Geld & Democratie
|
|
|
|
|
Iran & De Democratie
Interview met M. Razi 27-2-2004
Zestien à zeventien maanden geleden zijn alle conflicten in het Iraanse regime bijgelegd en hebben ze beslist dat buitenlandse investeringen het belangrijkste zijn. Daarvoor waren er constant fractionele gevechten. Voor de conservatieven moest het meerderheidsaandeel van bedrijven in eigen handen blijven, dus minstens 51 procent van de eigendom. In juni 2002 kwam daar verandering in. De twee fracties bereikten in het geheim een akkoord dat ze geen restricties meer zouden leggen op buitenlands kapitaal.
Dat was het groen licht voor het Westen. Twee maanden later zeiden de vijftien EU-landen dat Iran geen dictatuur meer is en dat het democratisch is. Het gevolg daarvan was een rechtstreekse aanval op de Iraanse vluchtelingen, zoals bij jullie in België, want het was toch niet langer nodig Iran te ontvluchten als het een democratie is! Daarnaast voerden ze een aanval uit op de Moejahedin, de linkse guerrilla tegen het regime die ze samen bestempelden als ‘terroristen’.
Half januari kwam Hassan Rohani naar Frankrijk voor een topontmoeting met Chirac. Hassan Rohani was tot recent een totaal onbekend figuur, maar Khameini heeft hem uitgekozen als een soort minister van Buitenlandse Zaken, zonder dat hij echt tot die post is verkozen of benoemd. Hij onderhandelt in naam van de conservatieven, ook met de VS over de toekomst van Irak en het nucleaire wapenprogramma van Iran. De VS proberen nu alles met Rohani te bespreken. President Khatami, een ‘hervormer’, moet dan gewoon de overeenkomsten formaliseren door zijn handtekening eronder te zetten. (Gesprek met Wim Benda)
De Geheimzinnige God van het Kapitaal
Dat 'democratisch denken' weinig met eerlijkheid en rechtvaardigheid te maken heeft laat het boven weergegeven citaat zien, waarin als criterium voor het wel of niet democratisch zijn van een land het wel of niet bezitten van economische macht wordt gehanteerd. Is een regering de baas in eigen land dan is het niet democratisch en sturen we de linkse guerrilla op haar af. Geeft de regering de macht uit handen dan is het wel democratisch en noemen we de linkse guerrilla 'terroristen'. In het laatste geval mag een dictator (wat ook de linksen beweren...) gewoon dictator zijn, omdat 'buitenlands kapitaal' al het kwaad wegwist.
Het is een welhaast magisch-geheimzinnige constructie die je doet afvragen wie of wat 'het buitenlandse kapitaal' is, een geheimzinnige entiteit die zo machtig is dat ze kan bepalen wat wel en wat niet 'democratisch' is. Erg optimistisch dat ik ooit een antwoord zal vinden ben ik niet. Het feit dat ik nooit enig kapitaal heb bezeten zal er ongetwijfeld toe leiden dat ik de 'god van het kapitaal' nooit zal ontmoeten. Mogelijk ligt hier een taak voor de grijs geworden ex-Nieuw-Linksers, die (zo suggereert de VK 23/7) onder leiding van Bram Peper (ex-ideoloog van Nieuw Links) een partij van rijke en oude jaren zestigers willen oprichten: 'Oud links - op zoek naar de God van het Kapitaal...'
Iraanse Grondwet: Artikel 4
All civil, penal financial, economic, administrative, cultural, military, political, and other laws and regulations must be based on Islamic criteria. This principle applies absolutely and generally to all articles of the Constitution as well as to all other laws and regulations, and the fuqaha' of the Guardian Council are judges in this matter.
Het vierde artikel van de Iraanse grondwet bepaalt dat de Raad van Hoeders de absolute macht bezit in Iran. Andere (aanvullende) artikelen bepalen dat de raad van hoeders uit twaalf leden dient te bestaan, zes islamitisch-religieuze deskundigen, die door de geestelijke leider worden benoemd, en zes staatsrechtgeleerden, die door het parlement worden benoemd. De zes religieuze geleerden bezitten de feitelijke macht, omdat Iran een 'Islamitische republiek' is. Waneer er dan ook belangrijke beslissingen worden genomen dan moet de leider de meerderheid van de religieuze groep van zes achter zich zien te krijgen: drie wijze mannen dus, die in feite slechts een vierde deel uitmaken van de groep van 12.
Met democratie heeft die constructie niet bijzonder veel te maken. Wanneer de bevolking geluk heeft dan zijn de vier mannen die de absolute macht bezitten progressief. Heeft het volk de pech dat de leiding conservatief is dan kan het doen wat het wil, maar dan zal het toch echt weinig meer kunnen doen dan wat hun collega's in 'democratische landen' ook moeten doen: hard werken in de fabrieken van 'het buitenlandse kapitaal' (wat dat dan ook mag zijn).
Geloof en Vroomheid
Supreme Leader of the Islamic Revolution Ayatollah Seyyed Ali Khamenei here on Tuesday urged the youth to promote affinity with the Holy Quran and keep reciting it, stressing that this would prompt self-purification. Teheran Times 23-7-2004
Artikel 3 van de Iraanse grondwet stelt vast welke doelstellingen de regering van de republiek dient na te streven. Die bepalingen vormen tesamen een grondwettelijke richtlijn die de vrijheid van de individuele burger dient te garanderen. Eerlijke religieuze mensen zouden daaruit de conclusie trekken dat bij de interpretatie van wat wel en niet Islamitisch is rekening wordt gehouden met deze doelstellingen, die daarom zo belangrijk zijn, omdat ze onder het geestelijke leiderschap van Khomeini zijn opgesteld. De huidige leider van de Iraanse republiek, Khamenei, trekt zich daar weinig van aan. De man gaat (zoals gelovigen dat veelal doen) uiterst selectief te werk en blijft op grond van de bepaling dat gestreefd moet worden naar het scheppen van een omgeving waarin 'geloof en vroomheid' zich vrijelijk kunnen ontplooien, volhouden dat intelligente mensen om Islamitisch te kunnen zijn de Koran uit het hoofd moeten leren. 'Gelovig en vroom' zijn volgens hem diegenen die zich gehoorzaam onderwerpen aan catechiserende indoctrinatie, een opvatting die haaks staat op het gnostische verlangen naar kennisverwerving, dat wordt uitgedragen door de progressieve Sjia, een beweging die door 'het buitenlandse kapitaal' tot knecht van het conservatisme is uitgeroepen.
