Regretful and suffused with sadness, So the Wind Won't Blow it All Away, Richard Brautigan's final novel prior to his death by suicide in 1984, strikes a more sombre note that the earlier work that made him a famous figure in the American beat scene of the 1960s.
Tracing the events leading ineluctably to the teenage narrator's accidental shooting of his best friend in post-World War Two Pacific West America, Brautigan employs the same elliptical word play and exhibits the same joy in the possibilities of language as in earlier works such as Trout Fishing in America.
However, the narrative is shot through with a sense of sadness for a lost way of life, the departure of childhood and the death of the American gothic, something Brautigan blames on television for the way it "crippled the imagination of America and turned people indoors and away from living out their fantasies with dignity".

So the Wind Won't Blow it All Away is hugely underrated in the Brautigan canon. Although the story is set in the 1940s, the elegiac tone places the novel firmly within the context of the 1980s when it was first published.
Brautigan took his own life two years after the novel's publication and the narrator's sense of alienation from modern America seems to mirror the way that his free-wheeling, free-associating sensibility had become hopelessly out of touch with the pervading culture of the time.
But that is precisely why this small, beautifully sad novel is so important. Whereas in earlier works, Brautigan's characters viewed the world with child-like fascination and amusement, in So the Wind Won't Blow it All Away he reverses the process by examining a child's world through an adult's sad and diminishing gaze. It's a summation of all that Brautigan had previously achieved but in the harsher, colder climate of the late 20th century. (Review by Jane Morris)

Zie ook: Mannelijk Zionisme
& Vrouwelijk Socialisme, en:
Ayn Rand & Objectivisme

De afgelopen week stootte ik bij toeval op een reeks familienamen, die mijn eigen achternaam, 'DUZIJN', in verbinding brengen met zaken die heel goed passen in het gevoelige kader van deze webpagina.
Gevoel hoort astrologisch gezien bij de watertekens Vis, Kreeft en Schorpioen, en dat betekent dat binnen een gevoelige wereld zaken als 'eigen huis en eigen familie' (Kreeft), 'spiritualiteit, mystiek en religie' (Vis) en 'magie, symbolische bezwering van de werkelijkheid' (Schorpioen) vanzelfsprekende gegevenheden zijn.

De naam 'Duzijn' kan via allerlei omwegen (een tocht door verschillende taalgebieden) teruggevoerd worden naar het Frankrijk van de 14e eeuw. Toen werd in het dorp Frelinghien dat deel uitmaakt van de grotere gemeenschap ('kanton') ARMENTIERES een zekere JEHAN DE SAINS geboren, die gezien kan worden als de stamvader van een reeks families die namen dragen als De Sains, Desain, Dessijn, Deseijn en Duzijn.
De naam 'SAINS' verwijst naar een klein dorp in Bretagne, een dorp dat oorspronkelijk weinig meer was dan de woonplaats van een kleine religieuze gemeenschap die zichzelf 'Parochie van de heiligen (Sainz)' noemde.
JEHAN DE SAINS vestigde zich - zoals gezegd in Frelinghien, dat deel uitmaakte van het kanton Armentières.

Wikipedia info: Het dorp Armentiers (naam op de Mercatorkaart uit 1540) werd in 869 al genoemd als Atramentarias. Het maakte deel uit van het graafschap Vlaanderen en lag eeuwenlang op de grens tussen het Nederlandssprekende en het Franssprekende deel van het graafschap. In juni 1518 brandde het stadje in vier uur geheel af. Van de 1300 huizen bleven er slechts drie gespaard. Het stadje werd in 1668 bij Frankrijk ingelijfd, samen met Rijsels-Vlaanderen.

Dat ik die gemeente en/of gemeenschap zo nadrukkelijk noem is te danken aan het feit dat ze beschikt over een heraldisch wapen dat elementen bevat die in mijn website sterk benadrukt worden: De Zon, de Maan en een leliesymbool ('Fleur de Lis'), dat 'de drie-eenheid' (of: de drie koningen) symboliseert (zie de foto).

