het realisme
aan de macht


Kenmerken van het symbolisme:
  • 1. Er is een ruime plaats voor verwijzingen naar de wereld van de idee n en het onzichtbare,
  • 2. Er is een ondubbelzinnige afwijzing van de leer van het naturalisme, materialisme en positivisme, die als gemeenschappelijk uitgangspunt hebben dat alle verschijnselen te herleiden zijn tot stof. Deze opvatting maakt de mens volledig afhankelijk van wetmatigheden. De stroming van het naturalisme in de literatuur stoelt op de gedachte dat de mens bepaald (gedetermineerd) is door de factoren erfelijkheid en milieu.
  • 3. De opvatting heerst dat slechts met behulp van fantasie en verbeelding de mens in staat is de hogere wereld van de geest, de raadsels-achter-het-waarneembare (achter het zintuiglijke) te bevroeden. (Stromingen in de kunst)
    • de doodverklaarde kreeft- & steenbokkunst

    Het woord 'naturalisme' in de beeldende kunst heeft niet die speciale betekenis als dat in de literatuur. In de beeldende kunst noemt men de realistische kunst in de tweede helft van de 19e eeuw 'naturalistisch'. De belangrijke Franse kunstschilder Gustave Courbet (1819-1877) schilderde steeds meer 'naar de natuur', dat wil zeggen: realistisch juist, zonder classicistisch 'standjes' en zonder romantisch-idyllische voorstellingen. Hij noemde zichzelf een 'naturalist'. Zijn schilderijen vond men soms schokkend, omdat ze ook naakte en seksuele voorstellingen 'te' realistisch afbeeldden volgens critici uit die tijd. (Uit: Stromingen in de kunst)
    "Alles vaart onder valse vlag, geen enkel woord beantwoordt meer aan de waarheid. Ik - bijvoorbeeld - ga nu naar huis. Maar dat lijkt maar zo. In werkelijkheid ga ik een speciaal voor mij ingerichte kerker in, die nog des te afschuwelijker is omdat hij op een heel gewoon burgerhuis lijkt en door niemand - behalve door mij - als een gevangenis wordt beschouwd..."

    Franz Kafka in gesprek met Gustav Janouch

    Links & Minderwaardige Kunst

    Dood, waar is je overwinning? Dood, waar is je wapentuig? De dood heeft als wapen de zonde, en de zonde ontleent haar kracht aan de wet. Maar God zij gedankt die ons de overwinning geeft door onze Heer Jezus Christus! (1 Korinti rs 15: De opstanding van Christus)

    Het Symbolisme is een beweging in de beeldende kunst en literatuur aan het eind van de 19e eeuw, die door middel van symbolen verwijst naar bepaalde idee n, gevoelens of geesteshoudingen. deze stijl is vaak realistisch en bevat decoratieve elementen. Beelden uit de werkelijkheid worden gebruikt om er een stemming of gevoel mee te suggereren. Filosofen die veel invloed op de symbolisten hebben gehad zijn Plato en Plotinos. In Nederland werkten onder andere Antoon der Kinderen en Jan Toorop symbolistisch. Verwant aan het symbolisme is de Jugendstil.
    De zichtbare werkelijkheid is voor de symbolisten gevuld met verwijzingen (symbolen) naar een hogere, mystieke werkelijkheid. In hun werken tref je drie soorten symbolen aan:

  • Algemeen bekende symbolen, die zich in de cultuur een plaats hebben veroverd, bijv. het kruis voor het lijden en het christendom, het hart voor de liefde, etc.
  • De universele symbolen, bijv. herfstblad voor de dood, slaap voor de onschuld (of ook weer - de dood.)
  • Daarnaast hanteren sommige symbolisten ook zeer persoonlijke symbolen, die alleen begrijpelijk zijn als je hun gehele werk en idee nwereld kent. (www.kunstbus.nl)