Artikel 3: doelstellingen van de republiek
1.the creation of a favorable environment for the growth of moral virtues based on faith and piety and the struggle against all forms of vice and corruption;
2.raising the level of public awareness in all areas, through the proper use of the press, mass media, and other means;
3.free education and physical training for everyone at all levels, and the facilitation and expansion of higher education;
4.strengthening the spirit of inquiry, investigation, and innovation in all areas of science, technology, and culture, as well as Islamic studies, by establishing research centers and encouraging researchers;
5.the complete elimination of imperialism and the prevention of foreign influence;
6.the elimination of all forms of despotism and autocracy and all attempts to monopolize power;
7.ensuring political and social freedoms within the framework of the law;
8.the participation of the entire people in determining their political, economic, social, and cultural destiny;
9.the abolition of all forms of undesirable discrimination and the provision of equitable opportunities for all, in both the material and intellectual spheres;
10.the creation of a correct administrative system and elimination of superfluous government organizations;
11.all round strengthening of the foundations of national defence to the utmost degree by means of universal military training for the sake of safeguarding the independence, territorial integrity, and the Islamic order of the country;
12.the planning of a correct and just economic system, in accordance with Islamic criteria in order to create welfare, eliminate poverty, abolish all forms of deprivation with respect to food, housing, work, health care, and the provision of social insurance for all;
13.the attainment of self-sufficiency in scientific, technological, industrial, agricultural, and military domains, and other similar spheres;
14.securing the multifarious rights of all citizens, both women and men, and providing legal protection for all, as well as the equality of-all before the law;
15.the expansion and strengthening of Islamic brotherhood and public cooperation among all the people;
16.framing the foreign policy of the country on the basis of Islamic criteria, fraternal commitment to all Muslims, and unsparing support to the mustad'afiin of the world. (Bron)
Leven Met En In De Werkelijkheid
de ware opdracht van de Islam
De Koran is een spiritueel boek, gericht dus op het leefbaar maken van het bestaan, omdat spiritualiteit ontwikkeling is van de menselijke geest, die niet los staat van de werkelijkheid, maar altijd deel uitmaakt van het grote geheel, zodat het onvermijdelijk is dat een geestelijk ontplooiingsproces tot botsingen met die omgeving leidt. Geestelijke ontwikkeling, met andere woorden, kan nooit een quietistisch - van de wereld afgezonderd - bestaan zijn (ook Khomeini is die opvatting toegedaan), omdat de essentie van dat ontwikkelingsproces altijd het ontwikkelen van liefdesgevoelens is, gevoelens die altijd een ander of iets anders veronderstellen. Die twee begrippen: werkelijkheid en betrokkenheid bij de ander vormen de kern van het personalisme, dat - wat ook de jaren zestigers mogen beweren - in de jaren vijftig in sterke mate het geestelijke leven bepaalde. Juist het ontkennen van de werkelijkheid (utopisme) en het ontkennen van de ander (ontwikkelen van groepsegoïsme: marxisme, zionisme, religieus fundamentalisme, etc.) hebben in de jaren zeventig ertoe geleid dat we in een ontpersoonlijkte wereld terecht zijn gekomen, waarin iedereen langs elkaar heen leeft. De relaties die er zijn kunnen omschreven worden als (egoïstische) gebruiksrelaties. Wie binnen een dergelijke wereld liefde en warmte zoekt (of liefde als boodschap probeert te verkondigen) wordt gehaat en weggejaagd, omdat liefde de vijand is van de gemakzuchtige gebruikscultuur.
Tegen de op reductie van het leven gerichte (en daarmee automatisch: leugenachtige) gebruikscultuur verzet de profeet Mohammed zich volgens Satheesan N. Kochicheril. Uit zijn website heb ik de volgende tekstfragmenten gelicht, gedachten die aantonen dat het personalisme (werkelijkheidsaanbidding door naar liefde zoekende mensen) de bindende, maar ook bevrijdende, factor vormt tussen alle grote religies, waartoe de Islam zeer zeker ook gerekend dient te worden..
The Truth that Mohammed the Prophet spoke of is the law that controls everything in the Universe. This is the system of life that has been responsible for the creation of everything existing in it, and their continuity. Truth is not a parochial expression because of its legality over the entire Universe. It is very much secular because it controls constellations, the Solar system, the Earth and all beings in it. It controls animals and birds, and we human beings inherently belong to it. The knowledge of this is the knowledge of the reality that exists outside the worlds that human create based on their reasoning. The only problem is that we do not belong to this system intellectually and emotionally because human societies tend to establish on the basis of reductionism that parochial institutions promote. Faith-based religions are no exception.
Truth is the principle responsible for the creation and sustenance of the world that lies outside the man-made worlds. Mohammed was not creating a God of faith, he was trying to take people to the reality that lies outside the world/s created by them. Faith by itself is an expression of reductionism that does not support the holistic expression of Truth. Mohammed was demanding faith in the reality, the Truth.
Knowledge of the reality, the Truth, was the Enlightenment that all the prophets acquired. It implies that all beings, including human beings, are equal. Human life must be built upon the sacred relationship with the system of life. There is nothing sacred on this Earth other than the system of life. Mohammed was enlightened because he demanded the adherence to reality. Such necessities come when people rely on faith to solve all the problems that they create due to the practice of parochialism. Mohammed had great compassion and love, and he served the members of the weaker sections such as the orphans, the poor, the sick, the aged and the homeless. "Your God is one God. There is no god but Him. He is the Compassionate, the Merciful." ('The Koran' 2:163) Spirituality reflects this compassion and mercy in life which disappear from life when God is made an object of faith.
Human actions become evil when attempts are made to violate the principles of Truth in life. The promotion of parochialism is the greatest evil in this world. Even families disappear when the system of life is subjected to the promotion of wealth by the traders who try to take the reigns of governance into their hands. Mohammed tried to save the contemporary society that relied on faith to solve their problems. Truth is the only guidance available to human beings. "God can guide you to the Truth. Who is more worthy to be followed: He that can guide to the Truth, or he that cannot and is himself in need of guidance? What has come over you that you so judge?" ('The Koran' 10:35) "He that fights for God's cause fights for himself. God needs no man's help." ('The Koran' 29:6) (www.purereason.org)
Bekende personalisten zijn Martin Buber, Nicholai Berdjajew en de door Tony Blair bewonderde filosoof John Macmurray.
"John Macmurray is not one of the twentieth century's most famous philosophers. This is surprising. Actually his work is more accessible, better written, and above all far more relevant than most of what I and many others studied as hallowed texts at university. I also find him immensely modern... in the sense that he confronted what will be the critical political question of the twenty-first century: the relationship between individual and society" (Tony Blair, Prime Minister of England, "Foreword" to Philip Conford, The Personal World: John MacMurray on Self and Society. Edinburgh: Floris Books, 1997).
Blair is an Anglican of the High Church or Anglo-Catholic tendency, while his wife is Roman Catholic and his children are (according to Catholic doctrine) brought up in that faith. Blair has not sought to make a political issue of his faith, though biographers agree that his political beliefs have been profoundly influenced by it. One name often mentioned as a theological influence is the Scottish Christian philosopher John Macmurray. (bron)
Dat het begrip 'personalisme' van oorsprong een religieus begrip is, dat ooit zelfs werd gebruikt om het christelijke beeld van een persoonlijke God te rechtvaardigen ('bewijzen' zelfs) doet niets af aan de betekenis ervan voor wat men soms nogal hoogdravend 'onze cultuur' noemt, een cultuur die alleen dan inhoud krijgt, wanneer ze wordt vereenzelvigd met diegenen die haar vormgegeven gegeven hebben: mensen die zich losgeweekt hebben uit de algemeenheid, niet met de bedoeling zichzelf te vergroten of te verrijken, maar vanuit het anarchistisch-culturele verlangen het individu of de persoonlijkheid in anderen te ontdekken (of te bevrijden).
|
Black Banners and Economic Warfare in Iraq
Juan Cole website
Claude Salhani of UPI writes: "The 'war' in Iraq is suddenly taking a very different turn, and regrettably, not one for the better. After first targeting the military, then changing tactics by kidnapping hostages and holding them in exchange for the withdrawal of Coalition troops -- and one may add with some success -- the insurgents are now going after the soft underbelly of Iraq, its fragile economy.
A new rebel group, hitherto unknown, calling themselves the Black Banners is the latest to surface. They join the plethora of armed groups opposed to the presence of foreign forces, particularly American soldiers, in Iraq.
The Black Banners are a symbol of revolution in Islamic history, and not only among Shiites. The corrupt Umayyad kingdom was overthrown by the Abbasids around 750 CE when revolutionaries raised black banners in the East. The Abbasid dynasty, which created Baghdad and ruled for centuries, is seen by Iraqis generally and by Muslims generally, including Sunnis, to have created a Golden Age when the Muslim world was more glorious than Europe. So the term "Black Banners" could have a Shiite implication, but does not necessarily do so. Even secularists or Marxists could adopt black banners as a revolutionary symbol, with reference to the Abbasid revolution.
