de aanbidding van
DE AARDE

de nuchtere Aardemens &
het verlangen naar verlichtende eenvoud

Belangrijke onderwerpen

Sharon: "I get my strength from nature, from flowers"
Ariel Sharon: Land, Gezin & Boerderij
De vijgenboom & het Gouden Kalf
Kabbala & the Tree of Life
Amerika & de wereld van Saddam Hoessein
And we shall beat our swords into ploughshares
Mohammed & The Tree Of Life
Het Joodse Bomenfeest
Vrijheid Als Aardse Opdracht
Charley Reese: Bush acts like a puppet
Mythologie: schakel tussen intellect en volk
Israel & De Aardse Logica
Kerk, Zionisme en de Oude Vrouw
Colin Powel & de 'Roadmap for Peace'
Saddam & Zijn 'Goede' Vijanden
Arabische eenheid & Eigenbelang
Marjane Satrapi & het verlangen naar rechtvaardigheid


"My strength has nothing to do with political apparatus.
I get my strength from nature, from flowers."
Ariel Sharon, Guardian 7-11-2001

Ariel Sharon's farm, Sycamore Farm (Sycamore of Shikmim = vijgenboom), is the largest private farm in Israel, a thousand acres near the desert town of Sederot, worked by laborer's from Thailand, (not Palestinians), and originally bought with the help of the Hollywood producer Meshulam Riklis.
Sharon feels his farm is physical evidence of Zionism in practice:
"Zionism is physical. Farming the land, holding the land, is Zionism.
It means that we defend ourselves and our land. And if we give over any of it to a Palestinain state it must be in Israel's best interest. (Jeffrey Goldberg, 2001)

Emma Brockes: I ask him, don't the Palestinians love the land too? "Yes," he says, "they love the land."
Does he respect that?
"I respect it. In point of fact, they are wonderful farmers." (Guardian 7-11-2001)


Israël & de vijgenboom
www.kerken.com info 2003

Meer en meer hecht ik in de prediking van de eindtijd waarde aan de redes van de Here Jezus. Je kunt zeggen dat deze redes vooral uit Matteüs 24 en uit Lucas 17 en 21 de marsroutes zijn van de hemelse Generaal. In de rede over de laatste dingen in Lucas 21 heeft de Here Jezus het over Israël en Jeruzalem. Hij zegt uitdrukkelijk in vers 29: 'Let op de vijgenboom!'

De vijgenboom staat symbool voor Israël. Het wapen van het moderne Israël is een 7-armige kandelaar (Menorah) met twee vijgentakken op een blauwe achtergrond.
En nu roept de Here Jezus ons op om op de vijgenboom te letten. In welke zin dan? Nu als die gaat uitlopen, is de zomer nabij, zegt vers 31. Zo moet u ook, zegt onze Here, wanneer u dit ziet gebeuren, weten dat het Koninkrijk van God nabij is.

Sycamore = communication,
love, learning to receive


The Menorah: "tree of life"

The seven branched candelabra (menorah) was created in the wilderness and later transferred to Solomon's Temple in Jerusalem. By the time the temple was destroyed in 70 C.E., the menorah had been a Jewish symbol for many years.
The use of replicas of the menorah for religious purposes was prohibited for many years. Eventually, menorahs began to appear as symbols in mosaic designs on synagogue floors, walks and tombstones. Later, they were displayed in synagogues.
Over centuries, the seven branches of the menorah came to symbolize the seven heavenly bodies and the seven days of Creation. The shape, a central shaft with three branches on either side, suggests a tree.
The "tree of life" theme is common in Jewish thought , and the menorah, like the Torah, is sometimes referred to as a "tree of life." (webinfo)

Ariel Sharon: Land, Gezin & Boerderij

Citaat: He would prefer not to talk politics. He understands wheat and olive trees better than politics, he says, laughing. And later, when we are done, he will take me to see the flock, the pen and the old stud bull, Amnon, whose vigor is undiminished. In the meantime, though, the prime minister gets up from the table and gestures toward the hills of wheat through which he raced to victory in the February elections. Those fields are the source of my strength, he says. In the most difficult times, they were what gave me strength. Land, family, farm. (Uit een Interview met Ariel Sharon, Ha'aretz, april 2001)

Commentaar Wim Duzijn 2003

Hoe is het mogelijk dat een man die als eenvoudige enkeling doodgewone mensenzaken als 'land, gezin en boerderij' als de hoogste waarden beschouwt, als politicus ertoe overgaat andere mensen die in feite ook alleen maar wat land, een hecht gezin en een boerderij willen hebben zijn apolitieke, areligieuze agrarische leefwereld uit te jagen?
Ariel Sharon - in zijn hoedanigheid van niet zionistische anti-politicus- is een boer (in de positieve zin van het woord), een man die nooit gevochten heeft voor politieke of religieuze idealen, maar voor zijn recht een uitgesproken aards boerenbestaan op te mogen bouwen in een staat die zijn geval de naam "Israël" draagt.
Dat hij de vertegenwoordiger geworden is van een zionistisch vernietigingsideaal dat gericht is op uitbreiding, verplaatsing en kolonisatie in plaats van op aardse beperking (gehechtheid aan eigen huis en grond) ligt in feite niet aan hem. Hij is geen denker, maar een strijder ('a warrior'). Hij voert bevelen uit en hij zal daarom nooit vragen naar het hoe en het waarom. Dat zijn intellectuele bezigheden die een boer (en een soldaat) weinig reden tot vreugde bezorgen. Een boer ontleent zijn kracht aan het land, zijn gezin en zijn boerderij. Daar vecht hij voor.

De aarde-aanbidder Sharon is een man die het vruchtbaar maken en collectief bewerken van land als een welhaast goddelijke bezigheid beschouwt. Wanneer je het zionisme zijn boerenwaarden mee zou geven zou er waarschijnlijk geen Israëlisch-Palestijns probleem bestaan. Waaraan je de gevolgtrekking zou kunnen verbinden dat niet de aan de aarde gebonden mensen maar de aan abstracte vormen gebonden ideologen het conflict in het Midden-Oosten in stand houden. Zij kijken neer op mensen, die een sterke band met de aarde onderhouden, en ze zien daarom niet in dat de begrippen 'land, gezin en boerderij' zionisten en Palestijnen bij elkaar zouden kunnen brengen.
Liefde voor het land beheerst namelijk ook het denken van de Palestijnen. Waarom zou je dan geen boerderijen opbouwen waar Palestijnen het land kunnen bewerken, zodat ook zij kracht kunnen ontlenen aan de niet-ideologische waarden die Ariel Sharon als de meest belangrijke in zijn leven ervaart?
Anti-ideoloog (anti-Zionist, vijand van zinloos geworden vormen en gedachten) worden is dus de oplossing.
Een terugkeer naar het aardse socialisme van de eenvoudige communistische kibboetsbewoners van de jaren twintig en dertig, dat via de versterking van de band met de aarde het zinloze gezwam over bijbelse verhalen, waarin tempels heilig worden verklaard, overbodig maakt, omdat het land over hele simpele goddelijke symbolen beschikt...: bomen waarover je niet hoeft te filosoferen, omdat ze op een uiterst eenvoudige wijze het leven zijn waarnaar het symbool verwijst.
Wie onder een boom zit met een boterham in zijn hand en uitkijkt over een weidse vlakte ontdekt de eeuwigheid, een werkelijkheid waarnaar ideologen vruchteloos blijven zoeken in hun duistere studeerkamertjes, waar zij zich suf staren op symbolen, zonder zich te realiseren dat een symbool altijd verwijst naar een concrete werkelijkheid, die alleen maar door nuchtere, realistische mensen kan worden blootgelegd.

