|
over intellectuelen en buitenbeentjes
"De Nederlandse kunst, dat is een keizer zonder kleren, die zit te wachten op het kind dat zonder enige schroom de waarheid durft te spreken. Zo zit dat." Wim Duzijn, Schrijver in gesprek met zichzelf
sprookje van H.C. Andersen | |
| Imam Mahdi (AS), savior of humanity, is the only son of Imam Hassan Askari (AS) the 11th Imam, who was born on the 15th of Shaaban 255 A.H. (869 C.E.) in Samarra, Iraq. He became the God-appointed Imam when his father was martyred in 260/874. Imam Mahdi (AS) went into occultation (disappearance) at the same time. He will reappear when Allah wills. (Mehr News 30-9-2004) | |
Kenmerken van de MahdiMohammed refers to him as "Master of the World," "Master of Time," "God's President," and "God speaking and advising." From the Bihar Al Anwar (Ocean of Light) a compilation of discourses by the Prophet Mohammed and some of the Shia Islam Imam's. It was compiled in the 17th century by Mohammed Baqir Majlisi, a famous early Shia scholar. | |
30 september 2004:
"Imam Mahdi (AS) was born at Samarrah in the year 255 A.H. He is the last Imam (a.s.) and he is alive and in occultation." (ShiaNews.com)
| |
| |
Dunkle Wolken zieh’n und Regen fällt auf die Welt | |
"Het mooiste vind ik dat mensen steun hebben aan mijn muziek. Dat heb je eerst helemaal niet in de gaten. Maar dat gaat heel ver heb ik gemerkt. Ik kreeg bijvoorbeeld een brief van een moeder. Haar dochter was heel ernstig ziek. Zij was zo ziek dat ze het niet meer op kon brengen om verder te leven. Ze zei, schreef die mevrouw: "Mam, ik heb geen zin meer om verder te leven. Ik kan het niet meer opbrengen." Nou, toen kreeg ze mijn cd op een bandje en volgens die mevrouw zei ze een paar dagen later: "Mam, ik wil er weer tegen aan. We gaan er voor." Die moeder zei dat dat door mijn liedje kwam. Dat doet me heel veel..." Jan(tje) Smit
De Aanbidding Van Het VuurReligieuze mensen beseffen vaak niet dat werkelijke religie een keuze is voor warmte en licht. Met andere woorden: mensen die in staat zijn anderen te verwarmen zijn geen onnozele halzen of meelijwekkende kneuzen, zoals het sadistische egoistendom dat stelt (emotioneel gierige luitjes die parasiteren op de ellende van anderen), maar doodgewone lieve mensen, die een uiterst belangrijke functie vervullen in een aan emotionele kilheid lijdende maatschappij. | |
Samarra 2004: een zee van ijs![]() ![]()
| |
Willem Oltmans overleden
Hij werd op 10 juni 1925 in Huizen geboren als zoon van een rijke baas van een kininefabriek. Hij vertelde opzienbarende zaken. De meesten wisten niet wat nou echt te denken van de publicist Willem Oltmans... | |
Bert Kaempfert - Easy Listening |
"The color of his face will be sometimes yellow like gold, sometimes very dark and sometimes shining like the moon. His body will be small. His legs will be like those of a young girl." (The Ocean Of Light - Bihar Al Anwar) |
TEHRAN, Oct. 2 (MNA) -- Two Iranian plays, “I Kiss You and Tears” directed by Mohammad Aqebati and “Rouge” by Asghar Khalili, are to be staged at the Silk Road Festival in Ruhr, Germany.
Aqebati announced that all of the cast and crew would be participating in the festival, where the play “I Kiss You and Tears” is scheduled to be staged twice, adding that the play would also be staged in Tehran in the near future.
The play is a rewrite by Mohammad Charmshir inspired by the book “Letters to Olga” by former Czech president Vaclav Havel. (Mehr News 2-10-2004)
These are the letters that Vaclav Havel wrote to his wife, Olga, while he was in prison. Allowed to write once a week, only to Olga and only on "family matters", Havel is determined to make his slender connection to the world mean something...Vechten om geestelijk te overleven in een nihilistische wereld is een bezigheid die je rustig de centrale kern van elke serieuze kunstvorm kunt noemen. Dat betekent niet dat kunst een dramatisch, theatraal gebeuren moet zijn in handen van zuipende en drugs gebruikende landlopers die de kroeg tot kerk verheffen - maar het betekent wel dat kunst op dient te komen voor al die eenlingen die door een willoos handelende massamaatschappij de marge van de maatschappij worden ingeduwd.
