Eenling worden in een
Schijn-Democratie


Mark Rutte & Authenticiteit
VKblog van maandag 14 juni 2010 door Wim Duzijn



Volwassen worden is maskers opzetten

Dat mensen meer zijn dan de maskers die ze in het openbaar opzetten is een algemeen bekende waarheid die zelden tot de overweging leidt dat je bij het beoordelen van anderen moet proberen achter het al dan niet bewust opgezette masker te kijken.
Maskers afzetten kan een problematische zaak zijn omdat het merkwaardige feit zich voordoet dat veel mensen zo angstig in het leven staan dat ze met alle geweld 'masker' willen zijn: "Ik ben niet IK, nee, ik ben MEN".
Wie het IK heeft uitgeleverd aan de algemeenheid conformeert zich aan wat sterk en machtig is en hij laat alles wat hem in de ogen van de sterken zwak maakt vallen - vaak op zo een meedogenloze wijze dat je kunt stellen dat zulke mensen zichzelf hebben vermoord.

Voorbeelden in de politiek zijn er genoeg. Denk aan ARIEL SHARON die zichzelf ooit etaleerde als een gevoelig mens ("Ik ontleen mijn kracht aan bloemen") maar die tegelijkertijd stelde dat hij hard en wreed moet optreden tegen andere mensen, omdat 'het zionisme' dat gebiedt. In zijn geval wordt het MASKER (de wrede, harteloze zionist) boven de zwakke eenling (het watje dat geraakt wordt door de pracht van een paar doodgewone bloemen) geplaatst.
Voor filosofisch ingestelde mensen is zoiets de reden om het VORMDENKEN (zionisme is in het geval van Sharon de vorm die de geest gevangen houdt) te wantrouwen.

In Nederland vertegenwoordigden MENNO ter BRAAK en EDUARD du PERRON het anti-vormdenken. Zij plaatsten de VENT (de authentieke mens die als volledige persoonlijkheid de wereld tegemoet wil treden) tegenover een vormenwereld die TER BRAAK in zijn boek CARNAVAL DER BURGERS omschrijft als 'hypermoralistisch', gericht op het scheppen van vormen die de onzekere mens krachtig maken via het samenbrengen van kudden onzekere anderen binnen een wereld waarin de waarheid 'absoluut' , 'hard' en 'onwrikbaar' geworden is: de wereld van de CARNAVALSMORAAL. (Zie: De Koninklijke Bibliotheek, DBNL website )

Ik wijs daar op omdat VVD-voorman MARK RUTTE, die sinds de confrontatie met STERKE MAN RITA VERDONK ("Ik heb nooit met poppen gespeeld mijnheer!") zichzelf gedwongen ziet het rechtse imago van zijn partij te benadrukken, in een gesprek met een Volkskrantmedewerker (jaren geleden alweer) een kant van zichzelf laat zien die met het carnaval van de kleinburgerlijke moraal weinig te maken heeft.