Legend
The English translation of "fleur-de-lis" (sometimes spelled "fleur-de-lys") is "flower of the lily." This symbol, depicting a stylized lily or lotus flower, has many meanings. Traditionally, it has been used to represent French royalty, and in that sense it is said to signify perfection, light, and life.

Heraldry :
In the twefth century, either King Louis VI or King Louis VII (sources disagree) became the first French monarch to use the fleur-de-lis on his shield.

Religion and War
Joan of Arc carried a white banner that showed God blessing the French royal emblem, the fleur-de-lis, when she led French troops to victory over the English in support of the Dauphin, Charles VII, in his quest for the French throne.
The Roman Catholic Church ascribed the lily as the special emblem of the Virgin Mary. Due to its three "petals," the fleur-de-lis has also been used to represent the Holy Trinity (Bron).

Zie ook: Trias Politica

Een vrijheidsboom of vrijheidspaal is een boom of houten paal die symbool staat voor vrijheid en democratie.
De vrijheidsboom was een veelgebruikt symbool van de vernieuwde maatschappij die bewerkstelligd werd door de Franse Revolutie. Ook stond het symbool voor vergelijkbare omwentelingen in andere landen, zoals de Bataafse Republiek in Nederland.

De vrijheidsbomen van de Franse Revolutie werden tijdens een ceremonie in het midden van het centrale plein van een plaats geplant of geplaatst. Vervolgens werd er feestelijk omheen gedanst. Bovenaan de vrijheidsboom hing meestal een vaandel, vaak rood. Soms werd ook een Frygische muts van de paal gehangen als vrijheidssymbool.
De vrijheidsbomen werden gedecoreerd met vlaggen, bloemen, linten, lichtjes en allerlei andere versierselen. Ze werden vereerd en dienden als een verzamelpunt en een soort altaar voor de revolutionaire beweging.

"En er werd een groot teken gezien in de hemel: een vrouw, getooid met de Zon, en de Maan was onder haar voeten, en op haar hoofd was een kroon van Twaalf Sterren." (Johannes Evangelie, 12:1)

Andalusia - A Missing Chapter

In the eighth century most of Spain became Islamic... Andalusia or al-Andalus, which occupied more of the Iberian peninsula than does the modern Andalusia, was an Islamic country from the eighth through the early thirteenth centuries, and in the kingdoms of Granada and Valencia, Islam survived well into the sixteenth century.
Al-Andalus is a missing chapter in the history of Europe. During the caliphate and taifas periods (tenth and eleventh centuries), cosmopolitan, literate, prosperous Andalus was the leading civilization anywhere around the Mediterranean. It has also been described as the homeland of Arabic philosophy and poetry.
While the culture was officially Arabic, the number of pure Arabs was small; there was a much larger number of North African Berbers mixed with a native population of Iberian, Phoenician, or other origin. Women captured during raids on the Christian states were also an important demographic element.

Al-Andalus had many links to Hellenistic culture, and except for the Almoravid and Almohad periods (1086-1212), it was hedonistic and tolerant of homosexuality, indeed one of the times in worldhistory in which sensuality of all sorts has been most openly enjoyed. Important rulers such as Abd ar-Rahman III, al-Hakem II, Hisham II, and al-Mutamidopenly chose boys as sexual partners, and kept catamites.
The poetry of Abu Nuwas was popular and influential; the verses of poets suchas Ibn Sahl, Ibn Quzman, and others describe an openly bisexual lifestyle. (Webinfo)

CIA Plans New Secret Police Force In Iraq
to root out Ba'athist regime loyalists
Julian Coman, The Telegraph 4-1-2004

WASHINGTON -- Nine months after the demise of Saddam Hussein's regime, Iraq is to get a secret police force again. The Bush administration is to fund the new agency in the latest initiative to root out Ba'athist regime loyalists.
The force will cost up to $3 billion ( 1.8 billion) over the next three years in money allocated from the same part of the federal budget that finances the Central Intelligence Agency.
Its ranks are to be drawn from Iraqi exile groups, Kurdish and Shi'ite forces - in addition to former mukhabarat agents who are now working for the Americans.
CIA officers in Baghdad are expected to play a leading role in directing their operations.
A former United States intelligence officer familiar with the plan said: "If successfully set up, the group would work in tandem with American forces but would have its own structure and relative independence.
It could be expected to be fairly ruthless in dealing with the remnants of Saddam."

