Wormen
& Maden


cartoon van steve bell, geboren in londen
op 26-2-1951, zon in vis, maan in het teken schorpioen
astrologie & vandalisme

"Alles vaart onder valse vlag, geen enkel woord beantwoordt meer aan de waarheid. Ik - bijvoorbeeld - ga nu naar huis. Maar dat lijkt maar zo. In werkelijkheid ga ik een speciaal voor mij ingerichte kerker in, die nog des te afschuwelijker is omdat hij op een heel gewoon burgerhuis lijkt en door niemand - behalve door mij - als een gevangenis wordt beschouwd..."

Franz Kafka in gesprek met Gustav Janouch

Het einde van de romantiek

Dat er in de jaren zestig sprake is geweest van een cultuuromslag, waarbij de romantische mens aan de kant werd gezet door moralistische lawaaimakers, toont het levensverhaal van de Amerikaanse folkgroep 'The Brothers Four' aan. Als puber was ik dol op hun zoetgevooisde muziek, vooral ook omdat die muziek ten gehore werd gebracht door aardige jongens met aardige gezichten die zichzelf begeleidden op aardige instrumenten die door geen enkele electronische schakeling versterkt werden. De groep was uiterst succesrijk, tot in het midden van de jaren zestig oppervlakkig electronisch geweld en politiek schijnmoralisme een bondgenootgschap aangingen, zodat de apolitieke, maar wel zeer serieuze, romantische boodschap van de Brothers Four naar het tweede plan gedrongen werd.

Bob Flick (upright bass, baritone, bass), John Paine (guitar, baritone), Mike Kirkland (guitar, banjo, tenor), and Dick Foley (guitar, baritone) had met as undergraduates at the University of Washington in 1956 and began singing together in 1957, more than a year before the Kingston Trio made their first record. Folk music was booming at most liberal arts colleges in those days, and every campus seemed to have its share of trios and quartets, mostly drawn from the ranks of their fraternities. Flick, Paine, Kirkland, and Foley were all members of Phi Gamma Delta and aspired to careers in medicine, engineering, and diplomacy -- as amateur performers, however, they were good on their instruments and delighted campus audiences with their ability to harmonize on traditional tunes, novelty songs, and romantic ballads...
The Brothers Four reached their peak of recognition in 1963... There might've been room for two approaches, but for the arrival of the Beatles early in 1964. Suddenly, this huge electric sound from England was dominating the airwaves and the attention of record company executives. Worse still, a lot of teenagers were hearing what could be done with electric instruments, and it gave them something to enthuse about that was wholly different from acoustic guitars, banjos, and bongos. Soon, high school and college audiences wanted to hear those same amplified sounds, not folk songs. Or, if they did listen to folk music, they wanted what was perceived as a more authentic brand of singing, preferably with some serious political involvement somewhere in the mix. By the end of 1964, The Brothers Four and most of their colleagues were losing the youngest portion of their pop listeners, and also access to the radio stations that catered to them, and were being shunted aside in folk circles by the more highly motivated, louder, angrier listeners... (Brothers Four Biography)

Universiteit & Vandalisme

Las vandaag (28-2) in de Volkskrant een artikeltje van Marjolijn Februari: een merkwaardig soort kruising van meneer de dominee en wouter bos, waaruit op een welhaast miraculeuze wijze een vrouwelijke columniste is ontstaan met een beetje een zuinig-Hollands gezicht dat nog strenger wordt gemaakt door het merkwaardig vormloze (je zou bijna willen zeggen: partij-van-de-arbeid...) kapsel waarmee het door meneer de dominee en wouter bos is omhangen. Heel apart natuurlijk, a political look , maar best wel moeilijk te verkopen aan schandaaljongeren die vandalistische neigingen bezitten, omdat zulke brutale lastpakken alles wat 'meneer de dominee en wouter bos' heet nu eenmaal van nature wantrouwen.
Gelukkig ben ik een uiterst serieus persoontje dat met de jaren wijzer en wijzer wordt en daarom trek ik me niets aan van het enigszins zuinige 'meneer de dominee en wouter bos' uiterlijk van deze columniste en beperk ik me tot het bespreken van de inhoud van de column, of - beter gezegd - haal ik uit dat artikel een paar begrippen die te maken hebben met het onderwerp dat in deze webpagina centraal staat: 'normen en waarden', een serieus 'item' dus, dat door de jaren zestig generatie die zich ooit vrijgevochten noemde steevast wordt aangeduid met de woordjes 'wormen en maden', zonder dat de luitjes ooit hebben begrepen dat de marxistische wormen en maden die zij met hun walgelijke 'ons kent ons'- mentaliteit kritiekloos verdedigden de meest enge ziekten in de menselijke geest veroorzaken, hetgeen ook vanzelfsprekend is, omdat wormen en maden geen leuke woordjes zijn, maar gevaarlijk, hersenloos ongedierte.
Serieuze mensen belachelijk maken is leuk, totdat je het slachtoffer wordt van de onverschilligen en de gevoellozen, ego stische marionetten die blindelings reageren op negatieve impulsen waar niemand iets van begrijpt - of - beter gezegd - wil begrijpen omdat we domweg ons culturele verleden hebben weggegooid.
Marjolijn Drenth (filosofe en juriste) - die schuilend onder een inhoudsloos pseudoniem meestal haar uiterste best doet een vorm van realiteitsloos filosofisch handelen te propageren die elk nuchter mens opzadelt met een vaag soort afkeer van alles wat intellectueel is - brengt in haar jongste artikel de lezer in contact met het nuchtere woordje 'concreet', een abstract woord dat verwijst naar het verlangen de wereld op een heldere, realistische, zeur- en zanikloze wijze te bekijken: Saturnaal - zou de astroloog zeggen...
Mensen die het begrip 'waarden en normen' gebruiken kunnen altijd in twee groepen worden opgedeeld: de zalvers en de (zogenaamde) realisten. De zalvers zeggen altijd: 'dat zou toch niet moeten kunnen' en intussen laten ze alles toe en wordt de wereld een grote chaos: denk aan de Marxistische bezetting van de Universiteiten in de jaren zestig, een ongekend fenomeen in de geschiedenis van het Universitaire Onderwijs en tegelijkertijd een gebeuren dat door de jaren zestig generatie op een vals-moralistische wijze wordt ontkend - weggeschreven uit de geschiedenis - zodat de voze 'wormen en maden - grappen die ze maken volmaakt betekenisloos zijn, omdat iedereen die de werkelijkheid wil vervalsen, verdraaien en weg liegen een benepen zalver is, die elk serieus waarden en normen debat met zijn huichelarij verziekt.
Zalvers hebben we dus niet nodig, maar aan de andere kant moeten we ook voorkomen dat de lui die zichzelf realist noemen hun macht gaan gebruiken om een stapel rechtse vooroordelen tot 'werkelijkheid' uit te roepen, want in een waarden en normen debat proberen altijd de leugenaars, de huichelaars en de sadisten zichzelf tot koningen en keizers uit te roepen.
De begrippen die ik uit het artikel van Marjolein Februari heb gehaald zijn de volgende: Utrecht, Uithof, rotzooi, rommelig, verveling, disco, beatmuziek, infantiel, Dalai Lama en gedeelde kennis, woordjes die in Marjolijns artikel op indirecte wijze aangeven dat het moderne studentenleven elke glans van gebondenheid aan 'het hogere' verloren heeft.
Nieuwsgierig geworden heb ik daarom op het net de woordjes 'Utrecht & Uithof' opgezocht en zo kwam ik terecht bij de 'waarden en normen pagina' van het Utrechtse Uithofnet, waaruit ik de volgende discussie heb gelicht:

"Gisteren kwam ik er achter dat in beide liften de spiegels in de linkerflat (vanaf de Spar) waren gesloopt. Vorige week was het nog een raam in de flat. Kan iemand vertellen wat er leuk is aan het slopen hiervan? Ik heb hier eigenlijk maar 1 woord voor TRIEST.
Sla met een hamer tegen je eigen rotkop, als je jezelf niet meer kunt zien in een spiegel..."

