MOEDER
& Kind

beschaving begint met sociale gerechtigheid

With some myths the beginning of creation began with an egg.
This is also a symbol of the soul.

EGG - A Gnostic symbol:
Immortality and resurrection, the cosmic egg is the world egg, containing all levels of creation, ideas, seed forms.
The Egg with the Serpent around it - wisdom producing or nursing life.
Egg with wings - spiritual life or life ascending.

Belangrijke onderwerpen

Franz Kafka & de absurde wereld van de wet
Sociale democratie & de Stilte
Mel Gibsons movie. Who killed Christ?
Mel Gibson & de progressieve Islam
George W. Bush (Moeder) & John F. Kerry (Kind)
Echte moraal is je klompen uit doen (WD 2004)
George Bush: De Oorlogspresident
Freek de Jonge & de Imperialistische Moordenaars
De tik van Jan & Jaap (WD 2004>
De normen en waarden munt (WD 2004)
George W. Bush: de ijdele, genotzuchtige playboy
Waanzin & Macht (WD 2004)
Castro: de opschepperige praatjesmaker

Franz Kafka in gesprek met Gustav Janouch
Commentaar WD 2004

"Alles vaart onder valse vlag, geen enkel woord beantwoordt meer aan de waarheid. Ik - bijvoorbeeld - ga nu naar huis. Maar dat lijkt maar zo. In werkelijkheid ga ik een speciaal voor mij ingerichte kerker in, die nog des te afschuwelijker is omdat hij op een heel gewoon burgerhuis lijkt en door niemand - behalve door mij - als een gevangenis wordt beschouwd..."

Franz Kafka is een meester in het beschrijven van de geheimzinnige, vijandige wereld waarin een enkeling terecht kan komen. Zonder dat hij iets heeft gedaan wordt hij door een vreemde, anonieme overheidsinstantie ter verantwoording geroepen, omdat er beschuldigingen tegen hem ingebracht blijken te zijn - zo vreemd en onverklaarbaar en volstrekt abstract ook, dat er maar n enkel woord op van toepassing verklaard kan worden: het vreemde, duistere woordje 'absurd'.

Een zinloze, volstrekt absurde wereld, waarin onschuldige, eerlijke en integere mensen zichzelf plotseling aantreffen als 'beklaagde', dat is de wereld van Franz Kafka. Wat altijd verborgen was openbaart zich ineens: een primitief collectief systeem dat zondebokken nodig heeft, onschuldige mensen die bestraft moeten worden en die daarom worden opgenomen in registers, waarvan de inhoud niet te achterhalen valt, hoeveel moeite men ook doet.
Protesteren is zinloos. Vluchten is niet mogelijk. Heel alleen staat de enkeling tegenover de aanklagende instanties en geen mens zal het wagen hem te helpen, omdat men bang is dat het systeem ook de hulpverlener in staat van beschuldiging zal stellen.

Zinloze, absurde beschuldigingen en onverdiende straffen, meer heeft de wereld de intelligente, gevoelige, naar waarheid zoekende mens niet te bieden. Dat, zo stelt Franz Kafka, is het lot van de enkeling - een schandalig lot, waar hij zich eigenlijk tegen te weer zou moeten stellen, ware het niet dat hij achtervolgd wordt door een gruwelijke zwakte - een ontwrichtend gevoel van hulpeloosheid, machteloosheid en uitputting.
Alles wat lomp en sterk is staat tegenover hem. Onbevreesd staren de sterken hem aan en ze barsten in luid lachen uit wanneer hij hen confronteert met woorden als 'recht', 'eerlijkheid' en 'waarachtigheid', heel begrijpelijk natuurlijk, omdat de sterke mens zichzelf alleen kan handhaven in een wereld waarin chaos, willekeur en zinloosheid de hoogste waarden zijn.

Zie ook: Kafka & de ontspoorde vader

Voor De Wet - Franz Kafka

Voor de wet staat een poortwachter. Een man van het platteland komt naar deze poortwachter en vraagt om tot de wet te worden binnengelaten. Maar de poortwachter zegt, dat hij hem nu niet kan toestaan naar binnen te gaan. De man denkt er over na en vraagt dan, of hij later zal mogen binnengaan. "Dat is mogelijk", zegt de poortwachter, "maar nu niet." Omdat de deur tot de wet zoals altijd openstaat en de deurwachter opzij stapt, bukt de man zich om door de deur naar binnen te kijken. De deurwachter merkt het, lacht en zegt: "Als het je zo trekt, waarom probeer je dan niet toch naar binnen te gaan, ondanks mijn verbod. Maar vergeet niet: Ik ben machtig. En ik ben alleen nog maar de laagste poortwachter. Er staan echter van zaal tot zaal poortwachters, de een nog machtiger dan de ander. De aanblik van de derde kan ik zelfs niet meer verdragen.
Zulke moeilijkheden had de man van het platteland niet verwacht; de wet zou toch voor iedereen en altijd toegankelijk moeten zijn, denkt hij, maar als hij de poortwachter met zijn pelsjas beter bekijkt, zijn grote, spitse neus, de lange, dunne, zwarte, tataarse baard, besluit hij toch maar liever te wachten tot hij toestemming krijgt om naar binnen te gaan. De deurwachter geeft hem een krukje en laat hem naast de deur zitten. Daar zit hij dagen en jaren...

Wie de uitspraak 'voor de wet is iedereen gelijk' naast het hierboven weergegeven stukje prozatekst van Franz Kafka legt zal inzien dat bij Kafka de bevrijdende, anarchistische component van de wet volledig ontbreekt. De wet is verworden tot een onbewandelbare weg, die voorzien is van obstakels die als onoverkomelijk worden voorgesteld. De wet, met andere woorden is onbereikbaar geworden, zodat de vertwijfelde zoeker weinig meer durft te doen dan stilletjes plaatsnemen op een klein stoeltje naast de poort die toegang dient te bieden tot de wet, een poort die altijd openstaat, maar die toch niet open is, omdat een vreemde macht er een wachter voor heeft geplaatst.
Hoewel tekstuitleggers de meest waanzinnige verklaringen aan dit simpele stukje proza verbinden wordt nooit gewezen op het feit dat er hier sprake is van twee werkelijkheden: de wereld van de wet en de wereld van de poortwachter, die macht uitoefent over mensen. Met andere woorden: de mens die op zoek gaat naar de wet wordt tegengehouden door de macht (de poortwachter) die zichzelf boven de wet heeft geplaatst. De poortwachter maakt van de wet een onbereikbaar ideaal, waar het altijd open staan van de poort er toch op wijst dat de werkelijke hoedanigheid van de wet het volledig toegankelijk zijn voor alle mensen is. (Uit: Voor de wet is iedereen gelijk)

Sociale democratie,
Leuzenschreeuwers & De Stilte

"Democratie, zei de filosoof Popper, is een middel om machthebbers zonder bloedvergieten uit het zadel te wippen... Maar je hebt niet veel aan Popper als het gaat om de vraag die in een groot deel van de wereld actueel is geworden: wat als degenen die de macht kwijt raken wel in democratie geloven, terwijl degenen door wie ze vervangen worden dat niet doen? Wat als de 'verkeerde' mensen worden gekozen?" "Wat als de steun voor een antidemocratische beweging zo sterk is dat onderdrukking van een dergelijke organisatie tot geweld zou leiden?"
"Actieve burgers [] moeten zich als bewakers van de democratie opstellen. Maar er is nog een ander, belangrijker, element te bewaken: de rechtsorde. Dat is niet hetzelfde als democratie, en het een vormt niet noodzakelijkerwijs een garantie voor het ander." Ralf Dahrendorf, in: Rechtsorde verdient voorrang. VK 7-2-2004