    Wat veel zich 'modern' noemende mensen niet begrijpen is dat het begrip 'modern' een verzinsel is, een ontkenning van de realiteit, zodat blindelingse aanbidding van dat begrip weinig meer is dan een tegen de mens gerichte ideologische terreurdaad.
    We hebben tegenwoordig de mond vol over 'de terreur', maar we vergeten dat de mens alle eeuwen door de gevangene is geweest van terroristen, die soms fysieke terreur uitoefenen, maar meestal en op een veel effectievere wijze: geestelijke terreur.
    Dat we nu proberen het probleem van de geestelijke terreur weg te wissen via het benadrukken van de terreur van een relatief kleine groep Islamitische fundamentalisten heeft alles te maken met de pogingen van blinde ideologen de werkelijkheid via primitief machtsmisbruik op een zodanige wijze te misvormen dat de mensheid gaat geloven dat zwart wit is en wit zwart. Met andere woorden: wat we bevrijding noemen is geestelijke terreur - de wil het kritische, onafhankelijke verstand in mensen te doden.
    Verstandige, realistische mensen - mensen dus die weten dat alleen het kiezen voor eenvoud en helderheid de geestelijke dictatuur bestrijden kan (denk aan de boodschap van Jezus: "Zo gij niet wordt als kinderen zult ge het koninkrijk niet binnentreden') - worden gehaat in het rijk der terroristen. Wie eenmaal voor geestelijke terreur gekozen heeft zal nooit meer intellectuele vrijheid toelaten in zijn of haar wereld en dat is de reden waarom intelligente mensen nooit zullen kiezen voor een laffe pappen en nathouden politiek, waar het de bestrijding van geestelijke terreur betreft.
    Niet Osama bin Laden is het grote gevaar voor de mensheid, maar diegenen die onder het mom van de bevrijding de verstandige, realistische, lees: kinderlijke mens willen vermoorden.
    Het esoterische begrip 'kind' dat in het evangelie centraal staat is de ontkenning van het jodendom, zoals het bestond in de eerste eeuw van onze jaartelling.
    In de discussie rondom de film 'The Passion' van Mel Gibson wordt geschermd met onrealistische morele oordelen, die niets te maken hebben met het realisme en het symbolisme van het evangelie. De joden waren tweeduizend jaar geleden doodgewone fanatici, die op een lijn kunnen worden geplaatst met de Revolutionaire Sjia van nu: een priestercultuur dus, die de heilig verklaarde wet boven doodgewone (anarchistische) menselijkheid plaatste.
    Het evangelie is astrologisch gezien een Maan-Saturnus-product, waarbij de Maan verwijst naar de moeder (symbolisme) en Saturnus naar de vader (realisme).
    Het evangelie, gezien als kunstwerk (en zo zou het door elk verstandig mens moeten worden opgevat, want echte kunst is religie, zoals echte religie kunst behoort te zijn), moet derhalve geplaatst worden binnen die stromingen die tot de Kreeft-Steenbokwereld behoren: het symbolisme (empathisch beelddenken) en het realisme (afstandelijk woorddenken).
    Beelddenken en kritisch realisme, vormen de geestelijk-artistieke wereld die bij het evangelie hoort en wie die begrippen goed op zich in laat werken ziet onmiddellijk in dat het fundamentalistische jodendom en de fundamentalistische Islam anti-evangelische religies zijn, die weigeren de vertegenwoordigers van het beeld en het kritische werkelijkheidsverlangen als gelijken te beschouwen van de heilig verklaarde ideoloog.
    Ik kom op die gedachte omdat de Volkskrant de cabareti re Lenette van Dongen in een kunstbijlage (18-3) laat opmerken dat de musical niet minderwaardig is...
    Alleen al het feit dat een volwassen, intelligente vrouw haar keuze om op te treden in een musical moet verdedigen bewijst dat we in een wereld leven waarin het beeldende denken niet meer in tel is. Geestelijk gezien leven grote groepen mensen dus in een fundamentalistisch joods-islamitische wereld, wanneer we er van uitgaan dat fundamentalisten vijanden zijn van het beeld.
    Jezus was een symbolistische realist en het evangelie kan daarom alleen maar begrepen worden wanneer je bereid bent een realist en een symbolist van jezelf te maken. Geen hypocriete zwartgallige dominee dus, die de beelden de kerk uitslaat, denk aan de zwarte plaag van de beeldenstormers die ons heeft opgezadeld met calvinistische partijen als het CDA, de VVD, de PvdA, de SP, D'66 en hun kleine staatkundig gereformeerde zusterpartij..., nee, een verbeeldingsrijke anti-regent, die maling heeft aan de ideologische zwartrokken die niet in staat zijn de dromende mens serieus te nemen.
    Lenette van Dongen is - zo lees ik - vanaf half juni te zien in de ABBA-musical 'Mamma Mia', waarin zij een keer per week Simone Kleinsma zal vervangen.
    Hein Janssen, een Volkskrant journalist die uitgerekend die naam draagt die de ontkenning is van het fantasierijke verbeeldingsdenken waar het woord musical naar verwijst (een' ijzeren hein' is namelijk binnen ons taalgebruik een betonnen klaas die zachtmoedige, gevoelige dromers kapot slaat) legt haar de volgende vraag voor:
    "U staat bekend als een ge ngageerde, stevige dame die weet wat ze wil. Is de overstap naar Van den Ende moeilijk te verkopen?"
    Ik kan er alleen maar hoofdschuddend op reageren. De arrogantie en het starre fundamentalistische onvermogen in een dromerig mens een menselijk wezen dat vrijheden en rechten bezit te zien vormen al tientallen jaren lang een schrikbeeld voor mij, het schrikbeeld van de geestelijke dictatuur (gesymboliseerd door de stevige dame ) die van ons allemaal betonnen klazen wil maken die alleen nog maar kunnen denken in termen van inhoudsloos geworden burgermansclich s...
    Een musical is een product dat hoort bij het symbolistische denken, en dat product kan uitgesproken positief en vrolijk van aard zijn, maar het kan natuurlijk ook serieus zijn en volwassen gevoelens uitdragen. Met andere woorden: het gebruik van het begrip 'minderwaardig' toont aan dat we in een land leven waarin een zich 'cultureel' noemende fundamentalistische minderheid de meerderheid van de bevolking wil terroriseren. Het beeld is minderwaardig geworden en het woord: de kakelende mooiprater die nergens voor staat maar alleen op een protserige wijze maar naar zichzelf wil luisteren, zonder dat er ooit sprake is van overdracht van gevoelens en emoties (waar de musical voor staat) is heilig geworden, hetgeen - zoals gezegd - de dood is van de vrije, evangelische geest.
    Anarchisten haten alles wat heilig is en daarom zullen ze nooit het symbolisme (waartoe ook het als volksuiting beschouwde muzikale drama behoort) veroordelen.
    Anarchisme is altijd gericht tegen geestelijke terreur en zal daarom altijd aan de kant staan van die mensen die elke poging van moralisten kunst in de 'decadente' minderwaardige hoek te plaatsen afwijzen.
    De jaren zestig generatie was een moralistische generatie. Men maakte kunst die de bedoeling had andere kunstenaars tot minderwaardige, decadente (ziekelijke) figuren uit te roepen. Harrry Mulisch was zo n aan de ideologie gebonden jaren zestig figuur, een principeloze opportunist die zijn eigen 'decadente' (want verbeeldingsrijke) jaren vijftig werk verloochende en koos voor het fantasieloze, marxistische onbenul, dat domweg niet in wilde zien dat er geen verschil bestaat tussen een muzikaal drama van Bertold Brecht en de Amerikaanse 'West Side Story'.
    Bertold Brecht was een buitenbeentje binnen de wereld van het marxisme, een man die beeld en realisme aan elkaar probeerde te koppelen, maar dan wel op een zodanige wijze dat het beeld in dienst stond van de ideologische boodschap, een veredeld soort Kniertjesdenken dus, maar dan op een veel hoger niveau, want wat ons land aan sociaal-realistische drama's heeft voortgebracht, daar kunnen we maar beter niet over praten...
    De beeldend kunst heeft het wat beter gedaan in ons land, maar het merkwaardige is dat het beeldende realisme nauwelijks gewaardeerd wordt in linkse kringen, waar men zichzelf in de jaren zestig smullend vergaapte aan de minderwaardige rotzooi van de anti-kunstenaar Wim Schippers.
    Nu heb ik niks tegen Wim Schippers als individu, maar als vernietiger van de smaak van het linkse publiek zie ik in hem een soort linkse Calvijn, een beeldenstormer die alles wat mooi en fantasierijk is de linkse kerk heeft uitgeslagen.
    We moeten daarom toe naar een herwaardering van het beeldende begrip schoonheid , wanneer we tenminste van de linkse kerk een plek willen maken waar gewone mensen die niet de geestelijke terreur aanbidden een plaatsje kunnen vinden.
    Dat die schoonheid niet te vinden is bij vrouwenhaters bewijst de poging van de club linkse collectivisten die nu superregent geworden is, het Harry Mulisch collectief, een eigen linkse opera te bedenken, een gruwelijke terecht volledig vergeten - draak, die tot stand is gekomen met behulp van geld dat werd verstrekt door onze principeloze overheid, een overheid die uitgesproken pro-Amerikaans was en tegelijkertijd linkse Amerikahaters in de gelegenheid stelde al die Amerikaanse producten die als positief moeten worden aangemerkt kapot te maken.
    In die tijd werd 'de musical' tot minderwaardig ( rechts ) product uitgeroepen. De musical was niet realistisch genoeg, bevatte geen goede morele boodschappen, was te soft en bevatte te weinig dierlijke vernietigingsdrift en moest daarom maar worden bijgezet op het kerkhof waar al diegenen mochten liggen die geen heldhaftige mannelijke linkse haantjes wilden zijn.
    Marcel van Dam, mede-uitvinder van de Nieuw Linkse gedachte, was in die tijd een superhaan, uiterst ijdel, bazig en lijdend aan de grootheidswaan die gedurende die jaren ronduit epidemische vormen aannam.
    Hij heeft zichzelf een tijdlang beschouwd als 'de natuurlijke opvolger van Joop den Uyl', een waanidee dat gelukkig nooit werkelijkheid is geworden, omdat wat minder bazige figuren de vakbondsman Wim Kok naar voren schoven, een softe figuur, die eigenlijk nooit in staat is geweest de vrouwenhaat die binnen de partij van de arbeid bestond en bestaat ongedaan te maken.
    Astrologisch gezien is Wim Kok een musical man : Zon in het zoetelijke, harmonische teken Weegschaal, Ascendant in het dromerige teken Vis en de 'beeldende' Maan dominant geplaatst. Maar ondanks die gebondenheid aan de wereld van de rechtse Muze heeft hij nooit de moed kunnen opbrengen voor zichzelf te kiezen en is hij eigenlijk weinig meer geweest dan het saaie, verbeeldingsloze verlengstuk van een partij die de musical een 'minderwaardig' rechts product vindt.
    Dat is dan ook de reden waarom ik als nuchtere realist Lenette van Dongen een ereplaatsje geef op deze pagina, niet omdat ik van de muziek van ABBA houd, en ook niet omdat ik de wat krengerige, tegen de verbeelding gerichte boodschap van het door haar gesteunde schijnlinks waardeer, maar omdat ik weet dat realisme en verbeelding bij elkaar horen - zoals vader bij moeder en moeder bij kind... (Zwolle 18-3-2004)

    • Individualistisch realisme & de vloek der wet

    "Ideally, of course, laws should reflect the consensus on morality. They do to some extent, mainly the criminal code. Unfortunately, government, in its zeal to expand, has criminalized many things that are inherently noncriminal. There are so many laws on the books today and more coming that not even a lawyer knows what they all are." (Charley Reese, 19-3-2004)

