Daders & Slachtoffers

foto: CNN

In een interview met de openbare televisie verklaarde Sharon dat Arafat "de vijand van de hele vrije wereld is en dat hij een gevaar vormt voor de stabiliteit van de hele regio". Volgens Sharon is er geen compromis mogelijk. "De oorlog is ons opgelegd. De terreur wordt geleid door een man, Yasser Arafat", aldus de IsraŽlische premier. (De Standaard, 31-3-2002)

De oorlog is ons opgelegd

Nog altijd probeert Israel, via het inzetten van willoos gehoorzamende Amerikaanse politici die de totale ontkenning zijn van het begrip 'democratische vrijheid', zichzelf af te schilderen als het slachtoffer.
Dat inzien: de gruwelijke vervalsing van de werkelijkheid, die er op is gericht van een dader een slachtoffer te maken, kan ertoe leiden dat extremistische partijen gaan nadenken.
Zowel Sharon als Hamas voeren een beleid dat het verschil tussen dader en slachtoffer wegvaagt, hetgeen elke poging een rechtvaardige oplossing in het conflict te bereiken onmogelijk maakt, omdat recht nooit daar kan ontstaan waar leugenaars de waarheid weg proberen te moffelen achter een ideologisch schild van leugens, hypocrisie en doodgewone terreur. (Wim Duzijn, 30 maart 2002)

Israel Is Not A Victim

Israel is not a victim, although its own people fall victim to its ruthless leadersí malicious policies. Israel is not a victim, because it occupies a land of another nation, attempts to subdue them, kills their innocents and dubs those courageous men and women who fight the occupation as terrorists. Israel is not a victim because it defies international law and human rights. Itís a nation that has violated more international laws than any other. Israel is not a victim because it possesses the fourth largest army in the world.
Israel is an occupier, a cruel one. The same army that shot over 45,000 Palestinians since the beginning of the uprising 18 months ago are the same warmongers that blew up mosques and shelled the Bethlehem Church of the Nativity, leaving a beloved statue of the Virgin Mary destroyed, and thousands of Palestinian Christians (and Moslems for that matter) heartbroken.
I have read about many cruel colonizers in my life, but not so many as cruel as a nation that drives well-educated young men and women to blow themselves up, and then uses such tragedies as a pretext to inflict more atrocities, acts that lead to more suicide bombings, a viscous cycle that starts with the occupation and can never end without its destruction.

Ramzy Baroud, Editor-in-Chief, Palestine Chronicle, 31-3-2002


"We can avoid reality, but we cannot avoid the consequences of avoiding reality." Ayn Rand

George Bush is discovering, though not yet admitting it publicly, that Israel's idea of partnership is for the United States to do what it says while it refuses to adopt any suggestions we make. Look, here are the facts: Israeli Prime Minister Ariel Sharon said the day he took office that he would not negotiate a final settlement with the Palestinians. And during his entire time in office, he has refused to meet with Yasser Arafat and has engaged in a campaign to discredit Arafat and to break the spirit of the Palestinians. When the Saudi peace plan was proposed, he rejected it immediately. Israel, he said and still says, will never withdraw to the 1967 boundaries. Well, no withdrawal, no peace; no peace, no Arab cooperation with the U.S. scheme to overthrow Saddam.
We are in the beginning of payback time for our hypocritical policy of exempting Israel from every one of the ideals that we laboriously reach. Self-determination is a must for Albanians in Kosovo - not for Palestinians. Refugees have a right to return or receive compensation - but not Palestinian refugees. Countries must obey U.N. Security Council resolutions - but not Israel, which sits in defiance of more than 60. Countries that routinely violate human rights deserve sanctions - except Israel. Countries that assassinate political enemies are state sponsors of terrorism - but not Israel.
Countries must not use American-donated weapons for offensive purposes - except for Israel. People who commit war crimes must be put on trial - unless they are Israelis.
I could go on and on, for the sins against the Palestinians are practically endless. Americans are about to learn a basic truth enunciated by writer Ayn Rand: We can avoid reality, but we cannot avoid the consequences of avoiding reality.
Bush is on dangerous ground. He'd better kick the Israel-first cabal out of his administration and replace it with people whose only interest is in America's welfare. (Carley Reese, American journalist, Palestine Chronicle 31-3-22002)


Macht, Geld en Cultuur

Centraal thema in die literaire werken die de kwalificatie 'serieus' verdienen is de strijd van de eerlijke, eenzame mens tegen het gigantische bolwerk van opportunistische, aan de macht verslaafde leugenaars, die in de wereld de dienst willen uitmaken.
Het zijn altijd de leugenaars die beloond worden. Het zijn altijd de gekken die het gezonde verstand mogen ondermijnen. En nooit wint de intelligente mens die de waarheid vertelt.
Hoewel we dat allemaal weten trekken we ons van de serieuze boodschap van serieuze auteurs nooit iets aan. Serieus is leuk voor een uurtje lezen voor het slapen gaan, maar na het slapen, wanneer we wakker worden, schuiven we het serieuze boek met een resoluut gebaar onder het bed, we kleden ons aan, wassen netjes ons gezicht, en gaan fluitend op weg naar de dagelijkse bezigheden die van ons eisen dat we liegen dat het gedrukt staat.
Wat zouden we in godsnaam moeten beginnen zonder leugens? Is het leven nog wel zinvol als we niet meer kunnen liegen en bedriegen? Kunnen we Łberhaupt iets beginnen met zoiets onzinnigs en moreel verwerpelijks als 'de waarheid'?
Ja, je hebt van die gekken die ons de waarheid willen vertellen. Maar dat zijn volgens ons vrijwel altijd zonderlingen die zijn behept met (wat we neerbuigend noemen) een 'Messiascomplex'.
Mensen die Jezus van Nazareth serieus nemen zijn in onze ogen altijd zielig, ridders van de droevige figuur, die een volstrekt zinloos gevecht willen aangaan met een stel windmolens, waarvan de wieken - wat er ook gebeurt - traag en langzaam blijven rondwentelen in de wind.
Vaak is dat waar en dat kan ook niet anders, omdat het gelijk in een leugenwereld nu eenmaal altijd bij de meerderheid ligt.
De oorlog in het Midden-Oosten echter brengt een verschuiving tot stand. Waarheidlievende eenlingen blijken intelligenter te zijn dan we denken en de vertegenwoordigers van de liegende meerderheid zijn minder nobel, intelligent en goed dan we altijd hebben aangenomen.
Wie naar het door en door verideologiseerde IsraŽl kijkt, die ontdekt als snel wie de echte ridders van de droevige figuur zijn, mensen die volledig buiten de werkelijkheid staan, strijders, die denken dat het vernietigen van een windmolen hen de eeuwige verlossing zal schenken.
Ariel Sharon is de vertegenwoordiger bij uitstek van een denkwijze die volgens alle serieuze schrijvers uit de wereldliteratuur 'middelmatig' dient te worden genoemd.
Alleen het feit dat het hem lukt andere mensen ertoe te bewegen zichzelf het leven te benemen (een gruwelijk-weerzinwekkend vermogen waar niemand trots op zou mogen zijn) verleent hem enige glans.
Israelische politici vinden het leuk wanneer ze een windmolen op kunnen vrolijken met het bloed van onschuldige mensen, die niet weten wat er gebeurt, omdat ze op een doodgewone, amorele wijze dom gehouden worden.
Yasser Arafat is volgens Sharon het grootste kwaad van de wereld, "de vijand van de hele vrije wereld".
We kijken er naar en we denken bij onszelf: "Wanneer we die man uitlachen kunnen we niet meer liegen en bedriegen en dan moeten we nadenken... Dus wat zullen we doen?"
Liegen en bedriegen is zo leuk en als we dat doen hoeven we al die vervelende zeurderige mensen die tesamen 'onze cultuur' vormen niet serieus te nemen, en daar gaat het toch om in onze vrije wereld, die we moeten verdedigen tegen de aanvallen van 'de duistere Arabische horden'.
Het is bijzonder belachelijk allemaal. En bijzonder onwaar.

