Hebben & Zijn
De Materialistische Messias
versus de Geestelijke Messias

Palestina 2002: Strijd Om Het Bezit

Opmerkelijke zaken en commentaar bij het nieuws:

Fromm: Hebben en ZIjn - Leon de Winter stapt over naar TROUW - Hajo Meyer & Een Ander Joods Geluid - Israel & de Vrede - Pieter Hilhorst en Adolf Sharon - Amid the ruins of Jenin -Hitlers antisemitisme is dood - Wat is antisemitisme? - Israel verliest propagandaslag Jenin - Vals-moreel kwaad - U.N. Envoy Says Israeli Campaign Fuels Terror - Mohammed Benzakour en Nederlandse Intellectuelen


"...knowing begins with the awareness of the deceptiveness of our commonsense perceptions, in the sense that our picture of physical reality does not correspond to what is "really real" and, mainly, in the sense that most people are half-awake, half-dreaming, and are unaware that most of what they hold to be true and self-evident is illlusion produced by the suggestive influence of the social world in which they live..." (Erich Fromm, in: To Have or To Be )

Erich Fromm:To Have or to Be

Erich Fromm's thesis in this book is that two modes of existence are struggling for the spirit of humankind:

THE HAVING MODE,
which concentrates on material possession, acquisitiveness, power, and aggression and is the basis of such universal evils as greed, envy, and violence; and:
THE BEING MODE,
which is based on love, in the pleasure of sharing, and in meaningful and productive rather than wasteful activity.

If one has nothing, one is nothing

The alternative of having versus being does not appeal to common sense. To have, so it would seem, is a normal function of our life: in order to live we must have things. Moreover, we must have things in order to enjoy them. In a culture in which the supreme goal is to have -- and to have more and more -- and which one can speak of someone as "being worth a million dollars," how can there be an alternative between having and being? On the contrary, it would seem that the very essence of being is having; that if one has nothing, one is nothing.


Nobody Wants To Be An Outsider

"A society whose principles are acquisition, profit, and property produces a social character oriented around having, and once the dominant pattern is established, nobody wants to be an outsider, or indeed an outcast; in order to avoid this risk everybody adapts to the majority, who have in common only their mutual antagonism."

Erich Fromm, in To have or to be

"Cur Deus Homo? Waarom werd God tot een mens, waarom stelde hij zich bloot aan belediging, mishandeling en de smadelijke en pijnlijke dood aan het kruis?
Misschien om door zijn voorbeeld te tonen, dat men tot alles kan overgaan, dat het de moeite waard is om alles te verdragen - alleen maar om niet te blijven in de schoot van het Ene.

Leo Sjestow: Op de weegschaal van Job

Hebben en zijn

Op school stonden ze op het bord geschreven.
Het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
Hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,
De ene werklijkheid, de andre schijn.

Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is, boven die dingen uitgeheven,
Vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard. Is lichaam. Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.

Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,
Is kind worden en naar de sterren kijken,
En daarheen langzaam worden opgelicht.

Ed. Hoornik

Our God is a God of being, not having!

When in the Tent of Meeting Moses pleads with God: "Oh, let me behold Your Presence!" (Exodus 33:18), God reveals God's self to Moses by the name Y-H-V-H, from the verb "be." Our God is a God of being, not having: "Adonai! Adonai! I am compassionate and gracious, slow to anger, abounding in kindness and faithfulness, extending kindness to the thousandth generation, forgiving iniquity, transgression, and sin." (Exodus 34:6-7) "I am,ÖI am,ÖI am,..." says the God of being.

Torah Study for Reform Jews

Leon de Winter stapt over naar TROUW
Commentaar Wim Duzijn 2002

Leon de Winter, fel verdediger van de staat Israel, richt in het dagblad TROUW (13-4-2002) de beschuldigende vinger naar de Europese media. Die zijn niet pro-zionistisch genoeg en daarom deugen ze niet.
Ze dienen de mening uit te dragen dat Arabieren achterlijk zijn en zionistische joden geniaal en verder moeten ze de mond dicht houden. Het Zionisme weet wat goed voor ons en wie brutaal of eigenzinnig is krijgt een pak voor de broek. Zelfs Leon's vader ontkomt niet aan die bestraffingswoede, omdat de man zo brutaal is geweest voddenman te worden in plaats van een 'joods genie'...
Erg leuk allemaal! Net een kinderprogramma van de NOS, met Leon de Winter als een beminnelijke, onwetende kinderen over de broekjes aaiende, 'joepi de poepi' roepende Tante Toos!

"In zijn pamflet", zegt het dagblad Trouw, "klaagt De Winter de Europese media en politiek aan:
,,Ik beschuldig de Europese media van incompetentie, gemakzucht en het kweken van begrip voor een bevrijdingsstrijd die geen bevrijdingsstrijd is, maar een opstand tegen een democratische joodse samenleving wier verworvenheden door de Arabische wereld zowel benijd als verworpen worden.''

Weerzinwekkend dat het dagblad Trouw zulke gruwelijke leugens durft te verspreiden. Wanneer we de Palestijnen semieten noemen, en dat zijn ze, dan kunnen we dit betoog antisemitisme noemen. En dat is het dus ook.
Leon de Winter is een semietenhater. Hij haat alles wat Palestijns en Arabisch is, want dat zijn jaloerse analfabeten die de grotheid van 'het joodse volk' niet willen erkennen, en daarom is IsraŽl in zijn visie een deel van Europa, en is het de plicht van de Europese gemeenschap Israel te verdedigen.
Alles wat Arabisch is, ook de Arabische liga, is een samenraapseltje van achterlijke, onbetrouwbare terroristen die maar een enkele bedoeling hebben: Leon de Winter en zijn Amerikaanse productiebureautje (Leon woont momenteel in Amerika) de Atlantische oceaan injagen. Een 'joepi de poepi verhaaltje' dus, maar dan niet om te lachen.
Weerzinwekkend dat een dergelijk volstrekt onserieus betoog geplaatst wordt door een dagblad dat zichzelf 'TROUW' noemt.
Als er een eigenschap is die niet aan Leon de Winter toegekend kan worden, dan is het wel het woord 'trouw' of 'betrouwbaar'.
De man is een leugenaar, die fictie en waarheid voortdurend door elkaar mengt - vandaag zus, morgen zo - zodat je nooit een objectief beeld krijgt van de werkelijkheid.
Natuurlijk, er zijn bewegingen werkzaam in het Midden-Oosten die de seculiere democratie afwijzen. Dat zijn fundamentalistisch-islamitische bewegingen die niet alleen IsraŽl bedreigen, maar alle Arabische landen in de regio. Juist daarom is het zo belangrijk dat IsraŽl en de (seculiere) Arabische landen vrede met elkaar sluiten, zodat ze samen kunnen streven naar rust en orde in de regio.
Maar op die gedachte komt Leon de Winter nooit. Hij wil er alleen zomaar, volstrekt lukraak, een potje op los schelden en tieren - op een wijze die de demagoog Goebbels, minister van propaganda in de regering van Adolf Hitler - niet zou misstaan.
Goebbels wilde via propaganda de werkelijkheid op zo'n manier vervalsen dat de mensen de waarheid als een leugen gingen ervaren en de leugen als waarheid. 'De wereld op zijn kop zetten', noemen we dat in gewoon Hollands.
Leon de Winter doet hetzelfde, hij probeert geen orde te scheppen, maar maakt zich schuldig aan wat Marcel van Dam 'demagogisch populisme' zou noemen, en dat allemaal middels het enige West-Europese blad dat nog 'gezagsgetrouw' is: het nette christelijke dagblad TROUW!


