Sapere Aude
durf na te denken - durf wijs te zijn



Some time later God tested Abraham. He said to him, ‘Abraham!’ ‘Here I am,’ he replied. Then God said, ‘Take your son, your only son, Isaac, whom you love, and go to the region of Moriah. Sacrifice him there as a burnt offering on one of the mountains I will tell you about.’ Early the next morning Abraham got up and saddled his donkey. He took with him two of his servants and his son Isaac. When he had cut enough wood for the burnt offering, he set out for the place God had told him about. On the third day Abraham looked up and saw the place in the distance. He said to his servants, ‘Stay here with the donkey while I and the boy go over there. We will worship and then we will come back to you.’ Abraham took the wood for the burnt offering and placed it on his son Isaac, and he himself carried the fire and the knife. As the two of them went on together, Isaac spoke up and said to his father Abraham, ‘Father?’ Yes, my son?’ Abraham replied. ‘The fire and wood are here,’ Isaac said, ‘but where is the lamb for the burnt offering?’ (Genesis 22)

Sapere aude - Durf Wijs Te Zijn

‘Verlichting is het uittreden van de mens uit de onmondigheid die hij aan zichzelf te wijten heeft. Onmondigheid is het onvermogen zich van zijn verstand te bedienen zonder de leiding van een ander. Men heeft deze onmondigheid aan zichzelf te wijten, wanneer de oorzaak ervan niet in een gebrek aan verstand, maar in een gebrek aan vastberadenheid en aan moed ligt, zich van zijn verstand zonder leiding door een ander te bedienen. Sapere aude (durf na te denken). Heb de moed, je van je eigen verstand te bedienen! is derhalve de zinspreuk van de Verlichting. Luiheid en lafheid zijn er de oorzaak van, dat een zo groot deel van de mensen, nadat de natuur hen reeds lang van de leiding door anderen heeft vrijgesproken, toch graag het leven lang onmondig blijft; en dat het voor anderen zo gemakkelijk wordt zich tot hun bevoogders op te werpen. Het is zo rustig onmondig te zijn’. (Immanuel Kant)

Sapere aude: Latin for 'dare to know, or dare to be wise,' this phrase comes from a poem by the Roman poet, Horace. Its importance for the field of Enlightenment studies, however, derives from Immanuel Kant's use of it in his manifesto on what precisely the Enlightenment is and should be. In his essay, "An Answer to the question: What is Enlightenment?" he declares the phrase to be "the motto of Enlightenment," implying a liberation from religious prohibitions on the kinds of knowledge that are permissible to human beings.

Abbas to Meet With Hamas Group in Gaza

Palestinian Prime Minister Mahmoud Abbas will meet this week with the militant Islamic group Hamas in the Gaza strip, a Hamas spokesman said.
The spokesman, Ismail Hanieh, did not provide details, but Abbas has said he favors a dialogue with militants to stop them from carrying out attacks against Israel. Abbas asked for the meeting, Hanieh said.
The meeting would be the first between Abbas as prime minister and Hamas, which along with the militant group Islamic Jihad has carried out dozens of attacks that have killed scores of Israelis during 32 months of fighting.
Stopping the violence is a demand spelled out in the first phase of an internationally backed "road map" to peace that both Israel and the Palestinians are being pressured to implement.
Abbas has said he would like to reach a cease-fire agreement with the Islamic factions. Israel, however, says this is unacceptable as it would allow the organizations to regroup. Israeli Prime Minister Ariel Sharon has insisted that Abbas crack down on militant groups, disarm cells and imprison leaders. (ABC News 22-5-2003)

Het Woord & het Offer

God told Abraham to take his only son Isaac and go to the land of Moriah and offer Isaac as a burnt offering to God. Now you could understand that this would be the hardest thing that Abraham could do. Abraham loved Isaac very much, just like our father and mother love us. But, God said that Isaac must be slain and offered as a sacrifice to God. Abraham knew that God had been wonderful to him in the past. So, now he was going to show his great faith in God again.

Het brengen van mensenoffers maakt deel uit van een Oud-Testamentische anti-intellectuele bloedcultuur, die wij de naam 'militarisme' gegeven hebben (militarisme gezien als chaotiserende destructieve activiteit, die de tegenstelling is van ordenend politioneel handelen). Alleen de moderne naamgeving onderscheidt ons van het primitieve, bloedige verleden, waarin dierlijke offerpraktijken de centrale kern vormden van een eredienst die door alle gecultiveerde geesten werd afgewezen.
Het feit dat het dierlijke bloedoffer nooit uit het Westers-Arabische religieuze denken verwijderd is (de Islam is deel van onze cultuur en geen tegenpool) geeft aan dat onze cultuur in diepste wezen een tegen de vrije, intelligente geest gerichte cultuur is. Wij aanbidden niet de intellectueel, de denker, nee, wij aanbidden de slachter, de offeraar, de machtige mens die via het vloeien van bloed de goden voor zich probeert te winnen.
De intellectueel is binnen die machtswereld het bleke mietje, het zachte ei, de weke treurnicht, de militair is de echte man, de veroveraar, de optimist, die schijt heeft aan gezeik.
Net doen alsof een dergelijke tegenstelling niet bestaat is jezelf zand in de ogen strooien. De filosofie van het neoconservatisme is Amerika is gebaseerd op de onoverbrugbare afstand die er behoort te staan tussen de sterke man en het weke mietje (Amerikanen komen van Mars, Europeanen van Venus). De man neukt op een dierlijke wijze, het mietje wil een beetje tederheid. En daarom wordt de verwijfde flikker verwijderd uit de sterke mannenwereld die 'bloedcultuur' heet.
Abraham is een vertegenwoordiger van een Hebreeuwse machocultuur die in alle opzichten anti-intellectueel was. Abraham maakte ooit deel uit van een gecultiveerde wereld, waarin het intellectualisme (met het daaraan gekoppelde verlangen naar individuele vrijheid) een belangrijke plaats innam, maar omdat hij dat liberalisme verafschuwde nam hij het besluit zijn geboorteland te verlaten, teneinde een God te dienen, die niet het woord (de kennis of wijsheid), maar het bloed (de macht en het geloof) als hoogste waarde in het leven beschouwde.
Die tegenstelling onder ogen gezien is een daad van gezond verstand. We beelden ons in dat wij als moderne mensen boven de mens van het verleden staan, maar dat is een leugen. Wij zijn net zo primitief als de mensen die duizenden jaren geleden leefden en juist omdat wij in geen enkel opzicht verschillen van onze voorouders maken wij precies dezelfde fouten en delen we de wereld net als Abraham op in slechte vrijheidslievende intellectuelen (naar weten verlangende zeikerdjes) en goede gehoorzame gelovigen (blinde, maar sterke mannen).
De essentie van de test die Abraham ondergaat wanneer God van hem eist dat hij zijn eigen zoon opoffert is gelegen in de vraag of een mens wel of niet bereid is een blinde gelovige te zijn.


Please notice what Abraham didn't do? He didn't question God. He didn't say, "Are you serious, Lord? Did you mean Ishmael? Why God? Why do you want me to do this?" He didn't try to bargain, "Lord I'll do it if you replace Isaac, or if you protect my reputation (what will people say if I kill my son?) or can someone else do the actual sacrificing?" He didn't get angry. He didn't say, "God I've had enough, I can't take any more. NO, I'm not going to do it, it's too hard, too costly." (Abraham's trial of faith)