The tactic of economic warfare aimed at multinationals and at their workers, drawn from the global market, is working at an official level. The Philippines has withdrawn from Iraq and has called for Filipinos not to work there. Now Kenya has asked it citizens not to work in Iraq. But every indication is that both in the US and elsewhere, workers eager to participate in the Iraq bonanza and make a lot of money are still heading for Iraq... (Juan Cole website 23-7-2004)
Identiteits- of persoonlijkheidscrisis
Ala al-Qaisi, 56, a father of three who fought in the Iran-Iraq war, expressed disappointment with the fact that all the jobs seemed to be in the hands of the US authorities.
"I cannot accept a job with the US authorities or a company which supplies them. I care about my image in the eyes of my children. After defending Iraq for eight years, how can I accept work with a country that is militarily occupying the country I fought for?"
The Abbasid caliphate
Baghdad was founded in 762 by the Abbasid caliph al-Mansur, replacing Damascus as the capital of a Muslim empire stretching from North Africa to Persia. Within a generation of its founding, Baghdad become a leading centre of learning and commerce. Some sources suggest that it contained over a million inhabitants, though the actual figure may have been a fraction of this. Many of the tales in the Thousand and One Nights are set in the Baghdad of this period - dubbed the "City of Peace" by Scheherazade - and feature its most celebrated ruler, the Caliph Haroun al-Raschid. (bron)
|
Sargasso & Internetdemocratie
Bij toeval stuitte ik op een discussie rondom de stelling, die door mij op deze website wordt verdedigd, dat New Age denken anarcholiberaal denken is. Bijzonder hoogdravend is het gesprek dat in gang gezet wordt door een zekere 'Carlos' niet, zodat ik het maar beschouw als een (indirecte) aanval op wat zogenaamd 'antiautoritaire socialisten' in de jaren zestig en zeventig zo fel verdedigden: 'de volksdemocratie', een democratie van en voor primitieve moralisten, een opvatting die haaks stond op het grenzeloze, magisch-realistische vrijheidsdenken van de hippies, waar Tony Blair zich momenteel zo sterk tegen afzet.
Overgenomen uit de SARGASSO-website:
Astrologie voor anarcho-liberalen
Pim Fortuyn, Prinses Maxima en Yasser Arafat ontmoeten elkaar op de site van Wim Duzijn, anarchistisch schrijver.
"New Age denken is anarcho-liberaal, vrijheidslievend in de ware zin van het woord: nooit bereid intelligentie ondergeschikt te maken aan de domme botheid van de macht.Daarom grijpt het terug op de oudste vorm van anarchistisch denken die er bestaat: de astrologie".
Categorie: Linkdump
Auteur: Carlos, Maandag, @ 13:46
Reacties
caprio - email - url
Het is altijd zonde dat domkoppen worden aangetrokken tot intelligente ideeen. Zou dat ook andersom zo zijn?
18.08.2003 @ 14:44
Carlos - email - url
ik moet toch altijd wel minstens tien bier drinken wil ik me aangetrokken voelen tot domme ideeen.
18.08.2003 @ 14:46
Grobbo
Ik heb me voor de zekerheid toch ff laten benummerologiseren, en ik ben een... 6:
18.08.2003 @ 14:54
peter - url
Hij legt niet uit waarom hij New Age denken anarcho-liberaal vindt. Het zegt werkelijk he-le-maal niks, Ik denk dat hij eigenlijk de term New Age niet wil gebruiken.
En de redenering dat als ik niet in astrologie geloof, ik dan kleinburgerlijk ben. En bekrompen fundamentalisten?!
ik vind het maar raar.
18.08.2003 @ 14:56
Grobbo
Tjongejonge, het gaat wel heeeeeel diep deze site:
"Vreemde mensen worden gemeden door hun medemensen maar bewonderd door de Hemel. Daarom zegt men: 'De mens die door de Hemel wordt afgewezen wordt door de mensen bewonderd; de mens die wegens zijn eigenzinnigheid gehaat wordt door zijn medemensen is in de Hemel een superieure geest."
18.08.2003 @ 14:57
Carlos - email - url
Hey Grob, ik was ook een "6"
18.08.2003 @ 14:57
Grobbo
Peter, jij bent gewoon vreemd :)
18.08.2003 @ 14:57
Prins Claus
Echt zwaar gefuckt man! Ik was populair op aarde, en nu zit ik in de hel.
18.08.2003 @ 14:58
Zwaar Genaaid
Zwaar neuken is een bezigheid die bijzonder in tel is in onze christelijk-liberale democratie, die het dierlijke geld boven het geestelijke ideaal heeft geplaatst. Juist daarom probeert het New Age denken tegenover het zware neukwerk van staatslieden die zwaar gebukt gaan onder het gewicht van hun kolossale geslachtsorganen, een redelijk alternatief te plaatsen, dat wordt bepaald door mensen die op een wat zachtere wijze sex willen bedrijven met een ander.
Wie als gevoelig mens voortdurend wordt achtervolgd door grote zware liefdeloze kerels die je dood willen naaien met hun penetreermachines, die verlangt vurig naar een echte democratie, waarin buitenbeentjes niet de gevangene zijn van naaiende robotten.
En dat is nu precies de reden waarom ik als anarchist op deze site plaats inruim voor zachte mensen, mensen die via het New Age denken niet-dierlijke zaken als gevoel, emotie, compassie, liefde, romantiek, tweelingziel etc. naar voren brengen. Want je kunt wel zeggen dat je de democratie verdedigt, maar wanneer die democratie niks anders is dan een oord waar sterke dierlijke neukers kwetsbare anderen dood mogen naaien, dan is die democratie een doodgewone dictatuur waarin de sterke de zwakke mag gebruiken en misbruiken, zodat er een wereld ontstaat waarin de sterke met een ballonnetje in de hand feest aan het vieren is, terwijl de zwakken met zware kruizen op de schouders rond moeten zwerven in de sloppen en stegen van die hooggeprezen 'democratie'.
Willem Oltmans & Rachmaninov
In de oorlog maakte ik kennis met Rachmaninoff. Nam me voor de prelude opus 23. no 5 perfect onder de knie te krijgen. Ben er wel eens dicht bij geweest, maar het is nooit echt gelukt. Studeer er eigenlijk nog op. Zijn vier piano concerten en vier symfonieën ken ik door en door.
Misschien wel zijn gaafste werk ontdekte ik in de jaren 1971-1988, toen ik in Rusland reisde, toen nog de USSR. Ik was zeer bevriend geraakt met aartsbisschop Pititrim (onlangs gestorven) van Moskou. Hij las de mis iedere ochtend vroeg in zijn kleine kapel in een zijstraat van Gorky Street. Ik ging er dikwijls heen, voornamelijk om naar de beide koren van Russische bejaarde dames te luisteren. Er ging een wereld voor me open. Russische kerkmuziek is een wonder.
Rachmaninoff was niet met een kerk verbonden... Toch bleef Russische kerkmuziek een belangrijke rol vervullen in zijn leven.
Hij schreef, volgens mij zijn meesterwerk, “The Vespers” in twee weken, januari en februari 1915. Rachmaninoff was een voorbeeld van wat een hoog begaafde geest de wereld kan nalaten. Ik schrijf in ieder geval liever over hem dan over laag bij de grondse types die vandaag de dienst in de wereld uitmaken. (Willem Oltmans 25-7-2004)
|
President Assad received Iraqi
prime minister Iyad Allawi
President Bashar al-Assad received Iraqi Prime Minister Dr. Iyad Allawi on Saturday morning. Talks also dealt with mechanisms of activating the signed agreements between the two sides in various domains.
President Al-Assad and Allawi stressed the joint "keenness on Iraq’s security and stability that positively affects the region in general and Syria and Iraq in particular." Both sides emphasized the importance of resuming the diplomatic relations suspended between the two countries since the beginning of the 1980s...