Uit dat interview (Een onkreukbare positivo, mei 2005) haal ik de volgende uitspraken:
-- "We hebben in de Calvé-fabriek vier managementlagen weggezogen, en het vakmanschap op de werkvloer kreeg weer ruimte. De mensen zeiden tegen me: 'Verdomme, we praten 's avonds thuis aan tafel weer over ons werk. Want we hoeven onze hersens niet meer bij de poort in te leveren.'"
-- "Studenten zijn niet lui, ze worden alleen te weinig uitgedaagd. Mensen vinden het zo gaaf om te beginnen met studeren. Ik zag het vorige week bij de introductiedagen in Utrecht. Al die inspiratie, daar hoef je als universiteit alleen maar op te surfen. Maar dan moet je er dus wel voor zorgen dat de colleges aan de eerstejaars worden gegeven door de beste hoogleraren."
-- "Er ligt een dekentje van negativisme over Nederland. ... Mensen zijn bang. ... En we leven natuurlijk in een emotiesamenleving. Mensen reageren meteen, vanuit hun gevoel, haast zonder na te denken'".
-- "'Ik zeg tegen de kiezer: hoed u voor de mensen met de simpele antwoorden. Wees nou blij dat we gewetensvolle mensen in Den Haag hebben zitten..."
-- "Ik speel veel Schumann op het moment. Maar toch ook wel heel veel Bach en Mozart-sonates. Ik speel thuis op een Sauter, een gewone rechtopstaande. Ik woon te klein voor een vleugel...
-- "Ik heb geen spaargeld maar ook geen uitgaven dus ik ben financieel onafhankelijk. Met 30 uur hamburgers bakken kan ik ook genoeg verdienen om rond te komen. Ik heb in mijn appartement drie kamers voor mezelf. Dat is meer dan zat.'"
-- "Ik zal. nooit een toppoliticus worden, denk ik. Ik heb niet die blinde ambitie voor het baantje. Ik zou het wel leuk vinden om een toppoliticus te zijn, maar ik denk niet dat ik de drive en het machtsgevoel heb om daar de strijd voor aan te gaan. Daarvoor ben ik ook te veel gesteld op goede persoonlijke verhoudingen.'"
-- "Ik ben absoluut opgevoed in de overtuiging dat je er een beetje voor anderen bent. Dat het niet om jou gaat. Je moet gewoon normaal doen en jezelf niet interessant gaan vinden..." (bron: volkskrant archief)


Gewoon Normaal Doen

Hoewel de uitdrukking 'gewoon normaal willen doen' nogal clichematig overkomt - bijna net zo een modeterm als het woordje 'FATSOEN" dat werd en wordt uitgedragen door het CDA en de PVDA ('als we maar fatsoenlijk zijn komen we er wel..'.), krijgt het een wat diepere betekenis wanneer je een koppeling aanbrengt met het anti-vorm-denken van diegenen die liberale vrijheid koppelen aan persoonlijkheidsontwikkeling en streven naar authenticiteit, zaken waar de liberale denker Isaiah Berlin het etiket 'positieve vrijheid' opplakt, hetgeen in mijn ogen zinloos is, omdat het begrip 'positief' binnen een vals-morele wereld al snel 'negatief' wordt genoemd.

Zoals hierboven wordt gesteld: de meeste mensen willen MASKER zijn, zodat ze diegenen die maskers af willen rukken haten als de pest. Met andere woorden: Wat positief is voor de een is voor de ander negatief.
De Duitse componist ROBERT SCHUMANN heeft als volwassen man geprobeerd het masker van de volwassenheid van zich af te werpen via een reeks pianocomposities die hem terug kunnen voeren naar een wereld die de ontkenning is van de volwassen formaliteit: KINDERSZENEN...
En ja, wanneer je het begrip 'authentiek' hanteert, dan mag je het anarchistische begrip 'kinderlijkheid' niet negeren.
Omdat de naar authenticiteit verlangende politicus MARK RUTTE zijn voorkeur uitspreekt voor Schumann heb ik op YOUTUBE verschillende versies van dit in mijn ogen bijzonder positieve werkstuk beluisterd en uiteindelijk gekozen voor twee uitvoeringen: de vertolking van VADIM CHAIMOVIC, een man die bij tijden op een wat aarzelende, zoekende wijze de toetsen van het klavier beroert, alsof hij de luisteraar duidelijk wil maken dat lomp beukwerk niet altijd de juiste oplossing in het leven is, en de levendige, speelse interpretatie van Hando Nahkur


Hando Nahkur: Kinderszenen - Robert Schumann

Vadim Chaimovich: Kinderszenen - Robert Schumann

Over Vadim Chaimovich: "Master of the sensitive touch" (Sächsische Zeitung) "..an almost philosophical approach to musical interpretation..." (Peter Takács) "artistic fantasy and a prominent sense of color, form and musical development."
Over Hando Nahkur: "Hando Nahkur is one of the greatest new surprises of the classical music scene.." PianoNews wrote about Nahkur’s performance: “… His performance was fascinating"


Kinderszenen was one of the projects Schumann worked on during the spring of 1838 to get through a difficult period of separation from his fiancée, Clara Wieck....
In March of that year, Schumann wrote to Clara, "I have been waiting for your letter and have in the meantime filled several books with pieces....
You once said to me that I often seemed like a child, and I suddenly got inspired and knocked off around 30 quaint little pieces....
I selected several and titled them Kinderszenen. You will enjoy them, though you will need to forget that you are a virtuoso when you play them."


