Eenling worden
in een schijn-democratie



Het laffe christendom
Wim Duzijn, Zwolle, 7 maart 1996


"Er zijn twee polen in het menszijn: enerzijds is hij dier, anderzijds geest.
Het dierlijke verhoudt zich tot de voortplanting en daartoe zijn alle mensen graag bereid. Het gevolg hiervan is (en dat is het ongeluk van het bestaan) dat het aantal stijgt in een grote wanverhouding tot die enkelingen die in een werkelijke verhouding tot het geestelijke staan.
Toch is het eigenlijke ongeluk daarmee nog niet precies aangegeven. Neen, de wanverhouding tussen het aantal en de weinige enkelingen die daaraan tegenwicht moeten verschaffen is zo groot dat er zich tussen die weinigen en die massa een hele tusseninstantie, een medium schuift: dat zijn de dominees, de docenten enz., die ervan leven de massa naar de mond te kletsen, wier kostwinning het is de waarheid tot leugen om te praten.
Als er nu maar een paar van die enkelingen die zich werkelijk tot het geestelijke verhouden, greep konden krijgen op de gewone man, was er al veel gewonnen. En het wordt een tenhemelschreiende leugen als deze ook nog doet alsof zij de mensen dichter bij de waarheid brengt. Neen, de tusseninstantie is en blijft halfheid en zij helpt de massa alleen maar in de halfheid."

"Het duurt nu niet lang meer of de vrijdenkers in onze dagen zullen door de regering worden vervolgd [..] omdat zij het christendom verkondigen!
Immers wij staan niet ver van het punt dat alles ondersteboven komt te staan. De orthodoxe kerk verkondigt geen christendom meer omdat zij het volslagen tot epicurisme heeft doen ontaarden. Dan neemt de vrijdenker de taak op zich, uiteraard om te chicaneren, om weer te verkondigen wat christendom is...; maar dan zal de regering hem straffen. "

SÝren Kierkegaard, in: Denken en Zijn



Zwolle, 7 maart 1996
Open brief aan AD medewerkster Lisette 't Hooft

Wanneer je het niet eens bent met iemand, stelt professor Bob Smalhout in een van zijn Telegraaf-coumns, dan moet je dat duidelijk laten blijken.
En omdat ik de beroerdste niet ben en anderen graag een plezier doe, daarom zal ik zijn wijze, vaderlijke raad zonder tegendraads gezeur en gemopper opvolgen.
Dat komt waarschijnlijk omdat ik een vrijdenker ben. En het kenmerk van een vrijdenker is dat hij niet wil zeuren en zaniken, maar dat hij op een eerlijke en pincipiele wijze de waarheid uit wil dragen.
Wat dat betreft is hij de tegenpool van de gemakzuchtige opportunist die altijd aan de kant gaat staan van diegenen die de macht bezitten, ook al liegen die mensen er doodleuk een eind op los....
Een opportunist is, om het onparlementair uit te drukken, een 'onbetrouwbare zeikerd', die op een niets en niemand ontziende wijze voor de leugen kiest. Dat is waarschijnlijk de reden waarom de schrijver Harry Mulisch in dit land tot 'genie' is uitgeroepen: Mulisch heeft op een geniale wijze de leugen tot literair meesterwerk verheven...

Dokter Bob van de Telegraaf (alias professor Smalhout) houdt, ondanks zijn kritische zin, van onbetrouwbare mensen. Dat komt waarschijnlijk omdat hij, als nette, heterosexuele dokter die weinig op heeft met (in zijn ogen) rare figuren die voor een homohuwelijk pleiten , een heterogen in zijn hoofd heeft zitten. Hij is, om het simpel uit te drukken 'als heterosexuele dokter geboren' (mogelijk zelfs compleet met witte jas en bloeddrukmeter!).

Het is misschien een onbekend begrip voor veel mensen, 'heterogen', en daarom wil ik daar graag iets meer over vertellen hier, zodat ons contact - ik de gewone lezer en jij de vrouw in het hoge dagbladtorentje - toch nog een leerzaam avontuur wordt:
Een heterogen, zo leert de biowetenschap ons, is een biologische informatiedrager, die er zorg voor draagt dat een mannelijke chirurg op een nette, fatsoenlijke wijze geil wordt van de vagina van een vrouw, en dan alleen, wanneer die vrouw geen patiŽnt van hem is, zodat er nooit oneerbare gedachten in zijn hoofd opwellen.
Een beetje gecompliceerd allemaal, maar daar is het ook een heterogen voor...
Vrouwen bezitten ook een heterogen. Als ze fatsoenlijk zijn tenminste... En dat vrouwelijke gen zorgt ervoor dat ze geil worden van de penis van een man, en alleen als ze met die man getrouwd zijn, want vrouwen die achter elke willekeurige man aansjouwen, dat zijn doodgewone hoeren, en die deugen niet volgens de heterosexuele moraal van dokter Bob.
Waarschijnlijk is in die gevallen het 'neukgedeelte' van hun 'heterogen' defect..

