In Den Beginne
Was Het Woord

Minsk - Rusland

over het weten dat verlichting is
1 In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God, en God was het Woord.
2 Dit was in den beginne bij God.
3 Alle dingen zijn door hem geworden, en zonder hem is niets geworden, dat geworden is.
4 In hem was het leven, en het leven was het licht der mensen;
5 en het licht schijnt in de duisternis, maar de duisternis heeft het niet begrepen.

Johannes 1



In de beginne was het Woord

De hele symboliek van onze evolutie concentreert zich om de bron van die evolutie, de Zonnegod, die men in de Griekse filosofie de Logos van ons stelsel noemde. Logos betekent ‘Woord’. Deze Griekse term wordt gebruikt in Joh. 1:1: ‘In de beginne was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God’. Het hedendaagse Christelijke Geloof is in hoofdzaak materialistisch en onfilosofisch geworden. Dat komt voornamelijk door de uiterst ongelukkige en hardnekkige verwarring van de zeer persoonlijke joodse stamgod Jehovah met de hoogste Eerste Oorzaak van alles. Zij die aan die onlogische verwarring vasthouden, beschouwen God als een vader, maar als een strenge en zelfs tirannieke vader, naar aardse begrippen uitzonderlijk afgunstig en wreed, die naar willekeur de een schept als een gezond mens en de andere mens als iemand die vanaf zijn geboorte ernstig ziek is, die de ene mens in weelde geboren laat worden en de andere mens in nijpende armoede. Er is hier sprake van een God die mensen na hun dood aan eeuwig-durende martelingen onderwerpt als zij weigeren het intellect, waarmee Hij hun heeft begiftigd, geweld aan te doen door bepaalde ongeloofwaardige verhalen te geloven. (Vrij-Katholieke Kerk)

Uit: De verborgen zijde van de Christelijke Feestdagen van C.W. Leadbeater


De Vrij-Katholieke Kerk is onafhankelijk en weet zich door haar apostolische successie verbonden met de historische Kerk aller eeuwen. De sacramentele vorm van eredienst wordt verenigd met de ruimste mate van geloofsvrijheid. De Vrij-Katholieke Kerk verkondigt de Christelijke leer, geïnspireerd vanuit theosofie en gnosis.


Mercurius - Hermes: God van de intellectuelen

The "Word" is a very ancient concept and does not originate with Christianity. The term "Logos" is Greek, and it is obvious that the Christian copyists adopted the Word concept directly from the Greeks, whether it be from Plato or applicable to the gods Prometheus and Hermes. However, the Greeks in turn had adopted this idea from more ancient traditions, such as the Indian and Egyptian. Graves states, ". . . the Chinese bible, much older than the Christian's New Testament, likewise declares, 'God pronounced the primeval Word, and his own eternal and glorious abode sprang into existence.' Mr. Guizot, in a note on Gibbon's work, says, 'According to the Zend-Avesta (the Persian bible, more than three thousand years old), it is by the Word, more ancient than the world, that Ormuzd created the universe.' . . . And the ancient Greek writer Amelias, speaking of the God Mercury [Hermes] says, 'And this plainly was the Logos (the Word), by whom all things were made, he being himself eternal, as Heraclitus would say, . . . He assumed to be with God, and to be God, and in him everything that was made, has its life and being, who, descending into body, and putting on flesh, took the appearance of a man, though still retaining the majesty of his nature.' Here is 'the Word made flesh,' set forth in most explicit terms." (Klik voor bron)

Antisemitisme

LOS ANGELES (AFP) - The Simon Wiesenthal Center (a leading US Jewish lobby group) on Friday denounced as "shocking" and "antisemitic" a poll indicating that 60 percent of Europeans felt Israel was a greater threat to world peace than North Korea, Iran or Afghanistan.
"This poll is an indication that Europeans have bought in, 'hook, line and sinker', to the vilification and demonization campaign directed against the State of Israel and her supporters by European leaders and media," said the center's founder and dean, Rabbi Marvin Hier.
"These shocking results that Israel is the greatest threat to world peace, bigger than North Korea and Iran, defies logic and is a racist flight of fantasy," said the head of the Los Angeles-based group. "(T)hat only shows that antisemitism is deeply embedded within European society, more then any other period since the end of WWII." Rabbi Hier said that if the results of the survey were true, Israel should exclude the European Union from the Middle East peace process. (www.rense.com 1-11-2003)

Antisemitisme en Nationaal-Socialisme

Dat star blind-ideologisch groepsdenken tot deformatie van het intellectuele oordeelsvermogen leidt wordt aangetoond door het Simon Wiesental Center, een organisatie die zich ooit ten doel stelde al die politieke bewegingen die Nazistische trekjes vertonen op te sporen en te veroordelen.
Vechten tegen het Nationaal-Socialisme kan een lofwaardig streven zijn, wanneer die strijd zich richt tegen al die Nazistische uitingen en gedragingen die door objectieve deskundigen als 'moreel onjuist' worden omschreven. Een dergelijke houding (objectiviteit dus) vereist kritische distantie, het vermogen de wereld - inclusief jezelf - buiten het beperkte blikveld van het kleinburgerlijk-moralistische groepsdenken te plaatsen - met andere woorden: kritisch denken is alleen daar mogelijk waar zelfkritiek en de wil jezelf te bevrijden van vooroordelen de motor zijn van het oordelende handelen.
Aan de groep gebonden moralisten wijzen altijd zelfkritiek af. Ze wijzen voortdurend naar anderen, maar zodra een ander terugwijst wordt het verstand op nul gezet en wordt op een primitieve wijze een dierlijk-sadistisch destructieproces in gang gezet, dat altijd is gericht op vernietiging van 'de duivelse ander'.
Dat is de reden waarom in de oudheid gnostische wijsheidsbewegingen zich ten doel stelden de wereld van de primitieve burgermansmoraal te overwinnen, een intellectueel verlangen dat zelfs terug te vinden is in het verwrongen, deels verknipte verslag dat de Rooms-Katholieke kerk ons doorgegeven heeft, waar Jezus zegt dat hij de Messias is omdat hij 'de wereld heeft overwonnen’.
Weinig religieuze mensen begrijpen die uitdrukking. Wat betekent dat: "de wereld overwinnen"? Wil Jezus daarmee zeggen dat hij de duivel heeft vernietigd? En wie is die duivel dan? En moeten wij nu ook duivels vernietigen...? Kortom: de Roomse kerk heeft alles op alles gezet om de wijsheidsleer van Jezus van Nazareth te ontdoen van de LOGOS, waar de apostel JOHANNES in zijn evangelie naar verwijst.
De LOGOS ziet de verblinding van de menselijke geest als zijn grootste vijand en is daarom een fel tegenstander van al die menselijke uitingen die de geestelijke verblinding tot heilig ideaal uitroepen.
Het Ezra-isme (ontstaan in de 5e eeuw v.Chr), waar Jezus (en ook Mohammed) zich tegen keerden, was daarom slecht omdat het de geestelijke luiheid leerde. Ezra was een antidenker, een chaotische verkleiner van de geest en daarom de eerste kleinburger in de menselijke geschiedenis - wanneer je 'geestelijke luidheid' ziet als kenmerkende eigenschap van het kleinburgerdom.
Binnen zijn beperkte wereldbeeld bestond het mythologische universum niet langer uit een veelheid aan Goden (symbolische verwijzingen naar de planeten, die als objectief waarneembare realiteiten werden bestudeerd door de astronomen/astrologen). Het symbolisch-mythologische realiteitsdenken dat gericht was op bewustwording van de onwetende mens werd vervangen door het autoritaire, op blinde gehoorzaamheid gerichte (utopistische) geloofsdenken, dat de eigen groep tot drager van de absolute waarheid uitroept.
Synagoge van Graz Dat is de reden waarom Ezra voor het monotheïsme koos, een daad die de ontkenning is van het pre-Ezraistische denken, dat - zoals het hiernaast afgebeelde kleed van de hogepriester laat zien - was opgebouwd rondom de twaalf tekens van de Zodiak.
Kiezen voor het monotheïsme - het is op deze site al vaker gesteld - is geen teken van beschaving, maar een teken van geestelijke luiheid en het uitspreken van het verlangen jezelf uit te leveren aan sadistisch-autoritair leiderschapsdenken.
Adolf Hitler koos voor het monotheïsme. Het Nationaal-Socialisme was de ontkenning van het pluralistische denken dat de stichters van Amerika als hoogste ideaal uitroepen (‘E Pluribus Unum’). Amerika is een natie waar uit veelheid eenheid wordt gesmeed, hetgeen wil zeggen dat polytheïsme en monotheïsme binnen die filosofie samenvallen. Samen zijn we God.
Daarom is Amerika als democratische natie (d.w.z. zowel monotheïstisch als polytheïstisch) de tegenpool van Israël, dat een joodse natie wil zijn, d.w.z. een monotheïstische natie.

