Dat christenen, joden en moslims (vertegenwoordigers van de Abrahamitische religies) hun Perzisch-astrologische afkomst verloochenen valt louter en alleen terug te voeren op de onwil van die religieuze groeperingen het gevecht met het dualisme - dat in de leer van Zoroaster als evident gegeven wordt geaccepteerd - aan te gaan.

'Eet niet van de boom van kennis van goed en kwaad'. Bijbeltekst die je kunt zien als een aanval op primitief dualistisch moralisme

Tegenover het dualistische 'macht=recht denken' wordt niet de heel makende rechtvaardigheid geplaatst, maar de tegenpool van de heelmaker, een duistere anti-God, die door gnostici 'demiurg' wordt genoemd en die in de aan Zoroaster gewijde teksten wordt aangeduid met de naam AHRIMAN.
Ahriman is de tegenpool van de rechtvaardige AHURA MAZDA - maar tegelijkertijd ook diens gelijke, die alleen daarom niet in staat is in anderen broeders te zien omdat hij zich blindelings heeft overgeleverd aan het egoistische verlangen naar macht en bezit: zaken die binnen de wereld van de astrologie worden aangegeven door de tekens Leeuw, Stier en Schorpioen, zoals mag blijken uit de symbolische weergave van Ahriman: een leeuw in mensengedaante (de voeten op een soort aarbol geplant), die op een knellende wijze omstrengeld wordt door een slang.
Omgezet in astrologentaal zou je Ahriman kunnen zien als de negatieve kracht die wordt opgeroepen wanneer de Zon (heerser van het teken Leeuw) en de planeet Pluto (heerser van Schorpioen) elkaar negatief beinvloeden.
Astrologen spreken in dat geval over een negatief Zon-Pluto-aspect. Het astrologieprogramma NEW AGE ASTROLOGIE zegt daar het volgende over:

ZON in negatief aspect met PLUTO:

De Zon versterkt de negatieve eigenschappen van Pluto.
Dit aspect geeft neiging tot blinde heerszucht, dwingelandij en daardoor hevige conflicten met de omgeving, die de heerszucht niet accepteert en er vaak ook, vanwege de Plutonische onwil met anderen rekening te houden, erg bang voor is.
Men eist veelal te veel van anderen en is voortdurend geneigd de anderen uit te dagen, zonder zich te realiseren dat het begrip 'uitdaging' een Plutonisch begrip is, dat niet door iedereen wordt begrepen en aangevoeld.
Wanneer men het daderschap afwijst en het besluit neemt alles wat met negatieve vormen van plutocratie te maken heeft af te wijzen bestaat de kans dat men het slachtoffer wordt van de dwingelandij van anderen. Dan brengen roddel, lasterpraat en gemene verdachtmakingen van anderen de geborene in grote moeilijkheden en zal men alles op alles moeten zetten om de eigen onschuld te bewijzen, alleen maar om te voorkomen dat men onschuldig veroordeeld wordt.

Dat de mensheid zich al in de prilste oudheid bezighield met 'de krachten van het kwaad en de chaos' realiseren de meeste mensen zich niet. Ze worden bedolven onder het valse moralisme van zich 'goed' wanende gelovigen, die het als hun eerste taak zien iedereen die het besef van eigen goedheid en alwetendheid aan het wankelen kan brengen uit hun (als eigendom beschouwde) wereld te verwijderen.
De ene gelovige noemt zich 'religieus', waarbij religie wordt gezien als 'geloven in een god die men kan bezitten': Wie aan 'onze god' komt, zo wordt impliciet gesteld, komt aan mij. Of die god het met die beslissing eens is interesseert ze niet...
De andere gelovige noemt zichzelf 'wetenschapper', waarbij wetenschap wordt gezien als de onwil een wereld te erkennen die niet aan fysieke wetten gebonden is. Ze stellen hun eigen kleinmenselijke theorietjes op en wie wetten ontdekt die niet in hun straatje passen, noemen ze doodleuk 'een vijand van de wetenschap'.
Beide groepen van gelovigen gaan ervan uit dat het eigen wereldbeeld absoluut juist is, zodat iedereen die iets anders beweert automatisch de bijgelovige ketter is, de vijand van 'het ware geloof', dat altijd de ontkenning is van het onzekerheid scheppende wonder.
En dat is nu precies het grote kwaad waar de Perzische religie naar verwijst: het ontwerpen van een dualistische moraal die op grond van volstrekt irrationele motieven de ander tot duivel uitroept.
Het is niet de wereld van de zakelijk-liberale pragmaticus die op een koele, afstandelijke wijze de wereld observeert. Zulke mensen kunnen valse moralisten missen als kiespijn. Nee, het is een wereld die in de oudheid vereenzelvigd werd met 'de krachten van de chaos', en elke astroloog weet dat de planeet die bij uitstek 'de chaos' regeert de kleine miniplaneet PLUTO is.

