Anarchisme & de Wet
Commentaar Wim Duzijn 2002

Citaat: "Kan iemand schuldig worden bevonden op grond van zijn denkbeelden? Op fouten op het intellectuele, morele vlak staan wettelijk geen straffen. In een democratie mag je denken wat je wilt. Het wordt wel verwijtbaar als je willens en wetens de waarheid negeert omdat het je politiek gezien niet uitkomt..." Martin van den Heuvel, VK 9-12-2000.

Filosoferen, gezien als radicaal kritisch doordenken, is in ons land verboden.
Wie zichzelf 'denker' noemt wordt hier weggehoond. Ons land heeft dan ook geen denkers. Wel aangepaste clowns die zichzelf 'filosoof' noemen.
Deze clowns stellen doodleuk dat filosofie 'nadenken over alles' is, behalve over 'New Age'. Waarmee zij hebben aangetoond dat zij geen denkers zijn, want iedere denker die het begrip 'alles' met behulp van primitief-moralistische onzin probeert in te dammen bewijst dat hij een gemakzuchtige polderdenker is, iemand die met behulp van een grote schep zand een stukje gebied voor zichzelf afbakent dat hij 'het koninkrijk der Hollandse filosofen ' noemt. Alles wat buiten de dijk ligt bestaat niet.
Dat gelijkstellen van 'alles' aan 'niets' noemt men in de polder 'ALLES'! En daarom is alleen hij in de polder groot, die NIETS is.

Nu we dat weten, dat in de Hollandse Polder niet over de dijken heengekeken mag worden, kunnen we ons richten tot die mensen die niet mogen bestaan, de uitzonderingen die de moed durven op te brengen de dijken door te steken, mensen die zich realiseren dat je beter kunt verzuipen dan te moeten leven in een muffe wereld waarin elke creatieve gedachte gesmoord wordt in de ranzige stromen boter die in brede stralen van de hoofden van de hoofden der polderbewoners afdruipen.
Wie een beetje non-conformistisch is ingesteld zal het heerlijk vinden om te mogen praten met het zijnde dat niet mag ZIJN. Je praat als het ware met God.
God IS, zeggen ze, maar hij mag niet ZIJN. God moet in Holland boter verkopen en wie geen boterverkoper is slaan we dood.
Holland heeft altijd handel gedreven. Met handel zijn we groot geworden. Met handel worden we geboren en met handel gaan we de kist weer in.
Daarom had Jezus van Nazareth tweeduizend jaar geleden waarschijnlijk zo'n immense hekel aan handelaars. Hij zag in een visioen de Hollandse polders voor zich en in een opwelling van woede joeg hij de handelaars met behulp van een dikke lat de tempel uit!

Ik ben geen handelaar. Ik verkoop waren die door de Hollandse goegemeente onzichtbaar zijn gemaakt. Dat kan. We verkopen hier verf waarmee je mensen onzichtbaar maakt. Net een Sciencefiction-film voor kleuters: Papa koopt een potje verf, smeert zichzelf in, en kijk eens aan, ineens is papa er niet meer. Papa is 'de grote onzichtbare man' geworden.
Zo heet de film dan ook: 'De Onzichtbare Man', en de film is vanzelfsprekend een groot succes..., in de wereld van naïeve kleuters die graag iets leuks willen zien.
Wat is er leuker dan een 'onzichtbare man'?
Ja, zeggen ze in de Hollandse polder, wij weten wel wat leuker is: een duidelijk zichtbare Hollander met boter op het hoofd.
Maar over het waarheidsgehalte van die uitspraak kan getwist worden.

Een onzichtbare man kan praten. Dat realiseren polderbewoners zich niet, want ze denken daar: 'wat je niet ziet, dat kun je ook niet horen'. Dat is een vergissing. Je kunt nog zoveel onzichtbare verf over een ander uitgieten, zijn stem zal gehoord worden, hoe sadistisch en leugenachtig je ook bent. Zelfs de kleuters die naar de leuke SF-film kijken weten dat.

