vrijheid en
DICTATUUR

welke dictator is een 'goede' dictator?

Belangrijke onderwerpen

Een linkse vrouw in Irak
Al-Sistani wants elections in all political domains
Het dilemma van de Macht=Recht denker
Chirac en de de Geest van Verlichting
Charley Reese: Are You Going To Get Mad?
De Kardinaal & Het zware probleem (WD 2004)
George W. Bush: The Protector of Marriage
Jude Wanniski: Why the Pentagon Needs Villains
De boef & de intellectueel
Democratie & Astrologie (WD 2004)
Raid Qusti: We Need to Learn to Be Self-Critical
Iraq's working women worry.
Atzmon: Being an artist is a war against every convention

Burning
een linkse vrouw in Irak
Thursday, January 15, 2004

On Wednesday our darling Iraqi Puppet Council decided that secular Iraqi family law would no longer be secular - it is now going to be according to Islamic Shari'a. Shari'a is Islamic law, whether from the Quran or quotes of the Prophet or interpretations of modern Islamic law by clerics and people who have dedicated their lives to studying Islam.
The news has barely been covered by Western or even Arab media and Iraqi media certainly aren't covering it. It is too much to ask of Al-Iraqiya to debate or cover a topic like this one- it would obviously conflict with the Egyptian soap operas and songs. This latest decision is going to be catastrophic for females- we're going backwards.
Under the Iraqi constitution, men and women are equal. Under our past secular family law (which has been in practice since the '50s) women had unalterable divorce, marriage, inheritance, custody, and alimony rights. All of this is going to change.
Women are outraged this is going to open new doors for repression in the most advanced country on women's rights in the Arab world!

I usually ignore the emails I receive telling me to 'embrace' my new-found freedom and be happy that the circumstances of all Iraqi women are going to 'improve drastically' from what we had before. They quote Bush (which in itself speaks volumes) saying things about how repressed the Iraqi women were and how, now, they are going to be able to live free lives. The people who write those emails often lob Iraq together with Saudi Arabia, Iran and Afghanistan and I shake my head at their ignorance but think to myself, "Well, they really need to believe their country has the best of intentions- I won't burst their bubble." But I'm telling everyone now- if I get any more emails about how free and liberated the Iraqi women are *now* thanks to America, they can expect a very nasty answer. (Bron)

Waha Rahab & A Dreaming Vision
Syria Livenet, 12 January 2004

Syrian film audience may not notice enforcement in production, but with no doubt they will notice a successful differentiation.
The Syrian cinema presented in 2003 two long films, one is for actress and director Waha Rahab who shot her first narrative film "Dreaming Vision".
The events revolve around a dreaming girl and a middle class family that carries its different conflictions controlled by a father whose character ranges between being tough, controlling to compassionate, modern and conservative.
This middle income family lives in a street that carries its own conflicts of mixed habitants patterns along with mixed building architecture in a society that includes individuals suffer from different aspects of pressure and forbiddens.
This reflects negatively on all their status revealing the worst out of them due to lack of personality freedom... (Syria Livenet)

Al-Sistani wants elections in all political domains
By Matthew Rosenberg, Associated Press, 16-1-2004

BASRA, Iraq - An aide to Iraq's foremost Shiite cleric said the spiritual leader might issue a religious edict rejecting a U.S.-backed government if his demands for direct elections are ignored.
The warning came Thursday as tens of thousands of Shiite Muslims rallied in Basra to protest a U.S.-backed formula for choosing Iraq's new legislature.
The turnout in Basra, 340 miles southeast of Baghdad, estimated by British soldiers at up to 30,000, was the biggest protest organized by Shiite clerics against the power transfer plan.
Grand Ayatollah Ali al-Husseini al-Sistani and other clerics wield vast influence among Iraq's Shiites, believed to comprise about 60 percent of the country's 25 million people.
"The large crowd before you today are expressing their feeling that they don't want anything imposed on them," said cleric Ali al-Mussawi al-Safi, al-Sistani's representative in Basra. "We want to affirm our rights. We want elections in all political domains."

Protesters, virtually all of them male, chanted "yes, yes to elections! Yes, yes to al-Sistani!" Later, they sat on the pavement listening to robed and turbaned clerics rail against the U.S. plan.
Faced with al-Sistani's objections, U.S. administrator Paul Bremer left Baghdad for Washington on Thursday for consultations with President Bush and his senior national security advisers.
"If Bremer rejects the opinion of Grand Ayatollah Ali al-Sistani, then he will issue a fatwa to deprive the elected council of its legitimacy," Mohammed Baqir al-Mehri, al-Sistani's representative in Kuwait, told Abu Dhabi television.
"Then the Iraqi people will not obey this council, which we call a council made of paper and a U.S.-elected council," he said. (Bron)

Het dilemma van de Macht=Recht denker
Commentaar WD 2004

Het fabeltje dat we Irak 'de democratie' gaan brengen wordt de laatste weken wat minder hard aangezwengeld in de Hollandse media, alsof men in begint te zien dat het aanprijzen van een vooroorlogs vehikel dat met behulp van een gietijzeren slinger in gang gezet dient te worden, niet bepaald een teken van modern, vrijheidslievend denken is.
Wat de schijndemocraten ons nooit verteld hebben is dat het Iraanse en Irakese sjiitische denken weinig met modern democratisch denken te maken heeft, zoals ook het rauwe, harde liberaal-kapitalistische denken nauwelijks iets met echte democratie te maken heeft.
Democratie is alleen maar democratie wanneer de democratische gedachte is gebaseerd op humanistisch idealisme (het verlangen de rechten en vrijheden van elk individu te garanderen) en de wil het gezag in handen te geven van de meest intelligente en meest vrijheidlievende mensen die de natie bezit.

Het conservatief-sjiitische denken verafschuwt deze twee uitgangspunten. De conservatieve Sjia is (net als elke andere orthodox-religieuze beweging) dictatoriaal machtsdenken, dat de macht in handen geeft van potentaten die per decreet regeren.
De term orthodox verwijst naar het niet bijzonder liberale begrip gehoorzaamheid.
Wanneer de een of andere imam zichzelf tot 'god' uitroept en vanaf zijn 'goddelijke troon' onfeilbare boodschappen gaat verkondigen (fatwa's) dan kan geen enkele democraat in het hele land daar iets aan veranderen, omdat God nu eenmaal boven de gewone democratische sterveling staat.
Dat is de reden waarom Saddam Hussein koos voor een dictatoriale 'democratische' staatsvorm, waarin het parlement een ondergeschikte rol speelt, omdat de macht noodzakelijkerwijze in handen moet worden gelegd van een president die voorkomt dat op een democratische wijze de vrijheden van het volk worden vernietigd.

