Vrede is de vijand van vals moralisme
Commentaar WD 2001
Wie vrede tot stand wil brengen zal in staat moeten zijn vooroordelen en primitieve vijandbeelden overboord te zetten. Dat betekent dat een vredesstichter sociaal gedrag moet combineren met een zekere mate van immoreel non-conformisme (niet gebonden dus aan wat 'men' als normaal beschouwt).
Wanneer die kwaliteiten niet aanwezig zijn zal alles kunnen worden bereikt, behalve een situatie van vrede.
Wie op een eerlijke wijze naar Israël en Amerika kijkt zal ontdekken dat er sprake is van een scènewisseling, waarbij nu eens sociale figuren en dan weer asociale figuren het toneel domineren.
Wanneer zoiets gebeurt in een klein dorp in de provincie is dat niet erg, maar het absurde is dat dorpspolitici zich de rol van wereldleider willen aanmeten, zodat het lot van de complete wereldbevolking, die bestaat uit miljarden mensen, afhankelijk is van de grillen van een Amerikaanse of Israëlische 'Boer Koekoek'.
De Amerikaanse president George W. Bush, die het volgens rechtse Israël-aanhangers toch maar mooi heeft gedaan in Afghanistan, heeft alleen maar succes kunnen boeken in Afghanistan omdat hij heeft geweigerd zich sociaal op te stellen.
Op een primitieve, oudtestamentische wijze heeft hij 'het kwaad' vernietigd, en hij heeft alleen maar succes kunnen boeken omdat hij te maken had met een groep conservatieve fundamentalisten, waar redelijke, democratisch ingestelde mensen nauwelijks enige sympathie voor kunnen opbrengen.
Heel anders is de situatie in het Midden-Oosten. Daar kun je met het oudtestamentische begrip 'kwaad' weinig beginnen. De hoofdrolspelers in het conflict zijn zowel goed als slecht, en dat betekent dat je jezelf onpartijdig op zult moeten stellen, want zodra je op een ondoordachte, vals-moralistische wijze het begrip 'kwaad' gaat hanteren, vernietig je automatisch het 'objectief goede'.
Het inzicht, dat mensen zowel goed als slecht zijn, kernbegrip van het holistische New Age denken (dat op afwijzing kan rekenen van alle verblinde Westerse religieuze en politieke ideologen), wordt fundamentalistische gelovigen niet bijgebracht en daarom moeten we (we = diegenen die redelijkheid en rechtvaardigheid belangrijk vinden) op onze hoede zijn voor een Amerikaanse president, die deel uitmaakt van een religieuze beweging die de eigenzinnige profeet Jezus van Nazareth heeft omgetoverd in een oudtestamentische moralist.
Waar Jezus in het evangelie de mensen voortdurend voorhoudt elkaar niet te bekogelen met blinde oordelen en vooroordelen, daar slaat George Bush iedereen die tegen hem is dood met zijn oudtestamentische banvloeken, die er altijd op neerkomen dat kritische mensen (hoe terecht hun kritiek ook is..) behoren tot het rijk van de duivel.
De vliegtuigkapers die op een uiterst doordachte wijze doelwitten in Amerika aanvielen (er werd niet lukraak met bommen gegooid - dat dienen we ons te realiseren) wilden het Westen er op wijzen dat de wereld groter is dan Israël.
Het dorp Israël, zo wilde het objectieve deel in hen de mensheid vertellen, heeft niet het recht te beschikken over het lot van de mensheid. We moeten wereldburgers zijn en dat betekent dat we de Israëlische dorpspolitiek, waarin alleen de wil van de grootste mestwagenbezitter geldt, vaarwel moeten zeggen.
Het feit dat een Amerikaanse president geen wereldburger wil zijn kan rustig een immens schandaal worden genoemd. Het feit dat zich 'intellectueel' noemende schrijvers en columnisten de krankzinnige mestvaalt die de Israëlische politiek momenteel is durven te verdedigen is een nog groter schandaal.
