders geformuleerd werd vervangen door Khamenei (jihad-revolutie). Rede wordt onder geloof geplaatst, zodat een wereld ontstaat waarbinnen van alles mogelijk is, behalve het doorbreken van de muren die mensen van elkaar gescheiden houden.
Vrije samenlevingen hebben wij sinds de val van de Egyptische en Mesopotamische koninkrijken eigenlijk nooit meer gekend.
De beschaving (die onlosmakelijk gekoppeld is aan een liberaal polytheïstisch godsbeeld) ligt ver achter ons. Wij, democratische monotheïsten (een combinatie die niet mogelijk is!), bezitten een paar vervallen, glansloze kerken en moskeeën, waar de Egyptenaren en de Mesopotamiers wetenschappelijke observatoria en miljoenen kleine huisaltaren bezaten. Wij hebben van de sterren een krankzinnige monsterlijke God gemaakt, die in zijn eentje alle macht bezit. De Egyptenaren kenden een uiterst liberaal, polytheïstisch wrereldbeeld, waarin elk mens op zijn eigen wijze met God bezig was, binnen een maatschappij waarin de overheid het symbool was van de eenheid.
Binnen het Egyptische wereldbeeld konden mensen ‘goden’ zijn, geen onderdrukkende goden, die elke enkeling die een eigen godsbeeld ontwikkelt het gesticht injagen, maar vrijzinnige, liberale goden, die het Amerikaanse ‘E Pluribus Unum’ principe serieus namen.
Bush & Blair zijn de vijanden van de polytheïstische eenheid, hetgeen ook begrijpelijk is omdat zij het Zionisme steunen, en de essentie van het Zionisme is nu juist dat een enkel volk tot ‘God’ wordt uitgeroepen, geen liberale God, maar een sadistische (monotheistische) God die geen gelijken naast zich duldt.
Zionisme heeft religieus (spiritueel) denken en intellectueel denken uit elkaar getrokken. Wat zich 'intellectueel ' noemt weet helemaal niets van de geestelijke werkelijkheid waar alle geleerden uit de oudheid naar verwijzen. Daarom kan het gebeuren dat wij nu op een verwaande wijze alle intellectuelen, filosofen en kunstenaars uit de oudheid 'dom' noemen. En daarom ook denken we dat Amerika 'het land van de vrijheid' is, terwijl elk zinnig mens weet dat een land dat geregeerd wordt door godsdienstwaanzinnigen het tegendeel is van een vrije cultuur.
Amerikaanse vrijheid is doodgewone schijnvrijheid, omdat geen enkele Amerikaanse militair in staat is een geestelijke band aan te gaan met een vrije, verlichte geest. Alleen diegene die sterk en blind is mag zich vrij noemen. Wie een klein beetje licht in zijn hoofd ontdekt - en als gevolg daarvan zwak is in een wereld waarin het recht van de sterkste geldt - weet dat alles nep en bedrog is en dat hij in Amerika nooit en te nimmer vrij zal zijn, zoals vrijheid altijd een zinloos begrip is in een wereld waarin de intelligente mens de domheid moet dienen.
Als anarchistisch schrijver weet ik wat het betekent om de slaaf te moeten zijn van de domheid. Mijn noodlot is altijd geweest dat ik op een eenzijdige manier intelligent en gevoelig ben, hetgeen tot gevolg had dat de dommen en de sterken met een plaat voor het hoofd op een eenzijdige manier over me heen liepen, zodat ik in een 'vrij democratisch land' de rol moet spelen van ‘ziek mens’, een machteloze enkeling waar niemand medelijden mee heeft, omdat in een wereld waarin de domheid en de macht een verbond gesloten hebben de verwaande, principeloze dader altijd wordt beloond (denk aan Jaap de Hoop-Scheffer), terwijl het slachtoffer alleen maar straf ontvangt.
Dat is de reden waarom ik me persoonlijk betrokken voel bij het Midden-Oostenconflict, omdat ik zie dat de zwakke partij die het intellectuele gelijk aan zijn zijde heeft voortdurend wordt bestraft, terwijl de dommen, de machtsaanbidders en de godsdienstwaanzinnigen elkaar voortdurend belonen - daarbij geholpen door een immense groep opportunisten die maling hebben aan alles, zolang ze maar een fijn, onwetend leventje kunnen leiden.
Saddm Hussein was een dictator, maar geen monster. Hij heeft een aantal fouten gemaakt, maar die fouten liggen allemaal beneden de 1992-grens. Vanaf 1992 heeft hij zich in feite uiterst keurig gedragen en de economische chaos en de daarbij behorende honderdduizenden slachtoffers zijn allemaal een product van het irrationele JIHAD-denken van sjiieten, kapitalisten en zionisten, die alles in Irak willen opbouwen, behalve een wereld waarin het vrije, naar sociaal gedrag verlangende intellect zegeviert.
Het doel van het meedogenloze sanctiebeleid van Amerika en Engeland was Saddam Hussein in de ogen van zijn volk slecht maken. Maar Saddam wist zichzelf te handhaven, zodat de slechtheid als een boemerang terugkeerde naar Amerika en Engeland (zij werden door links van genocide beschuldigd), hetgeen de rechtse leiders van die landen (Tony Blair voorop) tot de overtuiging bracht dat de enige manier om zichzelf weer absoluut goed te maken was de eigen slechtheid af te wentelen op Saddam Hussein. Hetgeen nu dan ook gebeurt.
