Ramzy Baroud is a Palestinian author, historian, and academic whose work focuses on Palestinian history, liberation, and people’s history. He is the Editor of The Palestine Chronicle, which he has led since 1999, and has spent decades developing an alternative historical narrative centered on lived Palestinian experience rather than elite political frameworks. (Baroud Website)

The real aim of "Operation Defensive Shield" was not to "destroy the infrastructure of terrorism". This was merely a good slogan for uniting the people of Israel, who are angry and afraid after the suicide bombings.

Four days ago I was in Ramallah. I sneaked into the town (Israelis are forbidden by the military commander from entering the Palestinian territories) in order to see it for myself.
I visited the Palestinian ministries. A shocking sight, indeed. Take, for example, the Palestinian Ministry of Education. On the upper floor, where the archives and computers were housed, the destruction was total. The computers were taken apart and thrown on the floor, the safe blown open, the papers strewn around, the drawers empty, the telephones crushed . Some of it was just plain vandalism.
The money in the safe was stolen, the furniture upturned, the papers dispersed. But when one looked closer, the real aim of the operation became clear.
All the hard disks were taken from the computers, all the important files taken away. Only empty shells remained. All the important contents of the ministry were taken: the lists of pupils, examination results, lists of teachers, the whole logistics of the Palestinian school system.

The Ministry if Health suffered the same fate. The hard disks that contained all the information, state of diseases, medical tests, lists of doctors and nurses, the logistics of the hospitals had been taken. Even the people most critical of the Palestinian Authority admitted that these two ministries 'Education and Health' had been functioning well. They have been utterly destroyed. This happened to virtually all the Palestinian government offices.
There is no better evidence of the aims of this operation: not war on terrorism, but destruction of organized Palestinian society.

By the way, on that day I passed, with a group of Israeli peace activists, through the center of Ramallah: from the mass-grave in the hospital parking lot to the besieged headquarters of Yasser Arafat.
We carried Hebrew posters and encountered much sympathy and not a single sign of hostility. Even at this time, the Palestinians know the difference between the Israeli peace camp and those who responsible for this brutal attack.
Here, perhaps, lies the only glimmer of hope. (Uri Avnery, PalestineChronicle 27-4-2002)

Info: Operation Defensive Shield was a 2002 Israeli military operation in the Israeli-occupied West Bank during the Second Intifada. Lasting for just over a month, it was the largest combat operation in the territory since the 1967 Arab–Israeli War.

Uri Avnery (geboren als Uri Helmut Ostermann, Beckum, 10 september 1923) is een Israëlische journalist, schrijver, vredesactivist en parlementslid; Avnery maakte van 1965 tot 1973 en van 1979 tot 1981 deel uit van de Knesset).

Saudische kroonprins verlangt onpartijdigheid
De Standaard, 27-4-2002

De Saudische kroonprins Abdullah, de feitelijke machthebber in Saudi-Arabi , heeft in Texas de Amerikaanse president Bush voorgesteld om een internationale vredesmacht te sturen.
Dat voorstel maakt deel uit van een aangepast vredesplan van de kroonprins. Andere punten zijn een onmiddellijke stopzetting van het Israëlische offensief in de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook en een terugtrekking uit alle gebieden die Israël na 1967 veroverde.
De Saudische kroonprins Abdullah heeft er bij Bush ook op gewezen dat de onderhandelingsscenario's waar de Amerikanen mee werken door de gebeurtenissen zijn achterhaald. De gewelddadige acties van de Israeli's in de bezette gebieden hebben het plan voor een wapenstilstand van CIA-directeur George Tenet aan flarden geschoten, aldus Abdullah. Er moet volgens hem een nieuwe formule worden gevonden om de partijen over een vredesregeling te laten onderhandelen.
Saudi-Arabië verlangt van Bush dat hij de traditionele Amerikaanse partijdigheid ten gunste van de joodse staat laat varen en meewerkt aan de uitvoering van VN-resoluties.

