Universiteit & Vandalisme
Commentaar Wim Duzijn 2004

Las vandaag (28-2-2004) in de Volkskrant een artikeltje van Marjolijn Februari: een merkwaardig soort kruising van meneer de dominee en Wouter Bos, waaruit op een welhaast miraculeuze wijze een vrouwelijke columniste is ontstaan met een beetje een zuinig-Hollands gezicht, dat nog strenger wordt gemaakt door het merkwaardig vormloze (calvinistisch ogende) kapsel waarmee het door meneer de dominee en Wouter Bos is omhangen.
Heel apart natuurlijk, a political look , maar best wel moeilijk te verkopen aan schandaaljongeren die vandalistische neigingen bezitten, omdat zulke brutale lastpakken alles wat 'meneer de dominee' en Wouter Bos heet nu eenmaal van nature wantrouwen.

Gelukkig ben ik een tamelijk persoontje en daarom trek ik me niets aan van het enigszins zuinige 'meneer de dominee en Wouter Bos' uiterlijk van deze columniste en beperk ik me tot het bespreken van de inhoud van haar column, of - beter gezegd - haal ik uit dat artikel een paar begrippen die te maken hebben met het onderwerp dat in deze webpagina centraal staat: 'normen en waarden', een serieus 'item' dus, dat door de jaren zestig generatie steevast wordt aangeduid met de woordjes 'wormen en maden', zonder dat de luitjes ooit hebben begrepen dat de marxistische wormen en maden die zij met hun tribalistische 'ons kent ons'- mentaliteit kritiekloos verdedigden de meest enge ziekten in de menselijke geest veroorzaken, hetgeen ook vanzelfsprekend is, omdat de term 'wormen en maden' simpelweg verwijst naar gevaarlijk, hersenloos ongedierte.

Serieuze mensen belachelijk maken lijkt leuk, totdat je het slachtoffer wordt van de onverschilligen en de gevoellozen, egoïstische marionetten die blindelings reageren op negatieve impulsen waar niemand iets van begrijpt - of - beter gezegd - wil begrijpen, omdat we ons culturele verleden hebben weggegooid.
Marjolijn Drenth (filosofe en juriste), die schuilend onder een inhoudsloos pseudoniem meestal haar uiterste best doet een vorm van abstract, realiteitsloos filosofisch handelen te propageren, brengt in haar jongste artikel de lezer in contact met het nuchtere woordje 'concreet', een woord dat verwijst naar het verlangen de wereld op een heldere, realistische, zeur- en zanikloze wijze te bekijken: Saturnaal - zou de astroloog zeggen...
Mensen die het begrip 'waarden en normen' gebruiken kunnen altijd in twee groepen worden opgedeeld: de zalvers en de realisten.
De zalvers zeggen altijd: 'dat zou toch niet moeten kunnen' en intussen laten ze alles toe en wordt de wereld een grote chaos. Denk aan de Marxistische bezetting van de Universiteiten in de jaren zestig, een ongekend fenomeen in de geschiedenis van het Universitaire Onderwijs en tegelijkertijd een gebeuren dat door de jaren zestig generatie op een vals-moralistische wijze wordt ontkend - weggeschreven uit de geschiedenis - zodat je grappenmakerij nauwelijks serieus kunt nemen, omdat iedereen die de werkelijkheid wil vervalsen, verdraaien en weg wil liegen gewoon een bekrompen zalver is, die elk serieus waarden en normen debat met zijn huichelarij verziekt.
Zalvers hebben we dus niet nodig, maar aan de andere kant moeten we voorkomen dat de (veelal conservatieve) luitjes die zichzelf realist noemen hun macht gaan gebruiken om een stapel rechtse vooroordelen tot 'werkelijkheid' uit te roepen, want in een waarden en normen debat proberen altijd de leugenaars, de huichelaars en de sadisten zichzelf tot koningen en keizers uit te roepen.