Abraham, als vertegenwoordiger van het anti-intellectualisme dat zich richtte tegen het vrije denken, kiest voor de blinde gehoorzaamheid. Wanneer God eist dat je je zoon moet opofferen in dienst van de goede zaak, dan heb je dat te doen. Elke vorm van protest is zinloos en getuigt alleen maar van een rebelse mentaliteit die goddeloos is.
Een gelovig mens moet zijn kinderen duidelijk maken dat ze bereid moeten zijn in dienst van God zichzelf te laten vermoorden. In dat geval ben je een ware gelovige en de meest voortreffelijke dienaar die God zich kan wensen.
Het is die filosofie die in het Midden-Oosten gelovigen ertoe brengt zichzelf en anderen op te blazen. Christelijke en joodse moralisten noemen de zelfmoordacties van moslims wreed en baarbaars, maar tegelijkertijd tonen ze ons vol trots het verhaal van Abraham die zijn zoon op het altaar legt – een verhaal dat ons niets anders vertelt dan de morele boodschap dat God van ons eist dat we op een blinde wijze ons leven geven voor de goede zaak.
Je gaat jezelf daarom afvragen of het niet beter zou zijn wanneer we op een verstandige wijze het Oude Testament proberen terug te brengen tot het fragmentarische geheel waaruit het is ontstaan.
Dan kunnen we de Hebreeuwse bloedcultuur (opgebouwd rondom het offer) tegenover de intellectuele woordcultuur plaatsen (opgebouwd rondom de kennis is macht gedachte). Zodat gelovigen gaan inzien dat het woordje ‘God’ niet gebonden kan worden aan een reeks elkaar uitsluitende kwaliteiten, maar dat God altijd een veelheid is, die juist door de erkenning daarvan zichzelf kan manifesten in een veelzijdige, pluriforme cultuur waarin de mens een eigen identiteit bezit die niet gelijk is aan die van andere mensen, maar die hem via een veelzijdige God wel verbindt met de ander.
Op dat moment – wanneer mensen gaan inzien dat God alles en iedereen omvat – verliest hij zijn wrede karakter en zal hij niet meer van ons eisen dat wij ons bloed laten vloeien om hem te behagen. God is intellectueel geworden. En intellectuelen eisen geen blinde gehoorzaamheid. Intellectuelen eisen dat we ziende worden, in samenwerking met andere ziende mensen, die alleen maar daarom als autoriteit worden geaccepteerd omdat ze kennis bezitten – kennis die we nodig hebben om vrij te kunnen zijn.


As far as the religion of the early Hebrews are concerned, it is generally believed that it had nothing to do with the Yahweh cult which is introduced by Moses, for Exodus asserts that Moses is the first to hear the name of god, Yahweh. The Hebrew accounts of the patriarchs generally use the term "Elohim" (God), "El Shaddai" (God Almighty), and other variants. Several religious practices described in Genesis seem to indicate a belief in animistic forces and even, possibly, polytheism, but these passages are highly controversial. (The Hebrews)

The Hebrews between Assyria and Egypt


Robert Kagan, Power and Weakness
(Policy Review, June 2002)

It is time to stop pretending that Europeans and Americans share a common view of the world, or even that they occupy the same world. On the all-important question of power - the efficacy of power, the morality of power, the desirability of power - American and European perspectives are diverging. Europe is turning away from power, or to put it a little differently, it is moving beyond power into a self-contained world of laws and rules and transnational negotiation and cooperation. It is entering a post-historical paradise of peace and relative prosperity, the realization of Kant's "Perpetual Peace." The United States, meanwhile, remains mired in history, exercising power in the anarchic Hobbesian world where international laws and rules are unreliable and where true security and the defense and promotion of a liberal order still depend on the possession and use of military might. That is why on major strategic and international questions today, Americans are from Mars and Europeans are from Venus: They agree on little and understand one another less and less. And this state of affairs is not transitory - the product of one American election or one catastrophic event. The reasons for the transatlantic divide are deep, long in development, and likely to endure. When it comes to setting national priorities, determining threats, defining challenges, and fashioning and implementing foreign and defense policies, the United States and Europe have parted ways.

Wie waarde hecht aan de astrologische benadering van de werkelijkheid zal onmiddelijk inzien dat het agressieve beeld dat Robert Kagan schetst van de Amerikaanse politiek de ontkenning is van het karakter van George W. Bush, dat in sterke mate wordt bepaald door de tekens Kreeft en Weegschaal - uitgesproken vrouwelijke tekens die alleen maar daarom niet een verandering van het gedrag van Amerika bewerkstelligen omdat Amerika momenteel een presidentsloos land is, waarin het volstrekt niet uitmaakt wie de leider is. Dat Amerika komt niet van Mars maar van Pluto: de liefdeloze wereld van de onderwerping en de slavernij, waarin Venus weinig meer mag zijn dan een hoer die op een kille, berekenende wijze wordt gebruikt en misbruikt.

Zie ook: De drie vrouwelijke zessen:
het getal van het beest


Esoteric Astrology and the "666"
by Miriam "Mimi" Don

According to numerology, six signifies duty and service to loved ones and immediate family members; there may also be a link here to Virgo, the sixth sign of the zodiac and an Earth sign. The planet Venus rules the number six, while the Moon "exoteric" ruler of Cancer, adds its influence of fluctuating moods, instinctive responses and hyper-sensitivity to the number 6.
The higher evolutionary stage is the double-six or 66. Here, nurturing becomes universal love and service extends beyond the family and even beyond the community. Planet Neptune, the higher octave of Venus and the esoteric ruler (or exalted ruler, to some), sensitizes the emotions so that nurturing is now altruistically experienced or may be sublimely expressed through art, religion, or selfless, humanitarian service. Neptune and the Moon combine to produce an inspired, soul-infused personality whose open arms and heart embrace all humanity.

The triple-six, or 666, "The Number of the Beast", is the final struggle within "self" to control and then totally transmute the instincts, desire nature, and the emotions from its lower state (emotional imbalance and self-centeredness) and turn it into "wisdom" and a "pureheart" which expresses love in action.
The battle between self-serving desires (lower animal nature, greed, etc.) and desires for self-sacrificing service for the good of everyone wages in everyone. It is often a terrific battle, but every soul on Earth must move through this experience before evolution in "consciousness" (both personal and universal) can continue, and we become "superindividuals." (Klik voor bron)

Number 6 - Harmonic - Humanity - Balance - Love

Six is the symbol of harmony: the two triangles in one, the higher and lower energy. The 6th part of the circle the power of our 6ed sense together makes the balance. This double triangle (2 x 3 = 6) shows symbolic the level of the human people. The triangle point down is the power of us on the earth; the triangle point up is that of God. Everything that is not in balance is the work of the power of this earth and not that of God. To ask God for help is to work with the energy of God in harmony with this earth. We see six also the number of the planet Venus, so this symbol shows us the connection in feelings of beauty, romance as creativity. This vibration makes it possible that the harmony inside us wakes up. One of beauty is the snowflake. In the crystal of this, the difference makes al the beauty forms, so this all built in six parts or sides. Six is the perfection or holy number in the ending of beauty in harmony, so it is the real number of real Love. It is the number of the double-edged sword and double life so it is the balance and unbalance between thinking and feeling. (Guido ten Berge)


Palestine: Truth Is the Path to Peace

Biased reports and false denials of extremist activity hide the will of the majority of good people on both sides of the conflict.
"Dogs! Sons of a whore! Your mother's cunt!" These were not the chants of a mindless football hooligan, yelled at the opposing team's fans or the referee. They were shouted in Arabic, over a loudspeaker, by Israeli Defense Force soldiers, who were enticing Palestinian children to come out and throw stones at them. They did. They were murdered in cold blood by the IDF troops, who used silencers.
This story is one of many reported by international journalists, in this case by Chris Hedges of the New York Times. Countless others go unreported, yanked out of the press before printing because the network controlled by the pro-Jewish lobby in the world's media and advertising outlets prefers comfortable stories labeled "Palestinian terrorism" claiming that IDF activities are "defensive" or "controlling violence" or "counterinsurgency measures".
However, to suppress this type of story is the same as suppressing the activities of the many thousands of Israelis who disapprove of such actions and do everything they can to create a peaceful environment for coexistence with the Palestinians.
Not all the IDF soldiers murder children for fun. Not all Israelis agree to the construction of colonies on occupied land. Not all Israelis favor the intention of the conservative hardliners to increase the rate at which these colonies are built, to build walls and fences around the Palestinian areas and to cut off their water supply.
Not all Israelis agree to the imposition of curfews, which sometimes last for hours, sometimes for days, always without notice, in which Palestinians are forced to sit cramped in their rooms in the scorching heat, without supplies or even without water if they were not able to buy any during the hours in which the curfew was lifted. The children cannot go to school and if they step outside to play, they are shot. It does not matter whether the occupants of these houses are men, women, children, babies, old folk, sick or well, with or without water, diapers, milk.
Not all Israelis support the policy of bulldozing Palestinian homes when their families are still inside, not all Israelis consider the imprisonment of children to be right, not all Israelis cheer when wounded Palestinian journalists are fired at as they lie bleeding to death on the ground, the sickening thud of the bullets causing their already inert bodies to jerk in reflex action. Not all Israelis sneer in derision when Palestinian women are left to die in childbirth at Israeli checkpoints on their way to hospital, not all Israelis claim as military targets the ambulances that are shot up. Voices of criticism inside Israel are shouted down by the zealots, voices of criticism outside Israel are stifled by vested interests before a hail of anti-Semitic accusations can be unleashed. However, these voices, the voices which tell the truth, are those that will eventually lead towards this troubled land living in peace, not the extremists on both sides who perpetrate and provoke an endless cycle of violence.
Those who blindly follow the causes of one set of extremists or another - and supply them with arms - are as guilty of terrorism as any Hamas or Hezbollah or Islamic Jihad fanatic, while the Israeli zealots are as guilty of terrorism, racism and attempted genocide as any Palestinian suicide bomber.