It is Israel who has now to state readiness and willingness
to implement international legitimacy resolution
By Mohammad Abdo Al-Ibrahim, Syria Times 25-4-2002

It is Israel who has now to state readiness and willingness to implement international legitimacy resolutions.
The Syrian President has spared no efforts, missed no opportunity, in calling and working for peace realization with no prior conditions.
So far, the Syrians have never heard a sincere commitment from the other side as to restart peace talks from where they broke off. Yet, patient we remain, hence peace is the strategic option of ours.
Hopefully, with the approaching of Beirut's Arab Summit, there should be a move by Israel in the right direction; the move should be taken by the side which occupies, kills, and threatens. The move by a nuclear- armed- to- teeth state would, if any, but necessitate new reconsideration and usher a new glimmer of hope.
Optimistically, many in the other side, especially from the peace advocates do call on Sharon to do so. In so doing, every pretext to incite any form of bloodletting would end once and one for all.
Until then, more mothers would shed bitter tears for a big loss never to be compensated by whatever expensive. To pursue the mistake is even more costly than committing the mistake itself.

The blood of all killed in action do urge for reason, restraint and for a just human sorting out of differences as to build a more secure and stable better tomorrow!
An important part of the issue, namely the entire population of the region, has to be addressed with a different language. The failure to wisely, justly and humanly address the masses would lead to more failures, setbacks, deformed deals, or at best to cold peace where everybody stands in vigil, in fear to load a gun!
Let us instead load the ship, which late president Hafez Assad spoke of in 1987: "we want the Mediterranean free from all means of destruction and killing, where ships of communication and peace sail..."

The Israel Defense Forces
Basic Values:

Defense of the State, its Citizens and its Residents - The IDF's goal is to defend the existence of the State of Israel, its independence and the security of the citizens and residents of the state.

Love of the Homeland and Loyalty to the Country - At the core of service in the IDF stand the love of the homeland and the commitment and devotion to the State of Israel-a democratic state that serves as a national home for the Jewish People-its citizens and residents.

Human Dignity - The IDF and its soldiers are obligated to protect human dignity. Every human being is of value regardless of his or her origin, religion, nationality, gender, status or position.

Commentaar WD 2002

1. Het Israëlische Leger beschouwt momenteel de bezette gebieden als deel van Israël. Uitgaande van de basiswaarden die dat leger in acht dient te nemen kan gesteld worden dat het leger de morele plicht heeft de veiligheid van de Palestijnen te verdedigen.
Het leger legt die morele plicht naast zich neer. Basiswaarden gelden niet voor Palestijnen. Palestijnen leven al jaren in een situatie waarin veiligheid en recht inhoudsloze woorden zijn.
2. Het Israëlische leger hanteert een definitie van de staat Israël die schizofreen is: men stelt dat Israël een democratische staat is, die moet dienen als nationaal tehuis voor het Joodse volk. Ieder mens met ook maar het kleinste beetje verstand in zijn hoofd weet dat een dergelijke stelling waanzin is. Een democratie kan nooit het tehuis zijn voor een enkele bevolkingsgroep. Een democratie is het bezit van alle inwoners. Wie van een staat een nationaal tehuis voor een enkele groep wil maken verdedigt de dictatuur. Communisten in Oost-Duitsland, een communistische staat die zichzelf 'democratisch' noemde, gebruikten dezelfde waanzinnige argumenten. Democratie was in hun ogen alleen maar mogelijk wanneer andersdenken zich neerlegden bij de dictatuur van de partij.
3. Het Israëlische leger verplicht zich de menselijke waardigheid te verdedigen en te beschermen. Wie het optreden in de bezette gebieden bekijkt ontdekt dat alle handelingen gericht waren op vernedering en ontwaardiging. Er was sprake van een strafexpeditie, een vorm van oorlog voeren die de regering Bush ook toepaste in Afghanistan, zonder zich te realiseren dat een strafexpeditie die niet in de eerste plaats tegen daders is gericht verkrachting van het recht is en vernietiging van de menselijke waardigheid. Moderne staten straffen niet. Moderne staten herstellen recht en voeren altijd doelgerichte acties uit, waarvan de legitimiteit door juridische instanties achteraf kan worden onderzocht.