De vijgenboom & het Gouden Kalf

Miriam is best known for helping to deliver Moses at the Nile River and leading the Hebrew women in singing, dancing, and playing drums after crossing the Red Sea. Later, she and her brother Aaron challenge the actions and authority of Moses. She understands leadership to embrace diverse voices, female and male... (jwa info)
Anton Marks: "We know that all of the Israelite brought Egyptian gods and practices with them and it is not far-fetched to think that Miriam (Aaron and Moses' older sister) was part of the consciousness-altering rhythm which was part of a priestly myth-play brought to destructive consummation at Mount Sinai as the golden calf was called back into action.
This "rising up to play" involved eating, drinking, nakedness and musical worship.
The goddess Hathor is the best candidate for the Mother Goddess of the Mount Sinai idolatry. Here priestessess or prophetesses were highly trained with musical instruments, cultic songs and be able to join in the religious dance.
"Consistent with this Hathor was the Mistress of Drunkeness from some product of the sycamore fig which both intoxicated and induced an altered state of consciousness.
Music and drugs were co-consiprators in religious ecstasy. The ergo of barley was well known.
And, it should be remembered, that as the goddess of fertility, drunkenness, and enchanting music, Hathor was something like the modern equivalent of a Mistress of Sex, Drugs, and Rock & Roll." (Webinfo Anton Marks)

Astrologisch commentaar WD 2003

Hoewel mensen graag symbolen hanteren die verwijzen naar de vrijheid die de mens heeft zichzelf te ontplooien op een wijze die bij zijn aanleg en karakter pas - denk aan het fraaie begrip 'levensboom' (waar de menorah naar zou verwijzen) - proberen religieuze mensen zelden de concrete werkelijkheid te ontdekken die achter de symbolen verborgen ligt.
De vijgenboom (Ariel Sharon noemde zijn boerderij Sycamore=vijgenboom Farm) wordt algemeen gezien als een symbool dat gebruikt kan worden om mensen ervan bewust te maken dat de wereld ruimer is dan het beperkte bestaan dat hen door kleinburgers (vormgebonden mensen) wordt aangereikt.
Een kleinburger is klein omdat hij of zij het bestaan 'verkleint'. Dat is de reden waarom de wilde, genotzuchtige Hebreeuwen die in Aaron en Miriam vrijzinnigheid ontdekten in eerste instantie de Wet van Mozes afwezen, omdat die Wet niet werd gezien als een zinvolle ordening van het bestaan die in dienst werd gesteld van het leven, maar als een heilig verklaarde - en daarom onderdrukkende orde - die het verlangen naar genot en liefde, dat bij het aardeteken Stier behoort ontkent.
Astrologisch gezien verwijst 'het gouden kalf' naar de vaste tekens Leeuw (vuur-goud) en Stier (aarde-genot)
De profeet Mozes daarentegen staat voor eenvoud en 'de wet' (astrologisch Steenbok-Saturnus) en een wraakzuchtige, bestraffende God Schorpioen-Pluto).

De Liefde en de Dood

De dierenriem is opgebouwd uit twaalf tekens, waarvan de ene helft het spiegelbeeld vormt van de andere helft, om aan te geven dat in het leven niets eenduidig opgevat mag worden, omdat elk deel de kiemen van het tegendeel in zich herbergt.
De oude Egyptenaren waren zich daar heel goed van bewust. Vandaar dan ook dat Hathor (Atauri) niet alleen de godin is van de Liefde (Stier=Venus), maar ook van de Dood (Schorpioen=Pluto).
Stier (Atauri) en Schorpioen (Serket) zijn twee tekens die (net als de tekens Kreeft en Steenbok = vader en moeder) in de dierenriem tegenover elkaar liggen. Ze zijn tegenpolen en toch hebben ze elkaar nodig ter wederzijdse aanvulling en correctie.

Zie ook: Shahar & Shalim

Kabbala & the Tree of Life

The Tree of Life describesthe descent of the divine into the manifest world, and methods by which divine union may be attained in this life.
It can be viewed as a map of the human psyche, and of the workings of creation, both manifest and unmanifest.
The Tree allows and requires a more holistic understanding of any topic to which it is applied - reason, spiritual perception and intuition are all needed, as is clear from the structure of the Tree itself.
It is important to realize that the pure nature of divinity is unity, and that the seemingly separate aspects or emanations exist only in view of the emanated, living in a state of illusory separation. This is expressed in the Zohar: "in creating this world below, the world above lost nothing.

The Structure of the Tree

The names and numbers of the ten sefirot are given in order below. The most usual name for each sefira is given first, followed by some alternatives.

1 Kether (Crown) or Kether Elyon (Supreme Crown): Pluto
2 Chokmah (Wisdom) - Neptunus
3 Binah (Understanding or Intelligence): Saturnus
4 Chesed (Mercy or Grace) or Gedullah (Greatness): Jupiter
5 Geburah (Severity or Power), Din (Judgement) or Pahad (Fear): Mars
6 Tifereth (Beauty) or Rahamim (Mercy): Zon
7 Netsach (Victory or Constancy): Venus
8 Hod (Glory or Majesty): Mercurius
9 Yesod (Foundation) or Tsedek (Justice): Maan
10 Malkuth (Kingdom) or Shekhinah (Divine Immanence): Aarde

Da'ath: Uranus

In addition to the ten sefirot, the diagram of the Tree of Life above shows the dark and unlabeled "sefira which is not a sefira", Da'ath.
This "sefira" has no number and no position on the Tree in relation to the other sefirot, though when it is shown it is located centrally in the Abyss (between the planes of Binah-Chokmah and Geburah-Chesed) with no explicit connection to any other sefira.
Da'ath is Knowledge, and is sometimes considered as being an expression of Binah and Chokmah combined. It is a place of balanced power. (Bron: Byzanth Kabbalah)

De onzichtbare anarchist
Commentaar WD 2003

Wie enige kennis bezit van astrologie zal ontdekken dat de kabbalistische levensboom een aantal ongerijmdheden bezit. Zo wordt het recht (dat volgens de astrologische classificatieleer bij de planeet Jupiter behoort) toegekend aan de Maan, terwijl de genade of compassie die bij de Maan thuishoren worden dorgeschoven naar de planeet Jupiter.
Voor de planeten Zon (Tiffereth) en Venus (Netsach) geldt hetzelfde. Zon staat (volgens de astrologie) voor zege en overwinning en Venus voor schoonheid en liefde.
De planeet Mercurius krijgt Zon-eigenschappen toegewezen, terwijl - en dat mag gerust heel opvallend worden genoemd - de eigenzinnige, individualistisch-anarchistische planeet Uranus een niet zichtbare schaduwpositie inneemt. Hij is er wel, maar hij wordt niet gezien.
In de levensboom vertegenwoordigt Uranus 'de kennis' (of het gnostische weten), een vreemd, geheimzinnig bezit, dat van de mens als het ware een onafhankelijke toeschouwer maakt binnen zijn eigen complexe werkelijkheidsgeheel.
Opvallend is ook dat de planeet Pluto - de planeet die het dierentiemteken Schorpioen beheerst, het dierlijke teken van de dood, de dwang en de vernieting - aan de top van de boom wordt geplaatst, zodat hij zich op een lijn bevindt met de Zon en de Maan.

Omdat gesproken wordt over de manifestatie van het goddelijke in de manifeste wereld kan gesteld worden dat het goddelijke door de kabbalisten wordt vereenzelvigd met de kosmos, zoals ze zich via de planetenorde aan ons meedeelt.
De kabbala bevestigt daarmee het oude basisidee dat aan alle pre-Islamitische religies in het Midden-Oosten ten grondslag lag: de opvatting dat het aardse leven in zekere zin een weerspiegeling is van het kosmische planetenspel.
We leven weliswaar, maar in zekere zin worden we geleefd, zodat het onze taak is de chaos van een onbewust bestaan te bestrijden of in te dammen via de ontwikkeling van zelfbewustzijn en zelfcontrole.
Termen als 'goed' en 'kwaad' worden daarbij niet op een directe wijze gehanteerd.
Het gaat om het herstellen van orde en harmonie, een idee dat de ontkenning is van primitief moralistisch denken, dat niets anders is dan de keuze voor een onbewust bestaan, waarbij zelfcontrole vervangen wordt door een voortdurende strijd om de macht.
Dat op een impliciete wijze wel degelijk een (kleinburgerlijk) moreel oordeel is ingebouwd bewijst de plaatsing van de planeten Pluto (collectivisme) en Uranus (anarchisme):
Pluto, de dwingende collectivist, domineert de boom. Uranus, de vrijzinnige anarchist, is onzichtbaar...