Samen met Sjiietische terreurbewegingen (Islamitische revolutionairen die alle jaren door aanslagen hebben gepleegd in Irak - aanslagen die het instandhouden van een politiestaat noodzakelijk maakten) scheppen zij nu een primitieve dualistische wereld (een door de CIA geleide politiestaat) waarin de macht recht is, hetgeen betekent dat het woordje ‘democratie’ een zinloze frase geworden is.
Wie in een ‘macht is recht’ wereld de goede democraat wil spelen zal er niet aan kunnen ontkomen een politiestaat op te bouwen, een kille, harde vals moralistische staat waarin de meerderheid de minderheid op de meest verschrikkelijke wijze onderdrukt: onzichtbaar natuurlijk, zoals ook de vernietiging van joden tijdens de tweede wereldoorlog zich afspeelde in afgezonderde gebieden waarvan de meeste mensen niets afwisten.
In zo’n vals moralistische wereld valt als intelligente eenling niet te leven. Dat is de reden waarom Gerard Reve 'Rooms' werd, terwijl Willem Frederik Hermans zich 'Koning Eenoog' noemde, een man dus met beperkte kennis die er zich over verbaasde dat blinde ideologen de weinige kennis die hij bezat op een fanatieke wijze afwezen.
Het zwarte wereldbeeld van Hermans kun je gnostisch noemen. Het is een wereld die gebouwd is op leugens en intimidatie. Maar waar Hermans het ene oog hardnekkig dicht houdt (hij noemt zichzelf een ‘Koning Eenoog in het rijk der blinden’) daar doet de gnosticus het andere oog open, hetgeen hem er toe beweegt te stellen dat de wereld van het dualistische kwaad overwonnen moet worden.
‘Macht is recht’ denkers, zo stelt de gnosicus, bouwen een leugensysteem op, waarin angst de motor van de moraal is. Zodra mensen niet meer bang zijn voor de overheid (er niet de slaaf van zijn) valt het leugensysteem aan duigen en kan een werkelijk sociaal rechtssysteem in het leven worden geroepen waarin leugens en angst niet meer de drijvende krachten zijn.
Gnostisch denken is dus in feite uiterst modern bevrijdingsdenken en dat is ook de reden waarom intelligente mensen de gnosis zien als de voorloper van het moderne existentialisme, een levensvisie die net als de gnosis tamelijk zwart gekleurd is, en die derhalve ook wijst op de noodzaak de mens er bewust van te maken dat zijn onwetendheid een sociale hel in stand houdt.
"De hel", stelt Jean-Paul Sartre in een van zijn geschriften, “is de ander”. En dat is nu juist het principe dat de centrale kern vormt van de gnosis. Juist door de atomisering van de maatschappij, het feit dat iedereen eenzame tochten maakt door een gigantische doolhof waarin niemand zich realiseert wat er met de ander gebeurt, ontstaat er een wereld waarin (zoals Willem Frederik Hermans het uitdrukt) alles met ons kan gebeuren. Wat vandaag goed is kan morgen absoluut slecht zijn, omdat niet de wetende mens, maar de grillige machtsmens ons levenslot bepaalt.
Onwetende mensen handelen altijd vanuit een beperkte levens- en werkelijkheidsvisie. De inval in Irak was niet het resultaat van uitgekiend wetenschappelijk denken, maar het product van een door obsessies gevoede gril, een zotte ingeving van een aantal anti-intellectuelen die zich ‘vrij’ noemen, maar die zich niet realiseren dat hun keuze voor het anti-intellectualisme ('de Here Jezus' en ‘de Joodse staat’) van hen geestelijke zombies heeft gemaakt, mensen die de religieuze jihad boven het (existentialistische) verlichtingsdenken plaatsen.
George Bush en Khamenei, zo kun je stellen, helpen momenteel elkaar, zodat Khatami en Saddam Hussein (die allebei even verlicht en even schuldig zijn) tot schertsfiguren worden gedegradeerd.
Vrijheid is breken met collectivisme Wie daarom een betere wereld wil opbouwen zal moeten kiezen voor een systeem waarbinnen primitief-religieuze wereldverbeteraars niet langer de baas zijn. Zo'n systeem was de Verenigde Naties. Een gebrekkig, maar wel een seculier (en daarom een niet-dualistisch systeem), dat weliswaar op allerlei manieren geremd werd door aanhangers van blind machtsdenken, maar dat in ieder geval een intelligente uitzondering vormde in een wereld vol religieuze gekken.
Het feit dat de godsdienstwaanzinnigen een intelligent instituut om zeep hebben geholpen zou ons met schrik en beven moeten vervullen. Maar het tegendeel is het geval. We zijn blij dat het ouderwetse dualisme in ere is hersteld. We hoeven onszelf niet schuldig te noemen. We kunnen weer afwentelen en al het kwaad in zondebokken projecteren. We hebben - zo kan gesteld worden - het concentratiekampdenken van Adolf Hitler, dat we in 1945 verslagen dachten te hebben, aan de macht gebracht.