Toegegeven, in de Arabische wereld wemelt het van onvrije geesten die willoos achter iedere gek aanhollen, maar wat dat betreft verschillen Arabieren niet van andere mensen, want overal in de wereld wonen dezelfde mensen met dezelfde goede eigenschappen en dezelfde slechte eigenschappen. Wie zegt dat de boel anders in elkaar zit, deugt niet.
Ariel Sharon blijft maar geloven in de valse droom dat 'de joden' anders zijn. Nog altijd is iedere aanval op iemand die 'jood' is in zijn ogen de ergste en meest misdadige daad die denkbaar is.
Vanuit die absurde instelling interpreteert hij de wereld, een vorm van gedrag die je schouderophalend zou kunnen bekijken ware het niet dat hij het hele vrije westen bij zijn onzinnige ideologische strijd wil betrekken.
Ariel Sharon is een zionist en hij vecht voor het zionisme. Daar gaat het om. Ariel Sharon vecht niet voor het vrije westen, laat staan voor de westerse cultuur.
Iedereen heeft de mond vol over cultuur op het ogenblik. We moeten onze cultuur verdedigen tegen de duistere horden...
Maar wat is dat dan: 'Onze vrije westerse cultuur"? Welke boeken liggen er op het nachtkastje van Ariel Sharon, of op de nachtkastjes van Shimon Peres, Barak en andere Israelische strijders voor onze bedreigde vrije Westerse cultuur?
Als serieus, anarchistisch schrijver heb ik ontdekt dat in het vrije, beschaafde Nederland geen mens belangstelling heeft voor serieuze cultuur - helemaal al niet wanneer die cultuur vervaardigd wordt door een kunstenaar die 'vrij' wil zijn... Cultuur noemen we dat.
Ik stel voor dat we een grote zoekactie starten. We laten de politie alle huizen doorzoeken en al diegenen die geen serieuze, cultureel hoogstaande en beschaafde boeken bezitten vliegen er uit. Hupsakee, terug naar de oerwouden van Afrika, want ze vormen een bedreiging voor 'onze cultuur'.
Laten we beginnen bij ons landsbestuur. Welke boeken leest de aan detectiveboekjes verslaafde Annemarie Jorritsma bijvoorbeeld? Ja, daar kun je om lachen, maar dat goeie mens heeft de ballen verstand van kunst en literatuur en als ze naar de kerk gaat, dan luistert ze naar een preek van meneer de dominee, alsof meneer de dominee Jezus zelf is.
Ik moest daar aan denken toen ik Ariel Sharon op de televisie zag. Een aartsleugenaar, een man die volledig buiten de werkelijkheid staat, maar die we door dik en dun moeten steunen, omdat hij de premier is van de staat IsraŽl.
Hoe kun je nu in godsnaam een ander een vijand van de vrije wereld noemen, wanneer je niets anders doet dan andere mensen hun vrijheden afnemen, omdat ze toevallig de vijanden van jouw heilsleer zijn.
Ariel Sharon is een man die lijdt aan een Messiascomplex. Niemand windt zich daar over op. Wel lopen we met een lading morele veroordelingswoede achter de liberale kretenslakende politicus Pim Fortuyn aan, een man die Sharon door dik en dun steunt, maar we weigeren verbanden aan te leggen.
Pim Fortuyn, stelt Volkskrantcolumnist Jan Blokker, is de reÔncarnatie van Mussolini (de 'duce'), maar wanneer Fortuyn zijn naam verbindt aan Ariel Sharon, dan zwijgt onze grote intellectueel, en dan mompelt hij: Sharon een fascist noemen - dat gaat me een beetje ver...; ik moet natuurlijk wel brood op de plank hebben hier...
Ik zie niet in waarom een intellectueel in dit land niet consequent zou mogen zijn. Wanneer mensen ons gevangen willen zetten in een web van leugens, dan dienen we ons daar tegen te verzetten, wanneer we tenminste beschaafd en cultureel willen zijn...
Jan Blokker heeft nooit ergens voor gevochten. Daarom valt hij Fortuyn aan, ook een man die nergens voor wil vechten.
Ja, de Islam moeten we aanvallen. Maar wat is het verschil tussen de Islam, het jodendom en het christendom, drie religies met drie handen op een buik...?
In een beschaafd land proberen we mensen beschaafd gedrag bij te brengen en dat kan nooit wanneer we er de hele dag een eind op los liegen - dat zal iedereen die een beetje eerlijk is moeten toegeven.
Wanneer we Ariel Sharon's leugens accepteren verwerpen we het principe dat cultuur en beschaving op waarheidsliefde gebaseerd dienen te zijn.
Dan laten we getuigen tijdens een rechtszaak zeggen dat hij 'bij god almachtig' de waarheid dient te vertellen, maar inwendig denken we: "schijt aan de hele boel, die stomme waarheid kan me volstrekt gestolen worden.."
"Wat", zei Pontius Pilatus tegen Jezus, "is waarheid?"

"Yasser Arafat is een vijand van de hele vrije wereld..."
Dat zegt een man die de rechten en vrijheden van miljoenen mensen aan zijn laars lapt, een man die tegen ons zegt: "Jullie mogen alleen maar vrij zijn, wanneer jullie onze ideologie als absolute waarheid erkennen."
Tegen die mentaliteit richten serieuze schrijvers in serieuze boeken zich. Zij vechten voor het recht van de intelligente enkeling de tot waarheid verheven leugens van de meerderheid ter discussie te stellen.
Daarom is elke overheid die weigert waarheidlievende enkelingen aan het woord te laten een onbeschaafde, anticulturele overheid. Daarom deugt Nederland ook niet, omdat in Nederland de leugenaars worden beloond, de kameleons die vandaag zus zijn en morgen zo.
Ayn Rand Institute De Amerikaanse schrijfster en filosofe Ayn Rand plaatst tegenover die oneerlijke, onbetrouwbare mentaliteit de nogal harde, pragmatische filosofie van het 'objectivisme'. Het is een filosofie die in veel opzichten doet denken aan de harde, rechtlijnige opstelling van religieuze fundamentalisten, met dit verschil dat Ayn Rand niet het geloof en de illusie maar het verstand en de realiteit heilig verklaart.
Alles wat niet verstandelijk beredeneerd kan worden deugt niet. Bovendien behoort volgens haar het verstand in dienst te staan van de enkeling. Alles wat schadelijk is voor de belangen van de enkeling moet worden afgewezen en is volgens de filosofie van het objectivisme immoreel.
Ayn Rand heeft haar filosofische opvattingen in geromantiseerde vorm vastgelegd in het boek 'De Eeuwige Bron', dat binnen het kleine wereldje van de Nederlandse cultuur volstrekt onbekend is.