Zie ook: The Osiris legend and the Tree of Life

Abbas Demands Washington To Stop Assassinations
Fathi Sabbah, Dar Al-Hayat 18-6-2003

Palestinian Premier Mahmoud Abbas (aka Abu Mazen) has discussed with the head of the supervision committee, John Wolf, the future of the peace process and the means to implement the Roadmap, as well as the Palestinian commitments mentioned in the plan.
Mohamad Dahlan, Minister of the Security Affairs, attended the two-hour meeting. Wolf left without making any statement.
Following the meeting, Michael Tarazi, legal advisor to the PLO, said it was serious. Tarazi, an American with Palestinian origins, added that Abbas had asked Wolf and the U.S. administration to stop the occupation and the Israeli attacks on Palestinians, including the assassinations, invasions and house demolition, as well as to release the hostages and all the arrested people in the Israeli prisons.
He also said that Wolf described the Palestinian-Israeli conflict to be political, and therefore no military arrangement can solve the conflict, only a political one will.


Amerika & de wereld van Saddam Hoessein

When the Bush administration was preparing to go to war in Iraq, there was a prevalent belief that it would be able to establish a democratic political system that would be a model in the Arab region and a source of enlightenment fostering change in the neighboring countries.
But this notion has not yet turned into a reality, and this seems to have come as a surprise to the Americans and others, especially regarding the extent of the force or influence of the traditional or non-modernized powers, whether they be religious, sectarian or tribal.
This has confused the American administration regarding the post-Saddam Hussein Iraq. What matters is that this confusion did not clear out with time; on the contrary, it increased since the collapse of Saddam Hussein’s regime.

One of the factors that helped increase this confusion is that Washington discovered that the opposition parties and forces it was relying on lack any significant roots in a society that has not gone through any political or social modernization process.
Even the two Kurdish parties, which are established on a more solid basis, cannot be entirely considered as modern, for in parallel to the modern structure of the party, they are still characterized by the traditional Iraqi allegiance.
As for the National Conference party and the National Reconciliation Movement, they cannot be relied upon because of their weakness.
The Higher Council for the Islamic Revolution, which is considered to be the most modern Shiite political force, seems lost amid the successive changes in the Shiite Iraqi society, where the clergy enjoys the people's support.
In addition to two more parties, one Shiite and the other Sunnite, these forces have failed to establish a political "coalition" that could be relied upon to rebuild Iraq. Hence, the American civil administration found it useless to suggest adding more parties, the majority of which are modern, namely, the Communist party and the Independent Democratic Association.
While following the performance of this administration, we notice that day after day, it tends to rely on traditional powers much more than on modern parties and forces. By this, it is following the path of the British administration in the South of Iraq, which did not hesitate from the first day to spread its control on Basra by appointing a Sheikh of a tribe as chairman of a committee he was entrusted with to form in order to manage the city.
As long as the major two forces in the traditional powers are the religious and sectarian fundamentalism, Americans and British prefer the second one because the first one is based on a religious state according to the Iranian model.
Thus, the American civil administration in Iraq is now trying to establish the basis of a new political regime based on traditional powers.

Commentaar WD 2003

Het argument dat Saddam Hussein zomaar een willekeurige domme en wrede dictator was valt volkomen aan stukken, wannneer we lezen dat in Irak geen sprake was van een door Saddam Hussein opgelegde maatschappijstructuur, maar van een bestaande, traditionele orde (met sterke tribalistisch-conservatieve trekjes), waar Saddam Hussein zich met zijn op modernisering van de maatschappij gerichte Baath-partij (die een gematigde modernistische politieke middenbeweging wilde zijn) moest zien in te voegen.
Het is die harde, weerbarstige werkelijkheid waar de Amerikanen met hun democratische dromerij mee in het reine moeten zien te komen, hetgeen niet gemakkelijk zal zijn.
Waar Saddam Hussein (in een dictatuurbevorderend isolement gedrongen vanwege zijn felle, principiële anti-Zionisme) een intelligente Arabische politicus en organisator was die een goed inzicht had in de traditionele structuren van zijn eigen land, daar dwarrelen de Amerikanen als verloren schapen een beetje eenzaam rond in een vreemd gebied dat ze niet begrijpen, niet aanvoelen en waar ze ook volstrekt niet thuishoren, omdat Irak nu eenmaal niet het christelijk-kapitalistische, socialistenhatende Amerika is.
Amerika kent in feite alleen maar tegenstanders momenteel: conservatieve moslims, extremistische Koerden, ontevreden communisten, teleurgestelde kapitalistische collaborateurs die snel rijk wilden worden en rebelse Baathisten, die zomaar hun hele toekomst aan duigen zien vallen omdat een bezettende macht heeft bepaald dat Irak een kapitalistische democratie moet worden..


Social Justice
Moral And Prinncipled Duty
Saddam Hussein,10-9-1997

The basis of the social justice that we call for is to achieve interdependence and equality in opportunities on an objective basis. And the more capable element in achieving the essence of social justice, in economy and wealth, is the public wealth. In order to be able to achieve justice in the state of unity, the role of public wealth should be the role of an oar that maintains the balance of its splendid ship,in a manner that pleases the poor and the needy and to make them creative and able to influence according to their numbers.
So, the social justice, in its socialist frame, is a moral and principled duty and practical and constitutional necessity as well. Its practical part protects Unity and kindles the feeling of unified responsibility towards it and towards the society as we mentioned before.
According to our concept, socialism, basically, is not based on taking the increase in the ownership of other people, it is not merely a distribution of the existing wealth, but it basically rests on justice and wealth creation and development.
Therefore its basic duty is to stop any condition that may infringe upon the principle of equality among the sons of one nation.
Justice among the sons of one nation in its semi-absolute meaning, that is to say equality, can be achieved only by ensuring that all stand on one horizontal starting point and in one equal array when they proceed forward seeking opportunities."

Zie ook: Principes & Opportunisme

And we shall beat our swords
into ploughshares

Come let us go up to the mountain of the Lord,
that we may walk the paths of the most high.
And we shall beat our swords into ploughshares,
and our spears into pruning hooks.
Nations shall not lift up sword against nation
neither shall they learn war any more.
And none shall be afraid,
for the mouth of the Lord of Hosts has spoken.

Peace Prayer (From the Book of Isaiah)


Settlers at West Bank Outpost Fight Back
By Jason Keyser, Associated Press Writer 19-6-2003

Angry settlers got into bloody fistfights with soldiers and police trying to dismantle the West Bank settlement outpost of Mitzpeh Yitzhar, the first inhabited outpost being removed under a new U.S.-backed peace plan. The year-old outpost consisted of four tents and two makeshift buildings of corrugated metal and concrete and had about 10 residents.
But about 200 people from nearby Jewish settlements converged on the hilltop Thursday morning, blocking the road leading to Mitzpeh Yitzhar with cars, burning tires and sharp objects to hinder the authorities...
As part of the "road map" peace plan, which envisions the creation of a Palestinian state by 2005, Israel must take down unauthorized settlement outposts in the West Bank set up over the last two years. Officials from the Peace Now group, which opposes settlements, says there are 62 such outposts and a total of more than 100 set up since 1996.

Zie ook: Arafat en het Witte Huis
een cynisch sprookje?

Mohammed & The Tree Of Life
Yogic insights into Islam

"And the Lord God planted a garden in Eden, in the East; and there He put the man whom He had formed.... And out of the ground the Lord God made to grow every tree that is pleasant to the sight and good for food, the tree of life also in the midst of the garden, and the tree of the knowledge of good and evil." Genesis 2:4-9

There are a number of legends about the early life of Mohammed, founder of the religion of Islam.
It is said that just before Mohammed’s birth his father, Abdulah, dreamt of his unborn son. He saw growing from his child’s back a tree, which climbed upward, and reaching its full height emitted a light that spread around the world.
Most Muslims interpret the dream and its imagery symbolically. The tree would of course represent the religion of Islam, supported by Mohammed. The light is the wisdom of his teachings that have truly been globally disseminated.
However we also know that the tree in Mohammed’s back could be the ‘tree of life’ and is a common symbol in Middle Eastern and Islamic culture.

