Israël is verblind jegens Arafat
NRC, 13-12-2001
"De Israëlische politiek om de Palestijnse leider Yasser Arafat te demoniseren getuigt van kolossale verblinding."
Dat zegt professor Menahem Klein, raadgever van de Israëlische delegatie naar het vredesoverleg in Camp David en orientalis van de religieuze Bar-Ilan universiteit. Klein is van oordeel dat Arafat niet, zoals Israël eist, in staat is met "twee telefoongesprekken de intifada te stoppen".
Klein werkt tijdens een sabbatical in Oxford aan een boek over de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) en het mislukte vredesoverleg. Hij publiceerde al een studie over de ontwikkelingen rond de kwestie-Jeruzalem tijdens de topontmoeting vorig jaar zomer in Camp David van president Bill Clinton, premier Ehud Barak en Arafat.
Het bezoek van Likudleider Ariel Sharon, toen hij nog geen premier was, aan de Tempelberg op 28 september 2000 is naar zijn zeggen slechts een factor in het uitbreken van de gewapende Palestijnse opstand.
"De Israëlische veiligheidsdiensten hebben niet gezien dat zich een oppositie tegen Arafat in de Palestijnse maatschappij ontwikkelde, vooral in de Palestijnse vluchtelingenkampen", zegt hij. Daar groeide de kritiek op de geldverkwisting van het Palestijnse gezag, daar nam ook de frustratie toe dat de opkomende Palestijnse elite buiten het Palestijnse gezag werd gehouden.
Dat Israël naliet om, zoals in Oslo was overeengekomen, 1.800 Palestijnse gevangenen vrij te laten leidde vorig jaar tot banden tussen het moslim-fundamentalistische Hamas en Arafats Al-Fatah.
Ook andere aspecten van Israëls politiek, zoals het niet overdragen van Palestijnse dorpen, waartoe de regering-Barak wel had besloten, voerden de interne Palestijnse spanningen op en ondermijnden de positie van Arafat. De intifada is volgens Klein dan ook zowel tegen Israël als tegen Arafat gericht. Maar "als Israël niet zoveel fouten had gemaakt, had de intifada kunnen worden voorkomen", oordeelt hij.
Kolonisten willen bezetting Palestijnse gebieden
Gooi en Eemlander, 13-12-2001
De belangrijkste belangenorganisatie van joodse kolonisten in de bezette gebieden heeft donderdag gevraagd om de bezetting van alle Palestijnse gebieden.
"Wij moeten dezelfde politiek voeren als de Amerikanen in Afghanistan. De Amerikanen tonen dat er een militaire oplossing is'', stelt een verklaring van de Raad van Nederzettingen in Judea, Samaria en Gaza. De raad wil dat de Israëlische bezettingsmacht ook de resterende autonome Palestijnse gebieden inneemt, de Palestijnse leider Arafat verdrijft en de Palestijnse Autoriteit ontbindt.
Commentaar WD 2001:
Het feit dat illegale bezetters de moed opbrengen de regering van Israel te verzoeken het wettige gezag in Palestina te verdrijven bewijst dat de overheid in Israel op een grove wijze tekort geschoten is in het bijbrengen van elementaire vormen van rechtsgevoel bij haar burgers. Het spreekt vanzelf dat het enig juiste antwoord op die onbeschaamdheid terugtrekking uit de bezette gebieden is.
Kolonialisme en Recht
Wim Duzijn, 13 december 2001
In de discussies over het Israëlisch-Palestijnse probleem wordt het kolonistenprobleem vrijwel nooit ter sprake gebracht. Nog altijd wordt de aanwezigheid van 400.000 overwegend fundamentalistische joden op Palestijns grondgebied als een vanzelfsprekend gegeven gezien, terwijl het toch zo is dat het vooral de kolonisten zijn die een duurzame vredesregeling onmogelijk maken.
Alleen al het woord 'kolonisten' geeft weer dat hier sprake is van een groep mensen die weigert de realiteit van het moderne heden te aanvaarden. Je kunt in een wereld die streeft naar een internationale rechtsorde niet meer als een club piraten op zoek gaan naar vrije leefgebieden, waar je jezelf als koning tussen de inboorlingen kunt vestigen.
Die gedachte, 'de zionist als koning tussen de onbeschaafde inboorlingen, die je met behulp van kraaltjes en spiegeltjes tevreden moet zien te stellen', moet Israël overboord zetten.
De Palestijnen dragen geen rieten schortjes, en de paar idioten die zichzelf wel rieten schortjes voorbinden, hebben die schortjes cadeau gekregen van de kolonisten, die er alle belang bij hebben dat hun bizarre vooroordelen door de domme inboorlingen bevestigd worden.
Veel leden van Hamas en Jihad behoren tot de na eve groep van rieten schortjesdragers die zich willoos laten gebruiken door extreem rechts. Dat is dom, maar wel te begrijpen, omdat het in een situatie waarin je geterroriseerd wordt door onrechtvaardige mensen uiterst moeilijk is je hoofd koel te houden.