Andries Knevel & De Anti-Anarchistische God

Zag u vandaag in het reformatorisch dagblad ook die advertentie, vrienden? Ik heb het over een advertentie die nieuwe DVD’s aanprijst. Misschien hebt u het anders wel gezien in het blad Visie en als u het desondanks toch niet gezien hebt, ja dan hebt u eigenlijk niets gemist. Immers, de redacteuren van deze beide bladen waarin mijn columns overigens ook verschijnen, hebben hun werk niet goed gedaan, vrienden. Zij lieten toe dat er reclame gemaakt worden kon voor een Godslasterlijke film. Ik heb het dan over de film Bruce-Almighty.
Info In mijn eigen blad Visie van de EO, werd de film door recensent Ad de Boer gekscherend beschreven als een “heerlijk supermarktgodsdienstuitstapje”. Volgens Ad was hier sprake van “een heuse familiefilm”, geschikt voor “alle leeftijden”. Een aanraden dus, vrienden?
Een heftig benadrukte 'nee' is mijn antwoord! Immers, de heilige God, onze schepper, Hem, de almachtige onderhouder, wordt in deze film uitermate goedkoop voorgesteld en neergezet en daarmee slaagt de film niet in de toets van het eeuwigblijvend Woord van Hem! Immers, Hij is heilig en Hij dient dan ook als zodanig aanbeden te worden. En dat is belangrijk, vrienden.
In de zondige film gaat Hij met vakantie en overhandigt Hij Zijn Almacht voor een week aan een zondig mens. Op zichzelf al een afschrikwekkende gedachte, vrienden. De worsteling van Bruce Nolan (Jim Carrey) met Gods voorzienigheid stelt hem vervolgens voor de buitengemeen moeilijke opgave om voor een korte periode Hem te zijn.
Deze film maakt van heel Zijn almacht één grote ‘grap’, vrienden! Hij wordt voorgesteld als een menselijke gedaante en daarmee al dient de oprechte gelovige reeds een groot probleem te ondervinden. Immers, wie de HC goed kent, die weet dat in de Heidelbergse Catechismus, Zondag 46, belijdenis 121 van ons eist dat we nooit en te nimmer “aards” denken mogen gaan over Hem, onze enige Hemelse majesteit, vrienden.
Het idee achter de film zal natuurlijk wel zijn: “wat zou u doen als u Hem was?” of iets dergelijks. Echter, we mogen diezelfde Hem, de Onbewogene, nooit zomaar van Zijn Troon aftrekken om onszelf aan Hem gelijk proberen te stellen gaan, vrienden. Heiligschennis zou dan immers het gevolg zijn! En om Hem dan ook nog eens 'komisch' voor te stellen, ja dat is een verlaging van heel Zijn Goddelijke Heerlijkheid, vrienden. (Andries Knevel 10-12-2003)

