De Derde Weg - 11



  • According to Bush, terrorists "make no distinction among military and civilians." In other words, terrorists attack civilians.
  • Bush also lambasts the terrorists because, "They want to overthrow existing governments in many Muslim countries, such as Egypt, Saudi Arabia, and Jordan."
  • Bush is offended that Al Qaeda's "goal is remaking the world -- and imposing its...beliefs on people everywhere." Everyone knows that is the job of the United States and western transnational corporations. After all, what is globalization except remaking the world so everyone believes in the West's "universal values?" Dennis Florig

  • Immanuel Wallenstein & De Haviken
    They taught Israel that it is above the law
    Roofkapitalisme: Vijand Van De Orde?
    Rechtse Zionisten bewaken de universiteit
    Leugen & Waarheid - Arie Elshout & de Asociale Democratie
    De rechtbank die geen rechtbank mag zijn - Stop the war
    Sharon: De Jood Als Eeuwige Krijgsheer
    Anne Morelli & Oorlogspropaganda
    Seven Pillars of Jewish Denial
    Over Het Leven En De Dood


    Wallenstein & De Haviken

    ęNadat ze zelfs door de meest conservatieve presidenten waren beknot, domineren de haviken eindelijk de Amerikaanse politiekĽ, stelt professor Immanuel Wallerstein van Yale University.

    ęHun standpunt is duidelijk: de VS bezitten overweldigende militaire macht en ook als vele buitenlandse leiders het gebruik daarvan onwijs vinden, kunnen en zullen zij niets doen als Washington zijn wil oplegt.Ľ
    De haviken gaan ervan uit, meent Wallerstein, dat de oppositie tegen Amerikaís unilaterale koers, zoals inzake Irak, louter verbaal en dus niet significant is. Niemand wil de goede relaties met Washington op het spel zetten. Maar hij gelooft dat de haviken zich vergissen en dat hun beleid het verval van de Amerikaanse hegemonie inluidt...

    Wallenstein over kapitalisme
    Uit 'Het falen der nieuwlichters' van Bart Tromp, DBNL

    Kapitalisme wordt gedefinieerd in termen van vrije markten en vrije loonarbeid. Zelfs Marx gebruikte die termen, en dat heeft een zekere ironie: het woord Ďvrijí heeft per slot van rekening een positieve bijklank. Die termen veroorzaakten grote verwarring, want in werkelijkheid is arbeid helemaal niet vrij, ook niet binnen de moderne ultra-kapitalistische ondernemingen. Het gaat nog altijd, in de bekende woorden van Victor Hugo, om de vrijheid van armen en rijken onder de bruggen van Parijs te mogen slapen.
    In feite betekende, en betekent, de vrijheid van de markt dat de beperkingen die een individu ondervindt, hem door de markt worden opgelegd, en niet meer door de staat of een andere politieke instantie.
    Vrije arbeid bestond wel in enige omvang in andere produktiewijzen. Maar het kapitalisme kan niet worden omschreven als een economisch systeem dat is gebaseerd op vrije loonarbeid. Het is een systeem gebaseerd op een combinatie van vrije en onvrije arbeid. Sterker nog: op een combinatie van vrije en onvrije produktiefactoren....

    Wallerstein: 'Je verandert de wereld niet door verkiezingen te winnen'
    John Vandaele & Gie Goris, MO, 15 december 2003

    "Are Security Council resolutions to be honored and enforced,
    or cast aside without consequence?

    Will the United Nations serve the purpose of its founding, or will it be irrelevant?
    We want the resolutions of the world's most important multilateral body to be enforced".
    U.S. President George W. Bush, September 12, 2002


    How the International Community
    has Taught Israel that it is Above the Law

    The following is a summary of a report issued by the Palestinian Liberation Organization (PLO) which highlights the ďdouble standard of the international communityĒ.

    Double Standards contrasts international responses to the Palestinian-Israeli conflict with those of other conflicts (including Iraq) thereby revealing the double standards that have been applied to the Palestinian-Israeli conflict by the international community.
    In similar conflicts such as Iraqís occupation of Kuwait, Bosnia, Kosovo, East Timor and Rwanda, the international community has both condemned violations of international law and has taken action to ensure that the violations cease.
    In the case of the Palestinian-Israeli conflict, however, while the same condemnations have been issued against Israel, absolutely no enforcement action has been taken.
    Double Standards addresses the following four areas:

    1. Grave human rights violations and violations of international humanitarian law;
    Violations of Palestiniansí human rights include torture, assassinations, arbitrary killings, deportations, destruction of houses and property and the systematic denial of fundamental freedoms (including freedom of movement).

    2. Colonies and demographic manipulation;
    Israel has implemented a two-pronged strategy for minimizing the Palestinian presence while simultaneously maximizing the Israeli Jewish presence in the Occupied Palestinian Territories.
    First, Israel has encouraged ďvoluntaryĒ Palestinian emigration by economically disenfranchising the Palestinian population through the disruption of economic activities, arbitrary land expropriations and deportations.
    Second, Israel has vigorously built Jewish-only colonies in the Occupied Palestinian Territories on confiscated Palestinian land.

    3. Right of return for refugees and displaced persons;
    Palestinian refugees, like other refugees, have the right to return to their homes, whether their homes are in Israel or in the Occupied Palestinian Territories. Despite repeated demands by the international community that Israel facilitate the return of Palestinian refugees, Israel continues to bar Palestinian refugees from returning.

    4. Withdrawal of forces from territories subject to armed occupation.
    Israelís armed occupation of the Palestinian territories has been ongoing for 35 years, in spite of the United Nations repeated calls for the unconditional withdrawal of Israeli armed forces.
    Recently, the Security Council adopted Resolution 1402 calling for the withdrawal of the Israeli army from Palestinian cities it had reinvaded. Israel again refused to withdraw.

    As demonstrated in this study, Israelís virtual immunity from measures that are routinely applied by the international community in parallel cases has thwarted attempts to abide by international law and to use international law as the framework for peace negotiations.
    <>Israel continues to flauntingly disregard international law and has been taught by the international community that Israel is above the law, while the Palestinians are beneath it.


    Israel vernietigt hoofdkwartier Arafat in Ramallah
    n.a.v. zelfmoordaanslag Hamas


    foto's: AP - Laurent Rebours, 21-9-2002

    Amerika Als Kapitalistische Messias

    Citaat: In de Sunday Herald van zondag 15 September (2002) staat een artikel van Neil Mackay waarin een geheim Amerikaans document wordt geopenbaard.
    Dat document verwijst naar een Amerikaanse 'Grand Strategy', een beleid dat er op is gericht de oppermacht van de VS via militaire veroveringsacties, waarbij de rijkdommen van rebellerende landen in handen worden gegeven van aan Amerika onderworpen kapitalistische regimes, te bevestigen en het opkomen van mogelijke rivalen te verhinderen.
    Het rapport bevat bezorgdheid dat Europa met de VS zou kunnen wedijveren, maar ziet het Verenigd Koninkrijk als de meest effectieve bondgenoot voor Amerika's globale leiderschap.
    Tom Dalyell, een Labour parlementslid en een leider in de bestrijding van een oorlog tegen Irak, zei: "Dit is rotzooi van rechtse denktanks, van mensen die zelf nooit een oorlog meegemaakt hebben, maar die verliefd zijn op het idee van oorlog. Mensen zoals Cheney, die zich aan de dienstplicht onttrokken tijdens de Vietnam oorlog."
    Dalyell noemde het een blauwdruk voor Amerikaanse wereldbeheersing, een nieuwe wereldorde naar hun ontwerp. Het zijn denkprocessen van fantasten, Amerikanen die de wereld willen overnemen. "Ik ben ontzet dat een minister-president van Labour zich in bed bevindt met een troep die deze (a)morele positie inneemt". (Bron: De Waarheid)


    Chaotisch Roofkapitalisme: Vijand Van De Orde?
    Commentaar Wim Duzijn 2002

    Ooit was het kapitalisme vrijheid.
    In een wereld die was opgedeeld in Linkse Stalinisten (communisten) en Rechtse Stalinisten (kapitalisten) verdedigden de Rechtse Stalinisten de vrijheid. Niet uit principe, maar uit angst voor de Linkse Stalinisten.
    Met de val van het Linkse Stalinisme is de noodzaak om de vrijheid te verdedigen verdwenen, hetgeen betekent dat die vreemde, lastige, op individualisering gerichte vrijheidsgedachte, die alleen maar mensen onrustig maakt en ze afleidt van de noodzaak productieve machines te zijn, niet langer verdedigd hoeft te worden, zodat men zich kan richten op de anti-intellectuele component van het Rechtse Stalinisme (kapitalisme): Het Militair-industriŽle Complex, dat de ontkenning is van het Vrije Individu.