Wikipedia Info: Marwan Hasib Ibrahim Barghouti (Kobar, nabij Ramallah, regio Palestina, 6 juni 1959) is een Palestijns politicus van Fatah. Hij was de leider van de eerste en tweede intifada en de Al-Aqsa Martelarenbrigade. In 2001 overleefde hij een Israëlische liquidatiepoging, waarbij zijn lijfwacht werd gedood. In 2002 werd hij door het Israëlisch defensieleger gearresteerd. Ondanks zijn verblijf in de gevangenis, heeft hij nog invloed binnen Fatah en wordt hij gezien als mogelijk opvolger van Mahmoud Abbas.

Tien Israëlische soldaten aangeklaagd wegens vandalisme

Een aantal Israëlische militairen heeft tijdens het offensief op de Westoever onnodig veel Palestijnse eigendommen vernield. Dat heeft Ron Kitrey, de woordvoerder van het Israëlische leger, bevestigd. Volgens Kitrey zijn tien militairen formeel in staat van beschuldiging gesteld.
De Israëlische krant Ha'aretz kwam met het bericht dat soldaten zich de afgelopen maand tijdens de militaire campagne op de Westoever in sommige Palestijnse steden op grove wijze schuldig hebben gemaakt aan vernieling en plundering.
Kitrey erkende voor de Israëlische radio dat er inderdaad soldaten zijn die zich aan dergelijke activiteiten hebben bezondigd. Hij voegde eraan toe dat hun gedrag in de ogen van het publiek een smet op het blazoen van het gehele leger is en zei dit met pijn in het hart te moeten constateren. (De Standaard, 29-4-2002)

IDF admits `ugly vandalism' against Palestinian property

Israel Defense Forces sources have admitted that Palestinian claims of the systematic destruction of property, particularly computers, during the recent military operations in Ramallah are, for the most part, true. "There were indeed wide-scale, ugly phenomena of vandalism," a senior military sources told Ha'aretz yesterday. (By Amos Harel, Ha'aretz 30-4-2002)

Barghouthi Zonder Vorm Van Proces Naar Gevangenis

"Israel may choose not to try the detained West Bank chief of Palestinian leader Yasser Arafat's Fateh movement out of security concerns", State Attorney Edna Arbel told the Haaretz daily.
Sometimes, in certain conditions, there are matters of security, political and public value, and in that case considerations can arise against going on trial, Arbel said. (Jordan Times, 3-5-2002)

Iemand zonder enige vorm van proces gevangen zetten is de ernstigste vorm van rechtsverkrachting die denkbaar is.
Het is uiterst merkwaardig dat een regering die de Palestijnse Autoriteit (een overgangsregering die alleen dan volledig aansprakelijk kan worden gesteld voor de daden van de burgers die onder haar controle vallen wanneer de bezetting is opgehouden) verwijt niet krachtig genoeg op te treden tegen wat men 'terreur' noemt, zelf het principe van de terreur invoert in een modern, volledig functionerend overheidssysteem dat alle vormen van terreur (inclusief de ontkenning van het recht op verdediging, het tolereren van wetteloosheid, het goedkeuren van selectieve verontwaardiging en het toestaan van martelingen en geestelijke intimidatie) behoort te bestrijden.
Het feit dat men erkent dat er zoiets bestaat als 'bijzondere omstandigheden' zou ertoe moeten leiden dat men zich in negatieve zin uitlaat over de blinde veroordeling van alles wat met 'Palestijnse Autoriteit' te maken heeft door de Israëlische regering.
Nu weigert men de bijzondere positie van de Palestijnse Autoriteit te erkennen en hanteert men een rechtsmoraal die alleen datgene rechtvaardig noemt wat goed is voor de joodse staat Israël.

Archbishop Tutu hits out at 'Apartheid in the Holy Land'

South Africa's Archbishop Desmond Tutu accused the Israelis of treating Palestinians in the same way the apartheid South African government treated blacks, in a commentary published Monday in the British daily, The Guardian.
"I've been deeply distressed in my visit to the Holy Land; it reminded me so much of what happened to us black people in South Africa," Tutu said during a conference this month in Boston, Massachusetts.
Extracts from the conference were published as a commentary under the headline "Apartheid in the Holy Land".