Carl Jung, after years of studying the language of the unconscious, interpreted the tree of life as one of the universal unconscious’s synonyms for the Kundalini.
The Kundalini, said Jung, is a spiritual energy best documented by (but by no means exclusive to) the yogis of India. It should not at all be surprising, should we take an open minded and closer look at Islam, that as with the other great religions, we find a deeper, more mystical and universal message: that of self realisation and the mechanism by which it occurs - Kundalini awakening.

Gabriel escorted Mohammed on the Buraq through the seven heavens.
Each heaven had its own guardian angel and resident prophet who ruled the dimension in accordance with God’s laws. Mohammed bowed to guardian angels who determined his readiness to enter into their heaven, and then Mohammed respectfully paid homage to the reigning prophet. The prophet in turn blessed Mohammed and ushered him on to the next heaven and so on.
At the sixth heaven Gabriel brought Mohammed to the verge of the seventh. The archangel said that he himself could go no further.
This, the seventh heaven, was the last frontier between god and man and Mohammed was ushered into the place described as the abode of God almighty.
There Mohammed saw a beautiful, radiant tree with wondrous multicolored leaves. It was here that he communed with God and learned of his true purpose.

Carl Jung described the kundalini as the ‘divine feminine ‘or ‘God the mother’.
Notably, Mohammed’s vehicle for his own ascent through the heavenly dimensions was the lady-faced, dazzling buraq.
The buraq could well be a feminine, Arabic synonym for kundalini.
It was from this dimension of awareness that Mohammed perceived the divine vision of a universal culture and spirituality.
Through his meditative vision he learned of humanity’s higher potential thus his mystic perception of the universal spirit and its presence within each of us became the template upon which he sought to fashion a new society whose foundations lay not in issues of common material interest but in the unique awareness of self realization.
Mohammed was, in fact, laying the first building blocks for the emergence of a spiritual civilization that may only now come into fruition.


Christmas tree: The Tree Of Life

Many legends exist about the origin of the Christmas tree. One is the story of Saint Boniface, an English monk who organized the Christian Church in France and Germany.
One day, as he traveled about, he came upon a group of pagans gathered around a great oak tree about to sacrifice a child to the god Thor.
To stop the sacrifice and save the child's life Boniface felled the tree with one mighty blow of his fist. In its place grew a small fir tree.
The saint told the pagan worshipers that the tiny fir was the Tree of Life and stood the eternal life of Christ. (bron: emmanuelfellowship website)


Het Joodse Bomenfeest
Christelijke Ambassade Jeruzalem

Het Bomenfeest is het nieuwjaarsfeest van de bomen. Omdat in de Thora de mensen met bomen worden vergeleken (Deuteronomium 20:19), heet dit feest ook wel: 'Als bomen zijn de mensen', Psalm 1 geeft deze vergelijking tussen mensen en bomen.
De naam Bomenfeest, op de 15e van de maand Sjevat, komt van Toe b'Sjevat, hetgeen 15e van de maand Sjevat betekent. Deze feestdag valt in het vroege voorjaar van Israël, wanneer de bomen weer beginnen te bloeien.
Het Bomenfeest functioneert tevens als dag van de gehele aarde (Prediker 7:13). In Genesis 2:9 wordt al vermeld dat God voor de mens allerlei vruchtbomen had geschapen. Het paradijs mocht de mens bewerken en bewaren, waardoor de mens en de natuur op elkaar waren aangewezen.
Bomen hebben een fysieke betekenis voor de mensen, ze voorzien ons van zuurstof. Zo mocht men bijvoorbeeld geen vruchtbomen kappen in tijden van oorlog (Deuteronomium 20:19-20). Maar ze hebben ook een geestelijke betekenis.
Het paradijs kende 2 speciale bomen, de boom des levens en de boom der kennis van goed en kwaad.
Doordat de mens gegeten heeft van de boom der kennis van goed en kwaad, werd hem de toegang tot de boom des levens ontzegd.

Zie ook: Het verloren paradijs

Vrijheid Als Aardse Opdracht
Nicolai Berdjajew (Russisch denker)

"Freedom is aristocratic, not democratic. With sorrow we must recognize the fact that freedom is dear only to those men who think creatively.
It is not very necessary to those who do not value thinking. In the so-called democracies, based on the principle of popular sovereignty, a considerable proportion of the people are those who have not yet become conscious of themselves as free beings, bearing within themselves the dignity of freedom.
Education to freedom is something still ahead of us, and this will not be achieved in a hurry." (Nicolai Berdjajew, in On Freedom)

Commentaar WD 2003

De essentie van spiritualiteit is (volgends de personalistische denker Berdjajew) het aanvaarden van het axiomatische uitgangspunt dat vrijheid een zijnstoestand is die een mens veroveren moet.
Democratie, gezien als een politiek systeem dat de macht in handen legt van onwetende collectivisten die vanuit hun onwetendheid naar spiritualiteit (=geestelijke ontwikkeling) verlangende mensen belachelijk maken, isoleren en geestelijk kapot maken, is volgens Nicolai Berdjajew een doodgewoon terreursysteem, een samenlevingsvorm waarin het dierlijke recht van de sterkste geldt, zodat alle vormen van religie en cultuur binnen die wereld in feite dierlijke, aan de materie of aarde gebonden uitingsvormen zijn, een inktzwarte werkelijkheid die binnen de pessimistische romanwereld van de Nederlandse schrijver Willem Frederik Hermans de aan de gnostiek ontleende typering 'een Sadistisch Universum' wordt meegegeven.

De priester in een materialistische maatschappij (religie, stelt W.F. Hermans, is kiezen voor de verdierlijkte mens) aanbidt het beest, niet op een directe wijze, want hij bouwt een schijnwereld op waarin alle hogere waarden op hun kop gezette schijnwaarden zijn, maar op een indirecte wijze, door de verdierlijkte mens vrij spel te geven op het terrein dat het domein van de spirituele mens zou moeten zijn: het gebied van de kennis en de liefde.
Juist omdat alles schijn is en de verdierlijkte mens boven de spirituele mens wordt geplaatst is de wereld een oord waarin je niemand en niks kunt vertrouwen, een door leugenaars opgebouwd onzingeheel waarin alleen diegene die het beste liegen kan overleeft.
De waarheid wordt in zo'n wereld gezien als de ergste vorm van moraalloosheid die er is, hetgeen betekent dat de spirituele mens (die alleen maar waarheidsliefde mag zijn, omdat het zijn taak is zichzelf als wetend mens te realiseren) op zijn levenspad in feite alleen maar tegenstanders ontmoet.
Vriendschap, zo stelt W.F. Hermans bestaat niet in een Sadistisch Universum. Zodra iemand zich als zodanig aanmeldt kun je er zeker van zijn dat het zijn bedoeling is je te gebruiken en te misbruiken, om je tenslotte, nadat je op een vampiristische wijze bent leeggezogen, als een vod oud papier terzijde te schuiven.
Spirituele mensen (zo luid de sombere conclusie) zijn daarom noodgedwongen paranoďde zonderlingen, die met de rug tegen de muur staan.
De sadisten die de macht bezitten weten niet dat ze sadisten zijn, zodat je van iedereen - wie hij of zij ook is - alleen maar het ergste kunt verwachten. Een positieve daad stellen is zinloos.

