Eenling worden in een
Schijn-Democratie



Het Opportunisme Aan De Macht
VK-blog van maandag 27 augustus 2007 door Wim Duzijn



theo van gogh & frans thomése


open brief aan Hugo Brand-Corstius,
hier, in 2007, gepubliceerd n.a.v. de oproep van Geert Wilders de Islam te verbieden,
februari 1992, onzichtbare dag,

Beste HBC

In de Volkskrant van vandaag trof ik een opmerkelijke contactadvertentie aan: "Jongen, joods maar atheïst, zoekt vriend".
Grappig heh?, dat in zo'n kort zinnetje de problematiek van het moderne 'jodendom' wordt weergegeven: "Joods, maar atheïst".
Kun jij je voorstellen, Lieve Antireligieuze Schat, dat jij zoiets van jezelf zegt: "Volkskrantmedewerker, Amsterdammer, maar atheïst, zoekt vrouw"?
Ik heb zo het vage idee dat er eventjes een flauw glimlachje op je bleke, maar intens lieve, intellectuelengezicht verschijnt en dat je zachtjes mompelt: "God, wat een onzin...: alsof alle Amsterdammers brave, gelovige, religieuze mensen zijn..."
Toch hebben de (overwegend rechtse en extreemrechtse) joodse rabbijnen en opper-rabbijnen in de zich 'joods-democratisch' noemende staat Israël het klaargespeeld intelligente, moderne, en zelfs atheïstische, mensen op zo'n slimme en uitgekookte manier te hersenspoelen dat ze blindelings een rechtse, anti-intellectuele religie gaan verdedigen wanneer een intellectueel of vrijdenker het waagt 'het jodendom' aan te vallen, een term die daarom zo misleidend is omdat 'het jodendom' in feite niet bestaat.
In feite bestaan er twee jodendommen, het antiliberale, orthodoxe jodendom (dat in de staat Israel de religieuze macht bezit) en het liberale, reformistische jodendom, dat in de Verenigde Staten dominant aanwezig is.
Wat de twee aan elkaar tegengestelde groepering verbindt is 'het zionisme', een nationalistisch-politieke beweging die in feite helemaal niet religieus is, maar die uit het rechts-religieuze gedachtegoed het idee van de heilige staat heeft gelicht, een utopistisch ideaalbeeld, dat gebaseerd is op de gedachte dat al diegenen die in de heilige staat gaan wonen vanuit de hoge hemel, waar volgens christenen een Heer op de goddelijk troon zit, de goddelijke zegen ontvangen.
Vanuit atheïstisch standpunt bezien - maar ook vanuit het op relativering gerichte denken van een Heer - is dit alles natuurlijk grote flauwekul.
Als God niet bestaat dan is het volmaakt zinloos in een staat te gaan wonen waar je met zijn allen gaat zitten wachten op een zegen die nooit zal komen.
Waarom mensen die in feite helemaal niet joods zijn (mensen dus die de joodse bijbel niet als een absoluut waar boek wensen te beschouwen) zich toch voor de kar van wereldvreemde utopisten laten spannen zou je dan ook een raadsel moeten nemen, wanneer het niet zo was dat er aan de joodse religie een soort onder- of sub-religie is toegevoegd, die wordt aangeduid met de term 'Holocaust-religie' (met name de Amerikaanse politicoloog en historicus Norman Finkelstein heeft dat begrip in het jaar 2000 onder de aandacht van het publiek gebracht met zijn boek "De Holocaust-industrie: bespiegelingen over de exploitatie van het joodse lijden", omschreven in de media als een aanklacht tegen vermeende praktijken van Joodse belangengroepen. WD 2021)

Dat fanatieke Israël-verdedigers dankbaar gebruik maken van de Tweede Wereldoorlog is een evident feit. "Exploitatie van menselijk leed", noemde ik het in een van mijn brieven aan De Volkskrant.
Mijn uitspraak leidde er echter toe dat me een schrijfverbod werd opgelegd (een van de vele schrijfverboden kan ik beter zeggen, want ik werd voortdurend overstelpt met aanmaningen om te stoppen met het sturen van brieven...), en daarmee was de discussie afgedaan en werd berichtgeving uit de staat Israel overgelaten aan keurig-nette zionistische medewerkers in de staat Israel, bevooroordeelde (want 'joods-nationalistische') mensen die overal kritiek op hebben, behalve (fundamentele kritiek) op een staat die het tegendeel is van wat de linkse Volkskrant 'het linkse ideaal' noemt...

