According to Bush, terrorists "make no distinction among military and civilians." In other words, terrorists attack civilians.
Bush also lambasts the terrorists because, "They want to overthrow existing governments in many Muslim countries, such as Egypt, Saudi Arabia, and Jordan."
Bush is offended that Al Qaeda's "goal is remaking the world -- and imposing its...beliefs on people everywhere." Everyone knows that is the job of the United States and western transnational corporations. After all, what is globalization except remaking the world so everyone believes in the West's "universal values?" Dennis Florig
"Are Security Council resolutions to be honored and enforced, or cast aside without consequence? Will the United Nations serve the purpose of its founding, or will it be irrelevant? We want the resolutions of the world's most important multilateral body to be enforced".
In 1623 Piet Heyn became Vice-Admiral in the service of the West Indies Company (WIC).
One of the three main activities of the WIC was privateering, especially in the area of the West-Indies. Piet Heyn sailed with the first fleet of the WIC that was active in a privateering capacity and which consisted of 26 ships.
They were despatched to Bahia (San Salvador) on the coast of Brasil in December 1623. The city was heavily bombarded for an entire day without much effect.
Heyn sent 60 men in small ships to capture the ships that were moored in the harbour of Bahia. After capturing these ships a further 14 ships were sent, under the direct command of Heyn, to attack the walled city itself. When part of the walls was taken a larger party of men was sent to capture the entire city which fell soon afterwards without too much resistance.
During the occupation of Bahia several Portuguese ships sailed unsuspecting into the harbour and were subsequently taken. 4 Dutch ships were sent home with prizes that consisted of sugar, tobacco and animal skins.
Piet Heyn, een held met geld!
Voor de WIC wist Piet Heyn een aantal grote zilvervloten te veroveren. De enorme buit deelde hij met Delfshaven en Rotterdam. Geen wonder dat de bevolking hem op handen droeg! (Wegwijzer Info)
Clinton Fernandes: In 1947, the then representative of the Zionist Organization in Washington, Nahum Goldman, urged David Ben-Gurion not to declare a "Jewish State" but rather to hold out for finding some way of accomodation with the Palestinians that could lead to a unified "bi-national state", a state that would recognize both the national and political rights of both the Palestinian people and the Jewish people then just beginning to recover from the European holocaust.
Had Goldman prevailed the conflict that has now helped to so seriously destabilized the entire world might have been prevented and there would be no Palestinian refugees.
Goldman at the time was the most senior international Jewish figure having been both Founder of the World Jewish Congress and President of the World Zionist Organization.
Ben-Gurion however choose otherwise. And it is thought that for that reason among others Goldman declined to consider becoming President of Israel, as had Albert Einstein before him.
De geschiedenis is geen intelligent, logisch verlopend proces. Op een bepaald moment maakt iemand een domme fout en ondanks de aanwezigheid van miljoenen intelligente mensen, waaronder zich zelfs uiterst geniale, menslievende persoonlijkheden bevinden, mag de domoor die de stomme fout heeft gemaakt het lot van de mensheid blijven bepalen.
Intelligente motieven liggen aan dat gedrag niet ten grondslag. Wie intelligent is zegt: "Die mensen hebben gruwelijk geblunderd, laten we de fouten ongedaan maken en opnieuw beginnen".
Dat betekent wel dat de oude garde die de fouten heeft gemaakt of goedgekeurd van het toneel moet verdwijnen en dat ruim baan wordt gemaakt voor vernieuwingsgezinde jongeren die geen emotionele band met een fout verleden onderhouden.
Maar is dat erg? Is niet de jongere die een nieuw begin durft te maken wijzer dan de oudere die zich blindelings vastklampt aan een verleden dat al veel te lang het heden heeft verziekt? Koppigheid, eigenwijsheid en botte, agressieve onwil het eigen gedrag ter discussie te stellen bepalen momenteel het handelen van een staat die zich in moreel opzicht superieur voelt ten opzichte van haar buren.