Onzichtbare mensen vinden het in hun filmwereld aanvankelijk erg grappig dat ze onzichtbaar zijn. Maar na verloop van tijd begint het hen de keel uit te hangen. Ze gaan inzien dat de pot verf die over hen werd uitgegoten het hen onmogelijk maakt normale contacten op te bouwen met andere mensen, en omdat zij onder die dikke laag verf hele gewone, normale kwetsbare sociale mensen zijn, die weinig kunnen beginnen met de eenzaamheid die sadistische verfsmijters andere mensen opdringen, daarom gaan ze op zoek naar verfverwijderaars, mensen dus die hen weer zichtbaar kunnen maken.

Zichtbaar maken van mensen is de taak van de Wet. Veel mensen realiseren zich dat niet. Die denken dat de Wet een leuk onderonsje is van polderdenkers die zichzelf met behulp van de Wet belangrijk maken. Maar dat is een misverstand. Het is niet de functie van de Wet ongelijkheid te scheppen (ongelijkheid scheppen is het onzichtbaar maken van anderen), nee, het is de eerste taak van de Wet gelijkheid te scheppen. Daarom is de Wet de Grote Koning in het Koninkrijk der Anarchisten.
Anarchisten streven naar gelijkheid, vrijheid en broederschap. En dat betekent dat de uitspraak 'voor de wet is iedereen gelijk' een anarchistische uitspraak is.
Wet en Anarchisme horen bij elkaar. Met andere woorden" de Wet maakt je niet belangrijk, doet je niet uitsteken boven anderen, nee, de Wet maakt je gelijk aan anderen, doet je inzien dat je niet het recht hebt je eigen middelmatige nonsens tot God uit te roepen.
Calvinisten weten dat heel goed. Zij realiseren zich dat in het licht van de Wet kleinmenselijke gedragingen doodgewone flauwekul zijn. Voor het grote podium waarop de Wet zich bevindt is het stil en rustig - daar heerst een plechtige sfeer, en elke clown die zichzelf een bontgekleurd petje op het hoofd plaatst wordt honend weggelachen.
De clown probeert ongelijkheid te scheppen waar de Wet alleen maar gelijkheid kent.

Astrologen zijn zich daar heel goed van bewust. Zij plaatsen de Wet onder de strenge vaderplaneet Saturnus en het Anarchisme onder de vrijheidsplaneet Uranus. En wanneer zij het New-Age-teken Waterman (Aquarius) bespreken, het teken van vrijheid, gelijkheid en broederschap, dan stellen zij dat dit teken niet alleen door de planeet Uranus wordt beheerst, maar ook door Saturnus, omdat Uranus een hogere vorm van Saturnus is.
Uranus staat voor gelijkheid, en daarom heeft de Uranus-mens de Wet nodig, omdat voor de Wet alle mensen gelijk zijn.
Met andere woorden: volgens de astrologie is gelijkheid alleen daar mogelijk waar mensen bereid zijn de Wet te respecteren.

En met die uitspraak komen we terecht bij de joodse staat Israël, een staat waar ongelijkheid heerst, zodat er onvermijdelijk sprake is van 'gebrek aan eerbied voor de Wet'.
Dat is logisch. Wie weet dat voor de wet iedereen gelijk is en wie desondanks stelt dat zijn staat gebaseerd moet zijn op een ongelijkheidgedachte zal de Wet (de Saturnusmens) moeten vernietigen, daar help geen moedertje lief aan.
En dan kun je wel zeggen dat het New Age denken (Waterman-Uranus-gelijkheid) geen denken is en dat je zulke mensen onzichtbaar moet maken, maar de Wet spreekt en de Wet zal haar stem blijven verheffen, steeds luider en luider. Totdat iedereen weet dat je in een moderne wereld de Wet niet mag vernietigen!