(Reactie) "Vandalisme is naar. Volgens mij wordt het gepleegd door mensen die ontevreden zijn met zichzelf en dat in deze ongerichte vorm botvieren. Indirect pakken ze iedereen terug, de hele gemeenschap. Ze ontberen een gevoel met de gemeenschap en de objecten die aan die gemeenschap of de leden ervan toebehoren.
Andere opties zijn ook mogelijk:
-dronkenschap, wat voorgaand systeem versterkt
-wraak
-etc.
Feit is wel: als ik ooit iemand betrap op het mollen van iets (die spiegel kost honderden euro's (incl. plaatsen)) dan grijp ik mijn kans om
A- Deze of gene uit de anonimiteit te halen en
B- De aloude combinatie van pek en veren toe te passen op dit persoon."

(Reactie) "Je moet kwaad niet met kwaad bestrijden".

(Reactie)"Ach ja, dit is het zoveelste topic dat over het vandalisme hier op de Uithof wordt geopend. Helaas heeft het weinig zin, aangezien het slopen hier nog steeds doorgaat. Echt in en in triest, maar waarschijnlijk lezen de vandalen het forum toch niet, omdat ze de hele dag te druk zijn met het kapotmaken van andermans spullen.
Maar wat ik niet snap, is dat deze calamiteiten ook op klaarlichte dag gebeuren en dat er nooit iemand getuige is geweest van zo n vandaal.
Als ik iemand zou herkennen, had ik hem meteen aan de schandpaal genageld door de naam hier overal openbaar te maken..." (Uithofnet Utrecht)

Aangezien ik zelf in een hoge torenflat woon waar elke bewoner via de macht van de asocialen automatisch een zwart Kainsteken op het voorhoofd wordt gestempeld (postorderbedrijven bijvoorbeeld weigeren je goederen te sturen, tenzij je vooraf betaalt...) kan ik onmogelijk mijzelf een Kooten & De Bie houding aanmeten en de discussie afdoen als wat kleinburgerlijk 'wormen en maden gedoe'. Ik bedoel maar, wie ontdekt dat asocialen domweg het bestaansrecht van anderen ontkennen en steevast proberen via hun waarden- en normenloze MACHT=RECHT houding anderen te terroriseren, die heeft maling aan schijnprogressieven die de rotzooi aan de ander geven en zichzelf opsluiten in een wereldje waarin progressiviteit niks anders is dan jezelf naar de top werken, zodat je vanuit een gouden paleis de anderen die je hebt laten creperen de les kunt lezen.
Dat soort moraal noem IK 'maden en wormen moraal'. Niet de agressie van mensen die het slachtoffer zijn geworden van asociaal gedrag, want als lid van de alleronderste laag van de bevolking (uitkeringstrekker, homo, ex-psychiatrisch pati nt, marxistenslachtoffer, geflopt schrijver, afgewezen astrologisch vernieuwer en ga zo maar door, want heel mijn maatschappelijke status kan alleen maar in negatieve bewoordingen beschreven worden) weet ik uit ervaring dat het leven een hel wordt wanneer je de macht in handen geeft van barbaren die de sociale begrippen zorg, meegevoel en compassie uit hun woordenboek hebben geschrapt.
Wraakzuchtig ben ik niet, omdat ik een uiterst serieus mens ben, hetgeen wil zeggen dat je je eigen negatieve ervaringen gebruikt om onverschillige mensen wat wijzer te maken, hetgeen de enige mogelijkheid is om te voorkomen dat andere mensen hetzelfde trieste lot treft dat jou geschonken werd door huichelaars die zogenaamd de vrijheid van het individu verdedigden.
Binnen de wereld van de serieuze mens is elk individu belangrijk. Binnen die wereld is de geestelijke leider een 'goede herder', een mens die de kudde in de steek laat om de verdwaalde enkeling te redden, en dat is nu precies de zaak waar het in een waarden en normen discussie om dient te gaan. Kenmerk van vandalisme is namelijk dat het altijd om een groepsgebeuren gaat, waarbij de brutaalste wil bewijzen dat je met behulp van moraalloos machtsgedrag alles kunt veroveren wat je wilt hebben.
De bezetting van Irak die wij kritiekloos verdedigen - was een daad van vandalisme. De moraal werd aan de kant geschoven en het machtshongerige beest nam heel even de plaats van de moralist in. Nu is Irak 'ons bezit', nu zijn wij ordinaire kolonisten die proberen de collectivistische, principeloze Ayatollah's te koppelen aan ons hersenloze kapitaal (rijke tirannen die ons steunen zijn goed) en nu proberen we die daad van vandalisme om te bouwen tot een 'heilige bevrijdingsdaad', hetgeen alleen maar mogelijk is wanneer we de rotzooi, het vuil, de infantiliteit en de verveling uit het chaotische geheel wegschrappen.
Wie in een asociale buurt woont kan de rotzooi niet uit zijn bestaan wegschrappen. Hij wordt er dagelijks mee geconfronteerd en dat betekent dat hij weinig begrip kan opbrengen voor leugenaars en huichelaars. Wie een leefbaar bestaan voor zichzelf probeert op te bouwen - gewoon omdat hij niet tot de rijken, de bevoorrechten, de sterken en de gezonden behoort - die walgt van grappenmakers die zijn serieuze pogingen de boel leefbaar te maken afdoet met 'maden en wormen gezeur'. En dat is de reden waarom ik het artikel van Marjolijn Februari heb aangegrepen om iets van mijn kennis via deze website mee te delen aan anderen, kennis waarvan de essentie is dat je alleen een serieuze moralist kunt zijn, wanneer je bereid bent de vals moralistische oogkleppen die je jezelf hebt voorgebonden af te doen...

Kiezen Voor Universitaire Vrijheidswaarden

The central purposes of a University are the pursuit of truth, the discovery of new knowledge through scholarship and research, the study and reasoned criticism of intellectual and cultural traditions, the teaching and general development of students to help them become creative individuals and productive citizens of a pluralistic democracy, and the transmission of knowledge and learning to a society at large. Free inquiry and free speech within the academic community are indispensable to the achievement of these goals. The freedom to teach and to learn depend upon the creation of appropriate conditions and opportunities on the campus as a whole as well as in the classrooms and lecture halls. These purposes reflect the values -- pluralism, diversity, opportunity, critical intelligence, openness and fairness -- that are the cornerstones of American society. (Students for academic freedom)