De begrippen die ik uit het artikel van Marjolein Februari heb gehaald zijn de volgende: Utrecht, Uithof, rotzooi, rommelig, verveling, disco, beatmuziek, infantiel, Dalai Lama en gedeelde kennis, woordjes die in Marjolijns artikel op indirecte wijze aangeven dat het moderne studentenleven elke glans van gebondenheid aan 'het hogere' verloren heeft.
Nieuwsgierig geworden heb ik daarom op het net de woordjes 'Utrecht & Uithof' opgezocht en zo kwam ik terecht bij de 'waarden en normen pagina' van het Utrechtse Uithofnet, waaruit ik de volgende discussie heb gelicht:

"Gisteren kwam ik er achter dat in beide liften de spiegels in de linkerflat (vanaf de Spar) waren gesloopt. Vorige week was het nog een raam in de flat. Kan iemand vertellen wat er leuk is aan het slopen hiervan? Ik heb hier eigenlijk maar 1 woord voor TRIEST.
Sla met een hamer tegen je eigen rotkop, als je jezelf niet meer kunt zien in een spiegel..."

(Reactie) "Vandalisme is naar. Volgens mij wordt het gepleegd door mensen die ontevreden zijn met zichzelf en dat in deze ongerichte vorm botvieren. Indirect pakken ze iedereen terug, de hele gemeenschap. Ze ontberen een gevoel met de gemeenschap en de objecten die aan die gemeenschap of de leden ervan toebehoren.
Andere opties zijn ook mogelijk:
-dronkenschap, wat voorgaand systeem versterkt
-wraak
-etc.
Feit is wel: als ik ooit iemand betrap op het mollen van iets (die spiegel kost honderden euro's (incl. plaatsen)) dan grijp ik mijn kans om
A- Deze of gene uit de anonimiteit te halen en
B- De aloude combinatie van pek en veren toe te passen op dit persoon."

(Reactie) "Je moet kwaad niet met kwaad bestrijden".

Kiezen Voor Universitaire Vrijheidswaarden
Commentaar WD 2004

Eureka - Een grote ontdekking
Astrologisch commentaar WD 2004

Soms ervaar je momenten van wat je verlichting zou kunnen noemen, een ervaring die je doet beseffen dat de wereld groter is dan je tot dan toe had gedacht. Dat overkwam me tijdens het zoeken naar een goed werkend astrologisch systeem, dat een einde zou kunnen maken aan de chaos, die onkritische geesten (volgens mij) in het leven hadden geroepen.
Op het moment waarop ik via het ontwerpen van een geheel eigen aspectensysteem ontdekte dat de astrologie waarheid is dacht ik in jeugdige overmoed: "Jezus.., je hebt de grootste ontdekking van de eeuw gedaan...".
Ik denk ik er altijd nog zo over, want het ontdekken van de grondwetten die ons bestaan beheersen is de meest revolutionaire ontdekking die een mens kan doen, maar ik ben wat nuchterder geworden, wijzer in die zin, dat ik begrepen heb dat irrationeel handelende collectivisten alles willen ontdekken behalve de strenge orde die bij wetenschappelijke waarheid hoort.
Het meest bijzondere was ook de ontdekking dat iets wat niet kan bestaan toch bestaat. En ja, als je zulke opmerkingen maakt dan word je al snel in de hoek van de kwakzalvers geplaatst. Dan zit je naast de homeopaten die drankjes maken met substanties die zo sterk verdund zijn dat er wetenschappelijk gezien geen werkzame stoffen meer in zitten. En ja als er geen werkzame stof aanwezig is, dan zegt de wetenschapper dat je middeltje niet werkt. En nuchter gezien is dat ook zo. Het kan niet werken en als het toch werkt dat zal het wel inbeelding zijn..

Maar toch gaat het met astrologie anders, omdat je als astroloog berekeningen maakt die door iedereen gecontroleerd kunnen worden. En ik heb het hier dan over het berekenen van wat de astroloog progressie-aspecten noemt, aspecten die aan kunnen duiden wat voor soort ervaringen een mens kan beleven in een bepaalde periode.
Hieronder wijs ik op de negatieve invloed van twee planeten die voor agressie staan. Die planeten oefenen geen directe invloed uit, omdat het progresssie-systeem een intellectuele constructie is, zodat een ongelovige en kritische wetenschapper onmiddellijk zal stellen dat het nep en/of fraude is.