Aya Sofia Only by condemning the violence provoked and pursued by both sides can the truth be revealed and a process of healing and reconciliation can begin. To reconcile on a lasting basis, it is necessary to recognize and admit the wrongdoings. Plainly and simply, this is called telling the truth, not hiding it.

Timothy Bancroft-Hinchey, PRAVDA 23-5-2003


Albert Schweitzer: "We Are All Guilty Of Inhumanity"

What really matters is that we should all of us realize that we are guilty of inhumanity. The horror of this realization should shake us out of our lethargy so that we can direct our hopes and our intentions to the coming of an era in which war will have no place.
This hope and this will can have but one aim: to attain, through a change in spirit, that superior reason which will dissuade us from misusing the power at our disposal.
The first to have the courage to advance purely ethical arguments against war and to stress the necessity for reason governed by an ethical will was the great humanist Erasmus of Rotterdam in his Querela pacis (The Complaint of Peace) which appeared in 15175. In this book he depicts Peace on stage seeking an audience.
Mozes = De Wet Erasmus found few adherents to his way of thinking. To expect the affirmation of an ethical necessity to point the way to peace was considered a utopian ideal. Kant shared this opinion. In his essay on "Perpetual Peace", which appeared in 1795, and in other publications in which he touches upon the problem of peace, he states his belief that peace will come only with the increasing authority of an international code of law, in accordance with which an international court of arbitration would settle disputes between nations. This authority, he maintains, should be based entirely on the increasing respect which in time, and for purely practical motives, men will hold for the law as such. (Albert Schweitzer, Nobel Lecture, 4-11-1954)

Hamas declares willingness to enter temporary cease-fire

Info Hamas leaders openly declared their willingness this weekend to enter a temporary cease fire (hudna) with Israel, for the first time since the establishment of the movement in 1987. If such a cease fire is reached, it would mean a cessation of terror attacks against civilians in Israel.
One of the senior Hamas spokesmen in Gaza, Abdel Aziz Rantisi, who usually represents Hamas hard-liners, said on Friday: "The Hamas movement is prepared to stop terror against Israeli civilians if Israel stops killing Palestinian civilians ... We have told (Mahmoud Abbas) Abu Mazen in our meetings that there is an opportunity to stop targeting Israeli civilians if the Israelis stop assassinations and raids and stop brutalizing Palestinian civilians."
Rantisi immediately hedged his statement by saying: "We have made it clear to Abu Mazen that we would not stop targeting Israeli soldiers and settlers."
Rantisi also noted that Hamas has reached this decision although the Hamas perceives the road map to peace, which Prime Minister Abu Mazen is trying to promote, as "a disaster for the Palestinian people that was the outcome of a Western plot against him, designed to stop military Palestinian opposition to the occupation." (By Arnon Regular, Haaretz 24-5-2003)

Thus Spake Zarathustra
XI. THE NEW IDOL

Somewhere there are still peoples and herds, but not with us, my brethren: here there are states.
A state? What is that? Well! open now your ears unto me, for now will I say unto you my word concerning the death of peoples.
A state, is called the coldest of all cold monsters. Coldly lieth it also; and this lie creepeth from its mouth: "I, the state, am the people."
It is a lie! Creators were they who created peoples, and hung a faith and a love over them: thus they served life.
Destroyers, are they who lay snares for many, and call it the state: they hang a sword and a hundred cravings over them.
Where there is still a people, there the state is not understood, but hated as the evil eye, and as sin against laws and customs.
This sign I give unto you: every people speaketh its language of good and evil: this its neighbour understandeth not. Its language hath it devised for itself in laws and customs.
But the state lieth in all languages of good and evil; and whatever it saith it lieth; and whatever it hath it hath stolen.
False is everything in it; with stolen teeth it biteth, the biting one. False are even its bowels.
Confusion of language of good and evil; this sign I give unto you as the sign of the state.
Verily, the will to death, indicateth this sign! Verily, it beckoneth unto the preachers of death!
Many too many are born: for the superfluous ones was the state devised!
See just how it enticeth them to it, the many-too-many! How it swalloweth and cheweth and recheweth them!
"On earth there is nothing greater than I: it is I who am the regulating finger of God"--thus roareth the monster. And not only the long-eared and short-sighted fall upon their knees!
Ah! even in your ears, ye great souls, it whispereth its gloomy lies! Ah! it findeth out the rich hearts which willingly lavish themselves!
Yea, it findeth you out too, ye conquerors of the old God! Weary ye became of the conflict, and now your weariness serveth the new idol!
Heroes and honourable ones, it would fain set up around it, the new idol! Gladly it basketh in the sunshine of good consciences,--the cold monster!
Everything will it give YOU, if YE worship it, the new idol: thus it purchaseth the lustre of your virtue, and the glance of your proud eyes.
It seeketh to allure by means of you, the many-too-many! Yea, a hellish artifice hath here been devised, a death-horse jingling with the trappings of divine honours!
Yea, a dying for many hath here been devised, which glorifieth itself as life: verily, a hearty service unto all preachers of death!
The state, I call it, where all are poison-drinkers, the good and the bad: the state, where all lose themselves, the good and the bad: the state, where the slow suicide of all--is called "life".
Just see these superfluous ones! They steal the works of the inventors and the treasures of the wise. Culture, they call their theft--and everything becometh sickness and trouble unto them!
Just see these superfluous ones! Sick are they always; they vomit their bile and call it a newspaper. They devour one another, and cannot even digest themselves.
Just see these superfluous ones! Wealth they acquire and become poorer thereby. Power they seek for, and above all, the lever of power, much money--these impotent ones!
See them clamber, these nimble apes! They clamber over one another, and thus scuffle into the mud and the abyss.
Towards the throne they all strive: it is their madness--as if happiness sat on the throne! Ofttimes sitteth filth on the throne.--and ofttimes also the throne on filth.
Madmen they all seem to me, and clambering apes, and too eager. Badly smelleth their idol to me, the cold monster: badly they all smell to me, these idolaters.
My brethren, will ye suffocate in the fumes of their maws and appetites! Better break the windows and jump into the open air!
Do go out of the way of the bad odour! Withdraw from the idolatry of the superfluous!
Do go out of the way of the bad odour! Withdraw from the steam of these human sacrifices!
Open still remaineth the earth for great souls. Empty are still many sites for lone ones and twain ones, around which floateth the odour of tranquil seas.
Open still remaineth a free life for great souls. Verily, he who possesseth little is so much the less possessed: blessed be moderate poverty!
There, where the state ceaseth--there only commenceth the man who is not superfluous: there commenceth the song of the necessary ones, the single and irreplaceable melody.
There, where the state CEASETH--pray look thither, my brethren! Do ye not see it, the rainbow and the bridges of the Superman? Thus spake Zarathustra.

Friedrich Nietzsche Online


Nietzsche & Het Vrije Individu

Info Het is de tragiek van het socialisme geweest dat het nooit in staat is geweest het individualisme in Friedrich Nietzsche te bewonderen.
Het socialisme heeft weinig begrepen van de verlichtingsgedachte waaruit het is ontstaan en in het verleden voortdurend gekozen voor het collectivisme, dat noodzakelijkerwijze zich manifesteert in een onderdrukkende, door een kleine machtselite geregeerde staat - die vanuit de meest nobele bedoelingen (altruďsme) de vrije geest vernietigt.
Dat is de reden waarom de Duitse filosoof Nietzsche zich fel afzette tegen alles wat socialistisch was, omdat het socialisme in zijn ogen via het primitieve, op botte macht gebaseerde staatsdenken alleen maar de domme, egoďstische machtsmens beloont en bij het elitaire streven naar rijkdom, status en macht (dat gerechtvaardigd wordt met holle leuzen en frasen over solidariteit met mensen waar men altijd ver boven gaat staan) volstrekt geen oog heeft voor de uitzonderlijke figuren die in de stilte van de eenzaamheid zichzelf als onafhankelijke enkeling proberen te ontdekken en te realiseren.
In het wijsheidsboek 'Aldus sprak Zaratoestra' veroordeelt de profeet geworden filosoof Nietzsche de blinde verering van de staat. Alleen diegenen die dom zijn en hun ziel verkocht hebben aan de duivel (die bij Nietzsche dezelfde gedaante aanneemt als de duivel in het evangelie, namelijk: een vertegenwoordiger van rijkdom en macht) maken van de staat een afgod, een idool dat de ontkenning is van de wijsheid die de vrije geest na dient te streven.
Al diegenen die het werk van Nietzsche daarom willen koppelen aan het extremistische nationalisme van Adolf Hitler tonen daarmee aan dat zij nooit de moeite genomen hebben het werk van Nietzsche op een serieuze wijze te bekijken.
Friedrich Nietzsche laat zich in het boek 'Aldus sprak Zaratoestra' zien als de profeet die op een lijn geplaatst kan worden met de profeet Mozes, waar hij zich uitspreekt tegen de idolisering van alles wat de vrije menselijke naar wijsheid verlangende geest ontkent.
Daar waar mensen de staat als idool verwerpen zal de vrije geest kunnen opstaan - de supermens die de benepenheid van het kleinburgerlijke collectivisme (groepsvorming rond idolen) heeft overwonnen.