Waarom het heterogen zich in mensen die in biologisch opzicht weinig van elkaar verschillen zo geheel anders gedraagt is voor mij - een gewone lezer die geen biowetenschapper is - een raadsel. Ik bedoel, waarom is het heterogen in de man vagina-gericht en waarom is het in de vrouw penis-gericht? En hoe weet het wanneer iemand patient is en waaneer niet. Heel erg raadselachtig allemaal..
Misschien weet jij daar als medewerker van een Hollandse kwaliteitskrant het antwoord op.., vooral ook omdat jij er trots op bent dat je op oudere leeftijd nog een 'superlinkse' heterosexuele vrouw bent...
Mij imponeert dat niet, zo'n uitdrukking als 'ik ben superlinks'. Wat moet ik me daarbij voorstellen, bij de uitdrukking 'linkse heterosexuele vrouw'? Echt hoor, ik weet het werkelijk niet.
Een wezen misschien, dat ouderwetse anti-homoseksuele theorieŽn van rechtse Telegraaf-doktoren aanhangt..; dat is een mogelijkheid. Of iemand die eigenzinnige mensen een zee van saaie ouwelijkheid aan wil smeren, dat schijnt ook het kenmerk te zijn van een door en door fatsoenlijke heterosexuele vrouw.
De prentbriefkaart bijvoorbeeld, die jij me als reactie op een brief van me toestuurde, toont me een stokoude man: een zwerver, een enigszins zielig ogende verwaarloosde armoezaaier, echt zo eentje die, zoals heterosexuele fatsoensmensen dat zo fraai weten uit te drukken: 'geen mens kwaad doet', want mensen die kwaad worden, daar houden linkse en rechtse ideologen niet van.
Op de achterkant van de kaart staat een quasi-literair tekstje afgedrukt: "Warten auf den neuen Tag".
Onder die nogal cynisch klinkende frase (cynisch omdat de man op de foto een behoorlijk uitgebluste indruk maakt) heb jij een paar eigen gedachten geschreven: in blauwe ballpoint-inkt op twee onder elkaar geplakte etiketten, erg slordig, maar dat komt waarschijnlijk omdat de prentbriefkaart die je me hebt toegestuurd niet in de winkel is gekocht.
Edgar gratis Postkarten Service, lees ik, dus het zal wel een gratis toegestuurd cadeau-exemplaar zijn, dat met behulp van een reclametekst onbruikbaar is gemaakt...
Kern van jouw - bijzonder zuinig uitgesproken - boodschap is dat je de CDA-er Elco Brinkman, de man van 'niks voor niks', waarover ik me tegenover jou nogal laatdunkend heb uitgelaten, 'een hele aardige man' vindt.

Ik deel jouw mening dus niet, maar ik zit dan ook niet in een torentje. Elco Brinkman zou een aardige vent zijn geweest wanneer hij de zijde had gekozen van de opstandige christen SÝren Kierkegaard.
Kierkegaard verwijt het christendom dat ze Christus hebben verloochend. Zijn omschrijving van Christus is helder en duidelijk: Christus is de eenvoudige enkeling, een omschrijving die mij als muziek in de oren klinkt.
Alles wat de mens uit wil leveren aan de blinde vernielzucht van massadenkers en de terreur van een egoÔstische, door en door arrogante groep wetenschappers en tekstuitleggers die alleen maar de eenvoud en de onschuld in gewone mensen kapot willen trappen wijst hij als 'anti-christelijk' van de hand. Christus is in zijn ogen, juist door zijn vermogen 'eenvoudig' en 'enkeling' te zijn, een bruggenbouwer, die in staat is ieder mens als individu tegemoet te treden.

Elco Brinkman is het tegendeel van de bruggenbouwer. Hij zit op een hoge ivoren toren en kijkt vanaf de hoogte welwillend neer op het kleine grut in de diepte... Hij vertegenwoordigt een christendom, dat volgens Kierkegaard niet lijden wil, een christendom, dat de kerk gebruikt als een middel om het lijden af te wentelen op anderen, met name op diegenen die anders dan de anderen zijn, mensen die nooit zullen worden toegelaten in welke ivoren toren dan ook.
Moet je toch horen wat Kierkegaard durft te zeggen, het is bijna vloeken in de kerk...