Vandalisme: Mars & Pluto

Het plaatje (dat is opgesteld met mijn programma New Age Astrologie) laat een aantal negatieve progressieaspecten zien die werkzaam waren op het moment waarop vandalen mijn fiets sloopten. Het zadel en de trappers werden er domweg afgehaald, zodat ik met een nutteloos stalen karkas een trieste tocht naar de fietsenmaker kon maken...
Opvallend is dat een groot aantal negatieve Mars- en Plutoaspecten (aspecten die in de geboortehoroscoop aanwezig zijn) zich herhalen, een indirect bewijs voor de stelling dat de planeten Mars en Pluto vandalisme en agressie kunnen oproepen: vandalen vernielen je fiets en als reactie ontsteek jij in woede..
Die kennis leidt tot relativering, en uiteindelijk tot de schepping van de werkelijk vrije wetenschappelijke mens, de mens die beseft dat machtsdenken - astrologisch gezien - primitief robotdenken is: de ene robot liegt, bedriegt en bedondert je, en als een soort reagerende robot bedenk jij allerlei wraak- en haatsituaties, waarvan een nuchtere ander dan weer zegt dat zoiets overdreven is, hetgeen begrijpelijk is, omdat hij geen deel uitmaakt van het negatieve krachtenveld waarin de dief en de bestolene elkaar gevangen houden. (29-2-2004)

Ayatollah Khomeini & Martelaarschap
Value of Azadari in Ayat Khomeini’s sight
By: Ahlulbayt/ Zahraa Hashim

These are a few excerpts from the book “The Ashura Uprising (Qayam)” a collection of words and messages by Ayatollah Khomeini (AR):

He (Imam Hussein (AS)) has saved Islam to this day. The Prophet (SAW) has said: "I am from Hussein", meaning that the sacrifice of lives by Imam Hussein (AS) has preserved the religion of Islam and, we, too, must protect it.
These youthful people are not attentive enough. Surely, there is a group who are injected with the idea that there should be no mourning for the martyrdom of Imam Hussein (AS). This is because lamentation for the martyrs of Ashura moves the people to such an extent that they get ready for anything.
When people observe that Imam Hussein's (AS) children were cut to pieces, it becomes easy for them to sacrifice their lives. And, the feeling of welcoming martyrdom made our nation advance the cause.
This is the meaning, the message that the Ashura event at Karbala has conveyed to all directions and to all nations making them wish martyrdom for themselves, a martyrdom like that of Imam Hussein (AS).

These lamentations have preserved the Master of Martyrs.
His ideology has been preserved by the cries of mourning and by tears shed, by these passion plays, elegies and breast-beatings.
If instead of these actions, some saints would stay at home, confined to a room in which they would do nothing but recite Ashura prayers and use rosary beads, nothing would have survived.
It requires glamour, every school of thought or ideology demands glamour.
No ideology can be saved and maintained unless tears are shed for it and breasts are beaten.

Saddam Hoessein: Arabische Nationalist
& vijand van de Khomeinitische martelaarsfilosofie
Commentaar WD 2004

Een van de eerste 'vrije' daden die de Sjiieten stelden, nadat het Engels-Amerikaanse leger Irak had 'bevrijd', was het organiseren van een massale martelaarsaanbiddingsmanifestatie.
Tienduizenden sjiieten trokken huilend en schreeuwend (zonder geschreeuw en passie kan er geen echte Islam bestaan - stelt Khomeini) op naar de heilige steden en terwijl de Amerikanen en de Engelsen als trotse bevrijders goedkeurend toekeken zat ik als nuchter, volstrekt niet in martelaarschap genteresseerd toeschouwer voor de televisiebuis mijn afgrijzen te uiten op een wijze die je bijna 'Khomeiniaans geschreeuw>' zou kunnen noemen - gewoon - omdat ik uit bittere ervaring weet dat nuchtere, verstandige mensen altijd gruwelijk moeten lijden in een wereld van gepassioneerde (Plutonische) schreeuwers...