Gelukkig ben ik niet de enige schrijver in Nederland die beschikt over een gezond relativeringsvermogen. Want wat zie ik op pagina 37 van de Volkskrant: De foto's van twee schrijvers die volgens de moralistische Amsterdamse goegemeente 'antisemieten' zouden zijn: Theo van Gogh en Frans Thomése.

"Wie is de Eeuwigste Antisemiet binnen de grachtengordel?",

staat er in vetgedrukte letters boven de hoofden van deze twee 'slechte' mensen.
En ik lees dat artikel, Lieve Socialistische Volkskrant-Engel, en je kunt het geloven of niet, terwijl ik dat doe val ik een paar maal heel pardoes van mijn stoel, gewoon van verbazing weet je wel, omdat ik zie dat een zekere 'Piet Grijs' - een socialistisch warhoofd, dat volgens CDA-politicus Elco Brinkman 'het kwetsen tot instrument heeft gemaakt' - zich aan de zijde heeft geschaard van wat ik alle jaren door 'het kleingeestige, Amsterdamse moralistendom' heb genoemd.
Theo van Gogh is een lastige schooier. Toegegeven. Maar wel een intelligente schooier. En daarom mag ik hem. Niet dat ik hem op de koffie uit zou nodigen. Nee, want ik zit hem zo nu en dan op een zeer kritische wijze te observeren, wanneer hij op de televisie een alternatieve 'kwis' presenteert, en als hij daar dan breed uitgezakt op een kleine, wankele, met etensresten overdekte keukenstoel zit, dan bestudeer ik nauwgezet zijn onverzorgde uiterlijk en dan schud ik, terwijl ik doodsbenauwd naar het kleine keukenstoeltje staar, verontwaardigd mijn ernstige, Saturnale of Heerachtige denkhoofd heen en weer en dan mompel ik: "Waarom zou een man niet vrouwelijk mogen zijn...? Je weet wel: grote spiegel, honderd potjes met poeder en zalfjes en wat al niet meer op de kaptafel, en dan lekker alles zo glad en zacht mogelijk maken:
"De zachte krachten", zegt Theo altijd, "die moeten overwinnen.."

O, ik vind dat wel zo'n onfatsoenlijk gezicht: een zachte man die zijn vrouwelijkheid verbergt achter een onverzorgd en ongekamd voddenventershoofd..., afgrijselijk gewoon...
Dan zit ik voor de dure kleurentelevisie, met de deftige, zorgvuldig schoongewreven intellectuelenbril op het puntje van de neus geschoven en dan kijk ik naar het te strakke, ordinaire strepentruitje dat deze mollige, maar bij tijden zeer arrogante presentator over zijn te brede heupen geschoven heeft, en dan ben ik een en al verontwaardiging. Je kent die morele verontwaardiging wel, denk ik, want je hebt de tegendraadse schrijvers Hermans en Reve er jarenlang mee achtervolgd.
Theo van Gogh... Ik kijk ernaar en ik weet niet welke houding ik moet aannemen.
In zeker opzicht zijn we tegenpolen. Maar in andere opzichten zijn we - vooral waar het de zachte krachten betreft- elkaars gelijken.
Zijn genadeloze veroordeling van de joodse exploitatiewoede is in mijn ogen een juiste, uiterst verstandige daad.
De Tweede Wereldoorlog is voorbij en het is de taak van de jonge generatie die oorlog te reduceren tot een geschiedenisverhaal, waar je op een nuchtere, zakelijke wijze mee om kunt gaan.
Joodse fanatici (met name vertegenwoordigers van de rechtse Likoedpartij) willen dat onmogelijk maken. Zij hebben de oorlog 'geclaimd' en ze eisen van ons dat we die oorlog nooit vergeten - hetgeen een belachelijke, volstrekt onrechtvaardige eis is.
Het zijn niet de verstandige mensen die onredelijke eisen stellen. Integendeel: het zijn de domoren, de onredelijken en de schijnheilige moralisten die het gigantische menselijke leed dat de Tweede Wereldoorlog de mensheid heeft gebracht willen reduceren tot 'ons leed', ons eigendom, dat 'ons' belangrijk maakt....
Dat leed wordt op een volstrekt onredelijke wijze uitvergroot tot 'de grootste misdaad in de menselijke geschiedenis' - hetgeen objectief gezien een leugen is - en gekoppeld aan een moraal die dwingend wordt opgelegd aan mensen die nooit iets met joden of jodendom te maken hebben gehad.
Daar moeten we van af. In een modern democratisch land - dat in geen enkel opzicht 'een joodse staat' wil zijn - houden intellectuelen zich niet bezig met groepsleed, helemaal al niet wanneer de groep achter dat leed (en ik denk dan met name aan de Likoedniks) helemaal niet deugt.
Een gewetensvolle intellectueel is geïnteresseerd in mensen - in hun geluk en in hun ongeluk - en daarom zal hij het leed altijd ver-individualiseren, niet praten over 'joods leed' dus, maar over menselijk lijden. Elk mens die lijdt is belangrijk voor hem...