In a joint press conference with Prime Minister Mohammad Naji Otri, Allawi said: " Talks with President al-Assad dealt with important issues pertaining to Syria and Iraq’s joint security, causes of the region and with bilateral relations in all domains." (Syria Live 24-7-2004)
Kit Kat is a classic. Four crisp wafer fingers set side by side in a milk chocolate coating. You can break it apart with a satisfying snap to share with your friends, or you can eat Kit Kat all by yourself. It’s the perfect snack - an everyday bar that’s good any time. Kit Kat is manufactured in a peanut-free environment.
|
Je kunt van het Iraakse verzet zeggen wat je wilt, maar een ding heeft men in elk geval wel bereikt, namelijk de erkenning door Washington van het feit dat Iran en Syrie werkelijkheden in het Midden-Oosten zijn waarmee je rekening moet houden, vooral daarom ook omdat ze (net als Saddam Hussein, die nu als gevangene een eigen tuintje onderhoudt, gedichten schrijft, de Koran leest en Amerikaanse koekjes eet) in staat zijn het radicalisme in bedwang te houden.
De aanval op Irak had, gezien vanuit het verlangen het radicalisme in het Midden-Oosten te bestrijden, nooit plaats mogen vinden. Nu Amerika in het centrum van het radicalisme zit kan het weinig anders doen dan concluderen dat het als supermacht oneindig zwakker is dan Saddam Hussein met zijn door Westerse sancties verzwakte en verouderde legerapparaat.
Saddam was een Arabische en een nationalistische leider waar men (ondanks alle kritiek) respect voor had. Amerika kan dat respect nooit verwerven omdat het van zichzelf geen Arabische leider kan maken - helemaal al niet wanneer het blijft vasthouden aan zijn irrationele pro-Zionistische Midden-Oostenbeleid.
Dat starre pro-Zionisme is nu, dankzij het Iraakse verzet, langzaam maar zeker aan het afbrokkelen, en dat mag rustig gezien worden als een positieve zaak, omdat nu eindelijk eens plaats ingeruimd kan worden voor wat Duitsers zo fraai 'Realpolitik' noemen.
Hopelijk gaan nu ook de leiders in Israel inzien dat het Iran en Syrie niet kan vernietigen, zoals het de bedoeling was (en waarschijnlijk nog steeds is). Want wat ook de zalvers en de huichelaars mogen beweren, de aanval op Irak was in de ogen van Israel en de niet aan een politieke partij gebonden pro-Zionistische lobby in Amerika (Lieberman & co) weinig meer dan de eerste aanzet om het Midden-Oosten op een zodanige (a-diplomatieke) wijze te transformeren (economisch wurgbeleid in combinatie met militaire macht en aanmoedigen van terreur) dat alle anti-Zionistische krachten vervangen zouden worden door pro-Zionistische krachten: een anti-democratische onderneming in feite, die mensen het recht ontzegt op een simpele democratische wijze kritisch en rechtvaardig te zijn.
"If you love Israel more than America, then by all means emigrate, join the Israeli Defense Forces and do your part. We need a president who will make his decisions based on the best interests of the United States, not those of Israel (or France, or Japan, or any other country)." Charley Reese 26-7-2004
|
Pieter Hilhorst: "Zeg maar ja tegen het fatsoen"
Na het verdedigen van het fatsoen de aanval op 'de provincialen' die het Westen bedreigen. Dat schijnt zo'n beetje de boodschap te zijn, die Pieter Hilhorst me als lezer van de Volkskrant wil brengen (VK 27/7/04)...
Hilhorst is ‘links’ en dat links (pvda) heeft - waarom weet ik niet - de Israëlische filosoof Avishai Margalit tot partijgoeroe uitgeroepen. Margalit is een zionist. Dat betekent dat hij (heel simplistisch gesteld) boeken schrijft voor zionisten, hetgeen betekent dat ze nooit een aanval zullen zijn op ‘het zionisme’. De eigen groep (de zionisten) wordt nooit bestudeerd, want zionisme (subject) is goed (wordt ‘westers’ genoemd), zodat antizionisme (object) per definitie slecht (in dit geval: provinciaals) is.
Het woord 'zionisme' komt in het artikel van Pieter Hilhorst dus niet voor. Heel merkwaardig natuurlijk, omdat de staat Israël en zijn inwoners (waartoe Margalit behoort) onmogelijk los kan worden gezien van de grondvester van die staat: de zionist Herzl, die merkwaardige, schizofrene intellectueel die van joodse wereldburgers (de diaspora is in feite de ontkenning van de provincie) joodse nationalisten (lees: provincialen of gettobewoners) heeft gemaakt.
In het kritiekloze (en dus volkomen ongevaarlijke) commentaar dat Pieter Hilhorst wijdt aan het boek 'Het Westen gezien door de ogen van zijn vijanden' worden de beperkte inzichten van Margalit klakkeloos overgenomen en dat is een vervelende zaak, omdat Margalit op een uiterst chaotische wijze de meest bonte verzameling begrippen door elkaar hutselt, om vervolgens die chaotische brij als 'wetenschappelijk-filosofische analyse' te presenteren aan de lezers.
Je daar druk over maken doet niemand. De Westerse, beter gezegd: Hollandse of Amerikaanse, lezer is geen tegendraadse lezer, maar een gemakzuchtige, geïndoctrineerde lezer, die het feit accepteert dat een zionist de chaos boven de orde mag plaatsen.
Daarom is het eigenlijk een volmaakt zinloze zaak om te proberen een intelligent antwoord te formuleren op de duur klinkende humbug die Hilhorst ons via zijn bespreking van een irrationele chaoticus aanbiedt.
Margalit is geen rationele oordelaar. De man is zionist, zoals de jaren zestigers tijdens de grote marxistische bezettingsjaren 'moralist' waren, en elk weldenkend mens weet dat een aan de ideologie gebonden moralist je nooit 'de waarheid' zal vertellen, maar altijd 'zijn waarheid', een waarheid die in dienst staat van de macht – omdat ideologisch denken nu eenmaal machtsdenken is.
Zodra je iets beweert waar de machthebbers het niet eens zijn wordt je weggewerkt, doodgezwegen, of op een zijspoor gezet, en dat is nu precies de reden waarom intelligente, tegendraadse buitenbeentjes alleen op internet te vinden zijn en zelden aangetroffen zullen worden in de fatsoenlijke dagbladen die zichzelf 'kwaliteitskrant' noemen, een typering die doodgewone lariekoek is, omdat die zogenaamde kwaliteitskranten doodgewone kapitalistische producten zijn in handen van kapitalistische managers die alle kwaliteitsprincipes van de zogenaamde kwaliteitskranten via hun primitieve ‘vrije markt filosofie’, die toch echt op kwaliteitsloos geld gebouwd is!, belachelijk maken.
Nu zal ik me daar als anarchist die maling heeft aan 'kleinburgerlijke kwaliteit' niet druk over maken, maar ik verbaas me erover dat al diegenen die hoofdschuddend het gebrek aan kwaliteit (‘fatsoen’) in anderen veroordelen zich er niet over opwinden.
Pieter Hilhorst begint zijn artikel over het tegen het Westen gerichte ‘provincialisme’ (mensen die het bestaansrecht van de zionistische staat Israel ontkennen) met de mededeling dat de Russische schrijver Fjodor Dostojewski de favoriete auteur is van een van de meest gevaarlijke terroristen die het Midden-Oosten momenteel kent: Abu Al Zarqawi...
Nou, daar heb je de toon wel heel dik en vet en ronduit misleidend mee gezet. Want voor de irrationele linkse lezer van de Volkskrant, de lezer die via een steeds meer op de Telegraaf lijkend kapitalistenblad linkse waarden in zich op wil nemen (waarden die dus doodgewoon rechts zijn, omdat geld verdienen en zelfverrijking van en voor kapitalistische managers de motor van het linkse bedrijf vormen), is daarmee onomstotelijk aangetoond dat Dostojewski een rare, obscure figuur is, waar je als linkse 'kosmopoliet' maar beter niet mee om kunt gaan.