We zijn allemaal de vrienden van Andries. Maar owee! wanneer we anarchisten en grappenmakers willen zijn. Dam breekt de hel los. En zijn we ineens geen vriendjes meer van 'heb uw vijanden lief' predikende Andries...

Zie ook: In gesprek met
de teruggekeerde Christus

een moedige intellectuele daad
in het laffe rijk der opportunisten


Baghdad Burning
een linkse vrouw in Irak
Monday, January 05, 2004
Happy New Year...

So this is 2004. Not surprisingly, it feels much like 2003. We spent the transition from last year into this one at my aunt's house.
We got there at around 6 pm and found out that the power had been coming and going all day and that the generator had just enough gasoline for around 3 hours of electricity. We decided we'd save it up for the last two hours of the year which turned out to be a wise decision because the electricity went out at around 8 pm and didn't come back until noon the next day! We're lucky we left our house early because E. found out that roadblocks were later set up in several areas that had the people trapped well into the next day.
Almost an hour after we got Aunt K.'s house, a blast shook the whole area. I was preparing to light a bunch of candles set up in the middle of the table, when suddenly a huge 'BOOM' shook the room, the windows and the family. E. and I ran outside to see what was happening and we found my aunt's neighbors standing around at their gates, looking as perplexed as we felt. We later found out that a bomb had exploded near a small fast-food place a few kilometers away. 'Tea Time' is a little two-storey restaurant in Harthiya that sells hamburgers and other sandwiches full of fries and mayonnaise.
We sat around from 8 until 11 in the dark, munching on popcorn, trying to remember the latest jokes (most about the Governing Council) and trying to pretend that the candles were festive candles, not necessary candles.
While many people consider 2003 a 'year', for us it has felt more like a decade. We started the year preparing for war. While the rest of the world was making a list of resolutions, we were making lists of necessary items for the coming battle. We spent the first two and a half months of 2003 taping windows, securing homes, stocking up on food, water and medication, digging wells and wondering if we would make it through the year.
March brought the war and the horror. The scenes we witnessed made every single day feel more like a week - some days felt like a year. There were days where we lost track of time and began counting not hours and minutes, but explosions. We stopped referring to the date and began saying things like, "The last time we saw my uncle was the day the Americans bombed that market in Al Shu'la and dozens were killed."

They say the war ended in April, but it didn't end in April. April was just the beginning of another set of horrors - watching Baghdad burned and looted by criminals - seeing the carcasses of burnt cars and the corpses of charred humans on the roadside - watching the tanks and Apaches shoot right and left - realizing that it had turned from a war into a full-fledged occupation.
So we sat, the last few hours, thinking about the last few months and making conjectures about the future. In the background you could hear a few explosions, some gunfire, helicopters and planes... (Bron)

De Bhagwan: Zen is authentiek existentialisme

I say unto you, that what I am teaching you is authentic existentialism, and what in the West is thought to be existentialism is only accidentalism. I am teaching you how to come in contact with existence, how to find out where you are connected, wired with existence. From where are you getting your life moment to moment? Where is your intelligence coming from? If existence is unintelligent, how can you be intelligent? Where will you get it from?
Zen is the method to go beyond mind. So we will be discussing God and Zen together. God has to be negated, and Zen has to be planted deep in your being. The lie has to be destroyed and the truth has to be revealed. That's why I have chosen God and Zen together. God is a lie, Zen is a truth….
It is absolutely necessary that God should be dead. But I want you to know my understanding. It was good of Friedrich Nietzsche to declare God dead. I declare that he has never been born. It is a created fiction, an invention, not a discovery. Do you understand the difference between invention and discovery? A discovery is about truth, an invention is manufactured by you. It is man-manufactured fiction…. (Osho website)