Waarom Hermans aan zijn pessimisme de conclusie verbindt dat het stellen van een positieve daad zinloos is, zodat je maar beter jezelf niet met positief denken bezig kunt houden, is een vraag waar alleen de positief ingestelde buitenstaander antwoord op kan geven, hetgeen bewijst dat Hermans geen echte filosoof was, maar een ideoloog, omdat het kenmerk van filosofisch (religieus) denken is dat je altijd blijft doorvragen, ook naar het waarom van je eigen pessimisme, dat onvermijdelijk weersproken wordt door de positieve daden die je in het alledaagse leven als gewoon, eenvoudig mens stelt.
Persoonlijke vrienden van Hermans omschrijven hem in hun terugblikkende commentaren als een 'aimabel' mens.
Uit hun ontboezemingen blijkt dat hij als gewoon mens ook de gewone mensennaam 'Wim' draagt, waar hij als schrijver en apologeet van het pessimisme zichzelf op een plechtstatige, calvinistische wijze 'Willem Frederik' noemt.
Kortom: het pessimisme van Hermans deugt niet. Het is niet een werkelijkheid die hij echt doorleeft. Het is in feite een vorm van kanselredenarij, die zoals alle holle voze religieuze prekerij volledig losstaat van de realiteit.
Hermans ontwikkelt een wereldbeeld dat weliswaar uiterst serieuze trekjes bezit, maar dat elk fundament mist, omdat het niet geworteld is in het eigen leven.
Het is de kroon van een boom die een stam mist - en dus ook de band met de aarde, waarin een boomstam geworteld dient te zijn. En juist die ontworteling - het loskoppelen van de literatuur van de aarde - maakt het werk van Hermans onvruchtbaar en doods, zodat het de ontkenning is van het religieuze begrip 'levensboom' dat al in de prilste oudheid door geniale denkers en dichters werd ontwikkeld.

Wanneer je het werk van Hermans spiegelt aan het religieus-filosofische beeld van de twee bomen, de levensboom (die verwijst naar een echt moreel bestaan) en de boom van kennis van goed en kwaad (de vals-moralistische boom), dan kun je alleen maar constateren dat het leven wordt onderdrukt door het (valse) moralisme.
Dat moralisme zegt dat je geen positieve daden moet stellen. En dat is nu precies het kenmerk van een kleinburgerlijke moraal.
Een kleinburgerelijke moraal predikt altijd de ontworteling, hakt overal de bomen om en maakt van het bestaan een woestijn waarin geen verkoelend rustgevend schuilplekje te vinden is.
Daarom is Hermans als pessimist geen echte realist, iemand die geworteld is in de aarde, maar een ontwortelde nihilist, een zweverige denker, die de levensboom heeft omgehakt.
Het feit dat hij pas aan het einde van zijn leven ertoe overging het werk van de anarchistisch-religieuze denker Kierkegaard te bestuderen bewijst dat hij nooit de moed heeft gehad het oppervlakkige zweverige (dus fundamentloze) pessimisme in te ruilen voor de soliditeit van het aardse denken, dat juist vanwege zijn verlangen zichzelf te wortelen in de aarde nooit dor en onvruchtbaar kan zijn.

Zie ook: Kierkegaard & Het laffe christendom

Putin: Arafat Should Not Be Ignored
Tehran Times, 20-6-2003

Russian President Vladimir Putin said Friday the United States and other nations seeking to negotiate peace in the Middle East "should not ignore" Palestinian leader Yasser Arafat, AFP reported.
"We have thought and continue to think that we cannot fail to take into account the role of Yasser Arafat in the Middle East peace process. This is an influential person, and many people in the region rely on him," said Putin.
"I believe it would be a mistake to ignore this factor," the Russian leader told a Kremlin press conference.

Powell urges international pressure on Hamas
By Sharmila Devi, news.ft, 20-6-2003

Colin Powell, US secretary of state, reinforced in Jerusalem on Friday his country's commitment to implement the "road map" to peace in the region and called for international pressure against the Hamas militant group.
Mr Powell, who was due to meet in Jericho Mahmoud Abbas, Palestinian prime minister, said he would press for a crackdown on militant groups. Mr Abbas has so far failed to reach a ceasefire accord with such groups, whose demands include an end to the Israeli policy of assassinating its leaders.

Abdel-Aziz Rantisi, a Hamas political leader who was wounded in an Israeli missile strike against him last week, reacted with anger to the US secretary of state: "Colin Powell proved that he is a real slave to the Zionists, a liar and a hypocrite."
Mr Abbas says the Palestinian security forces, severely weakened by Israeli operations, cannot resume control unless there is a ceasefire.
While Hamas have agreed in principle to a ceasefire in response to Mr Abbas' calls to avoid civil war, they want an Israeli commitment to end military actions in the occupied territories as part of any accord.

Webinfo: Abdel Aziz Ali Al Rantisi, born in Yabna village (between Ashkelon and Jaffa) on 23 October 1947. His family took refuge in the Gaza Strip after the 1948 war and settled in Khan Yunis refugee camp when he was 6 months old. He was enrolled in an UNRWA school when he was 6 years old. The hard living conditions of his family forced him to work while he was 6 years of age in order to contribute to his big family. Despite that, he was an outstanding student. He completed his secondary school education in 1965. Was admitted to the faculty of medicine, Alexandria University (Egypt). Graduated from the faculty in 1972 with an outstanding grade.

Charley Reese: Bush acts like a puppet

Ariel Sharon will render President Bush a pathetic, foolish and ridiculous figure for the entire world to see, a man allegedly the leader of the free world who in fact acts like a puppet on a string held by Sharon.
Bush's only chance to salvage his reputation will be to stand up to Sharon and the Israeli lobby.
I personally don't think he has the guts to do it, but we shall see.
Ending the Israeli occupation of Palestinian lands is the only way the president can hope to win his war on terrorism. (reese.king-online.com)

Mythologie: schakel tussen intellect en volk


nazir nabaa

Citaat: The ancient Syrian mythology has constituted one of the most inexhaustible sources for both artists and poets in the Arab world.
They use the myth in order to deal with contemporary themes and juxtapose the past with the present.
Syrian Artist
Nazir Nabaa is one of the outstanding Syrian artists whose work is mainly based on ancient legends. He said that mythology is one of the sources from which the generation of the 1960s scooped a lot to express the aspirations of their people.
He added that going back to myth was not an escape to the past but a real search for an identity away from the western artistic trends. Such a search, Nazir went on to say, was a joint objective of all Arab artists. For example, some Egyptian artists resorted to Pharoah and Coptic arts in search of an independent artistic trend. (Bron: Syria Times, 19-6-2003)


saad yagan

Sa'ad Yagan, born in Aleppo in 1954, has managed to establish his reputation in Syria within a relatively short time that few artists have managed to achieve. He studied Painting at the Plastic Arts Center of the Faculty of Fine Arts in Aleppo, graduating in 1964. He held his first solo exhibition at the city’s National Museum only five years later.
The secret of Yagan's success lies in his personal style that reflects his deeply rooted attachment to his city, its people and cultural heritage. He implements a cosmopolitan language that transcends the local while fully immersed in it. His paintings adopt a poetic-humanistic expression that never fails to strike the viewer.
All human figures in Yagan's works are metamorphosed, converging towards surrealism and expressionism, thus, pushing his real life models into the realm of mythology.(Bron: Artists from Syria website)

Commentaar Wim Duzijn 2003

Democratie die zich niet ten doel stelt de afstand tussen chaotiserende onwetendheid en ordenend weten op te heffen zal alleen maar ellende in het leven roepen.
Dat zou je de kern kunnen noemen van de boodschap die de oude beschavingen van het Midden-Oosten ons vanuit hun verre verleden aanbieden.
Hun religieuze denken was wijsheidsdenken, zodat er een nauwe band bestond met al diegenen in de maatschappij die anders dan anderen waren.
Wijsheid eist van mensen dat ze anders zijn dan anderen. Zegt in het evangelie Jezus niet dat de mens die hem na wil volgen de wereld moet overwinnen?
En juist die erkenning van het recht op anders zijn stelde de oude beschavingen in staat via de inzet van naar weten verlangende intellectuelen een intelligente volkscultuur op te bouwen.
Niet een cultuur waarin de domme, lompe onwetende blaag met behulp van zijn onbeschofte dierlijkheid de naar orde en kennis strevende intellectueel voor paal mag zetten, maar een cultuur waarin intellectuelen de band tussen het elitaire woorddenken (Saturnus, Mercurius) en het volkse beelddenken (Maan, Neptunus) proberen te herstellen: de wereld van de mythologie kortom, een wereld die domme, onwetende Westerse machtsdenkers, uit naam van een volmaakt hersenloos en ijskoud kapitalistisch schertsideaal, proberen te vernietigen.

