De Derde Weg - 16

Stop Staatsterreur


  • According to Bush, terrorists "make no distinction among military and civilians." In other words, terrorists attack civilians.
  • Bush also lambasts the terrorists because, "They want to overthrow existing governments in many Muslim countries, such as Egypt, Saudi Arabia, and Jordan."
  • Bush is offended that Al Qaeda's "goal is remaking the world -- and imposing its...beliefs on people everywhere." Everyone knows that is the job of the United States and western transnational corporations. After all, what is globalization except remaking the world so everyone believes in the West's "universal values?" Dennis Florig

    The War of the Terrorisms:
    What is the Axis of Evil?

  • Rape, kill, pillage and burn

    Why are privates shown videos of U.S. military massacres while playing Metallica in the background, thus causing us to scream with the joy of the killer instinct as brown bodies are obliterated? Why do privates answer every command with an enthusiastic, "kill!!" instead of, "yes, sir!!" like it is in the movies? Why do we sing cadences like these?:

    "Throw some candy in the school yard, watch the children gather round. Load a belt in your M-60, mow them little bastards down!!" and "We're gonna rape, kill, pillage and burn, gonna rape, kill, pillage and burn!!"

    These chants are meant to motivate the troops; they enjoy it, salivate from it, and get off on it. If one repeats these hundreds of times, one eventually begins to accept them as paradigmatically valid.

    The demonization of the enemy is crucial to wartime planners, and the above examples of motivation techniques are relevant to the present. Before carrying out a security exercise in Qatar, my unit went through Muslim "indoctrination" classes. The level of racism was unbelievable. Muslims were referred to as "Ahmed," "towlheads," "ragheads," and "terrorists." We were told that most Muslim males were homosexual, and that their hygiene was so primitive that we shouldn't even shake their hands.

    The object was demonization through feminization and dehumanization, so as to make it easier for us to pull the trigger when ordered to.

    Chris White, CounterPunch 23-10-2002

    Chris White is an ex-Marine and current doctoral student in history at the University of Kansas, Lawrence.

    Zie ook: De Vrouwenmoordenaar
    een bloedstollende analyse
    van de denkwereld achter 'de macht'

    Former arms inspector admits of spy on Iraq

    Arab cartoons UN former arms inspector Bill Keri admitted spying on Iraq for the US. BBC said that former US inspector Bill Keri has confessed for the first time that he had worked as a spy for the US on some Iraqi targets.
    "I leaked data that could help Washington to realize the victory in its conflict with Iraq", he said.
    Former inspector Scott Ritter had confessed also of doing spy actions inside Iraq during his work in late inspection team. (Iraq Daily 24-10-2002)

    Zie ook: How to lie about Iraq


    Sharon says he agrees to U.S. roadmap in principle

    Prime Minister Ariel Sharon has given his seal of approval, "in principle," to the latest American peace plan presented by U.S. envoy William Burns, Army Radio reported. The two met Thursday evening in Jerusalem as part of Burns' visit to the region aimed at rallying support for the plan. Click here for extracts from the U.S. 'roadmap'.
    Among other things, the roadmap calls for the dismantling of illegal Jewish settlement outposts and a thorough reform of the Palestinian ruling bodies. The plan aims toward the creation of a Palestinian state by 2004-5.

    Burns: PA must fight terror if it wants a state

    Palestinians must take decisive action against militants and get serious about internal reform if they want to embark on the road to statehood, as outlined in the plan, Burns told senior Palestinian officials Thursday.
    "It is only through decisive action to end terror and violence, and decisive action to reform in preparation for Palestinian statehood, that we are going to be able to move ahead on a practical pathway to end occupation and this terrible conflict," Burns said at the meeting in Jericho.
    Spekaing after the meeting, Burns called on both Israelis and Palestinians to fulfill their obligations in order "to end the occupation that began in 1967." (Aluf Benn, Ha'aretz correspondent, 25-10-2002)

    Het Nieuwe Vredesplan

    Arab cartoons

    Het cynisme van de Israëlische leiders kent geen grenzen. Terwijl de Amerikaanse regering onder druk wordt gezet om Irak liefst zo snel mogelijk plat te bombarderen omdat het regime van Saddam Hoessein te laks zou zijn om zijn internationale verplichtingen na te komen, wordt de Palestijnen een 'vredesplan' aangeboden dat niets anders is dan het op de lange baan schuiven van een werkelijk vredesplan.
    De enige concrete toezegging die wordt gedaan is dat er naar wordt gestreefd medio 2003 de gebieden die na 28 september 2000 door Israël zijn bezet te verlaten. Wanneer de Palestijnen zich rustig houden en een zogenaamd 'democratisch' parlement kiezen dat als enige taak heeft Yasser Arafat op een vernederende wijze aan de kant te schuiven, kunnen ze een voorlopige staat krijgen die weinig meer omvat dan de paar dichtbevolkte gebieden die de Palestijnen al vanaf het eerste begin werden toebedeeld, uitgaande van de zionistische gedachte dat Israël het Palestijnse land en de Palestijnse Autoriteit het Palestijnse volk onder zijn hoede moet nemen.
    Een Ander Joods geluid Pas in de loop van 2004 of 2005 kan er gepraat worden over de werkelijk belangrijke kwesties, zoals de nederzettingen en Jeruzalem.
    Het bouwen van nederzettingen mag intussen gewoon doorgaan. Pas in het najaar van 2003 wordt een verbod op uitbreiding van nederzettingen overwogen. Intussen moet volgens het plan wel een eind worden gemaakt aan zogenaamde 'illegale nederzettingen', een krankzinnige constructie die er van uitgaat dat er in de bezette gebieden ook 'legale nederzettingen' bestaan.
    Al met al is het vredesaanbod een oproep tot capitulatie. Geef het verzet op, erken dat alles wat je hebt gedaan zinloos is en accepteer het feit dat de nederzettingen en Jeruzalem altijd Israëlisch gebied blijven.

    Wat ontbreekt is de principiële erkenning van de rechten van de Palestijnen, zoals die tot uiting komen in de diverse resolutie van de Verenigde Naties.
    Hoe je met een dergelijke onrechtvaardig, niet op rechtsprincipes gebaseerd, voorstel de naar recht verlangende strijdgroepen tot kalmte kunt manen mag als een groot raadsel worden beschouwd. De enige logische conclusie die je kunt trekken is dat het helemaal niet de bedoeling is het Palestijnse verzet tot kalmte te manen.
    De pogingen Irak met behulp van provocatieve propagandamechanismen in de hoek van 'de agressor' te duwen duiden daar trouwens ook op.


    klik hier

    The Right Of Return

    Aside from being a pressing humanitarian case, solving the Palestinian refugee problem is the true oft-shunned key to attaining justice and lasting peace in the Middle East. The Right of Return is inalienable and cannot be "negotiated" away in a manner contradictory to the principles of the Universal Declaration of Human Rights and UN resolutions. To do so would be perpetuation of inexcusable and unconscionable injustice.
    It is a fact: if it weren't for Zionism, for Israel, there would be no Palestinian refugee problem. Hence, today Jews have an indisputable moral responsibility to ending the Palestinian suffering. And, if the return is demographically feasible, why, then, could not Jews and Palestinians coexist as equals in a democratic pluralistic society in the Holy Land?
    Golda Meir was gravely wrong and myopic to stack Israel over humanistic-Judaism, when she said, "we shall not let this happen." She was a Zionist. (Baha Abushaqra, PalestineChronicle 25-10-2002)

    Mr. Baha Abushaqra is a Canadian-based media activist of Palestinian origin who believes in peaceful coexistence between Jews and Arabs under one democratic state in the Holy Land.