Als anarchistisch wetenschapsbeoefenaar, een extreem-individualistische verdediger van Amerikaanse vrijheidswaarden (zie boven) - blijf ik het merkwaardig vinden dat antiwetenschappelijke geesten, mensen die de collectivisch-sadistische burgermansmoraal boven het objectieve kennisverlangen van de onafhankelijke vrije geest plaatsten, alles op alles zetten om de macht van het moralistische collectivisme te handhaven.
Onafhankelijke geesten kent ons land niet. Ons land is een antiliberaal land. Wie liberaal is wordt gehaat.
Liberaal zijn is de onafhankelijke enkeling boven het dierlijke collectief plaatsen, maar wie windt zich op over het feit dat alle Amerikaanse presidenten blindelings de collectivistisch-dierlijke onzin van het Zionisme verdedigen? Het is die onredelijke verdediging van het dierlijke massadenken ("wij hebben een bijzondere band met Israel", stelt de liberaal Van Aartsen) die de Amerikaanse politiek op een werkelijk stuitende wijze devalueert en reduceert tot kletserij op dorpsniveau. De grenzen die landen scheiden vervagen en wie op grond van dat feit zou verwachten dat de wereld in geestelijk opzicht groter wordt vergist zich, omdat politieke leiders van de wereld een reuzengehucht willen maken, een dorp waarin de Staphorster boer koning is.
Staphorst is leuk als folklore, maar owee wanneer de klomp het verstand gaat vervangen. En dat is nu precies wat er op wereldniveau gebeurt. Christelijke klompen, joodse klompen en Islamitische klompen beheersen het wereldtoneel en wie gewoon een vrije geest wil zijn die Amerikaanse vrijheidswaarden wil verdedigen, waarden die de totale en radicale ontkenning zijn van het kleinsteedse klompendenken ("Ik heb een band met een dorp", zegt de antiliberaal Van Aartsen), die wordt aan de kant gezet.
Je moet de klomp aanbidden, in positieve of in negatieve zin. Dat is de reden waarom ik alle columnisten in Nederland verafschuw. Zij zouden dwars en eigenzinnig moeten zijn, weigeren het dorp te verdedigen, maar ze weigeren dat te zijn. Ze zijn niet vrij maar binden zich, alleen maar omdat we in een dolgedraaide geldcultuur leven, aan het collectief - juist ook omdat het collectivsme 'geld & macht' geworden is.
Nederlandse columnisten zijn te beroerd om de vrijheid van het individu te verdedigen. Zij verdedigen de irrationele klompenmens, door hem te dienen, maar ook door hem op een irrationele, antiwetenschappelijke wijze aan te vallen, een houding die gebaseerd is op de onwil Universitaire vrijheidswaarden te verdedigen.
Wat wij hier universiteit noemen is baantjesjagerij. Wie eenmaal een dik inkomen heeft schrijft niet meer om waarden te verdedigen, nee, hij verdedigt zijn positie, zijn dikke inkomen en zijn recht dat inkomen te innen zonder er geestelijke prestaties voor te hoeven verrichten.
Wij denken dat we vrij zijn wanneer we miljarden dollars pompen in projecten die antiwetenschappelijke hobbyisten (dorpsbewoners die technische kunstjes hebben geleerd) in staat stellen leuke plaatjes te maken van de planeet Mars. En we vergeten dat duizenden jaren geleden heel het culturele denken niet gericht was op het schieten van mooie Marsplaatjes, maar op het bestuderen van de psychische krachten die gesymboliseerd werden door de planeet Mars.
In die beschaafde tijden was de wereld geen dorp. Wat wij nu joods-christelijke beschaving noemen is juist de verdediging van het dorp en het stimuleren van het verlangen de irrationele robotmens boven de wetenschapper te plaatsen.
Daarom wil ik hier uitdrukkelijk stellen dat ik voor het vrije onafhankelijke denken kies. Niet voor George Bush of John Kerry of de Nederlandse Volkspartij voor Antiliberalen, die de vrijheid belachelijk maken met hun slaafse aanbidding van het collectivisme ('we hebben een bijzondere band met een dorp'), nee, het idealistische vrijheidsdenken dat de strijd aanbindt met het kleinsteedse klompendenken. Het vrije denken dat zich realiseert dat vrijheid altijd begint met het eren van de vrije, intelligente, onafhankelijke geest - een wereldburger die niet de zak met dollars tot grondprincipe van zijn morele (lees: Marsiaanse) handelen uitroept, maar de ernstige (morele) wil de geestelijke kleinheid van mensen aan te vallen.
Weg met Jeruzalem dus - spreiding van kennis, inkomen en macht - en terug naar de polytheistische grootheid van Babylon en Egypte...

"Knowledge advances when individual scholars are left free to reach their own conclusions about which methods, facts, and theories have been validated by research. Academic institutions and professional societies formed to advance knowledge within an area of research, maintain the integrity of the research process, and organize the professional lives of related researchers serve as indispensable venues within which scholars circulate research findings and debate their interpretation. To perform these functions adequately, academic institutions and professional societies should maintain a posture of organizational neutrality with respect to the substantive disagreements that divide researchers on questions within, or outside, their fields of inquiry." (Students for academic freedom)


Eureka - Een grote ontdekking

Op het moment waarop ik via het ontwerpen van een geheel eigen aspectensysteem ontdekte dat de astrologie waarheid is dacht ik in jeugdige overmoed: "Je hebt de grootste ontdekking van de eeuw gedaan...". Ik denk ik er altijd nog zo over, want het ontdekken van de grondwetten die ons bestaan beheersen is de meest revolutionaire onrtdekking die een mens kan doen, maar ik ben wat nuchterder geworden, wijzer in die zin, dat ik begrepen heb dat moralistische collectivisten alles willen ontdekken behalve de wetenschappelijke waarheid. Daarom vecht ik als een leeuw om het wetenschappelijke vrijheidsdenken in ere te herstellen.

Vandalisme: Mars & Pluto

Het plaatje hierboven laat een aantal negatieve progressieaspecten zien die werkzaam waren op het moment waarop vandalen mijn fiets sloopten: het zadel en de trappers werden er domweg afgehaald, zodat ik met een nutteloos stalen karkas een trieste tocht naar de fietsenmaker kon maken... Opvallend is dat een groot aantal negatieve Mars- en Plutoaspecten zich herhalen, een indirect bewijs voor de stelling dat Mars en Pluto vandalisme (de dieven) en agressie (mijn ziedende woede die ontstond toen ik de diefstal ontdekte) in het leven roepen.
Die kennis leidt tot relativering, ontkenning van het morele dorp - en uiteindelijk tot de schepping van de werkelijk vrije wetenschappelijke mens, de mens die geld en macht veracht, omdat hij beseft dat machtsdenken - astrologisch gezien - primitief robotdenken is: Je steelt geld omdat je blinde krachten dient... (29-2-2004)


Baghdad Burning
Sunday, February 29, 2004
de zegetocht van de martelaars

Ashoura...
The tension in the air is almost electric. Everyone feels it. It is the beginning of the Islamic year or Muharam, the first month of the Hijri year...
This year, a new ritual has been added - the 'Latmiya'. This is done strictly by Shi'a - and not all Shi'a. Many moderate Shi'a frown upon the process of beating oneself with chains because the sight of it is just so terrible. E. and I watched from the rooftop a couple of days ago as a procession of about 50 black-clad men passed down the main road. It was frightening. They had beards, wore head-to-toe black, with the exception of a green bandanna or piece of cloth tied around the wrist and they held up green and black flags and banners and pictures of Imam Al-Hussein on a green background. They were beating their chests to a certain beat and chanting something incoherent. These processions were banned before and, quite frankly, I wish they could be confined to certain areas now. The sight of so much violence (even if it is towards oneself) is just a little bit unnerving.
On tv, we saw much bigger Latmiyas in the south- especially Karbala where Imam Al-Hussein is buried. The men hold chains and beat their backs with them, sometimes to the point where their clothes tear and their bodies are bloodied. I don't like the ritual. It doesn't feel sacred or religious and many Muslims consider it a wrong, since it is considered 'haram', or a sin, to disfigure the body. This year, Karbala is going to be especially crowded because, in addition to Iraqis, there are going to be thousands and thousands of Iranians who have somehow gotten into Iraq.
Ashoura, or the tenth day of Muharam, is in a couple of days and everyone is really worried about what might happen on this day. Dozens of buildings all over Baghdad are shrouded in black cloth. It is a depressing and sobering sight. E. was in Baghdad University a few days ago and he says that someone draped black cloth all over the buildings there and even over the department balconies. There were even signs offering 'Latmiya' lessons and some of the more religiously bent Shi'a have given orders to the department cafeterias that there will be no music allowed and the only stuff they can play are taped 'qirrayas'. (Bron)


Ayatollah Khomeini & Martelaarschap

He (Imam Hussein (AS)) has saved Islam to this day. The Prophet (SAW) has said: "I am from Hussein", meaning that the sacrifice of lives by Imam Hussein (AS) has preserved the religion of Islam and, we, too, must protect it. These youthful people are not attentive enough. Surely, there is a group who are injected with the idea that there should be no mourning for the martyrdom of Imam Hussein (AS). This is because lamentation for the martyrs of Ashura moves the people to such an extent that they get ready for anything. When people observe that Imam Hussein's (AS) children were cut to pieces, it becomes easy for them to sacrifice their lives. And, the feeling of welcoming martyrdom made our nation advance the cause. This is the meaning, the message that the Ashura event at Karbala has conveyed to all directions and to all nations making them wish martyrdom for themselves, a martyrdom like that of Imam Hussein (AS).

These lamentations have preserved the Master of Martyrs; His ideology has been preserved by the cries of mourning and by tears shed, by these passion plays, elegies and breast-beatings. If instead of these actions, some saints would stay at home, confined to a room in which they would do nothing but recite Ashura prayers and use rosary beads, nothing would have survived. It requires clamour, every school of thought or ideology demands clamour. No ideology can be saved and maintained unless tears are shed for it and breasts are beaten. The antagonists merely do not understand, they are like children; they do not know the role of the clergy and of those who preach in the pulpits of Islam. You, too, may not know it. This is a role that has kept Islam alive. It is a rose that has been kept in full bloom by irrigation with tears. It is these recitations of pains and anguish (suffered by the martyrs on Ashura) that has kept alive the ideology of the Master of Martyrs. If someone near to one of us is slain, we cry and mourn and raise black banners; we weep, shed tears and hold mourning sessions. Our passion plays, recitation of elegies and bemoaning from pulpits and at meetings, are just cries to revive the ideology of the Master of Martyrs. These cries and lamentations are the things that have kept us alive and have advanced the movement that could not take one step forward it there was no Master of Martyrs. The Master of Martyrs is present everywhere - "All lands are Karbala!"; all pulpits are thresholds of Imam Hussein (AS); all altars belong to the Master of Martyrs.

