Dat christenen, joden en moslims hun Perzisch-astrologische afkomst verloochenen valt louter en alleen terug te voeren op de onwil van die religieuze groeperingen het gevecht met het dualisme (dat in de leer van Zoroaster als evident gegeven wordt geaccepteerd) aan te gaan.
Tegenover het dualisme wordt niet de heel makende rechtvaardigheid geplaatst - want religieuze mensen willen niets heel maken - maar de tegenpool van de heelmaker, een duistere anti-God, die door gnostici 'demiurg' wordt genoemd en die in de mystieke leer van de Perzische profeet Zoroaster wordt aangeduid met de naam AHRIMAN, de tegenpool van de rechtvaardige AHURA MAZDA - maar tegelijkertijd ook diens gelijke, die alleen daarom niet in staat is in anderen broeders te zien omdat hij zich blindelings heeft overgeleverd aan het egoïstische verlangen naar macht.

Ayatollah Seyed Ali Khamenei &
de vals-moralistische antigod Ahriman

Hoewel zich 'wetenschapper' noemende mensen dol zijn op theorieën ('de theorie' staat als axiomatisch gegeven binnen het wetenschappelijke wereldbeeld boven het als onuitsprekelijk ervaren woordje 'God') verdwijnt dat enthousiasme als sneeuw voor de zon wanneer je aan het pakket van deels volmaakt onzinnige (want onlogische) bedenksels (zoals: "alles is ontstaan uit chaos", "een ordenend principe mag niet worden erkend") een theorie toevoegt die God niet ontkent, maar die God inbouwt in een ordelijk geheel dat via het anarchistisch-astrologische begrip 'De grote familie" mens en God tot onlosmakelijk geheel maakt.

Die als zweverig ervaren theorie is weinig anders dan de eeuwenoude leer van de kosmische eenheid, die het Hermetische principe 'zo boven zo beneden' als uitgangspunt neemt.
Hermes (astrologisch: Mercurius-Eris) is de god van het verstand en de logica en die naam wijst er op dat de aanhangers van 'het Hermetische principe' (met name de gnostici) geen vijanden waren van de wetenschap. Integendeel, zij waren vijanden van het autoritaire (Perzische en EZRA-istische) priesterdenken (dat alle eeuwen door als een vervalsing van de waarheid werd gezien).

Het is dat autoritaire wetten producerende priesterdenken (de vergoddelijkte Paus, de vergoddelijkte Rabbi en de vergoddelijkte Imam) dat van een religie een onderdrukkend, levensvijandig systeem maakt, en juist daarom wordt binnen de wereld van de gnosis 'de priester' gezien als de grootste vijand die een wijsheidzoeker op zijn pad kan ontmoeten.
"Hij leeft niet, hij sluit zichzelf op in een wereld waarin alles wat hem niet zint wordt weggestopt in een duister hok dat wordt bedekt met een glanzend laagje vernis, en hij probeert iedereen die probeert een eigen leven op te bouwen via een strenge, beschuldigende moraal te onderdrukken". Dat is de essentie van de kritiek die in het verleden werd uitgesproken door de verstandigen en de realisten.
Dat waren in Perzië de zogenoemde Magi (onafhankelijke wijze mannen die geen deel uitmaakten van de door de staat betaalde priesters - zoroastrisme is eeuwenlang staatsgodsdienst geweest) en in Palestina waren het de mensen die voor Rome en Athene kozen, modernisten die zich schaamden voor de primitieve religieuze bloedcultuur die door het orthodoxe priesterdom in stand gehouden werd. Jezus van Nazareth behoorde tot die groep: hij was een vriend van Rome (en zijn assimilatiepolitiek), maar vijand van de orthodoxen en de nationalistische zeloten met hun onderdrukkende, xenofobie bevorderende 'joodse wet'.

De priester, gezien als heilige man die tot idool wordt uitgeroepen door dweepzuchtige gelovigen, is namelijk geen vertegenwoordiger van het Hermetische principe dat ruimte schept ('zo boven zo beneden'), maar een vertegenwoordiger van het verkleinende geloofsdenken dat de ruimte vergrendelt (de kosmos is 'het Boze') en de mens uitlevert aan het kleine denken van de in zichzelf gelovende machtsmens.
Dat is namelijk het verschil tussen echte, vrijheid scheppende, religie en valse, onvrij makende, religiositeit: de religieuze kleinburger gelooft NOOIT in een grote, alles overkoepelende eeuwige God, maar altijd en alleen in zijn kleine, alles verkleinende en beperkende 'ik'.
Wanneer hij in God zou geloven, dan zou hij nooit een onderscheid aanbrengen tussen 'IK' en 'DE ANDER", juist omdat God het geheel van het bestaande vertegenwoordigt, maar juist omdat hij NIET in God gelooft schept hij verdeeldheid, omdat hij alleen maar zichzelf kan vergroten door de gelijke ander klein te maken.