We worden momenteel door voorstanders van een agressieve machtspolitiek bestookt met leuzen die het belang van 'de democratie' dienen te benadrukken. Iedereen die volgens de door henzelf opgestelde maatstaven een 'democraat' is behoort tot de wereld van de absoluut goeden. Iedereen die volgens hun maatstaven geen 'democraat' is behoort tot de absoluut slechten, en zij zullen worden verdelgd!
Tegenover de onzinnige leuzen van deze schijndemocraten (iedereen die leuzen bedenkt is een vijand van de realiteit) worden leuzen van andere ideologen geplaatst die in feite dezelfde tweedeling in het leven roepen: de bedenker van de leuze is absoluut goed en degene die niet in leuzen gelooft is absoluut slecht.
We weten het, maar we weigeren voor een middenkoers te kiezen, zodat de onafhankelijke, realistische denker, die leuzen verafschuwt, weinig meer kan doen dan vol verbazing plaatsnemen in een stiltegebied waarbinnen zijn stem niet wordt gehoord, omdat het lawaai van de leuzenschreeuwers elk zinnig gesprek onmogelijk maakt.
Leuzenschreeuwers maken altijd lawaai. Nooit zal een leuzenschreeuwer je een gezellige wereld aanbieden, waarbinnen een paar gemakkelijk zittende luxe relaxfauteuils rondom een romantisch knapperend houtvuur worden geplaatst, uitnodigend wachtend op rustige, intelligente mensen, die met een tot aan de rand gevuld drinkglas van kostbaar kristal in de hand, de lof bezingen van de op intelligentie berustende rechtstaat... Kristal, houtvuurtjes, intelligentie en romantiek zijn zaken die worden gehaat door leuzenschreeuwers. Zij bieden je de vlag aan, de kerk, de tempel, de mitrailleur en de bom en andere ronduit plebejische attributen van een vorm van denken die altijd is gericht tegen de mens die de lawaai makende leuzenschreeuwer wil vervangen door de stille, ernstige intellectueel.
Leuzenschreeuwers denken dat democratie het aan de macht brengen van de leuzenschreeuwer is (denk aan de beruchte jaren zestig). Want een andere vorm van democratie kent een leuzenschreeuwer niet. Of hij nu moslim is of zionist, of protestant of socialist of kapitalist, altijd schopt hij het knapperende romantische houtvuur, de relaxfauteuil en het kristallen wijnglas de deur van zijn democratische leuzenkerk uit en vervangt hij de ernst van het filosoferen door het wilde lawaai van zijn leuzen.
Democratie - zo denkt hij - is lawaai maken, oorlog voeren in dienst van de oorlog - in dienst dus van de leuze, die via een proces van heiligverklaring doel op zichzelf geworden is.
En juist daarom omdat leuzen altijd samengaan met afgodendienst - is het belangrijk dat er denkers naar voren treden die stellen dat elke vorm van heiligverklaring van een gegeven dat nooit tot leuze mag worden gedegradeerd in strijd is met de absolute vijand van de leuzenschreeuwer: de intelligente verdediger van het recht.
Recht kan nooit een ordinaire leuze zijn, omdat recht gebaseerd is op elementaire grondwaarden, zoals intellectuele onafhankelijkheid, eerlijkheid, evenwichtigheid, afstandelijkheid en rust... En vooral dat laatste element: 'rust', de tijd nemen om een oordeel te vellen is volstrekt afwezig in de wereld van de leuzenschreeuwer, die alles tot heilig object wil verheffen, behalve dat element van het rechtsdenken dat wezenlijk genoemd kan worden: de stilte, of de rust.
In een leuzenmaatschappij kennen we het belang van de stilte niet meer. Mensen die doodgaan aan het lawaai dat een oppervlakkige leuzenmaatschappij produceert worden gek verklaard en doodrustig aan hun trieste lot overgelaten: kapot gemalen worden in een wereld waarin niemand meer begrijpt dat recht en rust elkaar aanvullende elementen zijn.
Zonder rust (of evenwicht astrologisch: Weegschaal) is er geen recht en zonder recht zal nooit een stiltecultuur kunnen worden ontwikkeld.
Het begrip 'stiltecultuur' roept duistere herinneringen op aan sombere, donkere katholieke kloosters, waar in lange pijen gehulde gedaanten elke vorm van sociaal contact afwijzen, in dienst van een ideaal dat helemaal geen ideaal is, omdat de stilte domweg niet in dienst staat van het hoogste principe dat een katholieke monnik zou moeten aanbidden: het recht of de rechtsorde.
Het verbinden van duisternis aan de stilte is echter onterecht. Katholieken dienen zich te realiseren dat Jezus aan het kruis hangt omdat hij het slachtoffer is geworden van het onrecht van leuzenschreeuwers, hetgeen heel concreet betekent dat opkomen voor Jezus het verdedigen van het recht is en de strijd tegen de lawaaicultuur van leuzenschreeuwers.
Stilte en recht zouden in een democratie zeer hoge waarden dienen te zijn. Maar ze zijn het niet. De weinige mensen die stilte en het verlangen naar recht aan elkaar proberen te koppelen worden als 'enge new age zwevers' terzijde geschoven door de leuzenschreeuwer, die alles zal verdedigen, behalve de stilte (Weegschaal) die nodig is om het recht in deze wereld (Boogschutter) te handhaven...

Who killed Christ?

Mel Gibson's controversial film on the Crucifixion has been pilloried by Jewish leaders but is being hailed by US Catholics as the best recruiting tool for 2,000 years, reports Paul Harris in New York.

The Passion has been seized on by American Christians as the biggest marketing opportunity in their history. In Plano, Texas, one Baptist church has hired out an entire 20-screen cinema for the 25 February opening night. In Costa Mesa, California, local congregations have had their services cancelled on the opening weekend. Instead they will be taken to the cinema to see the film.
The Catholic League has already given away 3,000 discounted tickets. Christian marketing firms are preparing to distribute tens of millions of tracts, prayer cards, CDs and even door hangers, all bearing images or messages from the film. Daniel Southern, the president of an evangelical firm, the American Tract Society, said the film is 'one of the greatest opportunities for evangelism in 2,000 years'.

Even the film's critics accept that it is going to have a huge impact on Christians across the world. 'More people will see this in the next three months than saw traditional Passion plays over the past 2,000 years,' said Abraham Foxman, president of the Anti-Defamation League, which believes that the film could cause anti-Semitism.
'We have a problem here. Already one quarter of Americans believe Jews killed Jesus, and that's before this movie comes out,' said Foxman, who secretly attended a Christian screening of the film in Florida.
The Passion follows a literal interpretation of the Gospels. It depicts their betrayal of Jesus by the Jewish authorities and the Jewish mob. 'The Jews and a group of sadistic Roman soldiers are the only ones portrayed as evil. The Jews make bloodthirsty calls for Jesus's death on a continuous basis,' Foxman said.

Gibson is a follower of an obscure ultra-traditionalist Catholic sect that rejects many recent reforms of the Catholic Church, does not recognise the current Pope and still conducts Mass in Latin. (Paul Harris, The Observer 8-2-2004)