Dat die keuze van Saddam Hussein niet gezien mag worden als een 'fascistische daad' bewijst het gedrag van de Amerikaanse bezettingsmacht in Irak.
Ook de Amerikanen proberen de macht van religieuze dictators aan banden te leggen, maar omdat ze niet willen toegeven dat het dictatoriale optreden van Saddam Hussein in feite het juiste optreden was in een land waarin de meerderheid antidemocratisch is, ontwikkelen ze allerlei politieke constructies die in feite in dienst staan van het verlangen van Irak een 'democratische dictatuur' te maken, een negatief-kapitalistische versie van het Baath-model, waarin het parlement in feite een wassen neus is, omdat de werkelijke macht in handen moet worden gelegd van een kleine elite die pro-Amerikaans is.

Saddam was een dictator die 'bruut' wordt genoemd. Wie echter het gedrag van de Amerikaanse bezettingsmacht bekijkt zal tot de ontdekking komen dat ook hier sprake is van 'bruut gedrag'. Net als Saddam Hussein willen de Amerikanen dat het volk het 'gezag' van een relatief kleine elite accepteert. Saddam, zo stellen ze, was een "slechte' dictator, maar Amerika is een 'goede' dictator.
Voor de Irakezen echter is er weinig verschil. De conservatieven willen geen democratie, maar Islamitische dictatuur (een dictatuur waarvan vooral de vrouwen, de homoseksuelen en andere buitenbeentjes de dupe worden), de nationalisten haten collaborateurs en Zionistenvrienden en de gewone mannen en vrouwen worden gedwongen te leven in een chaotische, moraalloze kapitalistenwereld, waarin het recht van de sterkste geldt. En die sterkste is niet een socialistische president die moraal probeert uit te dragen (socialisme = moreel denken), maar de moraalloze vrije marktdenker die in een wereld zonder moraal (macht = recht) het volk dat hij zegt te verdedigen doodrustig verkoopt aan de meest biedende - ook wanneer die rijke ander een autoritaire, antidemocratische religieuze dictator blijkt te zijn.

Why the US is running scared of elections in Iraq
The Guardian 19-1-2004

Moslims in Europa noemen onvrijheid 'vrijheid'
Muslims protest at headscarf ban
CNN, 17-1-2004

PARIS, France (CNN) -- Hundreds of Muslims protested in Paris, London and other cities Saturday against the French government's plan to ban religious symbols -- including headscarves -- from state schools.
The proposed ban, which has not been ratified by the French government, would take effect with the new school year in September and includes Sikh turbans, Jewish skullcaps and large Christian crucifixes.
Hundreds of protesters gathered in Paris' Place de la Republic, chanting and carrying placards calling on French President Jacques Chirac's government to reject the ban.

"The hijab is a freedom, our right," said an organizer of the protest. "It is not a symbol."
She rejected the claims of some people that the hijab is a symbol of women's oppression, saying instead that the law itself would oppress Muslim women.

Chirac en de Geest van Verlichting

De Franse president Jacques Chirac is geboren in Parijs op 29 november 1932, rond 11u 45m.
Die geboortedag geeft het dierenriemteken Boogschutter (via Zon- en Maanbeheersing) een dominante plaats in zijn horoscoop.
Boogschutter (een Vuurteken) wordt beheerst door de planeet Jupiter, die in de oudheid het symbool bij uitstek was voor vrijheid, verdraagzaamheid en geestelijke groei.
De Rooms-katholieke kerk heeft de planeet Jupiter als 'heilige geest' overgenomen en als zodanig symboliseert Chirac (logisch doorredenerend..) de geestelijke verlichting, die (denk aan het Pinksterfeest en het spreken met meerdere stemmen) gericht is op het tot stand brengen van onderling begrip.

Geest & Vuur

Met Pinksteren vieren christenen dat de Heilige Geest neerdaalde op de apostelen. Volgens het Bijbelboek Handelingen (hoofdstuk 2) verzamelden de volgelingen van Jezus zich toen zij plotseling een windvlaag hoorden en er iets als vuur op hun hoofden verscheen.
Dit symboliseert de Heilige Geest die hen vervulde. Nadat de apostelen de Geest ontvingen, kregen zij de moed en inspiratie om het christelijke geloof actief te verspreiden en de eerste christelijke gemeente op te richten.

Chirac & de negatieve Pluto,
de planeet die in dictatuur 'vrijheid' ziet

Astrologie leert de student dat vrijheid een betrekkelijk begrip is in een wereld waarin mensen dankzij het feit dat ze zich organiseren in grotere verbanden 'waanzin' kunnen om toveren in 'normaal gedrag'.
De psychiatrie - zo zou je kunnen stellen - bestaat in feite alleen maar dankzij het merkwaardige feit dat er eenlingen zijn die buiten de boot van het collectivisme gevallen zijn.
De collectivistische waanzinnigen (die gezond worden genoemd omdat ze de een of andere meerderheid vormen) strijken als aasgieren neer op de uitgestotenen en besmeuren het slachtoffer met pek, niet met de bedoeling via de bestraffing van de ander zichzelf geestelijk gezond te maken, maar - integendeel - vanuit het verlangen via de gekverklaring van de ander het eigen roofdierachtige bestraffingsgedrag 'goed' te praten.

Wie ziet hoe in Parijs vrouwen een knellende doek om het hoofd als een 'synbool van vrijheid' aanprijzen, die weet - wanneer hij tenminste enkeling durft te zijn - dat hier de waanzin van het collectivisme aan het woord is, waanzin die tot uiting komt in de progressieve horoscoop van Jacques Chirac, de president van een land dat zichzelf 'de uitvinder van de verlichtingsgedachte' noemt.
Dat uitgerekend Frankrijk de niet bijzonder verlichte ayatollah Ruhollah Khomeini als een soort Iraanse vrijheidsstrijder in haar vrijheidsschoot heeft opgenomen - met alle negatieve gevolgen van dien - moeten we voor het gemak maar even vergeten...

Het negatieve Maan-Pluto-aspect zou je het aspect van 'de dwaze vrouwen' kunnen noemen.
De Maan vertegenwoordigt alles wat vrouwelijk is in de mens, terwijl (de negatieve) Pluto dwang, onderwerping en collectivistische verblinding uitdrukt.
Een negatief Maan-Pluto-aspect brengt in contact met vrouwen die het 'hoer' zijn als een vorm van ideaal beschouwen. De Maan wil dienen, Pluto wil onderwerpen, en het resultaat is een wezen dat het 'hoer-zijn' als een vorm van vrijheid beschouwt.
Het etiket 'abnormaal' op dit gedrag plakken is moelijk. Veel vrouwen zijn de hoer van hun mannen. Maar de meeste vrouwen lopen niet met hun 'hoer-zijn' te koop.
Fudamentalistische moslimvrouwen doen dat wel. Zij benadrukken niet de eigen (persoonlijke) identiteit, maar een schijnidentiteit die hen wordt opgedrongen door autoritaire mannen, die een (door de profeet Mohammed afgewezen) Ezra-istische, naar buiten gerichte, patriarchale priestercultuur, waarin de vrouw de slavin is van de ontvrouwelijkte man, als hoogste ideaal beschouwen.