    Uri Avnery: Decent Israelis

    Since biblical times the olive tree has been the symbol of this country. It has sustained the peasants for many generations - Canaanites, Israelites, Arabs...

    E Pluribus Unum
    E Pluribus Unum
    The central image is the rampant bald eagle of the great seal of the United States. Grasping an olive branch as an offering of peace, the eagle also holds a clutch of arrows as an alternative when peace is rejected.
    Had they been there last Saturday at sunset, most Israelis would not have believed their eyes. In the middle of Havarah, a small village south of Nablus, 63 Israelis, men and women, young and old, were standing together with dozens of Palestinian villagers. Jews and Arabs talked together, drank juice offered by the hosts, exchanged addresses and phone numbers. The local children were wearing stickers brought by the guests, showing the flags of Israel and Palestine. Nobody bore arms.
    All of them looked happy, and with reason: they had just finished a hard day’s work at olive picking. They had been together under the trees. They were together when the settlers opened fire.

    Almost every Palestinian village has olive groves that border on some settlement or “outpost”, and that is now controlled by the settlers. When the owners approach to clean the ground or pick the olives, the settlers shoot at them “in coordination with the army”. The simple pretext: when the villagers pick olives near a settlement, they can see what happens there and threaten it.
    A monstrous perversion, indeed: putting a settlement in the middle of a dense population of Palestinians and forbidding them to work their land, because it is close to the settlement.

    For decent Israelis, the conclusion is clear: they get up to help the villagers to pick the olives, before they rot on the trees or are stolen. They form a “human shield” against the settlers. During the last few weeks, hundreds of Israelis have done just that. (PalestineChronicle, 25-10-2002)

    "E Pluribus Unum" was the motto proposed for the first Great Seal of the United States by John Adams, Benjamin Franklin, and Thomas Jefferson in 1776. A latin phrase meaning "One from many," the phrase offered a strong statement of the American determination to form a single nation from a collection of states.
    Over the years, "E Pluribus Unum" has also served as a reminder of America's bold attempt to make one unified nation of people from many different backgrounds and beliefs.


    Tens of Thousands Rally for Peace Around the World

    Tens of thousands around the world took part in mass protests, rallying against war and demanding a lift of the crippling US-led UN sanctions on Iraq. Chanting demonstrators rallied in major world capitals and around the Arab world in one of the most organized day of anti war protests.
    In Cairo, thousands of university students staged a large protest in support of the Iraqi people, denouncing the United States government’s foreign policy, its support of Israel and its plans to wage war against Iraq.
    In Baghdad, scores of international peace and human rights activists staged their protest in front of the United Nations headquarters in Baghdad, asserting that Iraqis are in need for food and milk, not bombs.
    In Sydney, Australia, thousands of people took to the streets with signs and banners, denouncing war and calling for a lift to a crippling sanctions imposed on Iraq, following the 1991 Gulf War.
    Australians called on their government not to follow the American lead in its “war on terror.” Some of the banners read:

    “Sanctions are terrorism“, “No War for Oil,” and “George Bush, War Criminal.”

    Meanwhile, Washington and San Francisco in the United States are gearing up for what are expected to be the largest anti war rallies as of yet. (PalestineChronicle, 26-10-2002)


    Nederland en de Eeuwige Oorlog

    Toespraak Jan Marijnissen Ineke Bakker, algemeen secretaris van de Raad van Kerken in Nederland, en Freek Landmeter, directeur van Pax Christi Nederland, behoorden tot de sprekers op de landelijke demonstratie "Geen Oorlog tegen Irak" die op. zaterdag 26 oktober in Amsterdam werd gehouden.
    Andere bekende gezichten onder de sprekers waren de fractievoorzitters Paul Rosenmöller (GroenLinks) en Jan Marijnissen (Socialistische Partij).

    Jenin: Noodlot & Terreur

    Het Noodlot heeft bepaald dat gedurende de maanden november, december en januari 2003 in de horoscoop van Yasser Arafat het vernietigende Saturnus-Pluto-aspect zich herhaalt. Dat aspect was actief tijdens de aanval van vliegtuigkapers op New York en Washington en leidde de vernietiging in van de Palestijnse autoriteit.

    Bom in schouwburg Moskou Toeval of geen toeval, een feit is dat zaterdag 26 oktober het Russische leger een einde maakte aan de gijzeling van 750 mensen door een groep met explosieven volgehangen extremistische nationalisten, die wilden vechten voor het ontbinden en fragmentariseren van de Russische Unie. Wat dat betreft kunnen ze op een lijn worden geplaatst met extreem-nationalistische Koerden, die, gesteund door Amerika, elke redelijke deal met de naar nationale eenheid strevende regering in Baghdad onmogelijk proberen te maken.
    Een vergelijking met het (niet door Amerika gesteunde) Palestijnse verzet, Moskou: 140 mensen werden gedood die binnen de regering van Israel onvermijdelijk weer gemaakt zal worden, is volstrekt onjuist. Palestijnen willen zich niet afsplitsen. Zij willen ofwel erbij horen (dezelfde rechten hebben als joden), ofwel - wanneer ze er niet bij mogen horen - op hun eigen land een eigen staat grondvesten waar zij volledige burgerrechten bezitten (zoals elke burger in een vrij en onafhankelijk land die bezit).
    Israel heeft - als antwoord op de uitschakeling van de terroristen in Moskou - onmiddellijk de stad Jenin in de staat Palestina tot 'centrum van tereur' uitgeroepen.
    Opnieuw wordt een terreurdaad die een ander land treft gebruikt om de tegen elk redelijk compromis gerichte Israelische staatsterreur goed te praten.

