Vrijheid & Gelijkheid
een revolutie die nog beginnen moet

Ontwaakt! Fossielen van cassatie
Ontwaakt! Gerecht en parlement
Uw vonnis vindt bij ons geen gratie
Noem de namen, ze zijn u bekend!
Verontwaardigd zijn we met zijn allen
De onzin die u daar vertelt
De maskers zijn nu weggevallen

Gij zijt de hoer
van macht en geld!

George Bush & The Kingdom of Heaven
The Days Of The Militarists - Arrogante Propaganda
Democratische bazen en onderdrukking
Peter Arnett: "I just want to be able to tell the truth"
Arabs Sneer At US 'Iraqi Freedom' Label For War
Sharon & Bush: Twee Gevaarlijke Gelovigen
Anet Bleich & Het Verstand
Het Nieuwe Jeruzalem, een rijk van vrijheid en gelijkheid?
Franklin Delano Roosevelt & de zorgzame samenleving
Saddam Hussein: Profeet van de Arabische Eenheid
Socialisme & Arabische Eenheid

George Bush, Doing God's Work

"America is the world's most avowedly religious country. References to God permeate the national life, from coins to buildings to common forms of speech: in God we trust, God's country, God bless America, and on and on.
George Bush's power base is made up of the 60-70 million fundamentalist Christians who, like him, believe they have seen Jesus and are here to do God's work in God's country. (Edward Said, CounterPunch, 22-3-2003)

The Kingdom Of Heaven

  • Unless you righteousness exceeds that of the scribes and Pharisees, you will never enter the kingdom of heaven. Matthew 5:20
  • Blessed are those who are persecuted for righteousness’ sake, for theirs is the kingdom of heaven. Matthew 5:10
  • Not everyone who says to Me ‘Lord, Lord’ shall enter the kingdom of heaven, but he who does the will of My Father who is in heaven. Matthew 7:21
  • The kingdom of God is not coming with signs to be observed; nor will they say, ‘Lo, here it is!’ or ‘There!’ for behold, the kingdom of God is in the midst of you. Luke 17:20-21
  • Truly, truly I say to you, unless one is born of water and the Spirit, he cannot enter the kingdom of God. That which is born of flesh is flesh, and that which is born of the Spirit is spirit. John 3:5-6
  • My kingship is not of this world; if My kingship were of this world, My servants would fight, that I might not be handed over to the Jews; but My kingship is not from the world. John

  • Tommy Franks" 'The indecisive'
    & Rumsfeld: 'The Adventurist'
    www.rense.com 31-3-2003

    Certain available information points to a serious conflict between the coalition command and the US political and military leadership.
    The [US] Secretary of Defense Donald Rumsfeld - the main planner and lobbyist of the military operation against Iraq - accuses the coalition command and Gen. Tommy Franks personally of being passive and indecisive, which [in Rumsfeld's opinion] led to the lengthening of the conflict and the current dead end situation.
    In his turn Franks in front of his subordinates calls the Secretary of Defense the "old blabbermouth" and an "adventurist" who dragged the army into the war on the most unfavorable terms possible.

    It is entirely possible that the future of this war will see the departure of one of these two commanders. Some reports suggest that Rumsfeld has already proposed to President Bush a change in the coalition command. However, Bush declined this proposal calling it untimely and damaging to the morale of the troops and that of the American people.

    Shock But Not Awe...
    The Days Of The Militarists
    By David Kreiger, CounterPunch.org 31-3-2003

    I write with a heavy heart. Our cause has shifted from trying to prevent a needless war to seeking to end an illegal war.
    The audacity of the Bush administration takes one's breath away.
    The United States is bombing Baghdad, engaged in its 'shock and awe' strategy. Shock yes, but there is no awe. To suggest awe reflects only the arrogance of the Bush militarists. US attacks on Iraq are shocking and awful.

  • Shocking that we are at war in violation of international law and our Constitution.
  • Shocking that our government is committing aggressive warfare, which is a crime.
  • Shocking that a large majority of the US Congress has been so compliant and cowardly, handing over their responsibility to declare war to the president. By giving up their Constitutional powers, Congress is putting the future of our Republic in jeopardy.
  • Shocking that the United States has attacked Iraq in defiance of the United Nations Security Council and with disregard for US obligations under the Charter of the United Nations.
  • Shocking that the United States has acted in bad faith, having assured the other members of the Security Council at the time of passage of Resolution 1441 that it does not provide for an automatic recourse to war.
    [John Negroponte, the US Ambassador to the United Nations, assured other members of the Security Council on the day that Resolution 1441 was passed: "Whatever violation there is, or is judged to exist, will be dealt with in the Council, and the Council will have an opportunity to consider the matter before any other action is taken."]

