Eenling worden in een
Schijn-Democratie



De Eenling en het Volk
VK-blog van donderdag 15 mei 2008 door Wim Duzijn

In de discussie rondom het verschijnsel Wilders-Verdonk wordt vaak op een nogal gedachteloze wijze het begrip POPULISME centraal gesteld.
Verdonk en Wilders, zo wordt op generaliserende wijze gesteld, zijn populisten en daarom horen hun denkbeelden niet thuis in een democratische samenleving, waarin - en dat wordt er voor het gemak maar niet bij gezegd - "het volk" regeert.

Angst voor het volk (gezien als een verwijzing naar een diverse gemeenschap van onafhankelijk denkende mensen - democratie dus en niet het gelijkschakelende collectivisme van tribale gemeenschappen) is een gegeven dat niet gebruikt zou mogen worden door democraten, vooral ook daarom niet, omdat zich 'democratisch' noemende volkhaters zich altijd laatdunkend uitlaten over die politieke bewegingen, zoals het anarchisme er een is, die de eenling met zijn individuele geweten boven de massa met zijn collectieve gewetenloosheid plaatst.
De veroordeling van populisme anders gezegd is dus niet gebeaseerd op liefde voor de onafhankelijke enkeling, maar is in feite een moreel oordeel dat in dienst staat van eigenbelang. Ook buitenbeentjes, die uiterst intelligent en eigenzinnig kunnen zijn, worden al snel voorzien van het etiket 'Slecht Volk!"

Dat is altijd het grote probleem in discussies die gevoerd worden door mensen die alles wat simpel, gewoon, zakelijk en rationeel is afwijzen, terwijl het begrip volk of volks eigenlijk altijd heeft verwezen naar de doodsimpele en ook zeer liberale stelling: 'doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg'.
Als je gewoon mag zijn hoef je niet aan te tonen dat je iets bijzonders bent. Dat is eigenlijk ook altijd de bodschap geweest van mensen die we 'wijzen' of 'profeten' noemen. Want wijzen en profeten zijn net als anarchisten vijanden van het idool...
Anarchisme is dus geen populistische beweging in de zin van 'je neerleggen bij het oordeel van de meerderheid' en daarom stelt het zich kritisch op tegenover zowel vulgair populisme (de terreur van de onnadenkende, idolen aanbiddende meerderheid) als zich democratisch noemend PARTIJ- of ELITE-denken, een irrationele denkwijze die idolatrie altijd koppelt aan de een of andere vorm van op betutteling van anderen gerichte groepsmoraal.

Dat is het bedrog waarmee zogenaamde anti-populisten je meestal confronteren. Ze weigeren zich neer te leggen bij beslissingen van het geminachte volk (een term die eigenlijk nooit op een zakelijke wijze wordt omschreven), maar tegelijkertijd eisen ze dat je hun elitaire PARTIJ-cultuur 'democratisch' noemt, vanuit de achterliggende (Stalinistisch-Marxistische) gedachte dat DE PARTIJ 'de stem van het volk' is.
Partij- of elitedenken zou je dan ook - hoe vreemd het ok mag klinken - massa- of massificatiedenken kunnen noemen, een vorm van vulgair populisme, waar het anarchisme, als co-operatieve eenlingenbeweging zich met een zeker gevoel van afkeer tegen afzet.
Juist omdat idolatrie en moraal samengaan is er voor kritische uitzonderingen geen plaats meer in hun wereld. Het volk dat ze zogenaamd willen verlichten wordt gemassificeerd: Gehoorzaam ons, of verdwijn...

Tyranny of majority

Op het net trof ik, op de website van COUNTERPUNCH, een vraaggesprek aan dat Ziga Vodovnik voerde met Howard Zinn ('Professor Emeritus of political science at Boston University'). Daaruit licht ik een passage waar het kleine betoogje hierboven in feite een toelichting bij is.

ZV: Representative democracy is a form of tyranny - tyranny of majority.
[Anarchists] object to the notion of majority vote, noting that the views of the majority do not always coincide with the morally right one.
Thoreau once wrote that we have an obligation to act according to the dictates of our conscience, even if the latter goes against the majority opinion or the laws of the society. Do you agree with this?

HZ: Absolutely. Rousseau once said, if I am part of a group of 100 people, do 99 people have the right to sentence me to death, just because they are majority?
No, majorities can be wrong, majorities can overrule rights of minorities. If majorities ruled, we could still have slavery. 80% of the population once enslaved 20% of the population. While run by majority rule that is ok. That is very flawed notion of what democracy is.
Democracy has to take into account several things - proportionate requirements of people, not just needs of the majority, but also needs of the minority. And also has to take into account that majority, especially in societies where the media manipulates public opinion, can be totally wrong and evil.
So yes, people have to act according to conscience and not by majority vote. (CounterPunch, 12-5-2008)


Reacties

Martijn 15-05-2008 16:24
"die de eenling met zijn individuele geweten boven de massa met zijn collectieve gewetenloosheid plaatst". maar daar wel onderdeel van blijft.