Imam Hussein (AS) saved Islam by his blood, should we remain silent while he sacrificed so much to perpetuate the true Islam? We must cry and mourn everyday; we should climb up the pulpit everyday to preserve the movement and the ideology, these moves owe the Master of Martyrs a great deal! (www.jafariyanews.com)


Saddam: vijand van martelaarsfilosofie

Een van de eerste 'vrije' daden die de Sjiieten stelden, nadat het Engels-Amerikaanse leger Irak had 'bevrijd', was het organiseren van een massale martelaarsaanbiddingsmanifestatie. Tienduizenden sjiieten trokken huilend en schreeuwend (zonder geschreeuw en passie kan er geen echte Islam bestaan - stelt Khomeini) op naar de heilige steden en terwijl de Amerikanen vol trots toekeken zat ik als nuchter, volstrekt niet in martelaarschap ge nteresseerd (Saturnaal), toeschouwer voor de televisiebuis mijn afgrijzen te uiten op een wijze die je bijna 'Khomeiniaans geschreeuw' zou kunnen noemen - gewoon - omdat ik uit bittere ervaring weet dat nuchtere, verstandige mensen altijd gruwelijk moeten lijden in een wereld van gepassioneerde (Plutonische) schreeuwers...

Saddam Hussein, een man die (voordat hij door Israel en Amerika werd geradicaliseerd) het liefst een machtige Zonnekoning zou willen zijn, stralend zetelend op een grote gouden troon, was geen voorstander van dat massale, collectieve geschreeuw - en hij verbood dergelijke massabijeenkomsten. Geschreeuw en gehuil voeden alleen maar wilde, dierlijke instictieve verzetsmechanismen in de mens en stimuleren de wil om blindelings alles wat voor je voeten komt plat te walsen, hetgeen door de overheid van Irak dus niet kan worden toegestaan - zo luidde zijn filosofie, die - eerlijk is eerlijk - voor een groot deel voortvloeide uit een drang tot zelfbehoud, omdat hij heel goed wist dat een aan blinde emoties overgeleverde volksmassa die heilig gelooft in het martelaarschap domweg niet in toom te houden valt.


Zie ook: Bidt Altijd Trouw Tot Uw Schepper

Uri Avnery - 28.2.04
Slecht Recht & Goede Hysterie

In The Hague, the proceedings of the International Court of Justice on the Separation Wall have started. Sharon's people understand that they have no chance of winning and have decided, therefore, to boycott the session. Instead of arguing their case before the court, they decided to organize a street event, in the spirit of the classic Israeli maxim: "If your case is weak, raise your voice!"
In Israel the media enlisted as one man in the service of the brain-washing. All TV networks, all radio stations, all newspapers, without exception, took part in this national effort. From early morning to late at night, all TV and radio stations broadcast continuous coverage from The Hague and created the impression that the whole world was glued to the Israeli street spectacle.
The court proceedings themselves were presented as unimportant, a miserable little show of Arabs and other anti-Semites. The Israeli demonstration was turned into a world-shaking event. A bombed-out bus appeared on the screen of all Israeli channels many dozens of times, as did the victims' families. Again and again and again...
The day after the first court session, the Israeli Deputy Minister of Defense, Ze'ev Boim, declared in the Knesset that all Muslims are murderers from birth, that it is in their genes. And a personal friend of Ariel Sharon disclosed on TV: "Arik has told me that he is deeply worried about the rise of Christian anti-Semitism. For example in Mel Gibson's movie 'The Passion of the Christ'. And now, a large part of the Muslim world is also infected by anti-Semitism." (Gush Shalom)

De Wet als Sadistisch Anti-Recht-beginsel

Waarden en normen beginnen daar waar mensen bereid zijn het rechtsgevoel in mensen te ontwikkelen en te versterken. Dat proces - zo weet iedereen - kan alleen in gang gehouden worden wanneer er overheidssystemen in het leven worden geroepen die het goede voorbeeld geven. Met andere woorden: het is de taak van overheden het belang van het recht te benadrukken, om zodoende uit te kunnen groeien tot gezagsinstanties, die op een natuurlijke, vanzelfsprekende wijze gerespecteerd worden, zonder dat agressieve meedogenloze militaire politiemachten de orde hoeven te handhaven.
Uitgaande van die definitie moet het Zionisme gezien worden als een rechteloos anti-overheidssysteem, omdat het vanaf het eerste begin zichzelf tot taak stelde de omgeving te laten zien dat rechtsgevoel onzinnig is, omdat het recht de vijand is van het zionistische verlangen andere mensen hun eigendommen af te pakken.
Dat conflict tussen het rechteloze verlangen dieven te zijn en de noodzaak deel uit te maken van een beschaafde wereld die rechtssystemen ontwikkelt heeft ertoe geleid dat we momenteel in een wereld leven waarin de machtigste landen van de wereld op een volstrekt schizofrene wijze omgaan met een zaak die ze levensbelangrijk zouden moeten vinden: Het Internationale Recht.
Een vreedzame wereld kan alleen daar ontstaan waar recht de basis is van het bestaan. Niet de Wet, zoals theocraten het ons willen doen geloven, want 'de wet' is niks anders dan een dor formulier, een in steen gehakt regelboekje, dat alleen dan zinvol is wanneer ze verwijst naar de wil van mensen rechtvaardig te zijn - concreet gesteld: De Verklaring van de Rechten van de Mens.
Veel mensen begrijpen niet dat wetten niet per definitie rechtvaardig zijn. Ze weigeren in te zien dat de wet de ontkenning kan zijn van de Verklaring van de Rechten van de Mens, zodat die vergoddelijkte - autonoom geworden - wet in feite een product is van wreedheid, sadisme, wraakzucht en het domme infantiele verlangen andere mensen - de vijanden van de wet - te straffen: "Ik geef u de wet, zodat u doodgesard kunt worden...."


The Law is the Leader

The cleric Hadi al-Mudarrisi gave a sermon on the occasion of the eighth day of Muharram (a holy mourning period for Shiites) at the shrine of Kazimiyah (a suburb of Baghdad) in which he called for "denying any opportunity to enemies that try to impose an unelected government that is contrary to Islamic law in Iraq." Ominously, he demanded "the defense of the truth even if it requires the shedding of blood." He told the crowd not to accept any political plan in which the masses do not participate. "The law is the leader, the leader is not the law," he said, in a reference to the despotism of the Baath regime. (Juan Cole, 29-2-04)

...christus heeft ons verlost van de vloek van de wet...

Dat de (revolutionaire) sjiieten domme principeloze gewelddadige mensen zijn weten we. Ze zijn de Roomsen binnen de Islamkerk ('de priester = god') en dat betekent dat het recht dood wordt verklaard. Het recht hangt aan het kruis en het mag daar ook nooit meer van af komen, omdat het recht er is om de wet te dienen.
Alles wat rechtvaardig is wordt afgeslacht in dienst van de wet, dat is de moraal van de dienaar van de blinde, autonoom geworden wet. Die wet wordt daarom ook 'rooms', 'joods' of 'islamitisch' genoemd, waarmee wordt aangetoond dat er geen sprake is van onafhankelijkheid,onpartijdigheid of eerlijkheid, allemaal zaken die horen bij het recht.
Dat de Sji-iten met hun Ezra-istische wetaanbidding desondanks wachten op de komst van een rechtvaardige Mahdi moet dan ook gezien worden als een trieste, wrange grap: 'A sick joke'.
Amerika -zo zou je als rechtvaardig mens kunnen stellen - heeft het verkeerde land aangevallen. Als er dan toch met alle geweld gemoord en geroofd moest worden, had dan Iran maar aangevallen. Dan zouden we nu niet met al die waanzinnige, aan de versteende wet verslaafde Ayatollahs opgescheept zitten en dan hadden we in ieder geval kunnen stellen dat ons agressieve gedrag toch maar in dienst heeft gestaan van het verlangen het recht boven de waanzin van het bevooroordeelde (=rechteloze) wetsdenken te plaatsen...