"I have seen the humiliation of the Palestinians at checkpoints and roadblocks, suffering like us when young white police officers prevented us from moving about," said the 1984 Nobel Peace Prize winner.
"I say why are our memories so short? Have our Jewish sisters and brothers forgotten their humiliation? Have they forgotten the collective punishment, the home demolitions, in their own history so soon?
The archbishop went on: "You know as well as I do that, somehow, the Israeli government is placed on a pedestal [in the U.S.] and to criticize it is to be immediately dubbed anti-Semitic, as if Palestinians were not Semitic.
"People are scared in this country [the U.S.], to say wrong is wrong because the Jewish lobby is powerful - very powerful. Well, so what?
"The apartheid government was very powerful, but today it no longer exists. Hitler, Mussolini, Stalin, Pinochet, Milosevic, and Idi Amin were all powerful, but in the end they bit the dust.
"Injustice and oppression will never prevail," Tutu declared. (Ha'aretz, 29-4-2002)

Wie ergens voor staat ergert zich aan mensen die nergens voor willen staan, vooral wanneer die principeloze weigeraars net doen alsof ze wel ergens voor staan.
Opportunisme, hypocrisie en intellectuelenhaat zijn het gevolg van de weigering van mensen principes te verdedigen.
Een mens met principes zal elke politieke en religieuze beweging die mensen hun principes af wil nemen bestrijden. Het kan hem daarbij niet schelen uit welk soort mensen die bewegingen bestaan.
Wanneer moslims weigeren universele waarden te verdedigen, dan valt hij die moslims aan, zijn het de aan dierlijke seks verslaafde homoseksuelen, die alles en iedereen ondergeschikt willen maken aan een keiharde, kille, egoïstische jacht naar lustbevrediging, dan valt hij die groep aan, en zijn het joden, die het idool (afgoderij) boven Mozes (gezien als symbool voor de strijd tegen wetteloosheid) plaatsen, dan valt hij die joden aan.

Universele waarden mogen nooit ondergeschikt gemaakt worden aan kille, egoïstische groepsverlangens.
Zodra een groep, uit naam van het egoïsme, de kilheid, de liefdeloosheid, het onrecht en de principeloosheid gaat verheerlijken leven we niet meer in een beschaafde wereld, maar treden we het tijdperk van de dierlijke, onbeschaafde, cultuur hatende mens in, die omdat hij dodelijk eenzaam is alles wat waardevol en beschaafd is gaat vernietigen.
We realiseren het ons niet, maar we leven in een tijdperk waarin de eenzaamheid tot God is uitgeroepen. We geven elkaar geen liefde, maar we zijn op zoek naar zondaars (zondebokken), die we kunnen gebruiken en misbruiken. We willen weten hoe slecht een ander is en als we dat weten (een weten dat meestal geloven is) dan gaan we op jacht.
Dat is een absurde toestand die alleen bestreden kan worden wanneer we het begrip 'Liefde' serieus gaan nemen. Dat is een doodnormale zaak, maar als anarchistisch buitenbeentje dat pleit voor tederheid, liefde en romantiek heb ik ontdekt dat serieuze, allesomvattende liefde (zoals beschreven in mystieke geschriften) alleen maar haat, afschuw, weerzin en spotlust oproept in mensen (vooral in diegenen die zichzelf 'intellectueel' noemen).

Dat is een teken aan de wand. Wanneer we Liefde gaan ervaren als een zaak die alleen maar verdedigd wordt door kneusjes en halvegaren, dan is er iets mis met onze cultuur. Dan wordt onze cultuur bepaald door gemakzuchtige opportunisten die liefde gelijk stellen aan macht en geld.
De liefdeloosheid is sterk, rijk en machtig en is daarom in staat op kunstmatige wijze een 'mooi masker' in het leven te roepen, waarachter de liefdeloosheid verborgen kan worden.
De mens wordt op die manier een robot, een leeg, inhoudsloos monster dat alleen maar opdrachten uitvoert, niet om zichzelf te ontwikkelen, niet omdat hij moet leren een mens te zijn, maar omdat hij gemaakt is om een gehoorzame, mooi ogende pop te zijn.

