Eenling worden in een
Schijn-Democratie



Kunst en BoemBoem
VK-blog van zondag 26 april 2009 door Wim Duzijn



Weet je dat er ook liefheid bestaat?
Ja, natuurlijk, ik weet het, er zijn altijd mensen die er alleen maar over praten en zo, zodat het zeiken en zeuren wordt, en als je doodgewone liefheid zoekt dan gaat dat gezanik je afgrijselijk vervelen en dan denk je bij jezelf: Hou toch op met dat vervelende gezwam, godverdejeweetwelenzo, ga ergens anders een toneelstukje op zitten voeren. Want al die zeurders, dat zijn meestal doodgewone oplichters. En dat komt omdat ze met hun vervelende zeurdersgepraat de doodgewone romantische liefdesmuziek hebben afgeschaft. Weet je dat?
Wat?
Dat ze de liefdesmuziek hebben afgeschaft.

Wat is liefdesmuziek?
Dat is een goede vraag.
Liefdesmuziek is iets zeggen op een eerlijke manier. Niet hoogdravend, want verwaande opschepgasten houden van niks en niemand, die worden niks voor niks 'Narcistisch' genoemd - zelfaanbidders, weet je wel..., wat dacht je wat - dat weet toch elke boerenlul?
Oo...
Ja, en dat betekent dat zulke valse egotrippers altijd slechte muziek maken. Want valserikken zijn niet eerlijk - hoe hoog en verheven ze ook mogen zijn.

Zo. En wat vind je dan van dat al die kunstenaarsfeestjes waarop ze boemboem doen en zo?
Kunstenaars? Brrr, dat is eng volk hoor. Dat zijn meestal gestoorde heren op leeftijd die denken dat ze jong zijn en daarom gaan ze op een hoogdravende wijze 'boemboem' doen, zodat ze gaan denken dat ze anders zijn - terwijl 'boemboem' altijd en eeuwig dom gedreun is. Vind ik niks dus. Zero Zero. Want dat zijn mensen die zeggen dat ze van muziek houden. Pretentiegasten, weet je wel. En die luisteren nooit naar muziek. Laat staan naar gewone mensen muziek.

Jaja. Maar ze zeggen dat als je 'BOEMBOEM' hoort en zo, dat dan je hersens worden geprikkeld en dat je dan 'boemboemend' mooie kunst gaat maken. Met veel ritme en 'schwung' en zo. Dus echt hip en modern, weet je wel...
Zozo. En ze zijn gestoord...?
Ja, maar wel gezellig, zeggen ze zelf - BOEMBOEM dus. Waar luister jij naar dan?
Niet naar BOEMBOEM muziek. Zeker weten dus!
Jij zet je dus af tegen kunstmensen die boemboem doen?
Nee, ik luister liever naar gewone mensen muziek, en dan graag met een beetje zachtheid erin.
Zijn die kunstenaars geen zachte mensen dan?
Tja...., ehhh..., dat weet ik niet hoor. Ik heb nu iets heel zoets en simpels opgezet.
Iets voor de kunstenaarssoos, powezie of zo?
Nee, alsjeblieft. Ik heb al zo veel ellende in mijn leven meegemaakt.
Wat is het dan?
JIM REEVES.
Wie?
Jim Reeves!

O, maar die is toch uitgestorven? Ik bedoel. Dat is toch geschiedenis die in dit land na de grote kunstenaarsrevolutie nooit meer terug mag komen?
Het zal best wel. Kunstenaars mogen van mij doodvallen met hun zinloze boemboem-powezie.
"Little Big Hearted Candy Boy", zo heet het. Luister maar...



A Nickel Piece Of Candy - JIM REEVES, 1965


When you were a little girl and lived across the street
We would walk to the candy store and I would always treat
Little big hearted candy boy the candy man would say
When I bought you candy bars to steal your heart away

Just a nickel piece of candy used to make your dreams come true
You'd hold my hand and tell me someday I'll love you

Through the years of growing up I thought your love grew too
Till your heart longed for the things I couldn't buy for you
Slowly I could feel your love begin to fade and die
Then you found another much wealthier than I...

Little girl with golden curles and eyes for diamond rings
You grew up and soon forgot so many simple things
But I wonder if you're happy now cause when you pass me by
I think I see a teardrop in the corner of your eye Just a nickel piece of candy.

Someday I'll love you...


Reacties

Cat 26-04-2009 17:47
Mooi, mooi, de goeie ouwe tijd. Ik ben in de jaren 80 opgehouden met proberen muziek te begrijpen.
Zei oma. Groet!

Wim Duzijn 26-04-2009 20:23
De jaren 80 waren de jaren waarin de collectivistisch-marxistische generatie zakenman en/of zakenvrouw werd. Zo noemden ze 'hun' nieuwe tijd ook: Nieuwe Zakelijkheid.
En die zich 'zakelijk' noemende nieuwe elite werd ineens de stem van het volk...
Juist in die jaren probeerde ik via de publikatie van een lief boekje (geschreven in een periode waarin ik verliefd was op een streng-gereformeerde jongen die niet in staat was mijn liefde te beantwoorden) mijn eigen bevrijdingsrevolutie uit te dragen. hetgeen geen zakelijk succes werd...
'Veel te naief, zeiden de recensenten. En daar hadden ze natuurlijk wel gelijk in. Zij vertegenwoordigden de heersende 'zakelijke' mode. Ik was volgens hen blijven steken in een idioot jaren 50 en 60 verleden, een periode waarover VVD-er Jozias van Aartsen ooit zei: "Die tijd komt nooit meer terug".
Zie ook de infopagina's Revolutie in het Gekkenhuis en Gewoon een Wonder.

martin 26-04-2009 21:35
Wat mooi geschreven.

Marie-Bernadette Engering 03-05-2009 14:39
Wim ik heb genoten.
Het woord liefheid lijkt wel niet meer te bestaan. Heerlijk die vroijkstemmende, rustigmakende, lieve muziek....ZEKER in vergelijk met het boenkeboenkeboenke van nu. Maar ja, misschien komt dat wel omdat ik 66 ben.....

Wim Duzijn 03-05-2009 23:17
Het probleem met moderne BOEMBOEM muziek is dat vitaliteit TEGEN de zwakke ander wordt gericht. Muziek is niet langer een holistisch, samenbindend gebeuren, waarin sterk en zwak samengaan, ) maar een poging van de sterkere de zwakkere te onderwerpen - hem of haar gebruiken als zondebok en pispaal. De zogenaamd 'nieuwe' zakelijkheid was gewoon een ouderwetse keuze voor een gebruikscultuur...

Jasper 04-05-2009 01:13
Een beetje suf. Maar ik droom ook nog wel eens van het liefdevolle universum van de kindertijd, zonder seks en agressie, zonder keuzes en verplichtingen.

Marie-Bernadette Engering 04-05-2009 05:46
Iets om over na te denken Wim! Ik vind de herriemuziek zeer overheersen, in voorbij racende of paraderende auto's, zelfs de aanverwante radiostations zijn in de meerderheid.


Ik voelde me zo rusteloos,
Dat ik naar buiten liep,
Ik stond daar in het gras
En rilde van de kou.

Toen vloog een vliegtuig over,
Motoren gierden, brulden,
Straks stort het neer, dacht ik;
Dat kwam alleen door jou...

Uit: Gewoon een Wonder
Liefdesgedichten