The Pentagon and CIA hope to organise the various and sometimes competing groups into a single force with the local knowledge, the motivation and the authority to hunt down pro-Saddam resistance fighters.
According to officials in Washington, the new agency could eventually number 10,000. Initially at least, salaries will be paid by the CIA, which has 275 officers on the ground in Iraq.
Former CIA officials compare the operation to the Phoenix programme in Vietnam, which was launched in 1967. That programme sought to destroy the civilian infrastructure supporting the Vietcong through assassinations and abductions secretly authorised by Washington. (By Julian Coman)

Iraanse en Iraakse Knevelianen zijn geen aardige mensen. Zo oppervlakkig gezien is er natuurlijk niks mis met Andries Knevel. Een aardige man die op zijn eigen primitief-religieuze wijze redelijk tolerant genoemd kan worden, maar zodra het vraagstuk van de intellectuele onafhankelijkheid ter sprake wordt gebracht valt er een loden scherm neer tussen hem en de ander. En het is dat loden scherm dat de vrije geest onderscheidt van de onvrije geest. De vrije geest breekt muren af. De onvrije geest bouwt muren op.

De meeste mensen realiseren zich niet dat ze in een door muren omgeven wereld leven. Het is daarom de taak van een vrije geest - een man die in oude esoterische geschriften 'ziende' wordt genoemd - hen er op te wijzen, noodgedwongen ook, omdat een vrij mens uiterst eenzaam is een wereld waarin iedereen zich verschanst heeft achter dikke muren.
Het alleen zijn in een menselijke doolhof is het kernthema van alle werkelijk belangrijke literaire geschriften en dat is ook de reden waarom de gnostische literatuur wereldliteratuur is, of beter gezegd, wereldliteratuur zou moeten zijn.
In Nederland waren de enige twee schrijvers die belangstelling hadden voor de gnostiek Willem Frederik Hermans en Gerard van het Reve.
Beide mannen legden de nadruk op het dodelijke alleen zijn dat verbonden was aan hun geestelijke kennis. Van het Reve kon de eenzaamheid niet aan en besloot daarom het hoofd in de schoot te leggen en zich uit te leveren aan Roomse kettermoordenaars, een woord dat mogelijkerwijze hard klinkt, maar dat in feite weinig meer is dan een verwijzing naar een harde waarheid. De Roomse kerk heeft namelijk de gnosis vernietigd (Antoine Bodar spreekt over puberale onzin ) en een liberale intellectuelenbeweging omgezet in een autoritaire, anti-intellectuele geloofsbeweging.
Khatami (intellect-dialoog), anders geformuleerd werd vervangen door Khamenei (jihad-revolutie). Rede wordt onder geloof geplaatst, zodat een wereld ontstaat waarbinnen van alles mogelijk is, behalve het doorbreken van de muren die mensen van elkaar gescheiden houden.
Vrije samenlevingen hebben wij sinds de val van de Egyptische en Mesopotamische koninkrijken eigenlijk nooit meer gekend.
De beschaving (die onlosmakelijk gekoppeld is aan een liberaal polytheïstisch godsbeeld) ligt ver achter ons. Wij, democratische monotheïsten (een combinatie die niet mogelijk is!), bezitten een paar vervallen, glansloze kerken en moskeeën, waar de Egyptenaren en de Mesopotamiërs wetenschappelijke observatoria en miljoenen kleine huisaltaren bezaten.
Wij hebben van de sterren een krankzinnige monsterlijke God gemaakt, die in zijn eentje alle macht bezit. De Egyptenaren kenden een liberaal, polytheïstisch wereldbeeld, waarin elk mens op zijn eigen wijze met God bezig was, binnen een maatschappij waarin de overheid het symbool was van de eenheid.
Binnen het Egyptische wereldbeeld konden mensen goden zijn, geen onderdrukkende goden, die elke enkeling die een eigen godsbeeld ontwikkelt het gesticht injagen, maar vrijzinnige, liberale goden, die het Amerikaanse E Pluribus Unum principe serieus namen.