Woordvoerders van de rechtse regering Sharon, die alles doen om heethoofdige mensen tot waanzin te drijven, proberen momenteel Yasser Arafat af te schilderen als een terrorist die weigert te kiezen voor "pragmatische oplossingen".
In die stelling ligt de impliciete opvatting besloten dat Ariel Sharon en zijn extreemrechtse medestanders wel tot de groep van 'pragmatische politici' behoren - een lachwekkend gegeven, wanneer je terugkijkt op de periode waarin de regering Sharon werkzaam is geweest.
Sharon kwam aan de macht na de val van de linksgeori nteerde regering Barak. Barak probeert nu het Westen ervan te overtuigen dat hij Arafat een ideale deal heeft voorgesteld, en dat het verwerpen van die ideale deal in feite de belangrijkste oorzaak is geweest van alle problemen.
Het is een propagandaverhaal dat kritiekloos wordt overgenomen door de Westerse media, zoals in het verleden alle beweringen van Israëlische politici kritiekloos werden overgenomen.
De oorzaak van die kritiekloze opstelling kan voor een deel worden gezocht bij de uiterst lakse opstelling van de Palestijnse autoriteit die alle jaren door heeft verzuimd een diplomatiek en journalistiek offensief in gang te zetten in het Westen.
In de Groene Amsterdammer vertelt een woordvoerder van het Nederlandse Palestina-comit dat de Palestijnse autoriteit als haar vertegenwoordiger in Nederland een uiterst middelmatige figuur heeft aangesteld, die nauwelijks zijn talen spreekt, weinig intellectuele diepgang heeft en die als vooropleiding een chauffeursopleiding schijnt te hebben genoten.
Wie op zo'n wijze de diplomatieke oorlog wil aangaan met Israël zal nooit een winnaar worden. Dat kan het kleinste kind inzien.
Na het mislukken van de Camp David gesprekken van Clinton, Barak en Arafat had de Palestijnse autoriteit moeten voorkomen dat de schuld van het mislukken in de schoenen van de Palestijnen werd geschoven. Nu bestaat het idee dat Barak 95 procent van het land terug wilde geven, inclusief het grootste deel van Jeruzalen, terwijl die voorstelling van zaken volstrekt onjuist is.
De Palestijnse staat die Barak voorstelde zou gewoon een voortzetting zijn van de huidige situatie. Alle nederzettingen, met vierhonderd duizend Israëlische bewoners en honderd duizend Palestijnse bewoners zouden gewoon Israëlisch eigendom blijven. Er zou dus sprake zijn van een onafhankelijke Israëlische staat - rijk, machtig, ondemocratisch - binnen een afhankelijke Palestijnse staat - arm, zwak, democratisch.
De kolonisten weigeren Palestijns staatsburger te worden. Ze weigeren het gezag van de Palestijnse autoriteit te aanvaarden. Ze vormen een door het Israëlische leger beschermde economische macht binnen de Palestijnse staat, waar de staat Palestina niet de vruchten van mag plukken.
Wie zo'n voorstel een 'ideale deal' noemt kan niet eerlijk genoemd worden. Wie eerlijk is die zal de kolonisten voor de keus moeten stellen: of Palestijns staatsburger worden, en dan de belangen van die Palestijnse staat verdedigen, of Israëlisch staatsburger worden, hetgeen betekent dat je jezelf terugtrekt en je huis vrijmaakt voor die Palestijnen, die een troosteloos bestaan moeten leiden in buitenlandse vluchtelingenkampen.
Dat is misschien geen gemakkelijke keus, maar wie illegale avonturen zoekt, die weet dat hij ooit een keer tegen de grenzen van de wet aan zal lopen. Dat is nu eenmaal de tol die we moeten betalen voor het verdedigen van de rechtstaat en de internationale rechtsorde.(Wim Duzijn, 13 december 2001)
globalexchange info:
Sharon's insistence that settlements should continue to grow "naturally," which the Palestinian people see as an attempt to destroy the bases of their state, places an insuperable obstacle in the way of a final settlement. Until the United States adopts a stricter position with Israel, the Palestinian Intifada will continue to demonstrate the essential contradiction between settlement activities and peace. (www.globalexchange.org)
U.S. Vetoes UN Mideast Resolution
By Edith Lederer, Associated Press Writer, 15-12-2001
The United States vetoed a Security Council resolution early Saturday condemning "acts of terror" against Israelis and Palestinians and demanding an end to nearly 15 months of Mideast violence.
U.S. Ambassador John Negroponte said the Palestinian-backed resolution was aimed at isolating Israel politically and failed to mention the recent suicide bombings and attacks against the Jewish state, or name the terrorist organizations responsible, including Hamas and Islamic Jihad.