In de discussie die momenteel gevoerd wordt rondom de Amerikaanse neoconservatieven en de filosoof die hun denken sterk beinvloed schijnt te hebben - Leo Strauss, een denker die zowel Nietzscheaan als Zionist was - wordt sterk de nadruk gelegd op het autoritaire staatsdenken dat deze groep voor zou staan. De meeste mensen zijn massamensen, begrijpen niets van aan eenlingschap gebonden esoterisch denken, hetgeen betekent dat een samenleving die mensen naar voren moet schuiven die bereid en in staat zijn onafhankelijke eenlingen te zijn, 'supermensen' (een ander woord voor profeten) die een samenleving opbouwen die is gebaseerd op respect voor het vrije individu.
Linkse critici verwerpen een dergelijke opvatting. Zij zijn in de eerste plaats collectivist en voelen zich bedreigd door mensen die het collectivisme gelijk stellen aan dierlijke machtsdrang, waarbij niet het intellect bepaalt wie goed of slecht is, maar het (aan ambitie en eerzucht gebonden) vermogen andere mensen te overwinnen en te beheersen.
Dat zij daarbij Nietzsche domweg in de hoek van het fascisme duwen, terwijl het bovenweergegeven gedeelte uit 'Aldus sprak Zaratoestra' de totale ontkenning is van primitief rechts nationalisme, mag gezien worden als een bewijs voor de juistheid van de stelling van Nietzsche dat collectivisten als puntje bij paaltje komt altijd voor de domheid kiezen.

Maariv 25-5-2003:
The Government Has Adopted the Roadmap

kolonistenprotest This afternoon the government adopted the road map. 12 ministers voted in favor of adopting the roadmap while 7 were opposed and 4 (Netanyahu, Livnat, Neveh and Hanegbi) abstained. The ministers also accepted a reservation concerning the Palestinian 'right of return' by a vote of 16 in favor and 1 (Benny Alon) against.

"I don’t like the roadmap, but we are in a situation where we have to choose between what’s bad and what’s worse," said Prime Minister Sharon at the meeting in which the roadmap of President Bush was discussed.
At the beginning of the meeting Sharon described the most recent contacts with the Americans and the American request that Israel adopt the roadmap with no reservations.
In the course of the hearing Sharon said that any negotiating team that deals with the roadmap in the future will be obligated according to the Israeli remarks on the roadmap. Sharon also said that "Any minister who wants a year of quiet, and negotiations will bring about economic prosperity, needs to vote on favor of the plan." With this remark Sharon hinted at his displeasure with Netanyahu’s intention not to support the plan.
"If we support the plan now, we will fight less with the Americans," said Sharon, "If we accept the plan we may have future conflict with the Americans, but its not at all certain because the Palestinians may not be able to do their part according to the roadmap. Therefore its better to postpone conflict, in the hope that there will be no conflict."
Minister Sharansky said, "I agree with the Prime Minister that there is no good option for Israel at the moment, and that Israel must choose between the lesser of two evils, but if we accept this roadmap it will set a precedent and cross red lines from Israel’s standpoint. We are talking about giving a Palestinian State in advance of negotiations and leaving all the big questions until the end. In addition we don’t have anything in writing from the Americans that they accept our reservations to the roadmap. We are always relying on the analysis of half-sentences and hints. What needs to be considered is the written word, and according to the written word, in another couple of months there will be a Palestinian State."
In response Sharon said, "Why are you talking about these dates? These dates are not serious."
kolonistenprotest Sharansky answered, "These are the dates that are written down and we need to relate to them."
Minister Shaul Mofaz said that he decided to vote in favor of the roadmap but that he does so with a heavy heart. "My position regarding the roadmap hasn’t changed. In its current formulation the map is bad for Israel, but I’ve decided to vote in favor because of the United State’s announcement that it will take Israel’s remarks into account at the stage of execution." (Maariv, 25-5-2003)

Ariel Sharon 25-5-2003: "I don’t like the roadmap"
"...the Palestinians may not be able
to do their part according to the roadmap..."


PA wondering if Israeli decision for real

A "historic day" isn't the term being used by Palestinian and Arab spokesmen to describe the Israeli government's decision to accept the road map. Members of Palestinian Prime Minister Mahmoud Abbas's (Abu Mazen) parliament would prefer to call it a "day of suspicion."
"Until now we knew that Sharon wasn't prepared to accept the road map," said one Palestinian official. "He said so in a thousand different ways, and after the approval by the government of Israel, we became more optimistic and started to become suspicious." "Does he really mean it? Or is it just a ploy to please the American administration? Will the Israeli reservations, in effect, not torpedo the entire road map?" he added.
The symmetry exemplified by the road map - placing equal responsibilities on the shoulders of both sides - has now created symmetry in regard to the way the road map is being perceived. Abu Mazen, quoting almost exactly the same words used by Israel, said Sunday that Sharon's test will be the practical one: freezing the settlements, getting rid of rogue outposts, halting the targeted assassinations and attacks on Palestinian villages and the withdrawal of IDF forces to the positions they held prior to the intifada. ( By Zvi Bar'el, Haaretz 26-5-2003)

Labour MPs challenge Blair over Iraq's WMDs

Tony Blair is facing growing political pressure to explain the mystery of Iraq's missing weapons of mass destruction. With no solid evidence yet that there are any chemical, biological or nuclear weapons in occupied Iraq, more than 70 MPs, including 53 Labour MPs, have signed a Commons motion challenging him to prove his claim that they were ever there in the first place.
Britain's participation in the invasion of Iraq is to be condemned as illegal by eminent international lawyers at a conference in London next weekend. The conflict raised two issues, said Professor Philippe Sands QC, a member of Cherie Booth's Matrix chambers. "First, did the Security Council authorise the use of force, and the answer to that is no. And were we misled about the presence of weapons of mass destruction? Apparently, yes."
In the US the CIA has begun an inquiry into whether its intelligence was faulty, but it is not thought that MI6 will do the same. Menzies Campbell, the Liberal Democrat foreign affairs spokesman, wants intelligence chiefs to be made to answer to Parliament as other senior civil servants have to. (Andy McSmith, Severin Carrell and Paul Lashmar, Independent.co.uk 25-5-2003)