    War on Jenin Continues, Army Blocks Ambulances

    Israeli forces are reportedly in complete control of the West Bank town of Jenin and its refugee camp. The Israeli army, which raided Jenin yesterday using hundreds of troops, arrested several activists from the Islamic Jihad movement.
    PINA reporter in Jenin conveyed that additional Israeli army forces have been deployed to the town and adjacent areas, to take part in what Israel describes as the “largest military operation” since the invasion of most of the West Bank last June.
    The toughest of the clashes are reported in Jenin refugee camp, where 13 thousand Palestinian refugees live. The camp was a stage of atrocities carried out by the Israeli army last April, resulting in the death of 63 Palestinians and the wounding of 257 more. (PalestineChronicle, 26-10-2002)

    Zie ook: Arafat en de aanval op New York

    Interior Minister Dr. Hani el Hassan: Israel & The PLO

    The appointment with Interior Minister Dr. Hani el Hassan had been made a few days before Yasser Arafat in a surprise announcement named Hassan interior minister. According to "the reforms" this means Hassan is supposed to become supreme commander of all the security services.

    Info The security troubles began in the 1980s, says Hassan, when Israel nurtured Hamas. He quotes Yitzhak Rabin, then defense minister, as saying that the policy was meant to undermine the PLO. And sure enough, the Hamas grew. According to Hassan, Arafat needed time to take control of the situation.
    Hassan asks rhetorically why there was a steady decline in the number of attacks against Israelis from the middle of 1996 to the beginning of 2000 - and he answers, because Arafat could control things then.
    He remembers after one major attack, Arafat sat ashamed in his office and didn't know what to do. Suddenly, the phone rang. It was Rabin on the line. He invited Arafat to meet with him at Erez, where the next day they worked on ways to fight terror.
    The lesson from that is clear to Hassan, but he has no hopes from the current government, particularly in the political sphere. He says Israelis have many partners for peace in the Palestinian leadership, but the Palestinian leadership doesn't have a single partner in the Israeli government.
    The right wing is always looking for ways to escape from the peace process and is leading to a dead end, he says. But it's a delusion to believe that if the Israelis humiliate the Palestinians, the Palestinians will agree to live in that dead end, throw out Arafat, accept the military government, and make do with some limited autonomy leaving the security in Israeli hands.
    Hassan complains that in Israel, and the West in general, Arafat in particular, and the Palestinians in general are regarded simplistically. He said that while Arafat is considered a symbol of the Palestinian struggle for freedom, Arafat cannot decide everything on his own.
    Fatah made a decision to maintain unity in every situation, and despite all the disputes, the majority rules in the movement. At Camp David everyone could see that Arafat could not make a decision against the majority opinion, said Hassan. (By Akiva Eldar, Ha'aretz 29-10-2002)


    Ha'aretz & Labor: Alternative wanted

    Arab cartoons

    In many ways, the time has arrived for Labor to resign from its partnership in the unity government...
    Now it must wake up from its political coma and sharpen its dulled positions on the major issues. Its collaboration in a government that did not even look for some way out of the endless political ice age allowed extremists inside the government to dictate heavy-handed policies against the Palestinians.
    Labor has been merging into a Likud government that has lately been welcoming new extremist factions into the party - like Moshe Feiglin's group and the Kahane Youth. Labor's weakness has damaged the shrunken left, which already had its wings clipped by the intifada and the failure of Oslo. But that near-merger had also damaged Israeli politics, which have become populist, parochial and one-dimensional, with Labor losing its strength as one of the vital elements of a proper democracy.
    Labor would do best to pull itself together, go back to the political and economic agenda it formulated in 1992 under Yitzhak Rabin's leadership, and present it boldly to the voters as a forgotten but sorely missed alternative.
    If it doesn't do so, it could find itself pushed to the outer edge of the political map, having entirely lost its way and its identity. (Ha'aretz Editorial, 30-10-2002)


    Israeli Coalition Gov't Falls Apart

    Peres ondertekent ontslagbrief Prime Minister Ariel Sharon's broad-based coalition collapsed Wednesday (30-10-2002) when Cabinet ministers from the moderate Labor Party resigned in a dispute over funding for Jewish settlements, threatening to push Israel into a bitter election.
    The crisis ended an uneasy 20-month "unity government" formed as a common front against the Palestinian uprising, and could sabotage U.S. efforts to win support for a peace plan.
    Sharon told parliament he would continue to lead the country, suggesting he would try to govern with a narrow coalition of far-right and religious parties rather than call early elections.

    The crisis was precipitated by Sharon's rejection of Labor Party leader Binyamin Ben-Eliezer's demands to cut $145 million in funds for Jewish settlements in the $57 billion 2003 state budget. Compromise proposals failed and Ben-Eliezer resigned from his post as defense minister, followed by the rest of Labor's Cabinet ministers. (By DAN PERRY, Associated Press Writer, 31-10-2002)


    Khatami Says Violence in Guise of Democracy Unacceptable

    President Mohammad Khatami said on Wednesday that violence cannot be accepted in the guise of democracy and human rights. Addressing the Spanish Senate representatives, the president said that the international community does not accept promotion of military approach in the name of democracy and human rights or violence in the name of religion.
    "We should look at the world's political situation vigilantly. If we condemn one group while ignoring the tyranny and oppression by the other, the prices of murders for revenge and vice versa will go on," President Khatami said.
    He said that the Muslims are the messengers of peace, freedom, justice and security, adding that the big powers should not embark on propaganda campaign against Muslims by taking advantage of a terrorist act perpetrated by a certain group.

    "Whoever plants wind, will harvest storm," he said. "Whoever commits terror in the name of Islam destroys the Islamic values and whoever commits violence in the name of democracy discredits democracy."

    Teheran Times, 31-10-2002

    Israel Shamir & Anti-Semitisme

    "Until 1968, the Right was 'anti-Semitic' by definition, as "the fates of the Jewish people and the left have been closely intertwined". After 1968, as time goes by, the anti-globalist Left (and Right), or environmentalist groups had become 'anti-Semitic' by definition. In 1953, McCarthy's Committee for anti-American activities was 'anti-Semitic', but in 2002, 'anti-American' means 'anti-Semitic', according to the Commentary, the main ideological Jewish American magazine.
    In Russia of 1990s, which I covered for Haaretz daily, any movement against 'the market forces', for socialism and preservation of the Soviet Union was considered 'anti-Semitic". Anti-globalisation is 'anti-Semitic' as well as objection to the Zionist policies. Thus, anti-Semitic labelling is not a slur, but a definition of every policy at deviance with the present ideas of the Jewish people...