Zie ook: Het leven als SM-spel

Iranian Cabinet Ministers, Others Resign
By ALI AKBAR DAREINI, AP, 21-1-2004

TEHRAN, Iran - Some Iranian Cabinet ministers and vice presidents have resigned to protest the disqualifications of thousands of prospective election candidates, Vice President Mohammad Ali Abtahi said Wednesday. When asked if he had also resigned, Abtahi smiled but did not respond.

The resignations are the latest twist in an ongoing political crisis between reformists and hard-liners.
The crisis was triggered when supervisory bodies affiliated with Iran's Guardian Council, an unelected body controlled by hard-liners, disqualified more than a third of the 8,200 people who applied as candidates in the Feb. 20 elections.
State media controlled by hard-liners say those disqualified failed to meet the legal criteria for candidacy, but reformists maintain the move was intended to skew the elections in favor of conservatives.
Interior Minister Abdolvahed Mousavi Lari presented a report during Wednesday's Cabinet session saying the hard-liners want to secure at least 180 seats in the 290-seat parliament.

Charley Reese:
Are You Going To Get Mad?
21-1-2004

It is now about as clear as it's going to get that Saddam Hussein had no weapons of mass destruction...
It seems to me that if Bush were merely mistaken, he would admit it. He would say to the American people: "Look, I thought Iraq had those weapons based on intelligence, but apparently the intelligence was wrong. I apologize for misleading you." But the president will not do that. He gets huffy and defensive when asked about weapons of mass destruction.

I don't know about you, but I'm damned angry that the president took this country to war on false pretenses.
He has now dreamed up all these other reasons for going to war, but he sold this war to Congress and to the American people on the basis that Iraq had weapons of mass destruction.
This is far more serious than anything Bill Clinton did. He lied about dillydallying with a young girl. This president apparently lied about the reasons he wanted to take this country to war.
He is, behind his facade of good old boy, apparently a man so arrogant that he does not think the American people deserve to be told the truth.
Maybe he's right. If the American people are not offended enough to throw him out of office, then apparently in this country, anyway the truth no longer matters. (Charley Reese)

De Kardinaal & Het zware probleem

Citaat: "De kerk is tegen homoseksualiteit, maar ze is mild. Andere religies zijn veel harder. Ik durf hier met mijn bloed te tekenen dat van al wie zich lesbisch of homo noemt, er hoogstens 5 tot 10% ook effectief homo of lesbisch is. Al de rest is gewoon seksueel geperverteerd... . Dat is mijn overtuiging en ik heb daar boeken over.
Echte homoseksuelen lopen volgens kardinaal Gustaaf Joos niet in gekleurde pakjes op straat, maar hebben een zwaar probleem waar ze mee moeten leren leven. Hij vindt niet dat homoseksueel en gelovig-zijn in strijd is met mekaar.. "Maar", zegt hij, "ze moeten hun manieren houden. Ik doe dat toch ook als priester? "
Seks moet beleefd worden in een onverbrekelijk huwelijk tussen man en vrouw. En anders niet. Punt. Amen en uit. Dat is toch niet zo moeilijk te begrijpen? (Pinkwave 21-1-2004)

Commentaar WD 2004

Dat het begrip 'vrijheid' een relatief begrip is bewijst de hierboven weergegeven opvatting over homoseksuelen, niet zomaar een reeks scheldwoorden van een rare figuur, maar de officiële houding van het Westen, gezien het feit dat de man die 'het Westen' symboliseert, George W. Bush, een middelmatige figuur die door links en rechts als redder van de wereld wordt aangewezen, de geestelijke kopie is van de conservatieve kardinaal die zogenaamd gezien moet worden als een 'zonderling'.
Het enige zonderlinge aan de man (die een persoonlijke vriend was van de Paus) is zijn eerlijkheid. Waar andere mensen hun meningen verbergen achter een masker van schijntolerantie, daar geeft hij eerlijk weer hoe volgens hem de wereld van 'de homoseksuelen' er werkelijk uitziet.
De man heeft niet helemaal ongelijk. Een groot deel van de mensen die zich 'homoseksueel' noemen valt binnen de categorie 'seksueel geperverteerden', mensen die, simpel uitgedrukt, weinig meer doen dan hun lul achterna lopen. Heel het leven wordt binnen die oppervlakkige machowereld teruggebracht tot een reusachtige penis en wie aan die penis gewone menselijke liefdesgevoelens wil verbinden wordt met een reuzenzwaai het perverse flikkerwereldje uitgejaagd.
Wie de juistheid van die stelling wil aantonen hoeft alleen maar het homoseksuele chat-circuit binnen te stappen en via het gebruik van steekwoorden testen hoe de geile gemeenschap reageert.
Zodra je niet-dierlijke woorden als 'liefde', 'tederheid', 'warmte' en 'zorgzaamheid' gaat gebruiken val je buiten de gepeverteerderdenboot en word je keihard genegeerd of belachelijk gemaakt.

Geperverteerden zoeken namelijk geen liefde. Dat is de reden waarom Gustaaf Joos gelijk heeft wanneer hij stelt dat er maar een kleine groep 'echte homoseksuelen' is, mensen dus die binnen een dierlijk-geperverteerde relatie niet aan hun trekken komen, omdat heel hun wezen gericht is op eenwording met een geliefde ander.
Juist vanwege de wil een liefdeseenheid te vormen mogen dergelijke mensen eigenlijk niet 'homoseksueel' worden genoemd.
Wanneer Gustaaf Joos een echte christen zou zijn (en dat is hij niet, omdat hij ermee instemt dat het geestelijke Christusprincipe via de godverklaring van Jezus wordt vernietigd) dan zou hij onderscheid maken tussen mensen die liefde zoeken en mensen die voornamelijk seks zoeken.
De sekszoekers kun je geperverteerden noemen (geperverteerd is alles wat het op eenwording gerichte menselijke liefdesverlangen ontkent), terwijl de liefdeszoekers de echte christenen zijn.
Nu noemt hij de niet geperverteerde homoseksuelen mensen met een zwaar probleem, hetgeen aangeeft dat mensen die geen dierlijke seks zoeken maar liefde tot een verdoemde groep behoren.
Binnen een christelijke wereld mogen ze geen seksuele wezens zijn, terwijl ze ook afstand moeten doen van de liefde, omdat de liefde voorbehouden is aan heteroseksuelen, die kiezen voor een huwelijk tussen man en vrouw (een verbintenis die volgens de grote christelijke wereldleider George W. Bush heilig moet worden genoemd).

