Eren wij onze profeten?
Wie strijd wil voeren tegen 'het terrorisme' zal een duidelijke omschrijving moeten geven van het begrip terreur.
In een wereld waarin de Macht tot god is uitgeroepen hoef je als naar weten verlangend mens niet te rekenen op een objectieve omschrijving van dat begrip. Alles wat in dienst staat van de Macht is goed - al het andere is slecht.
Nooit zal een machthebber je duidelijk maken wat terreur in feite is. Dat kan hij ook niet, omdat terreur niets anders is dan "Verheerlijking van Ongecontroleerde Macht", zodat bestrijding van terreur in zijn machtsdomein alleen maar mogelijk is wanneer je mensen dom houdt.
Wie mensen op een eerlijke wijze duidelijk wil maken wat terreur is zal door een verblinde machthebber worden uitgeroepen tot de ergste terrorist die er op zijn (hij is immers god...) aardbodem rondloopt.
Terreur ontstaat daar waar redelijke mensen weigeren de strijd aan te binden met de onredelijkheid.
Een redelijk mens terroriseert een ander niet. Alleen onredelijke mensen plegen terreur. Dat betekent niet dat hun bedoelingen slecht zijn - dat hoeft helemaal niet. Een terrorist kan er uiterst nobele bedoelingen op na houden. Maar hij is niet in staat zijn goede bedoelingen op een redelijke, democratische wijze tot uitdrukking te brengen.
Soms vanwege de onderdrukkingspolitiek van anderen, die het hem onmogelijk maken redelijk te zijn, soms ook omdat hij de gevangene is van krachten in hemzelf, die van hem een fanaticus maken - iemand die niet in staat is de eigen oordelen en gevoelens te relativeren.
Binnen een democratische samenleving, die alleen maar gefundeerd kan zijn op redelijkheid (omdat democratie alle mensen het recht op vrije meningsuiting behoort te geven) zal de overheid zichzelf nooit uit mogen leveren aan terroristen - mensen dus die niet in staat zijn de redelijke mensen die de dragers zijn van de democratie te verdedigen tegen al diegenen die de antidemocratische zaak van de onredelijkheid dienen.
Die opstelling heeft er in Nederland toe geleid dat grote democratische partijen weigerden samen te werken met extremistische splintergroeperingen. In Nederland besefte men dat extremisme - van welke aard dan ook - de dood is van de democratie. De vraag is of die afkeer van irrationeel politiek geweld nog bestaat in een tijd waarin de neiging bestaat de wereld op een primitieve wijze op te delen in goed en kwaad.
De democratie staat of valt met de wil de redelijke mens van het Midden te verdedigen. Ontbreekt die wil - dan is de democratie dood.
Dan noemen we onszelf democraat, maar dat doen we dan met gesloten ogen, omdat we weigeren in te zien dat in een wereld waarin mensen blindeman spelen de ziende mens aan het kruis hangt.
De tragiek van op het streng-monotheïstische jodendom gebaseerde religies is dat men systematisch de ziende mensen in de positie van buitenstaander heeft gemanoeuvreerd.
Het begrip 'ziende mens' is een ouderwets woord dat in het verleden verwees naar profeten (kritische outsiders) - en dat nu verwijst naar het wat moderner klinkende woord 'intellectueel'.
Profeten waren geen rare fundamentalistische godsdienstwaanzinnigen, die de mensen uit wilden leveren aan het botte onverstand. Dat is een misverstand dat door onredelijke mensen in de wereld is gebracht. Profeten waren de intellectuelen van de oudheid, die de mensen in contact wilden brengen met een wereld waarin menselijke waarden en princopes belangrijker zijn dan de waarden van de blind makende macht.
Mensen die we nu 'luis in de pels van de macht' noemen, noemde men vroeger 'profeet'. Zulke mensen werden in sommige beschaving geëerd - in andere beschavingen met spot en hoon overladen.
Binnen de Islam geldt de opdracht dat de gelovigen alle profeten serieus dienen te nemen.
Die opdracht betekent dat een echte moslim nooit de wet (vorm) boven de mens (vent) zal mogen plaatsen. Zodra een nieuwe profeet opstaat zullen alle regels die een profeet het werken onmogelijk maken overboord moeten worden gezet. Niet het woord telt, maar de eerlijke, waarheidlievende mens, 'de profeet'.
Een van de grootste dwalingen binnen de Islam is de opvatting dat Mohammed de grootste en de laatste profeet zou zijn. De kwalificatie 'grootste' en 'laatste' kan alleen aan God toegekend worden. Niet aan een gewone sterveling.
Een mens die zichzelf op een schreeuwerige, verwaande wijze groter verklaart dan God is gewoon een onmens, een verwaande kwast die weigert zijn kleinheid te erkennen, en hij zal daarvoor ongetwijfeld door God gestraft worden (wanneer we de heilige boeken mogen geloven).
Niemand is groter dan God - ook de profeet Mohammed niet - en zijn volgelingen helemaal al niet!
Luister naar de profeten, zegt hij, en wat zegt een van die profeten, de profeet Jezus? Ik zal terugkeren. Maar niet als God, maar als 'de Meester van de Dag des Oordeels', een mens dus, een profeet die als ousider boven alle partijen gaat staan.
Profeten zijn - zo stelt de Islam terecht - gewone mensen, die een bijzondere band met datgene wat goddelijk wordt genoemd onderhouden.
Daarom zijn ze belangrijk. Ze maken deel uit van ons, maar ze zijn toch anders. En dat anders zijn wordt gerespecteerd, want alleen respect voor de ander stelt je in staat profeten serieus te nemen.