Mel Gibson & De Vrije, Progressieve Islam

Hoewel zich 'liberaal' noemende luitjes in dit land alles op alles zetten om de Islam in een kwaad daglicht te plaatsen, toont de houding die de Islam aanneemt tegenover de kruisdood van Jezus aan dat het met die kwaadaardigheid wel meevalt - wanneer we er tenminste van uitgaan dat we met z'n allen bereid zijn een discussie te voeren die uitgaat van bespreekbare principes en niet van ijzeren vooroordelen en het anti-liberale verlangen van religieus denken autoritair theocratisch denken te maken, waarbij ijdele, opgeblazen potentaten zichzelf belangrijk maken ten koste van alles waar de profeten die men zegt te eren voor gevochten hebben.
Waar Mel Gibson de gnostische symboliek achter het lijdensverhaal ontkent (gnosis = liberaal verlichtingsdenken) en kiest voor een uiterst felle anti-gnostische (lees: traditionele) bijbeluitleg, daar stelt de Islam simpelweg dat de bijbelboeken onjuist zijn, omdat Jezus helemaal niet gekruisigd is. Met andere woorden: er was wel een conflict tussen Jezus (de wijsheidsleraar) en de farizee rs (de theocraten), maar dat conflict was een principieel conflict dat op een intelligente wijze, via heftige woordenwisselingen, werd uitgevochten.
De Koran brengt het conflict tussen Jezus en 'de joden' terug tot de tegenstelling individuele vrijheid versus theocratie (lees: Ezra-isme). Theocraten vergoddelijken de mens en zijn daarmee volgens de Koran vijanden van God, die op zo'n manier aanbeden dient te worden dat elke vorm van ongelijkheid tussen de (aan)biddende gelovigen verdwijnt. Juist de onwil van theocraten Jezus als gelijke te zien leidde tot de heftige ruzies en scheldpartijen die heel uitvoerig in het evangelie beschreven worden.
Jezus eren is (uitgaande van de visie van de Islam) de individuele vrijheid van de anti-theocratische mens verdedigen. Jezus interpreteerde de schrift op zijn eigen wijze en dat recht - zo stelt de profeet Mohammed - moet hem worden gegund. In de strijd tussen theocraten en onafhankelijke gelovigen kiest Mohammed voor de enkeling (Jezus) en wijst hij de autoritaire collectivisten (de Ezra-isten of theocraten) af.
Wie eerlijk is zal inzien dat het verdedigen van de naar onafhankelijkheid strevende Jezus door de profeet Mohammed een progressieve daad is, die moderne moslims duidelijk zou moeten maken dat het kiezen voor ouderwets theocratisch machtsdenken in strijd is met de veroordeling van de theocraten door de profeet Mohammed.
Mel Gibson laat in zijn film weliswaar zien hoe een op hol geslagen menigte een tot misdadiger uitgeroepen enkeling overlevert aan de grillen van wrede sadisten, dezelfde sadisten die in onze zogenaamd moderne tijd achter hoeren, pedofielen, terroristen en andere tot vuil en drek uitgeroepen figuren aanjagen (want sadisme blijft de drijvende kracht achter veel vormen van misdaadbestrijding), maar door het benadrukken van het sadisme van een kleine groep fanatici, leidt hij de aandacht af van de basisprincipes die aan het lijdensverhaal ten grondslag ligt: de strijd tussen de eerlijke, waarachtige, principi le mens en de opportunisten, die elke vorm van sadisme accepteren wanneer daarmee de zekerheid van het kleinburgerlijke geloofsdenken kan worden veilig gesteld.
Mel Gibson, zo kun je stellen, kan geen verdediger van Jezus zijn, omdat hij een kleinburgerlijke geloofsdenker is. Hetzelfde geldt voor George Bush en al die andere Amerikaanse christenen die weigeren in het evangelie de principi le waarheidslievende enkeling te ontdekken.
Wie principieel is roept binnen een bekrompen klimaat van geloofsdenkers altijd verzet op, verzet dat zelfs de meest extreme vormen van sadisme aan kan nemen. Dat is een waarheid die rustig eeuwig en universeel mag worden genoemd. Juist het feit dat Saddam Hussein principieel was en met zijn principes aantoonde dat de wrede, op het verdedigen van primitief eigenbelang gerichte sanctiepolitiek van het Westen niet deugde, leidde ertoe dat hij tot een duivel werd uitgeroepen waarbij al het eigen kwaad werd geprojecteerd in een man die, gezien vanuit evangelisch standpunt, een Christusfiguur moet worden genoemd.
Dat feit erkennen, dat een dictator een Christusfiguur kan zijn, terwijl diegenen die hem vernietigen anti-christenen zijn, die er alleen maar op uit zijn via het demoniseren van anderen zichzelf wit te wassen, is de les die het evangelie de mens wil leren.
De film van Mel Gibson brengt gelovigen dat morele relativiteitsdenken niet bij. Integendeel. Gibson legt de wreedheid van de mens neer bij een kleine groep mensen (joden en Romeinse soldaten) zonder de bezoekers van zijn film duidelijk te maken dat de bij het autoritaire geloofsdenken behorende wreedheid schuilgaat in ons allemaal.
We zijn allemaal gelovige sadisten die in staat zijn onschuldige ongelovigen kapot te maken, alleen maar om onze eigen primitieve machtsverlangens veilig te stellen. Dat is de les die het lijdensverhaal, opgevat als symbolisch-allegorische vertelling, ons kan leren. Want Jezus wordt werkelijk door iedereen in de steek gelaten. Alle zich 'goed' noemende mensen laten hem in de steek en het enige gesprek dat hij in de lege verraderswereld die hem wordt aangenoden voert speelt zich af op Golgotha, aan het kruis waar hij een van de dieven of moordenaars die samen met hem gekruisigd worden (Jezus was een van de zeer velen die gekruisigd werden!) moed inspreekt en hem duidelijk maakt dat Gods liefde aan iedereen geschonken wordt, ook aan mensen die door de kleinburgerlijke moraal zijn afgewezen.
De film van Mel Gibson leidt er niet toe dat het eigen sadisme en de eigen onverschilligheid (waar het de bestraffing van zondebokken betreft) aan de kaak worden gesteld, en daarom kunnen we stellen dat de christelijke gemeenschap er beter aan zou doen te kiezen voor de houding die de Islam aanneemt tegenover het lijdensverhaal. Dat verhaal berust volgens Islamitische tekstuitleggers niet op historische waarheid en kan derhalve hoogstens gezien worden als een allegorie die verwijst naar de principes die Jezus als wijsheidsleraar tijdens zijn leven verdedigde.
Jezus is dus niet een verliezer, een onderworpen mens (de zondebok) die eeuwig moet boeten voor de zonden van anderen, maar een vrije, onafhankelijke profeet die vocht tegen de theocratie - niet om via zijn gevecht mensen in staat te stellen voor geestelijke luiheid en opportunisme te kiezen (projecteer het kwaad in de slechte ander en wees de meest extreme sadist die je als kleinburgerlijke moralist mag zijn) - maar om religieuze mensen duidelijk te maken dat het de plicht van elke in God gelovende enkeling is zich te verzetten tegen primitief, verdelend autoriteitsdenken dat via de vergoddelijking van eerzuchtige, zelfingenomen potentaten het verdraagzame, op individuele vrijheid gebaseerde (holistische) wijsheiddenken wil vernietigen.

George W. Bush (Moeder) & John F. Kerry (Kind)


bush: zon in kreeft - kerry: zon in boogschutter

Nu in Amerika de democraat John F. Kerry (Boogschutter) hoogstwaarschijnlijk de tegenstrever van George W. Bush (Kreeft) zal worden in de race naar het presidentschap moeten we rekening houden met het merkwaardige feit dat vanuit astrologisch gezichtspunt gezien er sprake zal zijn van een wedstrijd waarin Moeder en Kind als rivalen tegenover elkaar komen te staan - een uiterst merkwaardig verschijnsel, omdat in alle oude mythologische verhalen en sagen Moeder & Kind als een onverbrekelijke eenheid worden afgeschilderd.
Die vreemde werkelijkheid kan ons er op wijzen hoezeer de moderne wereld is afgedwaald van een koers die door intelligente mensen in een ver verleden als de juiste werd afgeschilderd, een weg waarin het zorgzame denken (Kreeft) en het autoritaire denken (Steenbok) in dienst staan van de vrijheid, de wijsheid en de waarheid (Boogschutter).
De meest sadistische wereld die denkbaar is moet volgens de gnostische filosofen, die wij op zo'n arrogante wijze doodverklaard hebben, omschreven worden als een oord waarin de vrijheid, de wijsheid en de waarheid aan het kruis hangen: bespot, vernederd, verdacht gemaakt...
Het doet daarom merkwaardig aan dat uitgerekend de 'herboren christen' George W. Bush, die als Kreeft het zorgzame denken vertegenwoordigt ('I am a compassionate conservative') het als zijn taak ziet de Boogschutter John F. Kerry zwart te maken (de linkse liberaal die vrijheid, eerlijkheid en tolerantie als hoogste waarden behoort te verdedigen...).