    If you ARE called an anti-Semite, it does not mean too much: even Wolfowitz, the Jewish Zionist bigot hawk and supporter of Sharon, was booed as anti-Semite by even more fervent American Jews. Even Ariel Sharon, the mass murderer of Sabra and Shatila, of Qibya and Jenin, was relegated into 'anti-Semite lefties' by the bloody-minded supporters of Benjamin Netanyahu.
    That is why there is no reason to incessantly apologise for offending sensibilities. The Left can accept the offered definition and to reply with a shrug while being called 'anti-Semitic', as it would certainly respond to accusations of 'anti-British' or 'anti-aristocratic' behaviour. The Jews are not Les Misérables any more; after 1960s, they occupy (in the US and Europe) a position similar to that of Brahmins in India. The Left should try to undo their supremacy, while preserving and using their talents and abilities." Israel Shamir

    Collignon cartoon

    Een Rechtse Jood Is Geen Linkse Jood

    Israel Shamir is een van de weinige linkse Israëlische schrijvers die op een ongezouten wijze 'de joden' de waarheid vertelt. Hij laat zich door niemand intimideren - ook niet door mensen die hem een zelfhatende joodse fascist noemen - en dat is dan ook de reden dat hij door 'de media' doodgezwegen wordt.
    Dat doodzwijgen van kritische mensen door journalisten die zichzelf 'vrij en onafhankelijk' noemen is een van de meest gruwelijke verworvenheden van de juni-oorlog van 1968. Israel Shamir wijst daar in zijn kritische analyses voortdurend op. Tot 1968 domineerde (volgens hem) het linkse geluid de wereld van het jodendom - links gaf 'de joden' een keurig intellectueel gezicht en rechtse krachten in Israël legden zich daar bij neer - maar na 1968 verdween de rechtse gelatenheid en waar rijke joodse financiers tot dan toe 'links' steunden, daar werden vanaf die tijd alleen diegenen gesteund die op een directe of indirecte wijze de Messiaanse zaak van het rechtse jodendom wilden dienen.
    Zonder steun van de rijke rechtse joden was de extreemrechtse nederzettingenpolitiek die de belangrijkste bron van ellende is in het Midden-Oosten niet mogelijk geweest en zou Israël nu niet opgescheept zitten met een kwaadaardige groep fanatici die in alles wat links is de vertegenwoordiging ziet van 'het kwaad'.
    Kolonistenprotest De vraag waarom links-progressieve joden niet in staat zijn op een kritische wijze intelligent te zijn wanneer het begrip 'jood' ter sprake wordt gebracht, wordt door intelligente mensen - uit angst voor 'antisemiet' te worden uitgemaakt - nooit aan de orde gesteld, hoewel de noodzaak daartoe een zaak van urgentie genoemd mag worden gezien het feit dat zich 'links' noemende joden zich kritiekloos door rechtse joden in de extreemrechtse hoek laten duwen.
    In Nederland heeft de alles en iedereen van antisemitisme beschuldigende schrijver Leon de Winter zich opgeworpen als spreekbuis van 'de joden', hetgeen op een trieste wijze aantoont hoe gering het kritische vermogen van het Nederlandse jodendom momenteel is.
    Leon de Winter is geen intellectueel (wanneer je aan dat begrip kwaliteiten als nuchter, zakelijk, afstandelijk en objectief toedicht). Hij is geen polemist (omdat hij domweg weigert in de ander een gesprekspartner te zien). Hij is niet links (noemt heel links Europa zelfs antisemitisch). En hij is ook niet religieus (want aan de dwingende, tegen het seculiere zionisme gerichte, voorschriften van de Thora heeft hij een broertje dood).
    Alles wat Leon wil is ‘joodse boeken’ schrijven, een ‘rijke, aan dure auto's verslaafde jood’ zijn en het anti-intellectuele karakter van ‘zijn joodse werk’ verbergen achter een masker van 'zionistisch idealisme', dat hem ertoe brengt uitspraken te doen als 'zonder mijn joodse identiteit ben ik niks...'.
    Wanneer een aanhanger van een niet-joodse religieuze of politieke sekte zulke uitspraken doet valt de hele linkse gemeenschap over hem heen, maar wanneer joden zich schuldig maken aan uitspraken die getuigen van een 'fascistische uitlevering van de enkeling aan autoritaire gemeenschapsidealen' dan doet men de mond op slot, zonder zich te realiseren dat de vernietiging van elke vorm van werkelijk idealisme, idealisme dat niet is gebaseerd op heiligverklaring van een paar verblinde ideologen maar op het centraal stellen van universele waarden die alle mensen van de wereld met elkaar kunnen verbinden, de dood betekent van de christelijk-humanistische waarden die we (zoals we dat steeds zo mooi formuleren) eeuwenlang in het Westen als een schat gekoesterd hebben.
    Israel Shamir (die in tegenstelling tot de joodse nationalist Leon de Winter zowel jood, christen, arabier als socialist wil zijn) moedigt kritische denkers in het Westen aan de macht van de rechtse joodse elite te breken. Laat je niet intimideren door een kleine groep nationalisten die vanuit een welhaast ziekelijk verlangen de eigen (als bijzonder ervaren) groepsidentiteit te bevestigen steeds de leden van de eigen groep naar voren schuiven, maar maak ze duidelijk dat ze alleen dan volledig geaccepteerd worden wanneer ze als gelijken naast andere intellectuelen en schrijvers mee willen werken aan de opbouw van een wereld waarin niet 'de jood' maar 'de mens' op de troon wordt gezet.
    Het is een uiterst gezonde, humanistisch-socialistische opstelling die in een zich 'politiek-correct' noemende wereld verzet oproept, omdat een dergelijke boodschap 'extreem rechts' in de kaart zou spelen. Een onzinnige beschuldiging natuurlijk - gezien het feit dat linkse intellectuelen zich tientallen jaren lang op een volstrekt willoze wijze hebben uitgeleverd aan rechts-zionistische krachten die niet gewoon rechts zijn, maar extreem rechts - zo rechts dat ieder weldenkend mens (ook diegenen die het begrip 'politiek-correct' als handelsmerk hanteren) zich er vol walging en diepe afschuw van zou hebben afgewend - wanneer die rechtse krachten niet toevallig 'joods' zouden zijn geweest...


    Intifada Update
    Palestinians killed in the Intifada
    since 29 September 2000


    Hard-liner is Israel's new chief of defense

    Shaul Mofaz, who as army chief of staff advocated aggressive measures against Palestinians, including exiling Yasser Arafat, has agreed to become Israel's next defense minister.
    If confirmed by Parliament, Mofaz will replace Binyamin Ben-Eliezer, the leader of the left-leaning Labor Party, who pulled his faction out of the government.
    In marshaling the armed forces, Mofaz escalated the use against Palestinian militants of Israel's troops and arsenal, from fighter jets to wire-guided missiles. He also tightened military restrictions on Palestinian society in hopes of ending the conflict, which began roughly halfway through his four-year term.
    Even before he retired as chief of staff in July, he was seen as a rising star in rightist politics, although he lacks the political background of past defense ministers.

    Barak (Arbeiderspartij) Prijst Benoeming (& Oorlog)

    Former prime minister Ehud Barak, who was also a chief of General Staff who became defense minister, praised the appointment.
    "He is a good man who can do the job well," Barak told Israel Radio. "With a confrontation in Iraq ahead, it makes sense to have someone [in the Defense Ministry] who is familiar with what's going on in the IDF on an daily basis." Meretz leader Yossi Sarid said his party would fight Mofaz's appointment. (Jerusalem Post, 1-11-2002)

    Wie de Israelische media leest ontdekt dat vrijwel iedereen er van uitgaat dat Saddam Hoessein Irak uit wordt gebombardeerd. "Er komt oorlog, wat de rest van de wereld ook zegt..." De Israelische correspondenten die in dienst zijn van Nederlandse dagbladen dragen dezelfde mening uit. Een uiterst merkwaardige ervaring, gezien het feit dat de hele wereldgemeenschap aan het praten, onderhandelen, demonstreren en betogen is..., activiteiten die geplaatst in het licht van 'het grote Israelische weten' als volmaakt zinloos moeten worden beschouwd...