Hoewel veel mensen de doodverklaring van God beschouwen als een nihilistische daad (waaraan, afhankelijk van de levensovertuiging van de betrokkene, een positieve of negatieve waarde wordt toegekend) moet de stelling van Nietzsche in de eerste plaats gezien worden als een noodzakelijke stap in een proces dat 'geestelijke bevrijding' wordt genoemd.
Nietzsche was geen nihilist, verafschuwde het nihilisme in feite, maar een bevrijder die afgoden wilde vernietigen, om de mens (natuurlijk in de eerste plaats zichzelf, want in fysiek opzicht was hij het tegendeel van een genie) weer in contact te kunnen brengen met de vitale levensbronnen waarvan hij zich via de overgave aan een leugenbeeld heeft afgesneden.
Wie ziet hoe Zionisten op een werkelijk maniakale wijze alle regels en wetten van het recht overtreden en ontkennen, alleen maar om hun leugengod 'Zion' in stand te houden, die realiseert zich dat het doden van goden een absolute voorwaarde is om een situatie te bereiken die religieuze mensen 'mystieke eenheid' noemen.
Het feit dat Zionisten afgodendienaren van zich zelf hebben gemaakt bewijst dat ze niets hebben begrepen van hun joods-spirituele verleden, dat ondanks de vernietigende invloed van de theocraat EZRA zijn serieuze kern nooit verloren heeft.
Waarom moderne mensen (Zionisten, Theodor Herzl met name) uitgerekend uit het rijke joodse verleden 'het beloofde land' als afgodsbeeld gekozen hebben zal altijd wel een raadsel blijven. De meest waarschijnlijke reden is dat de atheïst Herzl via de overname van een religieus-spirituele term de joodse gemeenschap voor zijn antispirituele activiteiten wilde winnen - een daad die helaas groot succes heeft gehad...
Als spirituele uitdrukking kan 'het beloofde land' op een zinvolle wijze naast Boeddhistische begrippen als 'verlichting' of 'nirwana' geplaatst worden, spirituele zijnstoestanden die een overwinning betekenen van de oude mens en de mogelijkheid een nieuwe zijnstoestand (existentie) op te bouwen. Zonder de koppeling aan spiritualiteit echter wordt de term een lege frase die - juist omdat het een zinloos idool is - de dood van God bewerkstelligt, maar dan een dood die niet naar verlichting voert, maar naar waanzin.

Drop the lies and make some effort to go inwards to find the truth. That is the whole science of Zen. That's why I have entitled the series, "God Is Dead, Now Zen Is the Only Living Truth." If God is dead and you don't come close to the experience of Zen, you will become insane. Your sanity depends now only on Zen, that is the only way to find the truth. Then you are absolutely related with existence, and you are no longer a puppet, you are a master. (stelt de Bhagwan)

De Bhagwan is een denker die mystiek en moderne wetenschap en filosofie aan elkaar probeert te koppelen. Daarom heb ik het altijd merkwaardig gevonden dat hij door de Hollandse kleinburgerlijk zo negatief werd behandeld. Een paar vreemde ‘malloten’ zoals Ramses Shaffy & Albert Mol trokken de oranje plunje van de Bhagwan aan, maar de rest sukkelde verder in een ouderwetse rode marxistenjas of een van kilo’s mottenballen voorzien uniform van 'de Jantjes', die net als de marxisten een gruwelijke hekel hadden aan alles wat in de Bhagwan was.
Ramses Shaffy Marxisten en agressieve ‘Jannen’, dat is het beeld dat ik voor me zie wanneer ik aan de jaren zeventig terug denk. En toch waren de ‘malloten’ Ramses Shaffy & Albert Mol veel belangrijker, omdat zij degenen waren die het spirituele begrip 'existentie' inhoud probeerden te geven, een begrip dat in het evangelie terug te vinden is onder de naam 'leven'.
Wanneer Jezus van Nazareth zegt dat hij 'de weg, de waarheid en het leven' is, dan stelt hij daarmee in feite dat je alleen maar via hem God kunt ontmoeten, hetgeen in feite hetzelfde is als beweren dat je God dood moet verklaren.
Jezus zien als existentiefilosoof is echter onmogelijk, omdat we in een wereld leven waarin de Godverklaring van Jezus gezien wordt als een heilige, onaantastbare koe. Iedereen die Jezus wil ontheiligen door zichzelf 'Christus' te noemen (een opdracht die de Bhagwan zijn leerlingen meegeeft) wordt gezien als een gestoord buitenbeentje dat gemeden dient te worden, terwijl die daad in feite de mystieke concretisering is van de Nietzscheaanse opdracht God te doden.
Hollanders - kakelende lieden die bloembollen kweken en op klompen vol met wijwater lopen - hebben daar echter geen boodschap aan...