De ANDER (gezien als schepper van ruimte, de mens die werkelijk religieus wil zijn) is altijd een bedreiging voor mensen die in een gesloten universum willen wonen.
Je MOET de ander aanvallen, verdacht maken, manipuleren en op zo'n manier behandelen dat hij een slaaf wordt in een wereld waarin alleen de leider met zijn volgelingen 'vrij' mogen zijn.
Daarom deugt de joodse religie die LAND, VOLK en LEIDERSCHAP boven de onbeduidend gemaakte 'god' plaatst niet. En daarom deugen al die andere religies, die nooit via ervaring van de eigen geringheid de grootheid van het universum hebben ontdekt ook niet.
Je zou dat de afwezigheid van verlichting' kunnen noemen. De mens leeft in onwetendheid en omdat hij zich inbeeldt dat hij met niets en niemand iets te maken heeft schept hij een schijnwereld waarin hij een liefdeloze, eenzame, machtige schijngod is, een slaaf van zijn onwetendheid en daarom (volgens astrologen) een speelbal van negatieve krachten die .op een oncontroleerbare wijze binnen een duistere wereld hun gang kunnen gaan.
Onwetendheid, zo stelt de gnosis, versterkt alleen maar het kwaad...

Het is dat verkleinende schijngodendom waartegen vijanden van het Sjiitische IMAM-denken zich altijd hebben verzet. De Sjia zou een liberale religie zijn wanneer de Imam een BOEDDHA was of wilde zijn, maar ze is dat niet - en kan dat ook niet zijn - zolang de IMAM een verwijzing is naar een idolen scheppende machtsleer, waarbinnen aan de priester (met name 'de hogepriester') een vergoddelijkte status wordt toegekend.
Jezus in het Nieuwe Testament valt juist vanwege hun gebondenheid aan het Perzisch-priesterlijke leiderschapsdenken de religieus-joodse leiders van zijn tijd aan: hij verwijt hen onzinnige mensenwetten boven universele Goddelijke principes te plaatsen, een moreel geheel waartoe de Mozaïsche wet gerekend kan worden, omdat de Mozaïsche wetgeving in dienst staat van de orde en niet die orde probeert te ondermijnen via het scheppen van een volstrekt chaotische en niet aan enig rechtsprincipe gebonden schijnorde: de wereld van de heilig verklaarde joodse wet (Islamistisch: Sharia).

De Open Samenleving

De open samenleving is een samenleving waarvan de wetten, gewoontes en instituties openstaan voor correctie. Dit in tegenstelling tot een gesloten samenleving, gebaseerd op openbaring of een doctrine die beschermd is tegen weerlegging of discussie.
Leden van een open samenleving kunnen openlijk haar instituties en machtsstructuren bekritiseren, zonder bang te hoeven zijn voor represailles. Onderwijs is er onderscheiden van indoctrinatie. De open samenleving kan op een natuurlijke manier gedijen zonder belemmerd te worden door staatstoezicht. Er is dus geen dominerende tucht van een totalitaire regering, en ook niet de starre politieke structuur van absolutisme.
De filosoof Karl Popper gebruikt de term in zijn beroemde werk The Open Society and its Enemies. Popper was van mening dat utopieën per definitie gesloten zijn omdat ze gebaseerd zijn op vaste, niet te weerleggen ideeën. Een samenlevingsmodel waarin geen ruimte wordt gelaten voor falsificatie is totalitair. (Wikipedia info)

In Iran kiezen Khomeinistische geestelijke leiders nog altijd voor een orde die geen orde is: de autoritaire theocratie.
Khomeini was de man die niet koos voor het onafhankelijke, niet aan de staat gebonden ayatolladom, maar voor de koppeling van religie aan de staat, een terugkeer dus naar de zoroastrische staatsgodsdienst die in Iran nooit echt populair is geweest.
Je kunt stellen dat de Islam daarom zo snel werd overgenomen door de bevolking omdat ze genoeg hadden van de te grote invloed van de zoroastrische priesters op de samenleving. De Islam is namelijk in wezen een anarchistische religie die onredelijke inmenging van priesters in het alledaagse leven afwijst. Wijze mannen adviseren, stelt de Koran, ze dwingen niet.

Geboren op 17 juli 1939: Zon in het Moederteken Kreeft
negatief beïnvloedt door Uranus (onafhankelijkheid),
Neptunus (werkelijkheidvervalsing) en Pluto (dwang)