Saddam Hussein, een man die (voordat hij door Israël en Amerika werd geradicaliseerd) het liefst een verlichte en machtige Zonnekoning zou willen zijn, stralend zetelend op een grote gouden troon, was geen voorstander van dat massale, collectieve geschreeuw - en hij verbood daarom dergelijke massabijeenkomsten.
Die afkeer deelde hij met alle Arabische nationalisten (zoals Nasser, Assad en Muamar Gaddafi).
Geschreeuw en gehuil voeden alleen maar wilde, dierlijke instinctieve verzetsmechanismen in de mens en stimuleren de wil om blindelings alles wat voor je voeten komt plat te walsen, hetgeen door de overheid van Irak dus niet kan worden toegestaan - zo luidde zijn filosofie, die - eerlijk is eerlijk - ook voortvloeide uit een drang tot zelfbehoud, omdat hij heel goed wist dat een aan blinde emoties overgeleverde volksmassa die heilig gelooft in het martelaarschap domweg niet in toom te houden valt.

Slecht Recht & Goede Hysterie
Uri Avnery, 28-2-2004

De Vloek van de Wet
Commentaar WD 2004

Nazmiye Oral: "Geen Groter Goed Dan De Waarheid"
Commentaar Wim Duzijn, 2004

In een multiculturele wereld kan het zoeken naar waarheid de meest merkwaardige situaties in het leven roepen, gebeurtenissen die weliswaar 'waar' zijn, tot stand gekomen vanuit de wil objectief-wetenschappelijke kennis te vergaren, maar die desondanks door veel mensen als 'vreemd', 'afwijkend' of misschien wel 'ziekelijk' zullen worden omschreven, omdat het nu eenmaal zo is dat het aantal mensen dat de wereld, op een objectief-wetenschappelijke wijze wil bekijken uitermate gering is.

De twee fotootjes die hier staan afgebeeld kunnen daar het bewijs voor zijn. Zij zijn namelijk het product van een zoektocht die ik in gang heb gezet door de Turkse achternaam van Volkskrantcolumniste 'Nazmiye Oral' in te voeren in de zoekbox van het zoekprogramma ALTAVISTA.
Het is een daad die je regelmatig verricht. Je wilt informatie over een persoon hebben en je plaatst daarom zijn naam in het zoekvenstertje van een zoekprogramma. Niets aan de hand....
Totdat er iemand opduikt met een naam die in een multiculturele wereld meerdere betekenissen blijkt te hebben. Dan plaatst een ogenschijnlijk keurige en fatsoenlijke Turkse achternaam je zo heel ineens in een duistere wereld van mannen en vrouwen die het woordje 'oral' niet gebruiken als achternaam, maar als voorvoegsels voor een bezigheid die in het Nederlands 'bevrediging ' wordt genoemd. Orale bevrediging dus...

Maar hoe duister die werkelijkheid ook mag zijn, het is de waarheid en die waarheid verberg ik niet, omdat Nazmiye Oral in de Volkskrant van vandaag een artikel heeft gepubliceerd dat de welhaast uitdagende titel draagt: Geen groter goed dan de waarheid.

Als consequente waarheidzoeker die in het verleden voortdurend overhoop heeft gelegen met de Volkskrant, niet alleen de redactie maar ook (en met name) de advertentieafdeling, die elke advertentie waarin een als 'vies' en 'ordinair' aangemerkt woordje werd geplaatst afwees, kijk ik er vol ongeloof naar...
Welke waarheid zoekt de Volkskrant? De waarheid van de neozionist Ariel Sharon, die door Theo van Gogh (ooit door de Amsterdam goegemeente uitgeroepen tot 'de eeuwige antisemiet') tot goeroe van de vrijheid is uitgeroepen? De waarheid van de Paus van Rome, die als homohater miljoenen dollars betaalt aan jongetjes die door katholieke priesters onzedelijk zouden zijn betast? De waarheid van Tony Blair, die Internationaal Recht geen recht vindt wanneer dat recht zijn zelfverklaarde morele goedheid ontkent? Of de waarheid van de Iraanse ayatollah Khomeini, die zo heel ineens via het 'goed' verklaren van de Revolutionaire Shia in Irak - onze vriend geworden is?