    Dat Militair-industriŽle Complex, waar Dwight Eisenhower in zijn afscheidsrede voor waarschuwde, omdat het de tegenhanger (en daarmee de gelijke) is van het Linkse Stalinisme, is de afgelopen jaren, ook onder de opportunist Bill Clinton, alleen maar sterker geworden.
    Weinig mensen protesteerden daartegen. Gedreven door een vals soort optimisme ("wij worden geleid door goede mensen") werkte men mee aan de opbouw van het Rechtse Stalinisme, dat niet als Stalinisme gezien mag worden omdat de miljoenen doden die wij op ons geweten hebben 'goed' (moeten) zijn.
    Het Stalinisme, links of rechts, is echter niet goed.
    Elk politiek-religieus systeem dat op een zinloze wijze miljoenen mensen door de vleesmolen draait, alleen maar om een zinloze, leeghoofdige consumentencultuur in stand te kunnen houden (meer is onze cultuur namelijk niet - we eten omdat we veel geld hebben, of we eten niet omdat we geen geld hebben, en daarna gaan we dood), is een onmenselijk systeem.
    Mensen die werkelijk humaan zijn weten dat er jaarlijks miljoenen onschuldige mensen moeten sterven, alleen maar omdat de een de ander op een kannibalistische wijze opeet.
    Wie de wereld door de ogen van de slachtoffers bekijkt ziet geen 'goede' mensen. Wie crepeert zegt niet 'dank je wel'. Wie crepeert vraagt zich alleen maar af: "Waarom? Waarom moet ik creperen, terwijl de anderen alles zomaar cadeau krijgen - wat ze ook zeggen en wat ze ook doen?"


    Domela Nieuwenhuis
    anarchist
    Het socialisme werd in het verleden in het leven geroepen als een tegenbeweging. Socialisten wilden een dam opwerpen tegen brutaal roofkapitalisme, dat rijkdom schept ten koste van anderen.
    Waar het kapitalisme de nadruk legt op vrijheid voor de rijken, daar benadrukten socialisten het recht op vrijheid voor iedereen, hetgeen noodzakelijkerwijze leidde tot de opbouw van een sociaal vangnet, om te voorkomen dat mensen als zinloze wormen in het riool van de geschiedenis verdwijnen.
    Het Amerikaanse kapitalisme heeft (dankzij het dualisme dat de wereld in zijn greep hield - denk aan de tegenstelling communisme-kapitalisme) nooit op een serieuze wijze aandacht besteed aan de noodzaak de wereld wat socialer te maken. Zodra het Amerikaanse IMF en de Amerikaanse Wereldbank op het toneel verschijnen worden onmiddellijk sociale vangnetten afgebroken, vanuit de gedachte dat mensen die zomaar voor niks geld krijgen nooit een betekenisvolle rol zullen kunnen spelen in een kapitalistische maatschappij.
    Dat is de reden waarom na de val van het communisme brutale inhalige misdadigers schatrijk werden, terwijl gewone simpele mensen in een positie van bedelaar werden gemanoeuvreerd.
    Een mens die geen kapitalist wil zijn schept geen geld en is daarom (volgens fanatieke geldaanbidders) een zinloos object. De zin van het bestaan is gelegen in het scheppen van geld. Alleen geld kan mensen gelukkiger maken. Wie geen geld heeft is niet productief.
    Het is een ideologie, die op niets is gebaseerd.
    Wie naar het moderne Amerika kijkt ziet een land dat objectief gezien een schuldenland is.
    Amerika is een rijk derde wereldland. Het consumeert terwijl het eigenlijk arm is. Met andere woorden: Amerika toont aan dat de kapitalistische waarheid een leugen is. Amerika schept via werk geen geld. Amerika maakt schulden en maskeert die schulden via het drukken van biljetten waar het woordje 'GELD' op staat.
    Dat betekent dus dat je jezelf rijk kunt maken door papiertjes te drukken. Alles wat je hoeft te doen is zeggen: "Dit papiertje, waarop ik het woordje 'geld' heb gezet, is een waardepapier, daar kun je iets voor kopen."
    Opmerkelijk daarbij is dat het machtige Amerika met zijn grote schulden zinloos papier waardevol mag maken, terwijl machteloze schuldenlanden geen waardepapiertjes mogen drukken. Wanneer ze dat zouden mogen doen, dan zouden ze alle schulden af kunnen lossen en dan bezaten de Amerikanen nu geen geld, maar waardeloos papier, hetzelfde waardeloze papier dat ze machteloze mensen in handen willen geven.
    De vraag die je kunt stellen is waarom het schuldenland Amerika zichzelf zo machtig kan maken?
    Waarom investeert de hele wereld in het Militair-industriŽle Complex dat een gelddrukkerij in staat stelt zich 'moreel leider' van de wereld te noemen?
    Als anarchistische buitenstaander zie ik niet in waarom de wereld aan de leiband van een valsemuntervereniging zou moeten lopen, vooral wanneer die valsemunterij gebruikt wordt tegen mensen die wel echt geld bezitten (gas, olie en andere natuurlijke rijkdommen).
    Objectief gezien zijn de Arabische landen met hun olierijkdommen mensen die echt geld bezitten, terwijl Amerika alleen maar een gelddrukkerij bezit, het enige kapitalistische staatsbedrijf dat wordt toegestaan, waar de persen zo hard geld aan het persen zijn dat ons hele financiŽle systeem er bij tijden door dreigt te worden aangetast.
    Wie zijn verstand gebruikt ziet in dat het zinloos drukken van geld voortvloeit uit de vreemde kapitalistische wet die ons dwingt te produceren. We moeten produceren, hetgeen betekent dat we ook moeten consumeren.
    Nooit komt er een moment waarop er gezegd kan worden: "Nu hebben we genoeg, nu kunnen we even stilstaan", omdat het kapitalisme stilstand uitsluit, hetgeen de ontkenning is van alle werkelijke humaniteit, omdat werkelijke humaniteit gebaseerd is op geestelijke waarden, die stilstand, overpeinzing, nadenken, contemplatie, bezinning, inkeer, rust vereisen.

    In een werkelijk humane wereld staan de mensen niet met opgestroopte mouwen achter reusachtig drukpersen waaruit bankbiljetten als manna uit de hemel neerdwarrelen op de hoofden van de gelovigen. In zo'n wereld wordt plaats ingeruimd voor mensen die weten dat een zinloze jacht op geld van mensen domme, blinde jagers maakt, die van de wereld een wilde, chaotische jungle maken, waaruit de rustige, zakelijke mensen die rust en orde kunnen scheppen verwijderd worden.