Zelf is de kardinaal niet getrouwd met een vrouw. Seks zoekt hij ook niet, want hij praktiseert de kuisheid, zodat we moeten concluderen dat hij, net als de groep van echte homoseksuelen , behoort tot een groep van mensen die een zwaar probleem hebben.
En daarmee belanden we bij de vraag waarom er mensen moeten zijn die hun leven lang rond moeten lopen met een zwaar probleem.
Als christelijke leidsman zou kardinaal Gustaaf Joos de liefde moeten prediken, dus enerzijds de mensen met een zwaar probleem erop wijzen dat problemen oplosbaar zijn en anderzijds de groep van seksueel gepeverteerden, die van seksualiteit een dierlijk bevredigingsmechanisme maken, duidelijk maken dat seks en liefde bij elkaar horen.

Als anarchistisch schrijver heb ik een aantal eenvoudige verhaaltjes ik de dierlijke component van seksualiteit in contact gebracht met de kinderlijk-liefdevolle verlangens in de mens. De verhalen in de erotische bundel 'De Gouden Fallus' zijn zowel op een kinderlijke wijze vies als kinderlijk lief, en wie echt christelijk is (negentig procent van de mensen die zich 'christen' noemt valt binnen de algemene noemer antichrist!) zal na het lezen ongetwijfeld inzien dat worden als een kind het hoogst bereikbare is in een christelijk mensenleven...

De Gouden Fallus
Erotische sprookjes en verhalen voor jong en oud

George W. Bush: The Protector of Marriage
White House, february 2004

Eight years ago, Congress passed, and President Clinton signed, the Defense of Marriage Act, which defined marriage for purposes of federal law as the legal union between one man and one woman as husband and wife.
The Act passed the House of Representatives by a vote of 342 to 67, and the Senate by a vote of 85 to 14. Those congressional votes and the passage of similar defensive marriage laws in 38 states express an overwhelming consensus in our country for protecting the institution of marriage.
In recent months, however, some activist judges and local officials have made an aggressive attempt to redefine marriage. In Massachusetts, four judges on the highest court have indicated they will order the issuance of marriage licenses to applicants of the same gender in May of this year. In San Francisco, city officials have issued thousands of marriage licenses to people of the same gender, contrary to the California family code....

For all these reasons, the Defense of Marriage requires a constitutional amendment. An amendment to the Constitution is never to be undertaken lightly. The amendment process has addressed many serious matters of national concern. And the preservation of marriage rises to this level of national importance.
The union of a man and woman is the most enduring human institution, honoring -- honored and encouraged in all cultures and by every religious faith. Ages of experience have taught humanity that the commitment of a husband and wife to love and to serve one another promotes the welfare of children and the stability of society.
Marriage cannot be severed from its cultural, religious and natural roots without weakening the good influence of society. Government, by recognizing and protecting marriage, serves the interests of all.
Today I call upon the Congress to promptly pass, and to send to the states for ratification, an amendment to our Constitution defining and protecting marriage as a union of man and woman as husband and wife.
The amendment should fully protect marriage, while leaving the state legislatures free to make their own choices in defining legal arrangements other than marriage.

Democrats & Gay Marriage

On the proposed constitutional ban on gay marriage Wesley Clark told OutQ on Sirius Radio in August that he is opposed to and Amendment and believes recognizing gay couples should be a state issue.
" ..I think that this is a matter that really has to emerge from the people themselves, from states and localities as best as possible."
On the same program he was asked if he thought the Bush Administration was using the same-sex marriage issue as a diversion to shift the focus away from economic and foreign policy failures.
"Right after the Supreme Court ruling [Lawrence v. Texas] what we got was a hand grenade thrown out in terms of discussions of this ban on marriage..."
Clark also has distanced himself from President Bush's July characterization of gays as "sinners," stating, "I don't believe gays to be inherently sinful." (Source: Gay wired)

John Kerry has hinted that he might favor gay marriage if the idea were more popular politically and could win support in Congress.
"At this particular moment in time, I don't believe that exists," he said. "I don't support (gay) marriage itself because.... of how I view the world culturally." (Source: Alternet.org)

Why the Pentagon Needs Villains
Jude Wanniski - 21-1-2004

President Bush devoted almost half his hour-long State of the Union message to foreign policy and the war on terrorism. One of the points he made in justifying the pre-emptive war against Iraq was that it let the world know the U.S. would use its military might to get what it wants on matters of security. Here is how he put it:

"Because of American leadership and resolve, the world is changing for the better. Last month, the leader of Libya voluntarily pledged to disclose and dismantle all of his regime s weapons of mass destruction programs, including a uranium enrichment project for nuclear weapons. Colonel Qaddafi correctly judged that his country would be better off, and far more secure, without weapons of mass murder. Nine months of intense negotiations involving the United States and Great Britain succeeded with Libya, while 12 years of diplomacy with Iraq did not. And one reason is clear: For diplomacy to be effective, words must be credible, and no one can now doubt the word of America."

Mr. Bush might actually believe all this, but if he had been following developments in the Islamic world as long as I have he would have known that Libya and Qaddafi have been trying to reach a diplomatic solution to their differences with the USA for years -- ever since it became clear the Cold War was ending with their patrons in Moscow on the losing side. The same has been true of Iraq, Iran, North Korea and even Cuba.
The problem has always been what President Eisenhower loosely called the military-industrial complex.
That is, if the USA comes to terms with all the rogue states of the world who were aligned with Moscow or Beijing in the Cold War, there would no enemies to guard against or to defeat if they were deemed imminent threats. Public support for defense spending would dry up and the Pentagon would wind up living on crumbs, as it was in the 1930's... (wanniski website 2004)

Commentaar WD 2004

Jude Wanniski stelt in feite (in het tekstfragment hierboven) dat wij momenteel vechten tegen een zelfbedachte vijand, een vijand die er voor moet zorgen dat een oorlogseconomie (hij verwijst naar het militair-industriële complex) in stand kan worden gehouden.
De tienduizenden mensen die worden gedood en verminkt zouden er niet hoeven te zijn wanneer we gewone vredelievende mensen waren, die niet de behoefte voelen het kwaad dat we niet kunnen beheersen blindelings los te laten op gedemoniseerde anderen.
Heel terecht wijst ze er op dat de agressieve, op demonisering gerichte militaire macht die Amerika nu in stand houdt in de jaren dertig afwezig was.
En wat nu zo merkwaardig is dat juist in de jaren dertig het progressieve, anarchistische denken sterker dan ooit in de geschiedenis van Amerika aanwezig was.