Het willoze handelen wordt momenteel in mensen aangemoedigd. Niet de naar onafhankelijkheid strevende mens die zijn eigen identiteit verdedigt staat centraal, maar de aan macht verslaafde massamens die de enkeling lastig valt met zinloze verhalen over zijn zinloze, eenlingen vernietigende geldingsdrang.
Dat is de reden waarom ik op deze pagina de eenvoud en de bescheidenheid van eenlingen naar voren schuif. De orkestleider BERT KAEMPFERT - een bescheiden man die op zijn eigen gebied een groot kunstenaar is - behoort tot die categorie. De Tsjechische schrijver VACLAW HAVEL eveneens...: rustige mensen die een rustige mensenmoraal uitdragen. Precies wat we nodig hebben in een door ideologen beheerste wereld die aan de zinloze geldingsdrang van massamensen tenonder dreigt te gaan.
Vaclaw Havel is geboren op 5 oktober 1936 in Praag, rond 15u. Zon in het harmonische teken Weegschaal, Maan in het intellectuele teken Tweeling en ascendant in het gevoelsteken Vis.
The statement also called on international humanitarian organisations to provide aid to people in the Gaza Strip, notably in the Jabalya refugee camp, which has been a focal point of fighting this week. Israeli army bulldozers destroyed up to 70 houses to clear paths for forces as troops made their way through the camp's booby-trapped streets, Aljazeera's correspondent reports...
Dat de Islam met zijn of haar spirituele eenheidsdenken geen achterlijke religie hoeft te zijn bewijst de zonnige maatschappijleer van een (Belgische) politieke beweging die het optimistische (zonnige) overvloedsdenken tegenover het pessimistische (saturnale) armoededenken plaatst. Centraal uitgangspunt daarbij is dat het calvinistische principe van de dualiteit (de mens is de vijand van de andere mens) ingeruild dient te worden voor de gedachte dat 'ik' en 'de ander' partners in een gemeenschappelijke onderneming zijn. Een oude gedachte dus, maar wel een die bij het zonnige overvloedsdenken van de Iraanse Mahdi past...
Wie denkt dat spiritualiteit niets te maken heeft met politiek en enkel maar een zaak is van religie of new-age-denken heeft duidelijk niet begrepen dat spiritualiteit geen abstrakt begrip is maar wel een realiteit die alles en iedereen dagelijks doordringt en bepalend is voor zowat alles wat er gebeurt met de mens en de maatschappij, en dus ook de politiek.
De meeste problemen en mistoestanden bij de mens en zijn leefgemeenschap zijn toe te schrijven aan het fenomeen van polariteit of dualiteit. Dit wil zeggen dat de mens zichzelf beschouwt als zijnde afgescheiden van de ander, als zelfstandig individu of als lid van een zelfstandige groep....
Zij vergeten echter dat er een eenheid bestaat in en boven de diversiteit. Dat er een overkoepelend element is dat alle individuen en groepen bindt. Dat er een universele energie bestaat die er niet alleen voor zorgt dat wij (over)leven, maar ons de kracht en de mogelijkheden biedt om vredevol en gelukkig met elkaar te leven.
Het is deze spirituele kracht die wij allen, en in het bijzonder de politieke besluitvormers, moeten aanwenden om deze wereld harmonieuzer, rechtvaardiger, veiliger en liefdevoller te maken. Het negeren van eenheid en het toelaten van afgescheidenheid is oorzaak van machtswellust, egoïsme en hebzucht, die op hun beurt oorzaak zijn van armoede, onderdrukking, oorlog, depressies en alle andere ellende die de mens zichzelf aandoet.
De wereld is enkel leefbaar indien wij inhoud geven aan begrippen zoals solidariteit, dienstbaarheid en mededogen.
Wanneer iemand belust is op geld, status, dominantie en macht, betekent dit dat hij niet alleen meer wil dan hij nodig heeft, maar ook dat wil waar een ander recht op heeft. Om Ghandi te citeren : "Er is voldoende voor iedereen, behalve voor hebzucht".
Wanneer wij er ons van bewust zijn dat wij EEN zijn met alle andere wereldburgers, kunnen wij niet toelaten dat anderen tekort wordt gedaan, want dat zou betekenen dat wij onszelf tekort doen. Het eenheidsbewustzijn is dus van primordiaal belang, willen wij de toekomst van individu en maatschappij veiligstellen.