Valse moralisten (mensen die de moraal koppelen aan groepsbelang) zijn zelden geïnteresseerd in mensen. Wanneer zij spreken over 'ons leed', dan spreken zij in feite een anti-moreel (anti-humanistisch) oordeel uit - en daarmee verliezen zij het recht zichzelf 'intelligent' of 'intellectueel' te noemen.
Het is heel begrijpelijk natuurlijk dat aan een groep gebonden mensen zichzelf zo gedragen. Elke religieuze en ideologische groepering probeert zichzelf met behulp van verabsoluteerde 'morele' waarden onaantastbaar en onoverwinnelijk te maken. Maar wat ik niet begrijp, dat is dat zogenaamd progressieve en liberale mensen zich voor de kar laten spannen van fanatici, die elke vorm van waardenvrij (lees objectief) handelen veroordelen.
Het jodendom is dit en het jodendom is dat, zeggen al die zogenaamd progressieve luitjes, en ze willen de indruk wekken dat er ook zoiets bestaat als atheïstisch jodendom, maar wat ze ook doen en zeggen: ze blijven in mijn anarchistenogen leugenaars.
Het Jodendom is niets anders dan een religie, die zijn bestaansrecht ontleent aan de Hebreeuwse Bijbel, waarin een joodse God een verbond sluit met een joods volk, en een joodse staat is derhalve, strikt logisch geredeneerd, een theocratische staat. Dat is, puur rationeel beschouwd, de waarheid.

Een 'atheïstische jood' is een contradictio in terminis, omdat het Jodendom (waar de zionistisch-theocratische staat Israel zich de vertegenwoordiger van noemt) het geloof in een persoonlijke God, die zich op een actieve wijze met de wereld bemoeit, veronderstelt.
Een atheïstisch, seculier christendom (waar ik als anarchistisch ingestelde denker voor pleit) is daarentegen heel goed mogelijk, omdat Jezus niet 'god' centraal stelt, maar zichzelf: "Ik ben de weg, de waarheid en het leven..."
Niet wij dus, maar IK... ; en geen verwijzing naar een abstracte 'god' die het bezit is van de groep met zijn groepswetten, want het IK is de middelaar tussen mens en de wereld van het principe, waar de term 'god' volgens het evangelie naar verwijst.
Jezus werd door de groep afgewezen omdat men in hem een godslasteraar zag. Niet 'jij' bent de weg, de waarheid en het leven, zeiden de priesters, nee, 'wij' zijn de weg, de waarheid en het leven, want de joodse god was ook toen al het absoluut goede wij, dat het leed af wil wentelen op de slechte anderen: het gajes of het schorem. Daar besteed je (volgens het 'Barmhartige Samaritaan' verhaal) geen aandacht aan.