    Traprock Peace Center


    Griefís Dialogue - Wafaí al-Shimaly

    The evening emanates with tender beauty
    In spite of the burdened suicide in the heart
    Jasminesí breeze reaches the highest nebula
    And lights bestowing the night some of its signs
    In spite of the night that is in the eyes of abandoned dreams

    Iraq Daily - Local Literature

    klik hier

    Campus Watch:
    Rechtse Zionisten bewaken de universiteit

    Citaat: "With only one exception, every American president since 1948 has spoken forcefully about the benefits to the United States from strong and deep relations with Israel.
    In contrast, American scholars often propagate a view of Middle Eastern affairs that sees Zionism as a racist offshoot of imperialism and blames Israel alone for the origin and persistence of the Palestinian problem.
    While Americans overwhelmingly supported the war to liberate Kuwait in 1991, the Middle East specialists just as overwhelmingly rejected that use of force; and the same divide has recurred in 2002 with the prospect of a military campaign against Iraq. (Bron:
    Campus Watch)

    Paul de Rooy: A disturbing development is campus-watch.org, a website compiling "black lists" of faculty at US campuses whom it considers biased, and compiling "dossiers" on them.
    Not surprisingly, this website is yet another creation of Daniel Pipes, an ardent Zionist pundit. The website employs McCarthy-ite tactics that do not promote academic freedom or open debate. In an open and democratic society, academic debate is advanced by the force of argument, and not by sinister slander or veiled threats. "We are watching you," isn't the behavior expected in US academia. Or as Prof. Alam, one of those targeted, put it, "I see it as a serious challenge, indeed, an affront, to academic freedom and freedom of speech in United States. By creating a dossier on professors who have written critically about Israel, they are inviting their colleagues and students to spy on them and perhaps harass them. What would happen to academic freedom if every group in this country did the same?" (Paul de Rooy, PalestineChronicle, 27-9-2002)

    Campus Watch Info

    Campus Watch consists of American academics concerned about US interests and their frequent denigration on campus. Those interests include strong ties with Israel, Turkey, and other democracies as they emerge; human rights throughout the region; a stable supply and a low price of oil; and the peaceful settlement of regional and international disputes. (Website Campus Watch)

    Wikipedia: Campus Watch was launched in 2002 by Middle East Forum director Daniel Pipes. Critics of Campus Watch say that it is a pro-Israel lobbyist organization involved in harassing, blacklisting, or intimidating scholars critical of Israel.


    Zie ook: De vloek van de Republikeinen


    John Pilger: George W Bush's mafia diplomacy

    The making of a United Nations fig leaf, designed to cover an Anglo-American attack on Iraq, has a revealing past.
    In 1990, a version of George W Bush's mafia diplomacy was conducted by his father, then president. The aim was to "contain" America's former regional favourite, Saddam Hussein, whose invasion of Kuwait ended his usefulness to Washington.

    Forgotten facts tell us how George Bush Sr's war plans gained the "legitimacy" of a United Nations resolution, as well as a "coalition" of Arab governments.
    Like his son's undisguised threats to the General Assembly, Bush challenged the United Nations to "live up to its responsibilities" and condone an all-out assault on Iraq. Just as Colin Powell, the present secretary of state, is busily doing today, Baker met the foreign minister of each of the 14 member countries of the UN Security Council and persuaded the majority to vote for an "attack resolution" - 678 - which had no basis in the UN Charter. It was one of the most shameful chapters in the history of the United Nations, and is about to be repeated.

    For the first time, the full UN Security Council capitulated to an American-led war party and abandoned its legal responsibility to advance peaceful and diplomatic solutions.
    On 29 November, the United States got its war resolution. This was made possible by a campaign of bribery, blackmail and threats, of which a repetition is currently under way.... (
    John Pilger Website)


    Leugen & Waarheid

    "Al-Qaida and Iraq are too close for comfort"
    White House press secretary Ari Fleischer

    Saddam Hoessein, 2001: "All the misery that has been inflicted on the Arabs and Muslims by America and the West didnít push Muslims to become racists and harass the Westerners who walk in the streets of Baghdad, Damascus, Tunis, Cairo and other Arab capitals..."
    "What the American peoples need mostly is someone who tells them the truth, courageously and honestly as it is."

    Commentaar Wim Duzijn 2002:
    Wie de redevoeringen van Saddam Hoessein leest zal ontdekken dat de man voortdurend pleit voor verdraagzaamheid, rechtvaardigheid en gelijkheid: "We zijn", zo valt hierboven te lezen, "ondanks alle ellende die het Westen ons gebracht heeft, geen racisten en we vallen geen enkele Westerling die de Arabische landen bezoekt lastig".
    Wanneer Saddam Hoessein (president van een seculier land) een fundamentalistische Amerikahater zou zijn, zoals door rechtse Amerikanen wordt gesuggereerd, dan zou hij alle Westerse invloeden uit Irak verbannen.
    Dat doet hij niet. Wat hij wel voortdurend doet is het zionisme veroordelen, omdat het zionisme in zijn ogen de Westerse wereld misleidt en de mensen een vals beeld van de werkelijkheid geeft.
    In een democratische wereld, waarin het de gewoonte is dat de oppositie serieus genomen wordt, is dat zijn goede recht. Het zionisme is een politieke ideologie, die net als elke andere politieke ideologie door mensen in een vrije wereld aangenomen of verworpen mag worden.
    Saddam Hoessein verwijten dat hij hard optreedt tegen tegenstanders van zijn regime (Khomeinistische islamisten en Koerdische separatisten) kan alleen maar hypocriet genoemd worden, gezien het feit dat het door hem veroordeelde zionisme met behulp van de meest draconische maatregelen Palestijnse rebellen probeert uit te schakelen, maatregelen die we stilzwijgend goedkeuren, omdat ze in dienst zouden staan van Israels recht op zelfverdediging.
    Dat neemt natuurlijk niet weg dat het doorvoeren van politieke hervormingen in Irak vanuit socialistisch en democratisch oogpunt gezien een logische ontwikkelingsgang is.

    Ari Fleischer - Wikipedia 2023 Info

    Lawrence Ari Fleischer (born October 13, 1960) is an American media consultant and political aide who served as the 23rd White House Press Secretary, for President George W. Bush, from January 2001 to July 2003. As press secretary in the Bush administration, Fleischer was a prominent advocate for the invasion of Iraq.
    Fleischer was born in 1960 in New York City. His parents were Jewish. Both parents were Democrats who were "horrified" when Fleischer became a Republican.
    As press secretary in the Bush administration, Fleischer was a prominent advocate for the Invasion of Iraq.
    He made numerous exaggerated and misleading claims about Iraq in the lead-up to the Iraq War, in particular about Iraq's purported WMD program (it did not have one) and the Saddam Hussein regime's purported relationship with al-Qaeda (they did not have an operational relationship).
    In his press conferences, he repeatedly insisted that the burden of proof for the non-existence of the Hussein regime's WMD program fell on Saddam Hussein, not on the Bush administration to prove that he did have an active WMD program.
    On one occasion Fleischer said that Hussein "has to indicate whether or not he has weapons... If he declares he has none, then we will know that Saddam Hussein is once again misleading the world..."

    UNRWA Chief Says 'Miracle' Palestinian Society Still Standing
    PalestineChronicle, 27-9-2002

    The UNRWA commissioner general for Palestinian refugees Peter Hansen said Wednesday it was a "major miracle" that Palestinian society had not collapsed as the Intifadah (uprising for independence) enters its third year.
    "Over the past two years there has been a steady decline in the conditions of the Palestinians," Hansen said on the heels of a two-day meeting of donor countries in the Jordanian capital.
    "For two years many observers have said that the Palestinian society was at the breaking point. Where else could people live with 60 percent unemployment, 60 percent poverty rate without seeing society literally break down," he said.
    "I think it is a major miracle that the Palestinians have had the coping mechanisms, that they have been able to get through this crisis so far without an explosion or without an implosion," Hansen added.
    He appealed to the international community and donor countries to keep the flow of funds to UNRWA to enable the agency to care for 3.9 million Palestinian refugees in the occupied territory as well as Jordan, Syria and Lebanon.