According to Ze'ev Jabotinsky, European Jews
have little in common with the "Orient"

"We Jews have nothing in common with what is called the 'Orient,' thank God.
To the extent that our uneducated masses have ancient spiritual traditions and laws that call the Orient, they must be weaned away from them, and this is in fact what we are doing in every decent school, what life itself is doing with great success.
We are going in Palestine, first for our national convenience, [second] to sweep out thoroughly all traces of the 'Oriental soul.'
As for the [Palestinians] Arabs in Palestine, what they do is their business; but if we can do them a favor, it is to help them liberate themselves from the Orient.'" (Bron: PalestineRemembered website)


Hagar and Sarah
Galatians 4:21-31

It is written that Abraham had two sons, one by the slave woman and the other by the free woman.
His son by the slave woman was born in the ordinary way; but his son by the free woman was born as the result of a promise.
These things may be taken figuratively, for the women represent two covenants. One covenant is from Mount Sinai and bears children who are to be slaves: This is Hagar.
Hagar stands for Mount Sinai in Arabia and corresponds to the present city of Jerusalem, because she is in slavery with her children.... But the new Jerusalem is free, and she is our mother. You, brothers, like Isaac, are children of promise.
At that time the son born in the ordinary way persecuted the son born by the power of the Spirit. It is the same now.
But what does the Scripture say? “Get rid of the slave woman and her son, for the slave woman’s son will never share in the inheritance with the free woman’s son.”
Therefore, brothers, we are not children of the slave woman, but of the free woman.

Israel & De Aardse Logica
Commentaar WD 2003

In het bovenweergegeven tekstgedeelte uit een brief van Paulus aan de Galaten wordt de kern aangegeven van het conflict tussen de spirituele (esoterische = bevrijdende) profeet Jezus en de religieuze (exoterische = aan vormen en voorschriften gebonden) joodse machthebbers: mensen die staan voor slavernij.

Binnen het Israelisch-orthodoxe jodendom wordt geen aandacht geschonken aan de tegenstelling 'letter en geest'. De Thora moet op een simpele wijze letterlijk genoemen worden.
Joodse macht is gebaseerd op de belofte van God het land Israël te schenken aan mensen die volgens de leer van de hogepriester Ezra directe afstammelingen zijn van Isaac, een van de twee zonen van Abraham.
Volgens het boek Genesis bezat Abraham diverse zonen, waarvan er twee een belangrijke positie hebben verworven omdat ze volgens de overlevering zouden verwijzen naar twee bevolkingsgroepen: de joden, afstammelingen van Isaac, de zoon van Sarah, die de hoofdvrouw is van Abraham, en de Arabieren, afstammelingen van Ismael, de zoon van Hagar, een Egyptische slavin.
Volgens primitief redenerende religieuze joden zit de zaak simpel in elkaar: Isaac was de zoon van de echte vrouw en Ismael was een bastaardkind. Bastaardkinderen hebben geen rechten, dragen als het ware een eeuwig Kainsteken, hetgeen betekent dat de joden de Goddelijke uitverkorenen zijn.
Nadere beschouwing van het 'beloofde land-verhaal' laat echter zien dat het allemaal niet zo simpel is, zodat de opvatting van Paulus dat het verhaal over Isaac en Ismael niet letterlijk mag worden opgevat als de meest juiste visie moet worden gezien.
Iedereen die geestelijke slavernij boven geestelijke vrijheid plaatst is een kind van Hagar en zal er naar moeten streven een kind van 'de vrije vrouw' te worden.


Kerk, Zionisme en de Oude Vrouw
KerkenISrael Website

Het verlangen naar het land is terug te voeren tot de belofte aan de aartsvaders.
In Genesis 17 lezen we hoe de HERE met Abraham een verbond sloot, waarbij Hij tegelijkertijd aan Abraham en aan zijn nageslacht het land beloofde.
Bij de sluiting van het verbond werd de landbelofte verbonden met de roeping in gehoorzaamheid te Ieven aan Gods Torah.
Daarom heeft Israël verdrijving uit het land altijd gezien als straf op de zonde van het volk en terugkeer in verband gebracht met verzoening (vgl. Jesaja 40:1-11). In tijden van ballingschap, zowel bij de verwoesting van de Eerste Tempel in 586 v.Chr., als bij die van de Tweede Tempel in 70 n. Chr., bleef het verlangen naar Zion evenwel levend.
Elke dag opnieuw brengt het levende Jodendom in de gebeden dit verlangen tot leven, zoals voorafgaande aan het uitspreken van het Sjema (het centrale joodse belijden):
‘En breng ons in vrede tezamen uit de vier hoeken der aarde en voer ons opgericht naar ons Land’ terwijl na de maaltijd geciteerd wordt: ‘Geprezen Gij, Eeuwige, die in barmhartigheid Jeruzalem zal herbouwen’.
Het Zionisme dat vorm kreeg tijdens het Eerste Zionistische Congres was ongetwijfeld voor een belangrijk deel een seculier en politiek Zionisme. Het had echter nooit kunnen ontstaan zonder de religieuze basis die er reeds lag...’. (
KerkenISrael.nl)

Zijn joden de kinderen van een oude vrouw?
Commentaar WD 2003:

Volgens het boek Genesis bezat Abraham diverse zonen, waarvan er twee een belangrijke positie hebben verworven omdat ze volgens de overlevering zouden verwijzen naar twee bevolkingsgroepen: de joden, afstammelingen van Isaac, de zoon van Sarah, die de hoofdvrouw is van Abraham, en de Arabieren, afstammelingen van Ismael, de zoon van Hagar, een Egyptische slavin.
Volgens primitief redenerende religieuze mensen zit de zaak simpel in elkaar: Isaac was de zoon van de echte vrouw en Ismael was een bastaardkind. Bastaardkinderen hebben geen rechten, dragen als het ware een eeuwig Kainsteken, hetgeen betekent dat de joden de Goddelijke uitverkorenen zijn.
Nadere beschouwing van het 'beloofde land-verhaal' laat echter zien dat het allemaal niet zo simpel is...

In het verhaal worden niet twee gewone broers tegenover elkaar geplaatst, maar een simpele, menselijke sterveling, de wilde, verdierlijkte zoon Ismael, die de zoon is van een slavin (Hagar), en een zoon die gezien moet worden als een geschenk van God, Isaac, die het kind is van een vrouw (Sarah), die volgens het verhaal niet alleen onvruchtbaar is, maar ook hoogbejaard (denk aan de Oude Vrouw verering in Mekka).
Abraham was op het moment van geboorte van Isaac 100 jaar, Sarah was 90 jaar oud.
Wie een nucher, aards verstand bezit, die zal toegeven dat de geboorte van een kind uit een man van 100 en een vrouw van 90 een uiterst onwaarschijnlijk gebeuren is. Sterker nog. Iedereen met gezond verstand zal zeggen: "Dat kan niet. Dat is onzin. Uit!"
Desondanks, ondanks het feit dat een vrouw van 90 geen kinderen kan baren, ontlenen religieuze zionisten hun rechten op het 'heilige land' aan een verhaal waarin hoogbejaarde mensen kinderen baren, zodat je jezelf gaat afvragen in hoeverre deze nuchtere, met de voeten op de grond staande mensen nu echt werkelijk nuchter zijn.
Het nuchtere verstand gebied je in dit geval om te kiezen voor de niet fysieke tekstverklaring, de interpretatie van Paulus dus, die stelt dat hier sprake is van een allegorisch verhaal, waarin Ismael de verdierlijkte, exoterische mens is, die een onbewust leven leidt, terwijl Isaac, de esoterische (uit de geest geboren) mens is, die geboren is uit het mystieke huwelijk van God met de mens.
In dat geval is Isaac niet een gewone sterveling maar de mysticus die afstand heeft gedaan van het verdierlijkte bestaan.
Het beloofde land dat die verbintenis hem oplevert is in dat geval niet het een of andere stukje kale, mystiekloze stukje grond in het Midden-Oosten, maar het Koninkrijk der Hemelen, waar Jezus in het christelijke evangelie over spreekt.
Wie voor de laatste verklaring kiest zal zich niet meer storen aan het merkwaardige feit dat in het verhaal gesproken wordt over hoogbejaarde mensen die kinderen baren. Ook bejaarden kunnen (in de hoedanigheid van mysticus of zoeker naar waarheid) God ontmoeten en zichzelf omvormen tot een 'goddelijk kind' - een begrip waar de benaming 'Isaac' volgens Paulus naar verwijst.