Franz Kafka & Wetteloos Absurdisme
Wim Duzijn, 2002

"Alles vaart onder valse vlag, geen enkel woord beantwoordt meer aan de waarheid. Ik - bijvoorbeeld - ga nu naar huis. Maar dat lijkt maar zo. In werkelijkheid ga ik een speciaal voor mij ingerichte kerker in, die nog des te afschuwelijker is omdat hij op een heel gewoon burgerhuis lijkt en door niemand - behalve door mij - als een gevangenis wordt beschouwd..." Franz Kafka in gesprek met Gustav Janouch

Franz Kafka is een meester in het beschrijven van de geheimzinnige, vijandige wereld waarin een enkeling terecht kan komen. Zonder dat hij iets heeft gedaan wordt hij door een vreemde, anonieme overheidsinstantie ter verantwoording geroepen, omdat er beschuldigingen tegen hem ingebracht blijken te zijn - zo vreemd en onverklaarbaar en volstrekt abstract ook, dat er maar n enkel woord op van toepassing verklaard kan worden: het vreemde, duistere woordje 'absurd'.
Een zinloze, volstrekt absurde wereld, waarin onschuldige, eerlijke en integere mensen zichzelf plotseling aantreffen als 'beklaagde', dat is de wereld van Franz Kafka. Wat altijd verborgen was openbaart zich ineens: een primitief collectief systeem dat zondebokken nodig heeft, onschuldige mensen die bestraft moeten worden en die daarom worden opgenomen in registers, waarvan de inhoud niet te achterhalen valt, hoeveel moeite men ook doet.
Protesteren is zinloos. Vluchten is niet mogelijk. Heel alleen staat de enkeling tegenover de aanklagende instanties en geen mens zal het wagen hem te helpen, omdat men bang is dat het systeem ook de hulpverlener in staat van beschuldiging zal stellen.
Zinloze, absurde beschuldigingen en onverdiende straffen, meer heeft de wereld de intelligente, gevoelige, naar waarheid zoekende mens niet te bieden. Dat, zo stelt Franz Kafka, is het lot van de enkeling - een schandalig lot, waar hij zich eigenlijk tegen te weer zou moeten stellen, ware het niet dat hij achtervolgd wordt door een gruwelijke zwakte - een ontwrichtend gevoel van hulpeloosheid, machteloosheid en uitputting.
Alles wat lomp en sterk is staat tegenover hem. Onbevreesd staren de sterken hem aan en ze barsten in luid lachen uit wanneer hij hen confronteert met woorden als 'recht', 'eerlijkheid' en 'waarachtigheid', heel begrijpelijk natuurlijk, omdat de sterke mens zichzelf alleen kan handhaven in een wereld waarin chaos, willekeur en zinloosheid de hoogste waarden zijn.

De rede die door George W. Bush
NIET werd uitgesproken
By Ahmed Amr, PalestineChronicle 29-6-2002

My vision is two states, living side by side in peace and security. There is simply no way to achieve that peace until Israel ends the disastrous settlement project. Yet, at this critical moment, if all parties will break with the past and set out on a new path, we can overcome the darkness with the light of hope.
Peace requires a new and different Israeli leadership, so that a Palestinian state can be born. I call on the Israeli people to elect new leaders, leaders not compromised by war crimes.
I call upon them to build a real democracy, based on tolerance and liberty. Not just for Jews, but for all the citizens of Israel.
If the Israeli people actively pursue these goals, America and the world will actively support their efforts. If the Israeli people meet these goals, they will be able to reach agreement with the Palestinians, the Syrians and the Lebanese on security and other arrangements for independence.
And when the Israeli people have new leaders and new security arrangements with their neighbours, the United States of America will support the creation of a liberated and fully sovereign Palestinian state and a permanent and final settlement in the Middle East...