    Dat praten over serieuze zaken gemakkelijker gaat wanneer je jezelf baseert op een waarheidlievende wetenschap (de astrologie) is een boodschap die nog altijd niet is besteed aan gehersenspoelde mensen die maar niet kunnen geloven dat een wetenschap die zij altijd gezien hebben als een vorm van geloofsdenken het tegendeel is van geloof (=kleinburgerlijke moraal) en daarom de vijand van alles wat de menselijke geest wil verblinden en misleiden.
    Astrologie staat in dienst van de waarheid en is daarom de meest duivelse wetenschap die er in de ogen van kleinburgerlijke ideologen bestaat.
    Dat moeten inzien als we een beetje wijzer en verstandiger willen worden. We leven in een wereld waarin de leugen regeert. Dat is niet iets bijzonders, want de leugen heeft altijd ons bestaan beheerst en alleen maar dankzij het feit dat een aantal waarheidlievende enkelingen durft te vechten voor de waarheid maakt het ons mogelijk aan de leugens van blinde machthebbers te ontsnappen.
    Dat inzicht vormt de kern van de gnostische boodschap die christenen hebben vervormd tot geloofsdenken, hetgeen natuurlijk een dwaze zotternij is, omdat waarheid altijd de ontkenning is van blind geloof.
    Jezus zei niet tegen de landvoogd Pilatus, ik zoek het geloof, nee, hij zei: Ik zoek de waarheid, niet de waarheid van de priesters, want de priesters vertegenwoordigden het blinde geloofsdenken, maar de waarheid van de wijs geworden enkeling: de verlichte geest.
    Verlichting wordt in sommige esoterische kringen gezien als een 'goddelijke ervaring' die een soort heilige man of heilige vrouw van je maakt, een wezen dat via meditatie in contact probeert te komen met het hogere . Lariekoek natuurlijk, zoals de nuchtere Zendboeddhist ons via zijn anarchistische beeldenrijkdom duidelijk maakt, want het begrip verlichting verwijst naar het begrip 'bewustwording', inzien dat je jezelf hebt uitgeleverd aan mensen die jouw persoonlijke identiteit ontkennen, alleen maar omdat zij dienaren zijn van de blinde, op collectivisering van de wereld gerichte macht.
    Astrologie is een wetenschap die niet de collectivistische macht dient. Dat kan ook niet, omdat de astrologie een amorele wetenschap is, die - in tegenstelling tot de psychologie - niet gebonden is aan kleinburgerlijke vooroordelen.
    Wie de pech heeft als psychiatrische pati nt in de wereld van de psychologie en de psychiatrie te belanden ervaart al snel dat niet de wetenschap zijn leven beheerst, de zoektocht naar waarheid en wetenschappelijke zuiverheid, maar de wet van de willekeur, waarin het domme toeval bepaalt wie of wat er over je gaat heersen en regeren. Want meer is de psychiatrie niet. De pati nt is een zwak, machteloos ding waarmee wordt gedaan. Meer niet. Je hebt je als zwakke enkeling neer te leggen bij het feit dat de anderen - hoe dom, idioot, zelfingenomen, wreed, krankzinnig en oneerlijk ze ook zijn goed zijn (ze zijn immers sterk en gezond ) en dat jij je daarom hebt neer te leggen bij hun oordelen en besluiten.
    Dat inzien en daaraan de conclusie verbinden dat de psychiatrie losgekoppeld moet worden van de terreur van alleen maar in autoritaire macht ge nteresseerde regenten leidde in de jaren zestig tot de opbloei van de zogenoemde antipsychiatrie, waarvan in Nederland Jan Foudraine ( Wie is van hout? ) de belangrijkste vertegenwoordiger was. Foudraine was een tijd lang populair, maar sloot zich aan bij de Baghwan-beweging, hetgeen ertoe leidde dat alles wat links en zogenaamd anti-autoritair was hem bekogelde met haat, venijn, woede, afkeer, spot en wat anti-autoritaire mensen al niet meer uit hun goede mensen kokertje tevoorschijn weten te toveren. Want ja, goede mensen zijn ook maar gewone mensen en het enige verschil tussen goede woede en slechte woede is de niet bijzonder morele werkelijkheid macht , die altijd als een heilig sausje over elke kleinburgerlijke gifaanval wordt gegoten.
    Kleinburgerlijke moraal is gevaarlijke moraal omdat kleinburgerlijke moraal blinde machtsmoraal is. En juist omdat die moraal blind is kan de astrologie een mens er bewust van maken wat voor invloeden er allemaal schuilgaan achter de blinde wetten die een blinde moraal in het leven roept.
    Het begrip 'blind' neemt een belangrijke plaats in binnen het evangelie, maar de betekenis van dat begrip wordt niet begrepen, omdat verbeeldingloze priesters in de 3e en 4e eeuw gekozen hebben voor de vernietiging van het symbolisme en de onderwerping van de verbeelding aan de wettenstellende Saturnale mens.
    De Maan, planeet van de verbeelding, zo kun je als astroloog stellen, werd geknecht door Saturnus, de planeet van de wet, hetgeen ertoe leidde dat de schrift van nu af aan letterlijk werd genomen, niet langer meer werd gezien als de uitingen van wetenschappers die via symbolen de menselijke geest proberen te bevrijden (=intelligenter maken).
    Jezus maakt de blinden ziende', lezen we in boekjes van letterknechten en dan moeten we geloven dat blinde mensen op een wonderbaarlijke wijze hun gezichtsvermogen terugkrijgen, een tamelijk absurde geloofsopvatting die ook gelogenstraft wordt door het evangelieverhaal, dat ons de mens Jezus toont als het tegendeel van een machtige wonderdoener, maar veeleer als een kwetsbaar mens die kiest voor het totale zwijgen, omdat hij weet dat een enkeling die door de vals-autoritaire wet veroordeeld en uitgestoten is nooit meer als gelijkwaardig individu binnen een kleinburgerlijke gemeenschap zal worden opgenomen.
    Begrippen als 'blindheid' en 'dood' verwijzen naar geestelijke blindheid en geestelijke dood, want het evangelie is niets anders dan een poging mensen duidelijk te maken dat de enige weg naar werkelijke vrijheid het overwinnen van de geestelijke verblinding is, een vorm van opgelegde blindheid die door collectivistische machthebbers in stand wordt gehouden.
    Het feit dat Jezus zich keerde tegen de joodse priesters was natuurlijk geen toeval. De joden waren de blinde verheerlijkers van het verbeeldingloze wetsdenken, dat weigerde in een symbool een symbool te zien, een negatieve vorm van machtsdenken die is overgekomen door de Ayatollahs en de zionisten, die rustig stellen dat dankzij een God die vanuit grotten of brandende struiken profeten zou hebben toegesproken een aantal doodgewone mensen die zichzelf een zinloos groepsetiket hebben opgeplakt nu het recht bezit andere mensen te terroriseren. Want meer is vals bijgeloof niet , nuchter gezien . Vals bijgeloof is altijd geestelijke terreur, omdat het weigert de intelligente kritiek van intelligente waarheidlievende mensen serieus te nemen.
    Dat valse bijgeloof schept valse wetten en tegen die valse wetten ging Jezus van Nazareth tekeer. Hij wilde - zoals het evangelie voortdurend stelt -de mensen bevrijden van 'de vloek der wet'.
    Wie verstand heeft van astrologie weet dat de wetsplaneet Saturnus zowel een positieve invloed uit kan oefenen als een negatieve invloed.
    De positieve Saturnus staat voor eenvoud, helderheid, simpelheid, het verlangen moeilijke problemen terug te brengen tot simpele eenvoudige deelprobleempjes die begrijpelijk en daarmee oplosbaar zijn. De negatieve Saturnus echter is de kille bureaucraat die weliswaar ook problemen op wil lossen maar van de oplossingen nieuwe problemen maakt, die onoplosbaar worden omdat ze tot het eigendom van een autoritaire groep wetsdienaren wordt gemaakt, mensen die niet inzien dat het tot persoonlijk eigendom verklaren van de wet andere mensen met andere opvattingen en gewoonten tot morele paria s maakt.
    Wet, met andere woorden, dient niet gericht te zijn op onderdrukking, maar op begrenzing, en dat is precies het verschil tussen intelligent gezag en domme bureaucratie. Het intelligente gezag is altijd liberaal en gebruikt regels en voorschriften als begrenzende kaders die dienen te voorkomen dat de samenleving een blinde chaos wordt, terwijl bureaucraten juist de chaos dienen met hun overvloed aan blinde regels, waarvan de juistheid niet meer ter discussie kan worden gesteld, omdat ze het bezit zijn van een regentenklasse die aan het maken van zinloze regels zijn bestaansrecht ontleent (denk aan de zogenaamde staatkundige vernieuwing van D 66).
    Het is wrang te moeten concluderen dat de katholieke kerk weinig heeft begrepen van de evangelische aanval op de wet.
    Katholieke prelaten aanbidden de autoritair geleidde wereldkerk, hetgeen vanuit evangelisch standpunt bezien een onzinnige gedachte is, omdat het heilig verklaren van menselijke wetjes en regels nu juist wordt gezien als de grootste fout die het joodsreligieuze establishment maakte, het onderdrukken van de vrije, waarheidlievende geest, die door het teveel aan onzinnige regels en wetjes zichzelf niet meer ontplooien kan.
    De waanzin van een zich 'heilig' noemende man, die 'onheilig gedrag veroordeelt Dat is de overwinning van de dood en de blindheid, terwijl de dood en de blindheid nu juist overwonnen moeten worden?
    Maar dat inzicht is moeilijk over te brengen wanneer de drager van dat inzicht een machteloze eenling is in een wereld waarin de macht berust bij het blinde collectief.
    Daarom is het de eerste taak van een naar waarheid verlangend mens het collectivisme te bestrijden, een opdracht die ook duidelijk gegeven wordt in het evangelie waar Jezus voordturend stelt dat het de eenlingen en de niet aan de blinde wet gebonden kinderen zijn die het koninkrijk der hemelen binnen zullen gaan.
    Geweten hoort bij opstandige eenlingen, die juist vanwege hun wil rebels te zijn de strijd aanbinden met elke vorm van vals-autoritair gezag.
    Het evangelie, met andere woorden, is een anarchistische boodschap, die de strijd tegen de vloek der wet centraal stelt, concreet gesteld: de strijd tegen een te ver doorgevoerde bureaucratie, een kille managementcultuur die mensen niet langer beschermt maar ze tot gevangenen maakt van blindnegatieve krachten waarover de slachtoffers zich alleen maar mogen beklagen, zonder dat de klacht ooit tot een duidelijke veroordeling van het wangedrag van de daders leidt.
    In het Midden-Oosten zijn de Palestijnen de gevangenen van 'de wet' geworden: gevangenen van de joodse wet en gevangenen van de islamitische wet.
    Dat is de reden waarom ik steeds heb gesteld dat niet Saddam Hussein met zijn verlichtingspartij (Baathisme in zijn oorspronkelijke vorm vertegenwoordigt de redelijke renaissancegedachte, de strijd tegen conservatieve terreur) de grote boosdoener is, maar de vertegenwoordigers van het blinde wetsdenken, dat elke vorm van individuele gewetensvorming onmogelijk maakt.
    Saddam Hussein kende rechtsprincipes, was bereid zich neer te leggen bij het oordeel van de Verenigde Naties en dat is nu precies datgene wat blinde vals-autoritaire wetsdenkers weigeren te doen.
    Fundamentalisten (of ze nu joods, christelijk of Islamitisch zijn) zijn de vijanden van het redelijke, begrenzende wetsdenken dat in dienst staat van de werkelijke moraal, die altijd begint bij de gewetensvolle (=sociale) enkeling, die gesteund wordt door het onafhankelijke, gewetensvolle gezag (sociaal liberalisme dus).
    Het begrip vrije enkeling wordt een onzinnige frase wanneer mensen gedwongen worden een ondraaglijk leven te leiden in een asociale omgeving waarin alleen maar het recht van de sterkste geldt.
    Wie aangepast is, rijk sterk en gezond beseft veelal niet hoe asociaal mensen kunnen zijn. Maar wanneer je buiten de veilige boot van het collectief valt, wanneer je als eenling jezelf moet zien te redden in een wereld waarin iedereen de gewetenloze asociale huichelaar boven de intelligente enkeling plaatst, dan besef je dat de evangelische boodschap die kiest voor het goede herderschap - de goede herder is de gezagsdrager die de kudde (het collectief) verlaat om de zachtmoedige eenling te redden - een boodschap is die nog altijd actueel is (19-3-2004)