"The Fountainhead originally provided, and continues to provide, a powerful inspiration to the individualist movement in America and throughout the world. More than any other work, The Fountainhead reawakened popular enthusiasm for a way of thinking, and a way of life, that in 1943 was regarded by virtually every sector of intellectual opinion as outmoded, discredited, and even dangerous. Rand's courageous challenge to accepted ideas was rendered still more courageous by her willingness to state her individualist premises in the clearest terms and to defend the most radical implications that could be drawn from them." (Stephen Cox)

In Nederland is het individu niet in tel. Harry Mulisch sprak ooit de volgende profetische woorden uit: "Zolang het de meerderheid goed gaat, telt het lot van de enkeling niet."
De hoofdfiguur in "De Eeuwige Bron'" is een eenling die het modernistische individualisme tegen het ouderwetse altruÔsme plaatst.
De liberale enkeling vertegenwoordigt de naar realisme strevende moderniteit. De aan groene tuintjes en huisjes met rode dakpannen vastgebakken socialist is de ouderwetse nostalgische massamens die de pogingen van de enkeling een eigen wereld op te bouwen voortdurend frustreert.
Die tegenstelling is erg bedacht en niet bijzonder realistisch, omdat elk mens zowel ouderwetse als moderne verlangens in zichzelf herbergt, maar in een wereld waarin we praten over 'de vrije wereld' mogen we onszelf best eens afvragen wat die heerlijke vrijheid die we zeggen te verdedigen nu eigenlijk inhoudt, vooral ook omdat Ariel Sharon niet de vrijheid verdedigt, maar het zionisme, een ideologie, die de rechten en vrijheden van mensen op een zeer oneerlijke wijze verdeelt: de een heeft veel rechten, de ander minder rechten en weer een ander kan gewoon doodvallen - of wordt gek, ja zelfs slecht verklaard...
In ons land zouden vertegenwoordigers van de cultuur hun mond open moeten doen en een debat beginnen over wat dat nou is 'vrijheid en cultuur'.
Maar wie heeft daar zin in? Wie is bereid de dikke portemonnee weg te schenken, in dienst van die prachtige, verheven vrijheislievende cultuur die we zeggen te verdedigen?

Wie niet nadenkt, wie de billen van de machthebbers likt krijgt alles wat zijn hartje begeert. Hij kijkt naar de televisie en hij hoort Ariel Sharon zeggen: "Wij verdedigen de vrije wereld", en hij kijkt eens in zijn portemonnee en hij mompelt: "Deze mooie briefjes zijn inderdaad heel mooi gemaakt, erg kunstzinnig en de kunstenaars die er achter staan moeten bijzonder grote geesten zijn...
Daarom sta ik achter Ariel Sharon! En natuurlijk ook achter George Bush - die de grootste en meest beschaafde geest van deze eeuw is..."


Ayn Rand en het objectivisme
Ayn Rand - Jewish Virtual Library

Israel Wil Arafat Verbannen

Arafat can leave - but not return

In contrast with foreign diplomats, Israel has proposed that Palestinian Authority Chairman Yasser Arafat be allowed to leave his beleaguered offices in Ramallah on condition of agreement in advance that he will not return to the territories and that he will not be permitted to take with him any of the wanted men whom he is hiding.
The proposal was raised in contacts over the past few days between the Prime Minister's Office and European and other representatives who proposed sending visitors to Arafat. They were told they could visit Arafat only if they agreed to take him out of Ramallah, and that he would be banned from returning.
Another proposal, examined by Foreign Minister Shimon Peres, was that Arafat would leave Ramallah of his own accord if there was a foreign country that was willing to give him refuge. Peres discussed the proposal with Egypt and other countries but the efforts did not bear fruit. (By Aluf Benn, Ha'arezt 2-4-2002)


Democraten verwijten Bush onsamenhangend beleid

In de Verenigde Staten groeit de politieke druk op president Bush om tussenbeide te komen bij de oorlog tussen IsraŽl en de Palestijnen. Zowel senatoren uit zijn eigen Republikeinse partij als van de Democratische oppositie eisen dat hij een eind maakt aan de besluiteloosheid in het Witte Huis en ingrijpt met een krachtige diplomatie. Daarnaast verwijten Democratische politici de regering dat het tegenstrijdige signalen uitzendt naar premier Sharon, die in IsraŽl en de islamitische wereld worden opgevat als steun aan het offensief van het IsraŽlische leger.

Zbigniew Brzezinski, veiligheidsadviseur onder president Carter, en senator Lieberman verwijten het Witte Huis een onsamenhangend IsraŽl-beleid. Zaterdagnacht stemde de Amerikaanse VN-ambassadeur voor een motie waarin IsraŽl werd opgeroepen zijn troepen terug te trekken uit Ramallah en andere Palestijnse steden. Op zondagochtend herhaalde Bush slechts dat Arafat meer moet doen om het terrorisme te stoppen. ,,De regering moet IsraŽl onder druk zetten om de VN-resolutie uit te voeren'', aldus Brzezinski, die ervoor pleit dat de VS terugkeert naar zijn rol als onpartijdig scheidsrechter.

Het verwarrende zigzag-beleid van het Witte Huis is een afspiegeling van de verdeeldheid in de regering-Bush. Haviken als vice-president Cheney en minister Rumsfeld (Defensie) vinden dat Sharon de vrije hand moet hebben om zich te verdedigen tegen terreur. De sympathie van de top van het ministerie van Buitenlandse Zaken en Colin Powell ligt ook bij bondgenoot IsraŽl, maar daar twijfelt men aan de effectiviteit van de ijzeren vuist-tactiek van Sharon. De afgelopen 18 maanden hebben bewezen dat die niets anders tot gevolg heeft dan meer bomaanslagen. (Marc Guillet, Algemeen Dagblad 2-4-2002)


Sharon: "We zullen winnen"

In zijn persoonlijke kruistocht tegen de Palestijnse leider, Yasser Arafat, negeert de IsraŽlische premier, Ariel Sharon, internationale en binnenlandse kritiek. Als een terriŽr die zich in zijn prooi heeft vastgebeten, heeft hij de zwaar aangeslagen IsraŽliŽrs beloofd de Palestijnse terreur te zullen uitroeien. Maar dat de hele wereld op de hoogte is van Sharons wraakgevoelens tegenover Arafat, vormt de beste bescherming voor de Palestijnse leider.
We zullen winnen, beloofde Sharon in een tv-toespraak. Naast hem stond de IsraŽlische vlag en op zijn bureau lag een grote bijbel. Nooit eerder heeft een IsraŽlische leider zich met een religieus symbool binnen handbereik tot de IsraŽli's gewend.
Zijn korte tv-rede, waarin hij verklaarde dat IsraŽl ,,in oorlog'' is tegen de Palestijnen, bevatte geen godsdienstige elementen. Dat Sharon toch de bijbel naast zich legde, is een teken dat deze niet-religieuze generaal zich in de strijd om het behoud van het historische joodse vaderland, Judea en Samaria (de Westelijke Jordaanoever), door de boodschap van het Oude Testament laat inspireren. In ieder geval zullen de kolonisten in bezet gebied, van wie velen wel religieus zijn, blij zijn geweest dat Sharon zijn rede met de bijbel in beeld uitsprak. (Salomon Bouman, De Sandaard 2-4-2002)


Kritiek

De militaire actie van IsraŽl tegen het hoofdkwartier van Yasser Arafat in Ramallah stuit alom op kritiek. De VN-Veiligheidsraad riep de regering in Jeruzalem op het leger uit Ramallah en andere Palestijnse steden terug te trekken. De Verenigde Staten ondersteunden de oproep van de Veiligheidsraad, maar toonden begrip voor de belegering van het hoofdkwartier van de Palestijnse leider. Diplomaten uit de vijftien landen van de Europese Unie willen vandaag een bezoek brengen aan Yasser Arafat in Ramallah. De vijftien diplomaten zullen zich vanmorgen melden bij de controlepost Qalandia op de weg tussen Jeruzalem en Ramallah. Zij onderhandelden gisteravond om toestemming te krijgen om Arafat te bezoeken. De islamitische landen, bijeen voor de top van de Organisatie van de Islamitische Conferentie in Kuala Lumpur, bestempelden IsraŽlische soldaten, evenals Palestijnse zelfmoordenaars, als terroristen. De IsraŽlische aanvallen tegen Palestijnen trekken volgens hen het gehele Midden-Oosten mee in een totale oorlog. (Brabants Dagblad, 2-4-2002)


Nederlandse Joodse leiders & Palestijnse Staat

Rabbijn Naftaniel noemt het militair optreden van IsraŽl slechts een tijdelijke oplossing. ,,De regering reageert op de woede van het joodse volk over de aanslagen. Het volk vraagt om actie. Het militair optreden roept natuurlijk wel Palestijns geweld op. De enige oplossing is een wederzijdse erkenning en een onafhankelijke Palestijnse staat.'' (Gooi en Eemlander, 2-4-2002)