Dat er ook ooit nog zoiets heeft bestaan als een man die 'wijsheid' belangrijk vond vergeten we. Koning Salomon wordt door zich religieus noemende mensen aanbeden als een man die voor rijkdom en macht stond.
Voor zijn wijsheid wordt geen cent gegeven...
Koning Salomon koos geen Macht, maar Wijsheid
Koning Salomon, waarvan - vanuit historisch gezichtspunt bekeken - niet zeker is of hij een Arabische koning was, een Israelische koning of doodgewone fictie..., is vooral bekend geworden vanwege een droom waarin God hem de gelegenheid gaf een wens te doen. Waar anderen geld, status en macht zouden kiezen, daar koos Salomon voor wijsheid, zodat hij in staat zou zijn op een rechtvaardige wijze het volk te besturen.
De politieke leiders in Israel hebben het verhaal over Salomon waarschijnlijk nooit gelezen. Kiezen voor wijsheid... Dan ben je toch een mietje? Dan ben je toch niet goed snik? Welk zinnig mens kiest er nu voor wijsheid en rechtvaardigheid?
Toch deed Koning Salomon dat wel. Salomon was geen primitieve moralist of asceet. Hij genoot van weelde en comfort en op seksueel gebied kende hij weinig taboes (honderden vrouwen en concubines worden in de bijbel genoemd - zelfs God vond dat een tikkeltje overdreven).
Prostitutie was in zijn tijd heel gewoon. Denk alleen maar aan het verhaal van de twee prostituees die hem het geval voorlegden van het verwisselde kind. Beide vrouwen hadden een kind gebaard, maar het ene kind bleek dood te zijn, zodat de moeder het omruilde met het levende kind. Omdat beide moeders het levende kind opeisten stelde Salomon voor dat levende kind door midden te snijden, zodat ze allebei de helft kregen.
De echte moeder wees dat voorstel af. Zij deed afstand van het kind, omdat zij het Leven en de Liefde respecteerde. De bedriegster ging akkoord met het doormidden hakken. Zij gunde de andere moeder het kind niet en koos voor de Dood en de Liefdeloosheid.
De moraal van het verhaal is dat Liefde en Leven boven alles gaan, want Koning Salomon wees het kind toe aan de vrouw die afstand deed van het kind. Zij was in zijn wijze ogen de echte moeder.
Wanneer George Bush de uitdrukking 'kinderen van Abraham' gebruikt, dan bedoelt hij daar zowel Joden als Arabieren mee. Met andere woorden: in zijn ogen kan er niet zoiets bestaan als een kind dat belangrijk is en een kind dat een uitgestoten zwart schaap is.
Wanneer George Bush eerlijk is en gelooft in wat hij zegt dan zet hij extreemrechtse figuren die de ongelijkheid prediken zijn regering uit. Dan zegt hij: "Van nu af aan wordt er niet meer gesproken over Joden en Arabieren - vanaf nu spreken alle leden van mijn regering over de kinderen van Abraham".
Wetenschap is waarheidsliefde. Wetenschap zou mensen daarom een geweten moeten bijbrengen, wanneer wetenschap ook werkelijk wetenschap was.
Maar helaas: wij kennen in ons land geen wetenschappers die geweten (moraal) willen scheppen. En dat komt omdat wij via een (amoreel) proces van nivellering de mensen die 'het weten' aanbidden uitgeschakeld hebben.
De tegenstelling 'weten' en 'niet willen weten' is niet een kwestie die gebonden kan worden aan actuele politieke of religieuze bewegingen. Integendeel: het is een strijd waaraan eeuwigheidswaarde toegekend kan worden en die daarom de kern is geworden van alle verlossingstheorieën die grote beschavingen in het verleden hebben opgebouwd.
In al die verlossingsmythen staan waarheidlievende verlossers centraal.
Een verlosser, meestal 'een mens met een schitterend verstand' genoemd, ziet zich geplaatst voor een wereld waarin de gelijkschakelende domheid regeert en als onafhankelijke, intelligente eenling is het zijn taak in die barre wereld van verdommende duisterheid zijn licht te laten schijnen.
