Eenling worden in een
Schijn-Democratie



Rome en de Kosmos
VK-blog van zondag 12 juli 2009 door Wim Duzijn



ALBERTUS MAGNUS, THOMAS VAN AQUINO en ROGER BACON.

"Er is in de mens een dubbele bron voor handelingen, namelijk de natuur en de wil. De natuur wordt geregeerd door de sterren, terwijl de wil vrij is. Maar tenzij zij weerstand biedt, wordt de wil meegesleept door de natuur en wordt mechanisch..."

Albertus Magnus
13e eeuws geestelijke, alchimist en astroloog. Bijnamen: 'de Grote' en 'doctor universalis, vanwege zijn uitzonderlijke geleerdheid. Patroonheilige van de natuurwetenschappen.


Hoewel zich modern noemende rooms-katholieken (als reactie op de chaotiserende jaren 60 revolutie zou je kunnen stellen) zijn teruggekeerd naar het autoritaire, antiketterse traditionalisme van het Rooms-orthodoxe ceasarisme (de Paus is de vertegenwoordiger van God op aarde en de gelovige zijn blind-gehoorzamende volgeling), heeft de Roomse kerk - net als de Islam - in de middeleeuwen een spirituele bloeiperiode gekend die gekenmerkt werd door de overtuiging dat God zich niet via de priesters aan het volk manifesteert, maar via een geheel van kosmische krachten en invloeden, die alleen dan het principe van de vrije wil in gevaar brengen wanneer ze op een niet rationele wijze worden genegeerd of ontkend.
Belangrijke vertegenwoordigers van dit Roomse kosmisch-religieuze denken zijn ALBERTUS MAGNUS, THOMAS VAN AQUINO en ROGER BACON.

Met name ALBERTUS MAGNUS hield zich bezig met het probleem van het determinisme dat volgens critici van het astrologische denken de vrije wil ontkent en mensen aanzet zich over te geven aan willoos fatalisme.
Hij erkende dat er zoiets bestaat als de vrije wil, maar plaatste tegenover die vrije wil (waaraan zaken als redelijkheid, afstandelijkheid, wetenschappelijke objectiviteit, etc worden verbonden) de menselijke natuur, die gekenmerkt wordt door het irrationele verlangen blindelings zichzelf uit te leveren aan invloeden (zichtbare en onzichtbare) die op mensen wordt uitgeoefend.
Het is dat irrationele deel in de mens dat volgens hem het slachtoffer wordt van het kosmische determinisme, waardoor er een mechanistische wereld kan ontstaan waarin de mens als een soort robot rondwandelt, zonder ooit in staat te zijn op een zelfbewuste wijze daden te stellen die de eigen vrijheid en de vrijheid van anderen kunnen vergroten.
De enige manier om te voorkomen dat mensen worden getransformeerd in blind handelende robotten is volgens MAGNUS, BACON en AQUINO versterking van liberaal-intellectueel wilsdenken (rationeel modernisme) en het geloof in de kracht van de Goddelijke genade (traditionele orthodoxie).

Met name THOMAS VAN AQUINO heeft geprobeerd het pessimistische wereldbeeld van het kosmisch-Arabische oriëntalisme in harmonie te brengen met het optimistische concept van de Goddelijke genade, een begrip dat nog altijd sterk wordt benadrukt door de kerken die zichzelf 'katholiek' noemen.
Katholiek wil in dit geval zeggen dat men niet gebonden is aan de beperkingen van een enkel instituut of een enkele gemeente, maar dat men streeft naar universeel of holistisch eenheidsdenken, het verdedigen van een wereld waarin iedereen gelijk is, dankzij het geloof in 'christus'.
De toevoeging 'Rooms' is in feite een inperking van het katholieke denken, en vormt daarmee een ontkenning van het Arabisch-Islamitische anticlericale eenheidsdenken (dat in wezen ook katholiek van aard is..).