Arabieren & De Oude Vrouw

Centraal in de Ka'aba-verering in Mekka staat een ingemetselde zwarte steen, de Hajar al-Aswad, die was gewijd aan de 'Oude Vrouw (Shaybah)', een godin die aanvankelijk door priesteressen en later door mannen in vrouwenkleren werd geëerd.
Ook nu nog worden de Islamitische bewakers van de heilige steen zonen van de Oude Vrouw - Beni Shaybah - genoemd.

Shaybah vertegenwoordigt de Maan in haar drievoudige gedaante: wassend (het jonge meisje), vol (de zwangere vrouw) en afnemend (de oude wijze vrouw).

Israeli handover of land proposed
Palestinians would gain all of Gaza, Bethlehem
Robin Wright, SunSpot.net 22-6-2003

During an intense round of diplomacy, Secretary of State Colin Powell has worked on final details of an agreement between Israel and the Palestinians to hand over control of the entire Gaza strip and the West Bank city of Bethlehem to the new Palestinian government according to U.S., Israeli and Palestinian sources Friday.
The deal would more than quadruple the area of Israel's withdrawal as a first step in implementing the U.S.-orchestrated
"road map for peace".
The area initially under discussion focused only on a small northern sector of Gaza and did not include Bethlehem.
Although serious glitches remain, the withdrawal could also be the cornerstone of a wider peace package, including a cease-fire by Hamas and an end to Israel's targeted assassinations of Palestinian militants, senior Palestinian government officials said in interviews.

A U.S. team of CIA and State Department officers, led by new special envoy John Wolf, would monitor the Israeli withdrawal and a Hamas cease-fire, Palestinian sources said.
The Palestinians, who have been engrossed simultaneously in mediation with Israel and Hamas, claim the Islamic militants linked to dozens of suicide bombs are prepared to enact a cease-fire to coincide with an Israeli withdrawal from Gaza and a pledge to end the assassinations.
After talks with Powell on Friday, Palestinian Prime Minister Mahmoud Abbas said the extremists and other groups would end attacks because of "utmost concern" about the current situation of the Palestinian people.
Powell said an agreement on Gaza and Bethlehem would be a "very, very powerful" boost for peace efforts.


The Roadmap - Wikipedia info 2024:

The roadmap for peace or road map for peace was a plan to resolve the Israeli–Palestinian conflict proposed by the Quartet on the Middle East: the United States, the European Union, Russia and the United Nations. The principles of the plan, originally drafted by U.S. Foreign Service Officer Donald Blome, were first outlined by U.S. President George W. Bush in a speech on 24 June 2002, in which he called for an independent Palestinian state living side by side with Israel in peace. A draft version from the Bush administration was published as early as 14 November 2002. The final text was released on 30 April 2003. The process reached a deadlock early in phase I and the plan was never implemented.

Haat Ariel Sharon Colin Powell?
BBC, 22-6-2003

Israel and the Palestinian Authority (PA) have differed sharply over the killing of a Hamas commander in the West Bank city of Hebron.
Israeli Prime Minister Ariel Sharon hailed his troops for their "successful and highly important operation". But Palestinian officials accused Israel of seeking to prevent them securing a ceasefire deal. Hamas itself vowed revenge but said it would continue to consider a truce.
In Jordan, US Secretary of State Colin Powell said the shooting of the Hamas commander was a "matter of concern" and expressed "regret" that "once again we had an incident that could be an impediment to progress".
The BBC's Paul Wood, in Jordan, says that in the rarefied world of international diplomacy, that counts as a severe dressing-down for Israel. The Americans are clearly furious that once again the effort to get a ceasefire agreement from Palestinian militants has been set back by Israeli military action, our correspondent adds.

Commentaar WD 2003

Het politieke levenspad van Colin Powell gaat niet over rozen. Elke bemoeienis met het Midden-Oosten levert hem alleen maar 'schade en schande' op.
Een bezoek aan Israel is domweg niet meer mogelijk. Zodra hij ook maar een stap op Israelisch grondgebied heeft gezet vliegen de Israelische bommen en granaten de Palestijnen om de oren.
Irak heeft hem het belabberde image van de sullige leugenaar opgeleverd, die braafjes een rapport voorleest waar hij zelf niet in gelooft. En de kwestie Iran zal waarschijnlijk nog problematischer voor hem worden, vooral wanneer het intellectuele kader in Iran niet langer meer door een extreem rechtse religieuze gedachtenpolitie aan banden wordt gelegd.

Saddam & Zijn 'Goede' Vijanden
Commentaar Wim Duzijn 2003


saddam hussein - koerdse separatisten - khomeini, de theocraat

Als anarchistisch (aan geen enkele idolen vererende religie gebonden) denker heb ik altijd Saddam Hussein verdedigd, niet omdat ik de man kende of zo, maar omdat zijn vijanden ook mijn vijanden waren.
Saddam was een merkwaardige figuur, die heel hard kon zijn, maar ook erg week en zacht. En het feit dat hij zacht durfde te zijn (blijkens zijn kledingkeuze) sprak mij aan.
Ik houd van vrouwelijke en feministische mannen op gouden tronen die, gekleed in witte dure kostuums, zichzelf omringen met een kleurrijk geheel van bloemen en ik verafschuw lompe, vrouwenhatende potentaten, die alles wat bloemrijk en kleurrijk is kapot willen trappen.
De vijanden van Saddam Hussein waren de extremistisch-nationalistische Koerden, tweede foto hierboven, en de extremistische, elk redelijk compromis afwijzende, conservatieve Sjiiten (de Khomeinisten), derde foto hierboven.

De foto die ons een Koerdisch-nationalistische leider laat zien toont aan hoezeer wij ons laten beetnemen door rechts-Amerikaanse groepringen die met behulp van propaganda een vals beeld van de werkelijkheid aan het componeren zijn.
Op die foto staat het bestuur afgebeeld van de belangrijkste universiteit in Irakees Koerdistan (Salahaddin), een groep keuige intellectuele heren, die zichzelf gehoorzaam scharen voor de beeltenis van een woeste, uitgesproken barbaars ogende leidersfiguur, die - gehuld in traditionele klederdracht, de dolk krijgshaftig in de boezeroen gestoken - op een enigszins norse wijze neerblijkt op het sullige zootje hoogleraren beneden hem. Over Khomeini hoeven we niet te praten. De man straalt niets anders uit dan onvrouwelijke dwingelandij en daarom is de enig zinvolle daad die het bewind in Iran kan stellen een radicale breuk met zijn op macht en dwiang berustende Islamopvatting, een daad die voor de hand liggend is, omdat Khomeini nooit zichzelf als doel heeft gesteld, maar de rechtvaardigheid en de humaniteit van de Twaalfde Imam, die het tegendeel is van idolatrie en geestelijke dwang.

Waarmee ik wil zeggen dat alle ellende in Irak voor een groot deel het gevolg is van het laffe gedrag van intellectuelen, die niet in staat zijn zich te verweren tegen het onredelijke geweld van irrationeel handelende leiders, zodat de barbarij die zij niet kunnen beheersen wordt geprojecteerd in een zondebok, die in feite het tegendeel van de door de laffe intellectuelen gesteunde vrouwenhaters was (of die dat in ieder geval probeerde te zijn...).