Een paar grote klompen steen en ijs die in de verre ruimte zweven, die chaos veroorzaken op aarde? Kan dat?
Het lijkt onmogelijk, maar wie met behulp van het astrologieprogramma NEW AGE ASTROLOGIE op zoek gaat naar de mogelijk negatieve uitwerking van dat merkwaardige miniplanetensysteem in de horoscopen van mensen die stuit op verrassende ontdekkingen.
Met geloven heeft dat alles weinig te maken. Een computerprogramma confronteert je met kale, zakelijke cijfertjes die op geen enkele wijze door menselijk bijgeloof be nvloed kunnen worden. Als je twee zegt dan weet iedereen dat je niet drie bedoelt..
Het programma New Age Astrologie is door mij ontwikkeld in een periode van mijn leven waarin ik de rol van zondebok mocht spelen in een wereld waarin linkse utopisten een 'nieuwe wereld' wilden scheppen.
Die wereld is er nooit gekomen, maar desondanks is het me tot op de dag van vandaag niet gelukt me te ontworstelen uit de greep van valse moralisten die altijd en eeuwig een kritische eenling naar de vuinisbak van de geschiedenis willen verwijzen...

En daarmee kom ik terecht bij een man die in het naoorlogse Nederland bij uitstek de personificatie van 'de goede mortele meerderheid' is geworden, de zich 'wetenschapper' noemende historicus Lou de Jong, die in het politiek correcte circuit 'de man van de tweede wereldoorlog' geworden is, maar die voor mij, als astrologische zoeker naar 'de krachten achter het kwaad', in de eerste plaats de man is die CDA-politicus Willem Aantjes via een irrationeel demoniseringsproces de maatschappij van 'de goede mensen' heeft uitgewerkt.

Lou de Jong is geboren in Amsterdam op 24 april 1914, 's middags rond 1 uur.
Dat tijdstip levert een geboortehoroscoop op waarin niet zakelijke invloeden het karakter domineren. De zakelijk-rationele invloed zie je in de wereld van 'de ander', die ook aangegeven wordt in een horoscoop via de partner- en vriendenhuizen. In die wereld domineren de zakelijk-rationele tekens Steenbok, Tweeling en Maagd. Zodat je als astroloog de conclusie kunt trekken dat sommige mensen de ander als aanvulling heel erg hard nodig hebben om als ordelijk mens in de samenleving te kunnen functioneren. Zodra je die aanvullende ander verliest ontstaat er een wereld waarin de chaos, waaraan je via je geboorte gekoppeld ben, gaat domineren.
Het teken LEEUW beheerst het ascendantteken (het teken dat aan het tijdstip van geboorte gekoppeld is). Dat teken wordt geregeerd (zoals astrologen dat noemen) door de Zon. En die Zon vormt in de horoscoop een negatieve hoek met de planeet Pluto, zodat we kunnen spreken over de aanwezigheid van 'het Ahriman-aspect' in de geboortehoroscoop van de 'goede' wetenschapper Lou de Jong.
Het kwaad (de wereld van de chaos scheppende irrationaliteit) rust dus niet alleen bij de tot duivel uitgeroepen ander, maar is ook aanwezig in jezelf.
Dat is een opvatting die jarenlang gemeengoed is geweest in conservatieve kringen. In de katholieke kerk die ik als kind bezocht riep de pastoor elke week vanaf de kansel 'mens besef dat je klein bent', en dat kun je dus zien als de essentie van een tegen het Ahrimanse kwaad gerichte conservatieve moraal.
Het teken Leeuw is in zijn negatieve gedaante altijd de vijand geweest van conservatieve kleinheid en zakelijkheid. Niks kleine mens spelen, niks simpel en eenvoudig zijn..., nee: grote paleizen en kastelen bouwen en jezelf prins, baron, koning, admiraal en wat-al-niet-meer noemen. Opscheppen, bluffen, jezelf gelijk wanen aan God himself..
En als daar dan een negatieve planeet Pluto bij wordt gevoegd, dan weet je als astroloog zeker dat hier iemand voor je staat die geen nuchtere, zakelijke wetenschapper is.

