Eenling worden in een
Schijn-Democratie



De Antichristen-Unie en de Vrije Geest
VK-blog van zondag 25 januari 2009 door Wim Duzijn


1. De Christen-Unie en de anti-Jezus-staat Israel

In de Volkskrant van 24 januari 2009 verdedigen twee prominenten vertegenwoordigers van de Christen-Unie (een partij die graag het woordje 'Heer' gebruikt, wanneer er gesproken moet worden over 'God' en aanverwante zaken...) de Zionistische staat Israel, een staat die gebouwd is op een ideologie die in alle opzichten de ontkenning is van een Heren-filosofie.
Niet 'de Heer' (een mooiere uitdrukking is het Engelse woord 'Gentleman', of de FORUM-term 'politicus zonder partij') vormt het middelpunt van de zionistische ideologie, maar 'de Soldaat', de strijder, de man voor wie een blijde boodschap niet een reeks woorden is, maar een immens groot superkanon (denk aan de uitspraak van China's grote voorman Mao Zedong: 'de macht komt uit de loop van het geweer').

Israel is in feite een ministaat die is opgebouwd rondom een immens groot leger.
Dat leger dient niets anders dan zichzelf. Dat is ook de essentie van het zionisme: Je houdt met niks en niemand rekening, je dient jezelf en je slaat al diegenen die je in de weg zitten weg - net zolang tot je 'het doel' hebt bereikt. Het doel heiligt ALLE middelen.
Juist daarom, omdat de kern van het zionistische denken (zoals ze geformuleerd wordt in het ideologische werk van de zionist JABOTINSKY) militarisme in dienst van meedogenlooos eigenbelang is, kun je het evangelieverhaal waarop christenen zich voor een zeer gering deel baseren moeilijk gebruiken om er het bestaansrecht van de staat Israel mee te rechtvaardigen.

Voor veel christenen is Jezus alleen dan belangrijk wanneer hij als een soort wc-doekje gebruikt kan worden door zich God wanende gelovigen die hun eigen schrijfseltjes oneindig belangrijker vinden dan de rebelse, anti-nationalistische figuur die ze zeggen te aanbidden.
Met moraal, gezien als gewetensvorming, heeft zo een houding weinig te maken. Wanneer je echt moreel wilt zijn, dan zou je moeten stellen dat een christen de morele plicht heeft het rebelse Christus-denken serieus te nemen, en elk eeerlijk mens zal beamen dat het Christus-denken binnen de grenzen van de zionistische staat Israel niet serieus wordt genomen.
Het zionisme heeft met christendom, laat staan met de figuur Jezus, niets te maken.
Het zionisme gebruikt het christendom (het doel heiligt de middelen), maar als nationalistische beweging is het gewoon een anti-christelijke ideologie die het recht van de sterkste verdedigt, terwijl de door zionistisch Israel tot staatskerk uitgeroepen fundamentalische vorm van joods-orthodoxe religiebeleving simpelweg de werkelijkheid waar de figuur Jezus naar verwijst ontkent, omdat binnen de anticlericale wereld van het evangelie de bijzondere band die er volgens orthodoxen bestaat tussen God en het rabbinaat wordt ontkend (en zonder dat rabbinaat kunnen joden niet 'Gods uitverkoren volk' zijn).

De joodse orthodoxie heeft juist daarom de stad Jeruzalem tot idool verheven omdat zij de mening is toegedaan dat de eigen groepsgod (God is de God van Israel en niet de God van de wereldgemeenschap) daar een machtscentrum zal vestigen, van waaruit machtige leidersfiguren - samen met een machtige Messias - de wereld naar een nieuwe toekomst zullen leiden.

Dat Messiaanse denken is niet christelijk, maar behoort tot de Perzisch-hogepriesterlijke vorm van het Zoroastrisme dat in belangrijke mate het joods-orthodoxe denken heeft beinvloed.
Hogepriesterlijk denken is politiek denken - koppelt macht aan idolen en eist van gewone mensen dat ze het idool als God aanbidden.
Het evangelieverhaal daarentegen is de ontkenning van politiek Messianisme en plaats er het spirituele (ongehoorzaam makende) Messianisme tegenover.
Binnen dat spirituele Messianisme (het woordje 'spiritueel' verwijst naar geest, logos, verstand) staat de verstandige mens, de eenling, de persoonlijkheid of het naar geestelijke ontwikkeling verlangende individu centraal.
Binnen het politieke Messianisme staan de leider(s), het volk, de natie en de absolute macht centraal
Al met al redenen genoeg om de vreemde poging van de Christen-Unie van de staat Israel een vrijheidssymbool te maken met wantrouwen te bekijken.

