Eenling worden in een
Schijn-Democratie




Mensenhaat & de Mechanische Mens
een astrologisch-filosofische beschouwing
VK-blog van zaterdag 6 juni 2009 door Wim Duzijn


"Er is in de mens een dubbele bron voor handelingen, namelijk de natuur en de wil. De natuur wordt geregeerd door de sterren, terwijl de wil vrij is. Maar tenzij zij weerstand biedt, wordt de wil meegesleept door de natuur en wordt mechanisch... "
Albertus Magnus
13e eeuws geestelijke, alchimist en astroloog. Bijnamen: 'de Grote' en 'doctor universalis. Patroonheilige van de natuurwetenschappen.


AMOR FATI, dat is de les die de naar bewustwording strevende mens volgens de Duitse filosoof Friedrich Nietzsche moet leren.
Kiezen voor het noodlot en de daarmee samenhangende gevoelens van onlust, pijn en onzekerheid.
Het bestaan is geen lolletje, veeleer een tragedie, maar juist omdat je dat durft te erkennen, er mee wilt leven, meer wilt zijn dan een steriel grijzende ledenpop, kun je een positieve daad stellen, die er op neer komt dat je bereid bent je eigen kruis te dragen, zodat de negatieve uitwerking van het noodlot niet afgewenteld hoeft te worden op onschuldige anderen.

Mensen die bereid zijn hun hersens te gebruiken zijn zeldzaam in een wereld die beheerst wordt door afwentelaars..
Binnen een zondebokcultuur wordt iedereen die naar inzicht en bewustwording streeft op een genadeloze manier afgemaakt.
"Mensen die de waarheid spreken", stelt Willem Oltmans, "hebben ze niet nodig, die kunnen ze missen als kiespijn..."
We zien hoe mensen geestelijk en lichamelijk in verval raken. We horen hun klachten, beter gezegd: hun tot aanklacht uitgegroeide hulpgeroep, maar we kijken machteloos toe hoe ze ten ondergaan. Er is blijkbaar een wil die groter is dan onze eigen wil. We kunnen geen positieve daad stellen, omdat de negatieve, op vernietiging gerichte wil waar we deel van uitmaken groter is. Al onze daden zijn (zo ervaar je dat als buitenstaander) er op gericht een mechanische, willoze cultuur in stand te houden. Domheid wordt aangemoedigd. Intellect wordt ontmoedigd.

Verstandig zijn is daarom best wel een moedige daad, ook al kijken domme mensen - die in een blinde moralistenwereld ongelooflijk sterk mogen zijn - je meewarig lachend aan...
Je hersens gebruiken wil namelijk zeggen dat je bereid bent de willoze terreur van al diegenen die een mechanisch (d.w.z. onbewust of hersenloos) bestaan leiden te bestrijden. Niet door domheid met domheid te beantwoorden, maar door tegenover de domheid de helderheid van het wilskrachtige (d.w.z. onafhankelijke) verstand te plaatsen.
Het heldere verstand kan nooit de gevangene zijn van welke vorm van domheid dan ook. Het heldere verstand probeert zich te bevrijden uit de kerkers waarin de aangepaste, morele mens haar wil plaatsen.
Het heldere verstand is de vijand van elke burgermansmoraal en elke burgermanreligie, omdat de burgermansmoraal en de burgermansreligie instrumenten zijn in handen van de mechanische mens.

De mechanische mens haat mensen die de vrije wil verkondigen. De mechanische mens wil geen moeite doen om iets te bereiken. Daarom zet hij de wereld op z'n kop. Daarom noemt hij de willozen sterk en de wilskrachtigen zwak en zet hij alles op alles om te bewijzen dat hij gelijk heeft - ook al moet hij daarvoor de halve mensheid uitroeien...
Positieve geesten - mensen die geen willoze machine willen zijn - gaan in de wereld van de mechanische mens onherroepelijk ten onder. Niet omdat ze niet wilskrachtig genoeg zijn, maar omdat de willozen zijn wilskracht in dienst stellen van de willoosheid.
De positieve mens schenkt anderen de hemel, maar hij krijgt de hel ervoor terug. Hij schenkt wilskracht, maar hij krijgt er willoosheid voor terug. Hij probeert de mensen vrijer te maken, en als dank maken de anderen hem onvrij.