Terug naar het Moederland
E Pluribus Unum
The central image is the rampant bald eagle of the great seal of the United States. Grasping an olive branch as an offering of peace, the eagle also holds a clutch of arrows as an alternative when peace is rejected.
Geestelijk luie mensen weigeren de ‘E Pluribus Unum’ filosofie van Amerika te verdedigen. Zij haten Amerika en proberen de vrijheid van het polytheïstische Amerika, waarin alle Goden en profeten elkaars gelijken zijn, te vervangen door de onvrijheid van het autoritaire monotheïsme, dat domweg stelt dat alleen de God van het Oude Testament een echte God is - absurd natuurlijk, omdat Jezus, die door de meerderheid van de Amerikanen als geestelijk leidsman wordt beschouwd helemaal geen ‘God van het Oude Testament’ is…
Jezus heeft helmaal niets met die autoritaire God te maken. Hij is een gnosticus die het Amerikaanse principe van 'eenheid in verscheidenheid' (dat in feite ook de leidende gedachte binnen de Islam behoort te zijn) uitdraagt.
Jezus is geen monotheïst, maar een naar eenheid strevende polytheïst (holist) en dat is de reden waarom het religieuze jodendom en de Roomse kerk hem weggeschreven hebben uit hun heilige boeken.
De Jezus van de Roomse kerk is een anti-Jezus. Daarom hangt Jezus in Roomse gebedshuizen eeuwig aan het kruis, hetgeen (zoals ook de profeet Mohammed stelde) een bespotting is van zijn ware identiteit, die in het Johannesevangelie wordt omschreven als de drager van de LOGOS.
De LOGOS kan niet vernietigd worden. Het is een eeuwig principe dat door al diegenen wordt uitgedragen die het verstand (de rede) boven het onverstand (de onredelijkheid) plaatsen.
De LOGOS is de absolute ontkenning van het Ezra-isme met zijn onzinnige Godverklaring van 'het joodse volk’, ‘de joodse staat’ en ‘de joodse priester’.
Hitler was een Ezra-ist. Hij verklaarde het volk heilig en maakte van zichzelf een hogepriester die als drager van de absolute waarheid de vertegenwoordiger was van God op aarde.
Synagoge van Graz Wie daarom als religieuze jood zichzelf wil manifesteren als vijand van Hitler die zal het Ezra-istische monotheïsme met zijn benadrukking van autoritair groepsdenken en op blinde gehoorzaamheid gericht leiderschapsdenken dienen te bestrijden.
Hij trekt het kleed van de Joodse Hogepriester aan en met verwijzing naar de Twaalf stammen van het volk van Israël (dat niet gelijkgesteld mag worden aan 'het joodse volk') leert hij de mensheid dat verdraagzaamheid daar ontstaat, waar (zoals de profeet Mohammed het stelt) alle Profeten aan elkaar gelijk zijn.
De mensheid kortom is volgens het logisch-Hellenistische denken van Jezus een afspiegeling van de kosmos, waar de planeten een grote familie vormen die met al hun eigenaardigheden en hebbelijkheden een bonte, veelkleurige eenheid vormen.

Zie ook: New Age Verlichting


De Maagdelijke Geboorte van de Messias

"Daarom zal de Heere Zelf ulieden een teken geven; ziet, een maagd zal zwanger worden, en zij zal een Zoon baren, en Zijn naam IMMANUEL ('God zij met ons') heten" Jesaja 7:14

Shirley McLaine: New Age Goeroe Alle eeuwen door is de maagdelijke geboorte van Christus het voorwerp geweest van onzinnige discussies, waarbij zogenaamd sceptische mensen met behulp van aan 'de realiteit' ontleende begrippen proberen aan te tonen dat een maagd geen kind kan baren.
Dat hun logica een wankele basis bezit beseffen ze niet, omdat ze dezelfde fout maken als de 'bijgelovigen' waar ze zich tegen richten: hun uitgangspunten deugen niet.
Wie een gelovige van zijn ongelijk wil overtuigen gaat er meestal van uit dat de interpretaties van die gelovige de enig juiste en ware zijn. Val je die opvattingen aan en weerleg je ze, dan heb je automatisch gelijk en dan moet je gezien worden als de vertegenwoordiger van 'de waarheid'.
Met logica heeft dat alles niet veel te maken. Het is dezelfde logica die zogenaamde anarchisten hanteren wanneer ze de samensteller van deze anarchistische website verwijten dat hij ‘geen echte anarchist’ is.
"Je noemt jezelf de eerste anarchist' en 'je gelooft in astrologie'. Dat zijn de twee meest gebruikte argumenten, waarmee men wil 'bewijzen' dat ik een bedrieger ben, een anarchistische ketter, die afwijkt van ‘de anarchistische leer’, een belachelijke onderneming, die aantoont dat ze niets van anarchisme begrepen hebben, zodat ik inderdaad (zoals ik dat op zo een eigengereide wijze stel) de eerste anarchist ben, die juist vanwege zijn keuze voor de astrologie aantoont dat hij een onafhankelijke kritische geest bezit die maling heeft aan 'de anarchistische leer' (wat dat dan ook moge zijn...).
Moralistische oordelaars (wie of wat ze ook zijn) komen altijd met leerstelsels aandragen - dat is de meest opvallende ontdekking die je doet wanneer je jezelf als eenling opstelt.
Niemand is eenling. Niemand is individu. Iedereen is een onderdeel van een stelsel, dat op een fanatieke wijze verdedigd wordt tegen de pretenties van een ketter die volgens hen denkt dat hij anders is.
Waarmee ik weer terecht kom bij mijn beginstelling: dat het aantonen van de onmogelijkheid van een maagdelijke geboorte bewijst dat de betrokkenen geen wetenschappelijke (nieuwsgierige) geest bezitten, die een beoordelaar in staat stelt het begrip ‘maagdelijke geboorte’ te plaatsen in de tijd waarin ze gehanteerd werd - een tijd waarin een intellectueel iemand was die kennis bezat van astrologie.
Astrologie is beschavingsdenken (de mens die zich bewust wordt van zijn dierlijke afhankelijkheid) en dat is de reden waarom het anti-astrologische Godsbeeld dat wij hanteren in feite een uiterst onbeschaafd godsbeeld is. Wanneer we dan ook de tekst 'God zij met ons' op onze munten plaatsen, dan zeggen we daarmee: "Zorg ervoor dat wij ons geld op een onbeschaafde manier gebruiken" - uitgaande dus weer van het axioma dat God niet losgekoppeld kan worden van zijn eigen Goddelijke oorsprong.
De God die wij aanbidden (moeten aanbidden, beter gezegd, want Gerrit Zalm is 'Onze Eigen Autoritaire Hogepriester'…) wordt eerst dan beschaafd wanneer we hem bevrijden uit de greep van het autoritaire monotheïstische priesterdom dat het begrippenapparaaat dat de mens in staat stelt zijn 'God' te begrijpen heeft vernietigd.
Wie een blik appelmoes moet kopen in een Arabisch land, zal weinig in zijn boodschappentasje krijgen wanneer hij het Arabische woord voor ‘appelmoes’ niet kent.
En toch is dat wat zogenaamde filosofen en theologen hier doen. Ze spreken geen Arabisch en toch willen ze met behulp van een paar Nederlandse woordjes een pot appelmoes veroveren. Onzinnig gedoe waar iedereen smalend om lacht - totdat je iemand vraagt wat hij zelf zou doen wanneer hij als boodschappenjongen in een Arabische winkel zou staan.
Astrologen hebben het begrip Maagd gekoppeld aan een teken van de dierenriem. Dat teken geeft bepaalde eigenschappen weer die op hun beurt toegekend kunnen worden aan personen.
Wanneer er dan ook gesteld wordt dat de Messias een maagdelijke moeder heeft dan kan een astroloog die mededeling op een wetenschappelijke wijze beantwoorden. Hij kletst niet uit zijn nek - zoals zogenaamde sceptici dat altijd doen wanneer ze zich met zaken bezig houden waar ze helemaal niets van begrijpen - maar hij bezit een wetenschappelijk-kritische geest, zodat hij de werkelijkheid die hij wil leren kennen benadert met hulpmiddelen die iets zichtbaar maken.
Nepsceptici pakken een microscoop, schroeven de lamp er uit en zetten er een zwarte lamp voor in de plaats. Dat kan. Je kunt een lamp zwart verven en dan blijft die lamp een lamp. Maar omdat de zwarte verf geen licht doorlaat zie je niks in een ruimte die verlicht wordt door zwarte lampen. Heel eigenaardig natuurlijk, maar toch echt een keihard wetenschappelijk feit.
Het astrologische begrip 'Maagd' kennen ze niet, willen ze ook niet kennen, en zo zwammen ze duidenden jaren lang zomaar wat in de ruimte, terwijl een simpele daad van wetenschappelijke integriteit aan al dat zinloze geklets een einde had kunnen maken.
Zo zit de menselijke geschiedenis nu eenmaal in elkaar. In het Midden-Oosten maken blinde ideologen die de gevangene zijn van een primitieve burgermansmoraal elkaar af, maar we peinzen er niet over de zaak in handen te geven van objectieve intellectuelen, die niet de gevangene zijn van die absurde burgermansmoraal.
Dat is de reden waarom in de oudheid het begrip 'verlosser' werd gehanteerd. De verlosser ziet dat mensen elkaar blindelings afmaken omdat ze niet in staat zijn het zwart-wit-denken te overwinnen en als redelijke waarheidszoeker stapt hij daarom uit de vicieuze cirkel (hij wordt een eenling) en toont hij als onafhankelijke geest de onzinnigheid van het zwart-wit-denken aan.
Een verlosser is altijd een eenling, nooit een groep, of een volk, of een beweging, collectieve gegevenheden die altijd de mens willen binden aan het een of andere stelsel, een leer of een nihilistische antileer…
Een verlosser haalt de zwarte lampen uit de microscopen en plaatst er weer lampen in die licht geven. Want wanneer een ruimte verlicht is dan zie je iets - dan kan er gehandeld worden, waar anders mensen blindelings rond blijven kruipen in een ruimte die oneindig groot lijkt te zijn, maar dat in werkelijkheid helemaal niet is.
Waarmee ik uiteindelijk alleen maar wil zeggen dat het begrip maagdelijke geboorte verwijst naar het astrologische teken MAAGD, waarvan hieronder wat omschrijvingen worden gegeven.