Wim Duzijn 15-05-2008 16:57
Ik heb het over 'het anarchisme, als co-operatieve eenlingenbeweging'. Een co-operatie is niet hetzelfde als massa of collectief.
De boeren in Nederland met hun co-operaties zou je anarchistische eenlingen kunnen noemen. Midden in de polder, ver weg van de horde, maar wel samenwerken met andere (soms best wel) zonderlinge geisoleerden...

maria 16-05-2008 14:48
Populisme debat interesseert me zeer, zeer relevant in zake Burke Stichting... maar ik heb er nu geen tijd voor. Ik probeer wel zelf een volksvriendelijke, niet-populistische weg te gaan.

maria 16-05-2008 15:11
Hier nog als debat -bijdrage de column die mijn hoofdtegenstander en Burkian prof. Afshin Ellian een week geleden in de NRC schreef:

AFSHIN ELLIAN, NRC 2008

"Politiek is een westers begrip. Alle variaties van het woord politiek zijn afgeleid van het Griekse woord polis (de stadstaat). Polis ontstaat waar de burgers van een taalcultuur een openbare politieke orde oprichten. Politiek is dus van en voor de mensen.
De vraag is nu of het populisme een slecht kenmerk is van een politicus of een politieke beweging. Het antwoord is ja en nee.

1. Ja, het populisme is een slechte zaak.
Het populisme kan het politieke mythologiseren: de systematische herhaling van irrationele beweringen kunnen tot het ontstaan van mythes leiden. Daardoor zou de rede naar de achtergrond verdwijnen.
Ook zou het populisme ingewikkelde vraagstukken terugbrengen tot te simpele oneliners, waar er voor complexe vraagstukken geen eenvoudige oplossingen bestaan..
Ten slotte kan het populisme tot een politieke crisis leiden: de teleurgestelde burger zal zich tegen alle politieke instituties keren.

2. Nee, het populisme is ook een goede zaak.
De politiek is uiteindelijk van en voor het volk. Politici moeten ingewikkelde zaken zodanig kunnen presenteren dat die voor iedere burger begrijpelijk wordt. Anders zou de politiek worden gekoloniseerd door specialisten en deskundigen. Een radicaal gebureaucratiseerde (en daarmee ontoegankelijke en onbegrijpelijke) wereld is niet ver verwijderd van een totalitaire staat...
Wanneer politici niet bereid zijn om op een populistische wijze aan het volk uit te leggen wat ze van plan zijn, worden ze de facto als onbetrouwbare politici gezien.
In een democratische rechtsorde gaat het er uiteindelijk om de burgers, althans een meerderheid ervan, te kunnen overtuigen van de juistheid en het nut van een beslissing.
In essentie zijn democratische politici populisten die met elkaar telkens de strijd moeten aangaan om het mandaat van het volk.
Wie in het geheel geen populistische uitspraken wil doen, veracht kennelijk de burger.

We moeten dus niet tegen alle vormen van popularisering zijn.
Eigenlijk moeten we elke keer een populistische uitspraak als volgt toetsen: is de uitspraak, gezuiverd van zijn retorische vorm, uitvoerbaar? En biedt deze een reƫle oplossing...?
Ook mogen we niet uit het oog verliezen dat, wanneer een oplossing uitvoerbaar en effectief is, de effecten misschien toch nadelig kunnen zijn voor toekomstige generaties. Populist of geen populist, elke politicus moet ook denken aan de toekomstige generaties.
Alle succesvolle politici waren en zijn populisten, maar tijdens de politieke strijd moet naar voren komen of hun populisme uitvoerbaar en constructief is.

Drie politici behoren nu tot de meest succesvolle populisten van onze tijd: Marijnissen, Wilders en Verdonk. Sommige vinden het ene populisme (van Marijnissen) goed maar het andere (Wilders) slecht. Dit subjectieve oordeel verraadt de intentie van de waarnemers: wie immers Marijnissen goed vindt, heeft sympathie voor het linkse populisme.

Wil men een bindende uitspraak doen over het populisme, dan moet men juist afstand nemen van zijn eigen voorkeur om vervolgens op een inhoudelijke manier aan te tonen waarom het ene wel en het andere niet beter is.

Wim Duzijn 16-05-2008 22:43
AFSHIN ELLIAN over het populisme. Opmerkelijk, MARIA, omdat Ellian zich in het verleden vaak schuldig heeft gemaakt aan wat IK vulgair-populisme noem en wat hij zelf mythevorming noemt: meewerken aan het opbouwen van een wereld waaruit de nuchtere, relativerende rede verdwenen is.

Uit zijn betoog haal ik twee stelingen::
Nee, populisme is een slechte zaak. Het populisme kan het politieke mythologiseren: de systematische en geritualiseerde herhaling van irrationele beweringen kunnen tot het ontstaan van mythes leiden. Daardoor zou de rede naar de achtergrond verdwijnen.
Nee, het populisme is ook een goede zaak. De politiek is uiteindelijk van en voor het volk. Politici moeten ingewikkelde zaken zodanig kunnen presenteren dat die voor iedere burger begrijpelijk wordt. Anders zou de politiek worden gekoloniseerd door specialisten en deskundigen. Een radicaal gebureaucratiseerde wereld is niet ver verwijderd van een totalitaire staat.