Saddam Hussein & De vernietiging van het secularisme

Saddam Hussein is jarenlang op religieus gebied een liberale denker geweest. Hij steunde zowel de vrijzinnigen (de secularisten) als de dwingelanden (de predikers van het blinde geloof), precies zoals wij dat in het Westen ook doen. Ook wij zitten gevangen in een wereld waarin we gedwongen worden de dwingende, wraakzuchtige onredelijkheid serieus te nemen, hoewel iedereen die intelligent is weet dat de botte dwang van de onredelijkheid de wereld alleen maar ellende en bar verdriet brengt.
In de laatste aflevering van het webdagblad 'Iraq Daily' (een produkt van het Iraakse ministerie van cultuur en informatie) wordt aandacht besteedt aan de secularisten binnen de Islam, vrije denkers, die de kritische, opstandige rede boven het blinde, onderdanige geloof plaatsen. Het noodlot echter wilde dat precies op diezelfde dag (19 maart 2003) het 'bevrijdingsleger' van Bush & Blair Irak binnenviel - zodat alles wat seculier was aan de kant werd geschoven en ruim baan werd gemaakt voor de blinde gelovigen, die van God een wraakzuchtig, onderdrukkend idool willen maken, in handen van een groep autoritaire priesters, die de kritische, rebelse, naar vrijheid verlangende geest haten en hem willen onderwerpen aan de terreur van een door de staat opgelegd godsbeeld, dat - juist omdat het een heilig verklaarde vorm is - weinig meer is dan een wrakkig, door houtworm aangetast afgodsbeeld..
Gelovigen moeten - en willen - in het rijk der dwingelanden slaven zijn. Daarom haten ze vrije geesten en proberen ze iedereen die intelligent en kritisch is (direct of indirect) te vermoorden - niet omdat de kritische mens een gevaar is, maar omdat zijzelf het gevaar zijn en omdat ze de wereld duidelijk willen maken dat alleen wie gevaarlijk en boosaardig is het recht heeft een autoritaire dienaar van God te zijn.
Wat dat betreft zijn onredelijke gelovigen overal in de wereld gelijk aan elkaar. Wat men geloof noemt, zegt Nietzsche, is niets anders dan tot onzinnige idolen omgevormde haat en wraakzucht - bijgeloof dus, dat zich ten doel stelt het levensverlangen in opstandige mensen uit te blussen. De God van de onredelijke mens (Nietzsche noemt hem 'de god der kleine luyden') is in feite een anti-God - een stelling die Nietzsche ertoe brengt de profeet Zaratoestra (in het poetische prozawerk 'Aldus sprak Zaratoestra) de boodschap in de mond te leggen dat God dood is - en ook dood moet zijn zodat zijn plaats kan worden ingenomen door de hogere - dat wil zeggen: redelijke - mens, de mens zonder valse pretenties, de mens die relativeren kan en die daarom op een uiterst antireligieuze wijze 'het vermogen om te lachen' als hoogste waarde in het leven beschouwt.
De lach is de meest dodelijke idolenvernietiger die er is. De lach vermoordt alles wat schijn en bedrog is. Een kind dat lachend toeziet hoe een hoogwaardigheidsbekleder probeert zichzelf met behulp van holle frasen belangrijk te maken is een profeet van God - en daarom een hoge geest in een wereld waaruit de kleine volwassen luyden verdreven zijn.


Thus Spake Zarathustra
LXXIII. THE HIGHER MAN

15. The higher its type, always the seldomer doth a thing succeed. Ye higher men here, have ye not all--been failures?
Be of good cheer; what doth it matter? How much is still possible! Learn to laugh at yourselves, as ye ought to laugh! What wonder even that ye have failed and only half-succeeded, ye halfshattered ones! Doth not--man`s FUTURE strive and struggle in you?
Man`s furthest, profoundest, star-highest issues, his prodigious powers--do not all these foam through one another in your vessel? What wonder that many a vessel shattereth! Learn to laugh at yourselves, as ye ought to laugh! Ye higher men, Oh, how much is still possible!
And verily, how much hath already succeeded! How rich is this earth in small, good, perfect things, in well-constituted things! Set around you small, good, perfect things, ye higher men. Their golden maturity healeth the heart. The perfect teacheth one to hope. (Nietzsche Online)


Abul Alaa’ al-Ma’arri’s Extracts
Saddam Hussein's laatste boodschap

Brightness and light has been from us off-screened
Our religion is nothing but falsity
Will blessed rain shower those who shameless are deemed?
Ill world that’s prayed to with devout felicity!

From Al Ma'arri's “Ill World”
Iraq Daily, 19-3-2003

They recite their sacred books,
although the fact informs me
that these are a fiction from first to last.
O Reason, thou (alone) speakest the truth.
Then perish the fools who forged
the religious traditions or interpreted them!

Al Ma'arri


Islam & Het Vrije Denken

Abu Bakr Muhammad b. Zakariya ar Razi (865-925) was perhaps the greatest freethinker in the whole of Islam. He was the greatest physician in the Islamic world, and one of the great physicians of all time... But what earned Ar Razi universal condemnation from Muslims for blasphemy were his views on revealed religions. He saw no possibility of a reconciliation between philosophy and religion. In two heretical works, one of which may well have influenced the European freethought classic De Tribus Impostoribus, Ar Razi gave vent to his hatred of revealed religions. Ar Razi’s heretical book On Prophecy has not survived, but we know that it maintained the thesis that reason is superior to revelation, and salvation is only possible through philosophy. The second of Ar Razi’s heretical works has partly survived in a refutation by an Ismaili author. Here are its principal (and audacious) theses:

All men are by nature equal and equally endowed with the faculty of reason that must not be disparaged in favour of blind faith; reason further enables men to perceive scientific truths in an immediate way. The prophets - these billy goats with long beards, as Ar Razi disdainfully describes them - cannot claim any intellectual or spiritual superiority. These billy goats pretend to come with a message from God, all the while exhausting themselves in spouting their lies, and imposing on the masses blind obedience to the "words of the master." The miracles of the prophets are impostures, based on trickery, or the stories regarding them are lies. The falseness of what all the prophets say is evident in the fact that they contradict one another: one affirms what the other denies, and yet each claims to be the sole depository of the truth; thus the New Testament contradicts the Torah, the Koran the New Testament. As for the Koran, it is but an assorted mixture of "absurd and inconsistent fables," which has ridiculously been judged inimitable, when, in fact, its language, style, and its much vaunted "eloquence" are far from being faultless. Custom, tradition, and intellectual laziness lead men to follow their religious leaders blindly. Religions have been the sole cause of the bloody wars that have ravaged mankind. Religions have also been resolutely hostile to philosophical speculation and to scientific research. The so-called holy scriptures are worthless and have done more harm than good, whereas the "writings of the ancients like Plato, Aristotle, Euclid, and Hippocrates have rendered much greater service to humanity."

It is clear from the preceding account that Ar Razi’s criticisms of religion are the most forceful that appeared in the entire Middle Ages, whether European or Islamic. His heretical writings, significantly, have not survived and were not widely read; nonetheless they are a witness to the remarkably tolerant Islamic culture and society in which Ar Razi lived (a tolerance lacking in other periods and places).

Institute for the secularisation of Islamic society


Nietzscheaanse stelling: God leeft alleen daar,
waar tolerantie, redelijkheid en veelvormigheid
boven de wrokkige kleinheid der wraakzuchtigen worden geplaatst.

How Saddam was betrayed

Saddam Hussein was betrayed by three of his cousins, senior military officers, and a former cabinet minister, in moves that allowed the fall of Baghdad, ex regime officials have said. According to these former officials Saddam's cousins ordered troops not to fight against the US-led coalition and issued reports saying that the Iraqi leader was dead.
"The head of the Republican Guard Maher Sufian al-Tikriti, who was considered the shadow of Saddam, told the troops not to fight when US forces entered Baghdad on April 8," one of the sources said on condition of anonymity. "The verbal order was confirmed by the head of intelligence, Taher Jalil al-Harbush al-Tikriti, as well as military officer Hussein Rashid al-Tikriti whose son headed the office of Saddam's youngest son Qussay," the source said.
At the same time a rumour that Saddam was killed in the bombing of the Baghdad neighbourhood of Al-Mansur on April 7 began to spread among government members. The information was spread by one cabinet minister, the source said, refusing to identify the former official. "This minister was then evacuated by American troops along with his family and now lives in a European country," the source said.
The three military officers and their families were also evacuated by US troops aboard a military aircraft following the fall of Baghdad, the source said. (Middle East Online 25-5-2003)


Bremer sets a goal of Iraqi free market
Western-style economy favored as catalyst for change in region

The top U.S. official in Iraq set out a vision yesterday for a fundamental transformation of the country's economy along the lines of a Western-style free market. Although he was short on specifics, civilian administrator L. Paul Bremer III said a major goal of the country's reconstruction would be to shift Iraq away from the kind of state-dominated economies typical of the Arab world.
"A free economy and a free people go hand in hand," Bremer said at a news conference in Baghdad. "History tells us that substantial and broadly held resources protected by private property, private rights, are the best protection of a free people." In Washington, there has been a debate over reconstruction between those who have sought to limit U.S goals in Iraq and those who prefer to use the occupation as a beachhead to promote American influence and values in the region.
The establishment of a thriving, market-oriented economy in Iraq has been a key goal of a conservative camp in the Bush administration that hopes the changes will ripple through the Arab world and challenge the established order.
Bremer's comments, two weeks after he took over leadership of the U.S.-led administration in Iraq, suggest a public embrace of that view.
A true market economy would be a big change for Iraq. Government-run companies dominate the economy and employ large numbers of Iraqis, especially in Baghdad. Everyone is entitled to food rations. Gasoline prices are kept artificially low. (Mike Dorning, Sunspot.net 27-5-2003)