Kerry Crushes Rivals in Mich., Wash.
By DAVID ESPO, AP Special Correspondent

Sen. John Kerry won crushing caucus victories in Michigan and Washington, trouncing his Democratic presidential rivals and predicting, "George Bush's days are numbered."
In classic front-runner's style, Kerry paid rivals Howard Dean, John Edwards and Wesley Clark little mind in victory on Saturday, focusing instead on the Republican in the White House. "This week George Bush and the Republican smear machine have begun trotting out the same old tired lines of attack that they've used before to divide this nation and to evade the real issues before us," the Massachusetts senator told a Democratic Party dinner in Richmond, Va.
"They're the ones who are extreme. We're the ones who are mainstream." He added, "George Bush's days are numbered and change is coming to America."
Aides said the speech was designed to reassure the party faithful he would fight far harder against GOP attacks than Michael Dukakis, the former Massachusetts governor who led the party to defeat in 1988. (Associated Press 8-2-2004)

Echte moraal is je klompen uit doen

Grenzen vervagen, behalve in het hoofd.Velen profiteren van de mondialisering of hopen dat te doen. Anderen voelen zich bedreigd door de opdringerige boze buitenwereld. Zij zetten zich af tegen het vreemde, houden vast, verlangen naar het vertrouwde. De mondialisering roept zo haar eigen tegenbeweging op: Naar mate de territoriale grenzen poreuzer worden, worden de grenzen in het hoofd hardnekkiger.Meer nog dan een strijd tussen religies, beschavingen en wereldbeelden is er een strijd om het hoofd en het hart van de mensheid aan de gang. Arie Elshout, Volkskrant 24 december 2002

Wat wij vandaag de dag 'moraal' noemen is in feite weinig meer dan een primitieve klompendans, uitgevoerd door vreemd uitgedoste wezens, die hun merkwaardige kledij 'folklore' noemen, een duur klinkend woord dat verwijst naar de vreemde eigenschap van mensen de eigen groep via een reeks regels en voorschriften een 'eigen gezicht' mee te geven.
Folklore is altijd begrenzing van de werkelijkheid en een poging de anderen buiten te sluiten. Wie geen klompen draagt - wie niet tot het eigen volk behoort - telt niet mee.
Met dat folkloristische morele denken werden we de afgelopen jaren geconfronteerd. George Bush en Ariel Sharon trokken een paar Hollandse klompen aan en terwijl alles wat schijnlinks en opportunistisch was dapper in de handen klapten volvoerden zij hun obscure rondedans - die alleen maar daarom niet duister wordt genoemd, omdat het een toneelstukje is, een act die wordt uitgevoerd op een podium, een houten plankier dat met behulp van grote schijnwerpers zo hel verlicht wordt, dat de schijn wordt gewekt dat de rest van de wereld niet bestaat: begrenzing dus, het buitensluiten van een als gevaarlijk geachte buitenwereld, waarin mensen wonen die klompen hopeloos ouderwets en onpraktisch vinden en daarom pleiten voor modernisering van het bestaan.
Wie echter voor de klomp gekozen heeft - de Amerikaanse 'wooden shoe' of de Israelische 'ketzebar' (ik gok maar wat - praat geen hebreeuws) - die zal in elke fraai vormgegeven schoen die uit de ontwerpkoker van een Italiaanse schoenenfabrikant afkomstig is een instrument van de duivel zien. Daarom aanbid ik als klompenhater de Italianen. Italianen dragen altijd een zweem van decadente verwijfdheid met zich mee - ontkenning van de klomp en de grens dus - en het mag dan ook rustig een schande worden genoemd dat uitgerekend een Poolse boerenzoon tot Paus van Rome gekozen werd.
De man draagt een lange witte pij die tot aan de grond reikt. Maar wat er onder die pij verborgen gaat is voor mij geen geheim. Twee stevige witgeschuurde Hollandse klompen. Want jongens wat houden ze in Polen van de Hollandse klompendans. Beentjes omhoog, Tweehonderd onderrokken die als loden schermen neervallen om het in zware rubberen kousen gehulde lijf en klossen maar. Want altijd loopt men in Holland op planken, omdat een Hollandse klompendrager weliswaar een volkse man is (folklore weet u wel), maar wel een volkse man die alles wat decadent en verwijfd is haat.
De invoer van Italiaanse schoenen schijnt de laatste jaren verboden te zijn in Holland en Polen. In de jaren zestig zag je hier en daar een Hollander rondlopen op van die enge verwijfde en vaak erg geile su de stappertjes - maar die zijn helemaal uit. De schoenen worden weer van stevig seksloos leer gemaakt, leer dat zo hard en stevig is, dat het een kopie van een klomp lijkt te zijn. De huidige minister-president Jan P. Balkenende is wat dat betreft de toonaangever. De schoenen die hij draagt zijn zo verschrikkelijk loodzwaar, dat hij er naar is gaan lopen. Wanneer je hem over het scherm ziet zwaaien - 'eerst het ene been', zie je hem denken, 'en dan het andere been' - dan is het net alsof er een Amerikaanse maanwandelaar aan je voorbijgaat, zo'n zielig wezen dat is opgesloten in een afzichtelijk lelijk ruimtepak, dat van elk normaal mens een Frankensteins monster maakt: Folklore dus, ontkenning van de lastige buitenwereld door het scheppen van een ogenschijnlijk grenzeloze wereld die volmaakt onzinnig en betekenisloos is, omdat de grenzen in de hoofden van de mensen worden ontkend.
Folkloristen haten de kennis en het weten. "Naar mate de territoriale grenzen poreuzer worden, worden de grenzen in het hoofd hardnekkiger", stelt Arie Elshout, een journalist die het momenteel als zijn taak ziet twee uiterst rechtse machthebbers (Bush & Blair) te verdedigen (VK 9-2-04).

Bush & Blair zijn twee schizofrenen, mensen die muren in hun hoofd bouwen, hetgeen ook vanzelfsprekend is omdat zij het folkloristische morele denken van Ariel Sharon steunen, een man die denkt dat een klomp geen klomp is wanneer je er een hebreeuws woord op plakt.
Je hebt van die mensen. Die trekken een raar pak aan en noemen dat dan 'kostuum'. Ze lopen voor gek, worden door iedereen uitgelachen, maar in hun hoofd hebben ze een muur gebouwd die er zorg voor draagt dat alle aanvallen van anderen effectloos zijn. Je kunt zeggen wat je wilt - het heeft geen zin. Want achter de muur gaat de wereld van de folklore gewoon door, eeuw in eeuw uit...

Waarom Arie Elshout, die zich bewust is van de vreemde eigenschap van mensen grenzen te bouwen in hun hoofd, de grenzenbouwers Bush & Blair verdedigt is mij een raadsel. Folkloristen die op klompen lopen scheppen schizofrenie, proberen mensen die geestelijk gezond zijn ziek te maken via het scheppen van regels die geen regels zijn. Wie de invoer van Italiaanse schoenen gaat verbieden maakt de man die verwijfde geile stappertjes wil dragen verdacht. Hij mag zijn verlangens niet uiten en moet een muur bouwen in zijn hoofd.
Dat is wat er gebeurde met Bill Clinton, die na het bekend worden van zijn geile verlangens een Hollandse klompendans opvoerde: "I am a sinner". En het gebeurde ook met Justin Timberlake, de Amerikaanse zanger, die een prijs ontving voor de opvallende vertolking van het anti-Hollandse lied 'Cry me a river' - maar aan die prijs een klompendans moest verbinden, waarin hij spijt, schaamte en boete tot uitdrukking diende te brengen, omdat hij voor het oog van de camera het Amerikaanse klompenvolk een blote borst (symbool van vrouwelijke decadentie) had getoond! (Zwolle 9-2-04)

CRY ME A RIVER
Justin Timberlake

You were my sun
You were my earth

You told me you loved me
Why did you leave me, all alone
Now you tell me you need me
When you call me, on the phone
Girl I refuse, you must have me confused
With some other guy
Your bridges were burned, and now it's your turn
To cry..

You should've picked honesty
Then you may not have blown it
(Yea..)