Hajo Meyer & Een Ander Joods Geluid

"Als ik over de oorlog nadenk, schiet mij een uitspraak van Winston Churchill te binnen. Sprekend over de betekenis van de Britse luchtmacht voor het overleven en de vrijheid van Groot-BrittanniŽ zei hij: 'Nooit hebben zo velen zo veel te danken gehad aan zo weinigen'.
Met grote treurnis moet worden geconstateerd dat ten aanzien van de oorlog tussen IsraŽl en de Palestijnen het omgekeerde van Churchill's uitspraak geldt:
'Nooit moesten zo velen zo veel lijden ten behoeve van zo weinigen', en die weinigen zijn in dit geval de kolonisten.
Het geweld is een draaikolk geworden die de IsraŽli's en de Palestijnen tesamen de vernietiging in zuigt. Gevangen in deze draaikolk van geweld is bijna iedereen nu extremist geworden. En: ze hebben elkaar over en weer tot extremist gemaakt..."

"De enigen die iets bij deze oorlog te winnen hebben zijn de bloed-en-bodem-denkers in beide kampen - in het bijzonder de verduisterde fanatici in de Palestijnse en Israelische gelederen; die van haat vervulden die verdere verspreiding van geweld ermee rechtvaardigen; de bezetenen die hun verachting tonen voor de humane waarden, waarvan wij meenden dat ze representatief zijn voor de joodse geest."

Hajo Meyer, voor 'Een Ander Joods Geluid',
Volkskrant, 13 april 2002

Ontmoeting Powell en Arafat

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Colin Powell, en de Palestijnse leider Arafat hebben ongeveer drie uur met elkaar gesproken. Powell sprak met Arafat in diens hoofdkwartier in Ramallah.
Tijdens het gesprek heeft Arafat de noodzaak van de onmiddellijke terugtrekking van de IsraŽlische troepen van de Westelijke Jordaanoever benadrukt, aldus diens naaste medewerker.

De IsraŽlische premier Sharon heeft opnieuw voorgesteld een regionale vredesconferentie te houden onder auspiciŽn van de Verenigde Staten. Volgens Sharon zouden IsraŽl, de Palestijnen, Egypte, Saudi-ArabiŽ, JordaniŽ, Marokko en de Golfstaten in elk geval mee kunnen doen. (NU.nl, 14-4-2002)

Israel & de Vrede
Commentaar Wim Duzijn 2002:

Alle Arabische landen (22 landen, inclusief Libie en Irak) bieden Israel vrede aan.
Ariel Sharon echter stelt dat er alleen maar met een stuk of vijf Arabische landen mag worden gepraat(aangewezen door Israel - dat als ministaat altijd de grote baas wil zijn!), waardoor de indruk wordt gewekt dat het hem niet om vrede gaat, maar om het zaaien van verdeeldheid in de Arabische wereld, met alle negatieve gevolgen van dien.
Sharon schijnt zich niet meer te herinneren welke negatieve effecten het grote bedrog rond de oprecht naar vrede verlangende Egyptische president Anwar Sadat heeft gehad op het leven in de Arabische landen.

Het bedrog van Israel, dat de vrede met Egypte gebruikte, om een keiharde, rechtse kolonisatiepolitiek in gang te zetten, is het begin geweest van het ontstaan van de fundamentalistische verzetsbewegingen Jihad en Al-Qaeda, een ontwikkeling die uiteindelijk op 11 september van het jaar 2001 de aanslag op Amerika tot gevolg heeft gehad.
Vrede stichten is de regio stabiliteit willen brengen. Dat betekent dat je het militaristische oorlogsdenken (dus ook de joodse Messias gezien als 'man van oorlog') overboord moet zetten.
Daar moet de vredesmissie van Amerika zich dan ook op te richten: Israel duidelijk maken dat Amerika niet een domme oorlogsmachine is die in dienst staat van de joods-christelijke godsdienstwaanzin en het grootkapitaal.
Israel heeft nooit een werkelijke vredespolitiek gekend. Altijd was het sjacheren en sjoemelen geblazen, met in het achterhoofd de gedachte dat de Arabische landen onderworpen dienen te worden.
Ook nu bepaalt die gedachte de zogenaamde vredespolitiek van Israel. Israel vormt geen vredesregering (de extremisten uit de regering gooien dus), nee, Israel ontwerpt een as van het kwaad (trouw overgenomen door de gehoorzame lakeien in Amerika) en met die haatgedachte in het hoofd wil men gaan praten over vrede.
Vrede is alles. Maar Irak en Iran moeten platgebombardeerd worden...

Waarom? Waarom moeten miljoenen mensen lijden en sterven? Alleen maar om een kleine groep godsdienstwaanzinnigen tevreden te stellen?
Is het niet beter de Arabische wereld duidelijk te maken dat Israel de godsdienstwaanzin afwijst? Om daarmee duidelijk te maken dat Israel het gezonde verstand wil verdedigen?
Sharon weet heel goed dat het verdedigen van het gezonde verstand (het uit de regering zetten van de kolonisten dus) een oorlog zal oproepen in de Israelische samenleving.
Israel zal op dat moment geen fascistische eenheidsstaat meer zijn. Het algemene begrip 'jood' zal aan duigen vallen. Joden zullen tegen joden opstaan, de ene jood zal de andere jood voor rotte vis uitschelden. Kortom: Israel zal een gewone normale, pluriforme samenleving worden, waarin het de taak van redelijke politici is een democratisch systeem op te bouwen waarin alle groeperingen vechtend samen kunnen leven zonder elkaar de hersens in te hoeven slaan.
Democratisch oorlogvoeren dus, in plaats van militaristisch oorlogvoeren, vanuit het besef dat de wereld van het gezonde verstand oneindig veel groter is dan het microscopisch kleine religieuze woordje 'jood', dat alleen maar groot kan worden gemaakt, dankzij de tot in het absurde opgeblazen oorlogsmachine van Israel en Amerika.

"Peace requires respect for the sovereignty, territorial integrity and political independence of every state in the area and their right to live in peace within secure and recognized boundaries free from threats or acts of force. Progress toward that goal can accelerate movement toward a new era of reconciliation in the Middle East marked by cooperation in promoting economic development, in maintaining stability and in assuring security."

The Camp David Accords, september 1978

Flashback: Anwar Sadat Assassinated

On October 6, 1981, President Anwar al-Sadat was assassinated during an annual military parade celebrating the "successful" campaigns during the 1973 Egypt-Israeli war. He was saluting the troops when a number of them ran from one of the vehicles in the parade and began firing machine guns and throwing grenades into the reviewing stand.
Sadat had come to be one of the world's most admired leaders in the wake of the Camp David accords negotiated with Israel's Menachim Begin under Jimmy Carter's auspices.
However, the agreement was not universally popular in his own country and the Arab world in general - particularly among Muslim fundamentalists.
In the months leading up to the assassination Sadat had lost much of his support in the West due to a crackdown on the fundamentalists. (Awesome80s News 1981)


De oorlog die Israel niet wil voeren

Anwar Sadat is gestorven omdat Israel weigert de strijd aan te gaan met het joodse extremisme (met de daarbij behorende rechts-joodse Messiasgedachte).
Israel exporteert de eigen waanzin naar andere landen en realiseert zich niet dat extremisme alleen kan gedijen wanneer de macht het gezonde verstand belachelijk maakt.
Dat is wat Israel en Amerika doen: Zij maken het gezonde verstand belachelijk. Zij scheppen massa's die dommer en dommer worden gemaakt, zodat uiteindelijk, wanneer het geld en de macht de massa's niet langer in bedwang kunnen houden de waanzin tot God verheven wordt.