Steve Bell cartoon Commentaar: Vrijheid is een betrekkelijk begrip in een wereld waarin kapitalisme doodgewone dictatuur is. Implantatie van het kapitalisme in een Islamitische wereld waarin het spirituele principe een belangrijke rol speelt is (ik heb dat steeds gesteld) niets anders dan het plaatsen van een kankergezwel in het lichaam van een halve dode. Je maakt de patiënt zieker en het resultaat zal alleen maar dood en verderf zijn.
Islam en socialisme horen bij elkaar. Wie de Islam het socialisme afneemt is een vijand van de vrijheid, een vijand van de Islam en een vijand van het socialisme. Hetgeen betekent dat hij alleen succes zal hebben wanneer hij van de Islam een fundamentalistische, mystiekloze burgermansreligie maakt, waarin een onvrije, gierige en wraakzuchtige God centraal wordt geplaatst: de God der kleine luyden, die de filosoof Friedrich Nietzsche honderd jaar geleden al dood heeft verklaard.


The High Cabal's Economic War
Against the World
By Norman D. Livergood


Edward Said: The Arab Condition

As for American plans in Iraq, it is now absolutely clear that what is going to happen is nothing less than an old-fashioned colonial occupation rather like Israel's since 1967. The idea of bringing in American-style democracy to Iraq means basically aligning the country with US policy, i.e. a peace treaty with Israel, oil markets for American profit, and civil order kept to a minimum that neither permits real opposition nor real institution building. Perhaps even the idea is to turn Iraq into civil war. I am not certain. But take one small example of the kind of planning that is being undertaken. It was recently announced in the US press that a 32-year-old assistant professor of law, Noah Feldman, at New York University, would be responsible for producing a new Iraqi constitution. It was mentioned in all the media accounts of this major appointment that Feldman was an extraordinarily brilliant expert in Islamic law, had studied Arabic since he was 15, and grew up as an Orthodox Jew. But he has never practiced law in the Arab world, never been to Iraq, and seems to have no real practical background in the problems of post-war Iraq. What an open-faced snub not only to Iraq itself, but also to the legions of Arab and Muslim legal minds who could have done a perfectly acceptable job in the service of Iraq's future. But no, America wants it done by a fresh young fellow, so as to be able to say, "we have given Iraq its new democracy". The contempt is thick enough to cut with a knife.
The seeming powerlessness of the Arabs in the face of all this is what is so discouraging, and not only because no real effort has been expended on fashioning a collective response to it. To someone who reflects on the situation from the outside as I do, it is amazing that in this moment of crisis there has been no evidence of any sort of appeal from the rulers to their people for support in what needs to be seen as a collective national threat. American military planners have made no secret of the fact that what they plan is radical change for the Arab world, a change that they can impose by force of arms and because there is little that opposes them. Moreover, the idea behind the effort seems to be nothing less than destroying the underlying unity of the Arab people once and for all, changing the bases of their lives and aspirations irremediably. (Al-Ahram Weekly 22/28-5-2003)


Bevrijdende mystiek & geestdodend fundamentalisme

Dat schrijven meer kan zijn dan een boel vette centjes verdienen met behulp van het produceren van volmaakt zinloze en altijd kontlikkerige prietpraat bewijst Kader Abdolah in de Volkskrant van 26 mei, waar hij in zijn MIRZA-column verwijst naar een poetisch werk van de Perzische dichter en mysticus Farid Ud-Din Attar, De taal der vogels, in een poging een onderscheid aan te brengen tussen Westers en Oosters denken, via het benadrukken van de tegenstelling 'ik - 'wij'.
Binnen het Westerse denken zou de nadruk liggen op het Ik. Het Oosterse denken daarentegen verlangt het prijsgeven van Ik, teneinde op te kunnen gaan in de bevrijdende wereld van het Wij. Het Ik wordt gezien als een tekortkoming, die kan worden opgeheven in de volheid van het Wij. Waarmee God in feite wordt gereduceerd tot collectivisme - hetgeen een synoniem is voor idolatrie - een definitie die het onuitsprekelijke een naam geeft die het niet mag hebben volgens het Soefisme, de mystieke stroming die Attar vertegenwoordigt.
Het Soefisme gaat uit van een aantal axiomatische uitgangspunten:

  • De wereld is een schouwtoneel, waarop wij allen acteurs zijn, die vreemde, ingewikkelde toneelstukjes opvoeren, zonder dat we ons realiseren dat alles wat we doen een spel is, een zinloos en veelal kwaadaardig spel wanneer we gedachteloos en onverschillig door het leven trekken, en een zinvol spel, wanneer we datgene zoeken wat echt is: God.
  • Juist omdat alles schijn is en alleen God het reëel bestaande mag worden genoemd, het volledige zijn dat alles omvat, heeft het geen zin op een primitieve wijze elkaar te achtervolgen met morele goed en kwaad spelletjes. Moraal kan alleen maar pragmatische moraal zijn, in dienst van een menselijke orde, die bewaakt moet worden door mensen die het vermogen bezitten schijn en waarheid van elkaar te onderscheiden.
  • Omdat de mens een zoeker is heeft hij hulpmiddelen nodig die hem kunnen begeleiden tijdens zijn zoektocht. Religie hoort zo'n hulpmiddel te zijn, een instrument dat moet worden aangereikt door mensen die zich realiseren dat niemand tussen de zoekende enkeling en God in mag gaan staan. Zodra religie geen middel meer is maar doel (in dienst van een ontgoddelijkte formalistische orde), moet gesteld worden dat de religie waarde(n)loos geworden is. De enkeling wordt afgesneden van God en tot slaaf gemaakt van een autoritaire orde waarin de geestelijke principes worden onderdrukt.
  • Bij het zoeken naar God wordt de nadruk gelegd op geestelijke waarden (esoterie), waarmee men zich wil onderscheiden van de lichamelijk gerichte mens (exoterie) die zichzelf volledig identificeert met dierlijke impulsen. Het gevolg daarvan is dat vaak wordt gekozen voor ascese en een streng doorgevoerde soberheidscultus.
  • Omdat het zelf dat de mens heeft opgebouwd een illusie is, een vals bewustzijn, is het de plicht van de mysticus dat valse zelf overboord te zetten, zodat hij via het ontdekken van zijn ware zelf zich bewust kan worden van zijn eenheid met God.

    De taal der vogels, het verhaal van een mysticus, die ons in contact wil brengen met de principes van het Soefisme, is opgebouwd rondom een aantal basisgegevens:
    1) Een groot aantal vogels voelt zich niet meer thuis in de wereld waarin ze leven zodat ze het besluit nemen op zoek te gaan naar een koning. 2) De naam van die koning, 'SIMORG', is geen zinloze naam, maar betekent 30 vogels. 3) Tijdens de zoektocht haken veel vogels om allerlei uiteenlopende reden af. Uiteindelijk blijven er 30 vogels over (Si Morg). 4) Wanneer die vogels oog in oog komen te staan met de gevonden koning verliezen ze hun oude identiteit en ontdekken ze zichzelf in de gezochte ander.
    In feite (zo blijkt) hebben ze niets nieuws gevonden. Wat ze zijn geworden waren ze al. Alles wat de zoektocht hen opleverde was het vinden van een waarheid waarvan ze zich nooit bewust zijn geweest. Het zinloze spel wordt zinvol gemaakt en daarmee krijgt God een betekenis die uitstijgt boven de begrippen 'ik' en 'wij', die zowel een esoterische als een exoterische betekenis kunnen hebben, zoals de opslitsing in eenzijdig individualistische en eenzijdig collectivistische bewegingen bewijst.

    Essentieel binnen deze mystieke levensvisie is niet het kiezen voor allerlei nivellerende rituelen en vormvoorschriften, maar de mogelijkheid die mensen gegeven wordt hun ware Ik te ontdekken, een niet-economisch Ik dat meer moet zijn dan blinde overgave aan dierlijke impulsen, en dat in staat is zichzelf als individu verbonden te voelen met het geheel van het bestaande dat via het woordje 'goddelijk' kan worden omgebouwd in een moreel universum waarin de religieuze (verlichte) mens geen onderdrukker, maar een helper en een raadgever wil zijn.
    Omdat een van de belangrijkste taken van de religie het vernietigen van valse zelfbeelden is, zal nooit het blinde geloof of het botte, geestdodende materialisme boven de kritische rede kunnen worden geplaatst. Blind geloof nivelleert, schept valse zelfbeelden. Kritische rede relativeert alles, ook God en het atheisme, omdat binnen een wereld waarin de mens zichzelf niet is het heel goed mogelijk is dat de beelden die men zich heeft gevormd van 'God' doodgewone valse zelfbeelden blijken te zijn.