Bush & Blair zijn momentel de vijanden van de polytheïstische eenheid, hetgeen ook begrijpelijk is omdat zij het Israëlisch-nationalistische Zionisme steunen, en de essentie van dat Zionisme is nu juist dat een enkel volk tot God wordt uitgeroepen, geen liberale God, maar een sadistische empathieloze God die geen gelijken naast zich duldt.
Zionisme heeft religieus (spiritueel) denken en intellectueel denken uit elkaar getrokken. Wat zich 'intellectueel ' noemt weet helemaal niets van de geestelijke werkelijkheid waar alle geleerden uit de oudheid naar verwijzen.
Daarom kan het gebeuren dat wij nu op een verwaande wijze alle intellectuelen, filosofen en kunstenaars uit de oudheid 'dom' noemen. En daarom ook denken we dat Amerika 'het land van de vrijheid' is, terwijl elk zinnig mens weet dat een land dat geregeerd wordt door roofkapitalisten en godsdienstwaanzinnigen het tegendeel is van een vrije cultuur.
Amerikaanse vrijheid is doodgewone schijnvrijheid, omdat geen enkele Amerikaanse militair in staat is een geestelijke band aan te gaan met een vrije, verlichte geest.
Alleen diegene die sterk en blind is mag zich vrij noemen. Wie een klein beetje licht in zijn hoofd ontdekt - en als gevolg daarvan zwak is in een wereld waarin het recht van de sterkste geldt - weet dat alles nep en bedrog is en dat hij in Amerika nooit en te nimmer vrij zal zijn, zoals vrijheid altijd een zinloos begrip is in een wereld waarin de intelligente mens de domheid moet dienen.

Als anarchistisch e outsider weet ik wat het betekent om de slaaf te moeten zijn van de domheid. Mijn noodlot is altijd geweest dat ik op een eenzijdige manier intelligent en gevoelig ben, hetgeen tot gevolg had dat de dommen en de sterken met een plaat voor het hoofd op een eenzijdige manier over me heen liepen, zodat ik in een 'vrij democratisch land' de rol moet spelen van ziek mens , een machteloze enkeling waar niemand medelijden mee heeft, omdat in een wereld waarin de domheid en de macht een verbond gesloten hebben de verwaande, principeloze dader altijd wordt beloond, terwijl het slachtoffer alleen maar straf ontvangt.
Dat is de reden waarom ik me persoonlijk betrokken voel bij het Midden-Oostenconflict, omdat ik zie dat de zwakke partij die het intellectuele gelijk aan zijn zijde heeft voortdurend wordt bestraft, terwijl de dommen, de machtsaanbidders en de godsdienstwaanzinnigen elkaar voortdurend belonen - daarbij geholpen door een immense groep opportunisten die maling hebben aan alles, zolang ze maar een fijn, onwetend leventje kunnen leiden.