Frappant daarbij is dat de huidige geestelijke leider van Iran (Ali Khamenei, 1939-2026) via zijn geboortehoroscoop gebonden is aan de chaotische, verdelende werkelijkheid, waarnaar het beeld van de antigod AHRIMAN verwijst: de Zon wordt negatief beïnvloed door de planeet Pluto (het Ahrimanaspect).
Je kunt dat toeval noemen, en dat mag natuurlijk, maar waar het in dit artikel om gaat is dat er hier sprake is van een tegenstelling die in de prilste oudheid van het Perzische imperium gezien werd als het meest belangrijke probleem waar de God zoekende mens zich voor geplaatst ziet: de vraag in hoeverre de naar rechtvaardigheid en onschuld verlangende mens zich uit mag leveren aan de onrechtvaardige, in het eigen EGO opgesloten MACHTSMENS, de mens die via dwang een imperium op wil bouwen waarin hijzelf koning en keizer is.
Ali Khamenei is een geestelijk leider die via de Khomeinistische constructie van de Islamitische staat een alleenheerser geworden is ('de leider van de revolutie'): een man die in zijn eentje mag beschikken over het lot van miljoenen anderen, hetgeen vanuit anarchistisch oogpunt bezien op zijn zachts gezegd 'een niet ideale toestand' genoemd moet worden, een situatie die verwijst naar 'het kwaad van de plutocratie' waartegen de Iraanse Sjiha zich zegt te verzetten. Niet voor niets worden Israel en Amerika 'arrogante machten' genoemd...
Dat hij weinig moeite heeft met die constructie vloeit (astrologisch gezien) voort uit de eigen karakteropbouw. Want mensen denken wel dat ze vrij zijn, maar dat vrijheidsbeeld is afhankelijk van het vermogen je te verzetten tegen invoeging in een (plutocratisch) systeem dat gebruik en misbruik van mensen tot norm verheft.
Met andere woorden, de Khomeistisch-theocratische visie op het bestaan is - net als de zionistisch-theocratische visie op het bestaan - in de eerste plaats plutocratisch.
Een keuze dus voor de gesloten samenleving van AHRIMAN en een afwijzing van de open samenleving van de rechtvaardige god, waarnaar de leer van de Perzische profeet ZOROASTER verwijst.
Zoroaster nam de sterren serieus. De geestelijke leiders van Irak en Iran doen dat niet. Zij kiezen de zijde van een irrationele wetten scheppende staatsvorm die sterke plutocratische trekjes vertoont.
De chaos wordt daarmee nooit echt bestreden, juist ook omdat men tegenover een tegenstander staat die ook het plutocratisch-religieuze denken tot norm verheven heeft en die daarom alles op alles zal zetten om de negatieve krachten in de verafschuwde ander te versterken (kwaad schept nu eenmaal kwaad).

Israël en Amerika staan niet voor het liberale (anti-theocratische) denken van Jezus van Nazareth (de vertegenwoordiger van de open samenleving), maar voor het religieuze machtsdenken van de fascistische schriftgeleerde EZRA en het rechts-nationalistische fascisme van de zionist JABOTINSKI. Er ontstaat op die manier een machtsstrijd waarin alleen de sterkste en meest onredelijke plutocraat het gevecht mag winnen.
De negatieve Pluto, zegt de astroloog, sluit nooit vrede: hij neemt wraak, hij vernietigt en hij onderwerpt...

Zwolle, 30 november 2018

Khamenei: "De sleutel tot zinvol lezen is
alleen dat lezen wat essentieel is
en dat doen op een gedisciplineerde manier. "

We moeten lezen om onze kennis te vergroten, onze horizon te verruimen en nieuwe werelden te ontdekken. Dit leidt me tot slechts een conclusie: lees wat echt essentieel en duurzaam is.
Trendy spul komt en gaat. Verspil geen tijd en bezoedel je geest niet met onzin. Lees die auteurs en boeken die het menselijk denken hebben gevormd, onze verbeeldingskracht boven het gemiddelde hebben gebracht en ons hebben opgeroepen betere en intelligentere wezens te worden.
Lees Plato en Aristoteles en luister niet naar degenen die zeggen dat ze te zwaar en te moeilijk zijn. Lees Marcus Aurelius om te zien hoe een filosoof-koning worstelt met idealen en realiteiten, principes en feiten - dezelfde uitdagingen waarmee we elke dag op verschillende niveaus te maken hebben.
Lees St Augustinus om te begrijpen hoe een eersteklas geest zich bezighoudt met kwesties van geloof en rede. Lees TS Eliot en CS Lewis om een idee te krijgen van onze moderne problemen. Breng serieuze tijd door met al-Farabi, Ibn Sina, Ibn Rushd, Ghazali, Suhrawardi, Mulla Sadra en andere islamitische denkers om te zien hoe een gelovige geest de wereld kan begrijpen zonder God of de menselijke rede en vrijheid op te offeren.
Laat Rumi en Ibn al-Arabi je naar plaatsen van verwondering, liefde en mededogen brengen. Wendt je tot Ibn Jubair, Ibn Battuta en andere islamitische reizigers om te zien hoe islamitische wijze mannen een beeld van de wereld hebben ontwikkeld voor het tijdperk van de moderne globalisering.
Dompel jezelf onder in de tijdloze po zie van Hafiz, Sa'di, Khayyam, Attar, Yunus Emre, Baki, Fuzuli en andere dichters die de liederen zingen van goddelijke en menselijke liefde, wayfaring en gezelschap.
Deze lijst kan worden uitgebreid met werken uit de andere grote tradities van de wereld, waaronder de Chinese en Indiase beschavingen.
Hoeveel informatie ons ook wordt aangeboden, de sleutel tot zinvol lezen is datgene lezen wat essentieel is en dat doen op een gedisciplineerde manier." Ali Khamenei, 9-5-2005

wim duzijn - new age astrologie - zwolle - nederland

If I used unauthorized your picture or drawing,
Please let me know and I will delete it or make a link
to your website or otherwise, if you wish)