    Rabin remembered by tens of thousands

    Rabin Square Seven years after prime minister Yitzhak Rabin was assassinated at a peace rally, tens of thousands returned Saturday night to the plaza outside the Tel Aviv Municipality buildings now named in his memory. The assembled masses, including many thousands of teenagers in youth movement shirts, overflowed into the streets surrounding Kikar Rabin.
    According to the rally's organizers, the police estimated that 100,000 people attended the event under banners that read, "We will not forget or forgive." (By DANIEL BEN-TAL. Jerusalem Post, 3-11-2002)


    klik hier

    On Being a US Citizen

    "Among all the things I'm going to tell you today about being a journalist, all you have to remember is two words: governments lie." I. F. Stone

    The same can be said for being a citizen...
    An important corollary to this, which I shall call 'Meyer's Law', states: The more powerful the government, the more it lies.
    This poses serious implications for the citizens of powerful countries:
    Citizens must be watchful and active participants of their governments. The leaders of powerful governments must always be held to a high standard. Whenever a government urges the people to suspend thought as in times of war, suspicions should be redoubled. (Chris Meyer. PalestineChronicle 1-11-2002)

    Hanan Ashrawi: The American Road Map

    Info The vast majority of the Palestinian people remain committed to a peaceful resolution and to the two-state solution despite the Israeli government's persistent attempts to destroy both. These options, however, are rapidly becoming unattainable if the current conditions are allowed to continue and to deteriorate. Already voices calling for the one-state solution, whether in the form of a bi-national state or a secular democratic state, are gaining support and credibility. If the current hard line government in Israel persists in its destructive policies and measures, such a solution will become the only option as the de facto outcome of its extremism. The other side of the coin of "Greater Israel" replacing all of historical Palestine (and more) is that of "One Palestine." In the meantime, the painful suffering and tragic loss of life will continue, while both peoples and the whole region are made to pay the price of Sharon's revival of Zionist fundamentalism. (PalestineChronicle 1-110-2002)


    Mannelijk Zionisme & Vrouwelijk Socialisme

    Meretz Info-site Naomi Chazan, a political science professor, regards Labor's resignation as very important. "We're back to parliamentary democracy," she said with satisfaction a day after the resignations were handed in. "The Knesset will resume being an important arena for the most important debates. Already on Wednesday, both sides of the aisles were counting the votes for a no-confidence measure and began organizing for the vote Monday. That kind of process hasn't been seen in the Knesset since the unity government was established."
    She also is assuming that the public discourse will be get a shot in the arm from Labor's resignations. "For too long, we haven't had a serious public debate about the critical issues. With Labor in the government, they had to rally around the flag of the policies of the government. Even their internal opposition had to put limits on what it said. Now those limits have been lifted and the mask stripped away from the face of the government and its policies. I hope the pubic debate now turns more ideological." (Ha'aretz 3-11-2002)

    vrede is vrouwelijk Het zionisme van Ariel Sharon heeft maar een bedoeling: de intellectueel tot slaaf maken van de militair, vanuit het Stalinistische (door de linkse jaren-zestig-generatie aanbeden) principe dat de Macht uit de loop van het geweer komt .
    De jaren zestig worden nog steeds binnen de linkse beweging gezien als een periode van 'verlichting', maar het tegendeel is het geval. In de jaren zestig, na de juni-oorlog van 1967, begon een periode van 'verduistering', een periode waarin de mannelijke militair boven de vrouwelijke intellectueel werd geplaatst.
    Mensen die rondlopen met 'Rode Boekjes' waarin de intellectueel de vijand van de sociale vooruitgang wordt genoemd zijn anti-intellectuelen. Zijzelf waren en zijn zich daar niet van bewust omdat zij door rechtse machthebbers gebruikt werden als pionnen in de strijd tegen de 'gevaarlijke mensen': de naar volledigheid strevende mensen met ideeën en principes, de mensen die het verstand en het gevoel boven het instinct en de kille macht plaatsen.
    De strijd die zich momenteel afspeelt tussen de Arabieren en Israël kan gezien worden als een strijd tussen het vrouwelijke (gastvrije, barokke) principe in de mens en het mannelijke (egoïstische, zakelijke) principe.
    Suleiman & vrouwelijke tulband De moeilijkheid momenteel is dat de Arabieren niet beseffen dat hun cultuur in diepste wezen een 'vrouwelijke cultuur' is. Hoewel hun architectuur wordt gedomineerd door vrouwelijke vormen en het belangrijkste symbool van hun religie de Maan is, weigeren ze in te zien dat zij in de Westerse cultuur de zakelijke mannelijkheidcultus veroordelen.

