Dat christenen, joden en moslims hun Perzisch-astrologische afkomst verloochenen valt louter en alleen terug te voeren op de onwil van die religieuze groeperingen het gevecht met het dualisme (dat in de leer van Zoroaster als evident gegeven wordt geaccepteerd) aan te gaan.
Tegenover het dualisme wordt niet de heel makende rechtvaardigheid geplaatst - want religieuze mensen willen niets heel maken - maar de tegenpool van de heelmaker, een duistere anti-God, die door gnostici 'demiurg' wordt genoemd en die in de mystieke leer van Zoroaster wordt aangeduid met de naam AHRIMAN, de tegenpool van de rechtvaardige AHURA MAZDA - maar tegelijkertijd ook diens gelijke, die alleen daarom niet in staat is in anderen broeders te zien omdat hij zich blindelings heeft overgeleverd aan het egoistische verlangen naar macht.
De Islamitische revolutie in Iran ging gepaard met het afschaffen van de Zoroastriaanse 'zonnevlag', een vlag die verwijst naar de gevende orde van de kosmos, waarin niemand iets hoeft te doen om licht te mogen ontvangen: in een wereld waarin de Zon schijnt krijgen we alles voor niets...
Khomeini was de man die het volk voorhield dat je in het leven niets gratis krijgt, zodat voor een (in zijn ogen oppervlakkig en lichtzinnig) symbool van hartelijkheid en gulheid in zijn levensvisie geen plaats was.
Daar komt bij dat de Zon verwijst naar zoiets vulgairs en gewoons als ideologieloze loltrapperij en ernstloze dikdoenerij, een vorm van gedrag die in zijn negatieve vorm ontaardt in arrogantie en machtmisbruik, zodat het heel goed mogelijk is dat Khomeini als vijand van alles wat decadent is onbewust gedreven werd door de gedachte dat de Zon uitgeschakeld dient te worden teneinde ruimte vrij te maken voor het Plutonische fanatisme dat bij de opvatting van Islamitisch martelaarschap (gesymboliseerd door 'Imam Hussein' = Pluto) behoort.
Met zijn verheerlijking van het martelaarschap was Khomeini de tegenpool van de Shah, die op pompeuze wijze plaatsnam op een grote gouden Zonnetroon. Niet als gulle gevende volksdienaar, maar als Keizer en heerser over het volk, een symbool dus van de arrogante macht die vanaf de prille oudheid werd afgewezen door het Iraanse volk.
Hoewel Khomeini stelde dat de Islam een allesomvattende religie is, vertoont zijn visie op het bestaan sterke Plutonische trekjes:
Niet wachten op dat wat je gegeven wordt is het motto, maar op gepassioneerde wijze de wereld bedwingen, om er zorg voor te dragen dat de gepassioneerde kracht van het geloof de luiheid van de lichtende gemakzucht aan banden legt...
Zowel Zon en Pluto vertegenwoordigen bindende principes. Maar waar de Zon mensen aan zich wil binden door ruimhartig warmte te geven, daar kiest Pluto (een planeet die heel vaak simpele, rust gevende warmte mist) voor gezamenlijke strijd en gezamenlijk lijden als bindend beginsel.
Hoessein ibn Ali wordt binnen de sjiitische islam vereerd als een martelaar die tegen de tirannie heeft gevochten, omdat hij weigerde om de soennitische kalief van de Omajjaden, Yazid I, als kalief te erkennen. Hij trok daarom ten strijde tegen de Omajjaden in de buurt van de stad Karbala. Hoessein kwam hierbij om het leven door onthoofding tijdens de Slag bij Karbala in 680. Deze slag wordt elk jaar herdacht tijdens Asjoera ("tiende" dag van Muharram). Het is een dag van verdriet en godsdienstige plechtigheid voor de sjiitische moslims.
Zelfkastijding, een vorm van identificatie met
het lijden van Imam Hussein, kleinzoon van de profeet Mohammed.
Khomeini & de Meester van de Martelaren
"Geen enkele ideologie kan worden bewaard en in stand gehouden, tenzij er tranen voor worden vergoten en mensen pijn hebben geleden.
De antagonisten begrijpen het gewoon niet, ze zijn als kinderen; ze kennen niet de rol van de geestelijkheid en van degenen die prediken op de preekstoelen van de islam.
Het is een rol die de islam levend heeft gehouden. Het is een roos die in bloei wordt gehouden door een vloed van tranen. Het zijn deze uitbarstingen van pijn en angst (geleden door de martelaren op Ashura) die de ideologie van de Meester van de Martelaren in leven heeft gehouden.
Als iemand die ons nabij staat wordt gedood, huilen en treuren we en zwaaien we met zwarte spandoeken; we huilen, vergieten tranen en houden rouwsessies.
Onze passiespelen, het reciteren van elegieën en de klaagzangen tijdens vergaderingen, zijn uitingen die ten doel hebben de ideologie van de Meester van de Martelaren nieuw leven in te blazen.
Dit geschreeuw en geklaag zijn de dingen die ons in leven hebben gehouden en de beweging hebben voortgestuwd... De Meester van de Martelaren is overal aanwezig - "Alle landen zijn Karbala!"; alle preekstoelen zijn drempels van Imam Hussein (AS); alle altaren behoren toe aan de Meester van de Martelaren." Ruhollah Khomeini
Het staatssymbool of embleem van Iran is sinds de Iraanse Revolutie een gestileerde vorm van het woord Allah (God) in het Perzisch-Arabische schrift. Het embleem van Iran staat ook in de vlag van Iran. Het embleem wordt gevormd door vier halve manen en een zwaard. De vier halve manen vormen samen het woord Allah. De vijf delen symboliseren de principes van de islam. Boven het zwaard staat een shadda: in het Arabisch wordt dit gebruikt om een letter te verdubbelen. De vorm van het embleem moet een tulp voorstellen. In Iran is het een traditie dat op het graf van een soldaat die voor het vaderland gestorven is, een rode tulp zal groeien.
Het embleem is ontworpen door Hamid Nadimi en werd op 9 mei 1980 officieel erkend door ayatollah Ruhollah Khomeini.
Voor de Perzen is de tulp het symbool van een verterende en hartstochtelijke liefde
De Islamitische revolutie in Iran ging gepaard met het afschaffen van de Zoroastriaanse 'zonnevlag', een vlag die verwijst naar de gevende orde van de kosmos, waarin niemand iets hoeft te doen om licht te mogen ontvangen: in een wereld waarin de Zon schijnt krijgen we alles voor niets...
Hoewel Khomeini stelde dat de Islam een allesomvattende religie is, vertoont zijn visie op het bestaan sterke Plutonische trekjes: 
Het staatssymbool of embleem van Iran is sinds de Iraanse Revolutie een gestileerde vorm van het woord Allah (God) in het Perzisch-Arabische schrift. Het embleem van Iran staat ook in de vlag van Iran. 