Anarchisme is de vijand van anti-holistische denksystemen (zoals het primitieve monotheïsme dat momenteel 'joods-christelijk' wordt genoemd) en daarmee de ontkenning van al die vormen van religieus en ideologisch denken die de ene mens op grond van irrationele argumenten boven de andere mens plaatst.
Anarchisme kortom is verlichtingsdenken en hoort als zodanig thuis in een wereld die zichzelf 'democratisch' noemt. Niet het zogenaamde verlichtingsdenken van socialistische en liberale machtsdenkers, dat alleen diegene 'verlicht' noemt die voor de machtige 'partij' kiest, maar het op bevrijding gerichte denken van de mens die elk individu (dus ook het machteloze individu) belangrijk vind, zodat hij weigert het recht van de een de ander de onderdrukken (een recht dat ingebakken zit in elke vorm van kleinburgerlijk denken) te erkennen.

Er zijn maar weinig mensen die het begrip 'individuele vrijheid' serieus nemen. Altijd dringt de naar geld en macht verlangende potentaat en de dictator zich naar vormen met de eis dat een mens eerst een knieval moet maken voor de partij, voor God en voor het kapitaal, voordat hij mag spreken.
Een partijloze enkeling die weigert mee te doen met het spel van leugen en bedrog dat wij momenteel 'democratie' noemen kan op weinig meer rekenen dan afkeer en uitstoting.
Dat is de reden waarom ik als anarchistisch denker de aan het christelijke zionisme gebonden regering Bush afwijs. Niet omdat ik een antisemiet zou zijn, want een anarchist denkt nooit in termen van groepen, maar omdat ik het anti-anarchisme van de zionistische staat Israël afwijs.
De ontkenning van de socialistisch-anarchistische idealen die wel aanwezig waren binnen het vooroorlogse zionisme heeft de wereld alleen maar ellende gebracht.
Niet de onafhankelijke enkeling (anarchisme) en zijn verlangen op voet van gelijkheid met anderen om te gaan (socialisme) bepalen het denken in het zich 'democratisch' noemende Israël, maar het primitieve, dom makende groepsdenken, dat in iedereen die een vrije enkeling wil zijn een 'antisemiet' ziet.

George W. Bush, die zo dolgraag 'de vrijheid' wil verdedigen begrijpt maar niet dat hij de gevangene is van de zionistische onvrijheid.
Zodra Israël de anarchistisch-socialistische enkeling herontdekt is de mogelijkheid aanwezig dat de macht van het militair-industriële complex gebroken wordt.
In dat geval kan afstand worden gedaan van de de sadistische maakbaarheidsgedachte die de jaren zestig generatie (de babyboomers) de wereld geschonken heeft.
De neoconservatieven (the neocons) die George Bush tot hun loopjongen hebben gemaakt zijn de vertegenwoordigers van die anti-anarchistische collectivistengedachte.
Collectivisme is altijd mensen in een vorm dwingen, mensen 'maken' (kapot maken als dat noodzakelijk is). Vrijheid daarentegen is niet mensen 'maken', maar altijd mensen los maken'. Daarom wordt de Messias in oude wijsheidgeschriften niet een 'maker' genoemd, maar een 'verlosser'.
Die verlossingsgedachte impliceert dat de mens de gevangene is van oude vormen en gedachten, zodat er een vrij mens nodig is die aan kan tonen dat het in stand houden van tegen de vrije geest gerichte vormen niet nodig is.
Het zal duidelijk zijn dat een samenleving die het ontheiligende anarchisme ontkent nooit zoiets zal kennen als verlossingsdenken .
Een verlosser is altijd een anarchistische enkeling. In het Amerika van de jaren dertig zou hij zich thuis hebben gevoeld. In het moderne Amerika van Bush & Co echter is hij weinig meer dan een gevaarlijke rebel die de eenheid van het christelijke volk bedreigt...

De boef & de intellectueel
een onoverbrugbare tegenstelling?
Astrologisch commentaar, WD 2004

Op 15 januari 2004 werd Hans van Wieren (leraar & conrector) doodgeschoten door de 16-jarige leerling Murat D.. Een enkele kogel in het hoofd was genoeg om het intellect te doden en te vervangen door wat rumoerig lawaai, wat zinloze, onredelijke en vaak ook valse, want gespeelde, emoties - en natuurlijk ook (en eigenlijk vooral) doodgewone onverschilligheid, omdat het leven nu eenmaal - wat er ook gebeurt - verdergaat...

Het gesprek van de dag, 16-1-2004: "Wat er gebeurd is, is wel zo`n beetje duidelijk. Murat, de jongen die geschoten heeft, zat in de vierde klas van het vmbo. Hij was blijven zitten in de tweede. Hij en meester Van Wieren konden het slecht met elkaar vinden. Ze hadden altijd ruzie. Van Wieren hield toezicht in de kantine tijdens de pauzes. Hij lette erop dat leerlingen geen rotzooi trappen en geen sigaretten roken.
Op een dag klom Murat op een podium. Hij zou de leerlingen wel eens de waarheid vertellen over meester Van Wieren. Van Wieren gebruikte hem als pispaal, zei hij. Als er iets te bestraffen viel, bedoelde de jongen, deed Van Wieren het altijd bij hem. Maar Van Wieren pikte dit niet. Hij stuurde Murat naar huis.
Ook een week voor de schietpartij stuurt Van Wieren Murat weg. Murat is geschorst. Hij moet woensdag met zijn moeder op school komen om erover te praten. Maar zover komt het niet. Murat is dinsdagmorgen de hele tijd op school. Hij is onrustig en telefoneert voortdurend.
In een van die telefoontjes regelt hij een `pipa` zoals een pistool door sommigen wordt genoemd. Van dichtbij schiet hij meester Van Wieren door zijn hoofd. De meester valt bloedend op de grond."

Commentaar WD

Murat D. en Hans van Wieren zijn astrologisch gezien tegenpolen. Murat D. is geboren op 8 april 1987 in Den Haag. De Zon bevindt zich in het vuurteken Ram, de Maan in het vuurteken Leeuw: bij uitstek de combinatie van de actieve, bazige mens, die weigert zich te onderwerpen, helemaal al niet aan mensen die in fysiek opzicht als minderwaardig worden beschouwd.
Hans van Wieren is geboren op 18 september 1954. Zon in het intellectuele aardeteken Maagd en Maan in het intellectuele luchtteken Tweeling, zodat het geen wonder kan worden genoemd dat Van Wieren zich aangetrokken voelde tot de zich 'redelijk alternatief' noemende partij D'66, een politieke beweging die door socialistische actievelingen ('de rooien') alle jaren door als een minderwaardig politiek produkt werd afgeschilderd.