    de verkrachter wordt aangevallen Wie de twee torens bekijkt die door moslimrebellen omlaag werden gehaald zal niet veel moeite hoeven te doen om daaraan een cultus van ontvrouwelijkte mannelijkheidverheerlijking te koppelen. Freud mag dan misschien in psychiatrische kringen als achterhaald worden beschouwd, maar zijn koppeling van culturele symboliek aan seksuele gevoelens en verlangens mag bepaald niet als zijnde 'onzin' van tafel worden geveegd.
    De wereld van de Islam is opgebouwd uit een ontelbare reeks vrouwelijke vormen (je zou zelfs de term ‘borsten’ kunnen gebruiken), die gezamenlijk een stil protest zijn tegen de hoekige, ongenaakbare mannelijkheidcultus die zich bij uitstek heeft gemanifesteerd in de moderne Amerikaanse wolkenkrabber.
    Ayn Rand: objectivist Het conflict sussen de kille ongenaakbare hoekige mens en de sociale, aan vrouwelijke vormen gebonden mens wordt op een zeer indringende wijze beschreven in 'De Eeuwige Bron' (The Fountainhead) van Ayn Rand, een boek dat in Amerika een groot succes werd, maar dat in het antifilosofische Nederland in de hoek van de "B-literatuur' werd geplaatst.
    Ayn Rand was schrijver en filosoof en tegelijkertijd was ze de uiterst autoritaire directeur van een filosofisch instituut dat vrijheid, individualisme en kapitalisme samen probeerde te brengen onder de noemer 'objectivisme'.
    Ayn Rand zag zichzelf als een ‘verlichte goeroe’ en al diegenen die bij haar in dienst waren werden daarom 'volgelingen' genoemd. Wie geen volgeling wilde zijn kon vertrekken.
    Toch heeft haar filosofie aantrekkelijke kanten. Het objectivisme huldigde op filosofisch gebied opvattingen die libertair en anarchistisch kunnen worden genoemd: een sterke benadrukking van individuele vrijheid en de noodzaak de enkeling de vrijheid te geven zijn opvattingen op een concessieloze wijze te realiseren.
    In 'De Eeuwige Bron' staat een persoon centraal die gedreven wordt door een enkel verlangen: tegenover de wollige, barokke, neoromantische cultuur van ouderwetse wolkenkrabberbouwers een moderne, strakke, zakelijke soberheidcultuur te plaatsen, waarin functionaliteit en eenvoud boven esthetiek en romantiek worden geplaatst. Mannelijke kracht en koele zuiverheid tegenover vrouwelijke zwakheid en warme, chaotiserende romantiek.
    Ayn Rand behoorde tot de liberale joodse gemeenschap en het spreekt dan ook vanzelf dat zij Amerikaans-joodse intellectuelen een intense afkeer heeft bijgebracht voor alles wat collectivistisch is.
    Paleis van Saddam Hoessein Die collectivistenhaat is echter zover doorgeschoten dat iedereen die warme, sociale, vrouwelijke gevoelens in zichzelf wil ontwikkelen gezien wordt als een verrader van de zaak van het 'liberalisme', dat individualisme, zelfverrijking en mannelijke kracht als hoogste waarden in het leven beschouwt, een gevaarlijke zaak natuurlijk, omdat een dergelijke verheerlijking van een liberale mannelijkheidcultuur al snel fascistische trekjes gaat vertonen.
    Wie de propagandaposters van de nationaal-socialisten bekijkt ontdekt al snel dat Hitler een sterke voorliefde aan de dag legde voor het benadrukken van een zakelijke mannelijkheidcultus, een instelling die ook tot uitdrukking kwam in zijn blauwdrukken voor een nieuwe Duitse architectuur die in de eerste plaats: strak, monumentaal en onvrouwelijk diende te zijn.
    Hitler & de kille toren Zakelijke mensen zullen weinig moeite hebben zich thuis te voelen in zo’n strakke, aan strenge vormvoorschriften gebonden wereld, maar wie eerlijk is ziet in dat de wereld niet alleen maar bestaat uit zakelijke personages die de zuiverheid van koele strakke vormgeving als hoogste waarde beschouwen.
    Daarom is het geen wonder dat een Amerikaanse cultuur die het objectivisme van Ayn Rand op een compromisloze wijze op wil dringen aan een cultuur die vrouwelijk is, de Arabische cultuur, op grote weerstanden zal stuiten.
    Globalisering is noodzakelijk, maar mag niet leiden tot vernietiging van de romantische vrouw door de zakenman. En dat is precies wat nu gebeurt. Amerika is de hoekige houten klaas, die de wulpse, sensuele Arabische vrouw wil verkrachten, haar wil ontdoen van haar vrouwelijke kwailiteten en haar wil hullen in de mannelijke lompen die Westerse modekoningen voor ons ontwerpen.
    Westerse schrijvers en filosofen zien niet in dat wij met z’n allen in ouwekerelslompen lopen. Onze cultuur is ontvrouwelijkt. Alle waarden die wij uitdragen zijn mannelijke waarden. Alle uitingen die uit onze monden komen zijn ontkenningen van onze vrouwelijkheid. Want wij haten het vrouwelijke principe en daarom zijn we niet in staat de Arabieren duidelijk te maken waar zij voor staan. Integendeel, we zien een vrouwelijke cultuur en we proberen de vertegenwoordigers van die vrouwelijke cultuur wijs te maken dat zij vrouwenhaters zijn. Terwijl wij zelf de vrouwenhaters zijn.
    Ayn Rand: objectivist Globalisering zou er daarom op gericht moeten zijn de vrouwelijke moslimcultuur in contact te brengen met haar vrouwelijke waarden. Maar hoe kunnen we dat doen wanneer we een cultuur verdedigen waarin de Saturnale principes van zakelijkheid, soberheid en koele metalen reinheid niet meer in contact worden gebracht met al die eigenschappen die thuishoren in het vrouwelijke dromenrijk van de Maan?
    De wolkenkrabbers die moslimfundamentalisten vernietigd hebben in New York mogen we rustig zien als symbolen van een op verkrachting gerichte penisaanbiddingscultuur. Amerikanen zijn vleesgeworden fallussen en daarom botsen ze op Arabische borstenaanbidders.
    De penis gebruikt, neemt, verkracht, terwijl de vrouwenborst voedsel, warmte, bescherming en tederheid geeft…
    De vrouwenborst terugbrengen in ons leven zouden we daarom als onze belangrijkste taak kunnen zien.
    Waarmee we teruggekomen zijn bij het begin van dit kleine filosofische betoog: het vertrek van de arbeiderspartij uit de Israëlische eenheidsregering.
    Die eenheidsregering werd gedomineerd oor Amerikaanse kapitalisten die de vrouwenhaat prediken. Vrouwenhaat is meer dan een persoon die vrouwelijke kenmerken bezit onderdrukken. vrede is vrouwelijk Vrouwenhaat is het onderdrukken van vrouwelijke waarden en normen: het verzorgen, het beschermen, het sociaal willen zijn, en ga zo maar door. Vrouwelijkheid is warmte, gezelligheid, bomen, bloemen, terrassen, zingende kinderen, romantiek, witte duiven..., allemaal zaken die binnen een steriele objectieve mannelijkheidcultuur niet aan bod komen. Dat is de reden waarom in de oudheid altijd de Moeder (Maan) boven de vader (Saturnus) werd geplaatst. En daarom ontkomen we er niet aan het socialisme boven het liberalisme te plaatsen, wanneer we willen spreken over het opbouwen van een wereld waarin de vrouw (de Arabier) niet wordt onderdrukt door de man (de Amerikaans-kapitalistische Zionist).


    Ayn Rand's 'The Fountainhead' originally provided, and continues to provide, a powerful inspiration to the individualist movement in America and throughout the world. More than any other work, The Fountainhead reawakened popular enthusiasm for a way of thinking, and a way of life, that in 1943 was regarded by virtually every sector of intellectual opinion as outmoded, discredited, and even dangerous. Rand's courageous challenge to accepted ideas was rendered still more courageous by her willingness to state her individualist premises in the clearest terms and to defend the most radical implications that could be drawn from them." (Zie ook: Daders & Slachtoffers)

    Arab Solidarity Is The Key

    Arafat & Sadat After intense contacts in recent weeks with American and European players about the standoff between the US and Iraq, Cairo shifted its focus to developing a united Arab vision for the immediate future of the region. While action on Iraq was being debated by the UN Security Council, Arab leaders and diplomats are dedicating greater attention to the Palestinian issue and Israel's continued policies of aggression which had brought the peace process to a total halt for more than two years.
    In an interview with Moroccan television President Hosni Mubarak said, "the Arabs will only be able to strengthen their position through coordinating on their interests. Arab economic unity is the strongest bond for cementing Arab unity."