    The beginning of the eighth century sees the rise of Islamic mysticism. Known as Sufism, this tradition is marked by the individual's effort to establish an intimate relationship with Allah. One of the most critical passages of the Koran for Sufis is verse 7:172 which describes the covenant between God and the individual's soul before the creation of the universe. Renunciation is more than a rejection of the material realm; its objective is a level of freedom that promotes harmony with one's physical life, resulting in mystical union. (Exploring Early Islam)


    Mystiek: de eeuwige vijand van het
    geestdodende collectivisme

    Wie de ontwikkeling van het Westerse denken bekijkt, die zal onmiddellijk ontdekken dat alle eeuwen door de anarchistische enkeling wordt vernietigd door het collectief.
    Het christelijke denken was machtsdenken, gericht op de vernietiging van het vrije, onafhankelijke individu. Dat onafhankelijke individu werd door de eerste christenen (die zich gnostici noemden) centraal gesteld, maar werd door het Romeins-Christelijke, op collectivisering gerichte, machtsdenken in de positie geplaatst van lastig, nutteloos object dat bestreden diende te worden.
    Het verlangen het vrije individu te vernietigen beheerst nog altijd het Westerse denken. De vrijheid die we aanbidden lijkt individualisme (we spreken over liberalisme), maar is dat niet. Ons individualisme zou individualisme zijn wanneer we bereid zouden zijn de macht van het religieuze, politieke en commerciële collectivisme te breken.
    Dat bereik je niet met behulp van onverschilligheid: jezelf oogkleppen voorbinden en net doen alsof het individu-vernietigende collectivisme niet bestaat. De vrijheid die wij in het westen verdedigen is de vrijheid van de domme, blinde egoďst die zichzelf opsluit in een betonnen bunker en op de vraag waarom hij zo'n goed leven heeft een antwoord geeft dat zo beschamend eenvoudig is dat we het - ook al is het een antwoord dat we allemaal zullen geven wanneer iemand ons die vraag stelt - niet onder ogen willen zien.
    We leven in een bunker. We bouwen muren op die ons moeten beschermen tegen 'de ander'. En daarom zijn we vrij. Omdat we liefdeloze objecten zijn, die onszelf hebben onderworpen aan collectivistische bunkerbouwers, die hun grootheid niet ontlenen aan de Liefde (want daar geloven ze niet in), maar aan Macht.

    De Islam is niet begonnen als een collectivistische beweging, maar als een bevrijdingsbeweging, die mensen in staat moet stellen een eigen weg naar God te zoeken.
    Joden en Christenen werden niet als vijanden gezien, maar als broeders en zusters, en dat is de reden waarom de Islam gezien kan worden als de Moeder van de Drie Religies.
    Waar het christendom en het jodendom alles wat in hun ogen anders of ketters was vernietigde of in de ban deed, daar streefde de Islam naar samenwerking en bescherming van het God-zoekende individu.
    Dat is de reden waarom binnen de Islam een individualistische religieuze stroming kon ontstaan, die bekend is geworden onder de naam 'Soefisme', een mystieke beweging die - zoals elke mystieke beweging dat nastreeft - streefde naar de eenwording van mens en God.
    Het is dat verlangen dat ook door Jezus in het evangelie wordt uitgesproken. Wanneer de joodse priesters hem verwijten dat hij zichzelf 'goddelijke eigenschappen' toedicht door zichzelf tot Messias uit te roepen, dan antwoordt hij: Staat er niet geschreven dat mensen Goden zijn?
    Dat antwoordt toont aan dat Jezus een mysticus was - een geestelijk leider dus die in elk mens een Goddelijke kern wil ontdekken, niet om van hem een arrogante machtsdenker te maken, maar om hem in staat te stellen zichzelf los te breken uit de liefdeloze bunker van een geestloos bestaan, waarin niemand in staat is de ander op een kinderlijke, liefdevolle wijze tegemoet te treden, omdat heel het bestaan in het teken staat van de volwassenheid, die van de mens eist dat hij van zichzelf een slaaf maakt van die conventies die de volwassen orde in stand houden.
    Volwassenheid is leven volgens machtscodes. De staat bepaalt wie en wat je bent. De staat bepaalt wat je wel en niet mag geloven. De staat bepaalt of je goed of slecht bent. De staat bepaalt of je mag bestaan of niet mag bestaan. De staat bepaalt of je gezond mag zijn of dat je eeuwig ziek moet zijn. De staat oordeelt en beoordeelt, volgt je, bekijkt je, onderzoekt je. Jijzelf bent niets!

    Bagdad Al-Rusafi: symbool van vrijheid en modernisering Het feit dat de mystiek in zo'n belangrijke mate de begintijd van de Islam heeft beďnvloed wijst er op dat de Islam in diepste wezen geen mensvijandige religie is. Het zijn de collectivisten geweest die de op bevrijding gerichte religie die de Islam ooit was hebben omgevormd tot de geestelijke dwangbuis die de Islam nu geworden is: een bunker waarin mensenhaters zichzelf opsluiten, om te voorkomen dat ze in contact komen met de Goddelijke liefde, die in elk mens een kind van God ziet. Met andere woorden: ouderwetse, op collectivistische onderwerping gerichte moslims zijn de vijanden van de naar individuele bevrijding strevende mystiek (anarchisme dus) en zij beseffen niet dat de grootheid van de Islam in het verleden juist te danken was aan enerzijds de bevrijdingstheologie van de eerste moslims (die God niet zagen als onderdrukker, maar als vereniger) en anderzijds de anarchistische benadrukking van de mystieke eenwording, die geleid heeft tot een explosie van literair-poetisch en wetenschappelijk denken.
    De keuze voor het collectivisme maakt van de Islam een kopie van het Westers-kapitalistische collectivisme, schijnliberalisme, waarin de enkeling weinig meer mag zijn dan de slaaf van de Macht: geld in combinatie met moralistische macho-terreur…

    Zie ook: De humanistische God van Mohammed


    Zon:Ram/Asc:RamZon:Ram/Asc:Schorpioen

    Rice quoted saying
    U.S. to ignore Schroeder


    Condoleezza Rice was quoted in a German magazine saying the Bush administ trying to patch up strained relations with Germany but would continue to ostracise Chancellor Gerhard Schroeder. Focus magazine reported President George W. Bush`s National Security Adviser told a German visitor recently that relations between Bush and Schroeder were ruined because of the German leader`s outspoken opposition to the U.S.-led war in Iraq.
    "We`re now doing everything we can to improve relations to Germany at all levels," the unnamed German visitor quoted Rice as saying. "But we`re going to work around the chancellor. It`s better to leave him out."
    "The Bush-Schroeder relationship will never be what it was and what it should be," Rice was quoted as saying in Focus.
    She was also quoted as saying that Bush was aware of Foreign Minister Joschka Fischer`s past as a street-fighter turned politician and doesn`t believe he is suited to be a statesman. (Syria Times, 26-5-2003)

    Fischer & 1968
    The many faces of Joschka Fischer

    Joscha Fischer is geboren op 12 april 1948 rond half zes 's morgens. Hij is, gezien vanuit het gezichtspunt van de martiale Amerikaanse patriotten een echte Amerikaan. Hij komt namelijk van Mars! (Zon en ascendant in het vechtersteken Ram). Daarom moet het uiterst vreemd worden genoemd dat hij uitgerekend door de president van het rijk der Marsmensen in de ban is gedaan.
    De merkwaardige eigenschap van George Bush iedereen die kritiek op hem heeft zijn wereld uit te werken begint verontustende vormen aan te nemen. Bush gedraagt zich als een klein, overgevoelig maar strontverwend, kind dat alleen maar om wil gaan met lieve ooms en tantes. Komt er een strenge oom binnen die 'je moet je schoenen eens poetsen, joh!' tegen hem zegt, dan staart hij de boosdoener met een verwijtende blik in de ogen aan - hij kruipt snel weg onder de tafel en roept vanonder het tafelkleed "jaag weg, jaag weg", tegen ouders die niet schijnen te beseffen dat uit een gevoelig kind dat alleen maar wordt verwend een gruwelijke etterbak kan groeien.