Dit eenheidsbewustzijn kunnen wij beleven vanuit een overvloedsbewustzijn. Om dit bewustzijn te vertalen naar het gedachtengoed van Vivant, volgt hier een overzicht van de kenmerken van zowel armoede- als overvloedsbewustzijn.
Armoedebewustzijn of de illusie van behoeftigheid doet mensen in de overtuiging leven dat er een tekort is aan wat zij nodig hebben om te bestaan. Dit geeft aanleiding tot angst, vervreemding en isolement.
De meeste politieke partijen houden ons voor dat wij in een welvaartsstaat leven omdat ons sociaal zekerheidssysteem ervoor zorgt dat niemand in de armoede terechtkomt. De voorbeelden van het tegenovergestelde zijn echter legio. Politieke partijen en vakverenigingen wensen bovenal de macht te behouden over de burger.
Zo creëren zij een totale afhankelijkheid. Veel mensen hebben dan ook geen andere keuze dan gelaten en gefrustreerd hun lot te ondergaan.
Bij een overvloedsbewustzijn kijkt de mens zijn toekomst met vertrouwen tegemoet. Een verworven basisinkomen stelt hem in staat met een heldere, open geest bewuste keuzes te maken. Het basisinkomen geeft bijgevolg een gerust gevoel. Gelijke startkansen bevordert de harmonie tussen mensen en het zet aan tot meer verdraagzaamheid.
Het armoedebewustzijn, of het gevoel dat men nooit genoeg macht en geld kan hebben, leidt tot corruptie, manipulatie, geweld, diefstal, agressie, fundamentalisme, fanatisme, overconsumptie, milieumisdaden, enz.
Om al deze plagen in de hand te houden worden onnoemelijk veel wetten en regels uitgevaardigd en komen wij tot een situatie van extreme overregeluring. Een behoorlijk bestuur, ingegeven door het overvloedsbewustzijn en een rechtvaardig beleid van gelijke kansen, kan echter veel chaos voorkomen en kan het bijgevolg ook stellen met een eenvoudige, transparante regelgeving. Ook hiervan maakt Vivant een prioriteit.
Samenvattend kunnen wij stellen dat Vivant, door het inbouwen van een spirituele dimensie in haar beleid, gebaseerd op het overvloedsbewustzijn, een antwoord kan en wil bieden op zowat alle fundamentele vragen en problemen van mens en maatschappij.
Vivanters willen dat de mens vol vertrouwen en enthousiasme een nieuwe toekomst tegemoet gaan en echt kunnen genieten van het leven. (Herbert Peyskens en Myriam Hendrickx)
Traditionele interpretatie: vrolijkheid, (uiterlijk) succes, vitaliteit, levenskracht, levendigheid, vreugde, begrip, warmte, liefde, groei, roem. Egocentriciteit, opschepperij, zelfzuchtigheid, opgeschroefde vrolijkheid; arrogantie, over-rationaliseren.
Spirituele betekenissen: ‘worden als een kind’; zich steeds opnieuw verjongen; ‘nieuw leven’; kracht van de kinderlijke onschuld; authentieke zuiverheid; verlichting, spirituele kracht, inzicht (intelligentie).
De zon staat voor genieten, een zonnig karakter, de zonnige kant van iets, een goede stemming, warmte, levensvreugde, optimisme, extraversie, grootmoedigheid. Op een dieper niveau: een beslissende stap in ons rijpingsproces, de terugkeer naar de eenvoud (van verklaringen, leefwijze, enz.), het te boven komen van een inzinking, nieuwe moed, de blijdschap die we voelen als we een moeilijke tijd met succes hebben afgesloten. Zie het kind als het symbool van eenvoud, onbekommerdheid en oer-levensvreugde. De Zon is de tegenpool van de Dood. (Bron)
Hoewel ons land stikvol mensen zit die zich ‘intellectueel’ noemen, zijn het de nihilistische anti-intellectuelen die naar voren worden geschoven om hun onzinnige meningen over spirituele zaken kenbaar te maken, op een zodanige wijze natuurlijk (want daarom steunt men nihilistische anti-intellectuelen), dat alle onwetende lichtgelovige mensen gaan geloven dat spiritualiteit onzin en zelfs waanzin is, zodat alleen diegenen serieus worden genomen die het geld en de macht tot 'god' uitroepen: een belachelijke cultuurloze (want religieuze) onderneming, die wordt aangemoedigd door ons ‘ministerie van cultuur’, dat er niet over zal peinzen geld te investeren in doodgewone mensen die niet de vorm (clubhuis dit en orkestje dat), maar de vijand van de vorm (de enkeling die naar geestelijke ontwikkeling streeft) centraal stellen.