De woorden 'boef' en 'intellectueel' vormen een onoverbrugbare tegenstelling in een wereld waarin de MACHT tot RECHT wordt uitgeroepen. Want we kunnen allemaal George W. Bush en zijn neoconservatieve vrienden wel als grote bevrijdingshelden uitroepen, maar we vergeten dat de anti-intellectueel Bush op een hele simpele wijze een kanon uit zijn broekzak heeft gehaald, daarmee naar een ander is toegestapt en hem in zijn hoofd heeft geschoten...
Niks geen gepraat en gezever. Een kogel in je hoofd en oprotten. De ontkenning dus van 'het redelijke alternatief' en de dood van het intellect.
Waarmee ik maar wil zeggen dat een samenleving er maar beter voor kan zorgen dat boeven en intellectuelen niet als vijanden tegenover elkaar worden gezet.

Astro info
Mensen met de Maan in het teken Leeuw hebben een positief gevoel tegenover het leven. Ze zijn enthousiast en zijn op en tot optimist. Ze hebben altijd wel een zonnig gemoed. Ze staan in de belangstelling en voelen zich dan redelijk speciaal en bijzonder. Ze houden van luxe en genoeglijkheden. Ze willen graag in de belangstelling staan wat hen redelijk assertief maakt. Ze willen de beste mensen zijn die ze kunnen zijn maar dan verwachten ze wel van anderen dat ze hen ervoor bewonderen. Ze kunnen moeilijk tegen kritiek, zelfs al is die goed bedoeld, en ze kunnen er zeer gekwetst door worden.

Jezus & de Maagdelijke Moeder
Astrologisch commentaar WD 2004

Wie in het evangelie leest dat Jezus een Maagd-Kreeft-kind was (geboren uit een maagdelijke moeder), die zal (wanneer hij bereid is de astrologische interpretatie serieus te nemen) inzien dat Jezus geen aan eer en status gebonden machtsdenker was, maar een kind van 'de sociaal gerichte verlichting', een omschrijving die niet verwijst naar de Franse Revolutie, maar naar een religieus-wijsgerige beweging (het gnosticisme) die duizenden jaren geleden al vals-autoritair gedrag op een intelligente wijze wilde bestrijden. Niet via dwang- en terreurmaatregelen (de negatieve kant van de Franse Revolutie), maar via democratisering en verintellectualisering van religie, kunst en filosofie.
Zelfs het christelijke evangelie verwijst naar die stroming wanneer er wordt gesteld dat de mens alleen 'het koninkrijk der hemelen' kan bereiken wanneer hij of zij opnieuw geboren wordt uit Water (Kreeft-Maan) en Geest (Maagd-Mercurius).
Dat zou je de eeuwige strijd kunnen noemen tussen de altruïstische (naar verruiming van het bestaan strevende) intellectuelen (de gnostici) en de egoïstische (op verkleining van het bestaan gerichte) machtsdenkers (de oorlogszuchtige theocraten).

In Nederland heeft men in de jaren zestig die 'eeuwige strijd' afgeschaft. Geen mens weet meer wat het verschil is tussen de ruimdenkende gnosis en de bekrompen theocratie, en dat is dan ook de reden waarom de theocraten hier oppermachtig zijn en ons stiekem een sadistisch godsbeeld aansmeren (MACHT=RECHT), waar de intelligente enkeling zich nauwelijks tegen teweer kan stellen, omdat het bestaan van die sadistische God domweg wordt ontkend door vrome mensen die zich niet 'intellectueel' noemen, maar 'moralist' (lees: theocraat).
Pas wanneer er zich calamiteiten voordoen, zoals de dood van een leraar, die je - gezien zijn D'66 achtergrond - een intellectueel (of redelijk mens) zou kunnen noemen, gaan mensen zich heel even afvragen hoe het mogelijk is dat een sterke, gezonde, vitale jongen ertoe kan komen een intelligente ander te vermoorden.

Astrologisch gezien kan de tegenstelling leerling-leraar (zoals hierboven wordt aangegeven) worden omgezet in de tegenstelling gnosticus (Water-Lucht-mens) en machtsdenker (Ram = strijd en territoriumverdediging en Leeuw = eerzucht, ambitie, verlangen aanbeden te worden).
Dat de primitieve driften en instincten die dierenriemtekens in het leven roepen voor iedereen gelden laten de horoscopen van twee van Nederlands bekendste schrijvers zien.
De geboortehoroscopen van Willem Frederik Hermans en Harry Mulisch laten een Maanpositie zien die identiek is aan die van de agressieve schooljongen Murat D. en opvallend is dat de twee schrijvers op dezelfde primitieve manier eerzuchtig zijn als de jongen die zich door de leraar in zijn hemd gezet voelt.

"Ik wil aanbeden worden" en "Ik heb geschreven om wraak te nemen" (omdat ze me niet aanbaden). Dat zijn de twee onredelijke pijlers waarop het werk van Willem Frederik Hermans berust. De man was (net als Harry Mulisch) geen altruïst en vervaardigde daarom egoïstisch (op ego-vergroting gericht) werk.
Dat is de reden waarom ik in het verleden de boeken van Hermans en Mulisch heb verkocht, omdat ik als intellectueel overal voor wil vechten, behalve voor de egovergrotingsdrang van opscheppers en egoïsten.
De intellectuelen van D'66 - die zo graag 'een redelijk alternatief' willen vormen - zouden in feite hetzelfde moeten doen. Wegstappen uit een wereld van zichzelf vergrotende machtsdenkers en terugkeren naar een wereld waarin redelijke, tolerante mensen de waarde gaan inzien van de boodschap van een mens die 'moederlijke en maagdelijk' was - gericht dus op het kleine, het eenvoudige, datgene wat logisch begrijpelijk en verklaarbaar is.
De dood van de Mercurius-mens Hans van Wieren zou je een aanslag op 'de wereld van de gnosis' kunnen noemen. De egovergroter doodt de naar verlichting verlangende (kritische) intellectueel. En de theocraat (de pompeuze moralistische egovergroter) viert stiekem feest. (Zwolle 25-1-2004)

Democratie & Astrologie
een theoretische verhandeling (WD 2004)

John Kerry: Zon in Boogschutter, Maan in Tweeling, Ascendant Boogschutter
Wesley Clark: Zon in Steenbok, Maan in Ram, Ascendant Boogschutter
Howard Dean: Zon in Schorpioen, Maan in Tweeling, Ascendant Tweeling
John Edwards: Zon in Tweeling,Maan in Tweeling, Ascendant Tweeling

Hoewel de media in Nederland de laatste jaren alles op alles zetten om de wetenschappelijke waarde van de astrologie te bagatelliseren vanuit het drogargument dat astrologie de vijand van 'de wetenschap' zou zijn - hetgeen een radicale ontkenning en vervalsing van de werkelijkheid is - kan de astrologie een uitstekend hulpmiddel zijn bij het analyseren van de karakters van die mensen die in de toekomst worden geacht 'wereldleiders' te zijn.
Astrologie wordt vrijwel overal serieus genomen, behalve in die landen waar de theocraten de macht in handen hebben.
Theocratie (het claimen van goddelijkheid) en astrologie (de ontkenning van de goddelijke mens) zijn doodsvijanden van elkaar.
Dat is de reden waarom primitief-moralistische theocraten de astrologie tot instrument van de duivel hebben uitgeroepen, een godsdienstige vervloeking die sindsdien werd overgenomen door al diegenen die fundamentalistisch-theocratische neigingen hebben.