    Military bases and control of oil
    Jonathan Steele, 31-3-2003

    Oil is the war aim on which all Arabs agree. While the Palestinian intifada is resistance to old-fashioned colonialism with its seizure and settlement of other people's land, they see the Iraqi intifada as popular defence against a more modern phenomenon. Washington does not need to settle Iraqi land, but it does want military bases and control of oil.

    Blair sensed Arab suspicions about the fate of Iraq's oil when he persuaded Bush at their Azores summit to produce a "vision for Iraq" which pledged to protect its natural resources (they shrank from using the O word) as a "national asset of and for the Iraqi people". No neo-colonialism here.
    Unfortunately, the small print is different, as could be expected from an administration run by oilmen.
    Leaks from the state department's "future of Iraq" office show Washington plans to privatise the Iraqi economy and particularly the state-owned national oil company.
    Experts on its energy panel want to start with "downstream" assets like retail petrol stations. This would be a quick way to gouge money from Iraqi consumers. Later they would privatise exploration and development.
    Even if majority ownership were restricted to Iraqis, Russia's grim experience of energy privatisation shows how a new class of oil magnates quickly send their profits to offshore banks.

    In the name of peace and democracy, go
    By Tam Dalyell - Red Pepper, April 2003

    My constituency Labour party has just voted to recommend that Tony Blair reconsider his position as party leader because he gave British backing to a war against Iraq without clearly expressed support from the UN.
    I agree with this motion. I also believe that since Mr Blair is going ahead with his support for a US attack without unambiguous UN authorisation, he should be branded as a war criminal and sent to The Hague.
    I have served in the House of Commons as a Labour member for 41 years, and I would never have dreamed of saying this about any one of my previous leaders. But Blair is a man who has disdain for both the House of Commons and international law.

    In the name of peace and democracy, go

    The overwhelming majority of international lawyers, including several who advise the government (such as Rabinder Singh, a partner in Cherie Booth's Matrix Chambers), have concluded that military action in Iraq without proper UN security council authorisation is illegal under international law.
    The Foreign Office's deputy legal adviser, Elizabeth Wilmhurst, resigned on precisely this point after 30 years' service. This puts the prime minister and those who will be fighting in his and President Bush's name in a vulnerable legal position. Already lawyers are getting phone calls from anxious members of the armed forces.

    Tam Dalyell is Labour MP for Linlithgow and Father of the House of Commons. A longer version of this article appears in Red Pepper magazine.

    Arrogant Propaganda
    Paul de Rooij, PalestineChronicle 1-4-2003

    Propaganda will attempt to direct your focus to the glamorous aspects of battle.
    Above all, propaganda papers over the fact that this is a war of aggression, that there are home team losses, and that the results are massively bloody...

    There is only one antidote against propaganda, and that is a relevant sense of history and a strong collective memory.
    When we remember the lessons from the past, and when we remember what happened even a few days ago, then the job of the propagandists and their warmongering bosses, becomes much more difficult.

    "Dangerous" US wants to take over Arab world
    SyriaTimes, 31-3-2003

    Belgian Prime Minister Guy Verhofstadt, whose country is fiercely opposed to the war on Iraq, slammed the United States as "very dangerous" Sunday, saying it wanted to take over the whole Arab world, the Belga news agency said. Verhofstadt, in an address in Antwerp to his party which is preparing for legislative elections, reiterated his disagreement with the "logic" of the US administration.
    "America is a deeply hurt power which has...become very dangerous (and) which thinks that it must take over the whole Arab world," he told a meeting of his liberal VLD party, Belga said...
    He added that, however the war on Iraq turns out, everything must be done to restore the international legal framework which has been shaken by the crisis which preceded the conflict, Belga said. But he also called for efforts to bridge the transatlantic gulf opened up by the Iraq crisis, saying that NATO should be built on two equal pillars, America and Europe.

  • US Draws Up Secret Plan To
    Impose New Regime On Iraq
    By Brian Whitaker and Luke Harding, 1-4-2003