    It appears that Libyan President Muammar Gaddafi's request to withdraw his country from the Arab League, because of the body's ineffectiveness in securing and protecting Arab rights, was a wake-up call for many in the region.
    Lebanese Parliament Speaker Nabih Berri told reporters, "The key to any serious work is Arab solidarity," and this should begin with economic integration and cooperation. (Al Ahram Weekly, 31-10-2002)

    President Saddam Hussein meets a group of Iraqi actors

    President Saddam Hussein has received a group of Iraqi actors, directors, authors and scenarists. During the meeting, President Hussein hinted at art’s role in maintaining the society’s values, traditions and customs and enforce its props in compliance with concepts of religion and Arab nation’s heritage.
    The president listened to artists notes and obstacles facing their tasks concerning drama, sponsoring childhood stage.
    President Hussein expressed pleasure to meet the intellectualized faction that could reveal Iraqis conscience. Commenting on monitoring in press or art, president Hussein said that monitoring would decay any artistic work if it was imposed from outside the field. (Iraqi News Agency, 3-11-2002)


    George W. Bush: Een Acteur?

    In a political rally in Blountville, Tennessee, where Bush is rallying Americans to vote republican in the upcoming congressional elections, he lashed out at the Iraqi President, alleging that Hussein has links to “terrorist networks”.
    “We know the implications of him having a nuclear weapon,” Bush said, claiming “We know he had contact with terrorist networks, like al-Qaeda.”
    Bush spoke about a scenario in which the Iraqi President “would like nothing more than using an al-Qaeda network, if not all al-Qaeda itself to be the advanced army to utilize his training and his arsenal of weapons of mass destruction on his most hated enemy, the American people. (PalestineChronicle 3-11-2002)

    George W. Bush & Ariel Sharon:
    Geschiedenisloze Mensen Zonder Melancholie

    Het is merkwaardig dat mensen hun krankzinnige, volstrekt onredelijke haatgevoelens vaak op zo'n wijze vorm weten te geven, dat onnozele, onwetende toehoorders gaan geloven dat de hatende wezens die hen in het verderf willen storten het slachtoffer zijn van de haat van anderen.
    Op dat mechanisme werd het nationaal-socialisme van Hitler gebouwd. Hitler was een redelijke rustige man, maar zodra hij het spreekgestoelte beklom met de bedoeling de rol van staatsman te spelen veranderde zijn gedrag en werd het rustige, gemoedelijke gezicht van de weke burgerman vervangen door een hatend masker van patriottisme, dat een gloed van goddelijkheid verwierf op die momenten waarop de bestrijding van ‘het kwaad’ aan de orde werd gesteld.
    Dat kwaad was een volstrekt anonieme kracht waarop, uit propagandistische overwegingen, het woordje 'jood' werd geplakt, en dankzij die etikettering van het kwaad lukte het Hitler de meerderheid van het Duitse volk aan zich te binden.
    George Bush doet precies hetzelfde. Het kwaad heet nu niet 'jood', maar 'terrorist'. Was onder Hitler sprake van een door joden geleide internationale samenzwering, nu is er sprake van een door 'moslimterroristen' geleide samenzwering die te doel heeft 'de Amerikaanse natie' te vernietigen.
    Zowel Hitler als Bush hadden gedeeltelijk gelijk. Zodra Hitler aan de macht kwam werd hij als politicus door alle joodse organisaties, waar ook ter wereld, geboycot en de enige joden waarmee hij zaken mocht doen waren de fanatieke rechtse zionisten, die de op extreem nationalisme gebaseerde jodenhaat van de fanaticus Hitler als een buitenkansje beschouwden, gezien het feit dat de animo van Duitse joden om het ideaal van de Joodse Staat te steunen in het pre-Hitleriaanse Duitsland niet bijzonder groot was geweest. Via Hitler konden zij het Zionistische dogma van het onveilige bestaan van de jood in de niet-joodse wereld nieuwe inhoud geven.
    Aan de niet al te kiese dubbelrol die rechtse zionisten voor en tijdens de tweede wereldoorlog hebben gespeeld (enerzijds boycotten en anderzijds zaken doen) wordt nog steeds veel te weinig aandacht besteed, hetgeen gezien moet worden als een verkrachting van het wetenschapideaal, dat altijd het zoeken naar waarheid op de eerste plaats behoort te stellen.
    Wie de fanatieke, bij tijden uiterst onredelijke demoniseringspolitiek van George Bush en het rechtse zionisme op een eerlijke wijze bekijkt kan alleen maar concluderen dat hier mensen aan het werk zijn, die (voornamelijk gedreven door niet-morele, opportunistische overwegingen) de uiterst onzindelijke propagandapolitiek van de Derde Rijk hebben overgenomen. Mensen waar je een hekel aan hebt zijn duivels. Die jaag je weg. En daarna, als je gewonnen hebt, is er vrede.
    Ark des verbonds: macht of kennis? Het is een waanidee dat berust op het geloof dat de winnaar (de man die de macht en de rijkdom in handen krijgt) de moraal vertegenwoordigt, een gedragswijze die alleen daarom wordt geaccepteerd omdat we in een tijd leven waarin de geschiedenisloze, aan geld verslaafde mens, de mens die niet meer weet dat Khomeiny een antwoord was op primitief Amerikaans kapitalisme, hoog op de troon zit.
    Zelfs in de prille oudheid wisten verstandige mensen al dat het gedrag van rijke, geschiedenisloze mensen zinloos is. Wat dat betreft zouden vooraanstaande Israëlische en Amerikaanse regeringsleiders eens een uurtje moeten doorbrengen met het Oudtestamentische Boek Prediker, een van de weinige bijbelse geschriften waarin een tobberige, melancholieke intellectueel (die op onverklaarbare wijze 'Koning van Israel' geworden is...) aan het woord wordt gelaten, een realist die zich afvraagt hoe het toch komt dat goedgelovige, aan primitief optimisme verslaafde mensen altijd de rijke, geschiedenisloze dwazen boven de arme wijze enkelingen plaatsen.