    European Socialists support dialogue with Iran

    The Party of European Socialists (PES) has voiced support for the continuation of Europe's dialogue and engagement with the Islamic Republic of Iran.
    The party's position was expressed by its President Robin Cook at a press conference in Brussels Wednesday afternoon to present a report on 'Europe and New Global Order'.
    "There is a mass franchise in Iran which results in an elected parliament of Iran and the people who have won the elections consistently in recent years have been the reformers who have made a way forward for the modernization of Iran and integration of Iran with the modern world," Cook said in reply to IRNA's question on Europe's ties with Iran.
    "It is plainly logical and right that we in the West should want to do all we can to be supporters of those voices of reforms in Iran," he stressed.
    Former Danish Prime Minister and PES rapporteur on Globalization, Poul Nyrup Rasmussen, sets out the action plan in the 150-page report for the Party of European Socialists.
    "The kind of globalization we have is not the one we want. We want a multilateral and just globalization," he said.
    The Party of European Socialists brings together the Socialist, Social Democratic and Labor Parties of the European Union. (IRNA, 28-5-2003)
  • Israeli settlers vow: 'We will never leave'

    Leaders of the 226,000 Jewish settlers of the West Bank and Gaza Strip vowed yesterday to thwart evacuation of their homes, which would end their dream of a biblical state from the Jordan to the sea.
    For Elyakim Haetzni, a vitriolic pioneer settler in Hebron, Sunday's Israeli cabinet vote in favour of the road-map for peace in the Middle East was an act of "national treason". Asked about an opinion poll that showed 56 per cent of Israelis supported the road-map, he said Jews had willingly boarded the trains taking them to the gas chambers. Jews, he added, had brought holocausts on themselves throughout their history.
    The road-map provides for evacuation of the occupied territories and creation of a Palestinian state by the end of 2005. The first phase calls for a freeze on the growth of official settlements and the complete evacuation of settler outposts set up since 2001. Mr Haetzni stopped short of branding Ariel Sharon a traitor. Placards have already surfaced doing just that. "Sharon is the greatest builder that we ever had, and the greatest destroyer. Today he is in a destructive phase," he said.

    kolonistenprotest Yesterday the settlers threatened to "return to the streets," as they had done after Yitzhak Rabin's Labour government signed the 1993 Oslo accords. "This decision is even worse than Oslo," Pinchas Wallerstein, a former chairman of the settlers' council, said. "It is the first time an Israeli government has recognised another state west of the Jordan. We'll make every effort to change it." (By Eric Silver, Independent.co.uk 27-5-2003)

    Commentaar: Mensen wijs maken dat ze uitverkorenen van God zijn is een gevaarlijke zaak, die niet in dienst staat van het pragmatisme (benadrukking van de waarde van het koele, zakelijke verstand) dat Ariel Sharon zo graag uitdraagt. Dat rechtse Israelische regeringen desondanks jarenlang in strijd hebben gehandeld met het naar redelijkheid strevende pragmatisme toont aan dat het Zionisme, gezien als rechts-nationalistische ideologie, de vijand is van de zakelijke rede.
    De zakelijke mens redeneert als volgt: zodra er vrede is zijn alle Arabische gebieden vrij toegankelijk voor joden. Waarom zou je iets dat je wilt bezoeken moeten bezitten? Vrijheid is geen vrijheid wanneer het bezitten van iets het normbepalende criterium is. Bezit een mens de sterrenhemel? Bezit hij de aarde? Bezit hij God..? Nee toch? Dus wat zeur je dan...?

    Zie ook: Hebben & Zijn


    Ha'aretz: Abbas in gesprek met Akiva Eldar

    "I don't want to judge Sharon by what he says or by what's said about him," says Abu Mazen, adding with a smile, "I know him inside and out. I'll believe him only when he implements the road map. The implementation is the only test as far as I'm concerned. I'm not so interested in what he says and what's said about him."
    The Palestinian prime minister says that he told Sharon that the security services in the West Bank have been totally destroyed and that 70 percent of the services were demolished in Gaza.

    He does not conceal his view that the intifada caused great damage to the Palestinian cause. But he makes clear there is no greater folly than the claim that the intifada was planned in advance. "There was no conspiracy or planning - on our side," he says, emphasizing "our side." (Ha'aretz 27-5-2003)

    Meeting Between Sharon and Abu Mazen

    Palestinian Foreign Minister Nabil Shaath said today that Prime Minister Ariel Sharon and Palestinian Prime Minister Abu Mazan would meet in order to discus the roadmap.
    Palestinian sources said that Abu Mazen will agree to Sharon’s suggestion that security control in parts of Gaza will be transferred to the Palestinians first. Furthermore, sources say that Abu Mazen is making efforts to arrive at the meeting with a draft of a one-year ceasefire agreement with Hamas.
    Ziad Abu Ziad, a Palestinian parliament member said today that the Palestinians are promoting the contacts while Israeli is the one delaying the roadmap from taking effect, despite Sharon’s statements. (Maariv 27-5-2003)

    Sharon Rebuked For
    Using The Term 'Occupation'

    Prime Minister Ariel Sharon on Tuesday backtracked on his use of the word "occupation," which he had used four times at a meeting with Likud MKs on Monday to describe Israel's presence in the territories.
    On Tuesday, Sharon told the Knesset Foreign Affairs and Defense Committee, "When I used the term 'occupation,' I meant it is undesirable for us to rule over a Palestinian population." Sharon noted that Attorney General Elyakim Rubinstein had rebuked him for using this term, pointing out that the legal position adopted by all Israeli governments since 1967 is that the West Bank and Gaza are "disputed territories" rather than "occupied territories." Rubinstein explained, "These are territories that belonged to no recognized sovereign power before 1967, and therefore the correct way to describe the situation in the territories in legal terms is as 'disputed territory,' whose status is to be determined through agreements."
    Sharon's statements at Monday's Likud faction meeting sparked a furor among rightist MKs on the foreign affairs committee. Coalition chair, Gideon Sa'ar (Likud), told him: "You taught us that all the rights to this land belong to the Jewish people. How is it possible for a people to be an occupying power in its own land?" Shaul Yalahom (National Religious Party) demanded: "What's happened to you, Ariel Sharon? Statements such as the ones you made [on Monday] are a shock from which it is impossible to recover."
    Sharon responded sharply to this criticism. "I have no training in how to treat people for shock," he said. "But as for what happened to me, I can cite statements I made as far back as 1988 in which I detailed the areas that are vital for Israel's security and those on which the Palestinians should be permitted to establish a state. Today, things have changed. My opinion now is that we don't need to assume responsibility for 3.5 million Palestinians." (By Gideon Alon, Haaretz Correspondent 27-5-2003)

    De inhoudsloze spitsvondigheid van Elyakim Rubinstein

    Rechtspraak is alleen rechtspraak wanneer er een instantie is die de bevoegdheid wordt gegeven recht te spreken. Wie de auto van zijn buurman steelt en tegen het verontwaardigde slachtoffer zegt dat het eigendomsrecht dat hij bezit niets voorstelt, zodat hij maar beter zijn mond kan houden, die zal op twee reacties kunnen rekenen:
    1) het slachtoffer stapt, wanneer hij in een rechtstaat leeft, naar de politie en/of de rechter, die daarna als bemiddelende instantie de waarheid probeert te achterhalen en de schuldige bestraft, of: 2) het slachtoffer pakt, wanneer de rechtstaat dood is verklaard en een gang naar politie of rechter niet mogelijk is, een groot geweer en hij pompt een lading lood midden in je brutale kanis, vanuit de eerlijk-oprechte opvatting dat geen mens zomaar een andermans eigendom stelen mag.
    Elyakim Rubinstein begrijpt die simpele logica niet, hetgeen merkwaardig mag worden genoemd, gezien het feit dat hij een hoge positie inneemt binnen het justitiele apparaat van een staat die zich zo graag hoge morele normen toe wil eigenen.
    Moraal - zo weten we allemaal, ook al handelen we er niet naar - begint met simpele, doodgewone eerlijkheid. En wat zien we gebeuren? Ariel Sharon was heel even eerlijk, en onmiddellijk wordt hij van alle kanten belaagd en wordt hem duidelijk gemaakt dat hij liegen moet. Een moraal van lamaarwaaie-hoplala...