    A disagreement has broken out at a senior level within the Bush administration over a new government that the US is secretly planning in Kuwait to rule Iraq in the immediate period after the overthrow of Saddam Hussein.
    Under the plan, the government will consist of 23 ministries, each headed by an American. Every ministry will also have four Iraqi advisers appointed by the Americans.
    The government will take over Iraq city by city. Areas declared "liberated" by General Tommy Franks will be transferred to the temporary government under the overall control of Jay Garner, the former US general appointed to head a military occupation of Iraq.
    In anticipation of the Baghdad regime's fall, members of this interim government have begun arriving in Kuwait.
    Decisions on the government's composition appear to be entirely in US hands, particularly those of
    Paul Wolfowitz, the deputy secretary of defence.
    This has annoyed General Jay Garner, who is officially in charge but who, according to sources close to the planning of the government, has had to accept the inclusion of a number of controversial Iraqis in advisory roles.
    The most controversial of Mr Wolfowitz's proposed appointees is Ahmed Chalabi, the head of the opposition Iraqi National Congress, together with his close associates, including his nephew.
    During his years in exile, Mr Chalabi has cultivated links with Congress to raise funds, and has become the Pentagon's darling among the Iraqi opposition. The defence secretary, Donald Rumsfeld, is one of his strongest supporters. (1-4-2003)

    Democratische bazen en onderdrukking
    Commentaar Wim Duzijn 2003

    Paul Wolfowitz behoort tot een groep Amerikaanse neoconservatieven, die wordt aangeduid met de naam 'Sharon-Likoedniks', rechtse zionisten die door alle Ararabieren worden gezien als een verlengstuk van Israel.
    Zo iemand uitroepen tot 'de democratische baas van Irak' - de man die achter de schermen de touwtjes in handen heeft is vragen om moeilijkheden, vooral ook omdat alle Irakezen fel anti-zionistisch zijn.
    Wat in het mooie bevrijdingsplan dus ontbreekt is de man die de nieuwe geheime dienst in het leven gaat roepen - een onderdrukkingsinstrument dat alle anti-Israelische misdadigers uit de weg zal moeten ruimen.
    Na de installatie in 1953 van een pro-Amerikaans en pro-Israelisch bewind in Iran was het de taak van Norman Schwarzkopf Sr (de vader van de generaal die het bezette Koeweit heeft bevrijd) een op de gestapo lijkende politiemacht in het leven te roepen, de gevreesde SAVAK.
    Iraanse vluchtelingen in ons land weten nog heel goed welke zegeningen die organisatie Iran heeft gebracht. Alles wat socialistisch was werd in de gevangenis geworpen. Maar daar hebben Amerikanen zich nooit druk over gemaakt. Socialisten zijn volgens Israel en Amerika het drek der aarde - behalve natuurlijk wanneer ze 'antisocialistische socialisten zijn', opportunisten die het een zeggen en tegelijkertijd het andere (ook als dat de volstrekte ontkenning van eigen idealen betekent...) doen.
    Want wie schijnheilig is krijgt in ons mooie vrije Westen al het goud der wereld!

    Ministry of Security SAVAK
    Federation of American Scientists website

    Shah-an-Shah [King of Kings] Mohammad Reza Pahlevi was restored to the Peacock Throne of Iran with the assistance of the Central Intelligence Agency in 1953.
    CIA mounted a coup against the left-leaning government of Dr. Mohammad Mossadeq, which had planned to nationalize Iran's oil industry.
    CIA subsequently provided organizational and and training assistance for the establishment of an intelligence organization for the Shah. With training focused on domestic security and interrogation, the primary purpose of the intelligence unit, headed by General Teymur Bakhtiar, was to eliminate threats to Shah.
    Formed under the guidance of United States and Israeli intelligence officers in 1957, SAVAK developed into an effective secret agency.
    The SAVAK symbolized the Shah's rule from 1963-79, a period of corruption in the royal family, one-party rule, the torture and execution of thousands of political prisoners, suppression of dissent, and alienation of the religious masses.
    The United States reinforced its position as the Shah's protector and supporter, sowing the seeds of the anti-Americanism that later manifested itself in the revolution against the monarchy. (FAS website)

    Iran has oil and it borders the former Soviet Union. These were two excellent reasons for the interest that Britain and the U.S. had in Iranian affairs since World War II. After the CIA-sponsored coup in 1953 that installed the shah, American elites held his caviar and champagne in high regard, not to mention their profits from arms sales. It was the job of SAVAK, the secret police founded by the CIA and trained by Mossad, to keep the rabble quiet.,,

    Under Shah Mohammed Reza Pahlavi, Iran had been a long-time ally of the United States. The Shah's secret police, the Savak, were notorious abusers of human rights, however. President Carter writes in his biography, Keeping the Faith, that he asked the Shah whether he could curb the human rights abuses in Iran. The Shah answered, "No, there is nothing I can do. I must enforce the Iranian laws, which are designed to combat communism."