Jezus veroordeelt wetteloosheid en onrechtvaardigheid
van gemakzuchtige religieuze leiders (Mattheus 5)

17 Gij moet niet menen, dat ik gekomen ben om de wet of de profeten te ontbinden: ik ben niet gekomen om te ontbinden, maar om te vervullen.
18 Want voorwaar ik zeg u: Totdat hemel en aarde voorbijgaan, zal niet de kleinste letter noch een tittel van de wet voorbijgaan, totdat het alles zal geschied zijn.
19 Wie nu een der kleinste geboden ontbindt, en den mensen alzo leert, die zal de kleinste zijn in het hemelrijk; maar wie ze doet en leert, die zal groot heten in het hemelrijk.
20 Want ik zeg u: Tenzij uwe gerechtigheid beter zij dan die der schriftgeleerden en Farizeeën, zult gij niet in het hemelrijk komen.

In joodse geschriften wordt Jezus vaak afgeschilderd als een rebel, een ketter. Dat was hij tot op zekere hoogte, daar waar hij zichzelf 'de Messias' noemde. Die daad was objectief gezien natuurlijk geen ketterse daad, omdat ketterij alleen dan gebruikt kan worden wanneer een gelovige de wet verwerpt, en dat deed Jezus niet. Hij was in veel opzichten een wetsgetrouwe jood, die de joden om hem heen een spiegel wilde voorhouden.
Hij verwierp de wet niet, hij stelde alleen dat hij het recht had die wet op zijn eigen wijze te benaderen.
Wanneer hij stelt dat hij de Messias is, dan doet hij dat op grond van zijn persoonlijke kennis van de schrift. Met andere woorden: hij is geen ketter, maar hij handelt in strijd met de interpretaties van de schrift van anderen, mensen die niet alleen denken dat zij het beter weten, maar die ook menen dat zij het recht hebben hun 'weten' boven het weten van de individuele gelovige te plaatsen, omdat zij 'schriftgeleerden' zijn.

De schriftgeleerden handelen niet meer in de geest van de Wet. Zij zijn ijdel, eerzuchtig en gemakzuchtig geworden en daarom beroepen ze zich op de machtspositie die ze innemen. Zij hebben de macht en wie in strijd handelt met de macht is een ketter.
De Wet is voor hen geen vitaal beginsel meer. Zij hebben de geest van de Wet, die voortdurende aanpassing eist, vervangen door een reeks routineuze handelingen: gebedsregels, kledingvoorschriften, en andere futiele regels, die in geen enkel opzicht meer verwijzen naar de Wet als moreel principe, een opvoedend, vormend beginsel dus, dat mensen moreel besef dient bij te brengen.
Gebedshandelingen werken meestal afstompend. De voortdurende herhalingen van steeds dezelfde handelingen zetten mensen niet aan tot denken, laat staan dat ze ertoe worden aangezet op een kritische wijze het leven te bekijken, hetgeen toch een eerste voorwaarde is voor het doen ontstaan van moreel besef in een mens.
Gelovigen kunnen biddend en zingend de meest wrede daden begaan: ketters verbranden, ongelovigen doodslaan, zondaars kapotmaken, en ga zo maar door. Dat zijn allemaal daden die gedachteloos worden gedaan, omdat de priesters het principe van de Wet hebben teruggebracht tot een paar simpele regels, die het geweten van de mens hebben gedood.

Dat wangedrag: het doden van het geweten van de mens, door de op morele vorming gerichte Wet van Mozes ondergeschikt te maken aan de gemakzucht van op macht beluste priesters, wordt op felle wijze veroordeeld door Jezus. Moraal is niet het aankweken van gemakzucht, moraal is mensen leren nadenken, door het afschaffen van op afstomping gerichte routinehandelingen.
Daarom hecht Jezus weinig waarde aan gebed en Sabbatplicht. De Wet moet mensen rechtvaardiger maken, dat is handelen in overeenstemming met de geest van de Wetgever. En omdat Jezus ziet dat de Farizeeën, ondanks het feit dat zij zich aan de rabbinale voorschriften houden, helemaal niet rechtvaardig zijn, daarom roept hij de mensen op zich af te keren van deze gewetenloze letterknechten die elk contact met de Levende, Vitale Geest van de Wet verloren hebben.