Het godsbegrip van Thomas van Aquino zou je Islamitisch kunnen noemen.
God als genadeschenkende kracht is volgens hem diegene die de mens kan bevrijden van blinde hartstochten, zodat al diegenen die in Hem geloven (in theorie) de mogelijkheid bezitten zelfstandig morele keuzes in het leven te maken.
Bijzonder overtuigend is het betoog van AQUINO niet, omdat hij de werking van wat de kerk 'goddelijke genade' noemt in feite beperkt tot een kleine groep 'wijze' mensen (wijs tussen aanhalingstekens omdat die kleine groep mensen in feite vertegenwoordigers zijn van het instituut 'Roomse kerk' - de clerus dus..).
Die keuze wordt noodzakelijk genoemd, omdat de meerderheid zo in de ban is van passies, angsten en wanen dat ze nooit in staat zullen zijn de determinerende invloeden die op hen worden uitgeoefend te weerstaan.

Het is een opvatting die je ook terug kunt vinden in het werk van moderne (pessimistische) schrijvers. Het universum is volgens hen in de eerste plaats een sadistisch universum waarin mensen op een blinde wijze met elkaar omgaan, zonder ooit in staat te zijn op een intelligente, liefdevolle wijze een vrijheidsdaad te stellen, omdat het begrip genade ontbreekt. (Zowel het katholieke Mariadenken als het Islamitische Allah-denken verwijzen naar genade en barmhartigheid)
De enkeling die het sadisme wil weerstaan wordt volgens de pessimisten altijd in een geïsoleerde positie geplaatst en op een zodanig wrede wijze mishandelt dat hij ofwel zelfmoord pleegt, ofwel zich uitlevert aan de morele code van de groep die er alleen maar op is gericht de blinde hartstochten van wrede mensen 'goed' te praten.
Vrijheid is geen morele keuze, maar een antimorele keuze, die gekenmerkt wordt door het negatieve niet-willen-weten en/of het positieve gehoorzamen van diegenen die machtig zijn.

Volgens de Rooms-katholieke astrologen uit de 13e eeuw - mensen die kennis van astrologie koppelen aan de mogelijkheid positieve daden te stellen - maakt juist de kennis van de invloeden van de sterren het mogelijk blind makende onwetendheid en autoritair machtsdenken te weerstaan
Weten dat het kwaad een reële kracht in elk mens is kan het denken over het eigen handelen aanmoedigen en versterken.
Wanneer je je realiseert dat je in veel gevallen als een robot handelt kan er het verlangen ontstaan in jezelf vrij en zelfstandig te denken en te handelen - je stelt jezelf open voor de begripvolle kracht van de genade, vrouwelijke kracht of energie zou je kunnen stellen, die het mogelijk maakt blind egoisme te overwinnen.
Dat betekent dus dat de werking van de sterren niet wordt ontkend, maar dat wordt geprobeerd de invloed ervan op een zodanige wijze te temperen en te beïnvloeden - juist door benadrukking van het bestaan van een wereld waarin genade en barmhartigheid centraal staan - dat ze niet als een blinde kracht op andere mensen wordt gericht.

Opmerkelijk feit - als besluit - is dat zowel ALBERTUS MAGNUS als THOMAS VAN AQUINO door de Roomse kerk heilig zijn verklaard.


Zie ook: Mensenhaat & de Mechanische Mens,
Slaaf van de leugen en De cultuur van de mechanische mens

Reacties

curunir 28-07-2009 15:19
Hmhm. Niet het zoeken naar waarheid of wijsheid, maar ordinair machtsdenken is belangrijk. Wat op een bepaald moment waar is hangt samen met de heersende politieke overtuigingen.

Wim Duzijn 29-07-2009 12:05
De strijd tussen WAARHEIDSDENKEN en MACHTSDENKEN vormt de centrale kern van het GNOSTISCHE denken, waar de figuur Jezus van Nazareth in feite de vertegenwoordiger van is.
Merkwaardig is dat binnen de ROOMSE KERK mensen aanwezig zijn die inzien wat de fundamentele kern van hun religie is (de eenling die zich verzet tegen religieus bedrog), maar die desondanks niet in staat zijn een keuze maken voor de waarheid, juist ook omdat ze begrip 'ROOMS' niet durven te vervangen door het anarchistisch begrip 'VRIJ'.
Een Belgische kanunnik, Jacques Leclercq, heeft die werkelijkheid ooit treffend onder woorden gebracht (eind jaren 40 al). Ik zal het artikel dat ik aan hem heb gewijd (Slaaf van de leugen) op dit blog plaatsen...