    The Shah's brutal secret police force, Savak, formed under the guidance of CIA (the United States Central Intelligence Agency) in 1957 and personnel trained by Mossad (Israel's secret service), to directly control all facets of political life in Iran. Its main task was to suppress opposition to the Shah's government and keep the people's political and social knowledge as minimal as possible. Savak was notorious throughout Iran for its brutal methods. (bron: www.angelfire.com)

    "I just want to be able to tell the truth"
    Peter Arnett, onafhankelijk verslaggever, ontslagen
    Mirror.co.uk 1-4-2003

    I am still in shock and awe at being fired.
    There is enormous sensitivity within the US government to reports coming out from Baghdad. They don't want credible news organisations reporting from here because it presents them with enormous problems.
    The right-wing media and politicians are looking for any opportunity to be critical of the reporters who are here, whatever their nationality. I made the misjudgment which gave them the opportunity to do so. I gave an impromptu interview to Iraqi television feeling that after four months of interviewing hundreds of them it was only professional courtesy to give them a few comments. That was my Waterloo - bang!

    I have not yet decided what to do, whether to pack my bags and leave Baghdad or stay on. But whatever happens I will never stop reporting on the truth of this war whether I am in Baghdad or somewhere else in the Middle East - or even back in Washington.
    I was here in 1991 and the bombing is very similar to that conflict but the reality is very different. The US and British want to come here, take over the city, upturn the government and take us through to a new era. The troops are in the country and fighting there way up here. It creates a very different atmosphere.
    The Ba'ath party, currently led by Saddam Hussein, has been in power for 34 years. Tariq Aziz told me the US will have to brainwash 25 million Iraqis because these people think exactly the same as Saddam does. Maybe he is wrong, maybe not.

    As the battle for Baghdad grows, so the potential for civilian casualties grows. This is the spectre rising for the coalition as this war continues. But it has made me a target for my critics in the States who accuse me of giving aid and comfort to the enemy...
    I don't want to give aid and comfort to the enemy - I just want to be able to tell the truth. I want to tell the story as best as I can, which makes it so disappointing to be fired.

    With Truth on trial, Pilate ruled against himself
    Robert Creech, University Baptist Church Houston

    Jesus' appearance before Pilate climaxes the theme John has been developing "truth on trial."
    John narrates Jesus' trial before Pilate in seven carefully balanced scenes. The setting alternates between Pilate being outside with the Jewish leaders and inside the Praetorium with Jesus. Pilate moves between the two, attempting to mediate a compromise.
    Neither Jesus nor the world will cooperate with him, however. Both make absolute demands, forcing Pilate to choose. Ironically, his decision will not be a verdict on Jesus, but on himself. Ultimately, he yields to the pressure of the world and crucifies Jesus

    Commentaar Wim Duzijn 2003
    In een christelijke wereld die Jezus aanbidt zou het waarheidsprincipe de allerhoogste waarde moeten zijn. Wie via zijn politieke en religieuze keuzes laat zien dat hij niet in staat is de waarheid onder ogen te zien toont daarmee aan dat hij de vijand van het Christusprincipe is, waarvan Jezus (volgens de evangelist Johannes) een vertegenwoordiger was.
    Waarheid is geen flauwekulletje. Er komen momenten in het leven waarop de waarheid je dwingt afstand te doen van zelfingenomenheid, arrogantie en fundamentalistisch geloof in de eigen goedheid. Weiger je die waarheid te accepteren dan zal je bestaan een grote leugen worden, een opeenstapeling van valse intentties en vluchtreacties, die onvermijdelijk zullen leiden tot je val. "Blinden", zegt Jezus, mensen dus die de waarheid niet onder ogen willen zien, "leiden zichzelf en anderen naar een diepe put."

    Koran: 21. De Profeten (Al-Anmbi'jaa)

    16. Wij schiepen de hemel en de aarde en al hetgeen er tussen is, niet tot vermaak.
    17. Indien Wij een spel hadden willen doen, dan zouden Wij met Onszelf hebben gespeeld, maar dit doen Wij niet.
    18. Neen, Wij stellen de waarheid tegenover de valsheid zodat de eerste de laatste het hoofd breekt en ziet, zij vergaat

    Zie ook: Wie niet denken wil moet machtig zijn, en:
    Fundamentalisten, scheppers en dienaren van het kwaad

    Iraq Checkpoint Deaths Stoke Arab Anger
    Nadim Ladki, 31-3-2003

    The checkpoint killings of eight civilians by U.S. troops edgy about suicide attacks stoked Arab anger on Tuesday and damaged American efforts to win Iraqi hearts and minds.
    U.S. Marines shot dead an unarmed driver and badly wounded his passenger at a roadblock south of Baghdad, a day after seven women and children were killed in a similar checkpoint shooting near the Shi'ite holy city of Najaf.
    The checkpoint deaths are a blow to U.S. and British hopes of convincing Iraqis to welcome an invasion whose stated goal is to oust Saddam, not combat the people. They also fueled anger across the Arab world.