The resolution was supported by 12 of the 15 council members, with Britain and Norway abstaining.
It was the second U.S. veto this year on a Palestinian resolution seeking protection for Palestinian civilians through a monitoring mechanism, which Israel strongly opposes. The United States, Israel's closest ally, also blocked action on two similar resolutions.
Arab nations requested the council meeting after Israel cut contacts with Palestinian leader Yasser Arafat and launched new military strikes against Palestinian Authority targets. This followed new suicide attacks against Israelis, which Jerusalem blames on the Palestinian failure to crack down on militants. Despite the threat of a U.S. veto, the Palestinians demanded a vote on the resolution.
"We are the little guys," said the Palestinian U.N. observer, Nasser Al-Kidwa. "We are the people under occupation, and it is our right and a duty to come to the body responsible for international peace and security, to the United Nations, to the Security Council, and try to help the situation."
If the resolution failed, he said, it was "because of unreasonable American positions."
President Bush has called on Arafat to act against those responsible for the terrorist attacks against Israel - but has not called on Israel to exercise restraint.
Israel en Amerika weten niet wat gezag is
Commentaar WD 2001:
De aanvallen op Palestijnse politieagenten verwijzen naar een vreemde kronkel in het Israelische 'morele denken'. De Palestijnse politie schiet tekort in het opsporen van mensen die volgens Israel terreur bedrijven, en daarom moeten ze worden doodgeschoten.
Mogelijk een goede suggestie voor mensen in het Westen die zich door onze politie tekort gedaan voelen: "Schiet ze dood!" Amerika, onze morele leider, keurt dat gedrag goed.
Ikzelf hecht weinig waarde aan dergelijke extreem-rechtse waardeoordelen. Als ik een ander een eigen staat wil geven, dan ga ik samen met hem aan de tafel zitten en dan ga ik overleggen hoe ik samen met de ander de veiligheid van de burgers van de nieuwe staat (Palestijnse moslims, Palestijnse christenen en Palestijnse joden) kan waarborgen. Ik respecteer het gezag en keur iedere poging van burgers het gezag te ondermijnen af.
Israel en Amerika weten domweg niet wat gezag is. Nog altijd denken zij dat macht en gezag synoniemen zijn. Daarom deugt hun moraal niet.
Palestinian Authority President Yasser Arafat,
in an address to his people, called for a halt to all armed activities
(CNN, 16-12-2001)
In a live televised speech, Arafat also said Israel must stop what he called its own military action. He said Israeli Prime Minister Ariel Sharon was using such attacks as a pretext for waging an "unjust" war on the Palestinians.
"I today reiterate (a call for) the complete and immediate cessation of all military activities," Arafat said. "I renew the call to completely halt any activities, especially suicide attacks which we have condemned and always condemned."
Arafat's speech was met by skepticism by Ra'anan Gissin, spokesman for Sharon.
"I must say I have to be a little skeptical, because Arafat made these statements before," Gissin said. "He made it on the 27th of September when he accepted a cease-fire. We buried 67 people since then and 500 more were wounded."
"I want to judge Arafat by his deeds not by his words," Gissin added.
Commentaar WD: "Geen woorden, maar daden", dat is het devies van de uiterst daadkrachtige regering van Israël. Tien jaar lang onderhandelen en de enige daden die men heeft gesteld waren anti-daden, illegale bezettings- en annexeringspraktijken, die alleen maar geweld en radicalisering van de bevolking in de hand werkten.
Toppunt van hypocrisie dus! Wanneer de regering van Israël autoriteit eist, dan moet ze een eind maken aan de marionettenstatus van Arafat. Arabieren hebben weinig eerbied voor marionetten, dat weet de regering in Israël ook. Arrogant geschreeuw van illegalen - daar koopt niemand wat voor!
Na een aanslag van radicale moslims nam de rechtse regering Sharon - vertegenwoordiger van wat de Arabieren 'Israël isch staatsterrorisme' noemen - het besluit de Palestijnse autoriteit onder leiding van Arafat te vernietigen, een daad die deel uitmaakt van de wraakactie die de Bush-regering ons na de 'Nine Eleven; aanval in het vooruitzicht stelde ("Hele staten zullen worden vernietigd")
"In onze Westerse wereld is censuur niet meer het grote gevaar, in de eerste plaats door de evolutie van de mediamogelijkheden. 
We must do all that we can to close the gap between Israel and the Arab states and between Israelis and Palestinians. The tactics of terror lead nowhere. There can be no substitute for diplomacy.
President Saddam Hussein called for an emergency Arab summit to be held at Islam's holiest city - Mecca in Saudi Arabia - to discuss Israeli attacks on Palestinians. 
"It is up to the Israeli people to pass their verdict before it is too late and Sharon succeeds in invalidating the peace agenda in the course of his "delegitimization" of the Palestine leadership, people, and cause.