    Arie Elshout & de Asociale Democratie
    Commentaar Wim Duzijn 2002

    In het Midden-Oosten staan vijf miljoen mensen die 'Palestijnen' worden genoemd en vijf miljoen mensen die zichzelf 'jood' noemen tegenover elkaar, met daartussen in een aantal buitenbeentjes die een brug tussen die twee groeperingen proberen te slaan.
    Wanneer IsraŽl een echte democratische staat zou zijn geweest, dan zou die democratische staat nu 10 miljoen ingezetenen hebben die allemaal gelijke rechten bezitten. Maar IsraŽl is geen democratische staat en alle ellende in het Midden-Oosten is daar het gevolg van.

    In de Volkskrant van 28 september laat verslaggever Arie Elshout de Grote Zionistische Profeet van de Democratie, te weten: Paul Wolfowitz, aan het woord.
    Het is een likkerig interview waarin de algemeen als grootste havik van de regering Bush aangemerkte ondervraagde niet een enkele kritische vraag wordt voorgelegd. Wolfowitz wordt door alle critici aangemerkt als stroman van Ariel Sharon, een superzionistische neoconservatief die de staat IsraŽl boven Amerika plaatst, maar het woord 'zionisme' komt in het interview niet voor, zoals het in geen enkel artikel dat de Volkskrant aan het Midden-Oosten conflict wijdt voorkomt.
    De lezers van de Volkskrant weten helemaal niet dat IsraŽl een Zionistische staat is.
    Ze schijnen dat ook niet te mogen weten. En dat komt waarschijnlijk omdat de Volkskrant net als Paul Wolfowitz een vurig verdediger is van 'de democratie'.
    Ik ben als anarchist een felle antizionist. Dat kan ook niet anders, omdat anarchisme de vijand is van heiligverklaring van de staat. Als anarchist verafschuw ik elke vorm van politiek sektarisme, omdat een anarchist alleen maar een man van het politieke midden kan zijn (een begrip dat vaak ten onrechte wordt opgeŽist door christelijke politici).
    Als ik mijn opvattingen politiek zou moeten vertalen, dan zou ik zggen dat ik voor de sociaal-democratie ben, een politieke stroming die in Nederland niet bestaat!
    In Nederland is de sociaal-democratie in de jaren zeventig opgeheven door Nieuw-Links. We hebben een tijd lang een sociaal-democratische Minister-president gehad, Wim Kok, maar dat was een man zonder partij, zodat we na zijn vertrek uit de politiek opgescheept zitten met een groep partijleden die jarenlang achter een leider hebben aangesjokt waarmee ze zich nooit hebben willen identificeren.
    Waar Wim Kok zijn partij in feite was ontstegen, daar wilde Ad Melkert weer partijman worden, compleet met Rode Vanen en Banieren, en daarom ging hij failliet, omdat een moderne tijd een moderne Sociaal-democratische partij verlangt waarin niet de Vanen en Banieren, maar de Sociaal-democratische waarden centraal staan. Kiezen voor anarchisme dus en niet voor een heilige, aan idolen verslaafde staat...

    Sociaal-democratische waarden zou je ook graag tegenkomen in het gesprek dat een zich 'links' noemende medewerker van de Volkskrant voert met een rechtse Amerikaanse superhavik, maar hoeveel moeite je ook doet om iets van sociale bevlogenheid te ontdekken, het lukt je niet een eigen mening te ontdekken in het kleurloze verhaal, waarin de ondervraagde havik in staat wordt gesteld een schijnheilig propagandaverhaaltje af te steken, waaruit moet blijken dat hij de grootste mensenvriend van de wereld is, die niet kan leven met een politieke leider (Saddam Hoessein) die volgens hem de grootste misdadiger van de hele wereld is...
    Ik lig er niet wakker van. Ik doe niet aan duiveluitdrijving. De essentie van de democratie is controle, en controle is niks anders dan machthebbers (wie of wat ze ook zijn) uiterst kritisch volgen en ze confronteren met de idealen die ze zeggen te verdedigen.
    Vanuit die instelling behoor je als democraat ook Saddam Hoessein te beoordelen.
    Saddam Hoessein is een vertegenwoordiger van het Baath-socialisme en je zult zijn beleid dus moeten beoordelen aan de hand van de idealen (vrijheid, gelijkheid, socialisme) die de centrale kern van de Baath-ideologie vormen.
    In het gesprek dat Arie Elshout voert met Paul Wolfowitz wordt de eigen identiteit van Irak helemaal niet ter sprake gebracht. Op een uiterst imbeciele wijze wordt gestrooid met het toverwoord 'democratie', een woord dat volmaakt zinloos is, omdat democratie in handen van principeloze nietszeggers, die het meest vulgaire kapitalisme dat denkbaar is aan het verdedigen zijn, in feite niks anders is dan een luchtbel, hetgeen blijkt uit het optreden van de zich 'democratisch' noemende staat IsraŽl, die op indirecte wijze het hele Midden-Oosten probeert te ontwrichten en die op directe wijze miljoenen onschuldige mensen aan de bedelstaf heeft gebracht.
    Dat je in zo'n situatie de democratie als het ultieme reddingsmiddel propageert mag een 'gotspe' worden genoemd. Alles wat de staat IsraŽl aantoont is dat de (onze) democratie heeft gefaald.
    Die democratie - die in feite geen democratie is - garandeert de rechten van mensen niet, maar levert ze uit aan de blinde krachten van verpaupering en verdierlijking.
    Die democratie voert oorlog wanneer en waar ze dat wil. Die democratie weigert de rechten van burgers te erkennen. Die democratie probeert via slinkse ondemocratische machtsmiddelen (geld, propaganda, militaire chantage) haar wil op te leggen aan het volk dat ze zou moeten dienen...
    Kortom: alles wat IsraŽl de Arabieren leert is dat je maar beter niet voor de democratie kunt kiezen.
    Miljoen Palestijnen mogen - alleen maar omdat ze niet 'joods' zijn - als bedelaars rondsjokken in het democratische wereldje van vijf miljoen IsraŽlische joden en terwijl ze daar rondsjokken moeten de Arabische landen die toekijken onderdanig op hun knieŽn liggen en de democratische God van IsraŽl en Amerika aanbidden.
    Islamisten (voorstanders van politisering van de Islam) lachen om de zogenaamd-democratische waarden van IsraŽl. Zij stellen: als IsraŽl een joodse staat mag zijn (gepolitiseerd jodendom dus) waarin alleen joden belangrijk zijn, dan mogen wij kiezen voor een Islamitische staat waarin alleen moslims belangrijk zijn.
    Die stelling moet je goed op je laten inwerken, want wanneer je dat doet ontdek je dat Elshout en Wolfowitz op een zinloze, huichelachtige wijze elkaar wat stroop om de mond zitten te smeren.
    IsraŽl is geen voorbeeld, maar een antivoorbeeld.
    IsraŽl laat de Arabieren zien hoe het niet moet, en daarom mag je blij zijn dat de Arabieren dat antivoorbeeld afwijzen. Wanneer je tenminste een echte democraat wilt zijn!
    Echte democraten zijn niet geliefd in ons democratische landje. Je bent alleen een echte democraat wanneer je lid bent van het CDA, de VVD en de Partij van de Arbeid.
    Wie geen christen wil zijn maar een Christus (een verlichte, waarheidlievende geest dus) wordt weggejaagd. Wie vrijheid en democratie een sociale, vrijmakende inhoud wil geven wordt de VVD uitgejaagd en wie sociaal-democraat wil zijn, een man dus die socialisme in dienst stelt van de tegen het collectivisme gerichte vrijheid van het individu, die komt de Partij van de Arbeid niet in.
    Een vrijheidslievende, sociaalvoelende, anarchistische Christusfiguur zal nooit serieus genomen worden, omdat we het begrip 'Christus' gekoppeld hebben aan figuren als Jan-Peter Balkenende en Jaap de Hoop-Scheffer, die zo sociaalvoelend zijn dat ze als kille standbeelden toekijken wanneer in het Midden-Oosten onschuldige mensen over de democratische kling worden gejaagd.
    Wat de dames en heren democraten mij als anarchistisch buitenbeentje hebben laten zien is dat er geen enkel verschil bestaat tussen onze mooie Westerse democratie en de dictatoriale Sovjet-Cultuur, die niet in de eerste plaats gericht was tegen het gewone volk, maar tegen dissidenten.
    Wij haten dissidenten, vooral wanneer ze antizionistisch zijn. Daarom kan ik weinig waardering opbrengen voor rechtse figuren die de door kapitalisten geleide buitenbeentjeshatende democratie als een soort alles en iedereen gezondmakend geneesmiddel propageren.
    Een democratie is alleen maar een democratie wanneer zij een sociale democratie is, een wereld waarin iedereen het recht om te bestaan wordt gegund, ook degenen die anders dan anderen zijn.
    Zo'n democratie is de staat IsraŽl niet. Buitenbeentjes als Uri Avnery (vredesactivist) en Israel Sjamir (christelijke antizionist), die tot de echte democraten gerekend moeten worden, mensen dus die sociaal gedrag op de eerste plaats stellen, worden niet serieus genomen.
    Ook de Volkskrant laat ze nooit aan het woord. Buitenbeentjes die tot het Palestijnse kamp behoren zijn nog minder dan pies en poep. En dat komt niet omdat ze zo van buitenbeentjes houden. Integendeel: dat komt omdat de linkse elite in dit land uit aangepaste huichelaars bestaat, die een wereld op willen bouwen waarin alleen de aangepaste eigen vriendjes plaats mogen nemen op het kussen van de macht. Hun democratie is in feit 'asociale democratie'. En daarom is er voor echte sociale democraten in hun wereld geen plaats en kiezen ze voor Arie Elshout en Paul Wofolwitz...