    Zie ook: De aanbidding van het Water

    Mensenrechten Irak ver te zoeken
    redactie buitenland dagblad Trouw

    Een jaar na het begin van de oorlog tegen Irak is er voor de Irakezen amper vooruitgang op het gebied van de mensenrechten. Dat constateert Amnesty International in een nieuw rapport.
    De coalitietroepen hebben duizenden mensen gearresteerd, die sindsdien op onbekende plaatsen vastzitten. Velen zouden mishandeld zijn, enkelen zijn in gevangenschap gestorven.
    De Tijdelijke Autoriteit plaatste op internet een lijst met 8500 gevangenen. Volgens sommige Iraakse organisaties zouden dat er zelfs 15000 zijn. De meesten zitten zonder aanklacht vast als 'verdachte terrorist'. Families die buiten de Aboe Ghraib-gevangenis - nog berucht uit de tijd van Saddam - staan te wachten zeggen dat velen zijn opgepakt in algemene razzia's. Een lokale advocaat zei dat "Irak n groot Guant namo is geworden". Iraakse rechters mogen geen zaken tegen buitenlandse militairen in behandeling nemen; de VS doen dat ook niet.
    Overigens vallen de meeste doden en gewonden bij aanvallen door onbekenden. Daarvoor is nog niemand opgepakt. Ook voor ontvoering en verkrachting geldt straffeloosheid. In Basra zijn zo veel vrouwen bedreigd door islamisten, dat inmiddels bijna iedereen een sluier draagt. (Dagblad Trouw 20-3-2004)

    Osama bin Laden & De Nieuwe Antiterreur Therapie

    Allah is our objective. The Prophet is our leader. Qur'an is our law. Jihad is our way. Dying in the way of Allah is our highest hope .

    Osama bin Laden is de zachtmoedig ogende, enigszins eenzame, je zou bijna kunnen stellen 'partijloze', geldschieter die zijn naam verbonden heeft aan de fundamentalistische groeperingen waarmee hij samenwerkt. Een intellectueel met een duidelijke intellectuele boodschap is hij niet, veeleer een man die zijn handtekening plaatst onder de boodschappen van een ander, gewoon, omdat hij niet weet wat je anders in het leven zou moeten doen - een tikkeltje zielig eigenlijk, alsof je voor een kleine jongen staat die zijn moeder is kwijtgeraakt...
    Grote mannen die een moeder nodig hebben zijn in het normale leven veelal 'homoseksueel'. Dat komt omdat ze in een gewoon huwelijk niet kinderlijk mogen zijn, zodat het homobestaan een middel is om geen vader te hoeven zijn.
    Al met al is dat merkwaardig omdat het fundamentalisme waar de kinderlijke Osama voor kiest een uitgesproken vaderreligie is, waaruit het beeld van 'de vrouw' en 'het vrouwelijke' zorgvuldig is weggewist. Altijd zie je kleine groepen mannen die op intieme wijze met elkaar omgaan, zodat je als nuchtere waarnemer langzaam maar zeker gaat geloven dat hier een groep homoseksuele mannen aan het werk is.
    Verborgen homoseksualiteit uit zich vaak in de vorming van excentrieke mannenclubjes, vooral in rechts-extremistische kringen waar een sterk taboe ligt op homoseksualiteit. Samen vechten mag. Samen vrijen of zelfs samen geslachtsgemeenschap hebben mag niet.
    Dat zou een reden moeten zijn voor mensen die 'de terreur' willen bestrijden om wat meer aandacht te besteden aan vrouwelijke en daaraan gekoppelde homoseksuele verlangens in de moslimman.
    Je kunt het rustig immoreel noemen dat onze overheid - die zo geducht wil werken aan de morele vorming van ons volk! - weigert moslims te confronteren met zaken die ze haten en verafschuwen: vrouwelijkheid dus, en homoseksualiteit.
    Waarom dat gezanik over hoofddoekjes? Zend elke avond voor het nieuws een spotje uit waarin moslimmannen hun vrouwelijke en homoseksuele eigenschappen in uitgesproken enthousiaste bewoordingen tot uitdrukking brengen. Dan kunnen de autochtonen onder ons ook eens keer vol lof over de allochtonen spreken en elkaar op hun extreemrechtse websites vertellen hoe progressief en modern en vrijgevochten onze donkere medemensen zijn. Want wij autochtonen staan dat spreekt vanzelf - volledig achter 'de homomens' en in een vrouwelijke man zien wij het hoogste van het allerhoogste... (wanneer we de vijanden van de Islam mogen geloven...)
    Bovendien is het een logische en realistische daad. Want wanneer je weet dat vrouwenhaat en homoseksuelenhaat een van de belangrijkste bestanddelen van fundamentalistische moslimterreur is, dan moet je geen macholeger naar de moslimlanden sturen, maar een paar honderdduizend vrouwelijke en homoseksuele moslimmannen...
    Ik blijf het dan ook vreemd vinden dat de zo vrouwelijk ogende leiders die de terreur willen bestrijden - Cheney, Bush, Rumsfield, Ariel Sharon en natuurlijk onze supervrouwelijke minister-president Jan-Peter Balkenende - daar nooit aan hebben gedacht...

    The Muslim Brotherhood opposes secular tendencies of Islamic nations and wants return to the precepts of the Qur'an, and rejection of Western influences. They also reject Sufi influences.

    On Being a Man of Elegance - by: Abdul Hamid
    een homoseksueel loflied op de elegantie en de spiritualiteit

    I am dazzled when a man exhibits great elegance. But what exactly distinguishes an elegant man? He does not necessarily dress in a luxurious style. Nor does he necessarily exhibit self-assurance, strength, confidence, or superiority. However, an elegant man does seem to have a very refined nature. Elegant men move through the toils of daily life with grace. They figuratively stand tall through the drudgery of existence. This refinement stems from being self-actualized and is evidenced by a lightheartedness of the soul. How can a man be lighthearted through life s challenges? He knows that the race has already been run, the game has been won, the shore has been reached. He has nothing to prove and nothing to lose, for his highest self is not limited by worldly achievements.
    To move lightly and graciously upon the earth implies other traits, as well, such as self-trust, kindness, and gentleness. When we are in the presence of an elegant man, we respond accordingly. I believe that elegance opens up the doorway into the true spiritual realm, because elegant living is a mirror to the elegant being of the soul. In other words, a man cannot exhibit elegance without full acknowledgement of his highest spiritual self.
    The graciousness that the elegant man exhibits is not a reaching out to others but rather an inner peace, an acceptance of his deepest spiritual energy. He does not feel compassion for his fellow men, but rather is *in* compassion with all that is. He walks softly and speaks as in a whisper, for great tales are not told through loudspeakers but in the whispering of ears, through the understanding of hearts, and by the recognition of the sparkle of the eyes, one man to another. The elegant man knows that each man must walk his own path and find his light in his own way. He joins his fellow men to light one candle so that the darkness may be eliminated. All men will lift themselves to the heights of their own being, each in his own way and in his own time. The elegant man cheers his fellows on.