    Arabs Sneer At US 'Iraqi Freedom' Label For War
    Christine Hauser, 1-4-2003

    From street protests to newspaper columns, many Arabs in the Middle East say the only liberty they see so far in "Operation Iraqi Freedom" is that of the United States and Britain to wage war at will.
    "The Bush-Blair war can be called a lot of things, but it cannot be called a war to free Iraqis," said columnist Taher Al Adwan in the independent Jordanian newspaper Al Arab Al Youm. "A better name is the `War of Lies,' because it is through lies that they think they can fool all the people all the time," he wrote in a recent column entitled "Freedom to Kill Iraqis."

    Nearly two weeks into the war, many Arabs bombarded with images of bombings in Baghdad and handcuffed Iraqi prisoners say they are not buying into the stated aim of what US President George W. Bush's government callsOperation Iraqi Freedom.
    Street demonstrations in Arab capitals burn American flags and chant support for Iraqi leader Saddam Hussein, who Bush and British Prime Minister Tony Blair say they intend to overthrow to "free Iraqis of an oppressive regime."
    Commentators in the region say the name Operation Iraqi Freedom, apparently meant to win over public opinion, has backfired to become grist for sarcasm and scorn as word of the wounded and the dead flows from Arab television channels.

    U.S. may suffer 'a lot of casualties' in toppling Saddam
    By Craig Gordon, 1-4-2003

    As furious street fighting drew closer to Baghdad, a senior official with the U.S. military command here insisted the United States is willing to suffer "a lot of casualties," if necessary, to achieve its goal of toppling Saddam Hussein's regime.
    "We're prepared to pay a very high price," said the Central Command official, who spoke on condition of anonymity. "Because we are not going to do anything other than ensure that this regime goes away.
    And if that means there will be a lot of casualties, then there will be a lot of casualties."

    Mitzna accuse Shalom of ‘rejecting’ peace plan
    Daily Star [Lebanon] 14-2003

    Israel continued Tuesday to practice its iron-fist policy, demolishing the homes of five suspected Palestinian militants, as Israel’s foreign minister, returning from Washington, confirmed US determination to publish a peace plan soon. Foreign Minister Silvan Shalom also said that Israel would seek changes to the plan before accepting it.
    But Israeli opposition leader Amram Mitzna and Palestinian officials said the Sharon administration is effectively rejecting the plan, a three-stage “road map” to statehood.

    Palestinian Cabinet Minister Saeb Erekat said Israel’s demands for changes amount to a rejection of the plan. “We had hoped that Mr. Shalom would have announced Israel’s full commitment and acceptance of the road map. In reality he actually announced Israel’s rejection,” Erekat said.
    Labor Party leader Mitzna said he suspected the Israeli government was playing for time.
    “This is a recipe to say yes while in reality saying no,” Mitzna told Army Radio.

    The Zionist Agenda
    By Terrell E. Arnold 2-4-2003

    "What Sharon has in mind is shocking but hardly surprising to close observers of the Zionist agenda.
    Based on a variety of sources, including his own statements, Sharon would concede a smaller territory to the Palestinians than originally defined in the Camp David and Oslo Accords.
    He would not commit to removal of settlements nor even to terminating the creation of new settlements.
    Under pressure from his hardliner supporters, and catering to the sense of insecurity of many Israelis, he would continue to build the fence around Palestinian territory. He would cede limited authority to any new Palestinian leadership cadre, however selected, and he would retain an Israeli veto over Palestinian decisions.
    The short form of this proposition is that the Palestinian people would remain subjects of the Israelis, and the Palestinian state would be a sham."