Omschrijving The ruler of Virgo is Mercury. The glyph is said to be connected to the Immaculate Conception of the Messiah. It's symbol "The Virgin" originated from the star Spica in the constellation of Virgo.

Virgo's are practical, mental people, possessing inquiring and logical minds. In this respect, they make excellent students, and good teachers. Their mental bend gives them the ability to analyze and solve the most complicated problems. Virgos have a wonderful eye for detail and often neglect the overall issues. Practical and good with their hands, they are excellent technicians and have good inventive talents. Hard workers and conscientious, they are perfectionists with little tolerance for shoddy work. There is no place in their world for people who are footloose and fancy free.

Virgos possess a strong potential for the arts, sciences and language. They are well suited for any career where analysis, detail and precision are required. They make excellent programmers, accountants, and statisticians. Many go into medicine, law, and the teaching profession. With an avid interest in history, some Virgos make excellent writers and researchers. (bron)

Geb.hor. Shirley McLaine

Het teken Maagd kan op verschillende manieren een rol spelen in de horoscoop van ‘de messias’.

  • Er kan sprake zijn van een geboorte in de maand waarin de Zon zich bevindt in het teken Maagd (de Messias is in dat geval niet in december geboren, maar in augustus of september).
  • De Maan kan zich op het moment van geboorte in het teken Maagd bevinden. De Maan vertegenwoordigt namelijk het vrouwelijke, moederlijke principe, zodat er gesproken kan worden van een ‘Maagdelijke Moeder’.
  • De Moeder van de Messias kan een vrouw zijn die in astrologisch opzicht een Maagd is, waaraan je allerlei moralistische overwegingen kunt koppelen…; dat opvoeding meer moet zijn dan kinderen een lepel met pap in de mond duwen bijvoorbeeld…

  • Willem Oltmans & De Grote Bek

    Oltmans als verlegen bleekneus Toen Pim Fortuyn me in 2002 vanuit de auto liet bellen 'als je nu ja zegt, sta je nummer 5 op de lijst' heb ik hem bedenktijd gevraagd. Die avond zei hij tegen Paul Witteman dat hij 100 % achter Sharon stond. Die uitspraak forceerde mijn besluit. De volgende ochtend zond ik Pim een fax, dat ik niet mee deed. Willem Oltmans 2-11-03

    Altijd weer worden domkoppen met een grote bek naar voren geschoven, die zich verbeelden, dat bommenwerpers, precisie projectielen, vliegdekschepen de middelen zijn, die Amerikaanse hegemonie kunnen afdwingen. (Willem Oltmans 3-11-03

    Nederland is een land dat geen martelaren kent. Een martelaar is namelijk iemand die tot aan zijn laatste ademtocht vecht voor 'de heilige zaak' - fel, verbeten, zonder ook maar iets van medelijden te tonen. Want overgeven doe je jezelf niet. Je mag alleen maar vechten - net zolang tot alles dood en kapot is om je heen en je samen met je medestrijders rustig en vredig het paradijs binnen kunt trekken.
    een opportunistische martelaar En juist omdat wij een land zijn dat martelaren niet alleen kent, maar eigenlijk ook op een intense wijze verafschuwt - het opportunistische koopmansbloed in onze aderen verloochent zich nooit - blijft het zo'n merkwaardige zaak dat uitgerekend iemand die tot de grootste naoorlogse opportunisten gerekend kan worden - Pim Fortuyn - dankzij de on-Nederlandse (tegen het koopmansinstinct gerichte) aanslag van Volkert van der G. - een martelaar geworden is - een strijder voor een zaak die eigenlijk nooit een zaak is geweest - hetgeen mag blijken uit de keuze van Pim voor Jan Peter Balkenende, die op een vriendelijk-lachende wijze de opportunistengeest uitdraagt die wij alle eeuwen aanbeden hebben: de geest van Jacob Cats en Jan Salie, die op zo'n eminente wijze wordt vertolkt door VVD-minister Gerrit Zalm met zijn 'God zij met ons'-munten...

    Sagen & legenden De God van Nederland staat altijd aan de kant van de mensen die de zakken gevuld hebben met muntstukken. Ikzelf woon in een stad waarvan de inwoners 'Blauwvingers' worden genoemd, een bijnaam die ze te danken hebben aan het welhaast wonderbaarlijke feit dat de bestuurders in het verleden bij gebrek aan groot geld een beroep deden op de kleinburgerij, die vol overgave uit alle hoeken en gaten grote blikken spaarpotten tevoorschijn haalde, die gevuld waren met miljoenen (misschien wel miljarden) muntstukken - degelijke Hollandse koperen centen - die natuurlijk allemaal waren voorzien van de randtekst 'God zij met ons'...
    De regenten dankten God op hun met witte kousen overdekte knieën, maar hun God dwong hen wel al dat kopergeld te tellen en vandaar dan ook dat Zwolle - de stad van de zich blauw tellende calvinisten – een calvinistische modelstad is geworden: een stad waar trouw aan God zich kenbaar maakte via de zuinige, maar toch erg vrome, overgave aan het muntendom.

    Wat me verbaast is dat een dergelijke calvinistische overgave aan de ‘wie spaart die heeft wat’-mentaliteit niet wordt uitgedragen door onze calvinistische regenten. Ze weten heel goed dat Pim Fortuyn het tegendeel was van de kleine spaarder. Pim was de man van het grote geld, een Nederlander die als koopman oer-Hollands was, maar als vijand van de spaarpot een soort van antichrist, die (strikt ideologisch gezien) eigenlijk terecht uit onze zuinige cententellende gemeenschap verwijderd is.
    Pim Fortuyn wilde het middelpunt vormen van 'een kring van rijke zakenlieden' ('the captains of industry'), een mentaliteit die me als Blauwvingerige Zwollenaar met gevoelens van diepe afschuw vervult. Wie op de kleintjes let, bewondert de ordelijke man met de spaarpot en niet de chaoticus die zichzelf verrijkt ten koste van al die kleine spaarders die in tijden van nood de wereld van de ondergang redden, waar het grootkapitaal alleen maar crisissen schept die tot verlies van miljarden dollars of euro's leiden.
    Grootkapitaal dat miljarden verspilt wordt op een vreemde, welhaast tegennatuurlijke wijze aanbeden momenteel, een merkwaardige zaak, omdat het begrip grootkapitaal het tegendeel (je zou ook kunnen zeggen: een perverse overdrijving) is van de calvinistische zuinigheid.
    Volgens astrologen horen calvinistische zuinigheid en spaarzin bij de strenge, praktisch ingestelde planeet Saturnus. Saturnus is de planeet van de orde en daarom de vijand van de chaos van het vrije markt denken dat grotendeels gebaseerd is op gokken en gissen en jezelf blindelings uitleveren aan het toeval, vanuit een anti-Saturnaal gevoel van optimisme: "met een beetje geluk komen we er wel…".
    Dat tegenover het begrip geluk altijd het begrip ongeluk bestaat zien anti-Saturnale geesten nooit in. De Saturnale geest is een pessimist die in zijn meest negatieve gedaante elke vorm van optimisme belachelijk maakt, zoals optimisten in hun meest negatieve gedaante elke vorm van pessimisme veroordelen.