    Het Boek Prediker

    1-1 De schrijver van dit boek wordt Prediker genoemd. Hij is koning in Jeruzalem en zoon van David.
    2 Naar mijn mening is niets waardevol; alles is vruchteloos.
    3 Want wat bereikt een mens met al zijn harde werken hier op aarde?
    4 Generaties gaan en generaties komen, maar dat maakt allemaal geen verschil.
    5 De zon komt op en gaat onder en haast zich rond de aarde om opnieuw op te gaan.
    6 De wind blaast vanuit het zuiden en het noorden, hier en daar steeds wisselend van kracht en richting zonder ooit een doel te bereiken.
    7 De rivieren stromen in zee, maar de zee raakt nooit vol. Het water keert weer terug naar de rivieren en vloeit weer naar de zee.
    8 Alles is onuitsprekelijk vermoeiend. Hoeveel wij ook zien, het is nooit genoeg; hoeveel wij ook horen, tevreden zijn wij nooit.
    9 De geschiedenis herhaalt zich steeds weer. Niets is werkelijk nieuw;
    10 alles is al eens gezegd of gedaan. Kunt u iets nieuws aanwijzen? Hoe weet u of het eeuwen geleden ook al niet bestond?
    11 Wij kunnen niet meer achterhalen wat in vroeger tijden gebeurde en toekomstige generaties zullen zich niet meer herinneren wat wij in onze tijd hebben gedaan.
    12 Ik, Prediker, was koning van Israël en regeerde vanuit Jeruzalem.
    13 Ik nam mij voor de zin van alles wat onder de hemel gebeurde, te willen begrijpen. Ik ontdekte dat het bestaan dat God de mens heeft toegedacht, geen vrolijke zaak is.
    14 Alle arbeid is een opeenvolging van zinloosheid, het bouwen van luchtkastelen.
    15 Wat verkeerd is, kan niet worden goedgepraat en wat niet bestaat, kan niet worden onderzocht; het heeft geen enkel nut na te denken over wat had kunnen gebeuren.
    16 Ik zei tegen mijzelf: "Kijk, ik heb meer nagevorst dan welke andere koning ook, die voor mij in Jeruzalem regeerde. Ik ben wijzer en heb meer inzicht."
    17 Daarom deed ik mijn uiterste best wijs te zijn in plaats van dwaas, maar nu realiseer ik mij dat zelfs dat een luchtkasteel was.
    18 Want hoe wijzer ik werd, des te verdrietiger werd ik; hoe meer iemand weet, hoe meer hij teleurgesteld wordt.

    4-13 Het is beter een arme, maar wijze jongere te zijn dan een oude en dwaze koning, die alle goede raad van de hand wijst.
    14 Want zo'n jongere zou uit de gevangenis kunnen komen om koning te worden, ook al werd hij arm geboren.
    15 Iedereen wil zo'n jongere graag helpen, al is het maar om een greep naar de macht te doen.
    16 Hij kan de leider van miljoenen mensen worden en een goede heerser voor zijn onderdanen zijn. Maar dan groeit rond hem een nieuwe generatie op, die hem weer aan de kant wil zetten. Dus ook hiervan blijkt weer de dwaasheid en zinloosheid.
    17 Neem uzelf in acht als u naar de tempel, Gods huis, gaat. Het is beter om rustig te luisteren dan ondoordacht te offeren, zoals een dwaas wel doet, die zich niet bewust is dat dat verkeerd is.

    5-1 Denk eerst na voor u iets zegt en doe God geen overhaaste beloften. Want Hij is in de hemel en wij slechts hier op aarde. Zeg daarom alleen het hoognodige.
    2 Net zoals teveel drukte u nachtmerries bezorgt, zo gaat u door teveel gepraat verkeerde dingen zeggen.
    3 Als u met God spreekt en Hem zweert dat u iets voor Hem zult doen, stel dat dan niet uit; want God heeft een hekel aan ondoordachte beloften. Kom uw belofte aan Hem na.
    4 Het is veel beter niet te zeggen dat u iets zult doen, dan het wel te zeggen en het daarna toch niet te doen.

    7-15 In dit vluchtige leven heb ik alles gezien wat er te zien valt, ook het feit dat goede mensen jong sterven en sommige slechte mensen heel oud worden.
    16 Wees daarom niet te goed en niet te wijs. Waarom zou u zichzelf vernietigen?



    Wie het gedrag van de Zionistische gelovigen in Israël en Amerika bekijkt vraagt zich verwonderd af waar deze dwaze, onwijze fanatici voor staan? Niet voor de wijsheid die uit het Boek Prediker spreekt. Dat boek hebben ze nooit gelezen en dat willen ze ook niet lezen omdat het Zionisme en het religieuze fundamentalisme anti-intellectualistische geloofsbewegingen zijn die maar een enkel doel hebben: de melancholieke, alles relativerende intellectueel belachelijk maken, in dienst van een ideaal dat bij goede beschouwing een volstrekt futiele illusie blijkt te zijn.

    Wisdom is better than strength. Nevertheless the poor man's wisdom is despised, and his words are not heard. The words of the wise heard in quiet are better than the cry of him who rules among fools. Wisdom is better than weapons of war.

    Kohelet (Prediker)

    Iraq accepts UN resolution if it respects the UN Charter

    President Saddam Hussein defied US claims concerning possessing weapons of mass destruction and called for immediate return for the inspectors according to Iraq’s agreement with the UN chief and Hans Blix away off US maneuvers and pressure.
    “They have to clarify that the US had claimed that Iraq posses weapons of mass destruction, while the fact is that Iraq declares ‘inspectors can come and act according to agreement signed with the Security Council and Hans Blix’. Besides, the President added, “The US must not make obstacles against inspectors’ return”.
    His Excellency supposed “If they ask ‘how would Iraq act?’, We say that Iraq would respect any act or resolution that comes according to the UN Charter and international law..."

    This has come during receiving South African Deputy Foreign Minister, member of National Conference Party Aziz Ghulam Hussein Bahad who is visiting Iraq as presidential envoy from President Tabu Mbeiki.
    The President clarified to his guest that Iraqi people was poor because Iraq’s oil was under control of foreign oil companies... He addressed his guest that those companies were planning to limit Iraq’s economic activities for the aim of maintaining situation of the country on behind.
    The President unleashed that the US had started imposing sanctions on Iraq since 1989, before 1990 events, in replay of US Congress call to US President to impose an economic embargo and sought to press on Europe for the same aim, while no problems between Iraq and the US were reported until that time. (Iraqi News Agency, 4-11-2002)


    Sharon wil dat ook Iran wordt aangevallen

    Niet alleen Irak moet worden aangevallen, maar ook Iran vormt een zo grote bedreiging dat een aanval gerechtvaardigd is. De Israëlische premier Ariel Sharon zegt dat in een vraaggesprek met de Britse krant Times of Londen.
    Zodra de aanval op Irak is afgerond, verdient Iran een plek bovenaan de prioriteitenlijst, aldus Sharon. Ook dat land doet volgens Sharon alles om massavernietigingswapens te verkrijgen. Volgens Sharon geeft Teheran verder raketten aan de Hezbollah-beweging in Libanon, steunt het radicale Palestijnse groeperingen en probeert het Arabische Israëliërs op te zetten tegen Israël.
    "Het is een gevaar voor het Midden-Oosten, voor Israël en een gevaar voor Europa", zegt Sharon in het interview. "Iran steunt over de hele wereld het terrorisme."
    Sharon sprak verder zijn steun uit voor een aanval op Irak, een "zeer gevaarlijk land met een gestoord regime". (Het Belang van Limburg, 6-11-2002)