Het fundamentele conflict, de strijd tussen vorm en vent, ligt ten grondslag aan het Christelijk-Perzische denken dat je 'het ware christendom' zou kunnen noemen, een verlichte vorm van spiritualiteit die in de 4e eeuw vervangen is door het joods-christelijke (machts)denken, dat je een duistere vorm van spiritualiteit kunt noemen, een nivellerende vormaanbiddingscultus, die zich momenteel (juist via het stimuleren van nihilisme onder intellectuelen) manifesteert als 'christelijk zionisme', ofwel: de vergoddelijking van de vorm en de vormgebonden mens - hetgeen niets anders is dan de dood van de naar verlichting strevende mens.
Wie werkelijk cultureel wil zijn zal daarom op zijn minst aandacht moeten besteden aan de tegenstelling vorm-vent. Dat is wat op deze website gebeurt. Omdat deze site - juist vanwege het feit dat ze spiritueel (vergeestelijkt) durft te zijn een hele simpele, doodgewone culturele site is...
There are four major stands in Zoroastrianism. The first is that of Zarathustra (Zoroaster). The second is of the teachings of Mazdaism, which made Ahriman creator and leader of the daevas. The third is that of Zeravansim, and the fourth is that of the Magi.
Zarathustra believed that one of the ahuras, Ahura Mazda, was the supreme god, and chose to be good, while Ahriman chose to be evil. Therefore, the daevas that opposed the ahuras chose to be evil as well, and were commonly thought of as demons. All things in Zoroastrian have free will and choose whether they want to be good or evil.
In Mazdaist traditions, in the beginning there were two spirits, Ahura Mazda and Ahriman. These two spirits were separated by a void. Ahura Mazda was thought to be characterized by goodness, light, and he was unlimited in time but not in space. He was free of all evil, and does not create or willingly tolerate evil. Ahriman was represented as evil and limited by time because he knew eventually Ahura Mazda would defeat him, and he was also limited by space.
Because there was a void separating the two, in the beginning, Ahura Mazda knew of Ahriman but Ahriman did not know of Ahura Mazda. Ahura Mazda wanted to free himself from his own limitation in space, but he knew that by doing so, he would have to initiate a struggle with Ahriman, which he did not want to do. In time, though, Ahriman saw a light across the void and envied and lusted for it. He then created the evil things of this world (such as the daevas) to fight against the good things Ahura Mazda created. Ahura Mazda offered Ahriman peace if Ahriman would worship the good things Ahura Mazda created, but Ahriman refused... (Bron)
The central subject of Zoroastrian teaching and theology is the constant ongoing battle between Angra Mainyu and Ahura Mazda. (wikipedia)
Het is op deze site al vaker gesteld dat het zionisme gezien moet worden als een ramp voor de mensheid. Het zionisme is het laatste collectivistisch-ideologische machtsbolwerk in een wereld die de val van de Sovjet-Unie als een bevrijding heeft ervaren en juist omdat het als collectivistische beweging het einde van een tijdperk markeert probeert het zichzelf via het verspreiden van dood en verderf in stand te houden, want dat is de werkelijke betekenis van de inval in Irak. Die was geen ordelijke daad, maar een chaotische daad, een soort wanhoopsdaad, die de macht van de chaotische, collectivistische mens moet versterken.
Het is een tegenstelling die in de Volkskrant van 5 oktober wordt beschreven door Pieter Hilhorst, een degelijke Hollandse sociaal-democraat die weinig op heeft met spiritualiteit, maar die desondanks in zijn column een ouderwets spiritueel betoog opbouwt, waar hij het begrip 'blijmoedige naïviteit' (de naïviteit van diegenen die in het verleden een wat te royale verzorgingsstaat op bouwden) plaatst tegenover de 'kwaadwillige naïviteit' van diegenen die de problemen waarmee de verzorgingsstaat te maken heeft te lijf willen gaan met een mentaliteit die elk optimistisch vooruitgangsgeloof belachelijk probeert te maken:

Je kunt het bijna niet geloven - en juist omdat het zo ongelooflijk is heb mezelf driemaal in mijn arm geknepen, om mezelf te bewijzen dat ik geen in luchtkastelen verblijvende slaapwandelaar ben - maar toch is het echt waar: het Nederlandse bedrijfsleven heeft samen met wetenschap en politiek gekozen voor 'Het Fatsoen'.