Aan de enkeling gebonden verstand wordt geplaatst tegenover aan de massa gebonden domheid. Waarheidsliefde tegenover pathologische vervalsingdrang. De durf om te leven en veranderingen aan te brengen tegenover de angst voor de vrijheid en nivellerend conservatisme.
Wie op deze verlossingsmythen een filosofische term wil plakken komt onvermijdelijk terecht bij het gnosticisme, een verlossingsleer waarin het woord 'gnosis' (kennis of weten) centraal staat.
Het gnosticisme is de tegenpool van orthodoxe, gehoorzaamheid eisende vormen van religie. Religie eist kritiekloos geloof in de autoriteit van de priester, die de middelaar is tussen God en de mens, terwijl het gnosticisme kritisch, borend intellectualisme is, een welhaast Socratische benadering van de werkelijkheid die via de radicale twijfel de ware kennis probeert te zoeken.
Die kennis maakt de mens onafhankelijk en leidt tot een toestand van verlichting. Die verlichting is zowel religieus als antireligieus van aard. Dat is de reden waarom binnen een naar verlichting strevende spirituele beweging als Zen God wordt aanbeden, maar tegelijkertijd ook belachelijk gemaakt.
In het Westen is van een relativerende opstelling tegenover God nooit sprake geweest. Binnen de religies van het boek (uitdrukking van de profeet Mohammed) is God geen veilig weten, maar angstig geloof, zodat de gelovigen welhaast gedwongen zijn relativering af te wijzen, hetgeen leidt tot een vergoddelijking van de boodschapper.
Tegenover dat angstige geloof wordt het schijnweten van de atheïst geplaatst. Hij wijst geloof af, maar omdat hij met het geloof niet zijn angst af kan zweren voelt hij zich gedwongen elke vorm van spiritualiteit 'geloof' te noemen. Aan verlichting komt hij dus nooit toe, omdat de afwijzing zijn nieuwe geloof geworden is. Het gevolg van het angstige vastklampen aan schijnzekerheden is dat niemand meer de moeite neemt een weten te zoeken dat doet ontstijgen aan de dierlijke band die hij onderhoudt met een primitief machtssysteem.
Dat zou je de grote tragedie van het moderne Westen kunnen noemen. Men heeft een primitief machtssysteem opgebouwd, maar men is niet in staat de primitiviteit van het systeem aan te vallen omdat men onwetende, gemassificeerde gelovigen naast onwetende, gemassificeerde athe sten heeft geplaatst. Zowel gelovigen als atheïsten versterken elkaars macht. Beide groeperingen haten het weten en ze zullen alles op alles zetten om te voorkomen dat iemand duidelijk maakt dat zij hersenloze dienaren zijn van een krankzinnig, alles en iedereen overweldigend machtssysteem.
Die mateloze arrogantie (de Arrogantie van de Macht) is mogelijk omdat de moderne massamaatschappijen mensen voortdurend manipuleren.
De doden die vallen, de armen die honger lijden, de zieken die creperen, de tot duivel uitgeroepen onschuldigen die als kanonnenvlees worden gebruikt.., dat zijn allemaal speelgoedobjecten in een wereld waarin het intellect gebruikt wordt om het lijden weg te rationaliseren. Niemand wordt meer wezenlijk geraakt door menselijk leed, zodat ook niemand er iets aan kan doen.
Filosofen kunnen mensen op de wreedheid wijzen, maar voor filosoferen hebben we geen tijd meer, de filosofie met de daarbij behorende ernstige levensstijl is vernietigd. Wat we tegenwoordig filosofie noemen is vaak weinig meer dan zinloos geklets.
Niemand beleeft de ernst van het bestaan. Alles wat werkelijk ernstig is wordt opgeborgen in ziekenhuizen, gestichten en gevangenissen. Daar leidt de ernst het leven van de maatschappelijke paria, een rol die de ernst altijd moet spelen wanneer maatschappijen in geestelijk opzicht in een staat van verval zijn geraakt.