    De rechtbank die geen rechtbank mag zijn
    EU overstag: Washington wint in ruzie om Strafhof

    Het conflict tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten over het Internationaal Strafhof is door Washington gewonnen. De EU-landen gaan er mee akkoord dat de Amerikanen met landen bilaterale akkoorden sluiten om de uitlevering van landgenoten aan het hof in Den Haag te voorkomen. (TROUW, 29-9-2002)

    Geld En Macht Zijn Morele Waarden

    Nu Amerika het Strafhof heeft omgetoverd in een inquisitie-instituut dat alleen de vijanden van Amerika mag bestraffen, alles wat Amerika en zijn bondgenoten doen is immers goed.., is er eigenlijk nog maar een enkele mogelijkheid het recht te verdedigen...: opheffing van het Strafhof.
    Wie het Strafhof in een gecastreerde versie voort laat bestaan toont aan dat hij een dienaar is van het onrecht. Recht is alleen maar recht wanneer het niet geknecht kan worden door mensen die vanuit de absurde opvatting dat ze 'absoluut goed' zijn de absolute macht willen bezitten. We moeten daarbij beseffen dat de ergste misdaden altijd worden begaan door mensen die vanuit een primitieve 'niemand kan mij wat maken'-houding weigeren de juistheid van hun (zogenaamd) morele waardensysteem ter discussie te stellen.
    De wereld heeft geen morele leiders nodig die boven de wet mogen gaan staan. De wereld heeft onpartijdige mensen nodig die voor recht en waarheid willen gaan staan...


    Zie ook: Het Oude Denken Is Failliet
    Derde Weg - deel 3
    De Messias: Koning of Anarchist?
    Hebben en Zijn
    Geestelijke Ontwikkelijking & Religieus extremisme

    More than 150,000 march through London against Iraq invasion

    Britons from all regions, ages and social backgrounds thronged central London Saturday, urging Prime Minister Tony Blair and U.S. President George W. Bush not to invade Iraq.
    As they wound their way from Embankment on the River Thames to Hyde Park, many of the marchers stopped to shout through the gates of Blair's 10 Downing St. residence.

    "Tony Blair, shame, shame,
    no more killing in my name," went one chant.

    Streams of people poured out of Underground stations near the march's starting point and demonstrators at the back of the march were still setting off from Embankment after those at the front had reached Hyde Park, more than a mile (1.6 kms) away. Scotland Yard said more than 150,000 demonstrators took part in the march.
    There were many families in the crowd. Parents pushed babies in strollers; the young, old and middle aged from all social backgrounds walked the route, some waving placards, some blowing whistles or banging drums.

    "Don't be bullied by Bush," read one placard.
    "No war for oil. Stop the war machine," said another.

    London Mayor Ken Livingstone said the wrong motivations were driving the confrontation with Iraq. "America retains its neocolonial hold on the oil producing regions of the world. It is a disgrace that once again Britain is running along like a little lapdog behind America's imperial interests," he told the crowd. (By AUDREY WOODS, Associated Press Writer, 28-9-2002)

    Naji Sabri & The Axis of Evil

    Foreign Minister Dr. Naji Sabri arrived in Iran on Saturday for talks between the two neighboring countries. ďThe real axis of evil is Washington and Tel Aviv,Ē Sabri told reporters on his arrival at Tehranís international airport.
    Responding to reportersí question about Iraqís view over proposed new UN resolution Sabri said, ďpermanent members of the UN Security Council oppose a new resolution. The aim behind this new resolution has nothing to do with weapons inspections.Ē (Iraq Daily, 28-9-2002)

    Dat een moderne staat zich op een blind-fanatieke wijze op sleeptouw laat nemen door een irrationeel handelend militair regime mag rustig tragisch worden genoemd - een smet op het democratische blazoen van de Verenigde Staten.
    Zionisten zijn niet geÔnteresseerd in Arabische democratie. Zionisten willen simpelweg altijd zionist blijven. Arabieren die het zionisme afwijzen (zoals de Baathisten in Irak) mogen alleen maar zwakke bedelaars zijn om er zorg voor te dragen dat ze een sterke, rijke, compromisloze zionistische staat als gegevenheid accepteren. Dat is het enige motief waardoor de zionistische regering van Israel zich laat leiden.


    Ariel Sharon: De jood als eeuwige krijgsheer

    Ariel Sharon, your autobiography is called "Warrior." Do you still see yourself like that today, when you are prime minister?

    "That is the role of my generation. It was and remains the role of my generation. And it is also the role of the coming generations. If the Jews want a state - and I believe that the Jews do want a state - it is everyone's role. Not necessarily to fight in practice, but to be ready to fight. To be deployed for that. "You have to understand one simple thing: The Jews have one small state. It is a state blessed with skills, truly blessed with skills. But this is the only place in the world where Jews have the right and the ability and the strength to defend themselves by themselves. And that is a gift of God. That is what we must defend. Therefore, we must all know that we can never place our fate in the hands of anyone else, not even in the hands of those who are our best friends. Never."

    If an agreement on ending the conflict with the Palestinians is not possible and if a peace agreement with the Syrians is dangerous, what alternative are you proposing? What hope?

    "From the strategic point of view, I think that it's possible that in another 10 or 15 years the Arab world will have less ability to strike at Israel than it has today. That is because Israel will be a country with a flourishing economy, whereas the Arab world may be on the decline. True, there is no guarantee of this, but it is definitely possible that because of technological and environmental developments, the price of oil will fall and the Arab states will find themselves in a crisis situation, while Israel will be strengthened. The conclusion is that time is not working against us and therefore it is important to achieve solutions that will take place across a lengthy period.