    Sharon & Bush: Twee Gevaarlijke Gelovigen
    Commentaar Wim Duzijn, april 2003

    Hoewel de demoniseringswoede de halve wereld in zijn greep houdt vergeten we het hoe en waarom van die demoniseringswoede, zodat we niet begrijpen wie we met onze blinde (blind makende) haatcultuur nu eigenlijk aan het verdedigen zijn.
    Met het demoniseren van Yasser Arafat en Saddam Hussein onderwerpen we ons aan de geestelijke dictatuur van de Israelische politicus Ariel Sharon, een man die de vertegenwoordiger is van alles wat rechts en extreem-rechts is binnen het (Israelische) jodendom.
    Sharon is geen intellectueel, geen man van waarheid, geen man van recht, geen man van wijsheid en al helemaal geen navolger van Jezus Christus, de man die door de Amerikaanse president George Bush gezien wordt als 'zijn heer en heiland..'.
    Het is daarom uiterst merkwaardig dat een christelijke wereld de Sharonsiaanse ressentimentsmoraal (wraakzucht die gevoed wordt door de wraakzucht van anderen, met wie nooit een gesprek zal worden aangegaan) boven de holistische 'heb uw vijanden lief'-moraal van Jezus plaatst.
    Christenen (mensen die de eenling Jezus als hun voorbeeld beschouwen) zouden Sharon duidelijk moeten maken dat een geweldspiraal alleen doorbroken kan worden wanneer vijanden een gesprek met elkaar aangaan.
    Maar dat rationele christendom, dat op een empathische en zakelijke pragmatische wijze vijanden bij elkaar brengt en ze als gelijkwaardige partners behandelt (astrologisch: vader-moeder-denken) bestaat in het kamp van de Bush-gelovigen niet.
    Dat betekent dat de redelijkheid die we zo graag als hoogste waarde propageren in het Midden-Oosten volstrekt afwezig is.
    In het Midden-Oosten wordt een vertegenwoordiger van de onredelijkheid - de rechtse zionist Ariel Sharon - boven de Universele Wet geplaatst.
    Sharon is de man die nooit vrede zal sluiten met een vijand. Eerst moet de vijand onderworpen en/of vernietigd worden en dan zal er mogelijkerwijze ooit - in de verre toekomst - zoiets als 'vrede' mogelijk zijn.
    Dat betekent dat de man - vanuit christelijk oogpunt gezien - niet deugt.
    Christelijke politiek is altijd democratische politiek, hetgeen betekent dat niemand wordt gedemoniseerd.
    Een democratische oorlog is altijd een 'geestelijke oorlog' - een strijd tussen ideeën, waarbij niemand het recht heeft zijn eigen opvattingen als verabsoluteerde waarheden op te dringen aan anderen.
    Die democratische gezindheid kennen fundamentalisten niet. Het zionisme van Sharon is fundamentalisme, net zoals het christelijke, aan het Oude Testament gebonden, methodisme van George W, Bush fundamentalisme is.
    Methodisten zien het christendom (beter gezegd: hun versie van het christendom) als de enige ware godsdienst, een godsdienst die alle andere godsdiensten (inclusief het judaïsme) in de toekomst zal gaan vervangen.
    Nu is het idee van een wereldreligie helemaal geen absurd idee, maar het idee van een wereldreligie die gedomineerd wordt door kille, sadistische kleinburgers, die achter een kwezelachtig masker van goedheid een zee aan haat, vernietingswoede en mensenhaat laten schuilgaan deugt natuurlijk niet.
    Christendom kan (juist omdat het niet aan ras en sekse gebonden is) alle religies in zich opnemen, wanneer het gericht zou zijn op de boodschap dat religie 'geestelijke ontwikkeling' moet zijn.
    Maar de grote fout die alle religies die gebaseerd zijn op het heilig verklaren van 'Het Boek' maken is dat zij niet de geestelijke ontwikkeling maar het dom makende geloof centraal stellen: De letter (vorm) wordt boven de vent (geest) geplaatst...
    Ariel Sharon is geen intellectueel maar een domme gelovige. Het zionisme zegt wat hij moet doen. En wat gedaan moet worden, dat doet hij... Daarom is hij niet voor rede vatbaar.
    George W. Bush idem dito. De man heeft niet gekozen voor Christus omdat hij op zoek was naar een intellectuele waarheid, maar omdat hij als onzeker, chaotisch gevoelsmens de last van het denken van zich af wilde wentelen. Jezus vertegenwoordigt in die wereld alle zondebokken die de gelovge mens nodig heeft om gelukkig te kunnen zijn.
    Dat zulke mensen gevaarlijk zijn in een wereld die redelijk handelende en denkende mensen nodig heeft zal duidelijk zijn.
    Hetgeen ons tot de conclusie kan voeren dat een democratie die zichzelf weigert te verdedigen tegen de onredelijkheid van op demonisering van anderen gerichte fundamentalistische ideologieën en religies de wereld naar de afgrond voert.

    Anet Bleich & Het Verstand
    Commentaar Wim Duzijn 2003

    Anet Bleich (Den Haag, 2-9p-1951) studeerde politieke wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam (UvA). In 1969 en 1970 was ze tijdens haar studie lid van de Marxistische Werkende Jongeren Groep. Ze was van 1972 tot 1977 lid van de Communistische Partij van Nederland (CPN).
    Anet Bleich is een volkskrantmedewerker die in het verleden op een welhaast hysterische wijze pleitte voor oorlog in het Midden-Oosten, overal, waar dan ook en met wie dan ook.
    Iedere vijand van Israel werd gezien als een gevaarlijke antisemiet, iemand die zielige joden wilde verdrijven en vergassen en hij diende derhalve uitgeschakeld te worden.
    Anet Bleich was in die jaren een zionist(e), een gelovige, en ja, wie zonder meer een fundamentalistisch geloof gaat aanhangen zal zijn verstand in de wc moeten gooien.