En juist daarom, omdat de mensheid altijd geneigd is de ernstige mens uit te stoten treden in tijden van chaos en verval profeten naar voren, werkelijk intelligente mensen die het als hun taak zien de waanzinnige domheid van het systeem aan te vallen.
Het is een pijnlijke waarheid voor diegene die de waarheid zoekt. Zolang de domheid op de troon zit blijft hij het eenzame buitenbeentje dat zich moet zien te handhaven in een wereld waarin alleen de leugenaars worden beloond. Wie op een intelligente manier kan liegen en in staat is zijn leugens een schijn van waarheid mee te geven wordt op handen gedragen door mensen die weten dat elke aantasting van de macht van de leugenaars wordt bestraft met uitstoting, bestraffing en vernedering.
Dat is de reden waarom intelligente mensen het Midden-Oostenconflict momenteel als een zeer belangrijk conflict ervaren, omdat dit conflict de waarheidlievende mens in staat stelt de juistheid van zijn beweringen aan te tonen.
De staat Isra l vertegenwoordigt als belangrijk gemaakte ministaat 'de Grote Leugen', de vervalsing van de werkelijkheid en de onwil een waarheid te erkennen die onvermijdelijk tot een radicale wijziging van de bestaansvisie zal leiden.
"Dit is een pad van rozen", stelde Yasser Arafat ooit, "en weet je wat een pad van rozen is? Het is het pad dat Christus volgde..." Christus is (evangelisch gezien) waarheidsliefde. Wanneer iemand zegt dat hij Christus is, dan wil hij daarmee aangeven dat hij een waarheidszoeker is.
Binnen onze aan de religie onderworpen leugenmaatschappij hebben we het woord 'Christus' ontdaan van zijn betekenisvolle inhoud en gaan we er mee akkoord dat een groep angstige leugenaars dat woord 'heiligheid' probeert mee te geven, een volstrekt ridicule zaak natuurlijk omdat geen enkele echte waarheidszoeker er over zal peinzen zijn zoeken naar waarheid een heilige zaak te noemen. Je bent niet heilig wanneer je de waarheid zoekt. Integendeel: de waarheid is in de meeste gevallen de vijand van alle vormen van heiligheid. Mensen die hun bestaan 'heilig' hebben verklaard zullen je haten wanneer je hen een waarheid aanbiedt die gericht is op ontheiliging. Heiligheid is ontaardt in schijnheiligheid en juist omdat men in een schijnwereld leeft zal men de meest sadistische en agressieve middelen gebruiken om de schijn in stand te houden.
Wie vrede in het Midden-Oosten tot stand wil brengen zal daarom moeten kiezen voor het oprichten van waarheidscommissies, bestaande uit eerlijke wetenschappers die gedreven worden door het verlangen de oorzaken van het conflict naar boven te brengen.
Nu gebeurt het tegendeel. Nu worden we geregeerd door opportunisten, waanwijzen en leugenaars die maar een enkel verlangen kennen: het conflict eindeloos rekken, ten koste van dood, vernietiging en ellende.
We zetten regeringsleiders op belangrijke posten neer die de ontkenning zijn van het Christusprincipe. Wanneer je als Christusfiguur (een inteligent mens dus die de waarheid zoekt) jezelf een plaats probeert te veroveren in hun wereld dan staren ze je met hatende blikken aan: "Waarheid?", vragen ze, "Wat moeten wij met waarheid? Wat gebeurt is gebeurd en als het fout gaat dan is het niet onze schuld omdat wij het goede willen. Waarom zouden wij op zoek gaan naar de waarheid? Wij doen het goede. Tot meer zijn we niet in staat."
Dat is het eeuwige conflict tussen de progressieve Christusfiguur (de verlichte geest) en de conservatieve Machthebber. Daarom staan kritische mensen in een maatschappij aan de kant van Christus en daarom zijn al die zogenaamde critici die het Christusverhaal belachelijk maken slaven van een systeem dat ze nooit zullen aanvallen omdat ze dan een enkeling, een Christusfiguur, zouden moeten zijn.