Paul Bremer: De Zwarte Bezetter

Citaat 1: "So we stand unshaken, clear in our mind and vision as to truth against falsehood, the colour black, which represents darkness, wickedness and aberration, as opposed to the colour white which represents truth, justice, fairness, purity, virtue, adherence to principle and defending these principles against those who abandoned them..., blind in both heart and conscience." Saddam Hussein, 16-11-2002

Citaat 2: Two months after "liberating" Iraq, the Anglo-American authorities and their boss Paul Bremer - whose habit of wearing combat boots with a black suit continues to amaze his colleagues - have decided to control the new and free Iraqi press. Robert Fisk, 11-6-2003

Commentaar Wim Duzijn 2003

Waar Saddam Hussein sterk de nadruk legde op de kleur 'wit', als symbool voor het streven naar een eerlijke en rechtvaardige wereld waarin de mens met principes op een respectvolle wijze wordt behandeld, daar benadrukt de nieuwe dictator van Irak, de Amerikaanse terreurdeskundige Paul Bremer, de kleur zwart, een voorkeur die wordt gecombineerd met de merkwaardige gewoonte militair gevechtsschoeisel te dragen.

Wit tegenover zwart: vrouwelijk versus mannelijk, vrijheid tegenover de wet, leven en dood, extase versus kil puritanisme, kinderlijkheid en het bejaardentehuis, kortom, de keuze van Bremer voor de dood (gevechtslaarzen en zwarte kostuums) kan onmogelijk gezien worden als een positief teken, omdat de dood altijd tot verenkeling en vereenzaming leidt, eigenschappen die nuttig kunnen zijn voor een individu dat zich in intellectueel opzicht wil ontplooien, maar die ronduit schadelijk zijn wanneer het je taak is een functie te bekleden die sociaal gedrag vereist.
Saddams keuze voor de kleur wit bewijst dat hij een bewuste keuze maakte voor op eenheid gericht sociaal gedrag.
Het verlangen naar eenheid was het centrale element van zijn levensfilosofie en het moet daarom merkwaardig worden genoemd dat naar eerlijkheid en rechtvaardigheid verlangende Sji-iten alles op alles hebben gezet om Saddam Husseins eenheidsverlangen belachelijk te maken - alsof de kleinburgerlijke, behoudzuchtige verdelingswoede van extremisten en fundamentalisten, die altijd de kinderlijke, anarchistische geest in mensen willen vernietigen, een nobele zaak is die door rechtvaardige mensen verdedigd moet worden.


Arabs willing to help with Iraq`s
reconstruction, security: Amr Mussa
Syria Times, 23-6-2003

Arab League chief Amr Mussa on Sunday said "a majority" of Arab states would be willing to contribute to Iraq`s reconstruction and security only within the framework of the United Nations.
"We are open to help in efforts to rebuild Iraq, in security, provided it is done in the framework of the UN," Mussa told the World Economic Forum (WEF) meeting on the Jordanian shore of the Dead Sea.
The Arab League chief said US plans to set up an Iraqi political council to help the coalition in governing Iraq "is not enough." "What we want to see is an Iraqi government, call it provisional, call it temporary. We want to deal with an Iraqi government," he added.
"This is not criticism (of the US), please listen to us, we want to help, Iraq is an Arab state, we are concerned," he said.

Arabische eenheid & Eigenbelang
Commentaar Wim Duzijn 2003

Amr Mussa is de vertegenwoordiger van de Arabische eenheidsgedachte die door Arabische opportunisten voordurend belachelijk wordt gemaakt.
Saddam Hussein was een dictatorialae leider (een van de velen in het Midden Oosten), maar hij was tegelijkertijd een man met principes, die verraden werd door de tegenstanders van de Arabisch-Islamitische eenheidsgedachte, waartoe ook de Khomeini-Sjiiten met hun onredelijke, anti-religieuze machtsverlangens moeten worden gerekend.
Amr Mussa stelde na de val van het onafhankelijke Irak dat hij zou streven naar de vorming van een nieuwe, sterke, eerlijke en rechtvaardige Arabische Liga, die scherp stelling zou nemen tegen al diegenen die de zaak van de Arabische eenheid verraden. Welnu: Koeweit was de grote verrader in het kamp der Moslims en Arabieren - hetgeen de reden was voor Saddam Hussein op dat land de weinige raketten af te vuren die hij tot zijn beschiking had.
Het feit dat die raketten hun doel misten bewijst hoe zwak het leger dat hij tot zijn beschikking had in feite was. Dat desonanks, ondanks de zwakte van dat leger, Saddam tot nieuwe Hitler werd en wordt uitgeroepen (een man dus die met behulp van militaire middelen naar wereldmacht streeft) mag rustig de grootste leugen van de nieuwe eeuw worden genoemd - een leugen die alleen maar in dienst staat van het Amerikaans-Israelische verlangen alle vijanden van de staat Israel tot fascist uit te roepen.
Die gedachte, 'de vijanden van Israel vernietigen', beheerst nog altijd het denken van Ariel Sharon en de Amerikaanse neoconservatieven, die met behulp van macht de geschiedenis willen herschrijven.
Daarom kan de boodschap van Amr Mussa weinig meer zijn dan een opeenstapeling van inhoudsloze frasen, zolang Arabische opportunisten maling hebben aan het eenheidsprincipe dat ze volgens de Koran en het Evangelie behoren uit te dragen.
Op die Arabische oppertunisten kan maar een enkel evangelisch schriftwoord van toepassing worden verklaard:
"Het is gemakkelijker dat een kameel door het oog van de naald gaat, dan dat een rijke het koninkrijk van God binnengaat" (Marcus 10:25)

"Het oog van een naald" was de benaming van een kleine deur bij een poort. Bij het donker worden werden de poorten gesloten en kon men nog slechts ingaan via de kleine deur. Wanneer men met een kameel door die kleine deur naar binnen wilde gaan, moest de kameel dus eerst geheel worden afgeladen. De kameel kón dus wel naar binnen maar zónder iets mee te nemen."

Zie ook: Het oude denken is failliet

Marjane Satrapi & het verlangen naar rechtvaardigheid

De Iraanse Marjane Satrapi vluchtte op haar veertiende naar Europa en woont nu in Frankrijk. In "Persepolis" vertelt zij aan de hand van haar eigen leven over de situatie in Iran. Het stripboek is het eerste deel in een reeks van vier. In dit deel is Satrapi een jong meisje en breekt de revolutie van 1979 uit. Op een grappige maar ook indringende manier vertelt zij over de omverwerping van het regime van de sjah en de daaropvolgende fundamentalistische machtsgreep door Ayatollah Khomeiny.
Satrapi tekende de strip vanwege de onwetendheid over Iran.
"Toen ik in Europa kwam, merkte ik dat niemand - zelfs de intelligentsia niet - iets wist van Iran. Gehersenspoeld door de media had iedereen een verkeerd beeld van mijn land: dat het alleen bevolkt wordt door mannen met lange baarden en vrouwen in zwarte sluiers die fundamentalistische leuzen roepen. Maar wat niemand beseft, is dat een regering nooit de afspiegeling is van een bevolking. Zelfs in een democratie is dat niet zo en voelen veel mensen zich niet vertegenwoordigd door hun regering." (Bron: Fabel van de illegaal

"Ik geloof in rechtvaardigheid
De Poort - Interview 2003

"Ik ben enig kind, en die hebben meestal een imaginaire vriend. Bij mij was dat God, een oude man met een lange baard. Ik kom uit een mystieke familie, we hadden cultuur zat en als er ergens een ceremonie werd gehouden, dan was het wel bij ons.
Mijn familie vond dat ik heel intelligent was en daardoor kreeg ik het gevoel dat ik niet enkel 'ik' kon zijn , Op z'n minst was ik een profeet, dacht ik, als ik al niet God zelf was. Ik moet toen tussen de vijf en acht jaar geweest zijn.
In mijn gesprekken met God streefde ik naar rechtvaardigheid, iets wat me met de paplepel was bijgebracht door mijn grootmoeder, die rechtvaardigheid deed gelden boven de moraal en daardoor soms heel immoreel was.
Ik geloof nu niet meer in religie, want ik zie niet in waarom de ene mens dichter bij God zou staan dan de andere. Ik hou ook niet van geestelijken. Wat mij betreft zijn dat luie mensen. Ze zitten in hun kerk, doen niks, maar worden wel onder het geld bedolven. Ik stel me daar vragen bij. Ik geloof in andere zaken. Rechtvaardigheid is er één van." (Bron: DePoort.com)

"Pas als na lezing van Persepolis het nadenken voorrang krijgt op het uitkramen van onzin, heb ik iets bereikt." Marjane Satrapi