Zoiets dient een columnist zich te realiseren waneer hij een artikel schrijft dat een 'filosofisch' kleurtje pretendeert te bezitten, en juist omdat een dergelijk kritisch besef afwezig is, daarom is voor mij het hele betoog van Hilhorst via die insinuerende mededeling volmaakt zinkloos en inhoudsloos geworden, vooral ook omdat hij er deze zin aan toevoegt: “Volgens Buruma en Margalit zijn in de kritiek op het Westen vaste thema’s te herkennen. En dan maakt het niet uit of de haat is geboren in… huppeldepup of bla bla bla bla…”
Wanneer Hilhorst eerlijk was geweest (misschien is hij wel eerlijk, maar begrijpt hij zijn eigen subjectieve redeneertrant niet) dan zou hij heel duidelijk hebben aangegeven dat Margalit een zionist is die probeert het verzet van moslims tegen de zionistische machtspolitiek in het Midden-Oosten in een kwaad daglicht ('alles is blinde haat') te plaatsen.
Want het is natuurlijk wel leuk om een analyse te geven van anti-Westers provincialisme, waarbij je islamitisch provincialisme koppelt aan zowel Russische mystiek (Dostojewiski) als aan Amerikaans religieus conservatisme (Bush & Ashcroft), zaken die volmaakt tegengesteld aan elkaar zijn, het feit blijft bestaan dat de grootste provincie aller tijden, ‘de joodse staat Israël' (enigszins te vergelijken met de Mormonenstaat Utah - de Amerikaanse versie van het beloofde land ), binnen het geheel aan zogenaamd filoofische bespiegelingen niet aan bod komt, terwijl het toch echt zo is dat het protest van moslims niet los kan worden gezien van de verontwaardiging over het staat geworden onrecht dat Israël in hun ogen is.
Juist het feit dat Israël als militaristische grootmacht nooit de (religieus-filosofische) pretentie heeft waar gemaakt dat het een op verlichting van de geest gerichte staat wilde zijn heeft ertoe geleid dat moslims als reactie op de ijzeren muur filosofie van de liberaal Jabotinski een gestaald antwoord hebben geplaatst: actie is reactie, hetgeen natuurlijk heel goed te begrijpen valt, want wie op een wilde wijze een steen in het water werpt zal niet kwaad kunnen worden wanneer het water hem in flinke, forse stralen om de oren spat.
Filosoferen wordt een kinderachtige en ronduit infantiele bezigheid wanneer je de zaken niet bij de naam wilt noemen. Filosofie onderscheidt zich in dit opzicht van borreltafelpraat dat het probeert elk irrationeel vooroordeel (oordeel dat je wordt opgedrongen) terzijde te schuiven, hetgeen betekent dat een filosoof alleen maar een filosoof kan zijn wanneer hij doelbewust het risico accepteert hij door bevooroordeelde mensen in de marge van de samenleving wordt geplaatst.
Weiger je plaatst te nemen in de marge, dan heb je aangetoond dat je een ijdeltuit bent die in de eerste plaats de waardering van het grote publiek zoekt - en daarmee ben je misschien een geslaagde (lees: academische) filosoof, maar als zoeker naar waarheid en objectiviteit ben je op een grandioze wijze gezakt.
Margalit is een academische gelukzoeker, en daarmee een mislukkeling, een nul. En dat komt omdat hij weigert in marginale filosofen (Dostojewski) gelijken te zien. Hij hanteert als axiomatisch uitgangspunt de dogmatische stelling dat moslimfundamentalisten de vijanden van 'het Westen' zijn, een stelling die in een recent interview met Osama bin Laden weersproken wordt, waar hij stelt dat 'we rustig zijn wanneer we met rust gelaten worden', een mededeling die natuurlijk niet past in het filosofische straatje van Margalit, die de uiterst opdringerige joodse staat Israël niet binnen de typering wil plaatsen die hij wel toekent aan de moslimfundamentalisten: provincialisme.
Ik vind het daarom allemaal zo vals en oneerlijk omdat ik van de schrijver Dostojewski houd. Dostojewsi is voor mij als anarchistisch schrijver oneindig belangrijker dan ‘de joodse staat Israel' of 'de Mormonenstaat Utah'. En wie derhalve Dostojewski in de hoek van het provincialisme gaat zitten schuiven, alleen maar omdat hij niet in staat is moslims (die de God van Abraham, Mozes en Izaak aanbidden) als religieus-joodse filosoof tegemoet te treden, die kan rekenen op een felle veroordeling van mijn kant.
Dostojewski is bij uitstek de filosoof van de marge, de man die al die oorden bezoekt die nooit bezocht zullen worden door de fatsoenlijke kleinburger, die altijd de wereld opdeelt in fatsoenlijke mensen en onfatsoenlijke mensen.
Wie de beginregels leest van de kleine roman 'Bericht uit het ondergrondse': 'Ik ben een ziek mens.. Ik ben een kwaadaardig mens.. Ik ben een afstotelijk mens... Mijn kamer is een vuil miserabel hok in een uithoek van een stad' – die weet dat je hier tegenover een schrijver staat die niet bij de fatsoenlijken behoort, een man die erkent dat hij in wezen net zo onfatsoenlijk is als al die verworpenen die door de fatsoenlijken van deze wereld jaar in jaar uit worden uitgekotst.
Uit een bespreking van Loek Zonneveld die gewijd is aan Russische literatuur licht ik de volgende passage:
"De solistische zelf-analyticus uit 'Aantekeningen uit het ondergrondse' wil geen massamens á la 2 x 2 = 4 worden, in het schrikbeeld van een collectieve samenleving van intens gelukkige wereldverbeteraars-zonder-wereld wenst hij niet te leven. Hij denkt volgens een adagium dat later, veel later ná Dostojewski werd verwoord als 'wie wil dat de wereld blijft zoals ze is, wil niet dat ze blijft'. (Bron)
Uit dat kleine citaat spreekt heel duidelijk de opvatting dat Dostojewski de eenling tegenover de massa plaatst, hetgeen impliceert dat een omschrijving van het begrip ‘provincialisme’ gebaseerd zal moeten zijn op dat filosofische uitgangspunt.
Margalit hanteert in zijn boek vier criteria: afkeer van de stad (afkeer van kosmopolitisme), afkeer van (Westers) rationalisme, afkeer van de alleen in geld en rustige gezapigheid geïnteresseerde liberale middenklasse (bourgeoisie) en afkeer van de ongelovige.
Met de schrijver Dostojewksi hebben die criteria weinig te maken. Dostojewksi was op een uiterst rationele wijze rationeel, zo rechtlijnig en consequent dat hij doorstootte naar een wereld waarin de rationele eenling gedwongen wordt irrationeel te zijn, in die zin, dat hij begrijpt dat de wetten van de algemeenheid zinloos zijn wanneer zijn eigen persoonlijke levensgeluk in het geding is (2 * 2 = 5).
Ratio en religieus bewustzijn gaan bij Dostojewsk in elkaar over en daarmee moet hij tot de mystici gerekend worden; mensen die tegenover het gereduceerde mensbeeld van de aangepaste, ‘fatsoenlijke’ kleinburger de volledigheid van de totale menservaring plaatsen.
De term provincialisme aan dat mystieke wereldbeeld toekennen is vals. En toch zie je dat in ons kleine fatsoenlijke landje voortdurend mystiek (bedoeld of onbedoeld) in de negatieve hoek wordt geplaatst, vooral door mensen die zichzelf 'links' noemen en op grond van dat aan zichzelf toegekende etiket denken dat ze rationeel en kosmopolitisch zijn.