    Rechteloosheid: Essentie van het Rechtse Zionisme
    Commentaar Wim Duzijn 2002

    Citaat: The Palestinians are considered as aliens who happened to be living on the land and these aliens have no rights. The maximum generosity these aliens might get would be no more than autonomous rule within concentration camps serving as a reservoir for cheap labor. Those who don't like to live al slaves would be free to "voluntarily" leave the land, with no Right to Return. (PalestineChronicle, 30-9-2002)

    Hoewel rechtse zionisten in Israel en Amerika zich er op blijven beroepen dat zij in een wereld vol kwaad het morele geweten van de wereld zijn, blijft het zinvol dikke, vette vraagtekens achter die (in mijn ogen) onzinnige claim te plaatsen, vooral ook omdat die rechtse zionisten via het voortdurend provoceren van mensen die ze slecht vinden proberen hun onzinnige pretenties waar te maken, een simpel proces dat met rechtvaardigheid weinig te maken heeft.
    Geweten (moraal draait om weten) ontstaat daar waar je de rechten van andere mensen erkent en waar je de wil van mensen de waarheid bloot te leggen op een positieve wijze benadert.
    Daarom is een staat ook alleen dan een rechtstaat wanneer een waarheidslievende overheid de rechten van iedereen, ook van diegenen die 'slecht' zijn, erkent. Zelfs de grootste misdadiger heeft in een rechtstaat rechten.
    Het toekennen van rechten aan mensen die tot 'boef' zijn uitgeroepen blijft altijd het grote struikelblok bij het streven naar hevormingen van autoritaire maatschappijen die, gezien vanuit het standpunt van de rechtvaardige mens, primitief zijn.

    Primitief is diegene die niet in staat is het recht en de waarheid te verdedigen. Zodra mensen het verlangen naar recht boven dierlijke instincten plaatsen ontwikkelen zij geweten en kunnen zij beschaafd genoemd worden.
    Wat dat betreft is het rechtse zionisme (dat autoritair, aan militarisme gekoppeld geloofsdenken is) vanaf haar prille begin een primitieve (inconsequente) beweging geweest en het feit dat moderne, intelligente mensen die deel uitmaken van moderne Westerse landen weigeren dat primitieve karakter bloot te leggen, met daaraan verbonden de conclusie dat voor een dergelijke primitieve beweging in een naar rechtvaardigheid strevende wereld geen plaats is, moet dan ook gezien worden als een teken van onbeschaafdheid.
    Beschaafde mensen haten de leugen (die altijd de werkelijkheid wil vervalsen en verdraaien) en ze streven naar recht, omdat beschaafde mensen geweten willen ontwikkelen (willen weten hoe de wereld er echt uitziet).

    Wie een discussie aangaat over het al dan niet primitieve gehalte van een religieus of politiek systeem zal altijd het verlangen naar recht en eerlijkheid als graadmeter dienen te hanteren. Wie dat doet zal al snel ontdekken dat in het conflict dat momenteel bestaat tussen Irak en IsraŽl de staat Irak aan de kant staat van het recht (voortdurend hamert Saddam Hoessein in zijn toespraken op het benadrukken van het belang van eerlijkheid en rechtvaardigheid), terwijl IsraŽl daarentegen alleen maar hamert op het benadrukken van macht.

    "Wie niet eerlijk en rechtvaardig is, moet sterk (machtig) zijn", dat is het geestelijke levensmotto dat het rechtse zionisme de bevolking van IsraŽl meegeeft.
    Daarom wordt alles in het werk gesteld om het gebrek aan eerlijkheid en echtvaardigheid te verbergen achter een ijzeren muur van kracht ('The Iron Wall' - term van de rechtse zionist Jabotinski), die gerechtvaardigd dient te worden via het demoniseren van de ander.
    Met andere woorden: het gebrek aan eerlijkheid en rechtvaardigheid van het zionisme leidt ertoe dat de rechtvaardige, waarheidslievende mens gedemoniseerd wordt. De rechtvaardigen moeten - strikt logisch doorredenerend - uitgeleverd worden aan verpaupering en criminalisering, zodat men zelf, als oneerlijk en onrechtvaardig mens, de rol van 'goede uitverkorene' kan spelen.
    De vraag is of we willen leven in een wereld waarin een rechtvaardige overheid wordt vervangen door een overheid die uit is op verpaupering en criminalisering van onschuldige mensen.
    Kleinburgerlijke moralisten - mensen die altijd wraak en vergelding boven doodgewone menselijkheid plaatsen - hebben er niets op tegen. Zij zijn vampiers die leven van de ellende van een ander. Hoe zieker iemand is hoe gezonder en tevredener zij zijn. Geen blijer mens dan een kleinburgerlijke moralist in een immens groot ziekenhuis.
    Daarom kan er maar beter gekozen worden voor mensen die zich niet gelukkig voelen in een ziekenhuis, mensen die niet dik en vet worden van de armoede van anderen, maar mensen die zich ongelukkig voelen wanneer zij geconfronteerd worden met ellende en onrecht.
    Vanuit het oogpunt van de rechtvaardige mens kan de zionistische staat IsraŽl alleen maar gezien worden als een ziekmakend object in een wereld die gezond wil worden, maar die om gezond te kunnen worden de leugen dient te verwijderen.

    Het recht op geluk en gezondheid is een basisrecht (vastgelegd in de Universele Verklaring van de rechten van de Mens) en dat betekent dat we eerlijke mensen moeten steunen in hun strijd tegen die zionisten die de leugen tot God willen verheffen.
    Het feit dat we dat momenteel weigeren toont aan dat we niet weten wat recht is. We beginnen te jammeren als het recht ons zegt dat de Palestijnen terug moeten keren naar IsraŽl - "dat", zeggen we, "kunnen we de arme, zielige joden niet aandoen".
    Maar waarom zouden we daar moeilijk over doen? Welk mens die bestolen is door een ander begint te klagen wanneer een eerlijk mens hem zijn geld terug wil geven?
    In de tweede wereldoorlog vervolgde joden zetten alles op alles om hun gestolen goederen terug te krijgen. Niemand doet daar moeilijk over... Wie klaagt krijgt te horen dat de moraal ons voorschrijft dat onrecht ongedaan moet worden gemaakt. Dus waarom mensen met drek bekogelen wanneer ze opkomen voor bestolen niet-joden die ook hun rechten opeisen?

    In een wereld die door oneerlijke mensen wordt geregeerd is de eerlijke mens altijd een boef. Dat is een simpele, harde waarheid die we ons steeds voor ogen dienen te houden.
    Het feit dat in Israel naar recht verlangende mensen geweld gebruiken doet niets af aan de rechtmatigheid van hun claim. HAMAS gooit met bommen omdat het geen afstand wil doen van het recht op terugkeer.
    Wie wel de bommen ziet, maar niet het onvervreemdbare recht dat achter de bommengooier schuil gaat toont aan dat zijn moraal niet deugt. Inplaats van de tegenstander te ontwapenen door erkenning van zijn rechten (terreur inruilen voor recht dus) radicaliseert men de ander via vormen van gedrag die op anderen een 'goede indruk' moeten maken (strijd tegen terreur), hoewel ze bij nadere beschouwing inherent slecht blijken te zijn: niet in staat herstel van geschonden rechtsgevoel mogelijk te maken.