Rusland komt met eigen ontwerpresolutie inzake Irak
In de diplomatieke discussie over een eventuele nieuwe resolutie van de VN-Veiligheidsraad inzake Irak, wil Rusland een eigen ontwerpresolutie ter sprake brengen. Dat heeft de plaatsvervangend minister van Buitenlandse Zaken Alexander Saltanov donderdag in Moskou gezegd.
In het Russische plan moeten met de terugkeer van de VN-wapeninspecteurs in Irak de internationale sancties tegen Bagdad stapsgewijs worden opgeheven. Maar tot nu toe hebben we het ontwerp nog aan niemand voorgelegd, aldus Saltanov. Rusland keurt de door de Verenigde Staten en Groot-Brittannië voorgestelde, aangescherpte resolutie tegen Bagdad af. "Wij spannen ons in om de kwestie met politieke middelen op te lossen", zei minister van Buitenlandse Zaken Igor Ivanov eerder donderdag. (Reformatorisch Dagblad, 3-10-2002)
UN Resolution 687
21. Decides that the Security Council shall review the provisions of paragraph 20 above every sixty days in the light of the policies and practices of the Government of Iraq, including the implementation of all relevant resolutions of the Security Council, for the purpose of determining whether to reduce or lift the prohibitions referred to therein;
22. Decides that upon the approval by the Security Council of the programme called for in paragraph 19 above and upon Council agreement that Iraq has completed all actions contemplated in paragraphs 8, 9, 10, 11, 12 and 13 above, the prohibitions against the import of commodities and products originating in Iraq and the prohibitions against financial transactions related thereto contained in resolution 661 (1990) shall have no further force or effect.
Hoewel in resolutie 687 duidelijk is vastgelegd dat vernietiging van verboden wapens gepaard dient te gaan met stapsgewijze opheffing van opgelegde sancties heeft de VN onder druk van Engeland en Amerika die bepaling in feite genegeerd. Engeland en Amerika stellen zich op het standpunt dat sancties alleen kunnen worden opgeheven na een regime-wisseling in Irak.
Blair's British Problem
John Nichols, The Nation, 30-9-2002
When British Prime Minister Tony Blair presented his "dossier" on the threats that are supposedly posed to the world by Iraq, President Bush was delighted with what he heard from the man Europeans refer to as "Bush's poodle."
"Prime Minister Blair, first of all, is a very strong leader, and I admire his willingness to tell the truth. Secondly he continues to make the case, like we make the case, that Saddam Hussein is a threat to peace," the president said last week, after Blair went before the British Parliament to make the case for attacking Iraq.
Much of the American media echoed the president's child-like glee at the release of the long-awaited dossier.
"Britain's Case: Iraqi Program to Amass Arms is "Up and Running," warned The New York Times. "UK Details Saddam's Thirst for Arms," boomed MSNBC. "Britain: Iraq ready to strike," announced the Atlanta Journal Constitution. "Blair spells out Iraq Threat," came the word from the Richmond Times-Dispatch.
In Britain, where political leaders, reporters and citizens actually listened to Blair's speech to parliament - and then seriously analyzed its lack of content - the reaction was decidedly less enthusiastic.
"We said we wanted killer facts," read the editorial on Blair's speech in the mass-circulation Mirror newspaper. "Instead, these are marshmallow ones."
The staid Financial Times added that Blair presentation contained no "compelling evidence" for action against Iraq. "This dossier is not serious," explained former Times of London editor Simon Jenkins, one of Britain's keener observers of politics and foreign affairs.
Eisenhower: de laatste onafhankelijke president
George Washington in his farewell address in 1796 advised citizens of the new republic to renounce any "passionate attachment" with another nation, and also to repudiate "inveterate hatred" toward another country.
In the Twentieth Century, the United States failed to heed Washington s warnings on both counts. Shortly after World War II, we developed an "inveterate hatred" of the Soviet Union and formed a "passionate attachment" to Israel, although the latter accelerated dramatically under the Johnson Administration.