Mark Rutte's Platonische Relatie Met Schumann

Robert Schuman is geboren op 8 juni 1810 in Zwickau (Duitsland), 's avonds, 21u 10m.
Zon en Maan in de intellectuele tekens Maagd en Tweeling, tekens die weliswaar speels, maar niet uitgesproken kinderlijk maken. Het verlangen naar kinderlijkheid hoort - astrologisch gezien - bij de tekens Vis en Kreeft. In de horoscoop van Schumann worden het partnerhuis 2 en het vriendenhuis 11 door het teken Vis beinvloed. Kinderlijkheid (kun je daarom stellen) is in het geval van Schumann tegelijkertijd een zoektocht naar 'de kinderlijke ander'.

Dat de zogenoemde partnerhuizen verwijzen naar mensen die geestelijk gezien bij je horen is een waarheid die binnen de wereld van zich spiritueel noemende mensen zelden wordt erkend. Veel mensen vinden het eng dat er zoiets zou bestaan als een geestelijke band met een ander. Dat is ook de reden waarom in neoliberaal egoistenland (een land waarin mensen niet trouwen met hun alter-ego maar met hun ego) het woordje verliefdheid op een zeer laag pitje wordt gezet.
Sommige mensen gaan zelfs zo ver 'verliefdheid' een vorm van gestoord gedrag te noemen. De verliefde mens, zo stellen ze, is iemand die psychisch niet in orde is, een uitspraak die kenmerken vertoont van wat sociologen 'self fulfilling prophecy" noemen, want wanneer je als gevoelig, naar liefde verlangend mens op zo iemand verliefd wordt dan word je onmiddellijk met een grote mattenklopper zijn wereld uitgemept, een ervaring die iedereen overkomt die binnen een fundamentalische vormenwereld gedrag gaat vertonen dat in strijd is met de binnen de groep geldende fatsoenscode.
Ikzelf heb als kind meegemaakt dat twee van mijn zussen verkeringen uit moesten maken omdat de gekozen partner niet het juiste geloof aanhing ('twee geloven op een kussen, daar ligt de duivel tussen'). Dat mijzelf later hetzelfde zou overkomen in een Gronings dorp had ik toen nooit kunnen vermoeden. Verliefd worden op een homohater.., hoe raar en vreemd en sadistisch kan het noodlot zijn in een christelijk land...
En toch was de liefde mooi en is het mijn persoonlijke bezit, waar ik nooit afstand van zal doen, met hoeveel christelijke bijbels ze me ook om de oren slaan..

Verliefdheid is binnen de kosmische wereld die de astroloog blootlegt een vanzelfsprekend gegeven. Wanneer Mark Rutte zegt dat hij verliefd is op Schumann, dan gaat een astroloog niet roepen: "Hee vieze nicht, wat mot je van die vent?', maar dan vertelt hij de goegemeente dat een relatie meer is dan plat-materialisme (fysiek contact dus), omdat er ook zoiets bestaat als geestelijke of platonische liefde, de wil van mensen elkaar te helpen en aan te vullen binnen een vrije gemeeenschap waarin het liefdeloze vooroordeel wordt afgwezen.
Wanneer Mark Rutte een compositie van Robert Schumann speelt dan bedrijft hij op een spirituele wijze de liefde met een man die astrologisch gesproken uitstekend bij hem past.
De partner- en vriendenhuizen in de hooscoop van Mark Rutte worden namelijk beheerst door dierenriemtekens die in de horoscoop van Schumann dominant aanwezig zijn: Maagd, Tweeling, Waterman en Schorpioen.