Wie het plaatje hierboven bekijkt, die ziet dat het programma New Age Astrologie Lou de Jong opzadelt met een uiterst gevaarlijke reeks Pluto-aspecten, aspecten die in alle handboeken omschreven worden als vertegenwoordigers van het haat, wraak en vergelding gerichte Plutonische kwaad, kwaad dat daarom zo verwerpelijk is omdat het alle gevoelens van medelijden en empathie in mensen doden kan.
Wanneer moralisten met dergelijke aspecten in hun horoscoop een moreel systeem gaan ontwerpen, dan zullen ze altijd het absolute kwaad in anderen projecteren, om zo te voorkomen dat ze het gevecht moeten aangaan met het kwaad in zichzelf.
Dat is precies wat Lou de Jong deed met zijn immense reeks boeken over de Tweede Wereldoorlog, waarin een scherpe scheiding werd aangebracht tussen 'goede mensen' en 'foute mensen'.
Dat de werkelijkheid genuanceerder is (zoals bijvoorbeeld de 'revisionistische' geschiedkundigen dat in hun werk aantonen), is een gegeven dat niet wordt geaccepteerd.
Lou de Jong bouwde als het ware een morele bunker, een schuilplaats waarin een ereplaats werd toegekend aan hemzelf - en aan al die gelovige volgelingen die zijn grootheid wilden erkennen.

"De wereld hunkert naar christelijke politiek! Een politiek, die spreekt voor wie geen stem hebben; die handelt voor wie geen handen hebben; die een weg baant voor wie geen voeten hebben; die helpt wie geen helper hebben." (Uit: De bergrede van Aantjes)

Dat ging goed tot op het moment waarop fanatieke onderzoekers binnen het instituut waar De Jong werkzaam was stuitten op gegevens over 'het oorlogsverleden van Willem Aantjes', dat vlekken en smetten zou vertonen.
Aantjes (geb. 16-1-1923, Zon en Maan in het teken Steenbok) was niet zomaar een man, nee, hij was fractieleider van het CDA in de Tweede Kamer en als zodanig iemand die je als bestrijder van 'het kwaad' geen hoge functie mag geven. Het kwaad dient bestraft te worden, en Aantjes met zijn hoge positie vormde de immorele ontkenning van die wet.
Het gevolg was dat Lou de Jong, in samenwerking met de Nederlandse pers een soort heksenproces in gang zette, waarbij Lou de Jong de zeer onwetenschappelijke rol van 'grootinquisiteur' speelde.
Het woordje inquisiteur wijst aan dat het hier gaat om een morele wereld waarin de absoluut goede mens de tot duivel uitgeroepen ander aan het kruis mag nagelen.
Aantjes was de zondaar die zijn straf wilde ontlopen, en dat is het grootste kwaad dat denkbaar is....: in de wereld van de inquisitie..

Het plaatje hieronder laat zien dat in de periode waarin dit alles gebeurde in de progressiehoroscoop van Lou de Jong een aspect werkzaam was dat in staat is alles wat rationeel in de mens is te vernietigen: de planeet Mars vormde een negatieve hoek met de planeet Pluto.
"Ik was niet in staat rationeel te denken", gaf Lou de Jong zelf later toe, maar als je dat dan weet en je realiseert dat je als wetenschappelijk onderzoeker zoiets ervaart, dan zou je toch mogen verwachten dat je nooit meer met een in vals-moralistisch gif gedrenkte vinger gaat wijzen naar mensen die op rationele wijze op zoek gaan naar de waarheid.
Moraal, zo zou je moeten uitleggen aan mensen, kan beinvloed worden door negatieve mechanismen in jezelf die niet in dienst staan van eerlijkheid en rechtvaardigheid.
De rol van scherprechter spelen past je niet waneer je wetenschap gaat bedrijven. En dat is precies wat Lou de Jong deed in 1978. Het primitieve wraakzuchtige ikje in hemzelf wilde straf uitdelen, en het trok daarom een enge zwarte rechtersjas aan...