President Dwight D. Eisenhower was the last American president in the Twentieth Century to successfully stand up to the pressures and unyielding annoyances of the Israeli government and its American supporters. Although President Kennedy shared his predecessor s views intellectually, he entered the White House after an extremely close election. Consequently, he had to assume a more cautious approach.
"The potential for the disastrous rise
of misplaced power exists and will persist"
Dwight D. Eisenhower
The Eisenhower administration s Middle East policy is important for two reasons. First of all, it demonstrated that a strong American president can stand up to Israel. Secondly, it reveals that Lyndon Johnson then Senate Majority Leader was Eisenhower s most influential political adversary regarding Israel. (Salvador Astucia in 'Opium Lords'
Moshe Dayan: Provocatie & Wraak
"Israel must see the sword as the main, if not the only, instrument with which to keep its morale high and to retain its moral tension. Toward this end it may, no - it must - invent dangers, and to do this it must adopt the method of provocation-and-revenge..."
(Moshe Dayan, Israel military commander and statesman)
Reformist star rising
Azadeh Moaveni, Al-Ahram Weekly 3/10-10-2002
The tide could finally be turning in favour of Iran's reformists. Azadeh Moaveni reports from Tehran
For the first time since his election in 1997 Khatami has launched a major political initiative that stands a reasonable chance of success. Breaking with his characteristic passive stance, in the face of hard-line belligerence, Khatami announced a bold plan to expand his legislative power three weeks ago. Citing disappointment over how the hard-line judiciary has handled political trials, and his own frustration in finding his authority so thoroughly checked, Khatami has said he has no choice but to seek fresh powers. "My repeated warning on violations of the constitution have been ignored," he said, upon presenting two bills designed to remedy the deadlock.
Over the past couple of months, a fragile partnership has emerged between Khatami and moderate conservatives. As Washington's stance on Iraq has toughened, and Iranian cooperation in Afghanistan has failed to win Tehran any share in America's good graces, conservatives have become increasingly frightened. The attack on Iraq, they now suspect, is just a precursor to regime change in Tehran, courtesy of a Bush administration that has made no secret of its contempt for both of Iran's political factions. "Now that conservatives are convinced we're next in line," says a source close to a powerful, right- wing Ayatollah, "it's a golden opportunity for reformists to win concessions."
It is no freedom if only the people who agree
with those in power and with their ways and means are free
"Let me declare my belief clearly. The destiny of the religion's social prestige today and tomorrow will depend on our interpretation of the religion in a manner which would not contradict freedom, whenever in history a religion has faced freedom, it has been the religion which has sustained damage ... when we speak of freedom we mean the freedom of the opposition. It is no freedom if only the people who agree with those in power and with their ways and means are free."
Nu naderde het feest van de ongedesemde broden, het zogeheten paasfeest.
De hogepriesters en de schriftgeleerden bleven zoeken naar een mogelijkheid
om Hem uit de weg te ruimen, want ze waren bang voor het volk.
Toen nam de satan zijn intrek bij Judas, ook Iskariot geheten,
die behoorde tot de kring van de twaalf.
Hij ging naar de hogepriesters en de tempelwacht
en overlegde met hen hoe hij Hem aan hen zou kunnen overleveren.
Ze waren daar zeer mee ingenomen, en spraken af hem geld te geven.
Hij ging akkoord en zocht naar een goede gelegenheid om Hem aan hen
over te leveren zonder dat de mensen het merkten. (Lc 22, 1-6)
En terwijl hij nog sprak, zie daar kwam Judas, ee van de twaalf discipelen. Bij hem was een massa mensen met zwaarden en stokken, van de hogepriester en oudsten van het volk. En de verrader had hun een teken gegeven, en gezegd: Degene die ik kussen zal, die is het, grijp hem. En direct trad hij op Jezus toe en zei: gegroet, Rabbi! En kuste hem. Maar Jezus zei tegen hem: Mijn vriend, waarvoor ben jij gekomen?