De uitspraak 'the law is the leader, the leader is not the law' is doodgewone onzin. Binnen de tirannieke denkwereld van de Revolutionaire Sjia (de wereld van de hogepriester Ezra) vallen de begrippen leider en wet samen. De wet is dictatuur en de wetsdienaar is een dictator. Het is daarom onzin om te spreken over een 'bevrijd Irak'. Werkelijke bevrijding is altijd vernietiging van de versteende wet.... (Zwolle 1-3-2004)

Nazmiye Oral & de Waarheid

In een multiculturele wereld kan het zoeken naar waarheid de meest merkwaardige situaties in het leven roepen, gebeurtenissen die weliswaar 'waar' zijn, tot stand gekomen vanuit de wil objectief-wetenschappelijke kennis te vergaren, maar die desondanks door veel mensen als 'vreemd', 'afwijkend' of misschien wel 'ziekelijk' zullen worden omschreven, omdat het nu eenmaal zo is dat het aantal mensen dat de wereld, op een objectief-wetenschappelijke wijze wil bekijken uitermate gering is.
De twee fotootjes die hier staan afgebeeld kunnen daar het bewijs voor zijn. Zij zijn namelijk het product van een zoektocht die ik in gang heb gezet door de Turkse achternaam van Volkskrantcolumniste 'Nazmiye Oral' in te voeren in de zoekbox van het zoekprogramma ALTAVISTA.
Het is een daad die je regelmatig verricht. Je wilt informatie over een persoon hebben en je plaatst daarom zijn naam in het zoekvenstertje van een zoekprogramma. Niets aan de hand. Totdat er iemand opduikt met een naam die in een multiculturele wereld meerdere betekenissen blijkt te hebben. Dan plaatst een ogenschijnlijk keurige en fatsoenlijke Turkse achternaam je zo heel ineens in een duistere wereld van mannen en vrouwen die het woordje 'oral' niet gebruiken als achternaam, maar als voorvoegsels voor een bezigheid die in het Nederlands 'bevrediging ' wordt genoemd. Orale bevrediging dus...

Maar hoe duister die werkelijkheid ook mag zijn, het is de waarheid (!) en die waarheid verberg ik niet, omdat Nazmiye Oral in de Volkskrant van vandaag een artikel heeft gepubliceerd dat de welhaast uitdagende titel draagt: Geen groter goed dan de waarheid.
Als consequente waarheidzoeker die in het verleden voortdurend overhoop heeft gelegen met de Volkskrant, niet alleen de redactie maar ook (en met name) de advertentieafdeling, die elke advertentie waarin een als 'vies' aangemerkt woordje werd geplaatst afwees, kijk ik er vol ongeloof naar...
Welke waarheid zoekt de Volkskrant? De waarheid van de neo-Zionist Ariel Sharon, die door Theo van Gogh ooit de eeuwige antisemiet - tot goeroe van de vrijheid is uitgeroepen, de waarheid van de Paus van Rome, die als homohater miljoenen dollars betaalt aan jongetjes die door katholieke priesters onzedelijk zouden zijn betast, de waarheid van Tony Blair, die Internationaal Recht geen recht vindt wanneer dat recht zijn morele goedheid ontkent, of de waarheid van Khomeini, die zo heel ineens via het goed verklaren van de Revolutionaire Shia onze vriend geworden is ?
Ik weet het niet. Mijn waarheidsliefde heeft me vervreemd van de merkwaardige waarheidswereld waarin alle anderen leven. Want de mensen gooien elkaar dood met het woordje waarheid, en nog nooit in de geschiedenis van de mensheid is er zo hard en veelvuldig gelogen als de afgelopen jaren
Waaruit je rustig mag afleiden dat de wereld van de gemiddelde mens niet gebouwd is op waarheid, maar op leugen.
Het is daarom een beetje onzinnig om te stellen dat er geen groter goed is dan de waarheid . Het is domweg niet waar. Omdat we in een wereld leven waarin de moraal gezien wordt als het grootste goed, zodat elke rare man of vrouw die waarheidlievend is aan de kant wordt geschoven, met om zijn hals een van een stevig koord voorzien bordje waarop maar een enkel simpel woordje geschreven staat: GEK.
Wanneer Nazmiye Oral werkelijk zou menen wat ze zegt, dan zou ze wereld van de normale mensen verlaten en op zoek gaan naar gekken : mensen die afgewezen zijn door de normalen , omdat normaal zijn altijd betekent dat je kiest voor de leugen.
Gekken worden zelden ge erd door luitjes die op een kleinburgerlijke wijze moralist willen zijn. De Partij van de Arbeid, bijvoorbeeld, is altijd een moralistische partij geweest waarin geen plaats was voor een gek .
Ja, ze hebben de dochter van Joop den Uyl een ereplaatsje gegeven, maar die is toch niet gek ? Welnee, die is gruwelijk, weerzinwekkend normaal en wee je gebeente als je haar gek durft te noemen, want waar in een wereld van waarheidlievende mensen het woordje gek een eretitel is, daar is datzelfde woordje in Partij van de Arbeid kringen een scheldwoord.
'Ik , zegt Wouter Bos, voorman de PvdA altijd, ben niet gek En daarmee heeft hij in de ogen van de waarheidlievenden zijn doodvonnis getekend.
Je moet namelijk een gezonde portie gekheid met je meedragen wil je iets betekenen in het rijk der waarheid. Ooit kende de VVD een aantal prominente gekken, zonderlingen, die weliswaar op een tamelijk reactionaire wijze rechts waren, maar tegelijkertijd zo excentriek en idioot, dat je op een wat vertederde wijze het woordje gek aan ze toekende, vertedering die tot stand komt omdat een waarheidlievend mens elke man of vrouw die zich openlijk manifesteert als een getikt tiep aanbiddelijk vindt.
Moralistisch Nederland heeft nooit de getikte mens bewonderd. Nooit liep er eens iemand rond in politiek of artistiek Holland die je als waarheidszoeker liefdevol in je armen zou willen sluiten. De enige getikte schrijver was Gerard Reve, maar die ging al snel in de katholieke kerk zitten en ja wie eenmaal als gek in de collectivistenkerk heeft plaatsgenomen, die heeft zijn gekkenstatus verloren, want elke gek die in de collectivistenkerk zit is per definitie normaal, en dan heb je het recht om als getikt tiep door het leven te mogen gaan verloren.
Ikzelf zit nooit in de collectivistenkerk. Ik heb mijn eigen kerk, waarin ik mijn eigen Jezus ben, en hoewel ik veel moeite doe mijzelf als Jezusfiguur aan het Hollandse volk te slijten zie 'de ketterse kathedraal' - lukt het allemaal nog niet zo best, en dat komt dus niet omdat de mensen de mening zijn toegedaan dat er geen groter goed is dan de waarheid, maar omdat de mensen alleen diegenen willen bewonderen die hun leugenachtige gedrag normaal willen verklaren door te kiezen voor een collectivistische moraal, die de waarheid neerlegt bij de gekkenafwijzende massamens.

Zie ook: Ferdinand Domela Nieuwenhuis,
en: Horoscoop van Ebru Umar

Marc Dutroux, de pedofiel die geen pedofiel is

In Belgie is het proces gestart tegen Marc Dutroux, een man die gezien werd en wordt als 'de grote, monsterlijke pedofiel', die het symbool moet zijn van al het kwaad dat 'de vreemde buitenstaanders' het door de ouders als persoonlijk bezit ervaren kind aan zouden willen doen (een vorm van vreemdelingen- of ketterhaat die door weinigen als zodanig zal worden aangemerkt...).
Opmerkelijk feit was de openbaarmaking van een rapport waarin psychiaters op een onomwonden wijze stellen dat Dutroux nooit een pedofiel is geweest. Het kenmerk van pedofielen is dat ze zich alleen aangetrokken voelen tot jonge kinderen, hetgeen betekent dat zodra een kind de grens van vijftien, zestien jaar heeft overschreden het lustverlangen verdwijnt. Dutroux echter heeft ook relaties gehad met volwassen vrouwen (waarvan sommige negatief-pervers van aard waren: verkrachting), hetgeen (zo stellen de psychiaters) er op wijst dat niet de leeftijd van het slachtoffer, maar de dwingende onderwerpingsdaad lustgevoelens opriep.
Als kenmerkende eigenschappen van Dutroux worden genoemd: dwingelandij, jaloezie en egoisme, eigenschappen die door de astrologie worden toegekend aan het teken Schorpioen.
Wie de horoscoop bekijkt van Dutroux ontdekt dat hij een uitgesproken Schorpioen-type is (Zon en Ascendant in Schorpioen en de planeet Pluto, heerser van het teken Schorpioen, dominant geplaatst in de horoscoop). De bazigheid wordt versterkt door dominante plaatsing van de bazige Zon en de autoritaire Saturnus in de horoscoop. Negatieve Venus-aspecten (met Mars en Saturnus) wijzen op een gecompliceerd liefdesleven, waarin geweld (Mars) en kilheid (Saturnus) een normale ontwikkeling van het sterke driftleven (Schorpioen) verstoren. (2-3-2004)