    Uri Avnery & Opkomend Anti-Semitisme

    "If I were asked for advice, I would counsel the Jewish communities throughout the world as follows: break out of the vicious circle. Disarm the anti-Semites.
    Break the habit of automatic identification with everything our governments do. Let your conscience speak out. Return to the traditional Jewish values of "That which is altogether just shalt thou follow!" (Deuteronomy 16,20) and "Seek peace and pursue it!" (Psalms 34, 14). Identify yourselves with the Other Israel, which is struggling to uphold these values at home.
    All over the world, new Jewish groups that follow this way are multiplying. They break yet another myth: the duty of Jews everywhere to subordinate themselves to the edicts of our government..." (Uri Avnery: Manufacturing Anti-Semites, 29-9-2002)

    Vredesactivist Uri Avnery wijst op de gevaren die het slaafs accepteren van de politiek van Israel - hoe crimineel en hoe fascistisch van aard die ook mag zijn - kan opleveren voor Joodse gemeenschappen in de wereld.
    Joden hebben veel invloed, zo stelt hij, en juist omdat ze vaak machtig zijn en die macht ook zeer duidelijk laten blijken (soms te duidelijk - zoals in Amerika), mag het niet zo zijn dat een criminele politiek van de staat Israel mensen ertoe aanzet zich aan te sluiten bij extreem-rechtse groeperingen die de staat Israel gelijkstellen aan het Judaisme, dat toch in de eerste plaats een religieus-spirituele beweging wil zijn, die zich ten doel stelt de eigen geestelijke rijkdom in dienst te stellen van de mensheid.
    Of hij succes zal hebben met zijn oproep is de vraag. Joods-religieuze leiders die hun (kritische) mond open durven te doen worden vanuit Israel onmiddellijk tot de orde geroepen.
    Rechts Israel is niet het 'licht der wereld' zoals Uri Avnery dat graag zou zien, maar een dictatuur, die de Joden in de diaspora ertoe aanzet blindelings de door 'de partij' uitgestippelde lijn te volgen. Waar Joden in de jaren 30 en 40 het slachtoffer werden van de "FŁhrer befehl, wir folgen"-mentaliteit in Duitsland, daar dreigen ze nu zowel zichzelf als de Arabieren en moslims in het Midden-Oosten op de slachtbank van de geschiedenis neer te leggen als gevolg van een primitieve kuddementaliteit die uitgesproken slaafs-fascistische trekjes vertoont.
    Het enig juiste antwoord daarop is volgens Uri Avnery anarchistische 'ik-wording'. Een jood is niet de slaaf van de staat, maar een onafhankelijk individu dat in staat is een kritische houding aan te nemen tegenover de staat. Hij gehoorzaamt niet blindelings - dat is: je verstand op nul zetten - hij wil een wetend (gewetensvol) mens worden...


    Irak in gesprek met VN-wapeninspecteurs

    Hans Blix & Amir Al Sadi Mohamed El-Baradei, director-general of the International Atomic Energy Agency, said the first day of talks took place in a "businesslike atmosphere" in which the Iraqis "have been positive and coming with a desire to reach an agreement."
    "The mood is good," he said. "We're making progress, but we still have a good deal of work to do." (AP 30-9-2002)

    Rechtse Oorlogshetzers Wijzen Wapeninspectie Af

    US Secretary of State Colin Powell has signalled that negotiations between United Nations weapons inspections and Iraq may have to be put on hold until Security Council deliberations are complete.
    Speaking to the US television channel PBS, Mr Powell said the head of UN weapons inspections, Hans Blix, might have to wait for Security Council guidance before any prospective plans are finalised.

    At the same time, the United States and Britain are intensifying their efforts to persuade their Security Council colleagues to agree a tough resolution demanding changes from Saddam Hussein's regime.

    US Defence Secretary Donald Rumsfeld has meanwhile defended the continuing use of air strikes in exclusion zones in northern and southern Iraq against criticism from Russia that they were harming diplomatic efforts to secure peace. (BBB, 1-10-2002)

    Commentaar WD: Engeland en Amerika volgen in de kwestie Irak dezelfde politiek die Sharon voert in Israel: feiten verdraaien, liegen, provoceren en vernederen, in de hoop dat de tegenstander gedrag gaat vertonen dat als zijnde 'agressief' veroordeeld kan worden.

    Anne Morelli & Oorlogspropaganda

    Bij uitgeverij Labor verscheen het boek "Basisprincipes van de oorlogspropaganda, bruikbaar in tijden van koude, lauwe en effectieve oorlog".
    Het boek is van de hand van de historica Anne Morelli. Zij beschrijft daarin de tien 'geboden' van de oorlogspropaganda die al dateren van de Eerste Wereldoorlog maar die in recente conflicten nog altijd gebruikt werden om de publieke opinie te winnen voor de 'goede zaak'. Het boek is ten zeerste aan te bevelen voor al wie een gezonde kritische blik wil krijgen op de berichtgeving van onze media,

    Julien Versteegh en Michel Collon: Wat is de bedoeling van dit boek?

    Anne Morelli. Ik heb op een systematische manier de algemene principes willen beschrijven van de oorlogspropaganda. Na de Eerste Wereldoorlog vatte de Britse lord Ponsonby de oorlogspropaganda samen in tien geboden die de publieke opinie ingelepeld moesten worden. Die tien geboden zijn:

    Wij willen geen oorlog,
    de oorlog wordt ons opgedrongen door de vijand;
    alleen de vijand is verantwoordelijk voor deze oorlog;
    de leider van het vijandige kamp is een duivel, wij verdedigen een nobele zaak;
    de vijand begaat wreedheden, terwijl wij slechts per ongeluk meer schade aanrichten dan nodig;
    de vijand gebruikt wapens die niet toegelaten zijn;
    de vijand lijdt meer verliezen dan wij;
    de intellectuelen en de kunstenaars steunen onze zaak wat bewijst dat ze juist is;
    onze zaak is heilig en ten slotte:
    wie onze propaganda in twijfel trekt, is een verrader.

    Ik ben van hieruit vertrokken om aan te tonen dat deze principes niet specifiek zijn voor de Eerste Wereldoorlog maar ook later gebruikt werden en nog niet zo lang geleden in de oorlogen tegen Irak en JoegoslaviŽ."

    U bent niet mals voor de media. Is dat de reden waarom uw boek zo weinig weerklank vindt in die media?

    Anne Morelli. Alleen het werkgeversblad Intermťdiaire heeft vreemd genoeg vier bladzijden gewijd aan mijn boek en concludeerde dat ik gelijk heb. Maar het is waar: alle grote media vinden een recensie niet nodig. Ik denk dat veel journalisten zich niet op hun gemak voelen want mijn boek zou hen moeten aanzetten tot zelfkritiek en tot enig nadenken over hun nauwe banden met het systeem.


    "Je moet altijd twijfelen, ook over je eigen mening.
    Je mag nooit zeggen ĎIk weet het zekerí. " Anne Morelli


    Wikipedia info

    Anne Morelli (14 februari 1948) is een Belgische historica van Italiaanse origine gespecialiseerd in de hedendaagse geschiedenis van religies en minderheden. Ze is als professor verbonden aan de Universitť Libre de Bruxelles (ULB) waar ze vakken doceert met betrekking tot historische kritiek, Belgische overheidskwesties, godsdienstgeschiedenis, interculturele contacten en geschiedenisdidactiek.
    Ze is bekend omwille van haar standpunten over sekten en nieuwe religieuze bewegingen. Net als andere sociologen en historici meent ze dat de Kerk enkel verschilt van sekten op het gebied van hun machtsrelatie. Volgens haar zijn sekten "totalitaire instellingen" zoals kloosters, gevangenissen, ziekenhuizen (etc...) die mensen als een nummer behandelen en vervolgens de indruk geven dat er een uniform geheel kan worden gevormd.