Nu wist ik dat altijd al, dat we in een door en door fatsoenlijk landje leven, en dat is ook de reden waarom ik als grenzendoorbrekende anarchist geen poot aan de grond krijg hier, omdat anarchisme altijd de vijand van het irrationele burgermansfatsoen is, maar dat het fatsoen op zo'n radicaal-rechtse wijze wordt gepropageerd, een ronduit valse wijze, via een opstel van een fatsoenlijke student, waaronder de naam van een fatsoenlijke hoogleraar wordt geplaatst, een uiterst autoritaire daad dus, waarmee je elke onzindaad goed kunt praten, dat had ik niet verwacht.
Dat in het artikel van de student waaronder de naam van een hoogleraar staat afgedrukt verschillende Nederlandse columnisten worden aangevallen interesseert me niet. de aangevallenen kunnen zichzelf heel goed verdedigen en geen van hen heeft ooit de pen ter hand genomen om mijn anarchistische werkelijkheid te beschermen tegen alles wat fatsoenlijk is in dit land. Nee, wat me met gevoelens van weerzin vervult is het tekstgedeelte waarin de schrijver - die een laag studentje is maar zich via de autoritaire bescherming van een ander toch ‘hoog’ mag noemen - zich afvraagt waarom wij in Nederland geen columnisten hebben als Thomas Friedman…
Daar word je echt even stil van…
Iedereen is onfatsoenlijk, maar Thomas Friedman: dat is fatsoen!
Nou, daar kunnen Jan Mulder en Remco Campert nog wat van opsteken dus, want eerlijk gezegd heb ik in de columns van Mulder en Campert (columnisten die niet worden aangevallen) nooit het hoge morele fatsoensniveau van Thomas Friedman kunnen ontdekken, tenzij het zo is dat inkomen een graadmeter is, want Jan Mulder schijnt net als Thomas Friedman erg rijk te zijn terwijl hij ook veel uiterst fatsoenlijke kennissen schijnt te hebben, ook een indicatie dat het ‘goed’ met je gaat, zodat je jezelf afvraagt waarom hun stukjes nooit enige diepgang bezitten, een ideologische boodschap uitdragen, waarvan je kunt zeggen: “Jongens, ik sta paf!”.
De student die zichzelf als winnaar van een heuse Hollandse moraalwedstrijd de hoogleraarspet heeft opgezet stond zelf - maar dan negatief bedoeld – paf van de onfatsoenlijke teksten die Jan Blokker (ook verbonden aan de Volkskrant) schijnt te hebben geproduceerd, teksten waarin hij zich te buiten zou gaan aan opmerkingen en omschrijvingen die alle normen van het fatsoen zouden hebben overschreden.
Ik op mijn beurt stond daar weer paf van, want wie ooit een column van Jan Blokker heeft gelezen weet dat het fatsoen er werkelijk van afdruipt… Waneer je tenminste fatsoen wilt omschrijven als de wens jezelf te scharen aan de kant van de moralistische meerderheid (‘moral majority’), want meer is fatsoen natuurlijk niet. Burgermansfatsoen (hetgeen wat anders is dan liefde voor orde, wet en recht) is namelijk geen objectief begrip maar een subjectief begrip, zodat de waarde van dat begrip op een uiterst subjectieve wijze wordt bepaald door de mate van macht en invloed die de dragers van dat fatsoen bezitten.
Het feit dat de student die in het kader van een dialoog bevorderende studentenwedstrijd een stukje heeft geschreven zichzelf verschuilt achter de autoriteit van een belangrijk persoon ('mijn woorden betekenen iets omdat ik belangrijke vrienden heb') bewijst dat ‘onze’ moraal zich op een hellend vlak bevindt. Hier is sprake van moraliserend fatsoensdenken dat een blaag die als student gewoon een blaag behoort te zijn - respect voor ouderen moet je in een fatsoenlijke wereld immers tonen door gewoon blaag te willen zijn (toch?) - in staat stelt zich boven anderen te plaatsen via connecties met mensen die macht bezitten. Met andere woorden: fatsoen is fatsoen omdat het macht bezit. Wie geen macht bezit – of wil bezitten - zal nooit fatsoenlijk kunnen zijn.