Germany applies sanctions on Israel

In response to the Israeli military assault on the occupied territories, Germany decided to apply direct economic pressure on Israel by suspending supply of military equipment.
Germany becomes the first European country to apply direct economic pressure on Israel.
German Defence Minister Rudolf Scharping said the move was aimed at "a signal" to Israel over the Middle East conflict.
In an interview with public television network ZDF the minister said that while the policy was not an "embargo", it intended as a response to Israel's invasion of West Bank town and massive assault on Palestinians. (PalestineChronicle.com, 15-4-2002)


Warning to Sharon

Former Prime Minster of France, Michel Rocard said that the politics of Israel is generating anger and hatred of Israel all over the world. He sent an open letter to the Israeli Prime Minister in which he said Ariel Sharon is "producing world-wide anti-Israelism."
In his open letter, published today, Monday, by the daily Le Figaro Monday, Rocard wrote: "You are producing world-wide anti-Israelism and people like me, who have fought anti-Semitism since they were very young, are powerless to hold back the torrent of anger and hatred to which you have opened the floodgates."

Rabbi changes IDF prayer for more militant meaning
By Nadav Shragai, Ha'aretz Correspondent 15-4-2002

The IDF prayer calling for the welfare and safeguarding of Israel's troops, which is recited in synagogues during Sabbath and Festival prayer services, underwent changes recently by the head of the Yesha Rabbinic Council, Rabbi Zalman Melamed.
In an attempt to give the prayer a more militant connotation, Melamed removed the word "defense" from "Israel Defense Forces" and is calling the Israeli military the "Israel Forces", a move he said has been done in the past when Israel was facing diplomatic or military hardships.

Melamed's son, Rabbi Eliezer Melamed, head of the West Bank settlement Har Brachah, who in the past served as the Secretary-General for the Yesha Rabbinic Council, recently published an article where he wrote that "it is proper to call David's army, 'Israel Offensive Forces'."
"It is a commandment to fight in order to kill the evildoer and his supporters," wrote Melamed junior.
"The goal is not only to save Israel and deter its enemies but also to kill the evildoers and remove them from the face of the earth."


"What has destabilized the region is not Israeli action against Palestinian terror, but rather the constant pressure exerted on Israel to show restraint." Benjamin Netanyahu, 11-4-2002

Sharon ontkent bezetting

"..if speaking about occupation, we never occupied any Palestinian land. They never had land independent, never had any government there, they never got this independence when this area was under Jordanian occupation for 19 years." CNN, 15-4-2002

Pieter Hilhorst en Adolf Sharon
Commentaar Wim Duzijn 2002

Wat me opvalt in alle beschouwingen over het conflict tussen IsraŽl en de Arabische landen is het gemak waarmee Arabieren in de rol van schurken en fascisten worden geduwd.
Saddam Hussein, bijvoorbeeld, werd doodleuk 'de nieuwe Hitler' genoemd, terwijl aan de andere kant iedere vergelijking van rechtse IsraŽlische politici met Duitse en Italiaanse fascisten wordt afgewezen, als zijnde onfatsoenlijk en ongepast.
Ik begrijp die consideratie niet. Wie op een objectieve wijze de geschiedenis van IsraŽl bekijkt die ziet voortdurend de werkzaamheid van twee groeperingen:
aan de ene kant verblinde linkse idealisten, die alleen maar hun eigen mooie idealen zien, en aan de andere kant verblinde rechtse idealisten, die alleen maar hun mooigemaakte lelijke, fascistische idealen zien.
Juist omdat al die idealisten blind zijn, is het nodig ze met hun neus op de werkelijkheid te drukken, en dat betekent dat je jezelf af moet vragen hoe je mensen die blind zijn ziende kunt maken.
Kan dat op de zalvende domineesmanier die Volskrantcolumnist Pieter Hilhorst voor ogen heeft? Vriendelijk praten en netjes je bezorgdheid uiten, zoals Westerse landen dat al 35 jaar doen? Of moet je gewoon harde, realistische taal gebruiken en verwijzen naar mensen die net zo eigenwijs, blind en onvermurwbaar waren als de rechtse politici in IsraŽl?
Waarom mag je Saddam Hussein 'de nieuwe Hitler' noemen en waarom is een vergelijking van Sharon met Adolf Hitler ongepast?
Hitler staat voor de holocaust zegt men. Staat Saddam Hussein daar dan ook voor? Heeft Saddam Hussein de dood van honderdduizenden kinderen in Irak op zijn geweten omdat hij slecht is? Of ligt de schuld bij ons, omdat we autoritaire, onverdraagzame burgerlijke moralisten zijn, die in een vijand eeuwig een vijand willen blijven zien?
Ik raak er steeds meer van overtuigd dat we in een verleugende wereld leven waarin de vrijheid slechts schijnvrijheid is.
Alleen wie geld heeft en geld wil hebben is tevreden hier.
Schrijvers en filosofen zijn marginale randfiguren die de bezittende klasse dienen te voorzien van een laagje cultureel vernis. Verder is alles dood, verrotting en bedrog.

Het is een opvatting die niet nieuw is. De socialistische denker en psycholoog Erich Fromm heeft zijn leven lang kritiek uitgeoefend op de levenloze geldcultuur van het Westen. Mensen streven niet meer naar bewustwording. We zijn blind en we missen het verlangen ziende te worden, zodat we van onze maatschappijen 'blind consumerende massa-maatschappijen' maken.
De zoetsappige wijze waarop Pieter Hilhorst Ariel Sharon verdedigt is een bewijs voor de juistheid van die stelling. Hilhorst is een vent zonder ruggengraat. Hij hanteert de stroopkwast waar gehamerd en getimmerd moet worden.
Niks concreets zeggen, maar slijmen en lijmen, dat is het intellectualisme waar de jaren zestig generatie zo woedend tegen ageerde.
Waarom niet gewoon zeggen dat Sharon niet de Palestijnse terreur moet vernietigen, maar de IsraŽlische terreur? Waarom zou daar niet op gewezen mogen worden? Zolang Sharon (en de rechtse kliek die hij rondom zich verzameld heeft) niet inziet dat hij door het steunen van extreem-rechtse kolonisten terreur bedrijft blijft hij voor de Palestijnen (en daar gaat het om - wij hebben geen last van Sharon, de Palestijnen wel!) een man waarop maar een woord van toepassing kan worden verklaard: "een nieuwe Hitler, die het bestaansrecht van het Palestijnse volk ontkent".

Sharon verdient geen bescherming. De protesterende mensen die dankzij onze laksheid het slachtoffer dreigen te worden van de pogingen van Osama bin Laden hen in de armen van fascistische godsdienstwaanzinnigen te drijven wel.

Amid the ruins of Jenin,
the grisly evidence of a war crime
From Phil Reeves in Jenin, 16-4-2002

 

A monstrous war crime that Israel has tried to cover up for a fortnight has finally been exposed. Its troops have caused devastation in the centre of the Jenin refugee camp, reached yesterday by The Independent, where thousands of people are still living amid the ruins.
A residential area roughly 160,000 square yards about a third of a mile wide has been reduced to dust. Rubble has been shovelled by bulldozers into 30ft piles. The sweet and ghastly reek of rotting human bodies is everywhere, evidence that it is a human tomb. The people, who spent days hiding in basements crowded into single rooms as the rockets pounded in, say there are hundreds of corpses, entombed beneath the dust, under a field of debris, criss-crossed with tank and bulldozer treadmarks.

Around the central ruins, there are many hundreds of half-wrecked homes. Much of the camp Ė once home to 15,000 Palestinian refugees from the 1948 war Ė is falling down. Every wall is speckled and torn with bullet holes and shrapnel, testimony of the awesome, random firepower of Cobra and Apache helicopters that hovered over the camp. Building after building has been torn apart, their contents of cheap fake furnishings, mattresses, white plastic chairs spewed out into the road. Every other building bears the giant, charred, impact mark of a helicopter missile.
Palestinians who entered the camp yesterday were almost speechless...