Zwolle, 1-11-2018

De affaire Aantjes, aangegeven door
de progressieve horoscoop van Lou de Jong

De affaire Aantjes in de media

In 1978 sprak Lou de Jong een incorrect oordeel uit over Wim Aantjes, fractievoorzitter van het CDA in de Tweede Kamer.
De Jong beschuldigde hem van lidmaatschap van de Waffen-SS. Aantjes moest zich als gevolg hiervan terugtrekken als lid van de Tweede Kamer.
Later bleek deze beschuldiging onjuist. Wel bleek Aantjes zich aangemeld te hebben voor de Germaansche SS in Nederland, maar daar nooit lid van te zijn geweest. Ook suggereerde De Jong dat Aantjes kampbewaker was geweest, terwijl Aantjes als gevangene in het strafkamp Port Natal had gezeten.
Een opvolger van De Jong bij het NIOD, Hans Blom (historicus), noemde de affaire-Aantjes "het grootste bedrijfsongeluk in de geschiedenis van het Niod". (Wikipedia)

Lou de Jong: Volkskrant 5 februari 2001: "Ik heb in de zaak Aantjes een aantal fouten gemaakt. De belangrijkste was dat ik bij de persconferentie veel te ongenuanceerd sprak. Daardoor ontstond het beeld van de veroordeling in talloze huiskamers.'
In oktober 1978 kreeg het RIOD informatie over het oorlogsverleden van Aantjes. Na een kort onderzoek maakt De Jong, tijdens een emotionele persconferentie, bekend dat Aantjes in 1944 deel had uitgemaakt van de Waffen SS, dat hij bewaker was geweest in een strafkamp bij Assen en dat er daarom twijfel bestond over zijn Nederlanderschap. Het nieuws sloeg in als een bom. Aantjes trad af." [..]

Wytse Wellinga, 20-8-2014: "Lou de Jong was niet altijd een goede beoordelaar geweest van het menselijk karakter. Als kind was hij wat men tegenwoordig een nerd zou noemen. Hij hield zich voornamelijk bezig met het halen van hoge cijfers. Vooral het halen van hogere cijfers dan zijn tweelingbroer Sally."
"De Jong was goed op de hoogte van de oorlog. Door wat hij zelf had meegemaakt, maar vooral ook door zijn werk op het RIOD. Maar dat maakte hem zeker niet onfeilbaar.
De Jong had macht. Hij stond eenzaam op een voetstuk als expert op het gebied van de Tweede Wereldoorlog. Niet alleen wat betreft kennis, maar vooral wat betreft status.
Maar wie zijn interviews en zijn memoires leest, ziet ook waar het fout ging bij De Jong. Hij was er, net als het grote publiek, van overtuigd dat hij altijd gelijk had.
Hij was arrogant en kon het maar moeilijk verkroppen als hij een foutje had gemaakt."

Jos Heymans, 24-10-2015: "Aan zo'n man twijfel je niet"

De Jong was een zeer gerespecteerd historicus, een boegbeeld, schrijver van het 14-delig standaardwerk 'Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog'. Aan zo'n man twijfel je niet.
Ik geloofde De Jong dus op zijn woord, net als zo'n beetje elke Nederlander. En ik vond Aantjes dan ook een landverrader, erger dan een NSB'er, want de Waffen-SS was wel zo'n beetje het grootste gajes dat de Duitsers hadden voortgebracht.
Dat zo'n man, zo'n bruut, het had geschopt tot een van de meest vooraanstaande politici van die tijd was hemeltergend. Wat mij betreft, moest Aantjes onmiddellijk gearresteerd en alsnog berecht worden voor zijn misdaden.
Een halfjaar later, Aantjes was toen allang vertrokken, bleek het allemaal niet waar te zijn. Geen Waffen-SS maar Germaanse SS om te overleven (wat hij verzwegen had), geen kampbewaarder maar gevangene..
De Jong zat hartstikke fout. Ik schaamde me dood voor wat ik Aantjes had toegewenst..

Bart Jungman, 2005: In Brieven aan Loe de Jong heeft Bas Kromhout een karakterschets gemaakt van Loe de Jong. Daarin komt de volksopvoeder volgens hem naar voren als ijdel en eigengereid.
'Loe de Jong was vooral gek op fanmail. Complimenten onderstreepte hij met rood, kritiek kon hij slecht hebben.'
Kromhout, zelf historicus, analyseert Loe de Jong aan de hand van in- en uitgaande post. In een brief aan een lezer schrijft De Jong over Aantjes: 'Iemand die zoiets belangrijks verzwijgt, verdient het niet een politieke carri re op te bouwen.'
Kromhout: 'Hij was een opiniemaker, veel meer in elk geval dan een wetenschapper.'

Wilem Aantjes: 'Hij heeft nooit de grootheid gehad zijn fouten te erkennen.
Als historicus had hij moeten zeggen: de waarheid gaat me boven alles. Dat heeft hij niet gedaan.
Ik heb daarna diverse signalen afgegeven dat ik er met hem over wilde praten, daarop heeft hij nooit gereageerd.'