Wie wil weten of iemand liberaal is of niet moet vragen hoe hij tegenover astrologie staat. Verwerpt hij de astrologie, dan weet je vrijwel zeker dat hij een theocraat is, een aanhanger van de primitief-dualistische burgermansmoraal, die een hemel wil bouwen op de hel van een ander.
Juist omdat Nederland in veel opzichten een theocratie is, wordt de serieuze astroloog (de vijand van de kleinburgerlijke moraal) hier in een onderwereld geplaatst. Hij bestaat niet, mag niet bestaan en zal altijd door de valse (d.i. niet objectieve) moralisten aan de mensheid worden voorgehouden als 'het slechte voorbeeld', de vertegenwoordiger van de duivelse ('occulte') krachten die de goddelijke wereld van 'de goede mens' bedreigt.

Dat het negativisme van de astrologie wel meevalt bewijst het werk van Sigmund Freud, waarin wordt teruggegrepen op oude astrologische thema's, zoals de Eros-Thanatos-theorie (waarin de twee dierenriemtekens Stier en Schorpioen centraal staan).
Astrologie is in de eerste plaats karakteronderzoek en de waarde van de gemaakte analyses is daarom sterk afhankelijk van de intellectuele vermogens van diegene die zichzelf 'onderzoeker' noemt - een normaal verschijnsel dat binnen alle wetenschappelijke disciplines een rol speelt. Je hebt nu eenmaal studenten die 'cum laude' afstuderen en je hebt studenten die zichzelf met vijfjes en zesjes naar het einddiploma worstelen.
De vraag met welke wetenschapper je te maken krijgt is afhankelijk van het domme toeval. Met andere woorden: het woordje wetenschap is een uiterst relatief woord. Je hebt slimme wetenschappers en je hebt domme wetenschappers. Wie pech heeft ontmoet de dommen en hij zal hopeloos tenonder gaan in een wereld die weliswaar het mooie etiket 'wetenschappelijk' draagt, maar die in feite de ontkenning ervan is omdat de domme mens domweg niet weet wat een wetenschappelijke grondhouding is.
In een wereld waarin wetenschappers de domheid aanbidden kan astrologie een intelligent hulpmiddel zijn in de strijd tegen de domheid. Dat is eigenlijk de enige reden waarom ik mijzelf 'astroloog' noem...

Wie de boven afgebeelde horoscoopplaatjes bekijkt ontdekt dat de belangrijkste vier democratische presidentskandidaten (puur theoretisch gezien) onderverdeeld kunnen worden in de naar stabiliteit strevende toleranten (Clark-Terry: Steenbok-Boogschutter-typen) en de naar intellectuele onrust verlangende socialen (Edwards-Dean: Kreeft-Tweeling-typen).
Clark is agressiever dan Kerry vanwege de plaatsing van de Maan in Ram en de aanwezigheid van de strijdbare planeet Mars in het ascendanthuis.
Het teken Ram in combinatie met de zakelijk-gereserveerde Steenbok maakt een persoon minder geschikt voor beroepen waarin moet worden samengewerkt met anderen. Ram en Steenbok werken graag alleen, willen zich niet invoegen in de wereld van een ander en vinden het moeilijk adviezen van anderen te accepteren, een eigenschap die je rustig een slechte eigenschap mag noemen wanneer het gaat om de vraag of de betrokken persoon een 'goede president' kan zijn.
Kerry is softer en intellectueler ingesteld: Maan in het praatteken Tweeling en de naar samenwerking verlangende mystieke planeet Neptunus aan de top van de horoscoop geplaatst.
In de horoscopen van beide kandidaten speelt de planeet Jupiter (van oudsher de konings- of Jezusplaneet) een grote rol.
Clark: ascendant Boogschutter en Jupiter in huis 10. Kerry: Zon in Boogschutter en ascendant in Boogschutter, terwijl zowel Zon als Maan positieve aspecten maken met de planeet Jupiter, hetgeen bevorderlijk is voor de wil en het vermogen een eerlijke, rechtvaardige samenleving op te bouwen.
Dean en Edwards zijn sociaal ingestelde mensen met goede bedoelingen, waarmee je in Amerika niets kunt beginnen, zoals de goed bedoelende Kreeft George W. Bush (de man die ooit 'compassie' als ideaal formuleerde) heeft aangetoond. Daarom kan er maar beter voor Steenbok-Boogschutter typen gekozen worden.
Het teken Boogschutter zou je (nogmaals: puur theoretisch gezien) het ideale presidentsteken kunnen noemen, een teken dat in staat is het rauwe kapitalisme in te tomen en te vervangen door een orde die eerbied heeft voor traditionele Jupiterwaarden, zoals rechtvaardigheid, eerlijkheid, fair-play, openheid, verdraagzaamheid en de wil tegenstellingen te overbruggen in plaats van ze te scheppen. (28-1-2004)

Zie ook: Paars is de kleur van het Moederland

Kerry Voices Concerns for Justice System
March 8, 2003 - By Amy Lorentzen

[Voorwoord WD 2004: In een wereld waarin de macht tot 'recht' is uitgeroepen moet elke politicus die een strikte scheiding der machten verdedigt gesteund worden.
Hoewel huichelaars nog altijd proberen het besmeurde blazoen van Bush & Blair wit te wassen blijft het keiharde feit bestaan dat de aanval op wat Bush 'het kwaad' noemde niet de dictatuur vernietigd heeft, maar het recht.
De Bush campagnetrein kan weinig anders doen dan de tegenstander 'onverantwoordelijke linkse terreurpolitiek' in de schoenen schuiven. Het Recht wordt gedemoniseerd en de Macht verheerlijkt. Een reden om als democraat nog sterker het belang van de niet aan ideologisch-theocratisch denken gebonden rechtstaat te verdedigen.]