Het Grote Zwijgen Van Colin Powell
Ann Clwyd, Independent.co.uk 16-4-2002

Colin Powell, the US Secretary of State, has finally reached the hotspots after slowly meandering through the Middle East. Yet although he saw the effect of the suicide bombing in Jerusalem, he manifestly failed to travel to the West Bank town of Jenin, which the Israeli army has under curfew. Here is a refugee camp where many lie dead and wounded, and the smell of burning and the sound of tanks fills the air.
General Powell will now set off on a further tour of the Middle East but, unbelievably, will still not visit the areas where the Palestinians have been under siege.
It doesn't make sense. If you are expected to bring two sides together, then you need to appreciate the suffering on both sides, not simply on one.


Amerikaanse Joden Steunen Sharon
Nathan Guttman, Ha'aretz 16-4-2002

Tens of thousands of American Jews yesterday marched on Capitol Hill to take part in an Israel solidarity rally - the largest in North America since the start of the intifada.
Participants, who came from all over the country, including the West Coast, called for Palestinian Authority Chairman Yasser Arafat to be expelled from the territories, and equated Israel's offensive in the territories with the U.S. war on terrorism.
The organizers of the rally, sponsored by the Conference of Presidents of Major American Jewish Organizations and the United Jewish Communities, said over 100,000 participants attended the rally.


Hitlers antisemitisme is dood
Commentaar Wim Duzijn 2002

Nog altijd proberen sommige joden onwetende mensen de valse illusie op te dringen dat het Nationaal-Socialisme niet tenonder is gegaan in het jaar 1945.
Iedereen die 'kut' zegt tegen iemand die zich 'jood' noemt is in hun ogen een aanhanger van het Nationaal-Socialisme en daarmee een antisemiet.
Er is zelfs ooit een bekend Nederlands publicist geweest die de onzinnige stelling plaatste dat mensen die het woord 'kutjood' gebruiken wezens zijn die deel uitmaken van een 'eeuwig antisemitische beweging', waarmee hij blijkbaar wilde aangeven dat Adolf Hitler en het Nationaal-Socialisme eeuwige gegevenheden zijn, die al eeuwenlang de arme onschuldige joden achtervolgen.
Dat is bedrog - en het is ongelooflijk dat mensen die zich 'hoogleraar' noemen (de bewuste publicist draagt die titel) dergelijke nonsens uitkramen.
Wie eerlijk en intelligent is, die weigert het begrip antisemitisme te gebruiken. Antisemitisme gezien als georganiseerde jodenhaat, waarbij het begrip jood gelijk wordt gesteld aan het begrip ras, heeft bestaan in de periode 1938 tot 1945, en werd uitgedragen door Adolf Hitler en het extreemnationalistische deel van zijn aanhang (het grote publiek bestond uit onnadenkende meelopers, een werkelijkheid die in elk land, democratisch of niet democratisch bestaat).
Met de dood van Hitler is dat extreme antisemitisme verdwenen en alles wat resteert is kritiek op joden - een doodnormaal gegeven, want waar mensen samenleven, daar is het normaal dat ze een oordeel over elkaar uitspreken.
Alles wat in dat geval telt is de rechtmatigheid van het oordeel - het waarom dus, of de motivatie...
Waar mensen niet beoordeeld willen worden, daar heerst de wet van de inquisitie, die ketters en godslasteraars naar de hel wil jagen.
Mensen die als jood vervolgd werden in de periode 1938-1945 zullen er moeite mee hebben aangevallen te worden op hun 'jood-zijn', dat is begrijpelijk, maar ondanks hun begrijpelijke emoties hebben zij ongelijk wanneer zij beweren dat een 'jood' niet bekritiseerd mag worden omdat hij 'jood' is.
Dat is onzin. Daarmee zeg je dat religieuze mensen niet aangevallen mogen worden omdat ze religieus zijn. Moslims, Christenen, Jehovagetuigen, Mormonen, Derdedagadventisten, en ga zo maar door, mogen kritiekloos hun gang gaan, wat ze ook doen, hoeveel onrecht ze ook in het leven roepen, hoeveel haat en waanzin ze ook verspreiden met hun negatieve zendingswerk.
Democratie kan alleen maar functioneren wanneer mensen hun grieven mogen uiten.
Daarom is IsraŽl bijvoorbeeld geen echte democratie, omdat Israel de Palestijnen nooit heeft geleerd hun grieven op een democratische wijze te uiten.
Kritiek op joden is het ergste wat denkbaar is in IsraŽl.Arafat bijvoorbeeld moet van het toneel verdwijnen omdat hij de joodse staat heeft ontluisterd.
De joodse staat wil het morele voorbeeld voor de wereld zijn en dankzij Arafat is aangetoond dat IsraŽl het tegendeel van een moreel voorbeeld is, een staat die gewoon de werkelijkheid op zijn kop zet en die op zijn kop gezette werkelijkheid met behulp van bot geweld tot waarheid probeert te verheffen.


Cartoon van Jos Collignon - Volkskrant, 16-4-2002

Dat is een feit dat voor sommige mensen moeilijk te accepteren is. Israel noemt zichzelf 'de joodse staat' - wil het beeld oproepen van arme slachtoffers die nergens rust en vrede kunnen vinden, zodat ze ten einde raad hun toevlucht zoeken in de veilige haven IsraŽl, waar zij - net als versleten karrenpaarden - hun laatste dagen kunnen slijten, beschermd door een goede Sinterklaas (Ariel Sharon), die de arme oudjes beschermt tegen de aanvallen van fascistische Sjeiks, bebaarde Arabieren, gewapende Semitische terroristen en andere duivelse wezens, die al eeuwen lang de arme joodse mensen vervolgen - terwijl die goede wezens maar een enkele wens hebben: "Een weemoedig deuntje spelen op een viool..."
Het klinkt allemaal erg leuk, zoete pathetiek om bij te snikken, maar het is gewoon niet waar. Hitler is dood en met Hitler is ook het geromantiseerde beeld van de vervolgde jood verdwenen.
De wereld is veranderd en joden zullen moeten leren met dat veranderde beeld te leven.
De 'holocaust' is niet bedoeld om de geschiedenis stil te zetten, maar om de mens er op te wijzen dat stilzetten van de geschiedenis, zoals de Nazi's dat wilden met hun verlangen een duizendjarig rijk te stichten - (duizend jaar stilstand dus), in strijd is met het verlangen van mensen te leven, te groeien en zichzelf te ontwikkelen.

Stilstand - stopzetten van geestelijke groei - is altijd een van de hoofdkenmerken van een fascistische beweging.
Het fascisme is een vals-autoritaire beweging, heeft daarom volgelingen nodig en het kenmerk van een volgeling is dat hij zich kritiekloos uitlevert aan de leiding. Alles wat de leiding 'goed' vindt, wordt automatisch goedgekeurd door de aanhang. Kritiek is verboden. Mensen die de leider beledigen worden uitgeschakeld.

In de Volkskrant van 16 april 2002 valt Annet Bleich cartoonist Jos Collignon aan.
Collignon laat via een spotprent zien dat Israel de werkelijkheid op zijn kop zet: wit wordt zwart gemaakt, zwart wordt omgetoverd in wit en wie de moed heeft daar op te wijzen die wordt vol argwaan aangekeken: "Ben jij misschien een antisemiet?".
Iemand die IsraŽl of de joden aanvalt is geen antisemiet. De mensen die een fascistische eenheidsstaat een 'veilige haven voor vervolgde joden' noemen zijn de antisemieten. Zij weigeren in te zien dat een moderne staat geen veilige haven kan zijn voor een enkele belangengroep. Dat is net zoiets als een homostaat in het leven willen roepen voor arme zielige flikkers, die op een berg in de Nebraskawoestijn een grote flikkertempel willen bouwen, waar gewacht moet worden op de grote Flikker-Messias die de wereld laat besturen door een wereldregering van nichten, potten, travestieten, biseksuele sletjes, hoerenjongens en andere goddelijke uitverkorenen...
Walgelijk dus. Als eigenzinnig homoseksueel mannetje moet ik er niet aan denken dat zoiets afschuwelijks ooit gebeurt...
Maar Annet Bleich is nog altijd Staphorst niet ontgroeid. Een joodse staat vol mooie joodse boerderijtjes, de jodinnen in kleurige joodse klederdracht, kapjes op het hoofd, joodse sandaaltjes aan de voeten, en o, wat modern: ook een joods boek om in te lezen... Moeten we met dergelijke flauwekul het nieuwe, moderne multiculturele tijdperk in?
Zeg als moderne socialist eens een keer nee tegen de flauwekul. Dat is wat ik graag zou willen.
Zeggen dat moderne mensen schijt hebben aan onzin. Dan hoeven moderne Marokkaanse jongens ook niet meer als bescheten ouwe lullen op stap te gaan met spandoeken van ouderwetse Islamitische Sinterklazen, die ja-knikkend nee zeggen tegen alles waar Arabische dichters en denkers in het verleden voor gevochten hebben.

