Eenling worden in een
Schijn-Democratie



Israel en de Absolute Waarheid
VK-blog van maandag 31 augustus 2009 door Wim Duzijn



Naftali Bennett leidt als onderwijsminister een bijbel-quiz in Israel


De “rat race”, die we “leven” noemen, draait om het dagelijkse gevecht te overleven en enige waarheid te vinden temidden van bedrog, misleiding en klein of groot geweld, dat in enigerlei vorm een bedreiging vormt... Een wereld waarin integriteit is uitgestorven, parallel aan de okapi in Centraal Afrika, is een wereld verdoemd om als een achtste cirkel van de hel onder te gaan. Het woord integriteit leidt naar wortels als “intact en onaangeraakt”, dus zuiver.
Wie zijn integriteit verliest, die beschadigt allereerst zichzelf en glijdt vervolgens steeds gemakkelijker af naar “self destructiveness” voor zichzelf en anderen...
Immanuel Kant besprak deze aspecten met zijn studenten aan de universiteit van Koningsberg (1775-1781). De aantekeningen van studenten zijn vorige eeuw gepubliceerd.
“Truthfulness in statements which cannot be avoided is the formal duty of an individual to everyone, however great may be the disadvantage accruing to himself or to another,” stelde Kant 200 jaar geleden...
Hoeveel journalisten zouden de test op hun integriteitgehalte doorstaan?

Willem Oltmans, 29-12-2003


Waarheid of Gehoorzaamheid?

Soms kan het gebeuren dat mensen van wie je het volstrekt niet verwacht zou hebben je meevoeren naar een wereld van wijsheid, die door vals-moralistische ideologen gemeden wordt als de pest, terwijl de mensen die, gezien hun pretenties, de hoeders van de wijsheid zouden moeten zijn zich schuldig maken aan de meest extreme vormen van zelfbedrog, die een fundament kunnen vormen voor alles, behalve voor het kristallen bouwwerk van de wijsheid dat - volgens Wilem Oltmans in het citaat hierboven - een fundament van eerlijkheid en waarachtigheid - lees: integriteit - dient te bezitten.

Willem Oltmans was een van de weinige journalisten die heeft ervaren dat het consequent verdedigen van eigen overtuigingen binnen een primitief moralistische wereld niet op prijs wordt gesteld.
Hij bemoeide zich als journalist met politiek, maakte daarbij duidelijke keuzes die botsten met een beleid dat door boven hem gestelde machthebbers was uitgestippeld en ontdekte dat het zich actief begeven op een gebied dat als het exclusieve bezit van machthebbers wordt beschouwd ertoe leidde dat hij op 'een zwarte lijst' werd geplaatst, niet alleen door politieke machthebbers, maar ook door de hoofdreacties van bladen die, zoals ze dat zo fraai kunnen formuleren, 'kwaliteit' als hoogste waarde hanteren.

Het merkwaardige feit van buitengesloten worden door de meerderheid, alleen maar omdat je als enkeling opvattingen verdedigt die als 'minderwaardig' worden beschouwd omdat ze in strijd zijn met de opvattingen van mensen die zichzelf zien als de morele meerderheid (d.w.z. 'macht maakt goed') is in feite het kernrpobleem waar de verlossingsboodschap die 'gnosticisme' wordt genoemd naar verwijst.
Gnosticisme is het zoeken naar waarheid door eenlingen in een wereld waarin de leugen door de meerderheid als 'god' (ander woord voor 'absolute waarheid') wordt aanbeden.

De 'god' van die leugenwereld wordt in de oude teksten 'Demiurg' genoemd. Hij is de misleider, de mens of de instantie die macht gebruikt om de menselijke geest te misleiden en/of te manipuleren.
Dat is de reden waarom in orthodox joodse kringen de gnosis nooit in hoog aanzien heeft gestaan. Niet de waarheid is binnen een orthodoxe (op gehoorzaamheid en onderwerping gerichte) wereld belangrijk, maar het vermogen de mensen via manipulatief gedrag te laten geloven dat alles wat door machthebbers als 'waar' wordt beschouwd ook inderdaad ‘waarheid’ is.
Dat is de reden waarom binnen alle wijsheidsscholen het onderwijs er op is gericht de gehersenspoelde mens los te weken uit het web van leugens waarvan hij onderdeel geworden is.
Wijsheid en macht hebben altijd op gespannen voet met elkaar gestaan en dat is de reden waarom wijsheid nooit op voet van gelijkheid om kan gaan met al die machthebbers die de 'absolute waarheid' claimen.

Wijs worden, zuiver worden, integriteit als 'god' aanbidden, betekent de strijd aanbinden met de verkondigers van de absolute waarheid, hetgeen dus iets anders is dan de opdracht die christenen, joden en moslims hun onderdanen meegegeven:
“Geloof alles wat je wordt voorgehouden door de leiders, twijfel niet aan de juistheid van hun interpretaties en jaag iedereen die mensen aan het denken wil zetten weg".
Absolute waarheid hoort bij de Paus van Rome, bij de vergoddelijkte Ayatollah Khomeini (een machthebber geworden man die ooit een gnosticus wilde zijn), bij de agressieve theocratenstaat Israël, maar ook bij doodgewone mensen als Andries Knevel en Hennie Huisman, die elkaar via de overgave aan hun gemeenschappelijke, tot knecht gereduceerde, ‘Here God’, in de armen gesloten hebben.