De regering van Ariel Sharon veegt de vloer aan met alle principes die van een staat een moderne, intelligente, democratische natie behoren te maken. Sympathie opbrengen voor zo'n regering - die alleen maar de meest negatieve, rechtse impulsen in de burgers aanmoedigt en bevestigt - is eisen dat je je verstand vermoordt.
George Bush, die een 'herboren christen' is, heeft een flink gedeelte van zijn verstand ingeleverd - daarom mag hij zichzelf ook 'herboren' noemen. Waar Clinton zijn slechte eigenschappen (seks, drugs en naakte meiden) nooit overboord heeft gezet, daar wil George Bush de 'waardigheid' terug brengen in het Witte Huis, en dat begrip 'waardigheid' houdt in dat hij niet langer de aan drank verslaafde playboy is die hij ooit was - een onzinnige opvatting, omdat het begrip waardigheid impliceert dat je op een waardige wijze weet om te gaan met je slechte eigenschappen. Democratie, zo zou je het populair kunnen uitdrukken, is in feite niks meer en niks minder dan een georganiseerd rotzooitje - met de nadruk op 'georganiseerd'....
Drank en naakte meiden zijn zaken die - astrologisch gezien - bij de negatieve planeet Pluto behoren, een planeet die het leven van George Bush in belangrijke mate beheerst. Hij heeft zelf de drank afgezworen, maar omdat het noodlot niet vernietigd kan worden, zie je het merkwaardige verschijnsel optreden dat zijn dochters de duivelse eigenschappen die hij ooit bezat overnemen: zij worden door een overheid die minderjarigen geen drank wil verschaffen gearresteerd, omdat zij op een 'onwaardige wijze' toegeven aan hun 'duivelse neigingen'.
Het is een ronduit lachwekkend gebeuren, maar het trieste feit doet zich voor dat op een soortgelijke lachwekkende wijze wereldpolitiek wordt bedreven - en dan is het snel afgelopen met het lachen.
Nog altijd willen we in het Westen niet inzien dat de dorpspolitiek die wij in het Midden-Oosten verdedigen geen verstandige politiek is.
Het New Age denken zegt tegen dorpspolitici dat ze wereldburgers moeten worden, maar in de ogen van linkse en rechtse ideologen is het New Age denken (de tegenpool van dogmatisch geloofsdenken) een duivels denksysteem. Daarom mogen extreemrechtse politici in het dorp Israël het lot van de wereld bepalen en daarom moeten alle intelligente mensen, die pleiten voor een politiek waarin sociaal ingestelde, gewetensvolle mensen het politieke leven gaan beheersen aan de kant worden gezet.
Wie naar de foto's hierboven kijkt, die ziet onmiddellijk het verschil tussen de politiek van Bill Clinton en George Bush junior.
Clinton, de man die zich in zijn kantoor liet pijpen door een geile meid, is - gezien vanuit het gezichtspunt van de New Age denker, die van primitief moralisme weinig moet hebben - een uiterst sociale figuur, die ondanks zijn (bij tijden walgelijke) opportunisme in staat was vechtende partijen bij elkaar te brengen.
George Bush, de 'waardige president', die (waarschijnlijk vanwege die waardigheid) een primitieve Wildwestshow opvoert, is de keurige, seksloze christen, die samen met zijn keurige seksloze christenvrouw zijn 'duivelse' kinderen op het goede pad probeert te brengen en die daarnaast af en toe wat bommetjes op mensen gooit - als een leuk spelletje in de late avonduren.
O, het is geweldig amusant en ook leuk natuurlijk, bommetje gooien als spel, en je kunt er best wel eens wat slechte bommen gooiende collega's mee vermoorden, op zijn tijd.., maar je bereikt er geen werkelijke vrede mee.
Werkelijke vrede (plastisch uitgedrukt: het breken van ijs) eist sociaal gedrag en het overboord zetten van primitieve vijandbeelden.
Je kunt niet tegen een rechtse, sadistische extremist zeggen dat hij goed is als je recht wilt doen aan de eisen van mensen die hun legitieme rechten verdedigen.