Ontmoeting Arafat-Powell rampzalig en zonder resultaat
De Standaard, 17-4-2002

De ontmoeting tussen de Palestijnse leider Yasser Arafat en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Colin Powell is "rampzalig" en "zonder resultaat" verlopen. Dat zei de Palestijnse minister van Informatie, Yasser Abed Rabbo, tegenover de Arabische nieuwszender al-Jazeera...
Powell sprak twee uur met Arafat. Het was zijn tweede gesprek in drie dagen. Arafat, die sprak in de donkere hal van zijn hoofdkantoor in Ramallah, beschuldigde de IsraŽlische premier Ariel Sharon ervan de Westelijke Jordaanoever opnieuw te bezetten, ondanks toezeggingen de militairen terug te trekken.
Arafat riep de Amerikaanse regering en de internationale gemeenschap op de handen in mekaar te slaan om zijn isolement te doorbreken.


Bush Ties Palestinian Aid To Political Demands

The Bush administration says future U.S. aid to the Palestinians will be tied to their success in "fighting terrorism."
The White House announced the new condition Tuesday in a memorandum authorizing aid to the Palestinians for another six months.
A U.S. official says the United States will be watching for compliance with U.S. demands that suicide bombings against Israel come to an end. (PalestineChronicle, 17-4-2002)

Commentaar Wim Duzijn 2002:
De enige oplossing een zekere mate van stabiliteit te bereiken in de Palestijnse Staat in wording is volgens de secretatis-generaal van de VN, Kofi Annan, een sterke internationale troepenmacht, die samen met de Palestijnse Autoriteit kan zorgen voor handhaving van de orde.
George Bush doet alsof hij gek is. Laat het Israelische leger - een agressief bezettingsleger, dat om te kunnen bestaan zelfmoordaanslagen nodig heeft! - gewoon zijn gang gaan..; want zij zijn onze vrienden... en ehh.., zij houden nu eenmaal niet van buitenlandse militairen die vrede willen brengen...
Alsof je een cynische Eisenhower na de oorlog hoort zeggen dat het Duitse leger de aangewezen instantie is om orde op zaken te stellen in de concentratiekampen, waar slechte mensen 'weg met de nazi's' roepen...

Israelis are brainwashed
Israel Shamir, 6-1-2001

Israelis are brainwashed from kindergarten, they are taught they belong to the Chosen People, who are Uber Alles.
They were indoctrinated in belief that the Gentiles are not fully human, and therefore they can be killed and expropriated at will. After all, Israel fulfilled one UN resolution, the one that called Zionism a form of racism.
What is upsetting that the internationalist upbringing in the Soviet Union could not withstand the poison of Zionist propaganda of Jewish superiority. I do regret the moral collapse of my own Russian community in the Holy Land.

Wat is antisemitisme? Commentaar Wim Duzijn 2002

Per Ahlmark (schrijver): "Criticism of Israel has become very similar to anti-Semitism. There is in it a rejection of the Jewish people's right to express its identity in its state, and Israel isn't judged according to the same criteria that are applied to other countries. If anti-Semites once aspired to live in a world rid of Jews, today anti-Semitism's goal is apparently a world cleansed of the Jewish state."

French Nazi hunter Serge Klarsfeld: "Hatred of the Jews has today become hatred of the Jewish state." (Uit een artikel van Yair Sheleg, Ha'aretz, 18-4-2002)

Wie bovenstaande uitspraken van joodse (of zich 'jood' noemende) ideologen leest, die ontdekt dat op een geraffineerde wijze het etiket 'antisemitisme', een begrip dat verwijst naar een (racistische) filosofie die mensen op grond van hun jood-zijn (joden zouden een ras vormen) veroordeelt, wordt toegepast op mensen die een staat veroordelen, waar mensen op grond van hun niet jood-zijn in de positie van tweederangsburgers worden geplaatst.
Wie een extreemrechtse staat veroordeelt - een staat die het exclusieve bezit van een enkele bevolkingsgroep wil zijn - die is volgens deze ideologen een 'antisemiet' en daarmee een persoon die thuishoort in de groep fascisten die Adolf Hitler groot hebben gemaakt.
Niemand ziet in hoe oneerlijk deze opstelling is. Niemand wil ook inzien dat hier sprake is van kwaadaardige laster, die er op is gericht eerlijke mensen, die alleen maar vechten voor simpele democratische beginselen, in de duistere hoek van het antisemitisme te plaatsen, terwijl zij alleen maar een politieke beweging (die de zionistische ideologie centraal stelt) afwijzen.
Democratische tegenstanders van een staatsvorm waarin een enkele groep de dienst wil uitmaken, zijn geen onderdrukkers.
In een democratische staat worden mensen (en joden zijn in een democratie gewone mensen) op geen enkele wijze onderdrukt.
Wie jood is mag worden wat hij wil. Hij kan arts, dokter, burgemeester, hoogleraar en wat al niet meer worden. Hij kan zelfs minister-president worden, wanneer hij het democratische grondbeginsel verdedigt dat de staat er is voor het hele volk en niet voor een kleine (uitverkoren) groep.
Zionisten denken daar geheel anders over. Zij wijzen de democratie af, maar omdat het Westen de democratie verdedigt proberen zij voortdurend via allerlei duistere constructies hun antidemocratische ideologie (het zionisme, dat pleit voor een exclusief joodse staat) om te toveren in een moderne democratische staatsopvatting.
Iedereen die weigert akkoord te gaan met hun vervalsing van de waarheid behoort tot het rijk van het kwaad. Die wordt zwart gemaakt en beschuldigd van antisemitisme...

Ik blijf het vreemd vinden dat een dergelijeke vervalsing van de werkelijkheid in moderne Westerse democratieŽn mogelijk is! Absurd ook dat mensen die zich 'democraat' noemen (sociaal-democraten, Democraten '66, Volkspartij voor vrijheid en democratie, Christen-democraten) het geoorloofd achten dat verdedigers van de moderne democratie door verblinde ideologen zwart mogen worden gemaakt.


Egypt accuses U.S. of having double standard
Mubarak aide labels Sharon a war criminal
Teresa Castle, Chronicle Staff Writer, 17-4-2002

In a sign of a widening gap between the Arab world and the United States, President Hosni Mubarak's chief spokesman accused the Bush administration of "playing this game of double standards" in the Israeli- Palestinian conflict.
In an interview with The Chronicle, Nabil Osman lashed out angrily at the Bush administration for not criticizing Israeli Prime Minister Ariel Sharon for what the Egyptian called his "war crimes."
Demonstrators took to the streets in Cairo on April 9. Photo by Paul Schemm.
"What's being committed now against the Palestinian population in the occupied territories is no less heinous and no less ferocious and no less inhumane," he said, comparing Sharon's West Bank military campaign to the Balkan conflict that landed Yugoslav President Slobodan Milosevic in a war crimes court in The Hague.