Vrijheid is alleen dan een zinvolle werkelijkheid wanneer elk individu het recht en de mogelijkheden krijgt er op zijn eigen wijze inhoud aan te geven.
Daarom is vrijheid (die per definitie spiritueel of geestelijk van aard is) de vijand van elke vorm van politiek-religieus denken die het begrip vrijheid koppelt aan een groep, een partij of een heilig verklaard volk.
Wat voor zin heeft het een onvrij gemaakt mens het etiket 'vrij' op het hoofd te plakken? Dat is namelijk wat er gebeurt binnen een collectivistisch systeem. Je bent vrij omdat de meerderheid zegt dat je vrij bent.
Dat soort vrijheid is bedrog en het maakt bij het veroordelen daarvan niet uit welk geloof die meerderheid uitdraagt. Joods fundamentalisme is voor een vrijheidlievend mens even schadelijk als christelijk of islamitisch fundamentalisme.
Dat een politieke partij die 'het christelijke gezicht' van onze natie pretendeert te zijn het evangelische, aan eenlingen gekoppelde, vrijheidsdenken ontkent via de verdediging van een anti-personalistische (aan het collectivisme gebonden) theocratische staat zie ik als een slag in het gelaat van de man die het slachtoffer werd van het vreemde verbond dat een liberale, maar opportunistische Romeinse overheid sloot met een antiliberale, buitenbeentjes hatende groep gelovigen die het collectief boven de vrije geest plaatsten.


2. Terugblik: Vrijheid & Verlichting
(Zwolle 24-8-2003)

"We are not afraid to entrust the American people with unpleasant facts, foreign ideas, alien philosophies, and competitive values. For a nation that is afraid to let its people judge the truth and falsehood in an open market is a nation that is afraid of its people Ö
The wave of the future is not the conquest of the world by a single dogmatic creed but the liberation of the diverse energies of free nations and free men. Ö
Mankind must put an end to war or war will put an end to mankind." John F.Kennedy

We zijn het met z'n allen vergeten, maar het is toch echt zo dat de Westerse wereld gebouwd is op een fundament van 'verlichtingsidealen', waarvan de essentie de 'vrijheid gelijkheid broederschap gedachte' is.
Binnen die cultuur van de verlichting is geen plaats voor valse goden, valse priesters en andere valse autoriteiten. Met andere woorden: de verlichting wilde een geestelijke revolutie zijn, een anarchistische 'herwaardering der waarden' (een uitdrukking die is ontleend aan het filosofische werk van Friedrich Nietzsche).

Het spreekt vanzelf dat een verlichtingsrevolutie alleen maar kan worden doorgevoerd door mensen die 'verlicht' zijn (een woord dat niet verwijst naar blind geloof maar naar het intellectuele verlangen naar kennis).
Wanneer je een oude, versleten jurk aantrekt, jezelf een hoed met plastic druiven en bananen op het hoofd plaatst en ook nog eens een krengerig damestasje van een onbestemd soort leder aan je lichaam bevestigt, dan kun je jezelf wijs maken dat je een modern verlicht mens bent, maar elk eerlijk menselijk wezen zal gillend van het lachen neervallen aan je voeten en je hikkend en proestend toeroepen dat je er als een ouwe opoe bijloopt...
En ja..., hoe treurig het ook is. Wij aanbidden op het ogenblik een tot God uitgeroepen ouwe opoe. Haar naam is Israel en het christelijke-zionisme in Amerika is haar ouderwetse Profetes.
Het is absurd maar waar en ik kan er daarom niet meer serieus over praten. Na jaren van intensieve observatie van de ontwikkelingen in het Midden-Oosten (en recentelijk de oorlog in Irak) zijn in mijn anarchistische hoofd - ik geef het volmondig toe - de stoppen doorgeslagen.
Israel is voor mij voorbij, over, uit.., een realiteit die domweg niet meer bestaat, een zinloos woord dat wordt uitgesproken door blinde geesten, die in een duistere schemerwereld leven - die NIET de mijne is.
Verlichting - zo heb ik begrepen - is wakker worden in een wereld die slaapt.
Iedereen aanbidt de waanzin en de wakende mens staat heel alleen tussen de liegende en dromende gekken en denkt: "Mijn god, waar zijn we in 's hemelsnaam mee bezig met z'n allen..? Moet ik aan die belachelijke onzin meedoen...?"
De volwassene in je zegt dat je niet aan de kant kunt blijven staan. Het kind in je echter weigert zichzelf vast te klampen aan de ouwerwetse jurk van opoe en zegt heel stoer en dapper 'nee', zodat je weinig anders kunt doen dan mee rollen en buitelen in de modderige wereld van gras, zand en stof die van nu af aan jouw 'koninkrijk' geworden is. (24-8-2003)