Israel wijst Internationaal Strafhof af
Ha'aretz Editorial, 1-7-2002

The Rome Statute of the International Criminal Court goes into force today, establishing for the first time a permanent institution for investigating and judging people accused of crimes against humanity and war crimes.
The court, which will begin operating from The Hague next year, will have the authority to judge individuals, based on complaints made to it by governments or the UN Security Council.

At the end of 2000, Israel signed the Rome Statute, thus expressing its support, in principle, for the international court. Yesterday, the Israëli government decided not to ratify its signature, and not to join the countries that have ratified their membership in the court.

Under pressure from the Arab states, the statute determines that "transferring population to occupied territory" is a war crime, and that article now is apparently threatening to yield suits against the settlements.
That approach must be rejected. The solution to the Israeli-Arab conflict is to be found on the political plane, and the fate of the settlements should be determined around the negotiating table and not in a courtroom.

The new institution does not have jurisdiction over the West Bank and Gaza, which are not part of a sovereign state.
Presumably, the U.S., which is in principle against the International Criminal Court, will not allow the UN Security Council to put Israel on the defendants' bench.

The Palestinian Constitution
Wendy Pearlman, Boston Globe 30-6-2002

The president was misinformed when he told the Palestinians to draft a democratic constitution. The Palestinians already have such a constitution. I know, because I translated it.

Yasser Arafat established a Constitution Committee in 1999, long before either George Bush or Ariel Sharon came to power and assumed the right to tell Palestinians how to run their affairs.
After months of research and debate, the Committee completed a draft in September 2000. Two friends and I, all three of us students of Arabic sharing an apartment in Cairo, were asked to translate the draft. We eagerly agreed.
For days on end, we hovered around my laptop, meticulously considering every word we translated. As modern twentysomething women, we were determined to make the Palestinian constitution even more democratic than the American one by rendering the English text gender-neutral. Not unlike male politicians and academics everywhere, however, the members of the Palestinian Constitution Committee eventually reinserted the he's that we had taken such pains to circumvent.
So I've reviewed every 'for,' 'if,' and 'but' of the Palestinian Constitution, and I can say that it's not too bad.
It provides for regular elections, separation of powers, and civil rights. It addresses the rights of Palestinian refugees, and it pledges religious tolerance.

My friends and I became completely absorbed in the constitution of the Palestinian state-to-be in order to meet our Sept. 30, 2000, deadline.
It was only after we had submitted our translation, therefore, that we switched on the news and discovered that Palestine was in flames. Two days before, Ariel Sharon had visited the Al-Aqsa mosque.

Hope for democratic governance?
Nathan J. Brown, 1-3-2001

In the summer of 2000, Palestinian committee members acting individually and sometimes collectively produced several constitutional drafts, some of which were circulated in public and discussed in workshops. A number of drafts revived much of the liberal spirit (and content) of the abortive Basic Law. The committee as a whole recognized these efforts, but endorsed none of them.

Nathan J. Brown is Professor of Political Science and International Affairs at George Washington University and is Scholar-in-Residence at the Middle East Institute

The world has been changed into a zoo
Mohammad Abdo Al-Ibrahim, Syria Times, 23-6-2002

The world has been changed into a zoo where the occupier sinisterly aims to silence every move for liberation and freedom.
The answer is clear and definite; it lies in the implementation of related UN resolutions and only in their implementation.
Driving wedges between countries sinisterly and unwisely as to widen gaps of misunderstanding and block channels of high level contact and communication is never the answer. Accusing others of shouldering the responsibility for the Israeli occupation security, displacement of the Palestinians and war crimes is but to aggravate an already explosive situation.

