Eenling worden in een
Schijn-Democratie



Bewustwording en geestelijke slavernij
VK-blog van maandag 5 november 2007 door Wim Duzijn


Je zou de schriftgeleerde EZRA, die - vanwege zijn benadrukking van het belang van ras en natie - door het zionisme wordt gezien als 'de vader van de joodse staat' (hetgeen hij in feite ook is, omdat zionisten het religieuze begrip jood een racistisch-nationalistische meerwaarde hebben gegeven), een joodse Khomeini kunnen noemen, een man dus die het begrip spiritualiteit - dat weinig meer is dan een verwijzing naar het niet aan ras of sekse gebonden proces van geestelijke ontwikkeling (of bewustwording) - heeft gepolitiseerd, in die zin dat politieke macht in handen wordt gelegd van mensen die het begrip geestelijke ontwikkeling koppelen aan (anti-anarchistisch) hiërarchisch machtsdenken: onderaan de leken, die altijd leek (d.w.z. gehoorzame gelovige) moeten blijven, dan de eenvoudige priesters, die ook in de eerste plaats onderdanig en slaafs behoren te zijn, en bovenop de piramide een elitaire en autoritaire groep van hogepriesters die zichzelf zien als de middelaars tussen God en de mens.

Dat intelligente, vrijheidlievende mensen - waarvan het kenmerk is dat ze graag het eigen verstand gebruiken - die onvrij makende schijnorde afwijzen ligt voor de hand. Dat hebben ze altijd gedaan en dat is de reden waarom intelligente mensen (mensen dus die geen deel willen uitmaken van enigerlei vorm van kleinburgerlijk piramidedenken) anarchistische of immorele ordeverstoorders werden en worden genoemd, niet omdat ze geen moraal bezitten, maar omdat ze als eenling een eigen spirituele status voor zichzelf opeisen (denk aan profeten, wijze mannen, politieke vrijdenkers, verlichte geesten, Bhodisattva's, etc.).

In moderne termen vertaald zou je een zich van de groep verwijderende eenling een linkse, of beter gezegd, sociale liberaal kunnen noemen: sociaal omdat hij de oneerlijkheid van het egoïstische opscheppersdenken afwijst (wie veel geld en macht bezit kan zichzelf inkopen in het rijk van de godgeworden priesters: 'verlichting' en 'vrijheid' worden religieuze koopwaar) en liberaal omdat hij weigert de vals-autoritaire opschepper te dienen, de mens dus die dank zij het vele geld dat hij bezit zijn gezicht heeft kunnen voorzien van ‘een goed masker', dat hij alleen maar in stand kan houden wanneer al diegenen die zeggen dat de goedheid niks anders is dan wat poeder uit een goedkoop make-up-doosje op een zeer onliberale wijze uit de weg worden geruimd.. (denk aan Jezus die de religieuze opscheppers van zijn tijd ‘witgepleisterde graven' noemde).
Een kleinburgerlijke moralist, met andere woorden, wil niet goed 'zijn', in de zin van goedheid uitdragen (als eenling concrete daden stellen), maar hij wil goedheid bezitten, hetgeen betekent dat in zo'n wereld mensen die stellen dat goedheid geen bezit kan en mag zijn nooit serieus worden genomen.