3. Een kinderlijke kijk op de wereld (deel 2)
(Zwolle 25-8-2003)

Hoewel het evangelie heel duidelijk stelt dat christenen zichzelf een 'kinderlijke kijk op de wereld' eigen moeten maken, zijn er maar uiterst weinig christenen die de moed durven op te brengen te breken met het religieus-politieke sadisme dat de wereld momenteel in zijn greep houdt.


Info: We leven in het jaar 2003, het jaar waarin Amerika en Engeland, samen met de zogenaamde 'Coalition of the willing', een club volgzame (lees: gehoorzame) landen waar het Nederland van Balkenende en Wouter Bos deel van uitmaakt, een land in het Midden-Oosten hebben bezet.


Kiezen voor militarisme en de daarbij behorende morele, op geestelijke onderwerping gerichte, terreur kun je moeilijk 'evangelisch' noemen.
Christenen aanbidden een man die aan het kruis gestorven is, nadat hij (volgens hun eigen evangelieverhaal) werd onderworpen aan een hels bespottingproces dat aan diende te tonen dat verzet volmaakt zinloos is in de wereld van een machtige religieus-morele meerderheid, maar desondanks weigert men stelling te nemen tegen het sadistische universum van religieuze moralisten die in het heden verzet onmogelijk maken.
Dat verzet moeilijk is momenteel is goeddeels te wijten aan het merkwaardige verbond dat christenen in het Westen gesloten hebben met de Zionistische staat IsraŽl, een theocratische staat die het primitieve morele denken van fundamentalistische joden heeft omgezet in een filosofieloze staatsideologie.
Filosofieloos daarom , omdat het een staat is die geen constitutie bezit, een geheel van regels en voorschriften die een aantal fundamentele rechten en vrijheden van burgers, de zogenaamde grondrechten, waarborgen.
Filosoferen is denken. Dat denken mag en moet elke burger zelf doen. Je bent niet datgene wat de rabbijn zegt dat je moet zijn, nee, je hebt het recht een eigen identiteit op te bouwen, hetgeen betekent dat de rabbijn in een wereld waarin gedacht mag worden helemaal niet mag bestaan, tenzij hij geen rabbijn maar een filosoof (een denker) wil zijn.

Religie is niet per definitie fundamentalisme. Religie in haar meest simpele oervorm is het lofwaardige streven van de mens zijn verkleinde volwassenenwereld wat 'groter' (lees: kinderlijker) te maken. Dat is ook de boodschap die centraal staat in het evangelie dat christenen belangrijk zeggen te vinden.
Religie (gezien als het persoonlijke verlangen naar geestelijke ontwikkeling) probeert mensen los te weken uit een op geestelijke verschraling en verdomming gerichte materialistenwereld, waarin heel het bestaan wordt teruggebracht tot dierlijke en materialistische impulsen, die de wereld op zo'n manier verkleinen dat alles wat kinderlijk is in de mens vernietigd wordt.
Ware religiositeit is niet kinderachtig of infantiel, maar kinderlijk in de positieve zin van het woord: een amorele, individuele gerichtheid op het wonder van een wereld die in alle opzichten wijd, open en ruim is.
Juist het verlies van de ruimte kan volwassenen in een poel van depressie storten, omdat men zich heel ineens bewust wordt van het verschil tussen de kleingemaakte wereld van de volwassen materialist, die via een egoÔstisch proces van nemen de menselijke bestaansproblematiek probeert te beheersen, en de weidse ruimte van het amorele kind, dat op een niet-materialistische wijze geeft (omdat kinderlijke liefde nu eenmaal kan putten uit een welhaast goddelijke bron die nooit opdroogt - welke ellende er ook over onschuldige kinderhoofden wordt uitgestort).