Binnen het (religieus-mystieke) jodendom wordt een dergelijk robotachtig wezen aangeduid met de naam 'Golem'.
De Golem is een kunstmatig wezen dat via allerlei magische technieken vervaardigd wordt uit een hoopje klei. Hij krijgt zijn instructies en hij voert de gegeven opdrachten gehoorzaam uit.
Geleidelijk aan wordt hij iets intelligenter, vooral wanneer men hem in staat stelt zelfstandig informatie tot zich te nemen. Alles gaat goed tot hij ontdekt dat zijn leven vlak, saai en leeg is. Hij ziet kinderen spelen, lachen en lief zijn en hij vraagt zich af waarom hij die werkelijkheid nooit heeft gekend.
Hij is een bediende, hij werkt, hij voert opdrachten uit en hij kent de boeken die hij lezen moet, maar hij heeft nooit geleefd zoals de kinderen leven. Hij kan niet lachen, niet liefhebben en niet spelen, en hij mist het vermogen op een naïeve, onschuldige wijze lief te zijn.
Kinderen hebben vriendjes, maar hij heeft niets. Hij is volwassen geboren en hij moet volwassen sterven, en dat is zo'n verschrikkelijke waarheid dat hij er niet mee leven kan. Daarom vlucht hij weg, en gaat hij op zoek naar een andere wereld, waarin hij geen kil gehoorzamende robot hoeft te zijn.

Het verhaal van de Golem is hoogst actueel in een tijd waarin zich intellectueel noemende joden niet meer in staat zijn intelligent te zijn.
Wie bijvoorbeeld op een eerlijke, liefhebbende wijze het gedrag van de zionistische schrijver Leon de Winter bekijkt (een zionist is iemand die de joodse staat Israël belangrijker vindt dan zijn eigen land), die kan alleen maar in janken uitbarsten. Want het is werkelijk diep- en dieptragisch dat een ideologie mensen zo diep kan vernederen dat ze niet meer in staat zijn de leugen van de waarheid te onderscheiden.
Intellectuelen worden in die wereld gereduceerd to de ideologie gebonden robotmensen, en ze bezitten niet meer de moed weg te vluchten uit zijn liefdeloze, ontkinderlijkte ideologenwereld, waarin niemand een simpel, kinderlijk mens mag zijn.

Volkskrantcolumnist Jan Blokker heeft jarenlang geprobeerd literatuur en werkelijkheid van elkaar gescheiden te houden. Hij splitste de wereld op in twee delen: de echte wereld die je op vrijblijvende wijze een beetje belachelijk maakt en de literaire wereld, waarin je op een vrijblijvende wijze, via bluf en opschepperij de rol van intellectueel kunt spelen.
Het is die schizofrene wereld, die via het verhaal van de Golem in feite wordt aangeklaagd.
De Golem is geen echt mens, maar een kunstmatig mens. Hij doet iets, en zolang hij gedachteloos doet wat hij doet is er niets aan de hand. Maar wanneer hij weg wil stappen uit die kunstmatige wereld en echt wil zijn, zoals de kinderen om hem heen, dan ontdekt hij dat hij in feite helemaal niets is. Hij ontdekt dat hij een gevangene is en daarom loopt hij razend van woede zijn liefdeloze leugenwereld uit.

Weinig mensen beseffen dat de tegenstelling 'echtheid-kunstmatigheid' niet zomaar een raar verzinsel is van een zonderlinge joodse rabbi. Het is een werkelijkheid waar over nagedacht moet worden. Juist om te voorkomen dat principeloze opportunisten een lege, kille, liefdeloze schijncultuur in het leven roepen, waaruit de eerlijke mens die liefde zoekt verwijderd wordt.