De mechanische mens trekt zich van dat alles niets aan. Hij kijkt niet verder dan zijn neus lang is. Hij plaatst zichzelf in het middelpunt van een kosmos die niet groter is dan de eigen familie of de eigen vriendenclub, en alles wat zich daarbuiten afspeelt interesseert hem niet.
Dat de mens een schepper is die negatieve en positieve werelden kan scheppen vindt hij onzin. Hij weigert na te denken over een werkelijkheid die zijn opgeblazen ego kleiner kan maken. Hij heeft ontdekt dat een negatieve levensinstelling lucratief is, en waarom, denkt hij, zou je afstand doen van een levenswijze die je alleen maar materieel gewin verschaft?

De man die zijn verstand gebruikt observeert het mechanisme gedrag van de negatieve, zich 'vrij' noemende mens en hij ontdekt dat het ogenschijnlijk positieve gedrag uiterst negatieve gevolgen heeft. Dat zet hem aan het denken. Hoe kan positief gedrag een volstrekt negatieve wereld in het leven roepen? Is dat positieve gedrag wel positief gedrag?
Kijk naar de hersenloze vrijheid-blijheid-filosofie van homosexuelen in de jaren zestig en 70, de jaren van een sexuele revolutie die maling had aan als ouderwets en autoritair ervaren zaken als empathie, verliefdheid en romantiek...
Op een blinde, onnadenkende wijze bouwde men een hemel op, die tien jaar later veranderde in een hel, waarin een duister, kwaadaardig virus dood en verderf zaaide.
Was dat domme pech, of moet je zeggen: dat was hun eigen schuld, want je kunt niet straffeloos een hemel opbouwen die de werkelijkheid van het menselijke bestaan (en met name de spirituele betekenis er van) volledig ontkent?


de vier elementen - metro stations in dubai

De astrologie, die ik met mijn vernieuwende computerprogramma NEW AGE ASTROLOGIE, toegankelijk heb gemaakt, is een realistische wetenschap die stelt dat alles wat is moet zijn.
AMOR FATI, met andere woorden: de hemel als vage, werkelijkheidsvreemde illusie die alles wat anders is ontkent bestaat niet, kan ook niet bestaan, omdat een leven dat alleen maar rozige glitter en maneschijn mag zijn geen echt leven is.
Binnen het echte leven veronderstelt de maan de zon, liefde veronderstelt liefdeloosheid en warmte doet je beseffen dat er kilheid is.
Waar mensen niet meer in staat zijn dergelijke eenvoudige waarnemingen te verrichten, daar is er iets mis. Daar heerst de mechanische mens, die niet in staat meer is iets te willen, zodat elke wereldvreemde idioot in staat wordt gesteld de heerschappij naar zich toe te trekken.

Alleen hij die zijn verstand gebruikt is in staat 'nee' te zeggen tegen een dictator.
Maar 'nee'-zeggen is lastig. 'Nee' zeggen geeft je heel vaak pijn en verdriet. Daarom hebben we het grote 'ja' zeggen uitgevonden. En dat grote 'ja' hebben we verpakt in onze moraal, een moraal die in feite geen moraal is en ons uitlevert aan mensen die bij nadere beschouwing 'wolven in schaapskleren' blijken te zijn.

Binnen alle intelligente wijsheidsleren wordt de vrije mens (de mens die de volheid van het bestaan verdedigt) tegenover de mechanische mens geplaatst.
Een intelligente cultuur is een cultuur waarin de vrije mens 'goddelijk' wordt genoemd. De oude culturen in Irak en Egypte waren intelligente culturen, waarin intelligente, vrije geesten als 'god' aanbeden werden.
Binnen de joods-christelijke cultuur daarentegen wordt de mechanische mens als god aanbeden: de mens wordt ont-goddelijkt en hij heeft blindelings de bevelen van anderen op te volgen. Daarom is die cultuur weinig meer dan een verdommende, dom-makende anti-cultuur, waarin de vrije geest op een tragische wijze ten onder gaat - moet gaan...
De band met het noodlot is verbroken, het bestaan van het blinde kwaad (ouderwetse mensen gebruikten in het verleden de welhaast po√ętische uitdrukking 'de Satan met zijn duistere krachten waart woedend rond..') wordt ontkend, met als gevolg dat men zelf die blinde kracht wordt: de dood en verderf zaaiende 'Satan' die anderen op een blinde wijze achtervolgt met een 'satanische' moraal, een moraal die een ander niet wil verlichten of bevrijden, maar die maar een enkel doel heeft: het blind zijn 'goed' te maken, zodat de ander (die in een wereld waarin het noodlot niet wordt ontkend gezien wordt als een lotgenoot) vogelvrij kan worden verklaard, iemand die rechteloos mag worden gemaakt.., gebruikt, misbruikt, naakt uitgekleed, met pek overgoten, gelyncht en ga zo maar door...