Terwijl Ariel Sharon voor de camera zit met naast zich een bijbel, waarmee hij wil aantonen dat hij 'het historische door God aan de joden gegeven land' niet prijs wil geven, tonen Nederlandse joodse leiders begrip voor de pogingen van Ariel Sharon het verlangen van de Palestijnen naar een eigen staat met behulp van bot geweld uit te doven, waarbij ze op een enigszins laffe wijze de mening uitspreken dat de enige oplossing voor het conflict een onafhankelijke Palestijnse staat is.
Het Oude Testament Als Universele Wet Je gaat je afvragen waarom men niet op een duidelijke, trotse en eerlijke wijze de strijd aanbindt met al die mensen die menen dat de bijbel hen het reccht geeft de vloer aan te vegen met alle nationale en internationale wetten. Want daar gaat het om. Tientallen jaren lang heeft Israel zich verheven boven de wet. Er was maar een enkele wet: De wet van het Oude Testament, die de joden verplicht net zo lang oorlog te voeren, tot het doel, het scheppen van een omgeving waarin een Messiaans machtsvisioen verwezenlijkt kan worden, bereikt is.
Die doelstelling, die door Amerika met behulp van honderden milharden dollars werd gefinancierd, geld waarmee honderdduizenden kolonisten op bezet gebied werden neergezet, geld ook waarmee Israel in een militaire grootmacht werd omgetoverd, maakt de vorming van een Palestijnse staat - die de ontkenning is van de Messiaanse machtsaanspraken - onmogelijk.

Ariel Sharon toont ons de bijbel. Niet een bijbel die ons een visoen van liefde en broederschap aanbiedt, maar een bijbel die ons het verlangen naar macht en oorlog toont. Waarom kijken Nederlandse joodse leiders daar niet naar...?


klik hier

Annan: Worse May be Ahead in Israeli-Palestinian Conflict

Secretary General Kofi Annan has warned that much worse is ahead in the Israeli-Palestinian conflict unless, "the logic of war is broken."
But Annan says it is impossible to break the cycle of violence without addressing the core concerns of both sides. He defines them as occupation, violence, terrorism and the economic plight of the Palestinians. (PalestineChronicle, 2-4-2002)


Amerika, Annet Bleich & Principes

Hond van Bush: 'Hoe krijg ik die nare bal?' As Israeli Prime Minister Ariel Sharon a "one-way ticket" to exile and Israeli troops invaded more West Bank towns, Bush reaffirmed his commitment to a Palestinian state.
"I've got a vision for the Middle East that says Israel must be allowed to exist," he said at a fund-raising reception in Philadelphia. "I hope that they (the Palestinians) can have their own peaceful state ... but there are those who want to destroy that vision, there are those that want to murder to make sure that vision never comes to be."
Under pressure from European allies, Arab nations and critics in the United States to do more to stop the escalating violence in the Middle East, Bush said: "The United States of America will stand strong and continue to insist that those who yearn for peace in the Middle East and other regions around the world must do everything they can to stop the terrorist activities all aimed at making sure that peace does not exist."
(Reuters, 2-4-2002)

Hoewel er een glans van mannelijke heroÔek over het Midden-Oostengebeuren hangt - sterke, energieke strijders, die hun leven geven voor het heilige land - zal iedere objectieve waarnemer maar een serieuze conclusie kunnen trekken: "Het Midden-Oostenconflict wordt in stand gehouden door een stel principeloze, ruggengraatloze zeikerds, die een serieuze, principiŽle discussie uit de weg gaan."
In de Volkskrant van 3 april vraagt de ex-vredesactiviste Annet Bleich zich af wie de patstelling die ontstaan is kan doorbreken. Dat standpunt bewijst hoe principeloos de huidige opinievormende generatie is..: Mensen die ooit standpunten hadden, die hebben weggeworpen, af en toe wat woordjes aan elkaar rijgen, en verder niet veel meer over het leven kunnen zeggen dan dat het een beginpunt en een eindpunt heeft. Alles wat daar tussen in zit, maak je vol, zonder ooit te luisteren naar mensen die er wel principes op na houden.

Wie vrede wil, die zal alles wat vrede in de weg staat op een scherpe, principiŽle wijze moeten veroordelen. Heel simpel is dat. Wanneer Annet Bleich dan ook vraagt waarom de hele boel muurvast zit, dan zal zij de conclusie moeten trekken dat de mensen die de macht in handen hebben NIET voor de vrede zijn.
Met andere woorden: IsraŽl en Amerika, de twee landen die zichzelf een krankzinnige, ronduit monsterlijke wapenuitrusting hebben aangemeten, waarvan het bestaan alleen te rechtvaardigen valt in een wereld die wordt bedreigd door duivels en demonen, liegen.
Wie vrede wil bewapent zichzelf niet, nee, wie vrede wil ontwapent zichzelf.
Vredesactivisten in de jaren zestig en zeventig riepen daarom ook niet "Wij willen de totale oorlog", zoals Annet Bleich en haar vrienden dat al twintig jaar roepen (want altijd zien zij wel een stel duivels die het arme bedreigde IsraŽl willen vernietigen), nee, vredesactivisten riepen: Wij streven naar ontwapening.
Dat is wat de gedemoniseerde Saddam Hussein ook zegt. Saddam Hussein zegt: Als we vrede willen in het Midden-Oosten moeten we naar ontwapening streven, niet alleen de Arabische landen moeten ontwapenen, ook IsraŽl. En wat dat betreft moet je de goede man - hoe narcistisch en gericht op primitieve eigenliefde hij ook is - gelijk geven.
Het is krankzinnig, absurd en uiterst hypocriet dat IsraŽl al tientallen jaren lang niets anders doet dan miljarden Amerikaanse dollars pompen in bewapening en het sturen van religieuze fundamentalisten naar bezet gebied.
Wanneer je die waanzin (Amerikaans geld pompen in militaristisch fundamentalisme) niet principieel veroordeelt zul je nooit vrede bereiken. Omdat vrede gebaseerd moet zijn op eerlijkheid en liefde voor gerechtigheid.
Vrede is geen goedkoop handeltje, waarbij de economische wet van vraag en aanbod geldt. Je kunt niet met een paar boerenkinkels die alleen maar de economische waarde van hun koeien kennen vrede nastreven.
Vrede is afstand doen van een kille oorlogsmentaliteit en dat betekent dat je al die opvattingen die een vredesstrategie in de weg staan uit je denken moet elimineren.
Dat elimineren van een primitieve oorlogsmentaliteit is in de eerste plaats de taak van de geestelijke leiders in het conflict.
Zowel joden als fundamentalistische moslims hebben de oorlog heilig verklaard. Sharon handelt vanuit een primitieve doctrine (de Jabotinsky-doctrine) die hem gebiedt iedereen die het zionistische ideaal (vestiging van al diegenen die in zijn ogen 'joods' zijn in een exclusief joodse staat) in de weg staat kapot te maken: letterlijk.
Hij lijkt een aardige baas, maar hij is een aardige baas met een hersengebrek, zoals elke waanzinnige die op een blinde, onnadenkende wijze in een onredelijk fantassiebeeld gelooft een hersengebrek bezit.
Dat moeten we inzien. We moeten gaan inzien dat onze politieke leiders mensen zijn met hersengebreken.
Dat is niet leuk, maar wanneer we dat inzien kunnen we eens gaan roepen om mensen zonder hersengebreken, mensen met gezond verstand en pragmatische zin, mensen ook die schijt hebben aan het oorlogsdenken van mensen zonder hersenen..
In Nederland lopen we achter politici aan die als oubollige jaknikkers het IsraŽlisch-Amerikaanse bewapeningsdenken steunen.
Absurd natuurlijk in een wereld die - zoals we dat zo mooi en walgelijk hypocriet noemen - wordt ontgrensd: een globale wereld, waarin we met elkaar rekening moeten houden, een wereld ook waarin je niet meer kunt denken vanuit ouderwetse gedachtenpatronen, die duizenden jaren geleden in het leven werden geroepen door een stel Hebreeuwse barbaren.
Joodse en islamitische leiders zouden duidelijk moeten zeggen dat de wet van de Hebreeuwse barbaren in een moderne tijd niet meer geldig is.
Mozes was mogelijkerwijs een intellectueel, maar de Hebreeuwen waren anti-intellectuelen, die nooit enige interesse aan de dag legden voor kunst en cultuur.
Juist daarom - vanwege de vernietiging van alles wat cultureel is - leggen Westerse joden (waarschijnlijk vanuit een vorm van schuldbesef) zo'n sterke nadruk op kunst en cultuur, proberen ze de wereld duidelijk te maken dat joden alleen maar belangstelling hebben voor hogere zaken in het leven...
Die op schuld gebaseerde drang moet verdwijnen. Schuld is nooit een goede raadgever in het leven. Schuld leidt er bijvoorbeeld toe dat uiterst asociale egoÔsten zichzelf verenigen in een partij, waarop ze de naam 'Partij van de Arrbeid' plakken. We moeten sociaal zijn, omdat we in feite asociaal zijn. Daarmee wordt 'sociaal zijn' een heilige koe en kun je er niet meer op een relativerende, liberale wijze mee omgaan.
We moeten dus af van mensen die de werkelijkheid ontkennen en die vanuit dat ontkenningsstreven ideologieŽn in het leven roepen die mensvijandig zijn, omdat ze leiden tot opsluiting van mensen in ideologische hokjes.