Die bekering kun je zien als het eten van de appel door Adam en Eva van de Boom van Kennis van Goed en Kwaad. De eerste mensen in het Paradijs waren volgens het scheppingsverhaal in het boek Genesis onschuldig. Ze wilden niet goed zijn en ze wilden niet slecht zijn. Tot op een dag Eva in contact kwam met 'de Slang'.
De slang is de verleider, de machtsaanbidder, die altijd en eeuwig de mensen ervan probeert te overtuigen dat kinderlijke onschuld volstrekt betekenisloos is. De kennis van Goed en Kwaad geeft je macht over anderen. En wanneer je macht hebt ben je net zo belangrijk als God.
Waarom zou je als een onschuldig bloot kind naast een ander bloot kind gaan lopen? Zie je dan niet dat je geslachtsdelen hebt? En maken die je niet kwetsbaar als je macht wilt uitoefenen over een ander? Hoe kun je op gewichtige wijze een boek voorlezen als je naakt bent? Zijn boeken waaruit je naakt voor kunt lezen wel belangrijk? Of zijn het vieze producten van een onreine geest die het fatsoen afwijst.
Het zijn allemaal vragen die duizenden jaren geleden al gesteld werden in het Midden-Oosten, dat de bakermat is van onze beschaving.
Het jodendom heeft die oeroude vraagstelling weliswaar op papier gezet, maar men heeft nooit serieus aandacht besteedt aan de tegenstelling 'machtig makende moraal'-'vrij makende wijsheid'.
De slang in het Oude Testament is de priester, de man die je een catechismus aanbiedt (de appel aan de boom van kennis van goed en kwaad). Daarom noemt Jezus in het Nieuwe Testament priesters ook gifslangen, duistere wezens die met hun primitief-moralistische verlangen van onwetende mensen 'morele voorbeelden voor de gehele mensheid' te maken de geesten van onschuldige mensen verzieken.

De Slang kan gezien worden als een verwijzing naar het astrologische teken Schorpioen. In de astrologie wordt de negatieve Schorpioen vaak voorgesteld als de Slang, die de tegenpool is van de positieve Schorpioen die via het overwinnen van zijn duistere driften een Adelaar geworden is.
Wie verstand heeft zal inzien dat primitieve burgermansmoraal volgens die opvatting een product is van negatief Plutonisch of Schorpioenachtig denken.
De negatieve Schorpioen is de vijand van de rede. Hij wil alles weten, maar hij bezit niet het vermogen goed en kwaad met elkaar te verbinden, daarvoor is hij te wraakzuchtig, te haatdragend en te meedogenloos (denk aan Friedrich Nietzsche die de moraal ressentimentsdenken noemt...).
Daarom zal een maatschappij die het negatieve, op dwang en wraak gebaseerde Schorpioendenken op de troon zet zichzelf te gronde richten.
De Slang vernietigt de onschuld en de rede. Hij wil wraak nemen en daarom heeft hij macht nodig, die hem via een onredelijke moraal geschonken moet worden.

Momenteel leven we in de 21e eeuw. En toch dansen met z'n allen rond een grote boom, waarlangs een Slang zich kronkelend omhoog beweegt, met in zijn bek een grote appel, waarvan wij allen moeten eten om gelijk te kunnen worden aan God.

Pluto (Dwang) & Saturnus (Moraal)
De mythologie herontdekt

Zoals al herhaalde malen is aangeven in deze webpagina's speelt het astrologische Pluto-Saturnus-aspect een hoofdrol in het schizofrene moralistentheater dat momenteel wordt opgevoerd in het Midden-Oosten.
Pluto (in zijn negatieve vorm) is de planeet van de chaos, de dwang, de dictatuur, die niet in staat is eerlijke en objectieve moraal te scheppen, zodat het zijn plicht is zich te onderwerpen aan diegenen die het vermogen tot scheppen van moraal wel bezitten.
Pluto is in alle oude beschavingen een God die bedwongen moet worden. Hij is de God van de onderwereld. Hij kan zichtbaar maken wat verborgen is, maar bezit niet het vermogen dat ontmaskeringproces op een evenwichtige wijze te beheersen.
In de SM-wereld is Pluto de Slaaf van de Meester. Pluto bezit dierlijke kracht, en die dierlijke kracht stelt hij in dienst van zijn Meester. Dat is zijn taak. Zodra je Pluto zijn Meester afneemt ontstaat er chaos en dierlijke verloedering. De wereld gaat naar de verdommenis. Letterlijk!
Ontkennen van die werkelijkheid betekent dat we duizenden jaren beschavingsgeschiedenis in de put gooien. Altijd was beschaving erkennen van de waarde van culturele tradities. Momenteel kiezen we voor economisch nihilisme. Moraal wordt niet bepaald door autoritaire, Saturnale waarden, maar door plutonische waarden: tot systeem verheven chaos, waarin macht, dwang, geld en sadomasochisme de hoogste waarden zijn.