De horoscoop van Marc Dutroux


Jan Blokker Eredoctor

De astroloog ziet in elk mens de persoonlijke eigenaardigheden. Hij veralgemeent ook, maar niet op grond van moralistische anti-intellectuele argumenten. (zie horoscoop Dutroux)

De Universiteit van Groningen, lees ik op pagina twee van de Volkskrant (de pagina waarop de VK-redactie aanvankelijk Blokker's column wilde plaatsen, een daad die als zijnde 'oneervol' werd afgewezen, zodat Jan Blokker nu op pagina drie staat = eer!), wil Jan Blokker 'eren', door hem, op grond van toegedichte 'wetenschappelijke kwaliteiten' een 'eredoctoraat te geven.
Nou, dat is natuurlijk niet niks voor iemand die astrologisch gezien sterk be nvloed wordt door het naar eer en status smachtende teken Leeuw.
Jan Blokker was in een ver verleden een tijd lang adjunct-hoofdredacteur van de Volkskrant, heeft ook een jaar of zo gedurende een enkele dag in de week de rol van 'Bijzonder Hoogleraar' mogen spelen en zal dan nu eredoctor worden, een gratis verstrekt diploma waarvoor je niks hoeft te doen, omdat het als columnist nu eenmaal je beroep is stukjes te schrijven.
Ik ben geen Leeuw-tiep, ben - integendeel - een nuchter persoontje dat sterk be nvloed wordt door het calvinistische teken Steenbok, hetgeen betekent dat alle ijdeltuiten en eerzoekers in mij een hatelijk vijandig object zien - een vernietiger van de 'hoge' waarden (eer, status en opschepperig machtsvertoon) waar de Leeuw voor staat.
Gelukkig hebben Steenbokken, hoe gevoelig ze verder ook mogen zijn, wat betreft de machtsverlangens van Leeuwen en andere ijdeltuiten een dikke betonnen plaat voor het hoofd. Ze hebben, om het eens Saturnaal (rechtlijnig calvinistisch) uit te drukken, maling aan zinloos vertoon, hetgeen echter niet wil zeggen dat ze een ander dat zinloze vertoon niet gunnen, hetgeen mag blijken uit de kleine filosofische zinsnede die boven dit anti-Leeuw artikeltje is geplaatst: "De astroloog ziet in elk mens de persoonlijke eigenaardigheden...
De zich 'wetenschappers' noemende luitjes die op een volstrekt antiwetenschappelijke wijze lintjes uitdelen (niet beseffende dat een lintje een moreel symbool is dat aan dient te geven dat de ontvanger van het ereobject zich 'goed gedragen heeft...) zijn niet zo tolerant als de astrologische wetenschapper die naar individualisering streeft. De volgende zin in het VK-bericht zegt wat dat betreft genoeg:

"Volgens emeritushoogleraar (een vent die met pensioen is, een zeer rijke AOW-er dus) psychologie (antiwetenschap die het onafhankelijke individu niet erkent) en erepromotor (vent die wetenschap onderwerpt aan de moraal ) Wim Hofstee heeft Blokkers kritiek heilzaam gewerkt (een begrip dat verwijst naar willen helen - een praktijk die onze overheid kwakzalverij noemt, aangezien de therapeut in dit geval een niet geschoolde kracht zonder diploma is .)
Hofstee beschouwt hem (Jan Blokker) als een bondgenoot van de universitair docent die probeert de mystiek uit de hoofden van de eerstejaars te wassen" (bondgenoot wil zeggen: vriend van de macht, terwijl Blokker juist een luis in de pels van de macht wil zijn ).


zon in huis 1: eer - ascendant in tweeling: doctor

Met dat zinnetje heeft de wetenschappelijke ex-hoogleraar precies aangegeven wat er mis is met de psychologie, een zweverige alfawetenschap die door Jan Blokker nooit serieus genomen werd, hetgeen ik ook heel terecht vindt, omdat de psycholoog de onafhankelijke enkeling niet kent, hem zelfs haat en hem domweg neerzet als een vernederingsobject dat gehersenspoeld dient te worden, waar men stelt dat de mystiek uit de hoofden gewassen dient te worden...
Ik verafschuw mensen die anderen willen hersenspoelen en ze geen eigen individualiteit gunnen. Dat is precies de reden waarom ik dit antianarchistische landje haat. Omdat je als enkeling alleen maar te maken krijgt met sadisten die al je eigenheid weg willen wassen uit je hoofd - de meest gruwelijke sadistische daad die denkbaar is.
Een astroloog (die de astrologie op een wetenschappelijke wijze benadert) zal zo n sadistische daad nooit stellen. Hij kijkt naar mijn horoscoop en hij ziet de planeet van de mystiek - Neptunus - op een dominante plaats staan (huis 1). Daaruit trekt hij de nuchtere conclusie dat je zo iemand (ik dus) nooit de mystiek af mag nemen, omdat je hem daarmee geestelijke schade toebrengt. Het gaat er niet om een mens te hersenspoelen, het gaat er om hem in staat te stellen zijn persoonlijke kwaliteiten te ontplooien en te ontwikkelen.
Maar in Holland wordt niks ontwikkeld. Daar aanbidden we de robotmens die ontdaan wordt van elk verlangen naar gevoel en mystiek en we geven er eerbewijzen aan zich wetenschapper noemende kwakzalvers, die machteloze mensen willen hersenspoelen, zonder zich daarbij te realiseren dat een ander die niet tot de wereld van de machthebbers behoort ook zo zijn rechten heeft... (2-3-2004)

Mijn horoscoop

Once taboo, erotic ceramics a link to ancient Peru
By RICK VECCHIO - Associated Press

LIMA - Nearly 40 years ago, historian Maximo Terrazos descended narrow stairs into a tomb-like chamber where, he says, he experienced a sexual awakening of sorts. Then a 20-year-old university student, he was escorted along with his classmates to a subterranean room marked 'Private' in Peru's Museum of Archaeology, Anthropology and History to see huacos er ticos for the first time.
Before them were explicit ceramic depictions of sexual acts crafted more than 1,500 years earlier by the Moche, a highly organized, class-based society that dominated Peru's northern coast for 800 years until about 800 A.D.
For decades, the huacos er ticos, or erotic ceramics, were locked away from the public, accessible only to an elite group of Peruvian social scientists. Occasionally and reluctantly they were made available to select foreign researchers from the United States and Europe.
"You couldn't talk about them because they were considered huacos pornogr ficos", Terrazos said. "They were known as huacos prohibidos because of the taboo imposed by the Christian religion that men have sex only for procreation and that women do not experience sexual pleasure." In Spanish colonial Peru, huacos er ticos, like most indigenous icons, were smashed, Terrazos said. In the 1570s, Viceroy Francisco de Toledo and his clerical advisors were obsessed with eliminating sodomy, masturbation and a common social practice that the Quechua-speaking populace referred to in terms that translate roughly as 'trial marriage'.
Toledo and the priests were aghast to find that not only was homosexuality accepted in several regions of the country but that the indigenous population also placed no particular importance on female chastity and made no prohibition against premarital sex. (Miami Herald 29-2-2004)