Jan Blokker - de fatsoenlijke columnist die eigenlijk nooit een dappere eenling heeft durven zijn - wordt beschuldigd van riooljournalistiek, omdat hij Pim Fortuyn en Jan Peter Balkenende op een onheuse wijze behandeld zou hebben, want dat zijn de voorbeelden die in het opstel van de student die geen student wil zijn gegeven worden om aan te tonen dat de columnisten in dit land de minderen zijn van de Amerikaanse columnist Thomas Friedman, een man waarvan je rustig mag stellen dat niemand in ons land waarschijnlijk ook maar iets van hem afweet en die dan ook op deze site alleen maar daarom een plaatsje heeft gekregen vanwege het feit dat hij een jaar geleden een tamelijk kritisch artikeltje heeft geschreven dat als 'antizionistisch' werd beschouwd.
Nederlandse columnisten vallen zelden het zionisme aan. De enige keer dat Jan Blokker zich antizionistisch heeft opgesteld was via zijn aanval op Pim Fortuyn, een man die zich voor de volle honderd procent achter het beleid van neo-Zionist Ariel Sharon schaarde, hetgeen voor Willem Oltmans, die nooit een vijand van Fortuyn is geweest, een reden was geen actief lid te worden van de politieke organisatie die Fortuyn in het leven riep.
Juist de kritiekloze keuze voor extreemrechts beleid maakte het ideologische denken van Fortuyn verdacht, vooral ook omdat die sfeer van kritiekloosheid werd verstopt achter vals-autoritair gedrag: het dure pak, de grote auto, de verslaafdheid aan het grote geld, de grote huizen en de grote woorden, zodat de serieuze boodschap van Fortuyn (die hij zelf niet eens echt serieus nam omdat hij in de eerste plaats groot en belangrijk wilde zijn!) naar de achtergrond verdween, hetgeen verklaart waarom op internet de naam Fortuyn vooral daar aangetroffen kan worden, waar je hem volgens de fatsoensideologie van de student die zichzelf 'hoogleraar' noemt niet zou mogen aantreffen, namelijk: extreemrechtse sites, met namen als 'Stormfront', 'Nieuwe Weerbaarheid' en meer van zulke heldhaftig klinkende namen, die diverse associaties oproepen, maar niet die associaties waarvan een eerlijk mens zou zeggen dat ze 'fatsoenlijk' zijn.
Ik begrijp daarom ook niet waarom de redactie van de Volkskrant een dergelijke onvolwassen artikel plaatst - en dan ook nog met de grote kop 'FATSOEN' daar boven geplaatst...
Het zal wel weer ouderwetse vriendjespolitiek zijn en fatsoenlijke autoriteitsaanbidding. Want we kunnen nog zo fatsoenlijk zijn, de ouderwetse sfeer van nepotisme en handjeklap, waar met name de nihilistische schrijver Willem Frederik Hermans in de jaren vijftig en zestig zich fel tegen verzette, zullen we waarschijnlijk nooit overwinnen in dit land. Niet omdat we zo onfatsoenlijk zijn. Maar juist omdat we veel en veel te (met de nadruk op te) fatsoenlijk zijn…
Much of the conversation is about time. The Hatter's watch, which only tells the day of the month, is broken. The Hatter also tells Alice that Time (which he talks about as if it were a person) stopped working for him about a month ago, when the Queen of Hearts accused the Hatter of murdering the time. Since then, it's always been six o'clock, which is why they sit at tea all the time. (Notes on Alice)
Every Israeli and every Palestinian knows that this land will be divided into two sovereign nations and become like a semi-detached two-family house. Even those who loathe this future already know, deep in their hearts, that all this is inevitable.
I suspect that even the Siamese twins Sharon and Arafat - I now call them Sharafat - know this. But fear and stagnation stifle them both.
.
They are living under the dominion of a bloodstained past. They are hostages to one another, so much so that the entire historical dynamic of the conflict of the Middle East has become captive to their fears, their immobility.
One day when the peace treaty is achieved, and the Palestinian ambassador presents his credentials to the president of Israel in the western section of Jerusalem, while the Israeli ambassador presents his to the Palestinian president in East Jerusalem, we shall all have to laugh at the stupidities of our past. (AMOS OZ 13-3-2002)
Peace is an interest because, in an atmosphere of just peace, the Palestinian people will be able to achieve their ambitions for independence and sovereignty, to develop their national and cultural existence through relations of good neighborliness, mutual respect, and cooperation with the Israeli people. Peace will enable the Israeli people to define their Middle East identity and to enjoy economic and cultural openness toward their Arab neighbors, who are eager to develop their region, which was kept by the long war from find its real position in today's world in an atmosphere of democracy, pluralism, and prosperity.
Yasser Arafat, Oslo, 10 december 1994