Simplisme echter is de dood van de filosofie en juist daarom zou je academische (en linkse) filosofen moeten verbieden boeken te schrijven over zaken die hun beperkte academische visie te boven gaan.
Wie wil weten wat schizofrenie is zal schizofreen moeten worden. Maar omdat geen enkele psychiater gek wil worden, daarom zal hij als zogenaamd rationele wetenschapper altijd als een stijve onwetende hark tegenover de patiënt zitten, weerzinwekkend arrogant natuurlijk, en met een hoofd dat is volgepropt met waanwijsheden die allemaal mogen worden afgevuurd op de arme gek die vanwege zijn toestand van gek zijn ‘enkeling’ geworden is....
Zulke schijnwetenschappers bedrijven altijd machtspolitiek. En hoewel machtspolitiek vaak het enig mogelijke antwoord is in een wereld waarin de sterke nooit zwak wil worden, zul je als eerlijk mens nooit de waarheid mogen ontkennen dat de genezer in deze relatie een kille afstandelijke sadist is die op geen enkele wijze werkelijk contact kan maken met de ander.
Daarom is Dostojewksi zo'n bijzondere schrijver, omdat hij de afstand tussen ik en de ander - ook wanneer die ander ziek, gek en crimineel is - opheft. Daarmee doorbreekt hij de grenzen van het provincialisme, dat altijd 'het fatsoen' als God aanbidt, en kun je hem een kosmopoliet noemen, die samen met de Duitse kosmopoliet Friedrich Nietzche het filosofische fundament heeft gelegd voor een werkelijke moderne wereld, waarin wordt afgerekend met de fatsoenlijke mens, die altijd de algemeenheid (het collectief met zijn gereduceerde mensbeeld) boven de uniciteit (de volledige of mystieke mens) plaatst.
De vraag in hoeverre moslims in staat zijn via hun religieuze beleving van de werkelijkheid contact te maken met het kosmopolitisme van Nietzsche en Dostojewski zou door Israëlische filosofen aan de orde moeten worden gesteld.
Maar daarvoor moet je naturlijk eerst zelf kosmopoliet worden: burger worden van ‘de grote stad’ die de zionistische staat Israël met zijn verkleinende, kleinburgerlijke tempelberg zeer zeker niet is! (27-7-2004)
Tens of thousands of worshipers marking Tish'a Be'av
Tens of thousands of Jewish worshipers are to arrive this (Tuesday) morning to the Wailing Wall for the Tish'a Be'av (Jewish day of fast in memory of the destruction of the first and second temple) prayers.
Police decided this morning that Jews will not be allowed to enter the Temple Mount today. They are deploying in large numbers at the wall, the Old City and the Temple Mount. According to estimates, the day would proceed peacefully.
On Saturday, Public Security Minister Tzachi Hanegbi’s told Channel Two’s ‘Meet the Press’, “The prospects that Jewish extremists could carry out an attack on the Temple Mount in order to prevent the disengagement plan from being implemented are growing”.
In response, Yehuda Etzion, one of the leaders of the movement and a former convicted member of the “Jewish underground”, told Army Radio that “blowing up the Dome of the Rock is a worthy act”. (Maariv 27-7-2004)
For Truth and Reconciliation,
For Equality and Partnership
Israeli Activists, 27-7-2004
Israel 2004 is a state on the road to nowhere. Fifty six years after its establishment, in spite of its many achievements in agriculture, science, and technology, even as a regional superpower armed with the doomsday weapon, many of its citizens experience terrible existential distress and are fearful for their future.
Since its establishment Israel has lived by its sword. An uninterrupted sequence of endless “retaliatory” actions, military operations, and wars have turned into the life elixir of Israeli Jews. Today, nearly four years since the advent of the second Palestinian Intifada, Israel is up to its neck in the mud of occupation and oppression, persistently expanding settlements and adding outposts, exhaustively persuading itself that “we have no partner for peace.”
Ten years after the Oslo accords we live in a bleak colonial reality--in the heart of darkness.
We are united in our critique of Zionism, which is based on refusal to acknowledge the indigenous people of this country and their rights, on dispossessing them of their land and on the adoption of separation as a founding principle and a way of life. Adding insult to injury, Israel persists in its refusal to bear any responsibility for its acts, from the expulsion of the majority of Palestinians from their homeland more than 50 years ago, to the construction of ghetto walls for the remaining Palestinians in the cities and villages of the West Bank in the present. Thus, today, wherever a Jew and an Arab stand, with each other or facing each other, a border runs between them, to separate and distinguish between the blessed from the cursed.
We are united in knowing that this country belongs to all its sons and daughters, citizens and residents, present and absent--without discrimination on a personal, communal, civil, national, religious, cultural, or gender basis. We demand the immediate annulment of all laws, regulations, and practices that discriminate between the Jewish and Arab citizens of Israel, and the dismantlement of all institutions, organizations, and authorities based upon these laws, regulations, and practices.
We are talking about a road that has yet to be tried: to be fair and honest with ourselves, with our neighbors, and especially with the Palestinians--our enemies who are our brothers. (Miftah website)
Primary list of supporters: Ra'anan Alexandrowicz
Prof. Zalman Amit Nili Aslan
Michal Aviad Dr. Ariella Azulay
Meron Benvenisti Shimshon Bichler
Ronit Chacham Lin Chalozin-Dovrat
Dr. Diana Dolev Dr. Avishai Ehrlich
Boas Evron Pnina Fierstone
Prof. Ariella Friedmann Tamar Getter
Dr. Daphna Golan Prof. Uri Hadar
Rachel Leah Jones Dr. Katlin Katz
Prof. Baruch Kimmerling Hava Lermann
Prof. Bezalel Manekin Ronit Marian-Kadishay
Racheli Merhav Avi Mograbi
Tsachi Mitsenmacher Prof. Adi Ophir
Prof. Avraham Oz Dr. Nurit Peled Elhanan
Dr. Dan Rabinowitz Dr. Nitzan Rabinowitz
Dr. Amnon Raz-Krakotzkin Roee Rosen
Herzel Schubert Sergeiy Sandler
Sami Shalom Chetrit Dr. Haim Yacobi
Prof. Oren Yiftachel Prof. Moshe Zuckermann
|
Joseph Smith & de Gouden Tafelen
The Puritans who settled in America had a feeling of being the Chosen People, living in a land of promise as a new Israel. The idea of a western New Jerusalem was mentioned in the last 17th century by Samuel Sewall when he asked "why the Heart of America may not be the seat of the New Jerusalem." Cotton Mather thought that the New Jerusalem would be westward, beyond the confines of New England.
While some looked for a New Jerusalem in the state of New York, others spiritualized the idea and saw the cause of Zion in the revivals of the 1820s. Such expressions as "growing zeal for the prosperity of Zion," "enquiring the way to Zion" and "wishes well to the cause of Zion" were expressions of the revival movement and referred to the building up of the church.
Out of this background came the Book of Mormon. (H. Michael Marquard
In 1823, Joseph Smith said he was visited by an angel named Moroni, who told him of an ancient record containing God's dealings with the former inhabitants of the American continent. In 1827, Joseph retrieved this record, inscribed on thin golden plates, and shortly afterward began translating its words by the "gift of God." The resulting manuscript, the Book of Mormon, was published in March 1830. On April 6, 1830, Joseph Smith organized The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints and became its first president. (Biography)
Joseph Smith, die door de mormonen wordt gezien als 'een nieuwe profeet', is geboren op 23 december 1805 in Sharon (Vermont). Hoewel zijn geboortetijd niet bekend is zou de simpele mededeling dat de goddelijke boodschap hem op gouden tafelen werd aangereikt er op kunnen wijzen dat het opschepperige, aan status verslaafde teken Leeuw, een dominante rol speelt in zijn geboortehoroscoop.