Saddm Hussein was een dictator, maar geen monster. Hij heeft een aantal fouten gemaakt, maar die fouten liggen allemaal beneden de 1992-grens. Vanaf 1992 heeft hij zich in feite uiterst keurig gedragen en de economische chaos en de daarbij behorende honderdduizenden slachtoffers zijn allemaal een product van het irrationele JIHAD-denken van sjiieten, kapitalisten en zionisten, die alles in Irak willen opbouwen, behalve een wereld waarin het vrije, naar sociaal gedrag verlangende intellect zegeviert.
Het doel van het meedogenloze sanctiebeleid van Amerika en Engeland was Saddam Hussein in de ogen van zijn volk slecht te maken. Maar Saddam wist zichzelf te handhaven, zodat de slechtheid als een boemerang terugkeerde naar Amerika en Engeland (zij werden door links van genocide beschuldigd), hetgeen de rechtse leiders van die landen (Tony Blair voorop) tot de overtuiging bracht dat de enige manier om zichzelf weer absoluut goed te maken was de eigen slechtheid af te wentelen op Saddam Hussein. Hetgeen nu dan ook gebeurt.
Samen met Sjiitische terreurbewegingen (Islamitische revolutionairen die alle jaren door aanslagen hebben gepleegd in Irak - aanslagen die het instandhouden van een politiestaat noodzakelijk maakten) scheppen zij nu een primitieve dualistische wereld (een door de CIA geleide politiestaat) waarin macht recht is, hetgeen betekent dat het woordje democratie een zinloze frase geworden is.
Wie in een macht is recht wereld de goede democraat wil spelen zal er niet aan kunnen ontkomen een politiestaat op te bouwen, een kille, harde vals moralistische staat waarin de meerderheid de minderheid op de meest verschrikkelijke wijze onderdrukt: onzichtbaar natuurlijk, zoals ook de verpaupering en vernietiging van joden tijdens de tweede wereldoorlog zich afspeelde in afgezonderde gebieden waarvan de meeste mensen niets afwisten.
In zo n vals moralistische wereld valt als intelligente eenling niet te leven. Dat is de reden waarom Gerard Reve 'Rooms' werd, terwijl Willem Frederik Hermans zich 'Koning Eenoog' noemde, een man dus met beperkte kennis die er zich over verbaasde dat blinde ideologen de weinige kennis die hij bezat op een fanatieke wijze afwezen.

Het zwarte wereldbeeld van Hermans kun je gnostisch noemen. Het is een wereld die gebouwd is op leugens en intimidatie. Maar waar Hermans het ene oog hardnekkig dicht houdt (hij noemt zichzelf een Koning Eenoog in het rijk der blinden ) daar doet de gnosticus het andere oog open, hetgeen hem er toe beweegt te stellen dat de wereld van het dualistische kwaad overwonnen moet worden.
Macht is recht denkers, zo stelt de gnosticus, bouwen een leugensysteem op, waarin angst de motor van de moraal is. Zodra mensen niet meer bang zijn voor de overheid (er niet de slaaf van zijn) valt het leugensysteem aan duigen en kan een werkelijk sociaal rechtssysteem in het leven worden geroepen waarin leugens en angst niet meer de drijvende krachten zijn.
Gnostisch denken is dus in feite uiterst modern bevrijdingsdenken en dat is ook de reden waarom intelligente mensen de gnosis zien als de voorloper van het moderne existentialisme, een levensvisie die net als de gnosis tamelijk zwart gekleurd is, en die derhalve ook wijst op de noodzaak de mens er bewust van te maken dat zijn onwetendheid een sociale hel in stand houdt.
"De hel", stelt de Franse schrijver-filosoof Jean-Paul Sartre in een van zijn geschriften, is de ander . En dat is nu juist het principe dat de centrale kern vormt van de gnosis. Juist door de atomisering van de maatschappij, het feit dat iedereen eenzame tochten maakt door een gigantische doolhof waarin niemand zich realiseert wat er met de ander gebeurt, ontstaat er een wereld waarin (zoals Willem Frederik Hermans het uitdrukt) alles met ons kan gebeuren. Wat vandaag goed is kan morgen absoluut slecht zijn, omdat niet de wetende mens, maar de grillige machtsmens ons levenslot bepaalt.
Onwetende mensen handelen altijd vanuit een beperkte levens- en werkelijkheidsvisie. De inval in Irak was niet het resultaat van uitgekiend wetenschappelijk denken, maar het product van een door obsessies gevoede gril, een zotte ingeving van een aantal anti-intellectuelen die zich vrij noemen, maar die zich niet realiseren dat hun keuze voor het anti-intellectualisme ('de Here Jezus' en de Joodse staat ) van hen geestelijke zombies heeft gemaakt, mensen die de religieuze jihad boven het (existentialistische) verlichtingsdenken plaatsen.
George Bush en Khamenei, zo kun je stellen, helpen momenteel elkaar, zodat Khatami en Saddam Hussein (die allebei even verlicht en even schuldig zijn) tot schertsfiguren worden gedegradeerd.