The damage is done
So I guess I be leaving

You don't have to say, what you did,
(Don't have to say, what you did)
I already know, I found out from him
(I already know, uh)
Now there's just no chance, for you and me, there'll never be
(No chance, you and me)
And don't it make you sad about it

Cry me a river, oh
(Cry me, cry me)
Cry me a river, oh
(Cry me, cry me)
Cry me a river
(Cry me, cry me)

Lyrics on demand

George Bush: 'De Oorlogspresident'

"Onder druk van alarmerende opiniepeilingen, voortdurende Democratische aanvallen en internationale kritiek, heeft de Amerikaanse president George W. Bush gisteren zijn Irak-politiek verdedigd. In het eerste televisie-interview sinds zijn aantreden zei de president dat Saddam Hoessein op zijn minst de 'capaciteit' had massavernietigingswapens te produceren.
Senator John Kerry beschuldigde Bush onmiddelijk van leugenachtigheid... Kerry kreeg bijval van VN-wapeninspecteur Hans Blix, die Bush (en de Engelse premier Tony Blair) er gisteren van beschuldigde de oorlog tegen Saddam aan het publiek te hebben verkocht 'als handelaars in tweedehands auto's'.
In zijn 'Meet the Press'-interview noemde Bush Saddam Hoessein 'een gevaarlijke gek'.. Bush noemde zichzelf 'een oorlogspresident'. Hij zei te hebben bewezen 'hier in the Oval Office te kunnen zitten in moeilijke tijden en goede beslissingen te nemen'." (Het Parool, 9-2-2004)

Zie ook: Het getal 666

Al-Saadi: adviseur van Saddam Hussein

Former and current inspectors describe al-Saadi as extremely intelligent, professional and mild-mannered. Educated in Britain and Germany, his excellent command of the English language made him an ideal spokesman, and he often led news conferences about the inspections when they resumed in November.
On Saturday, al-Saadi told ZDF that he had spent the war in his cellar and emerged after he saw a British TV report that he was being sought.
"I know the programs for weapons of mass destruction and have always told the truth about these old programs, and only the truth. You will see, the future will show it, and nothing else will come out after the end of the war," he said in an interview with ZDF.
Al-Saadi is a member of Iraq's Shiite Muslim majority. He was dismissed from the army when the Baath Party came to power in 1968 because he was married to a German woman and was not a party member.
Saddam's confidence in him continued to grow and al-Saadi's loyalty to the president remained unquestioned, though he hardly ever mentioned the Iraqi leader in public and showed visible signs of discomfort when asked a political question. (By HAMZA HENDAWI and DAFNA LINZER, AP 12-4-2003)

Dat men een mens kan herkennen aan de adviseurs die hij kiest is een feit waar niemand omheen kan. De adviseurs die George Bush koos worden door vriend en vijand 'gek' genoemd. "Wezens van een andere planeet", was de benaming die ex-generaal Zinni aan de groep toekende. Wanneer we daarom Saddam Hussein beoordelen (niet de man van vroeger die inderdaad idiote dingen heeft gedaan, maar de man van het jaar 2003) dan kunnen we niet voorbijgaan aan het feit dat hij onder invloed stond van intelligente, gematigde krachten. De vernietiging van die intelligente, gematigde krachten door een groep blinde ideologen kan zonder meer als 'gevaarlijke politiek' worden getypeerd.

Zie ook: Bush remains misinformed

Freek de Jonge & de Imperialistische Moordenaars

Groot in het nieuws vandaag de vertegenwoordiger van de links-moralistische jaren-zestig-schreeuwcultuur..: Freek de Jonge!
Was Freek na het overlijden van Wim Kan ineens 'de nieuwe Wim Kan', nu, in het tijdperk van het neoconservatisme, waarin de waarheid en de liefde bij elkaar gelogen worden, is hij 'de Nederlandse Bob Hope', die 'onze dappere jongens' in Irak gaat opvrolijken met zijn rebelse jaren-zestig geluiden...: "George Bush Moordenaar" en zo....
De jaren-zestig waren voor linkse moralisten gouden jaren. Wie een linkse moralist was (tegen het Amerikaanse imperialisme, tegen het militair-industriele complex en tegen de rechtse republikeinen) steeg pijlsnel omhoog naar de top. 'Iedereen, ook de kunstenaar, is op zoek naar macht', deelde PvdA-leider Joop den Uyl ons mee. Willem Drees sr, astrologisch gezien de vertegenwoordiger van de vrouwelijkheid en het sociale denken verliet in die jaren de partij van de arbeid. Drees was een jaren vijftig man en het kenmerk van de jaren vijftig was dat niet de verdierlijkte machtsmens ('ik ben groot, machtig, sterk en rijk'), maar de gevoelige, romantische mens op de eerste plaats stond. Dat is de reden waarom ik als gevoelig mens met plezier terugkijk op de jaren vijftig, jaren waarin kinderlijkheid en vrouwelijkheid boven de dierlijke mens werden geplaatst, terwijl de bizarre vals-moralistische machtscultuur die de jaren zestig generatie in het leven heeft geroepen, een ontvrouwelijkte anti-cultuur, waarin de gevoelige mens de slaaf is van blinde, leugenachtige machthebbers (kijk naar George W. Bush), mij met afkeer vervult.
Het feit dat uitgerekend de linkse moralist Freek de Jonge als 'Nederlandse Bob Hope' het door hem zo hevig veroordeelde Amerikaanse imperialisme wil dienen (de vader van Prinses Maxima mocht ons land niet in, omdat hij een knecht zou zijn van de rechtse imperialisten die de vijanden waren van de dappere socialistische vrijheidsstrijders...) toont aan dat onze wereld nog altijd wordt gedomineerd door principeloze leugenaars, die weigeren zichzelf los te maken van een valse, de waarheid bij elkaar liegende burgermansmoraal.

Zie ook: Het offer aan de moraal

Drie belangrijke jaren vijftig figuren

de maan, symbool van liefde voor het gewone volk,
dominant geplaatst

John Kerry sweeps Virginia and Tennessee
By Stewart Nusbaumer

For the first time since John F. Kennedy, a Northerner marched into Dixie and won a presidential primary overwhelmingly. John Edwards and Wesley Clark, the presumably favorite sons of the South, lost to John F. Kerry by large margins, leaving Edwards weaker and Clark out of the race.
"Once again, the message rings out loud and clear," Kerry said in an election celebration in Fairfax, Virginia. "Americans are voting for change -- East, West, North -- and today in the South."
More than half of the Whites in Virginia and 64 percent of the Blacks voted for Kerry. (Intervention Magazine 11-2-2004)

Zie ook: Horoscoop van John F. Kennedy,
Israel & The bomb, en:
Truman & De atoombom

De tik van Jan & Jaap

"It was not Chechens who invaded and conquered Russia, nor did the Afghans, the Egyptians or the Pakistanis ever invade Britain. No Palestinians ever took over any Jewish villages in Russia, Poland or Germany. The Iranian secret police backed no military coups against Dwight D. Eisenhower, and the Egyptians did not conspire with the Colombians to reconquer the Panama Canal. No Arab corporations covet oil in Texas or Alaska; Arab forces do not maintain bases in Europe or North America; Arab aid has never supported military dictators in Spain, Peru or Cuba." (STEVE VINSON, Washington Post 10-12-2002)