We bezitten een instelling die zich de Verenigde Naties noemt, met daarbij een schitterende verklaring, die de Verklaring van de Rechten van de Mens wordt genoemd.
Die instelling moeten we heilig verklaren, niet de staat IsraŽl, die maar een enkele verklaring kent: 'De verklaring van de rechten van de joden'.
Amerika en IsraŽl eisen van de wereldgemeenschap dat een staat die de verklaring van de Rechten van de Mens ondergeschikt maakt aan het eigen ideologische denken heilig wordt verklaard.
Dat is de waanzin op het ogenblik. De waanzin van een militaire grootmacht die niet de wereldgemeenschap steunt, maar een kleine, door verblinde ideologen geleide minimacht, die zichzelf op een waanzinnige wijze heeft opgeblazen tot een militaire supermacht, niet om de vrede te verdedigen, maar om te voorkomen dat er ooit vrede wordt gesloten.
Vrede is ontwapening. Vrede is militaire macht in dienst stellen van de wereldgemeenschap.
Dat principe zou verdedigd moeten worden. Maar de geestelijke leiders van de wereld (joods, islamitisch en christelijk) zwijgen. Zij willen geen wereldgemeenschap. Zij willen het in de godsdienst ingebakken oorlogsdenken niet veroordelen en daarom kiezen ze voor ongebreideld liegen, huichelen en elkaar de dood injagen. Niet omdat ze van mensen houden. Maar omdat ze mensen haten. Omdat ze domweg niet in staat zijn zich voor te stellen hoe gruwelijk het is wanneer een mens lijden moet.

Jaag die gevoellozen weg. Geef ons mensen die lijden verschrikkelijk vinden. Jaag de gekken die anderen martelen weg. Geef onze gewone lieve, verdraagzame mensen. Stop de verheerlijking van het kille economische machtsdenken dat lieve, verdraagzame mensen alleen maar kreupel slaat. Zeg nee tegen de verheerlijking van het militarisme en zeg ja tegen de vredelievende mens.
Dat zou de ex-pacifiste Annet Bleich allemaal moeten zeggen in haar Volkskrantcolumn. Maar Annet Bleich zegt niks. Zij breit wat onbeduidende woorden aan elkaar: "Waarom doet niemand wat?", Zonder te kijken naar haar eigen artikeltjes, waaruit alles spreekt, behalve een overtuigd gepassioneerd, op algemeen-menselijke principes gebaseerd verlangen naar vrede.

John WorldPeace: I am a world citizen

klik hier I, John WorldPeace, declare that I am a World Citizen. As such, I declare that in all social issues I will first consider how my personal actions and the collective actions of the citizens of my nation will impact on other human beings who I declare to be equal citizens of the world society. I declare that I will not use my religious beliefs to judge or condemn or in any way harm or prejudice any other human being in any way simply because he or she does not believe as I do or because he or she has no religious beliefs at all. I declare that I do not consider myself to be superior to any human being based solely on my race. I declare that women must be afforded equal rights with men in every single aspect of the world society.

Closing statement
Muslim Ulama conference
10-1-2002
In the name of Allah the most Gracious the most Merciful

First: The entire land of Palestine from the river to the sea and from its northernmost area to its southernmost area with all its cities and villages and its capital Al-Quds is an Arab-Islamic land. Palestine is the country of all Palestinians whether those living under occupation or those forced to live outside it as refugees. Palestine should be returned back to them and they should return back to it without any conditions.

Second: Al-Quds with its known historical borders is an Arab-Islamic city that is not for partitioning or division. All Muslims shoulder the responsibility of liberating it in addition to defending it and protecting it from judaization and from any schemes to alter its landmarks.

Third: The Israeli presence on the land of Palestine today with all its forms is an illegitimate and illegal presence based on invasion, usurpation, occupation and displacement of the indigenous people. Its presence is strengthened through colonization and judaization in addition to aggression, terrorism and massacres. The Muslims would continue to consider that presence as alien, aggressive, hostile and usurper of lands, rights and holy shrines despite the lapse of time. All negotiations, agreements and settlements signed with that entity are null and void because they are not based on any legitimate or legal foundation. (Hamas Website)

Mogen Moslims Valse Oneerlijke Leugenaars Zijn?

Sheikh Ahmad Yasin Wie de slotverklaring van de door Hamas gesteunde Ulama Moslimconferentie leest, die ontdekt al snel dat het begrip "Palestina" gekoppeld wordt aan de omschrijving: "Arabisch-Islamitisch".
Dat betekent dat tegenover het exclusiviteitsdenken van het zionisme, het islamitische exclusiviteitsdenken wordt geplaatst.
Uiterst onlogisch. Uiterst hypocriet. Uiterst oneerlijk ook. Een verkrachting van alle idealen waar Palestijnse intellectuelen voor zeggen te strijden: een twee-staten-oplossing, waarbij naast een democratische staat IsraŽl, waarin alle mensen gelijke rechten bezitten, een democratische, seculiere Palestijnse staat wordt gevestigd: eveneens een staat waarin alle mensen gelijke rechten hebben.

Khalid Misha'al: Hamasleider De formulering "The entire land of Palestine from the river to the sea and from its northernmost area to its southernmost area with all its cities and villages and its capital Al-Quds is an Arab-Islamic land", die Hamas hanteert, is een slag in het gelaat van al diegenen die werkelijk vrede willen. Een dergelijke verklaring kan alleen maar gezien worden als een oorlogsverklaring, waarop de staat IsraŽl met geweld moet reageren.
Wie wil vechten voor gelijke rechten in IsraŽl moet dat op democratische wijze doen. Het oprichten van mensenrechtenverenigingen is in IsraŽl niet verboden.
Wie wil vechten voor gelijke rechten van alle inwoners in een toekomstige Palestijnse staat zal afstand moeten doen van de door fundamentalisten uitgedragen wil een theocratische staat te vestigen.
Wie zegt dat het zionisme niet deugt, omdat het joden bevoorrecht, die zal ook een vorm van islamitische denken moeten afwijzen dat moslims boven als minderwaardig beschouwde ongelovigen plaatst.