Daarom kun je als moslim niet zeggen dat een homoseksuele ander slecht is, want stel je voor dat een van de profeten die je serieus behoort te nemen homoseksueel is?
Dat kan. Een profeet is niet de slaaf van de gelovige. Nee, een profeet is de leraar of de wijze mens waarnaar de gelovige behoort te luisteren. Wie weigert te luisteren naar een eerlijke ander is een profetendoder, die volgens gelovigen de ergste straf van God verdient.
Te lang hebben moslims het woordje God gekoppeld aan de ene profeet Mohammed. Dat is een vervalsing van de werkelijkheid. Mohammed is een van de profeten die God (volgens de Koran) de mensen gezonden heeft.
Wie het bestaan van alle andere profeten die God gestuurd heeft ontkent verdient daarom de benaming 'moslim' niet.
De Islam zegt te streven naar vrede en gerechtigheid en dat betekent dat de Islam de redelijke mens boven de terrorist dient te plaatsen, omdat alleen de redelijke mens in staat is de blinde krachten van de oorlogszuchtige terreur te bedwingen.
Alleen dan heeft het eren van God zin. Je dient God niet wanneer je zijn profeten doodt. Dat verwijten sommige moslims de joden - dat ze de profeet Jezus hebben gedood. Het zal logisch zijn dat het uitspreken van verwijten alleen zinvol is wanneer je zelf bewijst anders te zijn.
Jezus is volgens de gnostische geschriften, die in hem een verlichte geest of boeddha zien, het schitterende verstand dat uit wil stijgen boven de vervlakkende krachten van de domheid. Dat betekent dat het de plicht van elke moslim is de verstandige mens op een eerbiedige wijze te bejegenen. Alleen dan kan hij zeggen dat hij de opdracht die de Islam hem geeft - alle profeten te eren - serieus neemt.
Hetzelfde geldt natuurlijk voor het jodendom en het christendom. Een profeet is niet het exclusieve bezit van de groep. Wie profeten wil bezitten laat zien dat hij een profetenhater is. Je bezit een profeet niet - je luistert naar hem en je zorgt ervoor dat niemand in staat is zijn boodschap belachelijk te maken.
In Israël en Amerika proberen rechtse krachten de boodschap van profeten belachelijk te maken. Niet het intellect telt, maar de macht.
Die eigenaardige situatie heeft ertoe geleid dat een natie, die de verdediger wil zijn van de vrijheid en de democratie (Amerika), akkoord gaat met een situatie waarin uiterst primitieve machtsdenkers het lot van de gehele wereld mogen bepalen.
Te begrijpen valt het niet - maar het is een keihard feit dat ons lot momenteel bepaald wordt door een klein land in het Midden-Oosten dat zichzelf heeft uitgeleverd aan extreem rechts.
In Duitsland moet extreem rechts verboden worden, maar in Israël heeft extreem rechts pontificaal plaats genomen op de kussens van de macht.

De twee belangrijkste vertegenwoordigers van dat extreme rechts - die de verpersoonlijking zijn van wat Amerika 'vijanden van de democratie' zou moeten noemen - zijn momenteel: Rehavam Ze'evi (de naam betekent 'wolf'), die het liefst alle Palestijnen uit Israël wil verdrijven - met zachte drang natuurlijk - precies zoals het Nationaal Socialisme dat in de jaren dertig in Duitsland deed - wegpesten en wegtreiteren dus! - en in de tweede plaats de bodybuilder en nachtclubeigenaar Avigdor Liebermann, die van plan is Teheran plat te bombarderen en de Asswan Dam in Egypte aan stukken te blazen, wanneer moslims het wagen het bestaan van het heilige land Israël te bedreigen.
Het zal duidelijk zijn dat dergelijke extreemrechtse figuren het niet verdienen gesteund te worden door een natie die zichzelf beschouwt als de verdediger van de vrijheid en de democratie.
Waarom Amerika desondanks weigert de antidemocratische krachten van de onvrijheid en de terreur in Israel te veroordelen zal altijd een raadsel blijven.
Mogelijk kan de aanslag op doelen in Amerika zelf een bevrijdend gedachtenproces in gang zetten. Nodig is dat wel. Want wie van anderen respect eist voor democratische en christelijke waarden, die zal ook zelf respect dienen op te brengen voor democratische en christelijke waarden.
Het domweg verdedigen van primitief machtsdenken, dat alleen maar de zaak van de terreur dient, is daartoe niet de meest geëigende weg.
Ze'evi: Expel them from the West Bank and Gaza Strip
Suzanne Goldenberg, The Guardian, March 7, 2001
Israeli Minister Rechavam Ze'evi, who took his place in Ariel Sharon's cabinet March 7, 2001, a former Israeli army major-general, wants the 3 million Palestinians expelled from the West Bank and Gaza Strip. Ze'evi is the founder of the Moledet party.
Joining him in Sharon's cabinet is the Russian-Jewish immigrant Avigdor Lieberman, the new infrastructure minister. The leader of a political party, Mr Lieberman has called for Israel to bomb Egypt's Aswan dam.
Ze'evi will push for the invasion of Palestinian-ruled towns to end the resistance. He "wants to cleanse the West Bank of Palestinians. The Arabs living in the West Bank and Gaza have to be transferred..."
He has been drawing up battle scenarios for Sharon, and has joined Lieberman in demanding assurances that Mr Sharon will invade the West Bank and Gaza Strip. He also wants the army to unleash attack dogs on Palestinian demonstrators. (Suzanne Goldenberg, 2001)