Geboortehoroscoop Friedrich Nietzsche
Ego-bepalende invloeden

Zon in het dierenriemteken Weegschaal (Venus-invloed), Maan in Boogschutter (Jupiter-invloed), Ascendant in Boogschutter (de bruggenbouwer).
De vrouwelijke planeten Maan (huis 1) en Venus (huis 10) zijn dominant aanwezig.
De mannelijke planeet Mars (huis 10), de planeet van de strijd en de oorlog, valt binnen dit vrouwelijk-intellectuele bouwwerk een beetje uit de toon, hoewel hij zijn invloed wel degelijk laat gelden, daar waar Nietzsche spreekt over 'filosoferen met de hamer'.

Dat een horoscoop een uiterst gecompliceerd beeld van een persoon laat zien wordt duidelijk wanneer je de invloed gaat bekijken van van een aantal huizen die verwijzen naar 'de ander'.
' De anderen zijn dus aanwezig in jezelf en na verdere studie ontdek je dat het eigen 'ik' zelfs ondergeschikt kan worden genaakt aan het ik van de ander, een vorm van persoonlijkheidsovername als het ware, een proces dat positief kan uitvallen (je eigen ik verdwijnt slechts tijdelijk, wordt in feite verdedigd), maar dat ook negatief kan uitvallen wanneer het eigen ik niet weggeduwd wil worden.
Konflikten met anderen kunnen dus niet alleen zich afspelen in de buitenwereld, maar ook in de binnenwereld. In het laatste geval spreekt men dan over 'psychische problemen', hoewel die problemen helemaal niet het gevolg hoeven zijn van de eigen ziekte, maar veeleer van de ziekte van de ander (of al die anderen) waarmee het eigen ik verbionden is. Ingewikkeld dus, maar best goed om over na te denken: je realiseren dat alles met alles verbonden is en dus ook invloed heeft op elkaar - ook al spelen processen zich af in een wereld die niet zichtbaar is.
Hieronder een weergave van de partnerwereld van Friedrich Nietzsche:

Partner-, vriendenhuizen & Alter-Ego-huis:

huis 2 (alter-ego-huis) in Steenbok, Saturnus in eigen huis geplaatst (streng, zakelijk, afstandelijk, de kluizenaar)
huis 7 (aanvulling en conflict) in Tweeling (de kritische, aanvallende intellectueel, de communicator, de boodschapper)
huis 11 (vriendenhuis) in Weegschaal, met Zon en Mercurius (de decadente genieter, de vrolijke wetenschapper)

Nietzsche & De Drie Koningen

Wie op de hoogte is van de grote invloed die in de oudheid werd toegekend aan de drie planeten Maan, Jupiter en Saturnus (Jupiter en Saturnus werden de koninklijke- of koningsplaneten genoemd) die zal er zich over verbazen dat uitgerekend in de horoscoop van een man die in religieuze kringen wordt afgeschilderd als een demon, een 'prins van de duisternis', deze drie planeten een hoofdrol spelen via het ascendantteken (Boogschutter), Maan in ascendanthuis, en de tweede huis positie (Steenbok).

Toelichting: Het tweede huis wordt het alter-ego of tweede-ik-huis genoemd, het teken dat bij de levenspartner hoort, omdat het zo dicht bij het eigen ik staat dat het een zielsverbintenis met de ander mogelijk maakt.
Het spreekt vanzelf dat grote zielsconflicten kunnen ontstaan wanneer de ene partner niet in staat is (vanwege afkomst, milieu, geloof, bekrompen opvoeding) de ander te accepteren.
In het geval van Nietzsche kunnen de ruimntescheppende invloeden van Maan en Jupiter in botsing komen met de beperkende, remmende invloeden die bij het teken Steenbok horen. Daar waar de remmende Steenbok tot 'god; wordt uitgeroepen kan hij alleen maar liefde veroveren via een aanval op alles wat vrouwenhaat (religieus uitgedrukt: verwerping van de Moedergodin) en wijsheiddenken (gesymboliseerd door de planeet Jupiter) afwijst. Kleinburgerlijke Saturnusinvloeden vind je bij uitstek in fundamentalistisch-patriarchale religieuze bewegingen (God is 'de strenge vader'). Het is dan ook geen wonder dat Nietzsche 'de priester' (de man die blindelings het dogmatische vormdenken aanbidt) in zijn filosofische werk als grootste vijand beschouwt. Wie op zoek gaat naar 'de ander', zal de muren die hem scheiden van de ander moeten afbreken.
Theologen hebben in Nietzche's verlangen om te slopen nooit een daad van liefde kunnen zien. Zij nemen genoegen met een hoge plaats in een wereld die in geestelijk opzicht 'een kerker' geworden is, en ze noemen die kerker simpelweg 'KERK', ofwel: het heilige huis van God...