Friedrich Nietzsche, de Noodlotaanbidder, die de ont-goddelijking van de mens als het meest tragische fenomeen in de menselijke geschiedenis beschouwt, omschrijft de vrije geest als een 'gevende geest', een geest die een ander niet blindelings alles afpakt, maar een geest die geeft, zonder daar iets voor terug te verlangen.
Hier in Nederland heeft een alleen in eigen grootheidswaan gelovende (vals-morele) elite de filosofie van de CDA-politicus Elco Brinkman tot nieuwe moraal uitgeroepen: "Voor niks gaat de zon op...
De gevende (en de daarbij behorende vergevende) God is uit het wereldbeeld van de mechanische mens (die zijn kleinheid op demonische wijze heeft vergroot) verbannen. Wie geeft, zonder daar iets voor terug te vragen, mag niet bestaan.
Alleen de zon gaat voor niks op..., dat is een feit waar zelfs de meest harde kapitalisten niet omheen kunnen en dat ervaren ze als een schande: "Wat verschrikkelijk jammer", zeggen ze, "dat we die asociale zon die zomaar voor niks licht geeft niet uit kunnen zetten..."
Misschien doen we dat ooit nog. Allemaal in gelid en kijken wie het hoogst een allesvernietigende atoombom omhoog kan gooien.
"Dood aan de zon", schreeuwen we dan, "dood aan de zon..., niks voor niks, godverdomme, niks, maar dan ook helemaal niks voor niks..."

Als de mechanische mens wat geeft, dan doet hij dat om er iets voor terug te krijgen. Niet om niet. Want waarom zou hij iets voor niets doen?
Zijn moraal staat in dienst van de leegte in hemzelf. Zijn moraal moet zijn ego vergroten en tegelijkertijd zijn kwade geweten in slaap sussen. Zijn moraal is een moraal die de ander ziet als een object dat je fooien toewerpt. Die ander moet altijd een tegenprestatie leveren.
De ander is altijd de slaaf die de met ijzer beslagen laarzen van de meester moet likken. En als de slaaf vernederd wordt, dan moet hij netjes dank u wel zeggen. Niet omdat er een spel gespeeld wordt dat de mens losweekt uit een blind-mechanisch functionerend levenspatroon, maar omdat het kosmische mechaniek draaiende moet worden gehouden. Een dom wentelend wiel, waaraan de mens is vastgeketend, willoos, stom en emotieloos...

Praten over intelligentie is weinig zinvol in zo'n wereld, omdat alles wat intelligent is wordt overschaduwd door de gewelddadige domheid van de mechanisch handelende mens, die een cultuur in stand houdt waaruit het geven als spirituele daad verwijderd is.
Geven is meer dan de armen een aalmoes geven. Geven is je verstand gebruiken en de strijd aanbinden met de negatieve krachten om ons heen die de naar liefde en intelligentie verlangende ander willoos willen maken.
Geven is geen materieel gebeuren. Geven is een spiritueel gebeuren. Wie de boodschap dat alleen voor niks de zon opgaat tot spirituele opdracht uitroept is de doder van de vrije, gevende mens. Hij is de eeuwige mensenhater, die de hersenloze mens tot 'god' uitroept.
Het is daarom de taak van de onafhankelijke mens een wereld te scheppen waarin zulke negatief ingestelde individuen ontmaskerd worden.
Alleen dan kan het principe 'eerlijk delen' waar linkse mensen je in de jaren 70 mee achtervolgden een zinvolle invulling krijgen. Want 'eerlijk delen' is echt wel een positief mensvriendelijk principe.
Eerlijk delen is de ontkenning van de mensenhaat. Eerlijk delen erkent het bestaan van de ander. Niet door hem een aalmoes te geven en hem uit te leveren aan een club gebruikers en misbruikers. Nee, door hem zijn zondebokstatus af te nemen en in hem een lotgenoot te zien. En dat is in een mechanische wereld de moeilijkste opgave die er is...

In een mechanische wereld die het Noodlot ontkent wordt het mensvriendelijke, door en door humanistische begrip lotgenoot uitgewist...

wim duzijn, astrololoog
zwolle, 8 februari 1996