"Deze 'christenheid' is een samenzwering tegen het Nieuwe Testament. Ja, ik weet het wel: zij beelden zich in dat zij aardige christenen zijn en dat vrijdenkers daarentegen en sektariŽrs etc. het christendom ondermijnen.
Maar dat is de oude truc van de dief die bij vervolging wegrent en dan zelf schreeuwt 'Houd de dief!', om de aandacht van zichzelf af te leiden.
Wat is er nu te doen tegen deze massale samenzwering? Ja, het publiek zal kwaad worden als het het antwoord hoort: 'de enkeling' is nodig, Een enkeling maar. Want de samenzwering schuilt wezenlijk in het numerieke.
Onder de schijn van ijver voor het christendom drukt het numerieke het christendom plat, net als een slapende moeder met schijnbare zorg voor het kind het met heel haar gewicht verstikt..."

Mensen zomaar 'aardig' gaan zitten vinden is geen christelijke daad, dat kan een kleuter van 2 jaar ook....
Je moet een man die zich christen noemt confronteren met argumenten die zijn christelijkheid op de proef stellen. Dat betekent dat je kennis moet nemen van de gedachten van christelijke denkers die 'anders' zijn, christenen die niet kiezen voor een aangepast oportunistenbestaan, en die niet getrouwd zijn met een van keurig nette heterogenen voorzien burgermansvrouwtje, dat van het bestaan een rozig bloemenschilderijtje maakt, waarop alleen maar het woordje 'volstrekt principeloos' van toepassing kan worden verklaard.
Een christen is volgens Kierkegaard geen wereldvreemde 'flower-power'-man. Een christen wil in de werkelijkheid staan, en dat betekent dat je de angst om anders dan anderen te zijn overboord dient te zetten.
Anders dan anderen zijn betekent niet dat je kiest voor een aangepast, kritiekloos zwerversbestaan.
Anders dan anderen zijn betekent dat je op een trotse wijze je eigenheid op een heldere en concrete wijze uit wil drukken. En als die eigenheid de ontkenning is van de chaos en de ongeregeldheid van een zwerversbestaan, dan wijs je dat zwerversbestaan van de hand...
Ik heb nooit de lol ingezien van een zwerversbestaan. Steeds maar ouwe troep en ouwe lappen en flessen drank om je heen. Voor mij is het de hel. Ik ben extreem gevoelig voor sfeer en daarom gedij ik niet als mens in een wereld waarin onverschilligheid de norm is.
Ik houd daarom van de christelijke denker Kierkegaard, die op een werkelijk christelijke manier, dus niet ten koste van een ander, zijn bestaan vorm probeert te geven.

Elco Brinkman heeft nog nooit in zijn leven een christelijke daad gesteld. Kun je op Brinkman de woorden 'enkeling' en 'eenvoudig' van toepassing verklaren? Aanbidt Brinkman de eenvoudige enkeling? En dan bedoel ik dus niet zijn vrouw met haar artistieke bloemenwinkeltje...
Ooit vertelde hij in een interview dat hij in onze samenleving 'profeten' mist..., mensen dus die zich aan de rand van de maatschappij opstellen, en van daaruit de goegemeenschap bekogelen met verwijten en morele lesjes..
Ik heb hem nooit samen met zo een tegendraads personage op de televisiebuis gezien, zodat ik vrees dat onze samenleving door en door on-christelijk is...: een hollebollle gijzenwereld zonder scheldende en vloekende profeten....
Hoe kan het ook anders? Een opportunist (en ons land is van oudsher een bastion van principeloosheid geweest) wil God alleen dan aanbidden, wanneer hij er beter van wordt. Dat is wat Kierkegaard ook stelt: Het christendom maakt er een zaakje van, het christendom is de mening toegedaan dat God zich niet met kleinigheden bezig mag houden, en helemaal niet voor niks!
God is in opportunistenland de God van een volk, een groot volk met centen, niet de God van een arme enkeling.
Een enkeling kan volgens het reguliere christendom alleen God vinden, wanneer hij lid wil worden van het grote geheel van het volk.
Het rechts-orthodoxe jodendom heeft ons dat harteloze Gods-idee opgedrongen. Een religieuze jood zal nooit zijn eigen, persoonlijke, dus niet-joodse, identiteit op de voorgrond plaatsen. Altijd zal hij de ander doorverwijzen naar het grote geheel waar hij deel van is: het volk, dat grote, grauwe, alles en iedereen verpletterende rotsblok, dat nooit door een intelligente enkeling aan splinters geslagen mag worden, omdat het God zelf geworden is.
Wanneer je zo iemand vraagt: Zeg me wie je bent, dan komt hij niet aanzetten met een leuk bloemenschilderijtje, maar met 'het joodse volk'.