    De laatste tijd begint ze dat 'zionisme' te relativeren - 'toch wel een beetje ouderwets eigenlijk.., zionisme... en probeert ze het zo achteloos weggeworpen verstand weer op te vissen uit die merkwaardige onreine plaats waar fundamentalistische gelovigen hun brein via allerlei niet daarvoor bestemde kanalen plachten te lozen.
    Verstand hoort niet thuis in het riool - dat moeten we gaan inzien. Verstand is een zeer kostbaar bezit en wie het koestert en beschermt hoeft zich daar in het geheel niet voor te schamen.
    Verstand brengt mensen bij elkaar - precies zoals geloof dat doet. Maar waar geloof mensen gelijkschakelt en ze via onredelijke driftmechanismen aan elkaar probeert te koppelen, daar brengt het verstand mensen bij elkaar op een hoger, geestelijk niveau, zodat er geen sprake is van slaafse overlevering aan schijnwaarheden die niet ter discussie mogen worden gesteld, maar van het gezamenlijk respecteren van principes die mensen in staat stellen op een intelligente manier met elkaar en de wereld om te gaan.

    Hoewel Anet Bleich verstandig probeert te zijn, daar waar ze op intellectuele, principiële gronden de oorlog tegen Irak afwijst ("een ongeprovoceerde aanvalsoorlog" VK 2-4), is ze toch niet in staat de verstandige mens in Saddam Hussein te ontmoeten - terwijl het nu juist de taak van het verstand (of de rede) is onredelijke gevoelsbarrières te overwinnen.
    Dat is de reden waarom in gnostische geschriften de 'verlosser' niet gezien wordt als een strijder, een machtige koning of een soort halfgod, maar als een mens met een schitterend verstand.
    Die verlosser wijst geloofsreligie af, omdat hij weet dat geloof de mensen van elkaar vervreemdt, en hij plaatst daar verstands (of waarheids) religie tegenover.
    Wie verstandig wil zijn luistert naar de rationele argumenten die mensen op tafel leggen - ook wanneer die argumenten uit de mond komen van een gedemoniseerde ander.
    Verstand zegt niet 'de ander is een duivel' (tenzij die ander niet voor rede vatbaar is, want een onredelijke vent die het verstand weggooit weigert het rationele principe van de gelijkheid te respecteren), nee, verstand zegt: "kom als gelijke naast me zitten en vertel..." (denk aan de katholieke, op vergeving gerichte biecht..).

    Binnen de Arabische cultuur is het uitpraten van geschillen een normale zaak. Daarom is het merkwaardig dat Saddam Hussein, die bij uitstek de vertegenwoordiger is van deze - niet op demonisering gerichte - Arabische praatcultuur een 'man van oorlog' geworden is.
    En juist omdat zoiets merkwaardig is, zul je als mens die zijn verstand wil gebruiken daar een verstandig antwoord op moeten proberen te vinden. Waarom worden mensen die gezien hun culturele achtergrond vredelievend van aard zijn gedwongen agressief te zijn?
    De Arabische cultuur - met een God die genade en compassie belangrijk vindt - is in diepste wezen vergevensgezind. Mohammed zegt heel duidelijk dat je vijanden moet bestrijden totdat ze bereid zijn vrede te sluiten. In dat geval vernietig je de vijand niet, maar ga je een bondgenootschap aan.
    Die mentaliteit kennen Israël en rechts Amerika niet. Ook al is Saddam Hussein bereid vrede te sluiten, het gebeurt niet. De man is de duivel en hij moet dood.
    Anet Bleich steunt die ressentimentsmoraal en daarom wordt het intellectuele betoog dat ze ontvouwt een tamelijk zinloos frutseltje, volgepropt net mooie woorden die volmaakt zinloos zijn, omdat ze niet de bedoeling hebben de domme oorlogsmachinerie die in gang is gezet stop te zetten.