Eerlijk is eerlijk, dat is een principe dat men in het Midden-Oosten niet kent.
Sharion zegt: "Ik kan goed liegen".
Hamas zegt: "Maar wij, de moslims, die tegen de leugenaars strijden wij liegen oneindig veel beter"
Beide partijen zijn echter monsters van onwaarachtigheid. Ieder weldenkend mens, die weet dat werkelijke beschaving op waarheidsliefde is gebouwd, zal zich van dergelijke ideologische leugenaars moeten afwenden.

geen machtsspel,
maar waarheidsliefde

16. Wij schiepen de hemel en de aarde en al hetgeen er tussen is, niet tot vermaak.
17. Indien Wij een spel hadden willen doen, dan zouden Wij met Onszelf hebben gespeeld, maar dit doen Wij niet.
18. Neen, Wij stellen de waarheid tegenover de valsheid zodat de eerste de laatste het hoofd breekt en ziet, zij vergaat

Koran: 21.
De Profeten (Al-Anmbi'jaa)

Israel's State terrorism

Suicide bombs killing innocent citizens must be unequivocally condemned; they are immoral acts, and their perpetrators should be sent to jail. But they cannot be compared to State terrorism carried out by the Israeli Government. The former are individual acts of despair of a people that sees no future, vastly ignored by an unfair and distorted international public opinion. The latter are cold and "rational" decisions of a State and a military apparatus of occupation, well equipped, financed and backed by the only superpower in the world.

As Israelis in the opposition, we are fighting against our government, but the international support that Sharon receives is constantly jeopardizing our struggle. The whole international public opinion must be reverted, and the UN must deploy intervention forces in order to stop the bloodshed and the imminent deterioration. Israelis and Palestinians desperately need the awakening of the international community's public opinion and a reversal in the global attitude. These are needed both in order to save our lives (literally), and preserve our hope in a better future. (3-4-2002)

Dr. Lev Grinberg, political sociologist and Director of the Humphrey Institute for Social Research at Ben Gurion University


Nederlanders in Palestina eisen actie tegen IsraŽl

De Nederlandse gemeenschap in de Palestijnse gebieden roept de regering op maatregelen tegen IsraŽl te nemen. In een petitie verzoeken de Nederlanders Den Haag onder meer een wapenembargo in te stellen en economische sancties op te leggen. Voorts pleit zij voor onmiddellijke opschorting van het EU-Associatieverdrag met de joodse staat en het sturen van een internationale beschermingsmacht voor de Palestijnse burgerbevolking.

De Nederlanders zijn bezorgd over de schendingen van de mensenrechten die volgens hun informatie de IsraŽlische militairen in de Palestijnse gebieden plegen. Het verzoekschrift spreekt onder meer van het blokkeren van medische hulp, het opzettelijk gebruik van Palestijnen als menselijk schild, de stelselmatige verhindering van de toevoer van eerste levensbehoeften, massa-arrestaties en het vernielen van waterpompen en elektriciteitsleidingen.
Dit buitensporige geweld, aldus de ondertekenaars, brengt een spoor van vernieling teweeg en kost vele mensenlevens, maar lijkt daarbuiten geen enkel wezenlijk doel te dienen. (NU.nl, 3-4-2002)

Waar staat de Partij van de Arbeid?

Maandag 22 januari 2001 deelde de PvdA-fractie de pers mee dat zij tot de conclusie is gekomen dat de vader van Maxima Zorreguita tijdens de periode waarin hij als minister van landbouw deel uitmaakte van een regime, dat zich volgens de PvdA schuldig heeft gemaakt aan misdaden tegen de menselijkheid, doelbewust heeft meegewerkt aan criminele activiteiten. De PvdA-fractie verbindt daaraan de conclusie dat de heer Zorreguita - om het simpel uit te drukken - niet deugt. Hij is fout geweest en met foute mensen wil en kan de PvdA-fractie niets te maken hebben. (Zie: Willem-Alexander-pagina's)



In de Volkskrant van 4 april werpt Marcel van Dam de vraag op waarom de Partij van de Arbeid, die zich altijd heeft opgeworpen als de verdediger bij uitstek van wat zij noemt 'de moraal', zwijgt.
Hemel en aarde heeft men bewogen om 'de misdadige vader' van Prinses Maxima te weren uit ons moreel hoogstaande landje. Omgaan met zo'n abject individu zou ons morele aanzien doen kelderen. Zo'n figuur, die in een ver verleden deel uitmaakte van een fout regime, kon en mocht niet worden toegelaten.
Grote jaren zestig figuren voerden onder leiding van de geniale moralist Freek de Jonge actie. Jorge Zorreguita was een misdadiger en het linkse volk was tegen hem.
Het gevolg van die actie was dat Maxima's vader tot ongewenst persoon werd uitgeroepen. Hij mocht niet aanwezig zijn bij het huwelijk, om te voorkomen dat de oprechte morele gevoelens van hoogstaande linkse mensen zouden worden gekwetst.
De vertegenwoordigers van de zich in die jaren verzettende linkse terreurgroepen daarentegen waren wel welkom. Hun verzetsstrijd - hoe wreed en bloeddorstig de acties ook waren - werden als goed beschouwd. Het bewijs voor hun goedheid was de geniale moralist Harry Mulisch, die in de Nieuwe Kerk een ereplaats mocht innemen, hetgeen hij glunderend van brave goedheid deed. De moraal had immers gezegevierd...

Wat Marcel van Dam nu zo vreemd vindt (en ik ook) dat is het eigenaardige stilzwijgen dat in acht wordt genomen rond het conflict tussen de 'oorlogsmisdadiger Ariel Sharon' (omschrijving van Marcel van Dam) en het onderdrukte Palestijnse volk.
Ook hier staat een wreed, bloeddorstig militair regime (Sharon is een extreem-rechtse generaal, die handelt vanuit de extreemrechtse Jabotinsky-doctrine) tegenover een burgerbevolking die vecht voor recht.
Ook hier zijn terreurgroepen aan het werk die het militaire regime provoceren. Ook hier proberen oorlogsmisdadigers hun misdaden goed te praten door te verwijzen naar de terreur van verzetstrijders. Ook hier zijn de terroristen niet zuiver in de graad. Ook hier prediken zij idealen die met het streven naar een democratische maatschappij weinig te maken hebben (in Argentinie stonden ze onder leiding van extreemmarxistische leiders als Che Guevara en Fidel Castro, in Palestina zijn fundamentalistische moslimgroeperingen werkzaam...). Kortom: de situatie is vrijwel exact hetzelfde.
En toch, stelt Marcel van Dam, voelt de Partij van de Arbeid zich niet geroepen een officieel protestgeluid te laten horen. Hier en daar laten wat onafhankelijk PvdA-ers een protestgeluid horen (denk aan 'Een ander joods geluid', waar PvdA-ers als Ed van Tijn en Hedy d'Ancona hun steun aan geven), maar vooraanstaande sociaal-democraten als Wim Kok en Ad Melkert, die tijdens het Zorreguita-debat de tegenstanders van strafmaatregelen er op wezen dat het moreel onjuist zou zijn een man toe te laten die willens en wetens had meegewerkt aan het instandhouden van een onderdrukkend regime, houden domweg hun morele mond dicht.
Marcel van Dam - die zich tijdens het Zorreguita-debat een supermoralist toonde (eentje die zich voor zijn moralisme overigens dik laat betalen - 8000 euro voor een linkse morele spreekbeurt vindt hij heel gewoon!) - ergert zich aan de onverschillige wijze waarop de Partij van de Arbeid omspringt met de belangen van een onderdrukte bevolkingsgroep.
Waar staat de PvdA? Heeft de PvdA wel een standpunt? Waarom horen we niets over goed en kwaad? Bestaat er wel goed en kwaad? Of speelt de moraal volstrekt geen rol in deze kwestie?
Wie zulk hoog spel speelt wanneer het gedrag van een enkele, tamelijk onbeduidende man beoordeeld dient te worden, die zou zich wel iets standvastiger mogen gedragen wanneer men wordt geconfronteerd met een kwestie die veel belangrijker is.


klik hier

World writers for Palestine

Well-known writers from all over the world are putting their foot down and saying enough is enough, Israelis must end its occupation of the Palestinian territories.
Members of the International Parliament of Writers (IPW) are in Ramallah and Gaza this week to express support for the Palestinian Intifada and stir the conscience of intellectuals over what is happening in terms of Israeli atrocities in the West Bank and Gaza.
Eight writers joined the tour, two of which are Nobel Prize winners for literature. The writers include, Russell Banks (United States, IPW president), Wole Soyinka (Nigeria), Jose Saramago (Portugal), Breyten Breitenbach (White South African), Bei Dao (China), Juan Goytisolo (Spain), Vincenzo Consolo (Italy), and Christian Salmon (French).
The French Philosopher, Jacques Derrida, the spiritual leader of the Deconstructionist movement, sent a letter in support of the Palestinians.