    De horoscoop van Osama bin Laden,
    geb. Jiddah SA, 10-3-1957, 10u 58m

    Volgens de bekende astrologe Karen Hamaker-Zondag (auteur van een groot aantal als standaardwerken beschouwde astrologische handboeken) zijn de geboortegegevens die hierboven zijn weergegeven afkomstig van personeel uit het ziekenhuis waar Osama bin Laden geboren is.
    Uitgaande van die gegevens kan gesteld worden dat het karakterbeeld van Osama bin Laden een sterk vrouwelijke inslag vertoont. Zon in het gevoelig-romantische teken Vis, Maan in het vrouwelijk-zorgzame teken Kreeft en de ascendant in het vrouwelijk-genotzuchtige teken Stier, dat op zijn beurt beheerst wordt door de planeet Venus, die zich in het teken Vis bevindt.
    Een gevoelige man dus, Osama, zoals ook de president van de Verenigde Staten, George Bush (vanwege de sterke Kreeft en Weegschaalinvloeden in zijn horoscoop) een gevoelig mens genoemd moet worden.
    Desondanks zijn deze twee gevoelige mensen de grootste vijanden van elkaar, een merkwaardige zaak, die alleen maar verklaard kan worden wanneer we inzien dat we in een dualistische wereld leven waarin we gedwongen worden onze beste vrienden tot vijanden uit te roepen.
    In een dualistisch systeem kun je in feite niet spreken over goed en slecht in morele zin, wel natuurlijk in praktische zin. Wanneer een man een bom gooit die zaken en personen vernietigt weet het slachtoffer dat er iets fout zit. Daarom zeggen pragmatische mensen dat je er maar beter naar kunt streven helemaal niets te vernietigen, waarmee de morele goed-slecht vraag omzeild kan worden.
    Morele goed-kwaad spelletjes vermijden is de taak van de wetgever. Hij stelt op een zakelijke, rechtvaardige en zo objectief mogelijke wijze regels op, zodat er niet op een onzakelijke, tijdrovende wijze gefilosofeerd hoeft te worden wanneer er ergens iets 'fout' gaat.
    Waar die objectieve wetgeving ontbreekt dringt zich de subjectieve moralist naar voren - en dan is het hek van de dam, omdat een subjectieve moraal geen rationele wetgeving kent, maar alleen maar een reeks gestolde emoties die altijd dierlijk, waanzinnig en ronduit sadistisch zijn.
    Het is die wereld waarin Osama bin Laden en George W. Bush de hoofdrol spelen. Osama bin Laden vindt Bush een gevaarlijke gek. George Bush vindt Osama een gevaarlijke gek. En omdat het toneel waarop ze hun belachelijke act opvoeren niet voorzien is van een rationeel handelend justitieel apparaat roepen ze een beetje lukraak en in het wilde weg welles en nietes tegen elkaar, een leuk, onderhoudend, maar volstrekt infantiel, kleuterspel waarop militairen en mensen met geld het zinloze woord 'moraal' gekalkt hebben.
    We schamen ons niet voor ons kleutergedrag. We hebben geen rechtsinstanties nodig - vinden we. We roepen 'goed' en 'slecht'. En de intelligente mensen die ons een rationele orde willen geven jagen we joelend en schreeuwend weg. 'Macht', krijsen we, 'is recht".

    Osama bin Laden is - zoals gezegd - een gevoelig mens. Hetgeen betekent dat er iets is gebeurt met de man wat hem belet zijn gevoeligheid op een krachtige, ordelijke wijze te uiten. We zien de gevoeligheid wel - iedereen erkent dat de man een uitstraling bezit die het tegendeel is van agressief - maar we identificeren Osama desondanks volledig met de andere pool van zijn karakter, die in de horoscoop wordt aangegeven door de agressieve planeet Mars, die zich op een dominante plaats (in het eerste huis) bevindt.
    Mars wil vechten voor idealen, en de wijze waarop dat gevecht plaatsvindt wordt volgens de astrologie bepaald door de aspecten die worden gemaakt met andere planeten. De meest agressief makende aspecten die Mars kan vormen zijn het Mars-Pluto-aspect en het Mars-Saturnus-aspect. Mars-Pluto maakt ongelooflijk wraakzuchtig - kan alle gevoelens van medelijden en compassie in de mens vernietigen (George Bush heeft dat aspect), terwijl het Mars-Saturnus-aspect, dat in de horoscoop van Osama bin Laden voorkomt, heel koel en berekenend kan maken. Ook hier wordt het gevoel uitgeschakeld, maar er wordt niet op een primitieve, onbeheerste wijze wraak genomen. Mars-Saturnus maakt afwachtend, koud, berekent de kansen en slaat pas toe wanneer de kans op succes groot is.
    In een wereld waarin gevoelige mensen elkaar niet mogen verdedigen treedt het eigenaardige verschijnsel op dat de zwak gemaakte gevoelsmens de slaaf wordt van zijn sterk gemaakte dierlijke driften. De dierlijke eigenschappen worden binnen een dualistisch machtssysteem steeds sterker gemaakt, zodat de gevoelige mens steeds zwakker wordt en zichzelf gedwongen ziet al zijn gevoelige eigenschappen te ontkennen.
    Het feit dat de gevoelige Osama bin Laden in een gevoelsarme Taliban-omgeving belandt waarbinnen volstrekt geen plaats is voor vrouwelijk-kinderlijke gevoelens, terwijl George Bush de grote sterke democratische leider probeert te spelen, die hij helemaal niet is en ook niet mag zijn, omdat vrouwelijk-gevoelige mensen slaven van de macht moeten zijn in een dualistisch onzinsysteem, bewijst dat de wereld die we hebben opgebouwd niet deugt.
    Dichters, schrijvers, kunstenaars en filosofen weten dat - of beter gezegd: ze behoren dat te weten. Maar wij leven in een wereld waarin dichters, schrijvers, kunstenaars en filosofen het gevoel in het riool geworpen hebben.
    Daarom staan er momenteel twee gevoelsmensen tegenover elkaar, die elkaar niet kunnen helpen. De wrede, dierlijke macht dwingt hen elkaar te vernietigen. Zodat alles wat zacht en warm en teder is langzaam maar zeker uit onze sadistische, laffe leugenwereld verwijderd wordt

    Zie ook: Kwaad & Geloof

    Het negatieve Mars-Saturnus-aspect

    Mars in negatief aspect met Saturnus geeft een vreemd karakter. De energie van Mars wordt bij tijden onderdrukt door de remmende Saturnus, maar kan zich op andere momenten, juist door de te lange onderdrukking, op een heftige wijze ontladen. De omgeving kan dan alleen maar verbijsterd toezien hoe een ogenschijnlijk kalm en rustig persoon op een gewelddadige wijze zijn woede kenbaar maakt. Dikwijls werkt de geweldige energie van Mars tegen de geborene zelf (zelfmoord), soms ook is er sprake van een kil en haatdragend afwijzen van alles wat men verafschuwt en minacht. Die kilheid kan anderen afschrikken, waardoor men in een situatie van zichzelf versterkend negativisme terecht kan komen. Het gevaar bestaat dat men zich uitlevert aan negatieve, contact-gestoorde mensen, die elk vonkje werkelijke liefde in anderen proberen uit te doven. (Ontleend aan het computerprogramma New Age Astrologie)

    De Gelovige Is De Slaaf Van Het Geweld

    De astrologie laat ons zien dat de mens heen en weer geslingerd wordt tussen de diverse polen van zijn karakter. Vanwege de geestelijke chaos die ons voortdurend bedreigt neigen de meeste mensen ertoe weg te vluchten in een wereld die de schijn van orde en rust moet bieden. Die vluchthaven was voor George W. Bush, een chaoticus die na zijn veertigste jaar niet meer in staat was zijn dierlijke verlangens op een dierlijke wijze te bevredigen (hij werd op de meest letterlijke wijze ziek van de drank), 'het geloof', en niet zomaar een onbeduidende vorm van geloof, maar het geloof in een man die zichzelf 'de waarheid' noemt.
    Waaruit elk logisch denkend mens de conclusie kan trekken dat binnen een wereld die door deze geestelijke vluchteling wordt geschapen NOOIT, maar dan ook helemaal NOOIT enig straaltje waarheidslicht zal doorbreken.

    Wie vlucht voor zichzelf (en de gevoelige, vrouwelijke mens wordt gedwongen te vluchten in een cultuur die vrouwenhaat is) zal altijd de vijand van de waarheid zijn - en daarmee de slaaf van de krachten die hij niet in zichzelf heeft kunnen beheersen.

    19-3-2004: Baghdad Burning...
    een linkse vrouw in Irak

    Mustansiryia University (another major university in Baghdad) is full of student protests because the dean of the college of science requested that after the arba'een (40th day after the death of Imam Al-Hussein), the students take down the black flags and pictures of Al-Sadr and Sistani. The more conservative Shi'a students immediately took offence and decided that they wouldn't attend classes until the dean was fired. In retaliation, Sunni students decided they would organize a *protest* to the strike organized by the Shi'a students
    We also heard that one of the assistant deans of the college of engineering in Baghdad University was assassinated recently. It's terrible news and the subject has been on my mind a lot lately. I don't know why no one focuses on this topic in the news. It's like Iraq is suffering from intellectual hemorrhaging. Professors and scientists are being assassinated right and left- decent intelligent people who are necessary for the future of Iraq. Other scientists are being detained by the Americans and questioned about- of all things- Al-Qaeda.
    The stories they tell after being let go are incredible. Most of the scientists are college professors and have dedicated their lives to teaching and research. Many are detained only because they specialize in a certain field, like heredity, for example. One man who was recently let go told about the ridiculous interrogation that lasted 3 days and involved CIA and military police. They showed him picture after picture of his family, confiscated from the family home during a raid, and kept pointing at his two teenage sons and their friends and asking, "Aren't they a part of Al-Qaeda?!"
    And it doesn't stop with the scientists. Doctors are also being assassinated by some mysterious group. It started during the summer and has been continuing since then. Iraq has some of the finest doctors in the region. Since June, we've heard of at least 15 who were killed in cold blood. The stories are similar- a car pulls up to the clinic or office, a group of men in black step down and the doctor is gunned down- sometimes in front of the patients and sometimes all alone, after hours. One doctor was shot brutally in his house, in front of his family. There was a rumor that Badir's Brigade (the SCIRI militia led by Al-Hakeem) had a list out of 72 doctors that had to be killed for one reason or another. They include Sunni, Shi'a and Christian doctors.
    Scientists, professors and doctors who aren't detained or assassinated all seem to be looking for a way out. It seems like everyone you talk to is keeping their eyes open for a job opportunity outside of the country. It depresses me. When I hear someone talking about how they intend to leave to Dubai or Lebanon or London, I want to beg them to stay a part of me wants to scream, "But we need you here! You belong here!" Another more rational part of me knows that some of them have no options. Many have lost their jobs and don't know how to feed their families. Others just can't stand the constant worrying about their children or spouse. Many of the female doctors and scientists want to leave because it's no longer safe for women to work like before. For some, the option is becoming a housewife or leaving abroad to look for the security to work.