"The war crimes being committed by Sharon will not lead to an end to the violence," said Osman, jabbing his finger in the air. "They will only lead to revenge and counter-revenge."

"They have abused the American preoccupation with combatting terrorism to try and smear the image of the Palestinian leadership," he charged. "They are trying to blur the eyes of the world -- and the Americans mostly -- to what's happening on the ground."

Osman said the Egyptian government is firmly opposed to suicide bombers but added, "We must look at the root causes of such attacks. Why are these people - - young girls of 16 or 18 even -- committing suicide? Because somebody has pushed them to the edge of despair and even beyond. If there was no occupation, we would not be talking about suicide bombing."


IsraŽl verliest propagandaslag om Jenin

"Hoe dan ook is het beeld geschapen van een IsraŽlisch bloedbad bij de gevechten in het Palestijnse vluchtelingenkamp bij Jenin. Of het nu waar is of niet, die slag heeft IsraŽl verloren...
Om de negatieve weerslag van Jenin voor IsraŽl te compenseren, heeft de directeur van het belangrijkste ziekenhuis van Jeruzalem tijdelijk de regels veranderd: IsraŽlische burgerslachtoffers van Palestijnse terreuraanslagen mogen voortaan vrijwel direct door de media ondervraagd en gefilmd worden. De linkse krant Ha'aretz citeert een IsraŽlische woordvoerder die zegt dat de nieuwe beleidslijn tot doel heeft "zoveel mogelijk bloed, pijn en tranen te laten zien". ( Joris Luyendijk, NRC 18-4-2002)

Commentaar Wim Duzijn 2002
Bloed, pijn en tranen als handelsartikel gebruiken is niet bijzonder kies, vooral niet wannneer je zelf de schuldige partij bent.
Wie een hart in zijn donder heeft als arts, die zegt: "We hebben vrede nodig en uit naam van alles wat menselijk is moeten we onze heilige principes overboord gooien, vooral ook omdat die principes in strijd zijn met alle regels die het moderne samenleven aan mens en maatschappij stelt. Ik heb (zo vervolgt hij..) de ellende gezien die het hardnekkige vasthouden van de regering van Israel aan haar zionistische principes heeft opgeleverd en als arts kan ik niet meer achter die starre principe-oorlog staan. Dan maar een klein anti-utopistisch Israel zonder machtige oorlogsmachinerie...; wanneer de humaniteit zegeviert ben ik als arts tevreden!"

Bloed, pijn en tranen in dienst stellen van een oneerlijke, mensenlevens kostende zaak is een moraalloze (d.w.z. gewetenloze) daad die je niet verwacht van mensen die een moreel voorbeeld voor anderen willen zijn.
Echte moraal plaats altijd de mens boven blind makende principes, ook als de tegenstander het met de menselijkheid niet bijzonder nauw neemt. Dat noemt men het 'adeldom verplicht'-principe. Noblesse Oblige. Wie moralist wil zijn zal niet als een beest kunnen handelen, hoe vervelend dat soms ook mag zijn.


IsraŽl beschuldigd van oorlogsmisdaden
De Gazet van Antwerpen, 18-4-2002

IsraŽlische militairen hebben tal van oorlogsmisdaden gepleegd op de Westelijke Jordaanoever. Dit stelt de Amerikaanse mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW) in een donderdag gepubliceerd rapport.
Human Rights Watch stelt dat het IsraŽlische leger geregeld de conventies schendt die burgers in een oorlogssituatie of onder bezetting pogen te beschermen. De IsraŽli's hebben burgers onder meer als menselijk schild in de strijd gebruikt. Voorts hebben zij hen bedreigd en gedwongen informatie te geven over door het leger gezochte personen.
Het IsraŽlische leger heeft veelal geweigerd vragen van HRW te beantwoorden. Volgens de mensenrechtenorganisatie voert de regering van IsraŽl een gevaarlijke politiek door de ogen te sluiten voor het groeiend aantal oorlogsmisdaden gepleegd door haar strijdkrachten.

Annan continues push for armed intervention
Ha'aretz/Reuters, 19-4-2002

Despite known Israeli and U.S. positions, U.N. Secretary-General Kofi Annan appealed to the council on Thursday for authorization of a "robust" international force in Palestinian territory to halt the violence that escalated two weeks ago when Israeli troops began raids.
Some 120 Israelis have been killed by suicide bombers over the past month and hundreds of Palestinians have died in the Israeli West Bank offensive.
But Aaron Jacob, Israel's deputy U.N. ambassador, immediately said "no" and White House spokesman Ari Fleischer said "the president thinks the purpose of America's military is to fight and win wars."

Commentaar Wim Duzijn 2002
Het (vals)morele kwaad mag niet overwonnen worden

Het zenden van een internationale troepenmacht naar Palestina, om er voor te zorgen dat enerzijds de agressor, Israel, de wet eerbiedigt en zijn troepen overeenkomstig de resoluties van de VN terugtrekt, en er anderzijds voor te zorgen dat de Palestijnse Autoriteit in staat wordt gesteld de gewapende milities in Palestina te onderwerpen aan het centrale gezag (vorming van een Palestijns leger dus), wordt tegengewerkt door Israel.
Israel eist van de wereld dat niemand zich bemoeit met de grootse plannen en verwachtingen die de zionisten koesteren.
Amerika is er om er voor te zorgen dat niemand Israel de les kan lezen. Israel wil autonoom zijn, ziet zichzelf dus niet als een deel van de Volkerengemeenschap.
Een gemeenschap bestaat uit leden die elkaar kunnen en mogen corrigeren en die bij conflicten zich kunnen wenden tot een onafhankelijke rechtsinstantie. Een dergelijke situatie bestaat er momenteel niet, omdat Israel en Amerika de Macht boven het Recht hebben geplaatst.
Daarmee wordt Kofi Annan gedwongen onrecht te accepteren, zodat zijn geloofwaardigheid als vertegenwoordiger van het Universele Menselijke Verlangen naar Recht verloren gaat.
Israel en Amerika roepen de mensheid op de Wet van de Jungle te gehoorzamen. Wordt Beest, d.w.z. schakel het geweten uit, want waar mensen willen weten is de morele burgermanswereld die wij voor ogen hebben niet denkbaar.

U.N. Envoy Says Israeli Campaign Fuels Terror
Edmund Blair, Reuters 19-4-2002

The U.N. Middle East envoy, Terje Roed-Larsen, said on Friday Israel's West Bank offensive had badly damaged Palestinian abilities to provide security in the area and helped fuel the "terrorism" Israel has said it is fighting.
Terje Roed-Larsen also said the West Bank economy, already ailing after 18 months of Palestinian-Israeli violence, had been paralyzed by the more than three-week-old offensive and required a major international donor effort to revive it.
"We must recognize that we are in a situation in which the capacity of the Palestinian Authority to manage security issues is greatly diminished, and in some areas totally destroyed," he said, saying this threatened Palestinians and Israelis alike.
Larsen, who repeated his condemnation of "terrorism" such as suicide attacks, told a news conference the campaign had been counter-productive.
"Israel's operation may have dismantled the physical infrastructure of terrorism, but this is easily rebuilt. And meanwhile the mental infrastructure of terrorism is building up -- the mentality of hate and confrontation -- and this is very difficult to undo," Larsen said.