Saramago compared the Israeli aggression against the Palestinian people with what happened in the Nazi camps of World War II. "We can compare what is happening on the Palestinian territories with Auschwitz".
Breitenbach agreed. "What is happening right now in Palestine is a crime against humanity" he said. "Because we are having a first - hand look at what is happening under occupation it makes us Palestinians and we will leave as Palestinians."
Days ago, Amos Oz, Yizhar Smilansky and A.B. Yehoshua and Sami Mikhail -Israeli writers-signed a statement published in Haaretz calling for an end to occupation and the establishment of a Palestinian state. This came in response to an appeal by intellectuals like Edward Said and Mahmoud Darwish asking their Israeli counterparts to highlight their position regarding Sharon's spate of killings.

By Fakhri Saleh, PalestineChronicle, 3-4-2002


George Bush toont eindelijk een eigen gezicht

show respect for - and concern about - the dignity of the Palestinian people Voor het eerst in het Midden-Oosten-conflict confronteert de Amerikaanse president George Bush de regering van Israel met zijn eigen persoonlijke waarden: compassie en respect voor de waardigheid van anderen.
"Een groot leider", stelt Pim Fortuyn, "is zowel vader als moeder". Waar Fortuyn niet schijnt te weten hoe hij die abstracte opvatting concreet inhoud moet geven, laat George Bush zien welke houding bij die opvatting hoort.
Het woord 'moeder' staat voor compassie, en het woord 'vader' staat voor waardigheid en respect.
Met die stellingname distantieert George Bush zich van zijn primitieve wild-west-retoriek en laat hij eindelijk een eigen gezicht zien (dat in zijn geboortehoroscoop wordt aangegeven door de planeten Maan = moeder en Saturnus = vader).
AP Photo/Elizabeth Dalziel Dat eigen gezicht dient hij te verdedigen wil hij ooit zichzelf kunnen ontwikkelen tot een waarlijk groot leider.
Inspelen op primitieve wraaksentimenten, die alleen maar de meest slechte gevoelens in de bevolking oproepen, kan tijdelijk een gevoel van grootheid opleveren, maar die grootheid is weinig meer dan wat oppervlakkige glitter, waar nooit enige menselijke grootheid uit geboren zal worden.
Compassie en respect voor menselijke waardigheid zijn de enige grondwaarden waarop werkelijke vrede gebouwd kan worden en dat betekent dat Amerika alles op alles zal moeten zetten de compassieloze regering Sharon ertoe te bewegen dat beschaafde gezicht over te nemen. (4-4-2002)


IsraŽl zal ook harde keuzes moeten maken, zei Bush. "Zijn regering heeft het scheppen gesteund van een Palestijnse staat die geen schuiloord voor terreur is. Maar IsraŽl moet erkennen dat zo'n staat politiek en economisch leefbaar moet zijn". Daarmee gaf de president duidelijk aan dat zo'n staat niet uit een aantal versnipperde gebieden kan bestaan.
IsraŽl moet ook een eind maken aan de nederzettingen in bezet gebied en moet zich terugtrekken binnen de grenzen die overeenstemmen met de VN-resoluties 242 en 338. Die resoluties zeggen dat IsraŽl de in 1967 bezette gebieden moet ontruimen. Deze benadering, zei Bush nog, "moet uiteindelijk ook de basis vormen voor akkoorden tussen IsraŽl en SyriŽ en IsraŽl en Libanon". (De Standaard, 4-4-2002)


De Palestijnse parlementsvoorzitter Aboe Ala, die zich de afgelopen week opmerkelijk stil heeft gehouden, noemde de uitspraken van Bush "nieuw en belangwekkend". Hij prees Bush voor zijn oproep om het offensief te staken.
IsraŽl heeft de oproep van de Amerikaanse president Bush "om te beginnen met de terugtrekking" uit de Palestijnse steden, naast zich neergelegd. (TROUW, 4-4-2002)


Arafat agrees, Israel rejects

In a statement by the Palestinian Authority, Palestinian President Yasser Arafat accepted Bushís speech ďwith no conditionsĒ. Bush outlined his Ďvision of peaceí yesterday demanding Israel to respect international law, and an end of what he termed, Palestinian terrorism. Israel however rejected Bushís call for withdrawal saying that no such move will take place without a ceasefire agreement. (PalestineChronicle, 4-4-2002)


Wijsheid En Verstand

"The masterminds of Zionism (Iraq's name for Israel) are working for a clash between Christianity and Islam on the assumption that this, and only this, could secure the chance for them to dominate the world." (Saddam Hussein, september 2001)

Saddam Hussein: 15-9-2001 Nog altijd weigert de staat IsraŽl het feit te erkennen dat zij een bezettende macht is, die handelt in strijd met alle internationale wetten op het gebied van staatsrecht en doodgewone menselijkheid.
Het zionisme, zoals uitgedragen door Ariel Sharon, is een wetteloze beweging, die de wet ondergeschikt wil maken aan de macht. Dat wetteloze maffiaprincipe, 'wie de macht in handen heeft bezit de waarheid', moet door de internationale gemeenschap - inclusief de islamitische verzetsbewegingen, die door hun onwil voor intelligent protest te kiezen mede verantwoordelijk zijn voor de ellende van het Palestijnse volk - verworpen worden.
GeŽist moet worden dat zowel Sharon als Hamas een principeverklaring afleggen, waarin zij aangeven de wet te zullen respecteren.
Saddam Hussein sprak na de aanval van terroristen op New York de hoop uit dat Amerika zou kiezen voor een weg van wijsheid en gezond verstand (15-9-2001).
De weg van geweld, zo stelde hij, leidt tot niets.
Het zou van eerlijkheid en waarachtigheid getuigen wanneer hij eenzelfde boodschap richt tot die fundamentalisten, die het Arabische vredesverlangen, waar hij zelf zijn steun aan heeft verleend, onmogelijk willen maken door een wig te drijven tussen Amerikaanse christenen en Arabische moslims.

Have the courage to tell the truth

"What the American peoples need mostly is someone who tells them the truth, courageously and honestly as it is. They don't need fanfares and cheerleaders, if they want to take a lesson from the event so as to reach a real awakening, in spite of the enormity of the event that hit America. But the world, including the rulers of America, should say all this to the American peoples, so as to have the courage to tell the truth and act according to what is right and not what to is wrong and unjust, to undertake their responsibilities in fairness and justice, and by recourse to reason, passion, according to the spirit of chance and capability."

"In the name of God, Most Gracious, Most merciful, invite all to the way of thy Lord with the wisdom and beautiful preaching, and argue with them in ways that are best and most gracious, for the lord knoweth best who have strayed from His path and who receive guidance."

Saddam Hussein, 16-9-2001

Don't burn the books of science and knowledge!