De negatieve Saturnus-Pluto-wereld kent alleen objecten. De mens is een ding dat heen en weer geschoven wordt op de tafels van autonoom handelende generaals, die hun orders niet ontvangen van een boven hen gestelde autoriteit: Pluto, de Slaaf, weigert de Meester (Saturnus) te dienen).
Moderne mensen weten niet meer wat beeldtaal is. Mythologie wordt gezien als een rariteitenkast, waaraan we geen morele waarden kunnen ontlenen. Het tegendeel is het geval. Juist nu, nu de wereld in de greep is van het naar Chaos en Dwang verlangende Serpent (de Slang die Adelaar is geworden) hebben we mythologisch denken bitter hard nodig.

Al vanaf de jaren twintig waren er extreem-rechtse, zo niet fascistische tendensen te signaleren in de zionistische beweging, direct tegengesteld aan de socialistische component van de voorbereiders van de staat Israel.
De grote roerganger van dit revisionistische zionisme was de Russische vertaler-dichter Vladimir Jabotinsky uit Odessa.
Jabotinsky was een vurig bewonderaar van Benito Mussolini en bepleitte in Palestina een keiharde lijn tegenover zowel de Britse autoriteiten van het protectoraat als de Palestijnse bewoners. Op basis van onversneden racistische leerstukken sloot hij iedere vorm van co-existentie van Arabieren en joden in Palestina uit.
In het revisionistisch-zionistisch partijorgaan Chazit Ha'am verschenen zelfs lofzangen op Adolf Hitler als protagonist van een gezond soort nationalisme dat ook de basis van het toekomstige Israël zou moeten zijn.
Figuren binnen de zionistische beweging die kozen voor een dialoog met de Palestijnen dienden te vuur en te zwaard bestreden te worden.
Op 16 juni 1933 leidde dit tot de moord op politiek secretaris Chaim Arlosoroff van de Jewish Agency, het zionistisch comité in Palestina dat als een soort regering van de Israëlische staat in wording optrad.
Arlosoroff, een socialistisch zionist uit Duitsland, was altijd warm voorstander geweest van goede betrekkingen tussen joden en Arabieren. Hij was zelfs bereid om het streven naar de oprichting van een joodse staat te laten varen als dat de joods-Palestijnse betrekkingen ten goede kon komen.

Jabotinsky Institute Israel
The American friends of Israel

Het Vredesplan Van Ariel Sharon

"Sharon wil Bush een 'vredesplan' voorleggen. Dat voorziet in de komst van een bufferzone rond de Westelijke Jordaanoever. Die moet voorkomen dat 'terroristen het hart van het land kunnen binnentreden'', aldus Sharon. De bufferzone zal moeten bestaan uit hekken, geulen en controleposten. Sharon zal de VS vragen om zijn plan mede te financieren." (SPITS, 3-5-2002)

Berlijnse Muur: Symbool van verdelingsdenken

In het jaar 1961 liet Walter Ulbricht in de Duitse Democratische Republiek (een democratische staat, die niet kapitalistisch maar communistisch wilde zijn...) een muur bouwen, die de geschiedenis is ingegaan als 'De Berlijnse Muur'.
Grappig dat de president van Amerika, George Bush, nu in de voetsporen mag treden van Walter Ulbricht: niet een 'uniter' (wat hij ooit wilde zijn, maar een verdeler die mensen geen eigen staat, maar een gevangenis aanbiedt...