Macht, Haat, Onderwerping, Maar Geen Liefde Commentaar Wim Duzijn 2002

Het is altijd de strategie van het rechtse zionisme geweest jodenhaat op te roepen in de wereld. Joden moeten gehaat worden, omdat alleen dan de zionistische leer in zijn zuivere (d.w.z rechts-orthodoxe) vorm gehandhaafd kan worden.
Liefde van anderen voor joden zorgt ervoor dat joden zich aanpassen of assimileren, zich vermengen dus met onzuivere rassen (gojs), waardoor de noodzaak om de zionistische zaak te steunen niet meer wordt ingezien. De essentie van de zionistische ideologie is dat Israel de enige plaats is waar joden veilig kunnen leven. Daarom moet er een gigantische legermacht worden opgebouwd die de niet-joden moet afschrikken. Ontwapening is een onmogelijke zaak, omdat ontwapening impliceert dat joden en niet-joden vreedzaam kunnen samenleven. Dat toegeven is erkennen dat het onzinnig is om te eisen dat buitenlandse joden (het zionisme spreekt over de diaspora - d.i. het niet eigen land) terug moeten keren naar 'het beloofde land'.
Het niet-zionistische christendom kent geen 'beloofd land'. Christus gebruikt het begrip 'koninkrijk der hemelen', dat verwijst naar de noodzaak de wereld te overwinnen.
Met 'de wereld' wordt de primitieve moralistische wereld bedoeld, waarin mensen elkaar op grond van blinde instincten achtervolgen en het leven zuur maken.
Het koninkrijk der hemelen is niet gebonden aan land of cultuur. Iedereen kan dat koninkrijk betreden: moslims, joden, christenen, homoseksuelen, ja, zelfs moordenaars, zoals blijkt uit de woorden die Jezus aan het kruis richtte tot een van de mannen die samen met hem gekruisigd werden: "Vandaag nog zul je samen met mij in het koninkrijk zijn..."

Verkondiging zondag 25 november 2001, Christus Koning
door broeder Jef Boeckmans (katholieknederland.nl)

Laten we eens kijken naar degenen die bekeken worden, buitengezet en buitengesloten. Het groepje waar Jezus toe behoort is klein: drie personen, die hetzelfde lot ondergaan.
Een van de veroordeelden is vijandig, hatelijk. Maar de andere misdadiger heeft in deze pijnlijke situatie een menselijk hart behouden en... ziet. Hij heeft oog voor het drama van Jezus. Hoe komt het dat in zijn geest een stuk ruimte bleef?
Dan volgt een van de ontroerendste dialogen van het evangelie: tussen Jezus en de goede moordenaar, zoals de traditie hem is gaan noemen. Deze dialoog is een opening, de scheur waardoor het licht in de gruwzame sfeer van de executie binnensijpelt. Want op de executieplaats Golgotha verstomt alle retoriek over God. Alleen echte menselijkheid werkt. De menselijkheid van de misdadiger opent het koninklijke hart van Jezus, zodat Hij de verpletterende last van zijn lotgenoot kan wegnemen.

Als Jezus in nood door een dreigende verstikkingsdood aan het kruis, verraden en alleen gelaten door zijn intiemste vrienden, zichzelf kan vergeten en zich wenden kan tot een stervende misdadiger: dan toont Hij zijn vrije Koninklijke Geest. Het Koninklijk der Hemelen is ĎJijí zeggen.
Vanaf die merkwaardige koningstroon van het kruis zegt hij tegen ieder van ons, Jij, ook jij bent een koningskind:
Wie je ook bent, wat je ook doet: je hebt een onvervreemdbare koninklijke waardigheid.

Mohammed Benzakour en Nederlandse Intellectuelen
Commentaar Wim Duzijn 2002

Als anarchistisch schrijver - iemand dus die alle vormen van machtsmisbruik afwijst - voel ik me niet verwant met wat men noemt 'de Nederlandse intellectueel'.
Wanneer ik het woord 'Nederlandse intellectueel' hoor, dan krijg ik hartkloppingen, mijn voeten beginnen te zweten, mijn oren zwellen op en als gevolg van die geweldige druk in en op mijn hoofd raken mijn gehoorgangen verstopt zodat ik zo heel ineens niets meer hoor. Met andere woorden: zodra een Nederlandse intellectueel begint te spreken ben ik doof.

Ik dacht altijd dat ik de enige zonderling in dit land was die met deze akelige gewoonte was behept, maar gelukkig trek ik de laatste tijd in de meest merkwaardige contreien medestanders aan, 'broeders en zusters', om het eens mooi religieus uit te drukken, die melding maken van soortgelijke gewaarwordingen.
Heel apart en aanleiding gevend tot de meest wilde overpeinzingen, zoals: zou het anarchistische denken in opmars zijn? Zijn de geesten rijp voor een anarchistische machtsovername. Kunnen wij anarchisten de barricaden betreden en vechten voor onze overwinning?
Gelukkig zijn dat allemaal slechts wilde gedachten, want voor wildheid is een zekere mate van blind fanatisme vereist en helaas, wat ik ook zeg en doe, hoe wild ik ook tekeer ga, ik mis het vermogen fanatiek te zijn.
Ik zal daarom ook nooit een Nederlandse intellectueel kunnen worden, want het meest essentiŽle kenmerk van de hedendaagse Nederlandse intellectueel is dat hij een fanatiek moralist is.
Dat is de reden waarom Willem Frederik Hermans en Gerard Reve in het grote vergeetboek van de literaire geschiedschrijving worden opgenomen (aardige zonderlingen die als rare figuren een bescheiden bijrolletje mogen spelen) terwijl de middelmatige club van nietszeggende, maar wel zeer moralistische, zwamneuzen naar de hoogste regionen van literair wonderland worden doorgeschoven.
W.F. Hermans en Gerard Reve wijzen de kleinburgerlijke moraal af. Gerard Reve kiest daarbij voor het gnosticisme (scheppend positivisme), W.F. Hermans kiest voor het nihilisme (scheppend negativisme).
Zoals altijd ligt de waarheid weer ergens in het midden - fanatisme is de dood van de objectiviteit - en daarom is het ook onzinnig een keuze te willen maken tussen enerzijds Reve en anderzijds Hermans.
Ik heb het al eens eerder beweerd: wat de een te weinig heeft, dat heeft de ander te veel - en omgekeerd.
Wat je wel kunt zeggen is dat Harry Mulisch als schrijver volledig heeft gefaald, juist omdat hij gekozen heeft voor de kleinburgerlijke moraal.
De grootheid van een schrijver kan niet worden afgemeten aan de hand van de dikte van de boeken die hij schrijft.
Wat telt is de keuze voor onafhankelijkheid, de moed die een schrijver kan opbrengen alleen tegenover de meerderheid te gaan staan.
"De echte schrijver", stelt Franz Kafka, "is de schrijver die tegen de stroom durft in te zwemmen".