Opportunisme & Het Koopbare Bestaan
Commentaar Wim Duzijn 2002
We leven in een wereld waarin opportunisme de norm is. Dat betekent dat niet gekozen wordt voor de waarheid maar voor macht.
Waar de macht bepaalt wie goed en we slecht is, daar hangt de eerlijke, waarheidlievende mens aan het kruis. Dat is de simpele boodschap die het Evangelie ons brengt.
Dat Evangelie wordt niet serieus genomen door machtsdenkers, omdat het Evangelie de totale, absolute ontkenning is van welke machtsdroom dan ook, dromen die daarom zo gevaarlijk zijn, omdat ze alles wat opportunistisch is in de maatschappij naar boven proberen te brengen.
Het aan priesters en kerken gebonden christendom - een vorm van godsdienst waarin niet de Mens maar zijn onderwerping aan God centraal staat - is in feite een verradersgodsdienst, omdat het weigert de niet-opportunistische waarheidlievende Mens in Jezus te eren.
Vergoddelijking van profeten is een vorm van verraad die onvermijdelijk leidt tot de geestelijke kruisiging van diegenen die niet de profeet maar God willen eren. Daarom kun je stellen dat aan de vorm gebonden christenen Jezus kruisigen, zoals fanatieke moslims Mohammed en fundamentalistische joden via de vergoddelijking van de racist Ezra de wetgever Mozes kruisigen.
Alle profeten zeggen dat je nooit mensen of producten van mensen als God mag aanbidden. God is (zo wordt gesteld) een hoger, boven ons allemaal staand abstract principe dat als zodanig behandeld dient te worden. We kunnen in contact komen met dat principe, maar dat betekent niet dat we daarmee een mens tot afgod mogen verheffen.
Wie Jezus, Mohammed of Mozes wil eren dient op zoek te gaan naar de niet aan machthebbers gebonden Geest die verborgen gaat achter de Vorm.
Niet het Boek is heilig, maar de Geest is heilig. Daarom werd Mohammed niet geïnspireerd door een boek, maar door een Goddelijke Geest: de Engel Gabriel, en daarom ook wordt het inzicht van Jezus niet gekoppeld aan bestudering van de Schrift maar aan een tocht door de machteloos makende woestijn. Opportunisme bindt mensen aan een primitief machtssysteem. Dat verklaart de ene dag iets goed en maakt de volgende dag het goede slecht.
Mensen met geweten worden niet getolereerd, omdat geweten niet bereid is iets wat altijd goed was zomaar slecht te verklaren.
Daarom kent een opportunistische samenleving geen echte moraal. De opportunist chanteert, koopt om, en maakt van heel het bestaan een handel. Zodra hij principes serieus gaat nemen is hij geen opportunist meer. Dan is hij een werkelijk spiritueel mens geworden en plaatst hij de onomkoopbare Geest boven de koopbare Vorm.
"Are Security Council resolutions to be honored and enforced, or cast aside without consequence? Will the United Nations serve the purpose of its founding, or will it be irrelevant? We want the resolutions of the world's most important multilateral body to be enforced".
Anne Morelli. Ik heb op een systematische manier de algemene principes willen beschrijven van de oorlogspropaganda. Na de Eerste Wereldoorlog vatte de Britse lord Ponsonby de oorlogspropaganda samen in tien geboden die de publieke opinie ingelepeld moesten worden. Die tien geboden zijn:
The chief U.N. weapons inspector for Iraq said on Tuesday that tentative agreement has been reached with Baghdad on the return of his team to check for the presence of illegal, nuclear, chemical or biological weapons. 
Irak, we hebben het in deze blogjes al vaak gesteld, is alleen daarom gevaarlijk, omdat het olie bezit en omdat het fel antizionistisch is, en vooral dat laatste feit schijnt een doodzonde te zijn.