Wie daarom een betere wereld wil opbouwen zal moeten kiezen voor een systeem waarbinnen primitief-religieuze wereldverbeteraars niet langer de baas zijn. Zo'n systeem wilde de Verenigde Naties zijn. Een gebrekkig, maar wel een seculier (en daarom een niet-dualistisch systeem), dat weliswaar op allerlei manieren geremd werd door aanhangers van blind machtsdenken, maar dat in ieder geval een intelligente uitzondering vormde in een wereld vol religieuze fanatici.
Het feit dat de godsdienstwaanzinnigen een intelligent instituut om zeep hebben geholpen zou ons met schrik en beven moeten vervullen. Maar het tegendeel is het geval. We zijn blij dat het ouderwetse dualisme in ere is hersteld. We hoeven onszelf niet schuldig te noemen. We kunnen weer afwentelen en al het kwaad in zondebokken projecteren. We hebben - zo kan gesteld worden - het concentratiekampdenken van Adolf Hitler, dat we in 1945 verslagen dachten te hebben, aan de macht gebracht.

Zag u vandaag in het reformatorisch dagblad ook die advertentie, vrienden? Ik heb het over een advertentie die nieuwe DVD s aanprijst. Misschien hebt u het anders wel gezien in het blad Visie en als u het desondanks toch niet gezien hebt, ja dan hebt u eigenlijk niets gemist. Immers, de redacteuren van deze beide bladen waarin mijn columns overigens ook verschijnen, hebben hun werk niet goed gedaan, vrienden.
Zij lieten toe dat er reclame gemaakt worden kon voor een Godslasterlijke film. Ik heb het dan over de film Bruce-Almighty.
In mijn eigen blad Visie van de EO, werd de film door recensent Ad de Boer gekscherend beschreven als een heerlijk supermarktgodsdienstuitstapje . Volgens Ad was hier sprake van een heuse familiefilm , geschikt voor alle leeftijden . Een aanraden dus, vrienden?
Een heftig benadrukte 'nee' is mijn antwoord! Immers, de heilige God, onze schepper, Hem, de almachtige onderhouder, wordt in deze film uitermate goedkoop voorgesteld en neergezet en daarmee slaagt de film niet in de toets van het eeuwigblijvend Woord van Hem! Immers, Hij is heilig en Hij dient dan ook als zodanig aanbeden te worden. En dat is belangrijk, vrienden.
In de zondige film gaat Hij met vakantie en overhandigt Hij Zijn Almacht voor een week aan een zondig mens. Deze film maakt van heel Zijn almacht een grote grap , vrienden! Hij wordt voorgesteld als een menselijke gedaante en daarmee al dient de oprechte gelovige reeds een groot probleem te ondervinden. Immers, wie de HC goed kent, die weet dat in de Heidelbergse Catechismus, Zondag 46, belijdenis 121 van ons eist dat we nooit en te nimmer aards denken mogen gaan over Hem, onze enige Hemelse majesteit, vrienden.
Het idee achter de film zal natuurlijk wel zijn: wat zou u doen als u Hem was? of iets dergelijks. Echter, we mogen diezelfde Hem, de Onbewogene, nooit zomaar van Zijn Troon aftrekken om onszelf aan Hem gelijk proberen te stellen gaan, vrienden.
Heiligschennis zou dan immers het gevolg zijn! En om Hem dan ook nog eens 'komisch' voor te stellen, ja dat is een verlaging van heel Zijn Goddelijke Heerlijkheid, vrienden. (Andries Knevel 10-12-2003)

Onheilig commentaar: We zijn allemaal de vrienden van Andries. Maar owee! wanneer we anarchisten en grappenmakers willen zijn. Dan breekt de hel los. Dan zijn we ineens geen vriendjes meer van 'heb uw vijanden lief' predikende Andries.., die gelooft in een 'heilige god'...