In Nederland wordt de lafheid op de troon geplaatst. Niet het verlangen naar inzicht beweegt de schrijver, maar het verlangen 'belangrijk' te zijn.
Kunst is hier niet een bezigheid die je plaatst in de eeuwenoude traditie van denkers die op zoek zijn naar waarheid en verlichting, nee, kunst staat in dienst van de ideologie, de ideologie van de moralistische burgerman, die een kleine groep ijdeltuiten belangrijk dient te maken.
Die combinatie van ijdelheid, lafheid en aangepast moralisme worden in de Volkskrant van 20 april op een bijzonder intelligente, scherpzinnige en humoristische wijze aan de kaak gesteld door Mohammed Benzakour, een Nederlandse schrijver die er blijk van geeft dat schrijver zijn iets anders dient te zijn dan laffe, primitieve kontlikkerij.
Ook al vliegen de bommen je om de oren, ook al staan de luitjes tierend en schreeuwend voor je deur, het kan allemaal niks bommen: je hebt de plicht de waarheid te vertellen.
Dat is de taak die alle denkers en profeten de mensheid gegeven hebben - de enige taak ook die een literair schrijver onderscheidt van een niet-literair schrijver.
In Nederland mag de waarheid niet verteld worden. Je moet eerst honderdduizend moralistische regeltjes in acht nemen, voordat je een uitspraak mag doen, hetgeen betekent dat het grootste stuk onbenul mag bepalen wie of wat jij bent.
In de discussie die is ontstaan tussen verdedigers van de Palestijnse zaak en verdedigers van de Zionistische zaak wordt op heldere wijze duidelijk waar zich intellectueel noemende mensen voor staan.
Mohammed Benzakour heeft een tv-gesprek gevolgd. De naam van het programma was Nieuws Aan Tafel. Oubolliger kan het bijna niet. Een grote keukentafel, een paar oud-Hollandse stoeltjes daar omheen, een schaaltje knapperige krentenbolletjes, een pakje roomboter natuurlijk, en dan met de mond vol eten 'het nieuws' erbij gehaald!
In Nederland houden wij niet echt van 'nieuws'. Alles wat nieuw is wordt hier onmiddellijk oud gemaakt. Dat is waarschijnlijk de reden waarom een bekende Franse schrijver ooit aan zijn landgenoten vertelde dat in Nederland de geschiedenis 50 jaar achterloopt.
Wie hier een uitspraak van een Nederlandse intellectueel wil analyseren, die zal zichzelf daarom terug moeten plaatsen in de tijd. We leven dus niet in het jaar 2002, maar in het jaar 1952. Dat dienen we ons goed te realiseren.
Mohammed Benzakour is zich daar niet van bewust. Hij denkt dat hij in het nu leeft, maar dat is een misverstand. We leven in 1952 en dat betekent dat hij nog niet is geboren.
De jaren vijftig beweging moet nog beginnen. En pas als die beweging enig succes weet te boeken is het mogelijk dat er een tijdversnelling optreedt, die ons er bewust van kan maken dat de wereld groter is dan het beperkte moralistische universum van Harry Mulisch en zijn dappere moralistenvrienden.

De jaren vijftig beweging (de beweging dus die het nieuws weer nieuw kan maken) is een beweging waarin het Maan-begrip 'verbeelding' centraal staat. Je zou het een islamitische beweging kunnen noemen, een beweging die het begrip 'islam' confronteert met zijn meest wezenlijke identiteit: de sociale, verbeeldingsrijke, vergevensgezinde Maanidentiteit.
De reden waarom de Islam mijn sympathie heeft is de keuze voor het tegen het kruis gerichte Maansymbool, waarbij we ons moeten realiseren dat een symbool verwijst naar latente mogelijkheden, die mogelijk in de werkelijkheid niet aanwezig zijn, maar die bij een goede sturing en/of begeleiding wel zichtbaar kunnen worden gemaakt.
Jezus (de man die de geestelijke stilstand van zijn tijd op wilde heffen) was de mens die kapotging aan het gebrek aan compassie. Hetzelfde overkomt nu de naar weten verlangende Arabieren. Ze dreigen het slachtoffer te worden van gewetenloze mensen die de compassie hebben afgezworen, vanuit de fanatieke, meedogenloze wil het Kruis te aanbidden.
Maan (fantasie, socialisme, vruchtbaarheid) tegenover kruis (lijden, isolement, geestelijke verstening).

De intellectuelen die Mohammed Benzakour observeert (Elsbeth Etty, Leon de Winter en Sylvain Ephimenco) zien de Arabieren als de vertegenwoordigers van de barbarij.
Arabieren zijn vernielzuchtige monsters die tot het laagste van het laagste behoren, omdat ze strijden tegen het zionisme.
Natuurlijk gebruiken deze intellectuelen het woord zionisme niet. Nee, eerlijk en objectief als ze zijn noemen ze strijd tegen het zionisme een strijd tegen 'het jodendom', waarmee (zo stellen zij) is aangetoond dat de betreffende lieden boosaardige antisemieten zijn.
Harry Mulisch kijkt welwillend toe. Hij noemt zichzelf 'de schrijver van de Tweede Wereldoorlog', die daarom zo belangrijk is voor hem, omdat ze hem in staat stelt het absolute goede (de joden) tegenover het absolute kwaad (de anti-joden) te plaatsen.
De zich 'intellectueel' noemende moralisten die de Palestijnse bevrijdingsstrijd gelijkstellen aan de poging van Osama bin Laden de Arabische wereld om te vormen in een fundamentalistische heilstaat zijn in feite geestelijke kinderen van Mulisch.
Mulisch is een opportunist. Hij was jarenlang een relatief onafhankelijke eenling, maar toen het tij keerde in de jaren zeventig trad hij in het huwelijk met een joodse vrouw en riep hij zichzelf uit tot spreekbuis van de 'goede joodse moraallievende mens'.
De antimoralistische schrijvers Gerard Reve en W.F. Hermans hebben hem nooit serieus genomen. Reve gebruikte het woord 'vullis'. Hermans noemde Mulisch 'een doodgewone fascist'.
Het feit dat mensen binnen de joodse gemeenschap niet in staat zijn op een eerlijke, objectieve wijze de primitief moralistische ideologie die de zionisten uitdragen te veroordelen wijst er op dat de schrijver Mulisch - als joods schrijver - volledig heeft gefaald.
Dat falen kan ons er bewust van maken dat elke vorm van literatuurbeoefening die zichzelf in dienst stelt van de kleinburgerlijke moraal een bezigheid is die de mens tot gevangene maakt van de domheid.
De drie schrijvers die op een niet-moralistische wijze belachelijk worden gemaakt door Mohammed Benzakour willen - dat beweren ze echt - de beschaving verdedigen.
Maar alles wat zij doen in feite is het verdedigen van oorlogsmisdaden, die alleen daarom geen misdaden worden genoemd omdat oneerlijke opportunisten als Mulisch en Leon de Winter antiliteraire en antifilosofische zaken als status, geld en macht belangrijker vinden dan het eeuwige verlangen van echte intellectuelen naar zelfstandigheid, onafhankelijkheid en waarheidsliefde.

Mohammed Benzakour & de multiculturele samenleving

Wat hebben we niet nodig?

Mij dunkt dat allochtone bedrijfskundigen, managers en economen niet de meest interessante succesgroep zijn voor een evenwichtige multiculturele samenleving die zich van binnenuit zal moeten doen gelden. Deze academici zijn veelal louter gebrand op een persoonlijke materiŽle toekomst en laten zich gek maken door de westerse tijdsgeest. Hun maatschappelijke inbreng reikt vaak niet verder dan de poorten van het bedrijf of de organisatie waar ze werkzaam zijn.

Wat hebben we wel nodig?

Wat vooral van node is, is een allochtoon intellectueel en alfa-wetenschappelijk kader dat een verdieping geeft van zowel het Afrikaanse, oosterse als westerse erfgoed en dat zich actief mengt in het publieke debat ten overstaan van een gehoor van krantelezers, televisiekijkers en boekenkopers. (Groene Amsterdammer, 11-8-1999)

Rabbijn van de Kamp:
Ik bezit en moet meer bezitten

"Vanuit de Bijbel is het land aan het Joodse volk gegeven. Wij hebben dus ook de bijbelse plicht om het land vast te houden.
Als je de diverse bijbelteksten letterlijk neemt, strekken de grenzen zich uit van de Middellandse Zee tot aan de Eufraat. Maar dat is toekomst. Of misschien moet ik zeggen: toekomstmuziek.."

Rabbijn Lody van de Kamp, lid CDA,
Reformatorisch Dagblad 20-4-2002


Palestijnen & Bijbels fundamentalisme

In 1948 Palestinians lost 78 per cent of Palestine. In 1967 they lost the last 22 per cent, both times to Israel.
Now the international community must lay upon Israel the obligation to accept the principle of real, as opposed to fictional, partition, and to accept the principle of limiting Israel's untenable extra-territorial claims, those absurd Biblically-based pretensions, and laws that have so far allowed it to override another people completely.

Why is that kind of fundamentalism tolerated unquestioningly?
Edward Said, Al-Ahram Weekly