Ik weet het niet. Mijn waarheidsliefde heeft me vervreemd van de merkwaardige waarheidswereld waarin alle anderen leven. Want de mensen gooien elkaar dood met het woordje waarheid, en nog nooit in de geschiedenis van de mensheid is er zo hard en veelvuldig gelogen als de afgelopen jaren
Waaruit je rustig mag afleiden dat de wereld van de gemiddelde mens niet gebouwd is op waarheidsliefde, maar op het verdedigen van eenheid scheppende leugens.
Het is daarom een beetje onzinnig om te stellen dat er geen groter goed is dan de waarheid. Het is domweg niet waar. Omdat we in een wereld leven waarin de moraal gezien wordt als het bezit van machtige mensen, zodat elke man of vrouw die waarheidlievend is - maar helaas een arme schooier zonder geld en connecties - aan de kant wordt geschoven, met om zijn hals een van een stevig koord voorzien bordje waarop maar een enkel simpel woordje geschreven staat: GEK.

Wanneer Nazmiye Oral werkelijk zou menen wat ze zegt, dan zou ze wereld van de normale mensen verlaten en op zoek gaan naar gekken: mensen die afgewezen zijn door de normalen, omdat normaal zijn in burgermansland vrijwel altijd betekent dat je kiest voor de leugen.
Gekken worden zelden geëerd door mensen die op een kleinburgerlijke (d.w.z. subjectieve) wijze moralist willen zijn. En toch is het zo dat je een gezonde portie gekheid met je mee moet dragen wil je iets betekenen in het rijk der waarheid.
Ooit kende de VVD een aantal prominente gekken, zonderlingen, die weliswaar op een tamelijk reactionaire wijze rechts waren, maar tegelijkertijd zo excentriek en idioot, dat je op een wat vertederde wijze het woordje gek aan ze toekende, vertedering die tot stand komt omdat een waarheidlievend mens elke man of vrouw die zich openlijk manifesteert als een getikt tiep aanbiddelijk vindt.

Politiek Nederland heeft nooit de getikte mens bewonderd. Nooit liep er eens iemand rond in politiek of artistiek Holland die je als waarheidszoeker liefdevol in je armen zou willen sluiten. Ja, je had een tijd lang Wim Sonneveld, die zowaar de immorele mystiek verdedigde, en er was de getikte schrijver Gerard Reve, maar die mensen gingen al snel in de Roomse kerk zitten, en ja, wie eenmaal als gek in de collectivistenkerk heeft plaatsgenomen, die heeft zijn gekkenstatus verloren, want elke gek die in de collectivistenkerk zit is per definitie normaal, en dan heb je het recht om als getikt tiep door het leven te mogen gaan verloren.

Mij zul je nooit aantreffen in de collectivistenkerk. Ik heb mijn eigen New Age kerk, niet Rooms, wel katholiek en anarchostisch, en in die kerk ben ik mijn eigen Jezus, en hoewel ik veel moeite doe mijzelf als Jezusfiguur aan het Hollandse volk te slijten lukt het allemaal nog niet zo best, en dat komt dus niet omdat de mensen de mening zijn toegedaan dat er geen groter goed is dan de waarheid, maar omdat de mensen alleen diegenen willen bewonderen die in staat zijn hun leugenachtige gedrag normaal te verklaren door te kiezen voor een collectivistische moraal, die de waarheid neerlegt bij de gekken afwijzende massamens.

Marc Dutroux, de pedofiel die geen pedofiel is
Commentaar WD 2004

In Belgie is het proces gestart tegen Marc Dutroux, een man die gezien werd en wordt als 'de grote, monsterlijke pedofiel', die het symbool moet zijn van al het kwaad dat 'de vreemde buitenstaanders' het door de ouders als persoonlijk bezit ervaren kind aan zouden willen doen, een vorm van vreemdelingen- of ketterhaat die door weinigen als zodanig zal worden aangemerkt...

Opmerkelijk feit was de openbaarmaking van een rapport waarin psychiaters op een onomwonden wijze stellen dat Dutroux nooit een 'echte' pedofiel is geweest. Het kenmerk van pedofielen is dat ze zich alleen aangetrokken voelen tot jonge kinderen, hetgeen betekent dat zodra een kind de grens van vijftien, zestien jaar heeft overschreden het lustverlangen verdwijnt.
Dutroux echter heeft ook relaties gehad met volwassen vrouwen (waarvan sommige negatief-pervers van aard waren, zoals verkrachtingsspelletjes en andere sm-pleziertjes), hetgeen (zo stellen de psychiaters) er op wijst dat niet de leeftijd van het slachtoffer, maar de dwingende onderwerpingsdaad lustgevoelens opriep.