Die stellingen zijn (theoretisch gezien) bijzonder zinvol, maar worden, juist omdat ELLIAN als gewone staatsburger weigert zich los te maken van MYTHEBOUWERS (zionisten, neoconservatieven en andere rechtse waarheidontkenners) gereduceerd tot zinloze frasen, hetgeen je de tekortkoming kunt noemen van elke aan het establishment gebonden theoreticus.

Al in het jaar 1970 verzuchtte ik (als depressief geworden slachtoffer van het marxisme waar ELLIAN larenlang een overtuigd aanhanger van was, want de man heeft altijd aan de kant van de mythevormende utopisten gestaan) dat kleinburgerlijke denkers zorgvuldig theorie en werkelijkheid gescheiden houden van elkaar. Daarom haten ze de realist die de theorie wil koppelen aan de werkelijkheid.
Erg vermoeiend, omdat de onredelijkheid altijd wil voorkomen dat het redelijke masker waarachter ontredelijkheid schuilgaat wordt afgerukt, zodat alles wat kleinburgerlijk is ineens gaat samenspannen tegen de indringer die met zijn realisme gezien wordt als gemeenschappelijk gevaar.
Kijk naar het anarchisme. Alle kleindenkers (links of rechts, dat maakt niet uit) zijn het erover eens dat je heilige huisjes omvertrappend anarchisme moet afwijzen. Het waarom ervan wordt nooit echt duidelijk gemaakt.
Anarchisten zouden wanorde scheppen, hetgeen objectief gezien niet juist is, want anarchisten streven naar een redelijke, niet door irrationele machthebbers geregeerde, wereld (net als socialisten waar die in de Internationale roepen dat REDELIJK WILLEN over de aarde zal stromen) en daarom leggen anarchisten de wanorde binnen het kleinburgerlijke denken bloot, een vorm van chaos die inherent is aan 'macht is recht denken', maar die door het (vals-morele) establishment altijd onzichtbaar wordt gemaakt.

Waar mensen een wereld bij elkaar willen liegen (en met name de neoconservatieven hameren er voortdurend op dat de waarheid NIET GEZOCHT maar GEMAAKT moet worden = recht van de sterkste dus..) daar kunnen ze nooit de rede verdedigen.
Het MAKEN van de waarheid brengt je wereldbeeld terug tot een mythe, waar je in moet geloven.
Dat is ook de reden waarom ELLIAN niet in staat is de mythologiserende Islam (de conservatieve Khomeinisten die hij als marxist zelf aan de macht heeft gebracht) op een zodanige wijze te benaderen dat er een redelijk gesprek ontstaat.
Hetzelfde geldt voor zijn neoconservatieve broeders in Amerika. Zelf - via een niet legitieme aanvalsoorlog - de door Iran gesteunde (conservatieve) Sjia in Irak aan de macht brengen (een deal sluiten met de door Iran gesteunde verzetsgroepen) en vervolgens mensen die een gesprek in gang willen brengen met Iraanse leiders NAZI's en ANTISEMIETEN noemen.
De MYTHE van het antisemitisme wordt door die (valse) moralisten doelbewust in stand gehouden om de rede en het realisme buiten de deur te houden

ELLIAN ziet niet in dat redelijkheid een breuk betekent met alles wat onredelijk is. Dat kan hij ook niet omdat THEORIE en WERKELIJKHEID op een schiozfrene wijze gescheiden dienen te worden van elkaar.
Zie wat dat betreft mijn website en dan met name de pagina's waarop MIJN KLEINE AMSTERDAMSE DAGBOEK staat afgedrukt.

christien damman 18-05-2008 10:40
schizofreen zou ik vervangen willen zien door gespleten want dat is wat bedoeld wordt..

Wim Duzijn 19-05-2008 16:09
Het woordje 'schizofreen' vind ik beter, omdat het aangeeft dat het hier om een ziekteproces gaat, dat ziekelijke vormen van (schijn)moreel gedrag oproept en in stand houdt.
Schizofrene moralisten praten elke vorm van sadisme goed, omdat ze niet in staat zijn het sadistische deel van hun persoonlijkheid onder controle te krijgen.
Dat is de reden waarom in oude wijsheidsleren het spirituele proces van verlichting of bewustwording omschreven wordt als een zeer moeilijk gebeuren.
De zieke moet de ziekte herkennen voordat hij zichzelf genezen kan.
Kleinburgerlijke moraal verhindert juist dat bewustwordingsproces. Vooral die vormen van moraal die MACHT domweg 'recht' noemen kunnen gezien worden als scheppers van een ziekeleijke, schizofrene schijnmoraal.


wim duzijn, anarcho-liberaal schrijver
zwolle, 2008/h4>