Ik ben altijd het braafste jongetje van de klas geweest. Altijd op de voorste bank, dicht bij de meester of de meesteres . Deugde er iemand niet, was er een klein maar lastig jongetje wild en ongedurig, dan werd hij (nadat hij een passende bestraffing had ondergaan een pak voor de broek werd door elke ouder als normaal ervaren) naast mij in de bank gezet. Omdat ik een 'goede invloed' uit zou oefenen. En zo heb ik als braafste leerling van de klas heel wat wilde jongetjes op het goede pad gebracht...!
Tegenwoordig wordt de brave leerling die nog altijd in mij aanwezig is - want ik ben, ook al noem ik mezelf op een wat provocerende wijze anarchist nog helemaal niks veranderd - als vuil behandeld. Wie zichzelf als 'braverik' etaleert wordt weggehoond en met vuil overladen.
Daarom vind ik - als weggestuurde braverik - het een merkwaardige zaak dat onze christelijk-liberale regering de autoritaire, straffende leraar uit wil bannen. "De tik", zo lees ik in de krant, "moet het strafrecht in..." Zelfs Volkskrantcolumnist Jan Blokker, die altijd met zoveel graagte aan de kant van de machthebbers gaat staan, vindt het maar niks.
Waar Jan Blokker als opportunist van het gebeuren een woordenspelletje maakt (het woord wordt losgekoppeld van de ernstige inhoud) daar veroordeel ik dit merkwaardige gedrag op principi le gronden, omdat de maatregel wordt bedacht door mensen die het 'macht = recht denken vertegenwoordigen, een extreme vorm van tikken uitdelen, waarbij de vraag niet is of het slachtoffer schuldig is of niet, maar of de dader de sterkste is of niet.
Het is natuurlijk uiterst schijnheilig om als extremistische tikkenuitdeler (Bush & Blair spreken over 'pre-emptive war' - een tik die slecht gedrag in de toekomst dient te voorkomen) een lagere autoriteit die een lastpak een pak voor zijn kont geeft als misdadiger te bestempelen. Want wat is het verschil tussen een 'hogere' overheid die dictators een trap onder hun reet geeft (uitspraak van George Bush junior en senior) en een 'lagere' overheid die een dictatoriaal kind een pak voor de broek geeft?
Een volwassen dictator was als kind een kleine dictator. Dat is een psychologische wet die huichelaars nooit willen aanvaarden, zoals ze ook niet de simpele logica willen inzien van de nuchtere uitspraak dat een supergeile volwassene een supergeil kind is geweest, omdat zo een uitspraak pedofilie zou rechtvaardigen...
En toch is het een feit dat alle karaktereigenschappen die een volwassene bezit ook aanwezig zijn in het kind, zoals de kinderlijke natuur die mensen in hun jeugd tentoonspreiden ook aanwezig is in de volwassene, maar daar vaak, via het onderdrukkende proces van volwassenwording, op een wrede wijze wordt onderdrukt.
Wij denken dat wij betere opvoeders zijn dan de mensen van duizenden jaren geleden, maar dat is een illusie, die onmiddellijk zichtbaar wordt wanneer je bereid bent de schizofrenie van de schijnheilige opvoeder bloot te leggen.
In Nederland proberen verdedigers van het 'macht = recht' denken (de harde mannentik moet boven het verwijfde compromisdenken worden geplaatst) ons duidelijk te maken dat slaan niet kan. "Met slaan", zo prevelen de huichelaars, "bereik je niets".
Het is de ontkenning van het machtsdenken van de gehersenspoelde opvoeders Sharon & Bush, twee tamelijk zachtaardige figuren die de slaaf zijn van een keiharde, psychologieloze machtsideologie, die stelt dat alleen keihard autoritair gedrag als lastig aangemerkte mensen tot de orde kan roepen (Adolf Hitler prijst in zijn boek Mein Kampf die rechts-pedagogische aanpak aan ).

De Nederlandse overheid, die zo graag wil praten met lastige kinderlijke lastpakken, zal er niet over peinzen een gesprek te organiseren tussen alle partijen (inclusief de lastpakken) in het Midden-Oosten, terwijl elke eerlijke opvoeder weet dat een dergelijk initiatief de enige weg naar vrede is (zelfs Pim Fortuyn, die zich een vriend van Ariel Sharon noemde zag de noodzaak van een dergelijke radicale stap in).
Nee, men verdedigt nog altijd het rechtse zionisme (dat bikkelhard macht = recht denken is ) en men jaagt al die brave leerlingen die weigeren het pak slaag boven het eerlijke gesprek te plaatsen weg.
Dat noemt een eerlijk mens bedrog, schijnheiligheid, vals sadisme . Maar onze christelijk-liberale opvoeders moeten niks hebben van eerlijkheid. Zionisme is goed. Antizionisme is slecht .
In de Volkskrant van 14 februari stelt Ferry Biedermann (een man die nog nooit een kritisch artikeltje heeft gewijd aan het zionisme als machtsideologie) dat "vrijwel overal ter wereld het woord compromis een slechte klank gekregen heeft". "Brute kracht wordt gezien als een betere oplossing en de leiders die daarop inspelen hebben het dan ook aan het begin van de 21e eeuw voor het zeggen."
Hij vergeet daarbij te stellen dat de oorlog in Irak (waarvan Tony Blair in het jaar 2002 al stelde dat het in de eerste plaats een oorlog was die diende te voorkomen dat Saddam Hussein weer macht zou krijgen: 'pre-emptive strike') maar door een beperkt aantal leiders volledig werd ondersteund: Bush, Blair, Sharon en onze eigen superpedagoog Jaap de Hoop-Scheffer.
Jaap de Hoop-Scheffer werd als harde tikken uitdelende dader beloond en de slachtoffers die als reactie op zijn autoritaire macht = recht filosofie ook voor macht = recht denken kiezen worden gedemoniseerd en afgespiegeld als de ergste duivels die er ooit op Gods aardbodem hebben rondgelopen, terwijl ze - nuchter gezien - gewoon de tweelingbroers van Goede Jaap zijn, dezelfde Jaap die als lid van het CDA de tik in het strafrecht wil plaatsen.

De link leggen tussen een simpele tik en een oorlog is een opgave die te moeilijk is voor deze moralisten. Zij willen moraliseren zonder dat ze daarbij hun verstand hoeven te gebruiken. Met een tas vol grote superbommen op de rug bieden ze een door lastige rotzakjes gekwelde ander een met wijwater besprenkeld palmtakje aan, terwijl iedereen weet dat lastige jongetjes volmaakt schijt hebben aan wijwater en alleen maar bereid zijn rekening te houden met anderen wanneer hen wordt duidelijk gemaakt dat een opvoeder het macht = recht denken op een principi le wijze afwijst.
Een uiterst simpele moraal dus, die er op neerkomt dat wat jij niet wilt dat jou overkomt, een ander ook niet mag worden aangedaan.
Tikken geven toestaan dus, maar alleen vanuit de wil de lastige ander duidelijk te maken dat macht altijd in dienst behoort te staan van het recht , en niet andersom!

De normen en waarden munt

In de zaterdagcolumn van Jan Blokker trof ik een verwijzing aan naar de nieuwe waarden- en normenwebsite van Jan Peter, Gerrit en Thom: "www.zestienmiljoenmensen.nl".
Dit site bevat een kleine zoekmachine, die de gebruiker, na het intikken van het gewenste zoekbegrip, een reeks artikelen moet verschaffen waarin de in moraal ge nteresseerde Nederlander aan dat begrip zijn eigen mening verbindt.
Jan Blokker klaagt erover dat de door hem ingetoetste zoekbegrippen 'tik', 'slaag' en 'ransel' helemaal niks aan mooie morele overwegingen opleverden.
Zelf een artikeltje opsturen, waarin al die begrippen besproken worden was er niet bij, zodat Jan met al zijn morele kritiek de volgende bezoeker ook voor niets naar beschouwingen over autoritaire agressie laat zoeken.
Voor de zekerheid heb ik even het zo keurig klinkende woord 'Blokker' ingevoerd (een blokker is een uitslover en een klappen hatend mietje!), maar het resultaat was nul komma nul. Binnen de normen- en waardenideologie van ons christelijk-liberale kabinet bestaat Jan Blokker niet. En daarmee wordt het gemopper van Jan Blokker teruggebracht tot een tamelijk zinloos (moraalloos) gebeuren...