    Dat Pim Fortuyn zo'n felle verdediger was van het vrije marktdenken moet merkwaardig genoemd worden, omdat hij tegelijkertijd op een tamelijk conservatief-calvinistische wijze het patriarchaal-matriarchale vader-moeder-denken verdedigde, een mentaliteit die het geestelijke klimaat van de jaren vijftig in sterke mate bepaalde.
    Aan de ene kant verlangde hij terug naar een ordelijke, beschermde wereld waarin de ordelijke (anti-dierlijke) planeten Maan (moeder) en Saturnus (vader) een grote rol speelden, maar aan de andere kant koos hij voor de chaos, waar hij ook in de jaren zestig - via de keuze voor het marxisme en de vrije, dierlijke seksualiteit - zichzelf aan overgeleverd had.
    Het feit dat hij het marxisme zo gemakkelijk in kon ruilen voor het neoliberalisme bewijst dat de gesuggereerde tegenstellingen tussen deze twee vormen van economisch denken en handelen miniem zijn.
    Marxisme en neoliberalisme zijn gebouwd op elitair machtsdenken: het opbouwen van machtige elites die het economische leven beheersen en controleren. De belangrijkste criticus van dat elitaire machtsdenken was in de jaren zestig de dissidente schrijver en denker Milovan Djilas, wiens boek 'De onvolmaakte maatschappij' eigenlijk nooit serieus genomen is door de aan het utopisme verslaafde jaren zestig generatie, waar Pim Fortuyn - ondanks het feit dat hij een super-baby-boomer was - zich tegen af wilde zetten.
    Wie onvolmaaktheid als spirituele waarde erkent zal nooit een wereld opbouwen waarin 'de volmaakte mens' als ideaal wordt afgeschilderd.
    Overal waar vergoddelijkte mensen (priesters, geslaagde zakenbonzen en meedogenloze militairen) naar voren worden geschoven heerst de mensvijandige sfeer van het fascisme, dat altijd ‘grootheid’ wil scheppen ten koste van het levensgeluk van als minderwaardig afgeschilderde anderen.
    Daarom was de poging van Fortuyn om het geluk van de mensheid in handen te leggen van chaotische rijken een volstrekt onzinnig gebeuren.
    Herman Heinsbroek, niet alleen superrijk en superchaotisch, maar ook nog voorzien van het quasi-religieuze verlangen de niet in het leven geslaagde mensen ‘waarden en normen’ bij te brengen, zou onze economie moeten herstellen, een ronduit belachelijke zaak, omdat de man rijk geworden is ten koste van anderen, een mentaliteit die je nou juist niet moet hebben wanneer je economieminister van een staat wil zijn.
    Overheden zijn er niet om de een rijk te maken ten koste van de ander. Wie dat barbaarse zakenmanprincipe binnen het overheidsdenken introduceert is in feite een vijand van het volk En als zodanig moeten we de chaotische denkers rondom Pim Fortuyn dan ook aanduiden: volksvijanden, antisocialisten - wanneer je socialisme wilt zien als een beweging die stelt dat we allemaal - ook in economisch opzicht - gelijke rechten bezitten.
    horoscoop Fortuyn Heinsbroek is de man waarop de typering van Willem Oltmans van toepassing kan worden verklaard: "Altijd weer worden domkoppen met een grote bek naar voren geschoven..."
    Want dat was het kenmerk van het kortstondige Pim Fortuyn-tijdperk dat ons land heeft mogen beleven: de terreur van de grote bek, die alleen begrepen werd door mensen die zelf ook een grote bek bezaten - denk aan Theo van Gogh, de man met het kleine hartje en de supergrote bek, waarover Willem Oltmans ooit zei dat hij alleen maar wat ‘ins Blaue hinein’ zit te schreeuwen…’.

    Ad Melkert, Thom de Graaf en Hans Dijkstal begrepen niks van Fortuyn. Als kleine verlegen kinderen zaten ze een beetje voor zich uit te staren in een wereld waarin de Grote Bek plezier aan het maken was.
    Dat ze zelf jarenlang het grotebekkendenken (waarvan Ariel Sharon de ultieme verdediger is) gesteund hebben zagen ze niet in. Want dat is altijd zo met mensen die ogenschijnlijk heel netjes en keurig zijn, die verafschuwen in anderen zaken die ze openlijk steunen in mensen die groter en machtiger zijn dan zijzelf.
    Eigenlijk moet je Dijkstal, Melkert en De Graaf 'lakeien' noemen. Ze hebben altijd slaafs het principeloze grotebekkendenken gesteund, en op het moment waarop ze de Grote Bek als vleesgeworden tegenstander in Pim Fortuyn (een man die voor de volle honderd procent achter Sharon stond) ontmoetten wisten ze zich met hun houding geen raad.
    Ariel Sharon hebben ze nooit echt veroordeeld. Nog altijd staan wij als natie volledig achter Israël en achter alles wat Sharon doet - PvdA-coryfee Max van der Stoel noemt zichzelf rustig ‘het absoluut goede’ - zodat we rustig kunnen stellen dat we geregeerd worden door hypocriete politici - die de grote bek in de een veroordelen, maar die tegelijkertijd op een slaafse wijze de grote bek in de als absoluut goed beschouwde ander als 'woord van God' aanbidden.

    Zie ook: Een uitgestoten anti-ideoloog
    Marx & Zelfvervreemding
    Saddam Hussein & de vrede


    Willem Oltmans & De Tragiek
    is willem oltmans een kapitalistische communist?

    Willem Oltmans heeft een actieve rol gespeeld in de Nieuw Guinea-kwestie. Nu is hij nog steeds bezig met het ontrafelen van het verwarde beleid dat toen door de Nederlandse regering is gevoerd. Hij doet dat om voor zijn eigen belangen op te komen, maar ook voor "de waarheid". Dat is natuurlijk te verwachten van een journalist. Maar Oltmans was niet alleen als journalist bij de zaak betrokken. Hij heeft ook gewerkt als geheim agent voor de Bilderberg-groep; een groep groot-kapitalisten onder leiding van nazi-prins Bernhard. Dat is geen onthulling. Oltmans heeft zijn relatie met de Bilderberggroep vaak beschreven, hoewel hij zelf liever spreekt over de "groep Rijkens". Bilderberg en Oltmans, steunden Sukarno's politiek om Nieuw Guinea bij Indonesië te voegen, om een oorlog te voorkomen en omdat zij bang waren dat die oorlog hun handelsbelangen zou schaden. De Bilderberg-kapitalisten wilden vrij en ongestoord handel kunnen drijven in en met Indonesië. Luns cs volgden een tegengestelde politiek, zij wilden Nieuw Guinea houden omdat zij Sukarno nu eenmaal niets gunden. Het argument dat Luns daarbij onder andere gebruikte, was dat Papoea's zich helemaal niet wilden aansluiten bij Indonesië. Dat was ook zo en dat is nog steeds zo....
    Oltmans vecht nu voor eerherstel en schadevergoeding, zodat hij weer op een witte vleugel van het duurste merk zijn hoogstaande deuntjes kan pingelen. (Frank Willems, de Muurkrant 1997)

    OLTMANS IS ZICH van de onmogelijkheid van dit merkwaardige dubbelspel natuurlijk bewust. Zo noteert hij in het zesde deel van zijn memoires uit de mond van Zairin Zain, de toenmalige Indonesisch ambassadeur in Washington, wijze uitspraken als: 'Je probleem is dat je zogenaamd met ons bent, maar je speelt altijd weer je eigen spel.' En: 'Don't mix politics with journalism. Stick to the latter.' Oltmans sloeg die goede raad altijd in de wind. Hij moet trots geweest zijn op zijn adembenemende dubbelrol. Hij schiep er een mythe mee, met een romantische impact die hij altijd belangrijker gevonden moet hebben dan een succesvolle carrière in de journalistiek. Anders valt toch moeilijk de verschijning te verklaren, in 1986, van een curieus werkje als Zaken doen, waarin Oltmans zichzelf aanprijst als internationaal contactenlegger...
    OLTMANS is in de Nederlandse media volkomen gemarginaliseerd geraakt. Het zesde deel van zijn memoires, de periode 1961-1963, werd, voor zover ik kan overzien, nergens besproken. Zelf gaf Oltmans, op 31 juli 1962, al aan wat zijn probleem was: 'Ik heb gewoon te veel vijanden tegelijk.' Anno nu heeft Oltmans nog steeds met alles en iedereen ruzie. In Nederland gaat men dan niet meer het debat met je aan, maar word je doodgezwegen. Een typisch voorbeeld van repressieve tolerantie. De mediastilte die er hangt om ook weer dit dagboekdeel is echt een schande, want Oltmans schreef in zijn dagboeken een onofficiële geschiedenis van de wereldgeschiedenis die op zijn minst publieke tegenspraak verdient. (Joost Niemöller, Groene Amsterdammer 1997)