Kleinburgerlijke moralisten zien het verlies van hun kinderlijkheid nooit als een probleem. Met behulp van geld en macht proberen ze een surrogaatwereld op te bouwen, waarin de ruimte wordt gekocht met geld. Wie veel geld bezit kan een groot huis kopen. Wie geen geld heeft zit in een klein somber hok, waarin hij alleen maar ongelukkig mag zijn.
In een kinderwereld bestaat die waanzin niet.
Arme kinderen zijn in geestelijk opzicht net zo rijk als rijke kinderen. Arme kinderen bezitten de niet-dierlijke liefde en wanneer ze die liefde gratis en voor niets cadeau geven dan heb je - wat de valse moralisten in hun dure, maar sombere kerkers ook zeggen - een religieuze ervaring gehad.

God is gratis liefde geven. Kinderen en dieren doen dat. Een dier verlangt alleen wat eten en een beetje water en eist helemaal niets van je. Niks geen gezeur over je seksuele geaardheid, of je religieuze of politieke voorkeuren, dat kan zo'n amoreel (niet-dierlijk) wezen helemaal niets schelen. Het niet-dierlijke dier is lief voor je wanneer je het liefde heeft, en het kruipt angstig weg wanneer je het met vals chagrijn achtervolgt.

Primitieve moralisten zijn vrijwel altijd negatieve chagrijnen, dwingelanden, die - hoewel ze je met haat en dwang achtervolgen - van je eisen dat je van ze houdt.
Ze slaan op je in, ze maken je geestelijk kapot, ze zwijgen je dood, ze werken je het gesticht, het ziekenhuis of de gevangenis in, maar ze blijven eisen dat je ze 'goed' of 'heilig' of ' vrijheidlievend' noemt.
"Wij zijn sadisten, maar wij eisen onvoorwaardelijke liefde", dat is de waanzin van de kleinburgerlijke moraal, waarvan de staat IsraŽl (gesteund door christelijke zionisten in Amerika) momenteel een van de belangrijkste representanten is.
Die staat vernietigt als vertegenwoordiger van de ouderwetse burgermansmoraal het kinderlijke (seculiere) denken en stort het Midden-Osten in een zee van sadistische (religieuze) volwassenheid, een herhaling zou je kunnen stellen van de kindermoord die tweeduizend jaar geleden in Palestina zou hebben plaatsgevonden...
Die kindermoord leidde tot de vlucht van Jezus naar Egypte. Daar trof hij een klimaat aan waar hij zich geestelijk kon ontwikkelen.
Egypte - zo kun je dan ook stellen (dus niet Israel) - vertegenwoordigt in het evangelie het rijk der volwassen kinderlijkheid, dat de tegenpool vormde van het door infantiele kinderhaters geregeerde rijk van christelijke en zionistische farizeeŽrs.


Reacties

lidy broersma 25-01-2009 14:23
Zoals altijd laat je weer een verrassende en interessante visie zien op de gebeurtenissen. Voor mij stof om na te denken! Dankje Wim.

Wim Duzijn 25-01-2009 14:55
Leuk dat je er weer bent LIDY!
Waar het mij om gaat hier is dat POLITIEKE vernieuwers altijd proberen oude wijn in nieuwe zakken te gieten. Daarom wijs ik op de SPIRITUELE (intellectuele) kant van het verlichtingsdenken.
Het heeft geen zin om over verandering te praten wanneer je keiharde (anti-intellectuele) conservatieven het etiket 'veranderaar' op de borst plakt.

Jasper 27-01-2009 00:10
Een interessante bijdrage, als altijd.
Je slaagt er steeds weer in mijn fascinatie te wekken.