Een vredestichter zal zich onpartijdig moeten opstellen en dat betekent dat je niet de ene partij meer rechten moet geven dan de ander, alleen maar omdat je zijn ideologische vriendje bent. Dat noemt een eerlijk mens 'ordinaire vriendjespolitiek' en iedereen die ook maar en klein beetje gezond rechtvaardigheidsgevoel bezit zal inzien dat vriendjespolitiek alleen maar kwaad bloed zet bij diegenen die er het slachtoffer van zijn.
Rechtse extremisten verdedigen een rechts-extremistische politiek. Dat betekent dat rechtse extremisten in Israël niet de democratische staat Israël verdedigen, maar de ideologische (joodse) staat Israël.
Daar zou Amerika, als verdediger van de democratie, zich met hand en tand tegen moeten verzetten. Je kunt als democratische natie geen antidemocratische idealen verdedigen.
Stel je toch voor dat rechtse republikeinen, om te voorkomen dat de democraten de volgende presidentsverkiezingen winnen, het plan lanceren om uit alle landen van de wereld die mensen te importeren die rechts, gelovig, rijk en imbeciel zijn... Zo'n honderd miljoen..., juist genoeg om de republikeinse zuiverheid van de natie te waarborgen...
Dan zeggen we toch: "Zijn die lui even flink gek..."
En toch is dat de politiek die de politicus Ariel Sharon verdedigt: Miljoenen joden importeren om te voorkomen dat 'de Palestijnen' - de vreemden - de vijanden - het landsbestuur overnemen.., en het is die op vreemdelingenhaat gebaseerde politiek die we kritiekloos als 'goede, moreel juiste' politiek dienen te accepteren.
Het is daarom ronduit belachelijk om extreemrechtse moslimfundamentalisten, die vijanden zijn van de democratie, te veroordelen, en tegelijkertijd extreemrechtse Israëliërs rustig hun gang te laten gaan.
Wanneer het dorp Israël Arafat een 'duivel' noemt, dan is het de taak van democraten zich van die primitieve mensopvatting te distantiëren en de dorpsbewoners duidelijk te maken dat de wereld niet beoordeeld kan worden met behulp van het gedachtegoed van een stel antidemocraten, die niet het feit willen accepteren dat het Westen in het jaar 1945 Adolf Hitler verslagen heeft.
Je kunt rustig stellen dat de staat Israël is ontstaan dankzij Hitler. Niet de zionisten - voor het merendeel linkse en rechtse extremisten, die in geen enkel opzicht de intellectuele elite van het jodendom vertegenwoordigden - werden opgesloten in concentratiekampen, maar de joden die streefden naar assimilatie.
De zionisten hebben (nadat ze in het jaar 1933 Duitsland de oorlog verklaarden) nooit een woord van protest uitgesproken over de op vrijwillige emigratie gerichte politiek van de nazi's. Dat ligt voor de hand: Zionisme staat voor verhuizing van joden naar 'het thuisland'. Dus samenwerking met een overheid die verhuizing van joden aanmoedigt ligt voor de hand. In de periode 1933 tot 1940 verliet 70 procent van de joodse bevolking op vrijwillige basis Duitsland.
Pas toen Hitler overging tot het massaal opsluiten van mensen in concentratiekampen (vanaf het jaar 1942), waar de leefomstandigheden als gevolg van oorlogsdruk en een niet in de hand te houden tyfusepidemie steeds beroerder werden, werd samenwerking met Hitler-Duitsland uitgesloten.
Zonder Hitler was er waarschijnlijk nooit een staat Israël geweest, omdat die staat niet op een normale wijze ontstaan is uit vermenging en versmelting van diverse bevolkingsgroepen, maar uit de wil van fanatieke zionisten een ideologische heilstaat op te bouwen, een streven dat indruist tegen alle moderne, democratische rechtsprincipes. Hitler was daarbij in feite een pion in het grote ideologische plan, waarvan de essentie was (en nog altijd is) gemeenschapszin te organiseren rondom een gemeenschappelijke vijand.