    Wie zich op het internationale web wat informatie probeert te verschaffen over WILLEM OLTMANS komt terecht in een wereld vol tegenstrijdigheden en dubbelzinnigheden, een wereld waarin de intellectueel Otlmans (ego: Mercurius) en de anti-intellectueel Oltmans (alter-ego: Zon en Pluto) in een verwarrend samenspel de hele wereld (inclusief de 'schizofrene' Oltmans) op een zodanige wijze in verwarring brengen dat alleen de woordjes ruzie en onbegrip als algemene, door iedereen gedeelde 'waarheid' overblijven.
    Bijzonder opvallend is de bewondering die Oltmans voortdurend toont voor mensen die macht bezitten. Niet het feit dat de ander een vriend of een vijand is bepaalt het verlangen van Oltmans hem te steunen of aan te vallen, maar de hoeveelheid macht die de ander bezit. Wie geen macht bezit zal nooit op Oltmans vriendschap of vijandschap kunnen rekenen, een merkwaardige eigenschap natuurlijk, omdat de intellectueel Oltmans 'het zoeken naar de waarheid' en 'het bestrijden van de leugen' als hoogste doelstelingen in het leven formuleert.
    Waarheid is meestal niet het bezit van de machtigen. Machtige mensen zijn machtig omdat ze zich ofwel willoos - via het lidmaatschap van politieke bewegingen - omhoog laten drijven naar de top (democratie), ofwel omdat ze via agressief gedrag (militaire en/of economische machtsgrepen) zichzelf die macht verworven hebben (dictatuur).
    De wereld waarin wij leven is een mengeling van willoosheid (democratie) en dwingelandij (dictatuur). Wie in een dergelijke tweeslachtige wereld een rol wil spelen zal dus automatisch besmet raken. Hij moet democraat zijn, maar ook een dictator. Hij moet de armen en de zwakken willen helpen, maar hij zal ook genadeloos en wreed moeten zijn op zijn tijd - mogelijk niet met opzet, maar omdat hij deel uitmaakt van 'het spel'.
    Juist het verlangen deel uit te maken van een wereld die gebouwd is op leugens maakt van der waarheidszoeker Oltmans een tweeslachtige figuur, die zowel door de leugenaars als de waarheidszoeker wordt gewantrouwd, omdat hij nooit een echte keuze wil maken. Altijd overtreft de eerzucht - de wil 'groot' en 'belangrijk' te zijn - het intellectuele waarheidsverlangen, zodat de echte waarheidszoekers, die zich in een schizofrene machtswereld altijd in de marge bevinden (mensen die gek zijn zorgen ervoor dat geestelijk gezonde mensen het gesticht worden ingewerkt) nooit aan bod komen.
    Gek willen zijn in een gekkenhuis is een vanzelfsprekende zaak. Shakespeare heeft niet voor niets een toneelfiguur - Hamlet - ontworpen die de rol van 'gek' speelt om te kunnen overleven, maar waar Hamlet er zich niet voor schaamt tragisch te zijn (ware tragiek is geestelijke grootheid), daar wil Willem Oltmans schitteren aan de top - als gelijke van de machthebbers - een verlangen dat hem niet tragisch maakt, maar (eerlijk is eerlijk) een tikje meelijwekkend - alsof je naar een klein jongetje zit te kijken dat als misdienaar op het altaar stiekem grote veelkleurige toverballen in de veel te kleine hostiekelk van meneer de pastoor probeert te proppen...


    Wat onnozel zijn wij nog dat wij ons verbazen en ons kwaad maken over dingen die wij al lang behoren te weten. Eigenlijk zijn wij net zo naief als destijds Hamlet: hij was een goed en redelijk mens en daardoor kon hij niet verdragen dat er overal om hem heen corruptie en verraad was. Maar wat gebeurde er? Hij liet zich verleiden om met een van die boeven een tweegevecht op de degen aan te gaan. Hij verwachtte natuurlijk geen verraad, want een tweegevecht is een erezaak waarbij het per definitie eerlijk en sportief toegaat. Maar de degen van zijn tegenstander was vergiftigd en Hamlet sneuvelde. Hij sneuvelde in feite aan zijn eigen redelijkheid. Dat was dom van die brave Hamlet.

    Jan Vis (filosoof), in: Wij zijn het zelf...

    Sharon Clutching at Straws

    TEHRAN, Nov. 3 (Mehr News Agency) Israeli Prime Minister Ariel Sharon, who is currently in Moscow on a three-day state visit, is expected to discuss the Middle East peace process in his meetings with Russian President Vladimir Putin. Sharon will definitely be bringing up the issue of Iran’s nuclear program in order to try to convince Moscow to stop providing nuclear assistance to the Islamic Republic.
    The Zionist prime minister is desperately trying to drum up international support for his plan, realizing that he has become isolated at home and abroad for his illogical policy and his purely militaristic approach.
    His policies are now being severely criticized by Israeli military and civilian officials... These anti-Sharon positions were welcomed by Israeli officials to such an extent that Sharon threatened to sack cabinet ministers who continued criticizing his policies.
    However, this is not the end of the story. The desperate situation of the Israeli prime minister has been compounded by the judgment of the court of world public opinion...
    This motivated Sharon to start a propaganda campaign against the nuclear program of the Islamic Republic so as to distract attention, both at home and abroad, from the harsh criticism of his policies. However, his efforts were frustrated after Iran announced last month that it would sign the additional protocol to the nuclear Non-Proliferation Treaty (NPT).
    Tehran’s decision to sign the additional protocol to the NPT caught the enemy off guard. It seems that the United States and the Zionist regime have been reduced to clutching at straws in their attempts to hinder Iran’s scientific advancement. (Mehr News 4-11-2003)

    Logica & Religie

    Iran bevindt zich nu in dezelfde positie die Saddam Hussein innam, voordat hij op een illegale wijze als staatshoofd werd afgezet door mensen die zichzelf 'democraten' noemen.
    Saddam Hussein MOEST een monster zijn. Alle positieve kwaliteiten die hij bezat werden domweg ontkend en via een systematische sar en treiterpolitiek werd hij op een zodanige wijze gemanipuleerd dat hij de 'gek' werd die hij moest zijn.
    Zo zit het leven van een wereld die de spiritualiteit ontkent nu eenmaal in elkaar. Geestelijke doden zoeken geen waarheid. Ze maken waarheid. En daarom kiezen ze voor militaire/enof economische macht, dwingelandij en geestelijke terreur.
    De slachtoffers van de terreur worden altijd monddood gemaakt (uitgestoten, gemarginaliseerd). Ze zijn gek en gekken berg je op in gevangenissen, opvoedingsgestichten en gekkenhuizen, waar elk woord dat ze uitspreken wordt weggecriminaliseerd of weggepsychologiseerd.
    Dat inzicht is niet nieuw. Het vormde de centrale spil waaromheen het zogenoemde 'antipsychiatrische denken' van de jaren zestig en zeventig zich afspeelde - een van de weinige ondernemingen die uiterst zinvol waren en waarover je nu dan ook helemaal niets meer hoort!
    Het verband dat er bestaat tussen macht en ziekte mag niet aan de orde worden gesteld. Macht is alleen dan goed wanneer elke link die kan worden gelegd met zelf in het leven geroepen negatieve uitwassen wordt weggewist.
    Dat is de reden waarom Ariel Sharon een permanente oorlog aan het voeren is met Arabische landen en moslimlanden die kritisch zijn.
    Saddam was alleen maar daarom gevaarlijk omdat hij een anti-Zionist was, een man die weigerde het begrip 'zwart' 'wit' te noemen.
    Voor Iran geldt nu hetzelfde. Ondanks het feit dat hervormers een op dialoog gerichte politiek voorstaan weigert Sharon ook maar iets goeds te zien in de republiek Iran, omdat zowel de hardliners als de hervormers in Iran fel anti-Zionistisch zijn.
    In de ogen van Sharon is een anti-Zionist de grootste duivel die er bestaat. Een anti-Zionist is een antisemiet - een belachelijke stelling, omdat de Islamitische Republiek Iran een religieuze republiek is waar Islam, Jodendom, Zoroastrisme en Christendom volgens de grondwet boven alle andere religieuze en filosofische stromingen worden geplaats. Met andere woorden: zelfs de meest radicale moslims ontkennen de rechten van de religieuze joden niet, zodat Iran momenteel geen gevaar is voor religieuze mensen, maar voor mensen die anti-religieus zijn.