    U.N., Iraq Agree on Inspection Terms

    Hans Blix & Amir Al Sadi The chief U.N. weapons inspector for Iraq said on Tuesday that tentative agreement has been reached with Baghdad on the return of his team to check for the presence of illegal, nuclear, chemical or biological weapons.
    The Iraqi representatives have said "that they accept all the rights of inspections that are laid down" in previous resolutions authorizing U.N. inspections, said the chief inspector, Hans Blix.
    Suggesting that little stood in the way for the resumption of inspections, Amir Al Sadi, the head of the Iraqi negotiation team, told reporters "We expect the advance party to arrive in Baghdad in about two weeks." (By WILLIAM J. KOLE, Associated Press Writer, 1-10-2002)

    (Amir Al Sadi is de adviseur van President Saddam Hoessein)

    Indoctrinatie & Geestelijke Vrijheid
    over de gevaren van de joodse identiteit
    Kim Chernin, in: Seven Pillars of Jewish Denial

    The inability to engage in critical thought about our troubled homeland is entangled by crucial questions about Jewish identity.
    Why do American Jews find it difficult to be critical of Israel? Here, set out in linear form, are seven obstacles to a Jew's ability to be critical of Israel.

    Seven Obstacles:

  • 1. A conviction that Jews are always in danger, always have been, and therefore are in danger now. Which leads to:
  • 2. The insistence that a criticism is an attack and will lead to our destruction. Which is rooted in:
  • 3. The supposition that any negativity towards Jews (or Israel) is a sign of anti-Semitism and will (again, inevitably) lead to our destruction. Which is enhanced by:
  • 4. Survivor's guilt. Which contains within itself:
  • 5. A hidden belief that we can change the past. Which holds:
  • 6. An even more hidden belief that a sufficient amount of suffering confers the right to violence. Which finally brings us to:
  • 7. The conviction that our beliefs, our ideology (or theology), matter more than the lives of other human beings.


    Over Het Leven En De Dood
    Commentaar van Wim Duzijn, 2002

    Hoewel we in een wereld leven die zich vrij noemt, zijn we ons er niet of nauwelijks van bewust dat die zogenaamd vrije wereld wordt gedomineerd door mensen die in het geheel niet vrij zijn, mensen die zich laten leiden door waandenkbeelden, die niet door intelligente, vrijheidslievende geesten ter discussie mogen worden gesteld.
    Die waandenkbeelden zijn niet het exclusieve eigendom van kleine, tot zondebok uitgeroepen religieuze of politieke bewegingen. Een dergelijke opvatting (die het kwaad in enkelingen projecteert) moet ook gezien worden als waandenkbeeld, een poging van zich 'vrij' noemende schijnintellectuelen zichzelf een aureool van liberale vrijgevochtenheid op het hoofd te plaatsen, die - omdat het hier een waandenkbeeld betreft - er alleen maar toe leidt dat werkelijk vrije geesten hun zogenaamd liberale wereldje uit worden gejaagd.

    Waanzin en gezond verstand gaan niet samen. Daarom zijn momenteel de twee leiders die de wereldpolitiek domineren, George W. Bush en Tony Blair, levensgevaarlijke figuren, die niet in staat zijn schijn en werkelijkheid van elkaar te onderscheiden.
    Ze hebben zich vastgebeten in hun rol van verdedigers van het 'goede', een houding die, juist omdat ze helemaal niet goed zijn, er onvermijdelijk toe leidt dat ze zich gaan gedragen als fanatici, verblinde partijgangers die niet meer voor rede vatbaar zijn, een gedragsvorm die steeds extremere vormen gaat aannemen naarmate duidelijk wordt wie ze werkelijk zijn, waar ze voor staan en welke wandaden ze op hun geweten hebben.
    Bewustwording is een geestelijk proces dat pijnlijk is. Bewustwording is daarom pijnlijk omdat foutieve zelfbeelden aan stukken dienen te worden gebroken.
    Starre, verbeten ideologen zijn mensen die ingekapseld zijn in een geheel van vooroordelen en ideologische dogma's. Daarom worden ze door Jezus in het Evangelie 'geestelijk dode mensen' genoemd. Jezus wilde terugkeren om te oordelen 'levenden en doden'. Met andere woorden: Jezus maakt onderscheid tussen waarheidlievende mensen die willen weten (de levenden) en mensen die vluchten in politieke dogma's en fundamentalisch-religieuze leerstellingen (de doden).
    Jezus zoekt de levenden: de mensen die zich niet laten leiden door waandenkbeelden, de mensen die afstand doen van het collectieve geweten, omdat collectief geweten (irrationale moraal) de uitschakeling van het persoonlijke geweten is.

    Irrationeel geweten was de drijfkracht achter het Nationaal-socialisme. Het principe 'FŁhrer Befehl, Wir Folgen' is de bevestiging van het kleinburgerlijke principe dat moraal de dood is van het persoonlijke geweten. De individuele burger wordt ontdaan van een eigen identiteit en opgenomen in een gemeenschap waarvan de autoritaire leiding bepaalt wat juist en goed is.
    Tegen die mentaliteit gaat Jezus tekeer in het Evangelie. In zijn confrontatie met Joodse schriftgeleerden veroordeelt hij niet de waarden en normen die zij verdedigen, nee, hij veroordeelt het onvermogen die waarden en normen in het leven van alledag concreet gestalte te geven.
    Jezus probeerde individuele Joden los te weken uit de collectivistische greep van het priesterdom. Hij was geen jodenhater, maar een collectivisten- en een priesterhater.
    Collectivisme is niet hetzelfde als het bijbrengen van gemeenschapszin. Gemeenschapszin is een positief (anarchistisch) beginsel, dat gebaseerd is op de socialistische principes vrijheid en gelijkheid.
    Vrijheid is niet mogelijk zonder gelijkheid, zoals gelijkheid niet mogelijk is zonder vrijheid. Gelijkheid geeft je het recht jezelf te ontwikkelen, ook wanneer je in economisch opzicht niet nuttig bent, en vrijheid geeft je het recht een eigen oordeel te vormen, dat niet wordt beperkt door dictators die vanuit een verheven, arrogante machtspositie hun inzichten als dictaat aan anderen willen opleggen (zoals de in geestelijk opzicht dode figuren Bush en Blair dat momenteel doen: twee leiders die de geestelijke dictatuur prediken, omdat ze een tot dictator uitgeroepen vijand - een beeld dat ze zelf geschapen hebben - willen vernietigen).

    Een samenleving die de twee principes vrijheid en gelijkheid niet erkent zal nooit een werkelijk menselijke samenleving worden. In zo'n samenleving ontstaan geperverteerde vormen van vrijheid en gelijkheid: Ongecontroleerd roofkapitalisme, zoals het Amerikaanse kapitalisme dat (zoals de Amerikaanse sociaal-democraat LaRouche dat terecht stelt) ordinair vampirisme (consumentisme) geworden is, of absurde fundamentalistische gelijkheidsidealen, zoals (Zionistisch of politiek) jodendom en politiek islamisme, die van hun aanhangers eisen dat zij blinde vernielzuchtige heiligen worden in dienst van een heilig verklaarde ideologie.

    Juist daarom, omdat vrijheid en gelijkheid uit elkaar worden gehaald door fanatici die een heilige wereld op willen bouwen, leven we in een tijd die van gewone, niet-heilige mensen eist dat we diegenen steunen die het Derde Weg denken, de Evangelische weg van het Midden, verdedigen.
    Tony Blair is een bedrieger, een dief die het Derde Weg denken probeert te stelen van de vrije, gewetensvolle enkelingen die dat denken op een moedige wijze proberen te verdedigen. Daarom is hij de vriend van rechtse extremisten, want wie werkelijk sociaal-democraat is zal nooit het rechtse extremisme steunen. Ook niet wanneer die rechtse extremisten Ariel Sharon en Shimon Peres heten.