The international rational consensus led the world in the mid of forties to create the UN as a forum for reason, justice and as a mechanism for conflict prevention and settlement.
As expected, the UN has to play a leading role now as to underline the international commitment and determination to work for just and equal lasting peace.
The facts on the ground do justify a binding Chapter Seven resolution as to compel Israel to implement the tens of unheeded resolutions; hence the ongoing reckless Israeli policy does threaten the world stability and security.
If so, the eroding credibility of the UN is to even to get worse!

The United Nations has to help the people of the region to live in peace and coexistence.
Many here in this part of the world, and from all sides, pin their hopes on a more active UN indulgent as to turn a new more secure chapter in living free away from all forms of threats and aggressions.

Staatsterreur Loont
Commentaar WD 2002

Citaat:Israel's behaviour follows a pattern. It provokes the Palestinians into launching attacks and then responds with disproportionate force. Each Israeli "incursion" or "retaliation" pushes back the boundaries of what the West accepts. Every step is more radical than the last.
A year ago, Israel could not occupy a Palestinian city for a day without a storm of international protests. Today it has reoccupied almost every West Bank city, vowing that the occupation will be permanent unless it decides that Arafat is co-operating against "terror". There is silence from the West. (PalestineChronicle 2-7-2002)

GROTE MORALISTEN in ons land hebben zich jarenlang beziggehouden met de vraag hoe het toch mogelijk was dat Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog niet in verzet kwamen tegen leiders die niet deugden.
Vooral tijdens het showproces dat werd opgevoerd rondom de persoon van Aldolf Eichmann speelde die discussie zich af.
Schrijver Harry Mulisch, een opportunist die met alle winden meewaait en daarom de rol van Nederlands grootste moralistische schrijver mag spelen, was aanwezig in Jeruzalem en drukte op pathetische wijze zijn afschuw uit:
"Hoe daar een man zat die zich niet schuldig voelde, een man die zei dat hij maar een onbeduidend radertje was in een groot geheel en dat elk protest daarom zinloos zou zijn, omdat de MACHT alomtegenwoordig was."

Dat argument van Eichmann snijdt hout...
Niet door het gezag gecontroleerde MACHT is gericht op het doden van het geweten. MACHT i8n zijn pure vorm is gewetenloos. MACHT eist dat we geestelijk dode mensen zijn die willoos en kritiekloos kiezen voor de schizofrenie: "Befehl ist Befehl".
In de wereld van de MACHT is de mens een plant. Hij denkt dat hij vrij is, maar hij is een marionet, die gehoorzaam de bevelen van de leiders volgt. Elke enkeling die uit de tredmolen wil stappen wordt vernietigd.
Daarom zwegen de meeste Duitsers, en daarom ook zwijgen wij. De MACHT heeft ons doodgeslagen. We protesteren niet meer. We geloven nu dat de vijand van de MACHT - ook als die zogenaamde vijand het GEZAG vertegenwoordigt - de duivel is en met de duivel kunnen we geen zaken doen.

Dat betekent dat het veroordelen van Adolf Eichmann door de vals-moralistische gemeente in ons land een zinloos oordeel was.
Een oordeel krijgt alleen betekenis wanneer we zelf moediger zijn dan Eichmann. Maar we zijn helemaal niet moediger. Net als Eichmann hebben we onze baan, ons gezin, onze sociale contacten en net als Eichmann zien we ons geplaatst tegenover een reusachtig netwerk van MACHTIGE REUZEN, die ons het gevoel geven dat we kleine nietige insecten zijn, die met een enkele klap doodgeslagen kunnen worden.
En daarom zwijgen we en doen we niets. We spelen een spel. We spelen rechtertje met verlos. Maar het is een zinloos spel. Omdat de MACHT elk rechtertje dat een echte rechter wil zijn doodslaat.