Nu de staat Israël er is moet er naar gestreefd worden de fascistische elementen die aan de vorming van de staat ten grondslag lagen te elimineren. Dat betekent dat voorkomen moet worden dat extremisten de problemen die uit bewustwording voortvloeien proberen te ontlopen door een probleemsituatie te scheppen op het grondgebied van anderen.
Het zijn de Palestijnen die momenteel moeten boeten voor het merkwaardige feit dat de staat Israël het fascisme nooit heeft overwonnen. De Palestijnen gaan gebukt onder de gevolgen van een niet verwerkt joods-fascistisch verleden, omdat Israël een probleemloos, rozig schijnbestaan wil leiden, waarin linkse, intelligente en kritische krachten weigeren de strijd aan te binden met rechtse, domme blindemanskrachten.
Ariel Sharon, de succesvolle generaal die zich heeft ontpopt als een neo-zionist, begrijpt domweg niet waar hij mee bezig is, omdat intelligente democraten weigeren hem op een keiharde wijze de waarheid te vertellen.
En toch is dat de enige manier om hem uit zijn geestelijke isolement te halen.
Geef de man innerlijke vrede en vertel hem - zoals het de taak is van mensen die morele zuiverheid zeggen te zoeken - eindelijk eens de waarheid! (6-12-2001)
Markante uitspraken:
Prime Minister Ehud Barak having barely survived the second no-confidence motion in the Knesset (parliament) came to Washington for the Camp David summit.
Before leaving for Washington he said: I am not going alone to the States. With me is still all the wide public of Israel, citizens who hope a modern Israel can be built on peace and security, a country that is ending 30 years of ruling another people.
But the Opposition Likud leader Ariel Sharon said: the Prime Minister does not represent anyone except himself. (juli 2000)
"The truly daring are not those who dream of conquest and subjugation, but rather those who look to the future, when two nations will together, in brotherhood, make the Near East flourish." Martin Buber 1945
Wat duidelijk is geworden dat is dat zaken als vrijheid, gelijkheid en broederschap, die tot de intellectuele bagage van liberale, sociaal-voelende politieke en religieuze denkers behoren, nooit deel hebben uitgemaakt van de politiek-filosofische bagage van de Israëlische Likoed-partij.
Mensen als Shamir, Begin, Netanyahu en Ariel Sharon zien de mens als een ding, een object, een voorwerp dat niet beschermd wordt, maar gebruikt. Zij zeggen de joden te verdedigen, maar omdat zij niet in staat zijn emotionele bindingen aan te gaan met mensen, is die wil om joden te verdedigen een holle frase.
Het woord 'jood' zou net zo goed vervangen kunnen worden door koffiekop. Je hebt mensen die een ander vermoorden omdat hij hun favoriete koffiekop aan scherven heeft laten vallen. Tot die groep van wilde, onberekenbare mensen behoort de rechtse zionist Ariel Sharon.
Zijn horoscoop vertoont sterke Leeuw-invloeden. Leeuw maakt uiterst ambitieus, maar altijd enigszins opportunistisch en geneigd met alle winden mee te waaien. De Zon maakt echter een negatief aspect met de eigenzinnig en onafhankelijk makende planeet Uranus, een aspect dat in staat stelt radicaal te breken met een bepaalde leefsituatie, zodra men het gevoel krijgt dat de grenzen van de leefbaarheid worden overschreden.
Yasser Arafat en Peres zijn Nobelprijswinnaars voor de Vrede.
Meir Dagan is het hoofd van de afdeling terreurbestrijding van de MOSSSAD (Israelische geheime dienst). 
"Mr Sharon handed a leading role to Meir Dagan, a former general who served under his command in Gaza, and who reputedly drove the first Israeli tank into Beirut during the 1982 invasion.
Quisling:
Het feit dat Kader Abdollah, ondanks het feit dat zijn hart bij Palestina ligt, meent te moeten zeggen dat hij 'joden' bewondert, een begrip dat differentiatie uitsluit, bewijst dat de groep waar hij op een anstige en likkerige wijze over praat uiterst onverdraagzame machtswellustelingen zijn, die andere mensen kapot willen maken wanneer ze kritisch zijn. 