    Whatever the reason, the brains are slowly seeping out of Iraq. It's no longer a place for learning or studying or working it's a place for wealthy contractors looking to get wealthier, extremists, thieves (of all ranks and origins) and troops

    Zie ook: Bush, Blair & Barabbas

    Uri Avnery - Bravo, Amigos!
    Israel, gezien als ontkenning van het redelijke alternatief

    A Prime Minister is waging war. The great majority of the people oppose the war. The majority vote for the Prime Minister.
    Absurd? Well, that was the situation in Spain. It also applies, more or less, in Israel. But here the similarity ends. The Spanish people have thrown their Prime Minister out. The Israeli people go on supporting their Prime Minister.

    Last year I visited Spain. Some days before I arrived, the Prime Minister's party had won an impressive victory in the local elections. The opposition Socialist Party was lying flat out. Everybody spoke of it with contempt, some with pain. The party was in ruins, perhaps beyond redemption.
    And then it happened: the party replaced its old leaders with an energetic, fresh one, Jose Luis Rodriguez Zapatero. When the Spanish people were fed up with their Prime Minister, they knew that there was a reasonable alternative. They could throw the ruling party out because there was another party ready to move in.
    In Israel, these conditions do not apply. Our leading opposition party, Labor, is also a shambles, but there is no sign of recovery. Quite the contrary. It is headed by a pathetic person who would make a deal with the devil for a place in Sharon's government. Its other old leaders, all of them certified failures, are already quarrelling about the chairs that Sharon may allot them, should he be so kind as to invite them into his cabinet.
    There is no serious political force able to offer an alternative leadership....

    In Spain that was a temporary situation, which corrected itself in a natural way. In Israel, this situation seems to be permanent. Therefore, one can not only envy the Spanish, but also learn from them. The political ball is round. It can turn suddenly. What seems to be impossible can become possible if there are good people around, who can convert good intentions into political reality.
    I hope that this will happen here, too. True, some people are already standing in line Tony Blair and George W. Bush. What has happened to Jose Maria Aznar in Spain must happen to them, and I hope that it will. Then, with a lot of courage and a lot of luck, the turn of the fourth in the queue will come, and Ariel Sharon, another man of blood and lies, will be turned out. (Gush Shalom 20-3-2004)

    "Middle Easterners all know one thing that the American public, on the whole, ignores: Israel is assiduously stealing Palestinian land, tossing Palestinians out of their homeland, and oppressing Palestinians. Israel's policies toward the West Bank are unparalleled in the contemporary world. There are countries that are attempting to annex territories and populations that would rather have independence. There are no other countries that insist on occupying a people whom they do not wish to absorb, but only to steal from. These policies do not justify killing civilians. But they explain why some misguided persons might resort to such a desperate and frankly evil measure. The Israelis engaged in terrorism in the 1940s when it was they who feared losing their homeland. Juan Cole, 22-3-2004

    Die gro e Schuld

    Die gro e Schuld des Menschen sind nicht die S nden, die er begeht - die Versuchung ist m chtig und seine Kraft gering! Die gro e Schuld des Menschen ist, da er in jedem Augenblick die Umkehr tun kann und nicht tut. (Rabbi Bunam)

    Bunam behoort tot de Chassidische stroning binnen het religieuze jodendom, een beweging die het verlangen van het Zionisme een joodse staat in het leven te roepen afwijst. Een belangrijke vertegenwoordiger van het Chassidisme is de filosoof Martin Buber.

    Alle werkelijke leven is ontmoeting

    "Buber's philosophy of dialogue views the human existence in relations, and that in two fundamentally different kinds of relations: I-It and I-Thou relations.
    An I-Itrelation is the normal everyday relation of a human being towards the things surrounding him. Man can also consider his fellows as an It - and that is what he does most of the time -, he views the other from a distance, like a thing, a part of the environment, forged into chains of causality.
    Radically different the I-Thou relation. The human being enters into it with his innermost and whole being, in a meeting, in a real dialogue this is what both of the partners do. For Buber, interhuman meetings are only a reflection of the human meeting with God. The essence of the biblical religion consists for Buber of the fact that - regardless of the infinite abyss between them - a dialogue between man and God is possible. (Bron)

    "Buber is van huis uit socioloog. Daarom is hij altijd bezig met de vraag 'wat is werkelijk gemeenschap?'. Na een mystieke periode maakt hij op een gegeven moment een wending naar de dialoog. Hij realiseert zich ineens dat het tussenmenselijke meer is dan een psychologisch gebeuren, dat het 'ik en gij' een 'zijns-status' heeft. Buber verzet zich zowel tegen het collectivisme, en daarmee tegen de staatsbureaucratie die dwang uitoefent over het individu, als tegen het individualisme. Daartussen, stelt hij, zit de dialoog, die beide overstijgt." "Hij smeedt het religieus anarchisme en het dialogische denken aaneen." (TROUW, theologische pagina)"

    "Martin Buber heeft heel veel invloed uitgeoefend op het terrein van de theologie, de filosofie, de sociologie en de pedagogiek, opvallenderwijs met name onder christenen, terwijl hij juist onder Joden niet erg hoog wordt aangeslagen. Hij is door vertegenwoordigers van deze laatsten zelfs wel een pseudo-jood genoemd..." (www.kerkenisrael.nl)

    Martin Buber is geboren op 8 februari 1878 in Wenen, rond 7u 15m 's morgens. Ascendant bevindt zich in het mystieke teken Vis. Venus, planeet van de liefde en de harmonie, en Saturnus, planeet van de ernst, het geweten en het zelfonderzoek (het zoeken naar moraal), bevinden zich in het eerste huis. De vriendenhuizen geven, door de plaatsing van de sociale planeten Jupiter (wijsheid, verdraagzaamheid) en Maan (zorg, empathie) in de huizen 2 en 11, een 'koninklijke aanvulling' (zie: de drie koningen).

    Echt koningschap, binnen de astrologie aangegeven door de 'koninklijke' planeten Maan, Jupiter en Saturnus, kan nooit (zoals het zionisme nastreeft) gekocht of afgedwongen worden met behulp van niet-koninklijke macht. Je moet het zoeken, stimuleren en belonen: in jezelf, maar ook (en vaak vooral) in de ander, die altijd meer is dan het gelijkschakelende, op verdinging van de ander gerichte collectief.