    Zie ook: What was antipsychiatry?
    David Rosenhan
    Being Sane in Insane Places
    en: Otto Gross

    For Gross, psychoanalysis was a weapon in a countercultural revolution to overthrow the existing order - not a means to force people to adapt better to it. He wrote, "The psychology of the unconscious is the philosophy of the revolution.. It is called upon to enable an inner freedom, called upon as preparation for the revolution"

    Presidents al-Assad, Mubarak discuss step to help Iraq

    Bashar & Asma President Mubarak and Egypt's First Lady left yesterday evening Damascus, following a short visit to Syria. They were seen off by President Bashar al-Assad and his wife Asma.
    Earlier, President Bashar and his wife Asma held an Iftar banquet in honour of the Egyptian President and his wife.

    Mrs Mubarak Presidents Bashar al-Assad and Mohammad Hosni Mubarak of Egypt discussed on Monday the situation in the Arab region and future steps to help the Iraqi people express their will and maintain their sovereignty and unity. In their meeting, the two Presidents discussed the Arab situation, principles and ideas proposed, and work for crystallizing and putting them in a proper formula in a way that supports the joint Arab action.
    President Mubarak confirmed Egypt's firm position in supporting brotherly Syria in its firm and principled position. He also confirmed Egypt's support to Syria against the unacceptable and unjustified acts of provocation and challenges which do not serve security and stability in the region, but endanger world security and stability. (Syria Times 4-11-2003)


    Wetenschap Is Relativering

    The American Revolution was not fought so that people could be passive and uninformed citizens. You can be that in a dictatorship. To be free, you must be an informed, skeptical, inquiring citizen. Charley Reese

    De Volkskrant laat in een artikel dat gewijd is aan de opvattingen van de CDU-er Hohmann, waarvan de kern is dat 'joden' met enige recht ook een volk van daders zouden kunnen genoemd vanwege 'hun' rol in de Sovjet-terreur, de 'joodse Tv-persoonlijkheid' Michel Friedman het volgende antwoord geven: ”De relativering van de geschiedenis is binnengedrongen in alle lagen van de samenleving." (VK 5-11-03).

    Eraan toegevoegd wordt de mededeling dat Friedman het voorstel oppert ‘een tegenbeweging’ te formeren - een uiterst angstaanjagend fenomeen, omdat mensen die tegen een op relativering gerichte kijk van de wereld zijn, altijd de verdedigers zijn van een rechtsautoritaire geschiedenisopvatting, waarbij wetenschap in dienst staat van de moraal - niet een op bevrijding en relativering gerichte moraal, die mensen loskoppelt van ideologisch groepsdenken, maar een moraal die wetenschap ziet als het dienen van een boven ons geplaatste absolute, onaantastbare waarheid.

    Een wetenschapper noemt zichzelf 'wetenschapper' omdat hij ‘wetenschap’ wil bedrijven. Wie als wetenschapper zichzelf 'joodse wetenschapper' noemt heeft het recht verloren zichzelf het predikaat 'wetenschapper' toe te kennen. Het is net zoiets als stellen dat er een joodse zwaartekracht bestaat en een niet-joodse zwaartekracht. Lariekoek dus. Primitief zelfbedrog van aan de ideologie verslaafde kleinburgers die groter willen zijn dan God zelf.
    In de wetenschap bestaan er geen ideologische wetten, die bepalen dat een lid van een bepaalde religieuze beweging beter of slechter is dan andere mensen. Wetenschap bestudeert de feiten en trekt zich daarbij niets aan van al die ideologen die de feiten haten.
    Wie feiten haat moet zich niet met het moderne leven bemoeien. Wetenschap en het daarbij behorende verlichtingsdenken zijn moderne verworvenheden die zijn gebouwd op de aanbidding van de werkelijkheid en ze vormen daarmee een tegenwicht tegen al die autocratisch-ideologische denkwijzen en staatsvormen die altijd de menselijke geest willen verzieken met het gif van de kleinburgerlijk moraal.
    Wanneer de CDU-er Hohmann stelt dat 'joden' niet alleen maar slachtoffers zijn, maar ook gezien kunnen worden als ‘een volk van daders’, omdat de Russische revolutie mede in gang is gezet door 'joden', dan heeft hij gedeeltelijk gelijk en gedeeltelijk ongelijk.
    Ongelijk heeft hij wanneer hij het daderschap van een groep joden projecteert op het jodendom als geheel. Dat is de fout die veel mensen maken, inclusief de joden zelf, omdat ze onder invloed van het zionisme een zelfomschrijving in het leven hebben geroepen - het begrip 'jood' - dat zo vaag is, dat mensen met een wetenschappelijke geest het onmogelijk kunnen zien als een instrument waarmee de werkelijkheid op een objectieve wijze zichtbaar kan worden gemaakt.
    Het begrip 'jood' met andere woorden voert de wetenschapper weg van de waarheid. Het begrip is zo vaag en ongrijpbaar dat het je meevoert in de duistere regionen van het vooroordeel, de leugen en het misverstand, zaken die wetenschappelijke geesten met hun verlangen naar waarheid en helder inzicht verafschuwen.
    Het is die chaotisering van de werkelijkheid die als een van de meest negatieve eigenschappen van het zionisme moet worden beschouwd. Zionisme heeft – in navolging van het nationaal-socialisme - het begrip jood op een zodanige wijze uitgebreid dat het zinledig is geworden. Binnen de ideologie van Nazi-Duitsland kon iedereen die een vijand was van het regime ‘een knecht van het wereldjodendom’ worden genoemd. Dat was het gevolg van Hitlers stelling dat het begrip jood niet verwijst naar de joodse religie, maar naar een groep van antireligieuze zakenbonzen die via benadrukking van het begrip ‘ras’ wereldmacht nastreven.
    Dat inzicht van Hitler kwam niet zomaar uit de lucht vallen. De wereld van het jodendom was namelijk onderhevig aan chaotiserende, verdelende en versplinterende krachten. Ouderwetse religieuze joden en gematigde seculiere intellectuelen stonden tegenover joden die religie doodgewone flauwekul en onzin vonden, maar die desondanks niet de moed konden opbrengen te breken met het jodendom, een tamelijk laffe houding die alleen maar heeft geleid tot chaotisering en het oproepen van misverstanden.
    Wie daarom verzuimt de chaotiseringspolitiek van revolutionaire, antireligieuze joodse groeperingen bloot te leggen en met behulp van allerlei autoritaire verbodsbepalingen verlichtend inzicht zelfs probeert tegen te houden, die graaft daarmee zijn eigen graf, omdat hij zichzelf en anderen uitlevert uit aan het bevooroordeelde anti-denken van ideologen die - juist omdat ze primitieve moralisten zijn - tegenkrachten oproepen die niet willen praten, maar verbieden.
    Het woordje ‘verbod’ is (losgekoppeld van het matigende woordje ‘recht’) een uiterst autoritair woord. Adolf Hitler was de man van het verbod. "Ik ben de absolute waarheid - alle andere partijen worden opgeheven – er is maar een partij: IK. Wie tegen mij is vertegenwoordigt de leugen en hij zal vernietigd worden".
    Wie het autoritaire, tegen wetenschappelijke relativering gerichte, denken van Hitler veroordeelt zal een klimaat van intellectuele vrijheid in het leven moeten roepen waarin niemand de ander op grond van onzakelijke, emotionele (dus irrationele) argumenten veroordeelt.
    Wanneer Hohmann stelt dat 'de joden' een volk van daders zijn dan heeft hij ongelijk, omdat je een deel van een groep nooit gelijk kunt stellen aan het geheel. Hij heeft echter wel gelijk wanneer hij stelt dat een kleine groep joden een belangrijke rol heeft gespeeld tijdens de beginjaren van de Russische Revolutie. Dat waren geen religieuze joden, maar atheïstische, socialistische joden, dezelfde rebelse, agressieve joden die aan de wieg hebben gestaan van het zionisme, dat geen religieuze beweging was, maar een seculier-nationalistische beweging, die op een tamelijk opportunistische wijze misbruik heeft gemaakt van de joodsreligieuze traditie om haar volstrekt anti-spirituele doeleinden (de vorming van een sterke, militaristische eenpartijstaat) na te streven.
    Dat er joden zijn geweest die meegewerkt hebben aan de vernietiging van het Russische tsarenregime is in zeker opzicht begrijpelijk, omdat de Tsarendom het Russische nationalisme verdedigde en daarom elke beweging die het nationale eenheidsgevoel zou kunnen ondermijnen als 'staatsvijandig' beschouwde.
    Het tsaristische regime was niet antisemitisch in de primitief-religieuze zin van het woord (‘joden zijn slecht omdat ze God hebben vermoord). Joden die het Russische nationalisme op een loyale wijze steunden werd geen strobreed in de weg gelegd en konden hoge staatsposities innemen. Wat dat betreft zijn alle autoritaire regimes aan elkaar gelijk. Wanneer je jezelf rustig houdt en niet al te openlijk je kritiek uit kun je een prima leven leiden.
    De joden die de Russische revolutie en het zionisme verdedigden waren geen rustige mensen, maar agressieve anarchisten en agressieve socialisten, die niets moesten hebben van rustige, vermanende ouderen die hun rebelse kinderen bestookten met 'pas toch op', ‘lees eerst eens de bijbel’ en 'gedraag je toch netjes ' geboden.
    De atheïstische joden die de wereld van de revolutie introkken zou je daarom - wanneer je de geschiedenis op een zakelijke wijze bekijkt - ‘rebels tuig’ kunnen noemen, onaangepaste wildemannen die weigerden zichzelf aan te passen en die dan ook – vanwege de onwil braaf en netjes te zijn – dol waren op chaos en troep.
    Een rustig, religieus-conservatief mens, die gehecht is aan huis en haard, zal nooit een revolutie organiseren. Dat is een wetmatigheid die niemand zal willen ontkennen, tenzij hij natuurlijk zelf een revolutionair is die dol is op chaos en troep.
    Rustige mensen die revolutionaire aandriften bezetten worden lid van democratische politieke bewegingen of spirituele en filosofische groeperingen die zich richten op geestelijke vernieuwing, en dat is nu juist het verschil tussen de Russische revolutionairen en de zionisten enerzijds, en de religieuze en intellectuele joden anderzijds.
    In het Rusland van Lenin speelden revolutionaire atheïstische joden een grote rol. Dat is een feitelijk gegeven dat naar verabsolutering en moralisering van de waarheid strevende ideologen (die domweg stellen dat alle joden slachtoffers zijn) afwijzen, maar die binnen de wereld van het relativerende objectivisme gewoon 'waar' mag zijn. Mark Weber stelt in een webartikel van 31 oktober het volgende:

    Although officially Jews have never made up more than five percent of the country's total population, they played a highly disproportionate and probably decisive role in the infant Bolshevik regime, effectively dominating the Soviet government during its early years. Soviet historians, along with most of their colleagues in the West, for decades preferred to ignore this subject. The facts, though, cannot be denied.
    With the notable exception of Lenin (Vladimir Ulyanov), most of the leading Communists who took control of Russia in 1917-20 were Jews. Leon Trotsky (Lev Bronstein) headed the Red Army and, for a time, was chief of Soviet foreign affairs. Yakov Sverdlov (Solomon) was both the Bolshevik party's executive secretary and -- as chairman of the Central Executive Committee -- head of the Soviet government. Grigori Zinoviev (Radomyslsky) headed the Communist International (Comintern), the central agency for spreading revolution in foreign countries. Other prominent Jews included press commissar Karl Radek (Sobelsohn), foreign affairs commissar Maxim Litvinov (Wallach), Lev Kamenev (Rosenfeld) and Moisei Uritsky. (Mark Weber, 31-10-2003)

    Wie dergelijke feiten negeert zal onvermijdelijk uitingen van jodenhaat interpreteren als onredelijke vormen van antisemitisme, zoals ook nu diegenen die wijzen op de grote rol die Sharonaanhangers spelen binnen de Amerikaanse overheid op een onterechte wijze in een hoek geduwd worden waarin ze niet thuis horen.
    Wie door een jood vermoord is zegt al snel: "Alle joden deugen niet". Het is hetzelfde vooroordeel dat na de tweede wereldoorlog werd opgebouwd rondom 'de Duitsers', Hitler deugde niet, dus...: alle Duitsers deugen niet.
    Dat vooroordeel, dat een deel van een groep gelijkstelt aan de hele groep, heeft er toe geleid dat nog altijd mensen die zich als onafhankelijke denkers kritisch uitlaten over zaken die door moralisten verduisterd worden via een proces van blinde etikettering worden uitgestoten, zonder dat men inziet dat een dergelijk demoniseringsproces nu juist de motor is die een fascistisch-autoritaire, tegen de relativering gerichte, samenleving in stand houdt.
    Wie jodendom gelijk stelt aan religie zal religie moeten bedrijven en het gedrag van zijn atheïstische, antireligieuze broeders en zusters moeten spiegelen aan de moraal die men verbonden heeft aan de overleveringen van de profeten. Het feit dat zo weinig 'joden' dat doen, bewijst dat het begrip ‘jood’ in feite niet meer verwijst naar religie. Je hoort zelden een jood praten over 'de profeten'. In Nederland is Milo Anstadt een van de weinige uitzonderingen: een lid van een oude garde (de laatste der Mohikanen) die jodendom nog ziet als een religie, die zich richt op geestelijke zaken en niet op de quasi-religieuze ketterjacht die aan het zionisme gebonden joden verdedigen.
    Het tegen de waarheid gerichte zionisme is ketterjacht. Dat moeten we inzien. Wie als eerlijke vent 'de joden' wil verdedigen, die zal onderscheid moeten maken tussen de slachtoffers (de mensen die vanwege hun geloof de kampen werden ingejaagd) en de daders (de zionisten en de Russische revolutionairen die elke vorm van religieus-moreel denken overboord gooiden in dienst van antireligieuze, anarchistische en socialistische (politieke) idealen.
    Het feit dat de godsdiensthaters van weleer zich nu verschuilen achter rechtsfascistische godsdienstwaanzin kan bepaald niet worden gezien als een positief argument dat hun gedrag rechtvaardigen kan. Integendeel. De keuze voor rechtsreligieus extremisme bewijst alleen maar dat men in feite geen principes bezit, zodat het onzinnig is om zulke mensen 'jood' te noemen - wanneer je dat begrip tenminste wilt koppelen aan een religieus-spirituele traditie die grote waarde zegt te hechten aan Mozaïsch wetsdenken en eerbied voor de geschiedenis.


    Milo Anstadt & De Joodse Identiteit

    Hoewel lippendienst wordt verleend aan de vrijheid van meningsuiting, neigen de «beschermers van Israël» ertoe de critici de mond te snoeren door niet-joden voor antisemieten uit te maken en joden voor verraders van de joodse zaak.

    Info Er zijn [..] veel joden die in hun door de geschiedenis getormenteerde brein niet meer in staat zijn de boodschap van de profeten tot zich te laten doordringen en in te zien waardoor hun joodse identiteit gedragen dient te worden. Zeker niet door een waan van enerzijds slachtofferschap en anderzijds superioriteitsgevoel dat hun het recht zou verlenen ieder die zich kritisch uit over het beleid van Israël van antisemitisme te beschuldigen. Als zij er nog enigszins van overtuigd zijn dat jodendom iets met de joodse profeten te maken heeft, laten zij dan de uitspraak overdenken van Jesaja (66):

    "Zoals zij hun eigen wegen hebben verkozen en hun ziel in hun gruwelen behagen schept, zo zal Ik hun ongeluk verkiezen en dat wat zij vrezen, over hen brengen, omdat niemand geantwoord heeft, toen ik riep, en zij niet gehoord hebben, toen ik sprak, maar gedaan hebben wat kwaad is in mijn ogen en verkozen wat Mij mishaagt." (De Groene 25-1-2003)


    Al-Baz stresses importance of summit

    The Egyptian Presidents political adviser Dr. Usama al-Baz has stressed the importance of the Syrian-Egyptian summit, between Presidents Bashar al-Assad and Mohammad Hosni Mubarak, in crystallizing a joint approach to confront challenges facing Arabs at large, and to serve the Arab interests.
    In a statement given yesterday to SANA correspondent in Cairo, Dr. al-Baz stressed Egypt's full support for Syria's just positions, asserting that any threat to Syria is a threat to Egypt and Arab national security.
    Al-Baz rejected the false US accusations against Syria, demanding the US Administration to correct its positions towards Syria, establish a constructive dialogue based on respect for common interests, and providing elements of security and stability in the Middle East instead of making groundless accusations.

    Dr. al-Baz pointed out the consensus of world public opinion on rejecting the Israeli aggressive policy and the US bias towards it, adding that the prime danger in the region lies in the continuation of the Israeli aggression on the Palestinian people, the occupation of the Arab territories and the non-implementation of international legitimacy resolutions. (Syria Times 5-11-2003)

    Macht Is Waarheid

    When Costantinus converted to Christianity, Rome became the center of power also for Christianity and any challenging center was wiped out. The history of Christianity was changed so as to start in Rome with Peter. James was erased from the records. James' descendants (and therefore Jesus' descendants) in Palestine, the so called "disposyni", were dispersed and persecuted.
    Eventually the Roman empire forced "its" version of Christianity on the whole world. The disposiny migrated south, the only place where they could avoid the persecution, and eventually settled in Arabia. Centuries later, their culture would originate Islam, and one of Islam's tenets would be that "evil people changed the books".