Ikzelf heb ook een paar woordjes ingetoetst. Het begrip 'normen' leverde een enkele reactie op: van een journalist die net als ik politicologie heeft gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam in de jaren zeventig, een tijd waarin de marxisten de moraal boven de wetenschap plaatsten. De betreffende journalist is moralist gebleven, plaatste dan ook, in tegenstelling tot de mopperkont Jan Blokker een eigen reactie op de site, terwijl ik antimoralist ben geworden, omdat ik wetenschap boven moraal plaatste, een daad die mijn sociale contacten vernietigde en er op indirecte wijze toe leidde dat ik in het medische circuit belandde een wereld waarin moraal geen rol van betekenis speelt, hetgeen mij heel duidelijk werd gemaakt door een arts die verbonden was aan de Amsterdamse Valeriuskliniek, die rustig stelde dat een gevoelig mens die psychische problemen heeft eerst volledig stuk moet lopen, voordat hem van de zijde van de psychiatrie hulp wordt verleend.
Het woordje kunst leverde ook een reactie op, en wel een artikeltje van een kunstenaarscollectief (collectivisten zijn dol op moraal) dat een 'waarden- en normenmunt' heeft ontwikkeld, een soort erepenning die kan worden toegekend aan mensen die hebben laten zien dat zij 'goed' zijn, een in zilver gegoten stukje marsepein dus, waarnaast natuurlijk ook een in brons gegoten roe moet worden geplaatst, zodat we als liefhebbers van kunst er een modern Sint Nicolaas gebeuren van kunnen maken.

Kunstenaarscollectief Partijloos.nl bedacht een manier om de discussie over waarden en normen concreet te maken. Met de normen & waardenmunt kunnen mensen anderen belonen voor hun gedrag. Zo kunnen zij aangeven welk gedrag zij belangrijk vinden.
Het is natuurlijk wel een mooi geschenk, zo'n waarden en normen munt. Wanneer je zo n munt ontvangt ben je - net als Jan, Gerrit en Thom - een goed mens - hetgeen mij heerlijk toe lijkt. Want met zo n penning om je hals kun je natuurlijk geen kwaad meer doen. Het is net zoiets als jezelf bekeren tot de religie. Wat je ook doet, alles wordt goedgemaakt door God, zodat de mens die geen God bezit altijd in de kou staat.
Daarom hoop ik stiekem dat de lezers van deze site de makers van de waarden en normen penning een emailbericht toesturen met daarin het verzoek mij tot goed mens uit te roepen. Want het is per slot van rekening toch zo dat ik de moeite heb genomen de 'goede' woordjes normen en kunst in te toetsen, terwijl de zich goed wanende stukjesschrijver Jan Blokker alleen maar de idiote uitdrukkingen 'tik' slaag en ransel heeft ingevoerd

 ik ben piet.
 ik heb een zak
 en ook een roe.
 weet jij wat ik doe?
 ik help de sint.

Zie ook: De Liefde & De Dood

George W. Bush: de ijdele, genotzuchtige playboy

Many of those who came into close contact with Bush say he liked to drink beer and Jim Beam whiskey, and to eat fist-fulls of peanuts, and Executive burgers, at the Cloverdale Grill. They also say he liked to sneak out back for a joint of marijuana or into the head for a line of cocaine. The newspapers that year are full of stories about the scourges of cocaine and heroin making their way into the U.S. from abroad in the early days of the so-called "war on drugs."
According to Cathy Donelson, a daughter of old Montgomery but one of the toughest investigative reporters to work for newspapers in Alabama over the years, the 1960s came to Old Cloverdale in the early 1970s about the time of Bush's arrival. "We did a lot of drugs in those days," she said. "The 1970s are a blur."
The top radio hits in 1972 included "My Ding-A-Ling" by Chuck Berry, "Honky Cat" by Elton John, "Long Cool Woman" by the Hollies and "Feeling Alright" by Joe Cocker, along with "I Am Woman" by Helen Reddy, "Heart of Gold" by Neil Young, "Ben" by Michael Jackson and "Black and White" by Three Dog Night. t was that kind of year.
To "Blount's Belles," a group of young Republican women and Montgomery debutantes working for the Blount campaign, Bush is remembered showing up in "denim" and cowboy boots. To one who talked about those times but requested anonymity, "We thought he was to die for." (The progressive Southerner: Bush's lost year)

In de strijd die nu in Amerika ontbrandt tussen de zich 'moralist' noemende president George W. Bush en zijn als 'onbetrouwbare linkse extremist' gebrandmerkte tegenstander John F. Kerry wordt een merkwaardig historisch vertekeningsproces toegepast. Kerry wordt vastgepind aan het verleden, terwijl George Bush met alle geweld het heden verdedigt, een heden dat wordt gekenmerkt door een geestelijk vernietigingsproces dat van een ijdele genotzuchtige playboy een diep-gelovig en zeer kleingeestig braaf burgermannetje heeft gemaakt - een gecastreerde playboy, die met zijn ene hand een zak vol goud omklemt, terwijl de andere hand een knoet vasthoudt, waarmee alle luie, egoistische, speelse en kinderlijke mensen moeten worden doodgeslagen, omdat speelse kinderlijke mensen de vijand zijn van de economie, die op speelse onvolwassenheid nu eenmaal niet draaien kan....
"Ik, de brave, godvruchtige burgerman, die alleen vrouwen neukt, ben een grote vent", roept bekeerde George, die in een ouderwets heden leeft, ons toe "en Kerry" (de duivelse man die uit het ouderwetse heden verbannen dient te worden) "is een kleine, onbeduidende man, want als communist verdedigt hij de onverantwoordelijke vent die ik in de jaren zeventig was, en dat is ondermijning van de moraal, zodat we moeten vechten voor een volwassen, moreel hoogstaand Amerika, dat volgens mijn neoconservatieve vrienden niks anders is dan een monsterverbond tussen God & Kapitaal..."

Astrologisch gezien klopt er niks van het verhaal. De horoscoop van Bush laat ons de kinderlijk-speelse ijdele playboy zien die hij altijd is geweest. Zon in Kreeft, Maan in Weegschaal, Ascendant in Weegschaal, Zon en Saturnus in huis 1.
Alleen de strenge planeet Saturnus rechtvaardigt zijn verdediging van traditioneel-christelijke waarden, alle andere indicatoren in de horoscoop vormen een ontkenning van het conservatisme dat hij nu op zo'n onnadenkende en bij tijden volstrekt irrationele wijze verdedigt.
Hij zou een voorbeeld moeten nemen aan Ronald Reagan. Die zat onder de plak van zijn vrouw (Nancy), die een fanatiek astrologe was. Een mens, zou hij in dat geval als astroloog weten, blijft altijd degene die hij was en wanneer hij zichzelf 'herboren' noemt, dan betekent dat veelal dat hij geestelijke zelfmoord heeft gepleegd.
Een horoscoop levert je geen vals-moralistische psychologenpraatjes op. Want we kunnen een pyscholoog wel een wetenschapper noemen, maar dat is hij natuurlijk niet. Psychologie is burgermansfantasie, een poging via in wetenschappelijke vorm gegotens leugens het leger der machtelozen in bedwang te houden: de mensen die zondebok moeten zijn, en die daarom kapotgeslagen worden door mensen die nooit als dader mogen worden gebrandmerkt, omdat de dader 'God' wil zijn.
Psychologie staat in dienst van de macht. Dat is de reden waarom er in de jaren zestig en zeventig een tegenbeweging ontstond (de antipsychiatrie) die stelde dat psychologie niet de macht moet dienen, maar de mens. Heel erg gezond natuurlijk (onzichtbaar leed zichtbaar maken) en daarom afgewezen door Nieuw-Links dat psychologieloos machtsdenken was - hetgeen altijd impliceert dat verborgen leed onzichtbaar moet blijven.
Marcel van Dam, een van de grondleggers van Nieuw-Links verdient goud met schijnlinkse verhalen, maar een simpel verhaaltje schrijven dat zijn eigen psychologieloze karakter onder een kritisch-analyserende loep legt is er niet bij. Echte psychologie levert namelijk geen geld en macht op en zal daarom altijd worden afgewezen door mensen die zo verslaafd zijn aan geld en macht, dat ze altijd het recht van de sterkste zullen verdedigen.

Zie ook: De Lieve Luiwammes

Cancer: June 21 - July 22

  • How to influence him: He likes someone that is a mental mate, who can carry conversations with him. He is subject to mood swings, so help him when he gets down, and ride with him when he is high. He is very intuitive and can sense your true feelings, be genuine and real, not pretentious. He can pick up on whatever mood you're in and feel the same way within minutes, if you are happy, he'll be happy, if sad, he'll be the same. He likes social things, but not in excess, get his approval first before you commit.
  • A few don'ts: Don't get careless about your personal appearance, he appreciates beauty. There are certain things or beliefs that he holds more dear than others, don't tread on them. Don't bring to him other's emotional baggage, he'll pick up on these emotions and it may upset his mood. Don't try to dominate him, use diplomatic persuasion.