"Ieder moet het op zijn manier doen. Slechts een ding is zeker: men heeft geen werkelijke ernst gemaakt met het zoeken van het Rijk Gods zolang men 'net als de anderen' wil blijven: dat is eeuwig onmogelijk..", stelt Kierkegaard..

Kierkegaard is een anti-collectivistische (anti-tribale) denker. Daarom wordt hij door de elite in dit land niet serieus genomen. Want je moet hier het volk dienen - de massa, het collectief, het grauw... Alleen dan ben je links, liberaal en christelijk.
Ik dien de massa niet. Omdat ik geen fascist wil zijn. Als ik dood ga, dan kunnen ze op mijn graf zetten:
"Hij weigerde hardnekkig het grauw te dienen. Hij was geen heiden, geen jood en geen fascist. Hij diende geen enkele valse god, en daar was hij trots op.."

Mensen zelf leren nadenken, dat is wat Kierkegaard als christelijk denker wil. En wanneer je mensen zelf wilt leren nadenken, dan heb je onafhankelijke denkers nodig, denkers die eenvoudig kunnen denken, omdat ze geen deel uitmaken van een leugenachtig, geestdodend collectief.
"De wet van Gods nabijheid en afwezigheid", stelt Kierkegaard, "is deze: hoe meer het fenomeen, het ogenschijnlijke, uitdrukt dat God hier onmogelijk ter plaatse kan zijn, des te nabijer is Hij daar. Omgekeerd: hoe meer het fenomeen, het ogenschijnlijke, uitdrukt dat God zeer nabij is, des te verder is Hij verwijderd."
Dat betekent dat God, juist omdat hij zo oneindig groot is, alleen daar ontdekt kan worden waar het leven oneindig klein is.
Het opschepperige boek 'De ontdekking van de Hemel', van Harry Mulisch is daarom, vanuit dat oogpunt bezien dus, een goddeloos boek. Hoe groter je iets maakt, stelt Kierkegaard, hoe minder ruimte er is voor God.
Mulisch is een man van de oportunistische massa. Niet het eenvoudige 'niet zeiken maar lachen'-volk, dat juist omdat het eenvoudig is gebleven nog wat doodgerwone eerlijkheid in zich draagt. Nee met 'het klootjesvolk' wil Mulisch niets te maken hebben. Altijd kiest hij voor de Grote Leider, de leuzen schreeuwende man die de pompeuze, brallerige bevestiging is van de klein-menselijke grootheid.
Je kunt dus stellen dat het aan Fidel Castro opgedragen werk van Harry Mulisch ten doel heeft god klein te maken.

Dokter Bob van de Telegraaf (professor Smalhout) heeft ook de neiging god klein te maken. Daarom benadrukt hij in zijn columns de gezondheid van 'het volk' en de ziekelijkheid van al diegenen die niet 'volks' zijn, een uitdrukking die niet verwijst naar lachende onaangepastheid maar naar aangepast (politiek-correct) gezeik.
Wie niet 'volks' (ander woord voor gelijkgeschakeld) is moet worden gezien als een misgeboorte, een monstruositeit, die alleen normaal is wanneer hij, drijvend in een flesje sterk water, zichzelf in dienst stelt van de wetenschap.
Dokter Bob houdt van sterk water. In zijn huis staat een reusachtige kast vol inmaakpotten, die geen aardbeien, bosbessen of frisse groene tuinboontjes bevatten, maar uit elkaar gepeuterde hersenen, afgehouwen ledematen en heterogenen, die aan moeten tonen dat hij, als pianospelende echtgenoot van een heterosexuele celliste volstrekt normaal is.

Ik heb, muzikaal gesproken, twee linkerhanden. Mijn rechterhand weet wat de linkerhand doet, en dat is niet goed. Iemand die piano speelt moet zichzelf opsplitsen. Het ene deel speelt de solo-partij, het andere deel speelt de begeleidende bas-partij.
Hoe je zoiets klaar moet spelen, weet ik niet. Waarschijnlijk bezit dokter Bob een piano-gen, en of dat normaal is, dat durf ik als bezitter van een afwijkend anarchisten-gen, dat de vijand is van 'grote volkse leiders', niet te zeggen - want wie ben ik...?
Een arme, eenzame zwerver, die stilletjes zit te wachten op een nieuwe dag...?


wim duzijn, anarcho-liberaal schrijver
zwolle, 7 maart 1996


Citaat, afkomstig uit het gewonemensenboekje
Revolutie in het Gekkenhuis

Ik ben altijd zwervende.
Als niet wetende waarheen te gaan.
Alle mensen hebben over.
Ik alleen lijk arm
. Ik ben bekrompen van geest,
O, troebel en chaotisch.
De mensen zijn helder.
Ik alleen lijk duister.

LAU TZE in 'Tau Teh Tsjing'