    Today's Christianity is, inevitably, the Christianity that the Roman empire chose. Every Christian in the world worships what the Roman empire decided s/he should worship. In a sense, every Christian betrays the disposyni and possibly Jesus himself by accepting the dogma of the ones who killed Jesus and persecuted his descendants.
    Christianity therefore got a first twist when the Roman empire embraced it. Christianity is getting a second twist now that the American empire has embraced it. Just like Rome bestowed on Christianity the meaning that best served its interests, so America is bestowing on Christianity the meaning that best serves its interests. For example, greed is suddenly good, although the Gospels clearly state that criminals are more likely to enter Paradise than a rich man. The death penalty is good, even if the Gospels clearly preach forgiveness. Sooner or later, Americans will edit the Gospels the same way the Romans did and produce a new set of (self-serving) holy books. And Jesus will have been crucified one more time... (Piero Scaruffi)

    Klik hier Terwijl in Nederland de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie de Islamhaat aan het prediken is, bij monde van een in de ogen van religieuze mensen duister personage dat zich 'Hirsi Ali' noemt, worden in Amerika tientallen miljoenen mensen op een zodanige wijze gehersenspoeld dat ze een volstrekt antichristelijke leer, die het product is van anti-intellectueel machtsdenken, gaan ervaren als de absolute waarheid.
    Wie een keuze moet maken tussen christendom en Islam zal, wanneer hij een liberale instelling bezit, alleen maar kunnen kiezen voor de Islam, omdat de profeet Mohammed - meer nog dan Luther, die in het Westen het autoriteitsdenken van de katholieke kerk veroordeelde - een hervormer was, die de joods-christelijke traditie in een zuivere vorm over wilde nemen: katholiek in de ware, gnostische zin van het woord, zich openstellend voor iedereen: niet alleen voor traditionele joden en christenen, maar ook voor ketters, de gnostici, die religieus-filosofische geschriften als 'waarheid' accepteerden, die door het Romeinse Imperium werden afgewezen, omdat ze in strijd zouden zijn met het patriarchale machtsdenken waarop het Rooms-Romeinse heersersrijk was gebaseerd.
    Mohammed was weliswaar een autoritair heerser, maar de Islam die hij voorstond wilde (blijkens de vele liberale passages die de Koran bevat) geen autoritaire religie zijn. Wat zich nu binnen de islam manifesteert als 'religieus fundamentalisme' is daarom in feite weinig meer dan Profetenhaat - de wil alles wat liberaal (d.w.z. gericht op vereniging) is binnen de wereld van de joods-christelijke religie te vernietigen, zodat het een vanzelfsprekende zaak is dat liberale gelijkheidsdenkers zichzelf vijandig opstellen tegenover dat fundamentalisme.
    Fundamentalisten ontkennen dat de Islam een joods-christelijk-gnostische religie is. Zij ontkennen de Profeet Mohammed en ze maken van de Islam een kerk, waarin de verklarende, op uitsluiting van andersdenkenden gerichte teksten van de schriftgeleerden belangrijker zijn dan de liberale, op eenheid en vereniging gerichte wijsheid van de Profeet.
    Een echte moslim – iemand die de Profeet Mohammed respecteert - zal nooit een jood, een christen of een gnosticus een 'ongelovige' noemen, omdat volgens de Koran joden, christenen en gnostici 'moslims' zijn. Een moslim is niet een simpele ziel die gelooft dat Mohammed de enige profeet is die de vertegenwoordiger is van een wereld waarin geen plaats is voor andersdenkenden, maar een ruimdenkende liberaal die alles wat tot het joods-christelijke denken behoort, ook die teksten die door het autoritaire jodendom (Ezra) en het autoritaire christendom (de Roomse Keizer) zijn afgewezen, als geestelijk eigendom beschouwen.
    In Iran vertegenwoordigt Khomeini het autoritaire antidenken. De man is het tegendeel van de intelligente, liberale bestuurder die Khatami ons in zijn redevoeringen voorspiegelt. Waar Khatami de kritische intellectueel verdedigt, daar staat Khomeini voor intellectuelenhaat, omdat een intellectueel voor hem iemand is die alleen actief mag zijn op niet-spiritueel gebied, met andere woorden: een intellectueel moet (net als in alle andere autoritair geleide landen) een partijman zijn, een geestelijke zombie, die als zombie politicus, zakenman of technocratisch wetenschapper mag zijn, precies zoals wij dat hier in het Westen zijn, want wij zijn ook geestelijke zombies, wij hebben – net zoals de moslims dat hebben gedaan - de religie in handen gegeven van autoritaire, conservatieve machtsdenkers, zodat wij als politicus, zakenman en technocraat een luilekkerland kunnen opbouwen waarin iedereen rijk is, behalve degenen die spiritualiteit op een zodanige wijze interpreteren dat het een anarchistisch-liberale aanval is op de geestelijke doodverklaring van de mensheid.
    Dat is de reden waarom ik Saddam Hussein in het verleden heb verdedigd. Niet omdat hij een dictator is die een eenpartijstaat als ideaal uitdraagt, maar omdat hij als gelijkheidsdenker de vijand was van het anti-Islamitische autoriteitsdenken van Khomeini.
    De Islam is niet opgericht met de bedoeling een kerk te zijn. Het zijn de Khomeini-aanhangers geweest die een quasi-religieuze staat hebben gebouwd rondom het autoritaire Pausdenken - Khomeini zou de uit zijn verborgenheid ontwaakte Twaalfde Imam (Paus) zijn - een situatie die door de profeet Mohammed, wanneer hij nu zou leven, hoogstwaarschijnlijk zou worden vervloekt, omdat het een primitieve machtsdaad is, die te vergelijken valt met de vernietiging van de christelijk-anarchistische spiritualiteit door het Romeinse keizerrijk in de vierde eeuw na Christus.
    Het autoritaire Imam-denken van de conservatieve sjiieten is in feite vervalst Islamitisch denken, omdat het de ontkenning is van het eenheidsprincipe dat onlosmakelijk gekoppeld is aan de stelling van de profeet dat alle profeten gelijk zijn.
    In een wereld waarin alle profeten gelijk zijn kan geen onderscheid worden gemaakt tussen moslim, christen, zoroastrist, gnosticus en jood.
    Het woord moslim is een begrip dat wil verenigen. Wie dat begrip gebruikt om zich af te zetten tegen anderen is in feite al geen moslim meer. Hij is geen vereniger, maar een verdeler, iemand die mensen die dezelfde religieus-spirituele achtergrond bezitten tegen elkaar opzet, waarbij degene die de meeste macht bezit uiteindelijk ‘de waarheid’ mag claimen.
    Khomeini is de tegenpool van de liberale Khatami. Maar de liberaal Khatami trekt daaruit geen conclusies. Hij gedraagt zich als een slaaf en daarom is Iran een leugenstaat, die alleen dan een beetje waarheid zal ontdekken wanneer Khomeini (symbool van alles wat anarchistisch-christelijke spiritualiteit verafschuwt) wordt onttroond, zodat Iran een werkelijke, Islamitische staat kan worden waarin geen enkel religieus geschrift boven een ander geschrift wordt geplaatst.
    De Islam wilde een vernieuwingsbeweging zijn, wilde zich verzetten tegen het joods-christelijke vervalsingsdenken. Tegen het Rooms/Romeinse machtsdenken, tegen de autoritaire clerus, tegen de op dwang gerichte discipline van de kerk, tegen het joodse Ezra-isme, voor de rebelse Jezus, die een felle vijand was van de zinloze regelgeving (te vergelijken met de Sharia) binnen het jodendom. Kortom: de Islamitische Revolutie van Iran is - zolang zij het op vereniging gerichte gelijkheidsdenken van de Profeet Mohammed afwijst - een doodgewone poging van autoritaire kleinburgers de geestelijke ontwikkeling van tot kleinburger verkleinde ‘moslims’ stop te zetten. (Zwolle 6-11-03)

    Zie ook: De Humanistische God
    van Mohammed

    Empathy and compassion

    "From an ethical perspective, the paradigm of dialogue among civilizations requires that we give up the will-to-power; and [without] the will-to-empathy, compassion, and understanding, there would be no hope for the prevalence of order in our world. We ought to gallantly combat this dearth of compassion and empathy in our world. The ultimate goal of dialogue among civilizations is not dialogue in and of itself, but attaining empathy and compassion." Muhammed Khatami, september 2001