    De Dood Van De Gezelligheid

    De afgelopen dagen stonden in het teken van de dood. In Nederland overleed Juliana, een prinses die volgens de dagbladen een 'gewoon mens' was. In Palestina schoten Isra lische militairen de religieuze leider van Hamas dood, een man die het tegendeel was van 'gewoon'.
    Erg opmerkelijk is dat het gewoonzijn van de Nederlandse prinses, die ook nog non-conformistisch en gezellig scheen te zijn geweest, uit de doeken werd gedaan door niet bijzonder gewone kletsers, middels uiterst lange en ingewikkelde en dikdoenerige artikelen, die allemaal eindigden met een zeer zwaarmoedig en uiterst kleinburgerlijke slotakkoord, dat ons in wil prenten dat met de prinses ook de gezelligheid en het non-conformisme overleden zijn. Nederland - anders gezegd - is een kil, zakelijk, neoliberaal landje geworden, waarin de autoriteit ongezellig is...
    Niet bijzonder leuk dus, dat gezwam van kletsers die gewone mensen die van gezelligheid en non-conformisme houden in de kou laten staan. Zo akelig en naargeestig eigenlijk, en daarmee mijn stelling bevestigend dat Nederland een anti-anarchistisch landje is, waarin de gevoelsmens kapot wordt gemaakt , dat ik nog maar weer eens de aandacht vestig op het literaire boekwerkje waarmee ik als debutant het Nederlandse literaire podium betrad (iedereen die via een erkende uitgever een literair boekwerk produceert is volgens de normen en waarden van het literaire establishment een 'schrijver): Revolutie in het gekkenhuis.
    Ik heb nooit goed kunnen begrijpen waarom ik als schrijver geen schrijver mocht zijn in dit hatelijke, valse, zogenaamd morele landje dat de gezelligheid heeft doodverklaard, maar na de kille reacties op het overlijden van prinses Juliana, waarover VVD-leider Van Aartsen somber opmerkte dat die dood het definitieve en absolute einde van de gezelligheid en de knusheid in het landsbestuur betekende, weet ik preciest wat er aan de hand is. De ayatollahs (die door Isra l uit naam van de vrijheid worden neer geknald) hebben hier de liberale VVD-jas aangetrokken en onder het mom van vrijheid wordt ons een neoliberaal beleid voorgeschoteld dat de dood is van elke gevoelige enkeling die geen sterke, dierlijke vent is - zoals de ongezellige huichelaar Van Aartsen dat blijkbaar wel graag wil zijn.
    Het neoliberalisme is in en wordt eigenlijk alleen maar fel afgewezen door de Socialistische Partij van Jan Marijnissen. Maar Marijnissen maakt op zijn website de fout het agressieve neoliberalisme van calvinistische gezelligheidhaters te projecteren in pacifisten, zoals Greet Hofmans, het pacifistische medium dat in contact stond met de homoseksuele kippenfokker M.J.J Exler uit het Overijsselse plaatsje Hattem, een rijkeluisdorp dat vlakbij mijn woonplaats - Zwolle - ligt.
    Vrouwen die de pacifistische gedachten van homoseksuele kippenfokkers willen overdragen aan vorstelijke personen kan ik moeilijk zien als verkondigers van de op vrouwenhaat gebaseerde neoliberale gedachte waar de SP tegen ageert. Want waar het neoliberalisme de dood van de gezelligheid en de knusheid betekent, daar was Greet Hofmans de vriendin van een vrouw die in de gedachten van een homoseksuele zonderling een middel zag haar eigen identiteit te bevestigen in een jaren vijftig wereld die door socialistische mensen (op een nogal subjectief-eenzijdige wijze) wordt omschreven als streng-orthodox, oorlogszuchtig en vals-autoritair.
    Ik begrijp niet zo goed waarom een partij die zich socialistisch noemt zo afwijzend staat tegenover de gedachten van homoseksuele kippenfokkers uit de provincie. Ik kom zelf uit de provincie, ben homoseksueel en zou - wanneer ik niet in een flatje 8 hoog woonde - mogelijkerwijze ook kippen gaan fokken. Gewoon uit non-conformistische dwarsheid natuurlijk. Om het schijnheilige volkje dat de gezelligheid heeft afgezworen duidelijk te maken dat een troep kippen op je erf, kakelend, tokkend en fladderend elkaar bespringend, heel erg knus en gezellig kan zijn.
    Mijn knusse boekje Revoutie in het Gekkenhuis (bij uitstek voer voor al diegenen die zachtheid en gevoeligheid in zichzelf herbergen) verscheen in november van het jaar 1980. Dat jaar wordt algemeen gezien als het einde van een tijdperk. De gezelligheid en de knusheid - die in mijn boekje de hemel in worden geprezen - werden afgezworen, Beatrix de Strenge werd koningin, en de gezamenlijke Nederlandse literaire kritiek veroordeelde mijn boekje en sprak over 'meelijwekkende jaren zestig na viteit'.
    Die beoordeling moeten we goed op ons in laten werken. Dat oordeel kan namelijk niet los worden gezien van de stelling van kille neoliberale patsers dat de gezelligheid en de knusheid definitief overleden zijn.
    Het is nogal wat, zo n kille, onmenselijke mededeling. Want hoe kunnen we een leefbaar bestaan opbouwen met z'n allen wanneer de gezelligheid en de knusheid dood worden verklaard?
    De neoliberalen weten het antwoord wel. Die kiezen voor de op afwenteling gerichte zondebokmaatschappij, waarin de gevoelsmens het kruis van de kille, gevoelloze patsers moet dragen. In zo'n wereld zijn gevoelige, vrouwelijke mensen alktijd zwak, ziekelijk en verlegen en moeten ze, zelfs wanneer ze vooraanstaande posities in het leven innemen, een rol spelen die de neoliberalen onder ons 'zielig' zullen noemen.
    Neoliberalen zijn natuurlijk niet zielig, en bouwen dure forten waarin ze elkaar op een gezellige wijze vertellen hoe duivels, hatelijk en verdorven de gezellige mensen zijn. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom de haaiebaai Ayaan Hirsi Ali (Zon in Schorpioen en Maan in Ram) de partij van de arbeid (die altijd het monopolie op krengerigheid heeft bezeten) heeft verlaten en is overgestapt naar de VVD , omdat ze instinctief aanvoelt dat neoliberalen veel krengeriger en haniger zijn dan de partij van de arbeid.
    Als New Age filosoof (New Age IS gezelligheid en knusheid!) kan ik daarom weinig respect opbrengen voor deze zich 'vrouwelijk' noemende politicus en ik raad haar derhalve aan zichzelf te onderwerpen aan een geslachtsoperatie, die van een vrouw een man maakt.

    Laten wij, waarde mannelijke lezers en lezeressen, nu de gezelligheid en de knusheid definitief zijn overleden, de vrouwelijke mens vernietigen.
    Neoliberale meisjes en dames van Nederland, schaf uzelf een penis aan!     (22-3-2004)

    Zie ook: De Teddybeer van Chrisje

    Shirley MacLaine: Het Satanische New Age Meisje

    The New Age Movement is a false religion motivated and taught by Satan's demons masquerading as benevolent spirit guides concerned with the welfare of humanity.
    Shirley McLaine is the most visible of the New Age promoters. She has begun a 300 acre spiritualistic retreat center in Crestone, Colorado that will make Channelers (those whom evil spirits speak through) available for any and all visitors.
    The basic New Age worldview is that "all is God"... This is why the Eastern gurus claim they are God -- and so it is everyone else.
    From a Biblical point of view, these experiences are dangerous... The experiences cause people to wrongly believe they are inwardly God. And as such, they prevent faith in Christ as Saviour.
    To put it simply, the teachings and practices of the New Age are the teachings of the spirits of demons.

    Dr. Harold L. White, conservatief christelijk leidsman

    Individualisme & Collectivisme

    "I see life as a creation each of us paints for ourselves. We do create our own reality in order to be aligned with our destiny. The search then becomes a search for self. It is the most important journey we will ever take. I hope my website will aid in your search." Shirley MacLaine

    Hoewel George W. Bush dolgraag zijn 'heiland' Jezus van Nazareth wil dienen, heeft hij niet in de gaten dat hij momenteel, als vertegenwoordiger van het conservatieve neoliberalisme, weinig meer doet dan onder het mom van vrijheid ('de vrije markt') het meest platvloerse, op geestelijke gelijkschakeling gerichte materialisme uit te dragen in de wereld.
    Dat kan natuurlijk ook niet anders, omdat de politieke agenda van Amerika wordt beheerst door ideologische machtsdenkers, die in de eerste plaats 'collectivist' willen zijn. Het zijn diegenen die op een blinde wijze de collectivistische staat Israel steunen, een staat die graag het geestelijke licht van de wereld wil zijn, maar nog altijd niet in wil zien dat geestelijke verlichting begint en eindigt met de wijs geworden enkeling.
    De strijd tussen Jezus en het jodendom van zijn tijd was de strijd tussen de vrij geworden enkeling (de wijze enkeling) en de aan het collectief gebonden groepsdenker (de aan idolen verslaafde collectivist). Jezus, zo zou je kunnen stellen, vertegenwoordigt Amerikaans individualisme. De joden waar hij zich tegen keerde waren Zionistische collectivisten.
    Wamnneer er in het evangelie gesproken wordt over 'de vloek van de wet', dan wordt daarbij verwezen naar de onderwerping van het individu aan de knellende greep van een vorm van wetsdenken die mensvijandig is geworden, met andere woorden: de wet is ontdaan van zijn 'heilige', 'goddelijke' eigenschappen en verworden tot een collectivistisch kader dat in elke onafhankelijke, kritische enkeling zijn vijand is gaan zien.
    Dat is ok de reden waarom Zionisten en conservatieve christenen in de sociale denker Martin Buber, die platvloers seculier collectivisme om wil zetten in de religieuze wil geestelijke verlichting van enkelingen na te streven (ik als vrijheidslievende, naar liefde verlangende geest zoek contact met de vrijheidslievende (goddelijke) kern in de ander) gezien wordt als een verrader van de zaak van het seculiere zionisme, dat geen geestelijke verlichting nastreeft, maar dat dwangmatig de mensheid wil laten geloven in de leugen dat het collectivisme een groep mensen bijzondere eigenschappen en kwaliteiten geeft.
    Collectivisme is altijd geestelijke dwang, omdat het de enkeling zijn eigen waarheid afneemt en hem dwingt de tot waarheid verheven groepsleugen te aanvaarden.
    Martin Buber was de vijand van de groepsleugen. Hij maakte in de jaren vijftig deel uit van de groep denkers en politici die Koningin Juliana rondom zich verzamelde en kan daarmee gezien worden als een geestverwant van Greet Hofmans, die net als Martin Buber de vleesgeworden ontkenning is van de absurde opvatting dat het platvloerse, op militarisme gebouwde materialisme van 'de vrije markt' (een contradictio in terminis, omdat de vrije markt de ander dood concurreren is) de mens geestelijke vrijheid zou schenken.
    Juliana, Hofmans en Buber kunnen daarom gezien worden als New Age denkers, anti-collectivisten, die op een idealistische wijze (idealisme = geestelijke idealen koesteren) de verdierlijking van het vrije markt denken wilden bestrijden met via individualisering vrijgemaakte geestelijke kracht. Individualisering, zo moet daarbij duidelijk worden gesteld, is niets anders dan het sociale verlangen het ik te ontdekken in de ander. Breken met het ik-ontkennende (asociale of verdingende) collectivisme dus