Zie ook: Bhwagwan Shree Rajnees

Pastorale songtekst van
Liesbeth List & Ramses Shaffy

Mijn hemel blauw met gouden harp
Mijn wolkentorens, ijskristallen
Kometen, manen en planeten, aah alles draait om mij
En door de witte wolkenpoort tot diep onder de golven
Boort mijn vuur, mijn liefde, zich in de aarde
En bij het water speelt een kind
En alle schelpen die het vindt gaan blinken als ik lach
'k Hou van je warmte op mijn gezicht
Ik hou van de koperen kleur van je licht
Ik geef je water in mijn hand
En schelpen uit het zoute zand
Ik heb je lief, zo lief

Ik scheur de rotsen met mijn stralen
Verhoog de meren in de dalen en
Onweersluchten doe ik vluchten, aah als de regen valt
Verberg je ogen in een hand
Voordat m'n glimlach ze verbrandt
M'n vuur, m'n liefde, mijn gouden ogen
't Is beter als je nog wat wacht
Want even later komt de nacht en schijnt de koele maan

De nacht is te koud, de maan te grijs
Toe neem me toch mee naar je hemelpaleis
Daar wil ik zijn alleen met jou
En stralen in het hemelblauw
Ik heb je lief, zo lief

Als ik de aarde ga verwarmen
Laat ik haar leven in m'n armen
Van sterren weefde ik het verre, aah het noorderlicht
Maar soms ben ik als kolkend lood
Ik ben het leven en de dood
In vuur, in liefde, in alle tijden
M'n kind ik troost je, kijk omhoog
Vandaag span ik mijn regenboog
Die is alleen voor jou

Nee nooit sta ik een seconde stil
'k Wil liever branden neem me mee
Geen mens kan mij dwingen wanneer ik niet wil
Wanneer je vanavond gaat slapen in zee
Geen leven dat ik niet begon
En vliegen langs jouw hemelbaan
Je kunt niet houden van de zon
Ik wil niet meer bij jou vandaan

Ik heb je lief, zo lief

Teheran agrees to rename street at root of spat with Egypt

TEHERAN - Teheran city council agreed on Tuesday to rename the street bearing the name of the killer of former Egyptian president Anwar Sadat, removing a major obstacle to renewing ties with Cairo, an AFP journalist witnessed.
The council passed a resolution asking for the name of Khaled Eslamboli Avenue, in the centre of the capital, to be changed, meeting one of Egypt’s main demands for restoring diplomatic relations broken off in 1980.
The council noted that the decision had already been taken some two years ago to rename the street Intifada Avenue, but an official request was being awaited from the foreign ministry, which was only recently made.

Iran asks Egypt to restore full diplomatic relations

TEHERAN - The Iranian foreign ministry declared on Tuesday that the Islamic republic wished to restore full diplomatic relations with Egypt, broken in 1980 after Cairo signed peace with Israel and gave refuge to the ousted Iranian shah.
“Relations with Egypt must now be restored, because this will help the Palestinian people and this is the wish of all Palestinian groups, notably the Jihadi groups,” foreign ministry spokesman Hamid Reza Asefi declared.
Relations were particularly bad when Egypt supported Iraq during its 1980-1988 war against Iran. (Khaleej Times 6 January 2004: Drie Koningen dag)

Drie Koningendag & Anwar El-Sadat

Arafat omhelst het Gezag Anwar El-Sadat is geboren op 25 december 1918 in de Egyptische plaats Abu Mit Al Kaum, 's morgens rond half een.
Die tijd levert bovenstaande geboortehoroscoop op, waarin de drie planeten Saturnus (vader - wetgever - Mozes), Maan (moeder - zorg - Levi) en Jupiter (recht - wijsheid - waarheid) een dominante plaats innemen.