Senator John Kerry is concerned about the politicization of America's judicial system.
The Massachusetts senator, one of nine Democrats vying for his party's presidential nomination, used a speech at a Drake Law School banquet to highlight what he called a disturbing trend in the system.
He said a number of rights are being threatened because of politics mingling with the legal system, including President Bush's push to get conservative judges appointed to the bench.
"I don't believe we need conservative judges or liberal judges or anything but patriotic American judges who will enforce the laws and the Constitution of the United States," he said.
"Our courts should never be the wholly owned subsidiaries of any one political party, any one point of view, any one ideology or any one president."
Kerry reminded the law students that judges are appointed for life and insisted there is no room for politics in the nomination process.
"Whenever one party attempts to run judicial decisions into political debates, it causes all of our fellow citizens to doubt the independence of the courts and to question even the law itself," he said.

Terugblik: De Leugen Regeert

We Need to Learn to Be Self-Critical
Raid Qusti, Arab News, 21-5-2003

Journalists are a pain in the butt: that is something all of us know. They are the ones chasing people coming out of courts for interviews, chasing officials into buildings to take a quote or two, and they are always asking questions and trying to find answers. But ask any decent journalist in the world what he does for a living and the answer will come: Seeking the truth.
However, seeking the truth and reporting the facts, as we journalists know, comes at a cost. Mostly that can mean being hated by officials.
At other times it can mean being criticized for writing something that would be considered too bold for others to handle. But being a journalist or writer in Saudi Arabia, especially for a major Saudi English newspaper read worldwide, comes at double, if not triple the cost.
Though I knew that all along, it was only when I started writing about Saudi society and speaking about it candidly that I realized that self-criticism in Saudi Arabia is sometimes considered unpatriotic.
Why? Because as a Saudi writing in English, my writings, which criticize what I believe is wrong in our society, are considered by many here - especially the conservatives - as giving free ammunition to our enemies. In other words, instead of thinking of my critical columns as a force calling for change as others have, because I write it in English, many think that I am just airing our dirty linen before Westerners or foreigners.

Free ammunition to our enemies. Those were the exact words that were thrown at me by another Saudi. After congratulating me on my last piece, he said that he saw me on a program called Meet the Press, broadcast in the US. A Saudi government official was a guest on the show and was asked to respond to what I and other critical Saudis had to say about the need for reforms and the need to examine ourselves after the terrorist attacks in Riyadh.
He became defensive and accused me of giving free ammunition to our enemies by saying things that are critical of my country.
According to the logic of this person, I guess we Saudis - journalists or non-journalists - should stop writing anything critical about our society in our newspapers.

I am sorry to disappoint you. I am a journalist like my father and my grandfather before me. Journalism runs in my blood. I am also a Saudi citizen who is patriotic and loves his country. You or others might criticize what I and others say in the local press, but I remain defiant.
No country in the world can progress or develop without being self-critical.

Top News: Iraq's working women worry
Saddam tolerated them, but Muslim conservatives don't
By Sarah El Deeb, AP 27-1-2004

BAGHDAD -- With the backing of the U.S.-led coalition, Nidal Jreo was selected in July as the first woman judge in the conservative Shi'a Muslim city of Najaf.
Six months later, she has yet to take the bench. As she was about to take her oath of office, male lawyers barged into the ceremony, protesting that women had no business serving as judges. The ceremony was suspended, and her appointment remains on hold.

Many women professionals in Iraq fear that the gains they made during the early years of Saddam Hussein's Ba'athist secular rule -- in education, the work place and marital status -- are at risk from rising Islamic conservatism.

"If we don't reaffirm our right now, we won't be able to do it later," said gynecologist Lina Abood, 28, whose father was an opposition activist against Saddam.
Despite living in a dictatorship,women in Saddam's Iraq had more rights than many elsewhere in the Middle East.
They could vote, attend school, hold public office and own property. The regime guaranteed a woman the right to prevent her husband from taking a second wife -- permitted under Islam.
However, with the collapse of Saddam's nominally secular regime, the influence of Islamic traditionalists has grown, not only in the majority Shi'a community but also among the minority Sunnis.

Commentaar WD 2004: Wat we nog altijd niet willen toegeven is dat Saddam Hussein een vijand was van extreem rechts. Zijn verwijdering was een keuze voor een extreem rechtse vals-religieuze machocultuur.
De gevolgen van die keuze kunnen niet ongedaan worden gemaakt met behulp van vals moralisme en ordinaire leugens.

The Gilad Atzmon Interview
by Nessie, Tuesday January 27, 2004

[Israeli born musician Gilad Atzmon regards himself as a devoted political artist. He supports the liberation of the Palestinian people. In his writings on the issue, Gilad suggests a solution of one state for the many people based on equality and democracy.]

Zionism is deeply rooted in some serious lies, but this isn't very particular to Zionism. For instance, isn't "war against terror" a big lie? Isn't "American democracy" a big similar lie? Wasn't "weapons of mass destruction" a big, pathetic lie?
When one is involved with vicious immoral acts, one usually prefers to lie to oneself as well as the other. It is more likely that soon after, one would start to take one's lies seriously as if they are factually true.
This mode of behaviour is symptomatic in contemporary English-speaking cultures.

I don't know what "anti-Zionist artist" means, but I do know what "art" means, and I know what anti-Zionism is referring to.
Personally, I am a devoted anti-Zionist, and being an artist, my art reflects my views. I agree that art should shape reality. It is down to the artist to criticise and to suggest alternative perception of reality. It is down to the artist to expose the existential hidden layers of Being.
Nowadays, in the age of vast consumerism, when art and artists are entirely controlled by industrial "cultural" monopolies (corporate and governmental), this very artistic approach is almost impossible.
Artists are now demanded to produce fashionable "artifact" which conforms with market value system. Beauty isn't relevant anymore. We don't have John Coltranes, but rather Norah Jones and Kenny G.

For me being an artist is a war, a war against every convention, against any possible symbolic order, against any given syntax. Like before, the Jewish issue is completely irrelevant for me.

Flashback:
UN, Capable of Leadership
of Human Community: Khatami
Teheran Times, 16-3-2003

In a letter to United Nations Secretary General Kofi Annan in response to his felicitation to the president on 24th anniversary of victory of the Islamic Revolution, President Mohammad Khatami said, "I believe that the United Nations is capable of leadership of the human community toward peace and justice more than any other time."

[Iranian] President Khatami said that the current challenges to peace, security and justice have put human prosperity in jeopardy in the third millennium requiring multilateral approach to deal with them, adding that the United Nations is responsible for tackling such challenges through international consensus and cooperation.
"This road is clear, but, difficult. We and you saw the ugly face of terrorism in the year of dialogue of civilizations and cultures and, on the other hand, how the international campaign against terrorism has turned to violence, unilateralism and warmongering," he said.
"We should go ahead with efforts to bring about human prosperity…"