Saturnus versus Moeder & Kind religie

Nietzsche & de Zwakke Moeder

Het ascendant (of ego) huis in de horoscoop van Nietzsche wordt beheerst door de planeten Jupiter (ascendant in Boogschutter) en Maan (Maan geplaatst in huis 1).
Het alter-ego-huis (huis 2) wordt in sterke mate beheerst door de planeet Saturnus (Steenbok heerser van het huis en Saturnus in huis 2 geplaatst).

Omdat Jupiter (als heerser van het Vuurteken Boogschutter) het optimisme en het vitalisme vertegenwoordigt, de wil in alles het positieve te zien, ontstaat er een vreemde tegenstelling in het karakter, aangezien het alter-ego-huis wordt gedomineerd door de strenge, zwaarmoedig stemmende planeet Saturnus, die een lange tijd nodig heeft om het pessimisme van zich af te werpen.
Zowel de planeet Jupiter als de planeet Saturnus komen op een uitgesproken wijze tot hun recht in het literaire en filosofische werk van Nietzsche, maar minder goed is het gesteld met de invloeden van de vrouwelijk makende planeten Maan en Venus.

In het werk van Nietzsche manifesteert zich een sterk verzet tegen de zwakke, vrouwelijke kant van zijn karakter.
Die zwakte projecteert hij in het christendom, dat hij verwijt via het benadrukken van het medelijden en de zachtmoedigheid de vitale impulsen in de mens te doden.
De angst voor zwak makende vrouwelijkheid zit ingebakken in de joods-christelijke cultuur (met name daar waar de Oud-Testamentische Vadergod boven de anarchistische Jezusfiguur wordt geplaatst) en daarom zou je Friedrich Nietzsche, ondanks zijn scherpe aanvallen op het christendom, een slachtoffer van de ontvrouwelijkte (op bezit gerichte) Westerse (anti) cultuur kunnen noemen, een angstige kleinburger die niet in staat is de vrouwelijk-gevende invloeden die in het eigen karakter sterk aanwezig zijn te accepteren, omdat accepteren van vrouwelijkheid in een negatieve wereld betekent dat je genoegen moet nemen met een kleurloos slavenbestaan.

Maan en Venus-invloeden horen een zekere mate van liefdevolle decadentie in het leven te roepen, de fluwelige sfeer van androgyne mannen die het als hun taak zien een gevende rol in het leven te spelen.
Alleen in het literaire meesterwerk Zarathoestra wordt de gevende taak van de wijs geworden mens benadrukt. Daar verkondigt de schrijver en visionair Nietzsche in de figuur van Zarathoestra het ideaal van de gevende mens die na zijn terugkeer in de maatschappij iedereen laat delen in de vruchten van zijn geestelijke arbeid - een beeld dat hoort bij het Oosterse ideaal van de Bodhisattva, de wijsheidsleraar die zijn eigen verlichtingsproces (ten koste van bewust aanvaard lijden) uitstelt, om de wereld in staat te stellen mee te delen in zijn verlichtingsproces.

Zie ook: Zarathoestra & het Ahriman-aspect

Over het ontstaan van de Moeder-Kind-religie

Openbaring 12: 1 - "Een groot teken verscheen aan de hemel, een vrouw bekleed met de zon, met de maan onder haar voeten, en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren."

Het nieuwtestamentische verhaal van de Maagd Maria die een god baarde, is een tekst die is afgeleid van de legende van Semiramis.
Semiramis was de vrouw van Tukulti-Ninurta, of Nimrod (de heer van de hemel). Ze zou niet alleen heel mooi geweest zijn, maar ook een sterke persoonlijkheid die haar eigen stempel op de politiek wilde drukken. Volgens het verhaal manifesteerden Nimrod en Semiramis zich als de god Marduk en de Moeder-Godin (de Koningin van de Hemel, de moeder van God, Astarte, Astoret, enz.) .. De constructie van de torens, of ziggurats in heel Mesopotamië was op de een of andere manier verbonden met dit religieuze systeem.
Er bestaan verschillende versies van de wijze waarop Semiramis de moeder van god werd. Een versie stelt dat Semiramis na de dood van Nimrod een zoon droeg, Tammuz. Omdat ze het kind niet bij de dode Nimrod had kunnen verwekken, riep ze uit dat het een wonderconcept was en dat Tammuz de herboren Marduk (= Jupiter) was.

De aanbidding van 'de moeder en haar goddelijke kind' verspreidde zich snel. De Egyptische moeder was Isis met de baby Horus. In India droeg de moeder Devaki het kind Krishna. In Rome werd er gesproken over Fortuna en Jupiter.
Het beeld van de moeder met kind in haar armen raakte zo stevig verankerd in de denkwereld van het volk dat het door de rooms-katholieke kerk werd overgenomen. Voor christenen werd het van oorsprong kosmische Maan-Jupiter-beeld omgezet in het beeld van de maagd Maria (de Maan) en haar uit God geboren zoon Jezus (Jupiter). (Webinfo)