Koning Salomon, waarvan - vanuit historisch gezichtspunt bekeken - niet zeker is of hij een Arabische koning was, een Israelische koning of doodgewone fictie..., is vooral bekend geworden vanwege een droom waarin God hem de gelegenheid gaf een wens te doen. 
Wanneer George Bush de uitdrukking 'kinderen van Abraham' gebruikt, dan bedoelt hij daar zowel Joden als Arabieren mee. Met andere woorden: in zijn ogen kan er niet zoiets bestaan als een kind dat belangrijk is en een kind dat een uitgestoten zwart schaap is.
En juist daarom, omdat de mensheid altijd geneigd is de ernstige mens uit te stoten treden in tijden van chaos en verval profeten naar voren, werkelijk intelligente mensen die het als hun taak zien de waanzinnige domheid van het systeem aan te vallen.
We zetten regeringsleiders op belangrijke posten neer die de ontkenning zijn van het Christusprincipe. Wanneer je als Christusfiguur (een inteligent mens dus die de waarheid zoekt) jezelf een plaats probeert te veroveren in hun wereld dan staren ze je met hatende blikken aan: "Waarheid?", vragen ze, "Wat moeten wij met waarheid? Wat gebeurt is gebeurd en als het fout gaat dan is het niet onze schuld omdat wij het goede willen. Waarom zouden wij op zoek gaan naar de waarheid? Wij doen het goede. Tot meer zijn we niet in staat."
Als voorbeeld van een niet-wetenschappelijke, systeem-instandhoudende, benadering van het Midden-Oostenconflict kan het in de Volkskrant van 3 oktober afgedrukte betoog van Alfred Pijpers dienen. 
Alfred Pijpers stelt terecht dat een simpele beëindiging van de bezetting niet tot vrede zal leiden. Hij zegt niet waarom. Hij verzwijgt het hoofdprobleem om op die manier van de Arabieren onbetrouwbare agressieve wildemannen te kunnen maken.
In de diplomatieke discussie over een eventuele nieuwe resolutie van de VN-Veiligheidsraad inzake Irak, wil Rusland een eigen ontwerpresolutie ter sprake brengen. Dat heeft de plaatsvervangend minister van Buitenlandse Zaken Alexander Saltanov donderdag in Moskou gezegd.
When British Prime Minister Tony Blair presented his "dossier" on the threats that are supposedly posed to the world by Iraq, President Bush was delighted with what he heard from the man Europeans refer to as "Bush's poodle." 
For the first time since his election in 1997 Khatami has launched a major political initiative that stands a reasonable chance of success. Breaking with his characteristic passive stance, in the face of hard-line belligerence, Khatami announced a bold plan to expand his legislative power three weeks ago. Citing disappointment over how the hard-line judiciary has handled political trials, and his own frustration in finding his authority so thoroughly checked, Khatami has said he has no choice but to seek fresh powers. "My repeated warning on violations of the constitution have been ignored," he said, upon presenting two bills designed to remedy the deadlock.
Alle profeten zeggen dat je nooit mensen of producten van mensen als God mag aanbidden. God is (zo wordt gesteld) een hoger, boven ons allemaal staand abstract principe dat als zodanig behandeld dient te worden. We kunnen in contact komen met dat principe, maar dat betekent niet dat we daarmee een mens tot afgod mogen verheffen. 
Oct. 4, 2002--Democratic Presidential pre-candidate Lyndon H. LaRouche today issued the following statement, for immediate international release: "By their pattern of bizarre behavior, the President--and the Vice-President--of the United States, have shown themselves to be insane. "They are conducting themselves in such as manner as to violate the most fundamental principles of international law that have existed since the formation of the United Nations at the end of World War II. No President of the United States could support such insane policies, unless he himself were clinically insane.
George Bush is geen man van oorlog. Oorlog is geweld en George Bush heeft geen gewelddadig karakter, hetgeen hem de bijnaam 'chickenhawk' heeft opgeleverd, een uitdrukking die militairen die weten dat oorlog barre rotzooi is geven aan ambtenaren, die vanachter een veilig duur bureau andere mensen de dood insturen.