Die veronderstelling is niet zo bijzonder vreemd, wanneer je je realiseert dat Harry Mulisch (Zon en Maan in het teken Leeuw) zijn monumentale boekwerk 'De ontdekking van de hemel' geschreven heeft in een kasteel (ergens in Gelderland of Overijsel).
Mulisch zou nooit - slechts gekleed in een eenvoudig geitenvel - geboren willen worden in een rieten mandje, laat staan dat hij de moeite zou nemen een kale berg te beklimmen om daar het woord van God te ontvangen op een paar ruwe, eenvoudige rotsblokken...; zodat we - zuiver logisch verder redenerend - rustig de conclusie mogen trekken dat een profeet die geen gouden kalveren vernietigt, zoals Mozes dat deed, maar het woord van God op een gouden presenteerblaadje aangereikt wil krijgen, hoogstwaarschijnlijk op een tijdstip geboren is waarop het teken Leeuw in staat is het nuchter en sober makende teken Steenbok (waarin de Zon zich bij zijn geboorte bevindt) te overschaduwen.
Maar - zoals gezegd - een exacte geboortetijd ontbreekt, zodat alleen het harde feit overblijft dat de Amerikaanse profeet Joseph Smith de kwaliteit 'goud' (vuur, status, optimisme) boven de kwaliteit 'steen' (aarde, soberheid, pessimisme) plaatst.
Wie mocht denken dat een astrologisch-symbolische benadering van de werkelijkheid ongepast is, dient zich te realiseren dat de joods-christelijke religie is voortgekomen uit en een tegenreactie is op het Babylonische denken. Het christendom heeft zich volledig gedistantieerd van haar Babylonische wortels. Het judaisme daarentegen kent een stroming die zich 'Babylonisch' noemt en die vooral in Amerika (maar niet in het star dogmatisch-materialistische, zuur-chagrijnige Nederland) erg actief is.
|
Allawi Meets With King Fahd
JEDDAH, 28 July 2004 — Iraqi Prime Minister Iyad Allawi held separate talks yesterday with Custodian of the Two Holy Mosques King Fahd and Crown Prince Abdullah soon after arriving in Jeddah on a visit to the Kingdom as part of a tour of the region.
King Fahd welcomed Allawi, wishing him a pleasant stay in the Kingdom, and the two discussed developments in the region with emphasis on the situation in Iraq. They underlined the need for maintaining Iraq’s unity, sovereignty, security and stability so that the country is able to play its active role at the international arena.
The Iraqi prime minister flew in from Beirut as part of a mission aimed at normalizing ties with Arab states and easing his country’s foreign debt burden. He is accompanied by a large delegation.
He stressed that Baghdad would not make any move to normalize relations with Israel before other Arabs do as part of a Middle East settlement. “Future relations with Israel are determined by two issues: International resolutions and a just, comprehensive peace that has been adopted by the Arab leadership, including the Palestinian leader,” he said adding that Iraq will not take any unilateral action on a settlement with Israel outside those two frameworks. (Arab News)
|
Kennedy, Obama Dust Off
Declaration of Independence
|
democratische conventie 2004
In their speeches on Tuesday night, both Ted Kennedy and Barack Obama reached back to the Declaration of Independence, that radical document, to make their case against George Bush and to reintroduce the concepts of democracy, justice, fairness, and equality.
Kennedy, who studded his speech with references to Paul Revere and John Adams, essentially gave a speech against monarchy, and so the Declaration was particularly fitting for him.
He talked about how, "for centuries, kings ruled by what they claimed was divine right." And he said, "The old system was based on inequality. Loyalty was demanded, never earned. Leaders ruled by fear, by force, by special favors for the few. Under that old, unequal system, the quality of your connections mattered more than the content of your character. Your voices were not heard. Your concerns did not matter. Your votes did not count."
He made his comparison explicit by denial. "Our struggle is not with some monarch named George who inherited the crown. Although it often seems that way," he said. "Our struggle is with the politics of fear and favoritism."
And he invoked the Declaration of Independence when he said that Bush has not honored the very first sentence of that document: "that America must give 'a decent Respect to the Opinions of Mankind.'"
Barack Obama, too, invoked the Declaration, citing the most famous--and yet least honored--words that "all men are created equal" and are granted "certain inalienable rights," including "life, liberty, and the pursuit of happiness."
It is this creed, Obama said, that should make Americans proud, not "the height of our skyscrapers, or the power of our military, or the size of our economy." (The Progressive 28-7-2004)
Wanneer Amerikanen hun eigen idealen serieus zouden nemen dan zouden ze massaal het krankzinnige religieuze denken dat de wereld terroriseert afwijzen: ideologische waansystemen die gebouwd zijn op het monarchistische principe van de ongelijkheid, dat alleen diegenen beloont die God (d.w.z. diegenen die pretenderen God te zijn) aanbidden en dat diegenen bestraft die weigeren de uitverkorenen van 'God' te aanbidden.
Anarchisme is de vijand van al diegenen die pretenderen 'God' te zijn. Wanneer ik me op deze site als anarchistisch schrijver etaleer als 'de teruggekeerde Christus' dan is dat een provocerende aanval op het religieus-monarchistische denken dat nooit zichzelf identificeert met een kwetsbare enkeling (een vrij individu), maar dat altijd zichzelf oplost in een quasi-mystiek collectief (de monarch noemt zichzelf 'wij' = pluralis majestatis) dat via een speciale (veelal directe) verbinding met 'God' heilig wordt verklaard, hetgeen niets anders betekent dan dat het zichzelf het recht toeëigent alle regels en bepalingen die zijn opgesteld door 'heiligschennende heidenen' te negeren.
Het enige antwoord op dat monarchistische denken - astrologen noemen het LEEUW-denken - is anarchistisch denken: WATERMAN-denken.
In de dierenriem staan de tekens Leeuw en Waterman diametraal tegenover elkaar. Ze vullen elkaar aan en hebben de taak elkaar in evenwicht te houden. Zodra de Leeuw (de monarchist) de Waterman (de anarchist) het leven onmogelijk gaat maken belanden we in de situatie die Kennedy en Obama hierboven beschrijven: een wereld waarin de vrijheid vernietigd wordt en ondergeschikt wordt gemaakt aan de megalomane zelfverheerlijking van 'IK = wij' denkers, die de individuele vrijheid haten.
UN report: Poverty rate
in Palestinian territories hits 63%
Some two million Palestinians are living on less than $2 a day, soaring the poverty rate of 63 percent in mid-2003, a UN report said on Friday.
The United Nations Economic and Social Commission for Western Asia (ESCWA) prepared a report about the social and economic situation of the Palestinian people and disclosed that Israel is working to empty the occupied territories of its natives through the hard-hitting of its infrastructure, razing lands and construction of the wall.
“Israeli occupation is aiming to drain out the occupied Palestinian territories of its indigenous, casting further doubts on the efficiency of the diplomatic unilateral and bilateral moves on the purpose to find a solution for the Arab–Israeli conflict,“ ESCWA report noted.
"The present review period demonstrates mounting economic and social damage under military occupation," the ESCWA report researched between January 2003 and February 2004.
The report pointed out that one-third of the West Bank was suffering due the forcible seizure of land and water resources for building and expanding further illegal Israeli settlements and the construction of the wall in the West Bank. (Al Bawaba 31-7-2004)
|
News on Saddam's coma denied by Baghdad,
Saddam had a stroke
The British daily mirror daily said yesterday quoting the chairman of the defense committee for Saddam Hussein as saying that the toppled Iraqi President had a brain stroke and might die before his trial.
The Iraqi deputy foreign minister Hamid al-Bayati denied news rumored on Saddam's coma. He told the Qatari news agency in Baghdad that these news are "groundless."