    Zie ook: Thom Hartmann: Free market debunked

    Jezus, Saturnus & De Wet

    Weinig mensen realiseren zich dat realisme de vijand is van het taboe. De verbinding tussen die twee ogenschijnlijk aan elkaar tegengestelde zaken wordt pas duidelijk wanneer zaken die altijd verborgen werden gehouden binnen de wereld van de realiteit worden geplaatst. Dan begrijp je dat een realistisch mens niet per definitie de saaie conservatief is waar hij veelal mee wordt ge dentificeerd.
    Zo n taboedoorbrekend proces het zichtbaar maken dus van verborgen gegevens vindt plaats in de Volkskrant van vandaag (24-3), middels het artikel van een joods-orthodoxe rabbijn (Abraham Rosenberger), waarin het zionisme wordt veroordeeld.
    "Na be indiging van het zionisme", zo laat een vetgedrukte kop de lezer weten, "is vrede mogelijk".
    Opmerkelijk, doorbreking van een taboe dus, omdat vanwege de een of andere onduidelijke reden het zionisme als rechts-collectivistische machtsbeweging binnen de wereld van de journalistiek een onaantastbare positie innam binnen het geheel van politiek-ideologische systemen, zodat elke zinvolle - lees: zakelijk-realistische - discussie in feite onmogelijk werd gemaakt.
    Politiek en religie horen van elkaar gescheiden te zijn, dat is een zakelijk beginsel dat ten grondslag ligt aan het idee van de moderne democratie. Zodra de ene groep zich op grond van irrationele overwegingen boven de andere groep gaat plaatsen is de democratie dood en leven we in een dictatuur, waarin de onderdrukten via vals-morele wetgeving 'slecht' worden gemaakt. Moderne religieuzen (Jezus in het evangelie bijvoorbeeld) spreken over de vloek van de wet.
    Het 'Wettische denken' (de astrologie gebruikt het zakelijke woord: Saturnaal denken) hoeft natuurlijk geen ontkenning van de politiek te zijn. Scheiding van staat en kerk zou overbodig zijn wanneer de religie het Saturnale denken niet zou verkrachten via de onderwerping van de Saturnale mens aan de niet-Saturnale mens. Want dat is de fout die veel orthodoxe gelovigen maken. Ze willen graag Saturnaal zijn - d.w.z. moreel, want Saturnus is de strenge planeet van de begrenzing en het gewetensonderzoek - maar ze kunnen niet de moed opbrengen alles wat bij het zoeken naar moraal overbodig blijkt te zijn overboord te zetten.
    Martin Buber laat met zijn filosofie van de ontmoeting heel duidelijk zien wat de fout is die veel orthodoxen maken: het zichzelf opsluiten in een subcultuur die de ontmoeting met de ander onmogelijk maakt. Saturnaal denken wordt primitief, verstarrend vormdenken dat via het onveranderlijk verklaren van regelgeving uit het verleden het zoeken naar moraal in het heden onmogelijk maakt. De Wet, met andere woorden, wordt een idool, en dat is nu juist de ontkenning van het Moza sche Wetsbeginsel, dat via het verbieden van elke vorm van idolatrie de verstarring van religieuze regelgeving onmogelijk wil (of beter gezegd: zou moeten) maken.
    Moraal - is de logische conclusie - veronderstelt geestelijke vrijheid, de wil voortdurend de wet aan te passen aan de tijd, want zodra je het verleden heilig gaat verklaren, tot idool verheft, maak je de mens de slaaf van regelgeving die de werkelijkheid van het heden (en dat is God, want God is niet de dood, maar het leven) ontkent.
    Saturnaal denken is begrenzend denken, moreel denken dus, maar tegelijkertijd realistisch en pragmatisch (dus levend) denken. Daarom veroordeelde Jezus van Nazareth tweeduizend jaar geleden het joodse establishment, omdat dat establishment het conservatieve Saturnale vormdenken verheerlijkte, maar weigerde het Saturnale realisme en pragmatisme waar Jezus voor pleitte te accepteren.
    Dat Jezus een Saturnaal denker was (joods dus, wanneer je de eerbied voor de wet als kenmerkend voor het Juda sme beschouwt) blijkt uit de uitspraak in het evangelie dat 'niemand de Vader zal bereiken dan door mij'. Het begrip Vader verwijst naar de Vaderplaneet Saturnus, die binnen de kosmische wereld samen met de Moederplaneet Maan en de Wijsheidsplaneet Jupiter een goddelijke drie-eenheid vormt, een begrip dat binnen het christelijke denken weliswaar bestaat, maar in zo n primitieve (onzakelijke) vorm dat geen zinnig mens het serieus wenst te nemen.
    En dat is nu precies de fout die Saturnale religieuze mensen hebben gemaakt. Ze zouden serieus moeten zijn, zich zodanig op moeten stellen dat ze serieus genomen worden door anderen, maar via anti-realistisch, onzakelijk gedrag (heilig verklaring) bereiken ze het omgekeerde, maken ze van zichzelf via het onveranderlijk verklaren van (soms volmaakt zinloze) vormvoorschriften, clowneske figuren waar de nuchtere meerderheid alleen maar om lachen kan.
    Ik ben - krachtens geboorte - een Saturnaal mens (Zon in Steenbok, Saturnus dominant geplaatst). Daarom heb ik me nooit onvrij gevoeld in een jaren vijftig wereld waarin autoritair (Saturnaal) denken als normaal werd beschouwd. Wanneer onderwijzers in de klas rebelse jongens keihard aanpakten vond ik dat normaal . Rebellie is leuk maar wordt een plaag wanneer er geen begrenzing is, want zonder begrenzing wordt het leven een hel voor diegenen die niet de fysieke overlevingskracht bezitten van de rebelse anti-autoritairen, die zich als een vis in het water voelen in een keiharde neoliberale vechtmaatschappij.
    Juist het gemis aan fysieke kracht, het als intelligent en gevoelig mens zwak moeten zijn in een anti-autoritaire vechtmaatschappij waarin fysieke, dierlijke kracht vergoddelijkt wordt, heeft een groot deel van mijn leven onleefbaar gemaakt. Overal waar je als gevoelig en intelligent mens verschijnt stuit je op de anti-autoritairen, die dierlijk dus sterk - zijn en die, juist omdat zij in autoriteit een bedreiging zien, weigeren hun dierlijke kracht te delen met de zakelijke, Saturnale ander.
    Orthodoxen, die gebonden zijn aan het Saturnale wetsdenken, zouden daar een les uit moeten trekken. Ze zouden na moeten gaan denken over de vraag in hoeverre hun starre vormdenken het Saturnale denken stimuleert en in hoeverre dat vormdenken het leven van de Saturnale mens - via de onwil de dierlijke mens in toom te houden - tot een hel maakt. Wanneer ze werkelijk morele mensen zouden zijn zou in hun wereld een Saturnaal mens nooit aan het kruis mogen hangen. En dat is nu precies wat er tweeduizend jaar geleden gebeurde, via de uitstoting van de realistische mens uit de wereld van de heilig verklaarde vorm.
    De joodse priesters die volgens het evangelieverhaal Jezus uit hun gemeenschap verwijderden veroordeelden in Jezus de zakelijk-principi le rebellie. Jezus was niet de vijand van de Moza sche wet, maar een principieel tegenstander van religieuze praktijken die volgens hem in strijd waren met de wet .
    Zo zou hij enige dagen voordat hij gevangen genomen werd op een nogal harde en strenge wijze zich opgesteld hebben tegenover al die mensen die in zijn ogen de strengheid van het wetsdenken belachelijk maken via het herscheppen van de tempel in een marktplaats, waar niet de serieuze mensen, maar de zakenlieden en de sadisten (lees: neoliberalen) koningen zijn. Jezus was een tegenstander van het offer, want elk offer (ook het mensenoffer) is in feite een sadistische, want niet pragmatische, overbodige handeling, en daarmee in strijd met het Saturnale (Vader)-denken dat altijd uitgaat van de vraagstelling: Is iets nodig of is het eigenlijk overbodig?
    In feite zou je Jezus een consequente wetsdenker kunnen noemen, een man die niet de wet afwijst, maar het zinloze vertoon, het sadisme en de daaraan gekoppelde handelspraktijken, die van het leven een oppervlakkige kermis maken, waarin niemand meer weet waar het Mozaische woordje wet naar verwijst.
    En daarmee komen we automatisch terug bij de orthodoxe rabbijn die het zionisme veroordeelt, omdat het zionisme in feite ook het zinloze vertoon, het sadisme en de zakenmansmoraal op de eerste plaats zet en daarmee een wereld opbouwt waarin het Saturnale zoeken naar moraal niet meer belangrijk is.
    Saturnale denkers zijn begrenzers, maar tegelijkertijd, juist omdat ze realisten zijn, grensoverschrijders, en dat is nu precies de eigenschap die fundamentalisten missen. Ze sluiten zichzelf op in een joods, een christelijk of een islamitisch getto en zijn niet meer in staat elkaar te ontmoeten, omdat een ontmoeting altijd het overschrijden van grenzen vooronderstelt.
    Daarom kun je de joodse denker Martin Buber een anti-fundamentalist noemen en het is dan ook een wrang gegeven dat juist deze anti-fundamentalist door het zionisme (en ook door veel orthodoxe gettodenkers) niet serieus genomen wordt. (24-3-2004)

    Zie ook: The Jewish Astrologer

    Judaism accepts astrology as a true and valid discipline

    Wetenschap & Overgevoeligheid