"The Moghuls and the Tatars burned the books of science and knowledge and murdered the scientists in Baghdad. They also denied the nation its due opportunities for a very long time. Similarly, some backward people, driven by their destructive power and their evil intentions, thought they could murder the scientists and the men of literacy, wisdom, valor, and patriotism in Baghdad, which was rising to a loftier and better place. They were disappointed. Damned be their deeds."

Saddam Hussein, 10-8-1999


E-mail sent by Iraqi President Saddam Hussein
to Christopher Love

Opvallend in de teksten die Saddam Hussein produceert is de nadruk die wordt gelegd op de woorden 'wijsheid', 'compassie' en 'genade'. Vooral ook, wanneer je je realiseert dat wij in het westen de nadruk leggen op het woord 'almachtig'.
Binnen de Arabische wereld legt de leiding van Saoedi-ArabiŽ (het minst vooruitstrevende land) eveneens de nadruk op het woord 'almachtig'. Waar dat toe leidt is duidelijk. Benadrukking van de almacht van God is de absolute totale ontkenning van de vrijheid van het individu.
Daarom is onze vrijheid de ontkenning van de wijsheid en het verstand. Wij verheerlijken het kille, meedogenloze, gevoelloze egoÔsme, dat geen belangstelling heeft voor die kunstvormen die de wijsheid en het verstand benadrukken. Daarom is onze kunst een lege, dode, eenzame kunst, die de wijsheid radicaal afwijst, waar de Arabische kunst, zoals die zich o.a. manifesteert in de verhalen van de 1000 en een nacht een levendige, liefdevolle, sociale kunst is.
De God die uit onze kunst spreekt is dood. De God van de Arabieren kan ons leven geven. Wanneer we Hem tenminste een kans willen geven en niet steeds de fundamentalistische dode God - die in feite onze God is - naar voren schuiven.

Compassie Is Israels Enige Weg Naar Vrede

De fouten van Arafat

Yoshi Beilin In een vraaggesprek dat Salomon Bouman voor de NRC voert met een van de weinige IsraŽlische politici waaraan je met goed fatsoen het woordje 'eerlijk' kunt toekennen, Yoshi Beilin, lid van de Arbeiderspartij, worden de fouten van Yasser Arafat aan de orde gesteld.
"Arafat", stelt Yoshi Beilin, "maakte een bittere fout toen hij de intifadah in de beginfase niet in de kiem smoorde. Toen kon hij dat nog doen. Hij geloofde echter dat de intifadah hem geen windeieren zou leggen en dat het in zijn belang was de strijd voort te zetten. Arafat had niet door dat hij in de kaart van Sharon speelde. Dat is zijn kolossale fout geweest."

Vanuit het verlangen een objectief beeld te geven van de situatie kan het een goede zaak worden genoemd wanneer op het ogenblik heel duidelijk wordt gezegd dat een man die zichzelf 'President van het Palestijnse volk' noemt de afgelopen jaren heeft verzuimd dat presidentschap inhoud te geven. Wanneer IsraŽlische politici zeggen dat de Palestijnen dubbel spel spelen, enerzijds jezelf presenteren als 'Palestijnse Autoriteit' en anderzijds toestaan dat verzetsbewegingen op eigen houtje allerlei activiteiten gaan ondernemen die een gesprek onmogelijk maken, dan hebben ze gelijk.
Daarom zijn de woedende Arabische reacties op de gijzeling van Arafat door het IsraŽlische leger enigszins hypocriet. Wanneer je Arafat zo belangrijk vindt, dan ligt het voor de hand dat je jezelf - voordat je op eigen houtje allerlei activiteiten gaat ondernemen - afvraagt of je met je gedrag zijn positie niet ondermijnt.
De laatste zelfmoordactie, waarbij 22 IsraŽlische burgers het leven verloren, was een daad die in alle opzichten onjuist was. In tactisch opzicht: je steunt de tegenpartij. in moreel opzicht: je begaat een oorlogsmisdaad en in politiek opzicht: omdat die daad het Presidentschap (en daarmee de autoriteit) van Arafat ontkent.

Yasser Arafat, zo zou je kunnen stellen, heeft in feite zijn gezag uit handen gegeven en daarmee heeft hij het mogelijk gemaakt dat er een demoniseringsproces rond hem kon worden opgebouwd.
De les die Palestijnen uit deze oorlog kunnen leren is dat ze een eenheidsregering moeten vormen, die het bestaan van onafhankelijk opererende strijdgroepen niet langer toestaat.
Daarbij hebben ze de hulp van het buitenland nodig, een vredesmacht, omdat de destructieve militaire kliek die IsraŽl regeert momenteel alles op alles zet om te voorkomen dat er in Palestina ooit zoiets ontstaat als een vredelievende eenheidsregering.
IsraŽl moet een zionistische eenheidsstaat zijn, en daarom moet de rest van de Arabische wereld in chaos worden gestort. Dat is de essentie van de Jabotinsky-doctrine en die wordt met gruwelijke, angstaanjagende precisie uitgevoerd door de extremistische kliek die Sharon rondom zich verzameld heeft.
Bethlehem, april 2002 Het is daarom eigenlijk erg gÍnant om in deze situatie te praten over de fouten van Yasser Arafat, vooral ook omdat er zich nog altijd honderdduizenden joodse kolonisten volstrekt illegaal op Palestijns gebied bevinden, gebied dat de regering van IsraŽl als haar eigendom beschouwt.
Niet een IsraŽlische politicus, dat dienen we ons goed te realiseren, heeft tot nu toe de moed kunnen opbrengen te stellen dat het koloniseren van bezet gebied een kolossale fout is geweest...
Dat is de waanzin van deze oorlog. Het feit dat een groep bezetters zichzelf aan de wereld presenteert als mensen die in hun recht staan, als goede, rijke, beschaafde mensen die aangevallen worden door een troep arme, slechte boeven.., terwijl ze in alle opzichten fout zijn.
Eigenlijk zouden foute daders niet over de fouten van hun slachtoffers mogen praten. Maar of IsraŽlische burgers dat ooit zullen willen inzien is de vraag.

Turkey blasts Israel for 'genocide'

"The whole of the Palestinian state is being destroyed step by step," Turkish Prime Minister Bulent Ecevit told party members in parliament. "A genocide against the Palestinian people is being carried out before the eyes of the world." (London |Reuters | 05-04-2002)
Artikel van Mohamed Khodr

Inzet van vredesleger dichterbij

De aanwezigheid van een internationale troepenmacht om Palestijnen en IsraŽliŽrs te scheiden, wordt steeds meer gezien als de enige oplossing om de geweldsspiraal in het Midden-Oosten te doorbreken.
Ook premier Kok zinspeelde hier gistermiddag op. Eerst zullen beide partijen in het IsraŽlisch-Palestijnse conflict `bij de hand moeten worden genomen om weer een begin te maken met het vredesproces', aldus Kok.
Een vredesmacht in het Midden-Oosten zou een minimale omvang van 20.000 goed bewapende militairen moeten hebben, stelt een Amerikaanse militaire studie. Het rapport van de School voor Geavanceerde Militaire Studies werd gisteren gepubliceerd in The Washington Times.

Volgens een Amerikaanse senator wil de VS-gezant Zinny de inzet van een vredesmacht in het Midden-Oosten met alle betrokken partijen bespreken. Zinny bezocht Arafat gisteren in zijn omsingelde hoofdkwartier in Ramallah. De Amerikaan werd in een zwaar bewaakt konvooi naar het Palestijnse hoofdkwartier gereden. (Algemeen Dagblad, 5-4-2002)


Is vrede economische ontwrichting van de regio?

Wat price Saddam?
As the US ponders an Iraq attack, the Egyptian economy is already feeling the pinch. Jasper Thornton looks at the dangers. Al-Ahram Weekly, april 2002