Opvallend detail in de horoscoop van Sadat is de plaatsing van de Maan in het dierenrieteken Maagd. Religieuze mensen geloven in de maagdelijke geboorte van de Messias. Omdat het denken in de oudheid 'astrologisch denken' was, ligt het voor de hand die uitdrukking astrologisch te duiden. Wanneer de Maan, die de Moeder symboliseert, in het teken Maagd staat, kan gesproken worden over een 'Maagdelijke Moeder'.

Zie ook:
De Drie Koningen Symboliek

Arab Think Tank to Promote Regional Development

RIYADH, 7 January 2004 — Crown Prince Abdullah, deputy premier and commander of the National Guard, yesterday met with Mervat Tellawi, undersecretary-general of the United Nations.
Tellawi, who is also the executive secretary of the UN Economic and Social Commission for Western Asia (ESCWA), and the crown prince agreed to set up a regional think tank, which will advise the governments of the 12-member ESCWA including Saudi Arabia on how to promote regional economic and social development.
Addressing a press conference here last night after wide-ranging talks with the crown prince, Tellawi said the think tank will also counter Western misconceptions while promoting the culture of ESCWA member nations.
Tellawi said her meetings with Crown Prince Abdullah, Minister of Economy and Planning Khaled Al-Gosaibi, Minister of Petroleum and Mineral Resources Ali Al-Naimi and Minister of Labor and Social Affairs Ali Al-Namlah focused mainly on supporting programs for capacity building.
The think-tank, which is to recruit intellectuals and strategists, will also compile an inventory of best practices in the ESCWA region. It will be based in Beirut. (M. Ghazanfar Ali Khan, Arab News)


If only [the great powers] would give human rights a chance...

Kiezen voor dialoog "Human rights are universal rights. They constitute a single entity. Human beings need to enjoy political, civil, social and cultural rights, all at the same time. And this has always been Egypt's position in the United Nations since the Cold War began.
The division [on this issue] was invented by the superpowers, not by us. It was the Americans versus the Soviets. The one had political rights as its baby, the other socio-economic rights. So human rights became very polarised.
If only [the great powers] would give human rights a chance, instead of using them as a political weapon to wield against one another, then we wouldn't have all these massacres around the world." Mervat Tellawi Al_Ahram Weekly 1999

Arab States Must 'Speed Up Integration'
The Daily Star: 12 June, 2003

Arab countries must speed up economic integration in order to counter stronger blocs, said the Executive Secretary of the United Nations Economic and Social Commission for Western Asia (ESCWA) Mervat Tellawi on Wednesday.
ESCWA members include the six Gulf cooperation countries, Lebanon, Syria, Jordan, Iraq and Palestine. But the organization helps other countries in the region such as Tunisia and Morocco.
Tellawi said that giant firms in the US and Europe have budgets equal to more than 10 countries in the region. She added that the per capita income in the Arab states is less than $2,800 per year compared to more than $10,000 in Malaysia.
Some economists attribute these low figures to the improper distribution of wealth in Arab states.

Tellawi also commented about the future of Iraq after the war. "There is a lot to be done so that Iraq returns to normalcy," Tellawi said, adding that the average income in Iraq fell to $400 year from $3,800 in 1984. (Bron)