They say the war ended in April, but it didn't end in April. April was just the beginning of another set of horrors - watching Baghdad burned and looted by criminals - seeing the carcasses of burnt cars and the corpses of charred humans on the roadside - watching the tanks and Apaches shoot right and left - realizing that it had turned from a war into a full-fledged occupation.
So we sat, the last few hours, thinking about the last few months and making conjectures about the future. In the background you could hear a few explosions, some gunfire, helicopters and planes... (Bron)

I say unto you, that what I am teaching you is authentic existentialism, and what in the West is thought to be existentialism is only accidentalism. I am teaching you how to come in contact with existence, how to find out where you are connected, wired with existence. From where are you getting your life moment to moment? Where is your intelligence coming from? If existence is unintelligent, how can you be intelligent? Where will you get it from?
Zen is the method to go beyond mind. So we will be discussing God and Zen together. God has to be negated, and Zen has to be planted deep in your being. The lie has to be destroyed and the truth has to be revealed. That's why I have chosen God and Zen together. God is a lie, Zen is a truth .
It is absolutely necessary that God should be dead. But I want you to know my understanding. It was good of Friedrich Nietzsche to declare God dead. I declare that he has never been born. It is a created fiction, an invention, not a discovery. Do you understand the difference between invention and discovery? A discovery is about truth, an invention is manufactured by you. It is man-manufactured fiction . (Osho website)

Commentaar WD 2004

Hoewel veel mensen de doodverklaring van God beschouwen als een nihilistische daad (waaraan, afhankelijk van de levensovertuiging van de betrokkene, een positieve of negatieve waarde wordt toegekend) moet de stelling van Nietzsche in de eerste plaats gezien worden als een noodzakelijke stap in een proces dat 'geestelijke bevrijding' wordt genoemd.
Nietzsche was geen nihilist, verafschuwde het nihilisme in feite, maar een bevrijder die afgoden wilde vernietigen, om de mens (natuurlijk in de eerste plaats zichzelf, want in fysiek opzicht was hij het tegendeel van een genie) weer in contact te kunnen brengen met de vitale levensbronnen waarvan hij zich via de overgave aan een leugenbeeld heeft afgesneden.
Wie ziet hoe joodse en christelijke Zionisten op een werkelijk maniakale wijze alle regels en wetten van het recht overtreden en ontkennen, alleen maar om hun leugengod in stand te houden, die realiseert zich dat het doden van goden een absolute voorwaarde is om een situatie te bereiken die religieuze mensen 'mystieke eenheid' noemen.
Het feit dat zionisten afgodendienaren van zich zelf hebben gemaakt bewijst dat ze niets hebben begrepen van hun joods-spirituele verleden, dat ondanks de vernietigende invloed van de theocraat EZRA zijn serieuze (en mystieke) kern nooit verloren heeft.
Waarom de atheist Theodor Herzl uitgerekend uit het rijke joodse verleden 'het beloofde land' als afgodsbeeld gekozen heeft zal altijd wel een raadsel blijven. De meest waarschijnlijke reden is dat Herzl via de overname van een religieus-spirituele term de joodse gemeenschap voor zijn antispirituele activiteiten wilde winnen - een daad die helaas groot succes heeft gehad...

Als spirituele uitdrukking kan 'het beloofde land' op een zinvolle wijze naast Boeddhistische begrippen als 'verlichting' of 'nirwana' geplaatst worden, spirituele zijnstoestanden die een overwinning betekenen van de oude mens en de mogelijkheid een nieuwe zijnstoestand (existentie) op te bouwen.
Zonder de koppeling aan spiritualiteit echter wordt de term een lege frase die - juist omdat het een zinloos idool is - de dood van God bewerkstelligt, maar dan een dood die niet naar verlichting voert, maar naar waanzin.