However, Iraq's news website on the Internet said yesterday that Saddam was admitted on Tuesday in a critical health situation to the hospital's intensive care unit as his health conditions were greatly deteriorated and is considered brain dead with the exception of the heart which works by medical support. (ArabicNews 29-7-2004)
Lawyers' fears for Saddam health
Saddam Hussein's legal team wants to send an independent doctor to check on his health after reports he suffered a minor stroke while in prison. Those reports have been denied by the US military holding him in Iraq.
Lawyer Mohammed Rashdan said the uncertainty showed the need for the defence lawyers to be allowed to send their own doctor into the prison.
A US army spokesman told AP news agency: "Saddam did not have a stroke, and he is not dead." (BBC News 30-7-2004)
Dat Saddam Hussein ziek is werd al in januari van dit jaar gemeld in de media. Op 8 januari meldt de 'Sofia Morning News' dat artsen hebben vastgesteld dat Saddam Hussein aan lymfklierkanker lijdt en niet veel langer dan een of twee jaar te leven heeft. Wanneer die feiten juist zijn is het starten van een proces tegen de man een onzinnige zaak. In feite maak je jezelf - via het zinloze gesol met een zieke man - belachelijk.
Sullen, Depressed President Retreats
Into Private, Paranoid World
By TERESA HAMPTON & WILLIAM D. McTAVISH
A sullen President George W. Bush is withdrawing more and more from aides and senior staff, retreating into a private, paranoid world where only the ardent loyalists are welcome.
Cabinet officials, senior White House aides and leaders on Capitol Hill complain privately about the increasing lack of “face time” with the President and campaign advisors are worried the depressed President may not be up to the rigors of a tough re-election campaign.
Bush’s erratic behavior and sharp mood swings led White House physician Col. Richard J. Tubb to put the President on powerful anti-depressant drugs after he stormed off stage rather than answer reporters' questions about his relationship with indicted Enron executive Kenneth J. Lay, but White House insiders say the strong, prescription medications seem to increase Bush’s sullen behavior towards those around him.
White House aides say Bush has retreated into a tightly-controlled environment where only top political advisors like Karl Rove and Karen Hughes are allowed. Even White House chief of staff Andrew Card complains he has less and less access to the President.
Among cabinet members, only Attorney General John Ashcroft, a fundamentalist who shares many of Bush’s strict religious convictions, remains part of the inner circle. White House aides call Bush and Ashcroft the “Blue Brothers” because, like the mythical movie characters, “both believe they are on a mission from God.”
“Too many make the mistake of thinking Dick Cheney is the real power in the Bush administration,” says one senior Homeland Security aide. “They’re wrong. It’s Ashcroft and that is reason enough for all of us to be very, very afraid.”
While Vice President Cheney remains part of Bush’s tight, inner circle, Defense Secretary Donald Rumsfeld has fallen out of favor and tells his staff that “no matter what happens in November, I’m outta here.” (Capitol Hill Blue 29-7-2004)
|
President Assad in talk with Arab archeologists
President Bashar al-Assad on Wednesday underlined the need to stick to the Arab identity while confronting the attack aimed at our history and civilization.
In a meeting with a delegation of the General Association of Arab Archeologists, the President discussed the necessity to reactivate the role of Arab archeologists to develop the archeological awareness of the Arab people and to clarify the originality of the Arab history as well as to make the region’s civilization known. (Syria Live Net 29-7-2004)
De grote fout die zogenaamde 'democraten' maken in het Midden-Oosten is het totale negeren van de Arabisch'-Perzisch--Egyptische geschiedenis. Wat het schijnheilige, oerconservatieve volkje doet is weinig meer dan tegenover diegenen die stellen dat de geschiedenis begint met Mohammed (een man die de gelijkheid van ALLLE profeten benadrukt), diegenen te plaatsen die stellen dat de geschiedenis begint met 'het joodse volk' (een term die zo volmaakt inhoudsloos geworden is, dat je doodgeschoten wordt wanneer je probeert dat tot NIETS uitgegroeide onzinbegrip inhoud te geven).
Juist vanwege het benadrukken van het pre-Islamitische verleden was Saddam Hussein een 'goede' president, die als Arabische nationalist een noodzakelijk tegenwicht vormde tegen de oerconservatieve Khomeinisten, die maar blijven volhouden dat een scheiding van staat en religie in strijd is met de Islam, een waanidee dat niet berust op een zakelijke interpretatie van de Koran, maar op het geschiedenisloze denken van fanatici, die altijd de werkelijkheid willen reduceren tot NIETS, uit naam waarvan de mensen die het religieuze nilihilisme willen bestrijden worden vernietigd.
Archeologie (gezien als wetenschappelijke discipline) is mensen een geschiedenis geven en daarom een verruimende, humanistische bezigheid die aansluit bij de (ketterse) boodschap van de profeet Mohammed dat alle profeten serieus genomen moeten worden. Daarom was de herbouw van Babylon, dat gezien kan worden als de bron van het Westers-religieuze denken, door Saddam Hussein een daad van ware religiositeit in een nihilistische wereld waarin alles wat menselijk is ondergeschikt wordt gemaakt aan de waanzin van ideologische werkelijkheidsverkleiners, die alleen maar hun eigen, geliliputteriseerde (anti-ketterse) profeetje naar voren schuiven.
Liliputter Mop
Er komt een liliputter in een kroeg. Na een tijdje praten wil hij wel wat drinken, maar de bar is nogal hoog. Dus hij springen en tegelijkertijd roepen "een spa graag!".
Na een tijdje gaat hij maar acher de bar kijken want hij heeft nog steeds geen spa. Ziet hij een andere liliputter springen en deze roept "rood of blauw?". (Moppen Web)
|
Mohammed: de Ketterse Profeet
Moslims realiseren zich niet dat hun profeet volgens de christelijk-kerkelijke leer een ketter is. Mohammed wees de axiomatische geloofsstellingen waarop het christendom berust volledig af. Hij ontkende de primitief-religieuze triniteitsgedachte, ontkende de goddelijkheid van Jezus, en, uiterst belangrijk, ontkende de kruisdood van Jezus: waarmee hij zich lijnrecht opstelde tegenover al diegenen die beweren dat Jezus 'voor ons' gestorven is.
In 381 A.D. kwam een ander concilie in Constantinopel bijeen en verklaarde dat de heilige geest net als de Vader en de Zoon aanbeden en verheerlijkt moest worden. Een jaar later, in 382 A.D., kwam in Constantinopel nog een synode bijeen waarop de volledige godheid van de heilige geest werd bevestigd. Datzelfde jaar, voordat er een concilie in Rome werd bijeengeroepen, presenteerde paus Damasus een verzameling leringen waarin werd uiteengezet wie door de kerk veroordeeld moest worden. Het document, de Tomus van Damasus genoemd, bevatte de volgende verklaringen:
„Indien iemand ontkent dat de Vader eeuwig is, dat de Zoon eeuwig is en dat de Heilige Geest eeuwig is: hij zij een ketter.”
„Indien iemand ontkent dat de Zoon van God waarlijk God is, net als de Vader waarlijk God is, alle macht bezit, alle dingen weet en gelijk aan de Vader is: hij zij een ketter.”
„Indien iemand ontkent dat de Heilige Geest . . . waarlijk God is . . . alle macht bezit en alle dingen weet, . . . hij zij een ketter.”
„Indien iemand ontkent dat de drie personen, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, waarlijk personen zijn, gelijk aan elkaar en van gelijke eeuwigheid, in wie alle zichtbare en onzichtbare dingen besloten liggen, dat zij almachtig zijn, . . . hij zij een ketter.”
„Indien iemand zegt dat [de Zoon die] vlees werd niet in de hemel bij zijn Vader was terwijl hij zich op aarde bevond: hij zij een ketter.”
„Indien iemand zegt dat de Vader God is en de Zoon God is en de Heilige Geest God is, . . . en toch niet zegt dat zij één God zijn, . . . hij zij een ketter.” (Bron)
|