Sexuele openheid & Stiekem sadisme

Hoewel alle beschaafde volkeren (beschaafd wil zeggen: niet besmet met het kleinburgerlijke normaliteitvirus dat bij een negatief-Saturnale godsdienstbeleving thuishoort) op een vrije, ongedwongen wijze omgingen met zaken die 'het seksuele leven' van de mens betreffen, worden in het christelijke Amerika van George W. Bush nog altijd hoge cultuur en erotiek zorgvuldig van elkaar gescheiden gehouden. Men aanbidt een religieus-ideologische moraal die eist dat een mens een hoog wezen is en daarom wordt het lagere opgesloten in een getto, waar de mens of dier moet zijn, of een stiekeme, verkrampte en verknipte huichelaar.
De verkramping en de huichelarij van een verstikt, hypocriet religieus milieu heb ik in het jaar 1966 ontmoet tijdens de ontgroeningsweken van de katholieke studentenvereniging VERITAS (waarheid), waar ik als keurig, beschaafd katholiek jongetje geconfronteerd werd met zeer brute, obscene en perverse vormen van sexuele openhartigheid, zo ruig en meedogenloos, dat ik - nadat uiteindelijk mijn kleren me van het lijf waren gerukt - een zenuwaanval kreeg die ertoe leidde dat ik vier weken na mijn aankomst in Utrecht niet in een nieuwe hogere intellectuele wereld opsteeg, maar afdaalde in de duistere kwakzalverswereld van 'meneer de psycholoog', die - dat zal ik me mijn leven lang blijven herinneren - de allereerste gespreksessie begon met de vraag: "Masturbeer jij wel...?"
Een uiterst grappige vraag natuurlijk, masturbeer jij wel? , die aan veel meer mensen voorgelegd zou moeten worden, en ik wil dat dan ook graag doen, juist ook omdat de psycholoog Wim Hofstee op zo een felle wijze zijn vak verdedigt en ons oproept toch vooral de zeikerige watjes die zo maar op een vage wijze wat aan zitten te zwammen aan de kant te zetten.

Masturberen we wel genoeg, dames en heren? Stoppen de dames regelmatig de vingers in hun vagina en halen de heren wel vaak genoeg de pik uit de broek?

Ja want als meneer de psycholoog die vraag mag stellen, waarom zouden de slachtoffers van als normaal omschreven agressie die vraag dan niet mogen stellen?
Niet de daders, de huichelaars die een gevoelig, intelligent mens het medische circuit inwerkten zitten op de stoel van de beklaagde. Nee, de slachtoffers van het lompe hypocrietengeweld mogen op het strafbankje plaatsnemen en moeten uitleggen waarom zij niet bestand zijn tegen de agressie van een stel agressieve rotzakken
Ik heb nooit veel aandacht besteed aan de ervaring die ik hier op zo een hoogstaande psychologische wijze veralgemeen, want ik ben er een die al snel zegt: "Laat het verleden maar rusten, bouw aan de toekomst , maar wanneer psychologen nu keihard gaan beweren dat de grenzenopheffende, schizofrenie bestrijdende mystiek geen bestaansrecht heeft in hun laffe leugenwereld, die in dienst staat van de huichelaars, dan licht ik toch echt de deksel van de stinkende leugenpot en dan toon ik het hypocriete sadistengezicht van principeloze huichelaars die een slachtoffer van zinloos geweld confronteren met de krankzinnige vraag of hij wel masturbeert...

Wat heeft de lul van een slachtoffer te maken met de schijnheiligheid van een horde sadisten? Waarom zitten de sadistische huichelaars hoog op de toon en waarom zit het slachtoffer in de beklaagdenbank?
Seksualiteit is nooit een probleem voor me geweest. Wat wel een probleem was en nog altijd is dat was de sfeer van schijnheiligheid, stiekeme geniepigheid en de wil de eigen lusten te bevredigen ten koste van anderen, die ogenschijnlijk goede en idealistische mensen rondom mij opbouwden.
Wie gefrustreerd is, sadistisch en pervers probeert zijn ziekte niet te genezen, nee, hij roept situaties in het leven waarin hij op een stiekeme, geniepige wijze geestesziek kan zijn, op zo n manier dat onschuldige anderen tot beklaagden kunnen worden uitgeroepen.
Wat de onschuldig veroordeelde ook doet en zegt, het maakt allemaal niets uit. Altijd zit daar meneer de psycholoog met een schijnheilig gezicht achter zijn grote rechtertafel, die met een grote scheepstoeter voor de mond de slachtoffers toeschreeuwt: Hallo mensen, masturberen jullie wel ?

En ja, omdat ik diep in mijn hart - een verschrikkelijke goedzak ben, daarom heb ik heel gehoorzaam en gedienstig (de zaak van de psychologie gaat mij zeer aan het hart..) een boekje geschreven dat ik de fijnzinnige psychologische titel De Gouden Falllus heb meegegeven. De grote vraag is of de psycholoog Wim Hofstee er de lezer van wil zijn...


Zie ook: De vloek van de republikeinen

Geheime krachten, onderbroeken & allochtonen

"We know that Tony Blair wears underpants because we saw him flashing his Calvin Klein band above his trousers when he was campaigning for the election. Quite what that did for CK underwear I am not sure, but it has probably killed the trend for wearing low slung jeans to make sure people appreciate how much you spend on the underpants.
A few guys I know have stopped wearing underpants, a few never did. They claim that the head of a circumcised penis gets toughened by coming into contact with underpants all day everyday, without the protection of a foreskin. Quite what it does coming into contact with denims everyday I don t know, but they claim that by binning their underpants they re more sensitive.
Some guys have gone as far as saying that underpants are a straitjacket of oppression . They claim there is nothing like feeling a balmy summer breeze winging its way up your baggy skating shorts. Now this, I think, is taking the whole holistic living thing that hedonistic gays adopt..." (Gay Fashion)

Draagt een Ayatollah een onderbroek? Dat is een vraag die de allochtone en autochtone hotemetoten die in het kader van het door de Nederlandse overheid aangezwengelde normen en waarden debat momenteel als giftige zwammen en paddestoelen oprijzen uit de drassige Hollandse moerasbodem zelden stellen.
Aangezien ik geen vals-moralistische totebel ben, er als anarchist ook helemaal niet bij mag horen en verder walg van het gezwam over 'zielige allochtonen', stel ik die vraag wel. Dat is waarschijnlijk niet correct, maar daar maak ik me eerlijk gezegd niet druk over, gezien het feit dat we in een wereld leven waarin de MACHT tot 'recht' is uitgeroepen, zodat elke principi le discussie over normen en waarden in feite een volstrekt zinloos gebeuren is.
Alleen al die tweedeling 'allochtonen - autochtonen', die van je eist dat je in een gewoon mens een vertegenwoordiger van een soort gaat zien stuit me tegen de borst. In een betekenisvol waarden- en normendebat kan ik alleen maar uit gaan van mijn eigen omgeving, omdat waarden en normen primair in dienst staan (of behoren te staan) van het verlangen een leefbare omgeving te scheppen (cultuur = de wereld leefbaar maken), en dat betekent dat er binnen zo n morele wereld niet zoiets bestaat als 'de allochtonen'. Ik heb jarenlang oorlog gevoerd met 'allochtonen' die zich niet aan mij bekend maakten met behulp van hun huidskleur of hun hoofddoekjes, maar via de grote luidsprekerboxen die ordinaire blanke kapitalisten hen ter beschikking hadden gesteld. Met andere woorden: deze vreemdelingen (een autochtoon is iemand die vreemd is of wil zijn) spraken met de stem van de blanke, en die stem was - om het op zijn Winnetou's te zeggen - een donderstem, een stem met de vleugels van het razende vuur en de troebele dampen der giftige moerassen, die een eerlijke, onschuldige roodhuid benevelen en verwijderen van de Grote Geest die in alle mooie indianenverhalen op zo een vrome en vredige wijze boven de wateren zweeft.
"De stem van de blanke man ". Jongens, ik kan er boeken vol over schrijven, hetgeen ik echter niet zal doen, omdat een boek vol met knallende donderstemmen al snel gaat vervelen.
Godverdomme, vuile boerenlul, stinkende bosneuker, rot op, val dood, krijg een hartberoerte , het waren allemaal gedachten die de donderstem der blanken in mij opriep, hetgeen betekent dat een simpel luidsprekerboxje dat aan een reusachtige versterkingsbron is aangesloten al snel het verschil tussen wit en donker doet vervagen, zodat je inziet dat er alleen maar sociale mensen en asociale mensen zijn, waarbij de sociale mensen cultureel zijn (je een leefbare omgeving gunnen) terwijl de asociale mensen anticultureel zijn, d.w.z. de boel onleefbaar maken en zelfs zover gaan via blind geweld je een inrichting in te werken hetgeen mogelijk is, omdat asocialen altijd een betonnen muur rondom zichzelf opbouwen die elke intelligente (morele) be nvloeding onmogelijk maakt.