Dat eeuwige conflict - de strijd tussen de elite die goedheid wil bezitten (het feit dat ik deel uitmaak van de goede groep betekent dat ik automatisch goed ben) en de onafhankelijke sociale liberaal die stelt dat moraal geen bezit is, maar steeds opnieuw door de enkeling veroverd moet worden - speelt momenteel een grote rol in het Midden-Oosten waar de partijen van God (de fundamentalistische partij van de Islamitische God en de even fundamentalistische partij van de joods-christelijke God) elkaar met bommen en granaten aan het bestoken zijn.
Dat beide partijen de aartsvijanden zijn van het sociaal-liberale verlichtingsdenken waarvan kritische eenlingen alle eeuwen door de vertegenwoordigers zijn geweest blijkt uit het feit dat ze over alles praten behalve over die zaken waar ze over zouden moeten praten: het niet aan geld en macht gebonden begrip spiritualiteit (ontwikkeling en uitbreiding van de geest).
Christenen beroepen zich op Jezus, maar ze begrijpen nog altijd niet dat het Jezusbeeld dat ze eren een vals vervormd beeld is dat van onafhankelijke eenlingen eist dat ze het kruis van de burgerman op de schouder nemen.
Jezus, de eenling die zich losmaakte uit de groep, wordt geacht de lasten van het aangepaste collectief te dragen - negatief zondebokdenken wordt daarmee in feite goed gepraat...
Moslims beroepen zich op de profeet Mohammed maar ze begrijpen niet dat Mohammed in Jezus de anarchistische eenling eerde (een profeet mag niet als God aanbeden worden) en dat hij het 'Wettische' priesterdenken van de schriftgeleerde Ezra afwees: "vervloek al diegenen die tussen God en de mens in gaan staan.."
En religieuze joden tenslotte hebben zich in de 20e eeuw uitgeleverd aan het materialistische zionisme dat in de racistische nationalist Ezra de echte spirituele leider van het joodse volk ziet, waardoor spiritueel jodendom in feite wordt omgezet in ‘judeofascisme', racistisch-materialistisch denken dus dat - juist omdat er niet zoiets bestaat als 'een joods ras' - genoodzaakt is de realiteit van het niet-Semitische jodendom (dat volgens de racistische nationalist Ezra geen recht kan doen gelden op het heilige land) te ontkennen.
Dat is waarschijnlijk de reden waarom iedere vijand van het zionisme een antisemiet wordt genoemd. Een soort omgekeerd, negatief bewijs dat je als niet-Semitische 'semiet' recht hebt op het land.

Weinig nieuw onder de zon dus, want tweeduizend jaar geleden al werden de overwegend anarchistisch ingestelde bewoners van Palestina (een bont mengelmoesje van Hebreeuwen, Canaanieten, Babyloniers, die alleen maar dankzij de bezetting door de grote keizerrijken een eenheid vormden) lastig gevallen door onverdraagzame vromen, die in elke eerlijke man die de goddelijkheid van volk, land en priesterlijke tempeldienaren weigerde te aanvaarden een gevaarlijke rebel zagen.
Niet alleen het verhaal van de niet aan het rabbinaat gebonden Jezus de Nazarener getuigt daarvan, maar ook het leven van een keurige joodse rabbijn - Hillel de Oude - die net als de anarchist Jezus het geweld van de priesterlijke aristocratie afwees en de nadruk legde op niet aan de vorm gebonden geestelijke waarden, waarden die niets te maken hebben met ras, status, sekse, landen, volkeren, tempels, heilige stenen, machtige goden en wat aan macht verslaafde spiritualiteithaters al niet meer aan geestloze onzin bij elkaar weten te verzinnen.
Hillel de Oude benadrukte net als Jezus het belang van 'het zijn' (je moet als enkeling via je gedrag aantonen dat je religieus bent), en als zodanig was hij een vijand van de conservatieven die altijd 'het hebben' tot hoogste doel verheffen: wie deel uitmaakt van de een of andere tot aristocratische grootheid uitgeroepen entiteit hoeft niks meer te bewijzen en kan als geestelijk leeghoofd - iemand die het valse beeld tot waarheid verheft - toch ‘een geestelijk leider' zijn.
Op het net trof ik de volgende beschrijving aan:

De meest liberale farizeeër was Rabbi Hillel de Oude, geboren rond 65 BCE in Babylon. Als jongvolwassene ging hij naar Jeruzalem om daar zijn studie voort te zetten ...
Hillel had een grote tegenstander binnen de gelederen van de Farizeeën, Rabbi Shammai. Ze waren het over bijna elk aspect van de Joodse wet oneens.
De Shammaites controleerden het Sanhedrin na de dood van Hillel tot aan de vernietiging van de tempel (70 nc Chr).
Het waren de Shammaites die met Jezus twistgesprekken voerden over de (joods-religieuze) wet en die samen met de priesterlijke aristocratie - de Sadduceeën - hem ter berechting overdroegen aan de Romeinen.
Hillel leerde zijn volgelingen de vrede lief te hebben, vrede te zoeken en de mensheid lief te hebben.... Hillel wees gettovorming af en geloofde in de nooodzaak contact te zoeken met andersdenken.
De Talmud zegt 'wees altijd zo zachtaardig als Hillel en kies niet voor het ongeduld van Shammai' (ZT Shab. 30b).
Hillel en Jezus hadden veel gemeen. Beiden probeerden de Halakha (de joodse wet) te vermenselijken. Beiden geloofden dat liefde voor de mensheid de sleutel was tot het joodse leven. In dat opzicht waren ze allebei leiders van vernieuwings- of hervormingsbewegingen, die sterk verschilden van de isolationisten van de Qumran-gemeenschap, de nationalistisch-religieuze zeloten, en de Wettische Sjamaitische beweging ... (bron: http://www.moshereiss.org)

Wie eerlijk is zal inzien dat de gelovigen die door de Romeinen werden verbannen niet de aanhangers waren van de gematigde geestelijke leider Hillel (mensen dus die zich net als Jezus onderwierpen aan het Romeinse gezag - ‘Geef de Keizer wat de Keizer toekomt en geef God wat God toekomt'), maar nationalistiische extremisten: aanhangers dus van Shammai, die het niet bijzonder spirituele idee dat joden het land moeten bezitten om ‘jood' (d.w.z. religieus) te kunnen zijn verdedigde.
Het is dat extremistische bezitsdenken (zonder materieel bezit zijn we als groep niets) dat in West-Europa door de conservatieve joodse gemeenschappen in stand werd gehouden (vandaar het getto-denken en het verbieden van assimilatie) en het is ook datzelfde extremistische gedachtegoed dat de voedingsbron geworden is van het zionisme, dat een merkwaardige mengeling is van goddeloos nihilisme (macht staat boven recht) en opportunistisch Ezraistisch-materialistisch uitverkiezingsdenken (God heeft ons het land gegeven omdat wij als groep bijzonder, ja zelfs uitverkoren zijn).

Wat zionisten willen bereiken met die merkwaardige, ronduit schizofrene ideologie wordt nooit uit de doeken gedaan.
Ze zijn met hun landgebonden extremisme dat 'het willen hebben' vergoddelijkt de vijanden van de niet aan bezit gehechte idealisten.
Noch op Jezus de Nazarener (te vergelijken met de naar gewoonheid verlangende eenling Lao Tze), noch op Hillel de Oude (te vergelijken met de aangepaste, naar status verlangende moralist Confucius) kunnen ze zichzelf beroepen. Dus waarom die vreemde schizofrene werkelijkheid in stand houden...?
Alleen maar omdat je niet toe wil geven dat je een onvrij makende leugen verdedigt?

Khazar en het niet-Semitische jodendom
over de vreemde werkelijkheid van mensen die geen 'semiet' zijn

In het jaar 1016 vernietigden de Russen, gesteund door Byzantium, het Khazar-koninkrijk, waavan de heersers zich bekeerd hadden tot het jodendom.
Wat is er gebeurd met de joodse Khazaren, de bekeerlingen en de kolonisten die er het joodse geloof brachten? Het is volgens sommige geleerden denkbaar dat sommigen van hen de voorouders zijn van de Poolse en Russische Joden van vorige generaties. Wie weet?
Als uw voorouderst uit deze landen kwamen, dan kunt u het bloed van koningen in u meedragen - niet David en Salomo, maar koningen die er vrijwillig voor kozen om zich bij een volk aan te sluiten wiens religie zij als juist en waar erkenden." (Rabbi Benjamin Blech)

'Het kan heel goed zijn dat veel Oost-Europese joden afstammen van Khazaren... Ik ben misschien een van hen. Wie weet? En wat maakt het uit? ....
Waar komt mijn Europese uiterlijk vandaan? Zeker niet van een mediterraan of Turks volk. Het moet een Slavische oorsprong hebben - Scandinavisch mogelijk - plus een beetje Mongools. Dat alleen kan de bloedgroep B die ik bezit verklaren. " (Isaac Asimov, in It's Been A Good Life