"Men kan het gespletenheid noemen. Ik heb geweten en beroep van elkaar gescheiden. (...) Ik moest gehoorzamen. Niemand kan zeggen dat ik mijn werk niet goed heb gedaan." - Adolf Eichmann

Het Nep-Geweten Van Ariel Sharon
Commentaar WD 2002

Citaat: "Barak is going to expel 18,000 Jews from their homes. This will be a mortal blow to Zionism and the settlement movement." (Ariel Sharon in: 'Tell the truth Barak', febr. 2000)

Wat betekenen de woorden 'weten, geweten, schuld en verantwoordelijkheid', wanneer de mens de gevangene is van een ideologisch systeem dat alle belangrijke waarden in het leven ondergeschikt maakt aan het Idool?
Ariel Sharon verweet Barak dat hij de zaak van het zionisme en de daarbij behorende nederzettingenpolitiek verkwanselde.
Dat zijn de twee ideologische pijlers waarop zijn moraal is gebouwd: Zionisme en Nederzettingenpolitiek. Alle andere waarden worden gespiegeld aan deze hoofdwaarden.
Je bent goed als je pro-zionist bent en een voorstander van de nederzettingenpolitiek en je bent slecht wanneer je die 'heilige waarden' verwerpt.
In dat geval ben je een antisemiet, een wetteloze rebel en een fascist en dan moet je van het toneel verdwijnen - dan heb je het recht om te leven in 'een goede maatschappij' verloren.

Intelligente mensen noemen een dergelijk moraal-systeem een fascistisch moraal-systeem, omdat het fascisme ook het idool boven de universele rechten van de mens plaatst.
Het feit dat terroristen bommen gooien verandert niets aan de principes die in deze kwestie in het geding zijn. Ook al gooien terroristen heel New York plat, dan nog kan daarmee moraalloos gedrag niet worden goedgepraat.
En dat is nu precies wat momenteel wel gebeurt. We staan toe dat Amerikanen - dankzij de aanvallen van verblinde terroristen - hun democratische principes verkwanselen in dienst van een fascistisch regime dat 'het zionisme' en 'de nederzettingenpolitiek' tot hoogste morele waarden heeft uitgeroepen.

Families Are Torn Apart by Israel's Fence
By Phil Reeves, PalestineChronicle 1-7-2002

Friedrich Nietzsche & de Profeet Mohammed
Commentaar WD 2002

Citaat: "Voor Socrates was de waarheid heilig en de enige manier om tot de waarheid te komen was de rede. Bij Socrates worden de filosofie en de wetenschap serieus.
Nietzsche heeft altijd een enorme hekel gehad aan deze Griekse wijsgeer. Volgens Nietzsche is de rede er om het instinct te dienen." (Frank Hartgers, Over de Vrolijke Wetenschap)

Friedrich Nietzsche was een groot liefhebber van de waarheid. Alles wat leugenachtig was vervulde hem met gevoelens van intense afkeer. Met name de leugenachtige werkelijkheid van de joods-christelijke godsdiensten vormt in zijn werk het object van genadeloze kritiek,
In zijn werk De Antichrist valt hij op een felle wijze mensen die zich 'priester' noemen aan. Hij beschouwt hen als parasieten die het leven ontkennen. Volgens hem creëren priesters een ziekmakende moraal om de mensheid in angst en afhankelijkheid te houden, louter om hun eigen macht en invloed te behouden. "Nooit (zo stelt hij) is er onder de zon iets leugenachtigers werkzaam geweest dan een joods-christelijke priester.."

Het spreekt vanzelf dat de filosoof Nietzsche niet erg geliefd is in joods-christelijke kringen, hetgeen niet getuigt van een objectieve, op weten gerichte instelling. Wie het werk van Nietzsche namelijk goed leest zal ontdekken dat hij in Jezus van Nazareth geen joods-christelijke priester ziet.
Jezus was in zijn ogen de enige echte christen (of christelijke jood) die ooit heeft bestaan, en met zijn dood is volgens Nietzsche ook 'het christendom' gestorven.
Nietzsche bewonderde in Jezus de rebellie, de opstand tegen het schijnheilige priesterdom, dat daarom zo verwerpelijk was, omdat het de vitale, naar leven verlangende instincten in mensen probeerde te vernietigen.