Als kenmerkende eigenschappen van Dutroux worden genoemd: dwingelandij, jaloezie en egoisme, eigenschappen die door de astrologie worden toegekend aan het teken Schorpioen.
Wie de horoscoop bekijkt van Dutroux ontdekt dat hij een uitgesproken Schorpioen-type is (Zon en Ascendant in Schorpioen en de planeet Pluto, heerser van het teken Schorpioen, dominant geplaatst in de horoscoop).
De bazigheid wordt versterkt door dominante plaatsing van de bazige Zon en de autoritaire Saturnus in de horoscoop. Negatieve Venus-aspecten (met Mars en Saturnus) wijzen op een gecompliceerd liefdesleven, waarin geweld (Mars) en kilheid (Saturnus) een normale ontwikkeling van het sterke driftleven (Schorpioen) verstoren. (2-3-2004)

Geheime krachten, onderbroeken & allochtonen

Citaat: "We know that Tony Blair wears underpants because we saw him flashing his Calvin Klein band above his trousers when he was campaigning for the election...
A few guys I know have stopped wearing underpants, a few never did. They claim that the head of a circumcised penis gets toughened by coming into contact with underpants all day everyday, without the protection of a foreskin. Quite what it does coming into contact with denims everyday I don t know, but they claim that by binning their underpants they're more sensitive.
Some guys have gone as far as saying that underpants are a straitjacket of oppression . They claim there is nothing like feeling a balmy summer breeze winging its way up your baggy skating shorts. Now this, I think, is taking the whole holistic living thing that hedonistic gays adopt..." (Gay Fashion Website)

Commentaar WD 2004

Draagt een Ayatollah een onderbroek? Dat is een vraag die zelden wordt gesteld. Helemaal al niet in kringen van mensen die 'allochtoon' worden genoemd.
In de Volkskrant probeert Kader Abdolah (een schrijver van Iraanse afkomst) het beeld te scheppen van de onderdrukte allochtoon die trots moet zijn op zijn kleur, zijn geur, zijn afkomst en wat al niet meer voor zaken, waar ik als anarchistische outsider van zeg dat je ze beter overboord kunt gooien, in dienst van het rationele verlangen een bewuste enkeling te worden, iemand die inziet dat elke binding aan zinloos uiterlijk vertoon onbeschaafd en derhalve asociaal is .
Je zou het een links verlangen kunnen noemen, zoiets als 'oude vormen overboord gooien', en dat is dan ook de reden waarom ik deze filosofische overwegingen begin met de vraag of een Ayatollah een onderbroek draagt.

Schrijvende allochtonen zoals Kader Abdolah stellen dergelijke vragen namelijk nooit. En dat is natuurlijk een teken aan de wand, want een onderbroek is iets heel persoonlijks, terwijl de kleur van een mens in feite helemaal niks over iemand zegt. Het feit dat ik blank ben schept geen enkele relatie met andere blanken, zoals 'mijn blanke broeder Simonis', 'mijn blanke broeder Job Cohen' en 'mijn blanke zuster Wouter Bos'.
Zuster Bos (ik noem hem zo omdat alle homo's in dit land in hem een mogelijk vriendinnetje zagen: 'jongen met lekker kontje' en zo...) zal zich nooit verlagen tot het onderbroekenniveau waar ik als anarchist helemaal niet vies van ben.
Je zou me daarom best een echte socialist kunnen noemen. Ik sta dicht bij het gewone volk, en juist daarom is niks wat volks is of volks wordt genoemd mij vreemd.
En dat is nou precies de reden waarom veel mensen die voor het volk zeggen te zijn niks met mij te maken willen hebben - helemaal al niet wanneer zij vroom en kuis zijn, want het schijnt zo te moeten wezen dat vrome, kuise mensen over alles praten en denken, behalve over de onderbroek en wat daar zoal bij hoort.