Mensen de juiste muziek aanreiken is daarom een zeer belangrijk gegeven in een liberale maatschappij. Daar waar macht is recht denkers keiharde, gevoelloze stamp en discomuziek tot norm gaan verheffen wordt het vermogen van mensen liefde te ontwikkelen voor de bij hen behorende ander vernietigd.
Daarom zou je nationale feesten zo divers mogelijk moeten maken. Iedereen moet liefde kunnen vinden in een vrije, liberale wereld. Niet alleen de agressieven en de wildemannen met hun getrommel en hun marsmuziek, maar ook de gevoeligen, die via de muziek het naar tederheid verlangende kind in zichzelf een beetje liefde mogen geven...
Daar gaat mijn boekje Revolutie in het Gekkenhuis in feite ook over...


Reacties

zelfstandig_journalist 14-06-2010 10:43
Mark Rutte heeft iets te veel maskers op.

Wim Duzijn 14-06-2010 10:52
Welke politicus is in jouw ogen authentiek dan?

zelfstandig_journalist 16-06-2010 10:07
Echt authentieke politici zijn er volgens mij niet meer in Nederland.

Ghijsa 15-06-2010 08:29
Bij het luisteren naar Schumann (bedankt, hij was lange tijd uit mijn hoorveld verdwenen) denk ik nooit aan het masker. Politiek bedrijf je met woorden en woorden hebben maskers nodig om ze uit te spreken. Het verlangen naar kinderlijke onschuld roept heimwee op, elk masker dat deze onschuld niet raakt kan worden afgeworpen.

Wim Duzijn 15-06-2010 10:35
We leven in een tijd waarin alleen de WILDE mensen een soort toestand van onbeheerste kinderlijkheid in het leven mogen roepen. De VARA is met dat soort inhalige wildemannen groot geworden.Die wildemannen worden als het ware vetgemest, krijgen tonnen aan salaris en noemen hun wilde egoisme doodleuk 'socialisme'.
De lieve mensen, de zachte mensen, de kwetsbare mensen komen in zo'n wereld niet aan bod. Vandaar dat ik op verkiezingsdag NEE heb gezegd tegen de WILDE SCHIJNHEILIGEN van links, je weet wel, die schreeuwers die op de deur bonzen en je toeschreeuwen: "Laat je helpen of ik schiet je dood."
Zulke wildemannen verpletteren de zwakken. En als er eens iemand wat ernstige, lieve kinderlijkheid prodoceert, kinderlijkheid die ook verwijst naar het woordje KWETSBAARHEID, dan haken ze schreeuwend en tierend af...
Dat wil niet zeggen dat MARK RUTTE een soort heilige is. Zijn positieve houding leidt er soms toe dat hij weinig begrip kan opbrengen voor mensen die in het leven door domme pech worden achtervolgd.
Heel veel VVD-ers hebben last van dat soort OOGKLEPPENPOSITIVITEIT.

Fleur 17-06-2010 14:24
Wat je in je jeugd raakte en je prachtig vond en vooral datgene wat je beleeft tussen je 20 en 30 ste gaat een levenlang mee.Wist je dat,Willem?

Wim Duzijn 18-06-2010 09:49
Als kind was ik verliefd op Roy Rogers, de zingende cowboy. Tussen mijn 16de en mijn 30ste was ik behoorlijk depressief - niet echt mijzelf ook.
Die negatieve houding vloeide vooral voort uit een gemis aan liefde. In de jaren 70 begon ik in te zien dat dat gemis aan liefde niet mijn schuld was. Negatievelingen en egoisten proberen via het onderdrukken van lieve mensen zichzelf groot te maken. Ik sta nu positiever tegenover mijzelf, maar bepaald niet positief tegenover 'de wereld'.Gewoon, omdat die wereld muren opbouwt tussen mensen, in plaats van wat in een vrije wereld normaal zou moeten zijn: muren omver halen, zodat je weer op zoek kunt gaan naar datgene wat in geestelijk opzicht bij je hoort...