    Astrologie over Kreeft-Weegschaal typen

    Cancer-Libra: This should prove to be a challenging combination. There is great power here to reorganize and reform society together. Both are artistic and poetic. The question here is can Cancer let Libra's beauty and charm flow freely in social circles and can Libra be comfortable in Cancer's conservative lifestyle?

    Cancer-Libra: Cancer and Libra: a water and air sign together. Marriage is for Librans and they are usually happier when married and may even feel incomplete, otherwise. Cancer's home is his castle, no matter how modest or luxurious it is, but Libras need to spend time outside. They enjoy entertainment, love luxuries (as necessities) that provide them with joy and energy.

    • Terugblik: oktober 2002
    The United Nations Must Declare:
    The President Of The United States Is Insane

    Oct. 4, 2002--Democratic Presidential pre-candidate Lyndon H. LaRouche today issued the following statement, for immediate international release: "By their pattern of bizarre behavior, the President--and the Vice-President--of the United States, have shown themselves to be insane. "They are conducting themselves in such as manner as to violate the most fundamental principles of international law that have existed since the formation of the United Nations at the end of World War II. No President of the United States could support such insane policies, unless he himself were clinically insane.
    Therefore, the United Nations Security Council must recognize this fact, and it should suspend its current debate and negotiations over the insane demands being made by the President of the United States. Stop negotiating over the demands of a madman! The United Nations should declare that the President of the United States is insane, and then proceed from that standpoint." (    Breaking News, 4-10-2002)

    Waanzin & Macht

    Waanzin is een uiterst vaag begrip, dat in een niet redelijke wereld alleen dan betekenis verkrijgt wanneer het wordt gedefinieerd door een mens die macht bezit.
    De machteloze mens zal nooit een ander mens die hem lastig valt gek kunnen verklaren. Ook al is het voor iedereen duidelijk dat aan de betreffende persoon een steekje los zit, dan nog zal men niets kunnen doen omdat de machtige mens de norm bepaalt.
    In de jaren zeventig leidde dat inzicht tot de opkomst van de anti-psychiatrie. Men ging de psychiatrie beschouwen als een verlengstuk van 'het systeem' en men probeerde een tegenbeweging in gang te zetten die afwijkend gedrag van mensen op een objectieve wijze wilde gaan bekijken, waarbij het standpunt van de machthebber niet langer werd beschouwd als zijnde 'absoluut waar en goed'.
    Helaas is het gedachtegoed van de antipsychiatrie in de vuilnisbak geworpen. De jaren-zestig-beweging bleek niet meer te zijn dan een kortstondige rage die uiterst revolutionaire inzichten in handen legde van verdwaasde utopisten, die niet het vermogen bezaten in te zien op welk een gruwelijke wijze ze werden gemanipuleerd.
    Wie de huidige wereldsituatie bekijkt zal ontdekken dat we een herhaling van de jaren zeventig beleven. Werd in die tijd Richard Nixon algemeen gezien als een geestelijk gestoord persoon die niet thuishoorde in het Witte Huis, maar in de wachtkamer van de psychiater, nu is het George Bush, die gedrag gaat vertonen dat volstrekt onvoorspelbaar is.
    George Bush is geen man van oorlog. Oorlog is geweld en George Bush heeft geen gewelddadig karakter, hetgeen hem de bijnaam 'chickenhawk' heeft opgeleverd, een uitdrukking die militairen die weten dat oorlog barre rotzooi is geven aan ambtenaren, die vanachter een veilig duur bureau andere mensen de dood insturen.
    Eigenlijk kun je George Bush geen groter plezier doen dan de eeuwige oorlog die op 11 september 2001 in gang werd gezet onmiddellijk stop te zetten. Dan is er vrede en kan George Bush weer normaal gaan functioneren: werken aan de vrede dus, samen met vredelievende anderen, terwijl de internationale politieorganisaties het werk doen dat ze moeten doen: het opsporen van terroristen.
    Zolang zijn krankzinnige medewerkers hem de oorlog opdringen is hij gek - en zal hij steeds gekker worden. Niet omdat hij zomaar andere landen binnen valt, want dat hebben machthebbers alle eeuwen door gedaan en niemand noemt die waanzinnigen 'gek', maar omdat hier sprake is van een man die een naief, kinderlijk karakter bezit dat hem dwingt 'vredespresident' te zijn.
    Kinderen willen geen oorlog voeren. Daar zijn ze niet voor gemaakt. Kinderen willen vrede. En daarom is George Bush gek. Omdat hij in een omgeving leeft die van een vredelievend kind een onredelijk monster maakt.

    Zie ook: Het Getal Van Het Beest

    What Are You So Afraid Of?
    By Mark Morford, SF Gate Columnist

    Oh my God but we are one terrified nation.
    Fear is in. Fear is the new black. Spritz it on your face and neck, walk around the world all quivering and tremulous, waiting to be crushed by some dark massive throbbing wall of evil at any moment.
    Fear is everywhere. Classrooms, water coolers, truck commercials. Fear is our government's raison d'etre, the calling card of the GOP. It will be the prime motivator in this year's presidential election, as Karl Rove will command that Dubya beat the drum of fear loud and hard and nonstop, smirking all the way.
    Fear of terrorists fear of gay marriage fear of women and foreigners and the poor and environmentalists and progressives and Janet Jackson and hippies and commies and gul-dang liberals who want to take away your guns and make you think for yourself. We cannot have that.
    Vote for us, the GOP will scream, and we will make sure to slaughter all those evil hippie demons, all while keeping your fear at a fever pitch via a never-ending parade of freshly minted evils that threaten your numbed McDonald's-gorged diabetic asthmatic children who can't breathe due to all the air-quality laws we've gouged. Shhh... (SF Gate 13-2-2004)

    Zie ook: De bevrijding van het Midden

    Castro: de opschepperige praatjesmaker

    Fidel Castro is geboren in Cuba op 13 augustus 1927 (of 1926), 's morgens rond 2 uur. Bij die gegevens horen een Zon die in het opschepperig-autoritaire teken Leeuw staat, Maan in Waterman (1927) of Weegschaal (1926), en een Ascendant die beheerst wordt door het intellectuele praatteken Tweeling, een teken dat beheerst wordt door de planeet Mercurius, die in de horoscoop van Castro in het teken Leeuw staat.
    Dat laatste feit is opmerkelijk, omdat iedereen die de levensloop van Castro kent weet dat hij graag de rol van brallerige, opschepperige praatjesmaker speelt, een acteur die van elke redevoering een goedkoop toneelstukje maakt.
    Leeuwen zijn toneelspelers - het begrip werkelijkheid zal nooit hun favoriete stopwoord worden - en wanneer ze goed kunnen praten worden ze (volgens de astroloog) opdringerige deurventers die goedgelovige burgers de grootste rotzooi aansmeren, omdat ze in staat zijn de werkelijkheid te verstoppen onder een mantel van woorden die ondanks hun inhoudsloosheid er altijd heel erg duur en protserig uit moeten zien...

    Opmerkelijk feit: Nederland bezat zijn eigen Fidel Castro in de persoon van PvdA-voorman Joop den Uyl, geboren in Hilversum op 9 augustus 1919, rond 2u 30m. Bij die gegevens horen een Zon in Leeuw en een ascendant in Tweeling. Mercurius, heerser van Tweeling, bevindt zich hier ook (en dat is echt heel opvallend) in het teken Leeuw. (Den Uyl - voor mensen die weinig van hem weten - was de man van 'het superministerie' en de wollige, langdradige, nooit stoppende praatjes. Veel mensen - met name CDA-politicus Dries van Agt - ergerden zich mateloos aan het oeverloze gezwam van de Hilversumse doctorandus)