De waarheid ligt volgens primitieve moralisten altijd bij de groep, het collectief, de massa, de horde, en het zijn daarom altijd de enkelingen, de buitenbeentjes en de eenzelvigen, die tegen dat primitieve groepsdenken te keer gaan.
"Maak je los uit het wij", zegt Jezus: "ga voorbij aan de wereld van het men - word een eenling!"
Het is een soort wekroep van alle tijden... Altijd proberen sociaal ingestelde eenlingen mensen ervan te overtuigen dat een blinde overgave aan het empathie dodende noodlot de dood in de geestelijke pot is.

Het clericale jodendom werd in de tijd waarin Jezus leefde door liberale buitenbeentjes gehaat omdat het de basis vormde van al die blind-collectivistische bewegingen die de afwentelende horde aan de macht wilden brengen: primitieve nationalisten, religieuze fanatici of zeloten, psychopathen die de rol van Messias claimen, etc... (De joodse historicus Flavius Josephus, een vertegenwoordiger van het Hellenistische jodendom - Athene boven Jeruzalem - wijst daar in zijn werk regelmatig op)..
Daarom keer ik mij ook tegen al die zogenaamde joden, die onder het mom van de sociaaldemocratie en de joodse cultuur een filosofie van aanpassing en gelijkschakeling aan de man proberen te brengen, een anticultuur waarin mensen die werkelijk een atheïstisch-humanistische levensvisie uitdragen het werken onmogelijk wordt gemaakt.

In een reeks uiterst eerlijke brieven aan De Volkskrant heb ik uiteengezet dat iedere intellectueel het jodendom (als tegen de eenling gerichte religie - want, ik zeg het nogmaals: het aan Israël gebonden orthodoxe jodendom is zo een religie) moet haten, omdat de ideologie van het rechtse jodendom - met zijn benadrukking van volk, staat en goddelijk leiderschap - fascistisch is.
Dergelijke uitspraken afdoen met behulp van een reeks niet op rationele argumenten gegronde morele banvloeken is uiterst hypocriet.
Waarom zou een mens in een zich links en liberaal noemende wereld een hypocriete sukkel moeten zijn?
Theo van Gogh drukte zich cru uit. Dat zou je hem kunnen verwijten. Je zou hem een gevoelloos secreet kunnen noemen - en dat is hij tot op zekere hoogte natuurlijk ook - maar hem een 'antisemiet' noemen - nee, dat is ridicuul, hypocriet en gemeen. Met dat woordje 'antisemiet' lever je hem uit aan de horde, de domme massa die aan één enkel woord genoeg heeft om tot actie over te gaan.
Het gaat er binnen een humanistische wereld om het kleinburgerlijke zondebokdenken tegen te gaan. Theo van Gogh maakt van de jood geen zondebok. Integendeel, het is net omgekeerd..: Theo van Gogh wordt door een paar domme moralisten tot zondebok uitgeroepen. Die domoren gedragen zich als kleinzielige, benepen spitsburgers, door iedere vrijdenker, intellectueel en schrijver die zich kritisch over het jodendom uitlaat met blinde, fanatieke haat te achtervolgen. De Tweede Wereldoorlog wordt daarbij gebruikt als excuus:

"Wij hebben geleden en nu mogen we alles doen wat in onze hoofden opkomt. We jagen mensen weg. We bombarderen onze tegenstanders de hel in. We vertrappen de rechten van miljoenen mensen, die worden van huis en haard verdreven - eigen schuld dikke bult.... We leggen de uitspraken van de veiligheidsraad naast ons neer. We eisen van alle landen grote smakken geld, omdat ze ons vervolgd hebben. We claimen de tweede-wereld-oorlog. We schuiven het grote wereldleed - de tientallen miljoenen mensen die ook geleden hebben en waarover niemand meer praat - aan de kant en we mogen iedereen die protesteert een duivelse, antisemitische geest noemen - die, dat spreekt vanzelf, zwaar gestraft dient te worden."