In de Volkskrant probeert Kader Abdolah (een zwartbesnorde schrijver van Iraanse afkomst) het beeld te scheppen van de onderdrukte allochtoon die trots moet zijn op zijn kleur, zijn geur, zijn afkomst en wat al niet meer voor zaken, waar ik als anarchistisch buitenbeentje van zeg dat je ze beter overboord kunt gooien, in dienst van het verlangen een bewuste enkeling te worden iemand die inziet dat elke binding aan zinloos uiterlijk vertoon onbeschaafd en derhalve asociaal is .
Dat is ook de reden waarom ik deze filosofische overwegingen begin met de vraag of een Ayatollah een onderbroek draagt.
Schrijvende allochtonen zoals Kader Abdolah stellen dergelijke vragen namelijk nooit. En dat is natuurlijk een teken aan de wand, want een onderbroek is iets heel persoonlijks, terwijl de kleur van een mens in feite helemaal niks over iemand zegt. Het feit dat ik blank ben schept geen enkele relatie met andere blanken, zoals 'mijn blanke broeder Simonis' ("Amen"), 'mijn blanke broeder Job Cohen' ("Peace") en 'mijn blanke zuster Wouter Bos' ("Slaap kindje slaap").
Zuster Bos - ik noem hem zo omdat alle homo s in hem een mogelijk vriendinnetje zagen ( jongen met lekker kontje', weet je wel) - zal zich nooit verlagen tot het onderbroekenniveau waar ik als anarchist helemaal niet vies van ben. Ik ben eigenlijk een echte socialist, ik sta dicht bij het volk, en juist daarom is niks wat volks is of volks wordt genoemd mij vreemd. En dat is nou precies de reden waarom veel luitjes die voor het volk zeggen te zijn niks met mij te maken willen hebben - helemaal al niet wanneer zij vroom en kuis zijn, want het schijnt zo te moeten wezen dat vrome, kuise mensen over alles praten en denken, behalve over de onderbroek en wat daar zoal bij hoort.
In mijn socialistische verhalenbundeltje 'Revolutie in het Gekkenhuis' (een boek dat de strijd wil aanbinden met de hotemetotencultuur van opscheppers, bluffers en andere gevaarlijke collectivisten) is een verhaaltje opgenomen met de verheffende titel 'Waar het uittrekken van een onderbroek al niet toe leiden kan'
O, het is een heerlijk thema, waar van alles over te denken en te zeggen valt, maar net als veel andere lekkere thema s, wordt zo iets gewoons, dat juist vanwege zijn vulgariteit uiterst belangrijk is, terzijde geschoven door de moralistische hotemetoten, die kleur en ras belangrijker schijnen te vinden dan een lekker bordje met gebraden stooflapjes en een onderboek die op een zodanige wijze om je lichaam hangt dat hij de betiteling 'plezierig in het dragen' verdient.
Calvin Klein-onderbroekendrager Tony Blair - volgens het wetboekje een 'oorlogsmisdadiger', maar verder een man die heel aardig is, zoals de meeste misdadigers heel aardig zijn wanneer ze geen misdaden plegen - wordt vandaag in het nieuws gebracht door de Volkskrant (8-3-2004).
De man schijnt een adviseuse te hebben (Carole Caplin) die volgens Volkskrant correspondent Peter de Waard ( zoals de Waard is vertrouwt hij zijn gasten ) een soortement Engelse Greet Hofman is, een zich met spirituele zaken bezig houdende vrouw die ooit de beschermengel was van Koningin Juliana.
"Caplin", zo lees ik, "zou (samen met Tony dus) een New Age sessie met geheime krachten hebben gehouden..."
Nou, daar keek ik als New Age filosoof toch echt even flink van op, want ik weet natuurlijk wel dat er allerlei soorten krachten zijn, maar 'geheime krachten', daar had ik nog nooit van gehoord.
Ik hou zelden New Age sessies , weet niet eens wat het is, want individualistisch New Age denken heeft niks te maken met veredelde Voodoopraktijken, waarbij zweterige donkere mannen uit klei poppetjes gaan vormen, die ze vervolgens gaan bewerken met naalden en andere enge voorwerpen, in de hoop dat de persoon die met behulp van de natte klei is afgebeeld wordt opgezadeld met de meest verschrikkelijke en kwaadaardige ziekten
Voodoopraktijken bestaan natuurlijk wel. Tony Blair is er met zijn MACHT=RECHT-denken (moderne voodoo) het levende bewijs voor, maar die praktijken hebben met New Age denken helemaal niets te maken, maar wel alles met de kleinburgerlijke moraal, die toch echt - vanwege het feit dat die moraal door miljarden mensen verdedigd wordt - gevaarlijker is dan het antimoralistische New Age denken, waarvan Tony Blair juist niet een vertegenwoordiger is, ook al draagt hij dure moderne onderbroeken die zijn ontworpen door de Amerikaanse modekoning Calvin Klein...
Ik ben arm, draag onderbroeken die ik heb gekocht in armeluiszaken als de WIBRA en de HEMA (hoewel de HEMA op een zeer normloze wijze ook behoorlijk duur aan het worden is ) en daarom heb ik ook geen adviseurs nodig die mij via geheime New Age sessies duidelijk moeten maken welke onderbroeken ik moet kopen.
"Als ze maar betaalbaar zijn", is mijn broodnuchtere devies en dat bewijst dus dat ik een echte man van het volk ben en de socialistische Calvin Klein-ondergoed-drager Tony Blair niet.
Het schijnt mijn noodlot te zijn dat ik als man van het volk voortdurend in aanvaring kom met socialisten die doen alsof ze 'volks' zijn, terwijl ze dat helemaal niet zijn.
Welke socialist schrijft er ooit een serieus artikel over de onderbroeken van de Ayatollahs? Peter de Waard zal het een zorg zijn. Hij is een hotemetoot die in kleinburgerlijke moraal gelooft en daarom maakt hij alles wat zijn burgermansmoraal aan kan tasten belachelijk. Niet Tony Blair wordt namelijk aangevallen, terwijl Tony de vloer heeft aangeveegd met het internationale recht - maar het New Age denken, dat als een soort Raspoetiniaanse beweging arme, zielige, staatslieden zou misleiden en in het verderf storten...
Ik trek daarom mijn WIBRA onderboek eens hoog op en ga er goed voor zitten. Die Ayatollahs dus, zeg ik, die Tony en zijn linkse broeders aan de macht hebben gebracht - dragen die wel onderbroeken? Want je ziet ze nooit eens in gewone kledij, in een klein zwembroekje of een doorzichtig nachtgewaad, en wat ze 's nachts uitspoken in de slaapkamer weet je ook niet, laat staan dat je weet of ze berhaupt een penis hebben die via de juiste keuze van ondergoed in een goede staat gehouden dient te worden.
Homoseksuelen - dat bewonder ik in hen - houden zich juist wel met dit soort trivale vragen bezig en daarom ben ik de mening toegedaan dat een mens alleen maar een goede socialist kan zijn, wanneer hij zich bekeert tot het homo-dom. Jezelf distanti ren dus van de heteroseksuele machocultuur (die altijd in dienst staat van de Ayatollah!) en allemaal kiezen voor een beschaafde bi-status .
Wouter Bos en Jan Marijnissen zijn nog altijd de haantjes van de Nederlandse politiek: bazig en opgewonden,. veel neuken dus en kindertjes maken, rumoerig familieziek antihomodenken dus, waarin geen plaats is voor existenti le vragen over de waarde en betekenis van de onderbroek in het denken en voelen van de individuele mens.
Wanneer Ayatollahs wat trivialer - dus socialistischer - zouden worden, zou er helemaal geen oorlog zijn in het Midden-Oosten. Want het zijn altijd de giftige zwamneuzen die een intelligente beschouwing over de onderbroek 'minderwaardig' vinden die rotzooi aan het trappen zijn.
Net dus als mijn allochtone buurman die met de donderstem der blanken spreekt en in mij gevoelens oproept die elke benaming verdienen, behalve vaag, geheimzinnig New Age gezeur... (Zwolle 8-3-2004)