"Drop the lies and make some effort to go inwards to find the truth. That is the whole science of Zen. That's why I have entitled the series, "God Is Dead, Now Zen Is the Only Living Truth." If God is dead and you don't come close to the experience of Zen, you will become insane. Your sanity depends now only on Zen, that is the only way to find the truth. Then you are absolutely related with existence, and you are no longer a puppet, you are a master." (stelt de Bhagwan)

De Bhagwan is een denker die mystiek en moderne wetenschap en filosofie aan elkaar probeert te koppelen. Daarom heb ik het altijd merkwaardig gevonden dat hij in het Hollandse polderland zo negatief werd behandeld. Een paar vreemde malloten zoals Ramses Shaffy & Albert Mol trokken de oranje plunje van de Bhagwan aan, maar de rest sukkelde verder in een ouderwetse rode marxistenjas of een van kilo's mottenballen voorzien uniform van 'de Jantjes', die net als de marxisten een gruwelijke hekel hadden aan alles wat volgens hen in de Bhagwan was.
Marxisten en agressieve rechtse Jannen , dat is het beeld dat ik voor me zie wanneer ik aan de jaren zeventig terug denk. En toch waren de malloten Ramses Shaffy & Albert Mol veel belangrijker, omdat zij degenen waren die het spirituele begrip 'existentie' inhoud probeerden te geven, een begrip dat in het evangelie terug te vinden is onder de naam 'leven'.
Wanneer Jezus van Nazareth zegt dat hij 'de weg, de waarheid en het leven' is, dan stelt hij daarmee in feite dat je alleen maar via hem God kunt ontmoeten, hetgeen in feite hetzelfde is als beweren dat je God dood moet verklaren.
Jezus zien als existentiefilosoof is echter onmogelijk, omdat we in een wereld leven waarin de Godverklaring van Jezus gezien wordt als een heilige, onaantastbare koe.
Iedereen die Jezus wil ontheiligen door zichzelf 'Christus' te noemen (een opdracht die de Bhagwan zijn leerlingen meegeeft) wordt gezien als een gestoord buitenbeentje dat gemeden dient te worden, terwijl die daad in feite de mystieke concretisering is van de Nietzscheaanse opdracht God te doden.
Hollanders - kakelende lieden die bloembollen kweken en op klompen vol met wijwater lopen - hebben daar echter geen boodschap aan...

Anwar El-Sadat is geboren op 25 december 1918 in de Egyptische plaats Abu Mit Al Kaum, 's morgens rond half een.
Die tijd levert bovenstaande geboortehoroscoop op, waarin de drie planeten Saturnus (vader - wetgever - Mozes), Maan (moeder - zorg - Levi) en Jupiter (recht - wijsheid - waarheid) een dominante plaats innemen.

Opvallend detail in de horoscoop van Sadat is de plaatsing van de Maan in het dierenrieteken Maagd. Religieuze mensen geloven in de maagdelijke geboorte van de Messias. Omdat het denken in de oudheid 'astrologisch denken' was, ligt het voor de hand die uitdrukking astrologisch te duiden. Wanneer de Maan, die de Moeder symboliseert, in het teken Maagd staat, kan gesproken worden over een 'Maagdelijke Moeder'.

If only [the great powers] would give human rights a chance...

"Human rights are universal rights. They constitute a single entity. Human beings need to enjoy political, civil, social and cultural rights, all at the same time. And this has always been Egypt's position in the United Nations since the Cold War began.
The division [on this issue] was invented by the superpowers, not by us. It was the Americans versus the Soviets. The one had political rights as its baby, the other socio-economic rights. So human rights became very polarised.
If only [the great powers] would give human rights a chance, instead of using them as a political weapon to wield against one another, then we wouldn't have all these massacres around the world." Mervat Tellawi Al_Ahram Weekly 1999

Arab States Must 'Speed Up Integration'
The Daily Star: 12 June, 2003

Tellawi also commented about the future of Iraq after the war. "There is a lot to be done so that Iraq returns to normalcy," Tellawi said, adding that the average income in Iraq fell to $400 year from $3,800 in 1984. (Bron)