Willem Oltmans vraagt zich af of integriteit bestaat in journalistiek Nederland.
Hij vergeet daarbij het feit te vermelden dat hij niet op een bewuste wijze heeft gekozen voor een confrontatie met machthebbers. Het ‘niet weten’, het zich niet realiseren dat zijn gedrag bestraffingwoede zou kunnen oproepen, bracht hem in een positie waarin hij niet meer kon functioneren op de wijze waarop hij zou willen functioneren.
De vraag is of hij, wanneer hij van te voren had geweten wat hem zou kunnen overkomen dezelfde keuzes zou hebben gemaakt.
De wijsheidsleraar George Gurdjieff stelt het heel duidelijk: “De mens is een laf en bangelijk wezen. Nooit zal hij op zoek gaan naar de waarheid wanneer het zoeken naar waarheid pijnlijk is.”
Daarop berust het principe van de geestelijke manipulatie door machthebbers. Ze weten dat pijn en straf de zaak van de leugen dienen en daarom zullen ze al diegenen wegwerken die waarheidsliefde niet willen bestraffen, mensen die integer zijn of in de toekomst mogelijkerwijs integer zouden kunnen zijn.
Liegen is altijd gericht op zelfhandhaving, omdat leugenaars weten dat toelaten van ook maar het geringste greintje eerlijkheid een leugenwereld in elkaar doet storten. Eerlijke mensen worden daarom op een strenge, meedogenloze wijze bestraft.

Een fraai voorbeeld van de wijze waarop mensen door machthebbers worden gemanipuleerd is de geestelijke zelfcastratie van de Engelse opperrabbijn Jonathan Sacks enige jaren geleden.
De man publiceerde een boek waarin hij het joodse godsbeeld relativeerde, een filosofische eerlijkheidsdaad die in feite de stelling bevestigde dat de joden NIET het uitverkoren volk zijn - zodat ze zich niet mogen beroepen op bijzondere voorrechten die aan die ‘goddelijke status’ kunnen worden ontleend.
Vanuit Israël werd hij man onmiddellijk op felle wijze terechtgewezen, en gehoorzaam krabbelde hij terug, maakte, zoals geschiedwetenschappers dat zo kleurrijk noemen: 'de gang naar Canossa' en onderwierp zich aan de Israëlische staatsopvatting dat ‘de joden’ (vertegenwoordigd door het opperrabbinaat in de staat Israel) de absolute waarheid vertegenwoordigen.
Dat is de reden waarom mensen die naar integriteit verlangen de (theocratisch-zionistische) staat Israël moeten wantrouwen. Dat is namelijk een staat die via verabsolutering van het eigen gelijk het andere mensen (ook mensen die deel uitmaken van de eigen groep) onmogelijk wil maken eerlijk en waarachtig te zijn, een staat die van mensen verlangt dat ze de leugen als waarheid aanbidden en dat ze de objectieve bestudering van de geschiedenis dienen af te zweren, zodra die geschiedenis een waarheid zichtbaar maakt die als ‘slecht wordt ervaren (‘revisonisme’).
En dat alles in dienst van het niet bijzonder spirituele, maar wel zeer orthodox-clericale, macht is recht principe.



Terugblik 2002: British Chief Rabbi Sacks
asks to stop printing of his controversial book
By DOUGLAS DAVIS, Jerusalem Post, 13-11-2002

British Chief Rabbi Jonathan Sacks has asked his publisher, Continuum, to stop promoting and printing The Dignity of Difference until he has completed revisions for a second edition.
His decision followed growing charges from a broad spectrum of the Orthodox community, including his own mainstream United Synagogue movement, that the views he expressed could be regarded as heretical.
Sacks wrote that "God has spoken to mankind in many languages: through Judaism to Jews, Christianity to Christians, Islam to Muslims."
He went on to assert that "no one creed has a monopoly on spiritual truth; no one civilization encompasses all the spiritual, ethical, and artistic expressions of mankind...
In heaven there is truth; on earth there are truths... God is greater than religion; He is only partially comprehended by any faith."

Bezalel Rakow and Joseph Dunner, respected leaders of Britain's haredi community, labeled the book a "grave deviation from the pathways of traditional and authentic Judaism" and declared that it is "irreconcilable with traditional Jewish teachings" in an advertisement published in London's Jewish Chronicle.
Any implications that Judaism does not contain absolute truth represents a grave deviation from the pathways of traditional and authentic Judaism."

Historian Geoffrey Alderman says the real issue was showing who’s boss.
“This was the world of Torah Orthodoxy telling Jonathan Sacks, B.A., PhD., that he was a very small player and they were big players.”


Reacties

fred van der wal 31-08-2009 13:56
aanbeveling

Wim Duzijn 31-08-2009 14:19
Tjonge FRED..., dat gebeurt niet vaak, dat je een serieus stuk van mij zonder rare opmerkingen erbij aanbeveelt.

Martijn Lagerwerf 01-09-2009 22:49
aandeveling.