Wanneer er in zo'n onredelijke moralistenwereld een lastig secreet opstaat dat rustig zegt: "Schijt aan die ideologische terreur, we zijn allemaal maar doodgewone mensen", dan lijkt het mij voor de hand liggen dat je als kritische intellectueel zijn zijde kiest.
Waarom moet in dit land toch steeds het collectivisme verdedigd worden? Waarom zijn progressieve intellectuelen kille opportunisten (mensen die hun werkwijze laten bepalen door de omstandigheden - de waan van de dag - en niet door hun principes)?
Waarom weigeren ze progressieve mensen duidelijk te maken dat ze zich los moeten maken van elke vorm van kleinburgerlijk moralisme. Intellectuelen zijn toch mensen die anti-intellectualisme afwijzen?
Het rechts-religieuze jodendom (en de Likoedbeweging die in Nederland dominant aanwezig is steunt rechts-Israël) kent, net als elke andere anti-intellectualistische religie en ideologie, maar één enkel doel: de vernietiging van het intelligente, waarheidlievende individu: de enkeling die zegt: "Jouw geloof is jouw geloof - ik heb gewoon mijn eigen geloof..."
Denk je dat mensen die weigeren een extreemrechtse ideologie aan te vallen omdat de groepsmoraal hen dat verbiedt geïnteresseerd zijn in het lot van kritische intellectuelen en vrijdenkers? Kom nou: ze willen het eigen kwaad niet zien en alles wat dat kwaad zichtbaar kan maken - en dat is wat eenlingen en vrijdenkers doen - wordt gehaat.

Theo van Gogh is tot op zekere hoogte een vrijdenker..
En hij is een dikke, slordige jongen die zichzelf verwaarloost, omdat hij niet vrouwelijk durft te zijn, zodat ik erg met hem te doen heb.
Eigenlijk kun je zo'n vrouwelijke jongen niet aanvallen. Dan noem je hem een 'schooier', de Dik Trom van alternatief Nederland, maar dan knaagt het toch ergens binnen in je, omdat je in feite heel veel medelijden hebt met de dikke schat, want hij is toch eigenlijk een erg zielige jongen, net als Paul de Leeuw.., ook zo een dikke, slordige jongen..
Hij kan het toch ook niet helpen dat hij zo dik en slordig is? Dat is aangeboren! Zeggen ze!
Jazeker: Want volgens vooraanstaande linkse wetenschappers ligt dat aan onze genen!
Heel onze cultuur is namelijk genetisch bepaald. Dus ook het jodendom...
Ergens, in een klein gebiedje van ons genenstelsel heeft een X-chromosoom een Y-chromosoom door midden gesplitst en ZOEM...!, PATS...!, BOEM...!, toen waren er ineens de joodse god en het lapje grond dat in opdracht van 'jehova' van de Boze Yasser Arafat gestolen moest worden en toen waren er ook de nep-intellectuelen Piet Grijs, en Leon de Winter, en de groep Ischa Meyer en Connie Palmen, en de Amsterdamse grachten, en al die leuke lichtjes, en tralala, tralala, tralala, tralala...
Huil er maar eens om, meneer! En lees eens een boek van de vrijdenker Leopold Flam.
Uit het boek 'Ontbinding en protest' heb ik de volgende passage gelicht:

"De moraal van de vrijdenker is geen theorie, maar een daad. Geen kwestie van daden die anti-daden zouden zijn, van heksensabbatten, zwarte missen, symbolisme-mystiek, spiritisme en dergelijke...
De diepe zin van het standpunt van Nietzsche, die zich aan gene zijde van goed en kwaad heeft geplaatst, komt hier eerst uit.
Alleen wie vooringenomen is ten opzichte van het goede en het kwade, is in staat daden te verrichten en te stellen die andere mensen ontvoogden, die voortdurend helpen en verlichten, zonder enige berekening, zonder vrees voor straf of hoop op loon..."

Wim Duzijn, 1992


Reacties

ben van rooij 27-08-2007 10:54
Ik waardeer je fraaie scherpzinnigheid.

fred van der wal 27-08-2007 18:20
even een paar aanbevelingen gegeven want je mag ook wel eens omhoog

Wim Duzijn 28-08-2007 08:47
Liepen er maar wat meer eigenzinnige types zoals jij rond hier FRED, dan zou ik als een raket de hoogte inzoeven.