Liefdesverdriet & Afgoderij

Wanneer de regering van Iran eerlijk wil zijn - en nog altijd pretendeert men een 'Rechtvaardige Mahdi' te vereren - dan zou men zich eens af moeten vragen wat het nut is van een Islamitische revolutie die mensen aan de bedelstaf brengt. Want dat is het resultaat geweest van de starre, meedogenloze, compromisloze politiek van Ruhollah Khomeini, die nog altijd door alles wat fanatiek, blind en meedogenloos is gezien wordt als de 'grootste geestelijke leider aller tijden' - hetgeen hij, wanneer we na de koele, harde cijfertjes hierboven kijken, niet is.
Khomeini heeft Irak kapot gemaakt. Dat was ook zijn uitdrukkelijke wens, want de man was een fanaticus die maar een doel voor ogen had: de duivel, Saddam Hussein (die het gewaagd had zijn Goddelijke opdracht in twijfel te trekken), vernietigen - zonder daarbij te letten op de desastreuze gevolgen voor de burgerbevolking.
Alles (ook de meest elementaire vormen van menselijkheid en gezond verstand) moest wijken voor dat ene doel: de vestiging van Gods rijk op aarde: de theocratische staat - die in feite de geestelijk-materialistische evenknie is van het Zionistische 'Beloofde Land', een door Theodor Herzl in het leven geroepen waanidee, waaraan blindreligieuze mensen zichzelf geestelijk uitgeleverd hebben, op zo’n manier dat het verlies van dat idee gezien wordt als een je zelf uitleveren aan de absolute leegte, het totale niets.., dezelfde ervaring die verliefde mensen ervaren wanneer ze hun geliefde verliezen.
Liefdesverdriet en verdriet over het verlies van een verpersoonlijkte 'God' kunnen (psychologisch gezien) op een lijn met elkaar worden gesteld. Mensen kunnen zo verliefd zijn op hun idolen, dat ze alles zullen doen om te voorkomen dat een ander hun dat idool afpakt. Iemand die verliefd is wil niet geloven dat de ander niet meer verliefd op hem is. Ik zelf heb jarenlang in een droomwereld geleefd waarin de wil de ander te bezitten de redelijke constatering dat een ander niet bezeten wil worden volledig overschaduwt. Liefde is een vorm van waanzin, zegt de oude volkswijsheid, en daar zit een natuurlijk een kern van waarheid in. En juist daarom, omdat je weet dat liefde irrationele processen in gang zet die willen voorkomen dat je de werkelijkheid onder ogen ziet, ga je als slachtoffer van een liefdestragedie inzien, dat de meeste mensen zichzelf op een volstrekt irrationele wijze vastklampen aan idolen, alleen maar om te voorkomen dat ze geconfronteerd worden met een duistere werkelijkheid waarin liefde niet de vanzelfsprekende zaak is die ze zou moeten zijn.
Verliefd zijn op een ander, is net zoiets als verliefd zijn op 'Jezus', of 'het heilige land', of de Duitse Fuehrer, of wat dan ook. Allemaal zijn we - stapelverliefd als we zijn - in de greep van irrationele processen die op de een of andere manier een wezenlijk verlangen in onszelf activeren: de wil volledig een te zijn met een ander die altijd troost, zekerheid en bescherming moet bieden.
Oranje Vrijstaat Daarom is het een beetje onzinnig dat ex-provo Roel van Duijn een aan liefdesverdriet gewijde website opricht voor mensen die een partner verloren hebben.
Liefdesverdriet is veel groter. Mensen die 'Vadertje Stalin' verloren hebben, of 'de grote leider Adolf Hitler’ zijn in feite ook slachtoffers van de wil een ander volledig en onvoorwaardelijk lief te hebben. En hetzelfde geldt natuurlijk voor al die joden die 'Het Beloofde Land' als hun geestelijke bruid hebben uitgekozen.
"Ik houd van Israël", "Ik zal Israël altijd beminnen, tot aan de dood", “Zonder Israël kan ik niet leven”, “wanneer Israël verdwijnt ben ik niets...”, het zijn tragische ontboezemingen van mensen die zich uitgeleverd hebben aan het grote romantische, maar ozo tragische liefdesideaal, dat bij verlies tot dezelfde catastrofale gevolgen kan leiden als het verlies dat de verliefde mens ervaart wanneer hij zijn droompartner verliest.
Allemaal zijn we liefdeszoekers, en wanneer we dat zouden beseffen zouden we in staat zijn afstand te doen van valse profeten die onze liefdeskracht richten op volstrekt onzinnige zaken, die er alleen maar toe leiden dat de grootste kracht die we bezitten, de kracht van de liefde, die Hitler en Stalin tot reuzenprestaties heeft gebracht en hen in staat stelde honderden miljoenen mensen in het verderf te storten, op een volstrekt zinloze wijze wordt aangewend.


Zie ook: Roel van Duijn's
Pagina van het Grote Liefdesverdriet

en: Theo van Gogh: 'In the mood for love'