    In een wereld waarin de tegenstander niets goeds mag bezitten zal elk woord dat uitgesproken wordt volmaakt zinloos zijn.
    Principes zijn altijd gebaseerd op het redelijke verlangen het wraakzuchtige beest in de mens te overwinnen.
    In Irak gebeurt het tegendeel. Amerikanen bevrijden zogenaamd het gebied, maar zij roepen alleen maar nieuwe monsters op.
    Tegenstellingen worden verhard. Fundamentalistische shi'iten die gedreven worden door Amerikahaat en communistenhaat zullen na de val van Saddam (die de vijand was van alle vormen van fanatisme) vrij spel krijgen en de Amerikanen in staat stellen een wreed politieapparaat in het leven te roepen.
    De MOSSAD die altijd al heeft gesteld dat alleen martelen, keiharde onderdrukking en geestelijke wreedheid het Midden-Oosten vrede zullen kunnen brengen marcheert Irak binnen en wat we zullen zien ontstaan is een nieuwe Westerse dictatuur die oneindig wreder en barbaarser zal zijn dan de dictatuur van Saddam Hussein, die een vertegenwoordiger was een gastvrije, op liefde en vergeving gerichte Arabische cultuur (ondanks het feit dat hij op grond van het verlangen te overleven diverse tegenstanders genadeloos heeft afgemaakt).
    De liefde en de redelijkheid die een wezenlijk deel uitmaakten van het gecompliceerde karakter van Saddam Hussein (eigenschappen die door simplisten worden ontkend) zullen na zijn dood niet opgevuld kunnen worden door mensen die principeloosheid, demonisering en liefdeloosheid tot hoogste waarden uitroepen. Wat gedood wordt is dood. Dat betekent dat we met een oneindige haat zullen moeten leren leven - haat die alleen verdwijnt wanneer we afstand doen van onze eigen haatcultuur.
    Breken dus met de wrede, liefdeloze, complexiteit ontkennende, Israelische MOSSAD-cultuur en kiezen voor zijn eigen op harmonie en liefde gerichte karakter, dat binnen een keiharde machocultuur alleen maar een voorwerp van kille onderdrukking mag zijn. (2-4-2003)

    Anet Bleich, Volkskrant 2-4-2003: "Amerikaanse neoconservatieven breken met maar liefst drie wezenlijke uitgangspunten.
    Ten eerste: oorlog mag niet een 'gewoon middel' zijn. Ten tweede: een internationale rechtsorde is wenselijk. Ten derde: naties hebben het recht over hun eigen lot te beschikken.
    De neoconservatieven verdelen de wereld in een gebied waar recht en regels heersen en de rest, waar chaos en terreur woeden, waartegen met alle mogelijke middelen moet worden opgetreden. Daarmee zijn we terug bij het begin van de twintigste eeuw, bij het klassieke kolonialisme en imperialisme."

    Adherence to principle

    "So we stand unshaken, clear in our mind and vision as to truth against falsehood, the colour black, which represents darkness, wickedness and aberration, as opposed to the colour white which represents truth, justice, fairness, purity, virtue, adherence to principle and defending these principles against those who abandoned them..., blind in both heart and conscience." Saddam Hussein, 16-11-2002

    Zie ook: Principes & Opportunisme

    It's Everyone's Duty to Stop This Devastating War
    Abdullatif Al-Mannawi, Arab News 2-4-2003

    Arab League Secretary-General Amr Moussa has said that while the chances to end the war on Iraq are meager, working to stop this devastating war was everybody's political duty.
    In an exclusive interview with Asharq Al-Awsat daily, a sister publication of Arab News, he said despite the strong and surprising Iraqi resistance, US and British forces were continuing their push toward Baghdad.
    "If Arabs had taken a unified stand, this war would not have taken place. They could have stopped it on the first day if they had stood united," Moussa told the Arabic daily.

    He expected that the Arab stand would definitely change if the war continues. "When we have a joint Arab stand at government level, not only at the public level, believe me, the Arabs will have an effective position, quite different from what is happening now," he said.
    Moussa said growing Arab weakness was hampering his organization's mission. "As long as the Arab stand remains weak it will reflect on the Arab League and the future of the Arab community," he added. He stressed the need for restructuring the Arab system. "The Arab League will not be able to continue in the present form. The Arab system as a whole must be reviewed and this requires consensus of opinion."
    Moussa hoped that the war would help bring about a new and stronger Arab organization, just as World War II had seen the launch of the United Nations.

    George Bush & Sociaal Gevoel
    Thomas Frank, Harpers Magazine april 2003

    "Freedom from Want" was how Franklin Roosevelt described social security.
    And for a good piece of the American public during World War II, Social Security-understood in the broadest sense-was among the country's noblest war aims.
    For them the connection between the common struggle of war and the common struggle of everyday life was self-evident.
    In 1944, Roosevelt proposed an "Economic Bill of Rights" for the postwar era; echoes of the idea could be heard in the G.I. Bill of Rights, the U.N.'s Universal Declaration of Human Rights, and President Truman's plan for a national health program.
    In Britain the war's ferment brought the Beveridge Report, a set of comprehensive social-security proposals so resoundingly popular that they became the foundation of the British welfare state.
    Both at home and abroad the Allies believed they were building a better world.

    The horror is upon us again these days, but we are having trouble with the nobility thing.
    Even as our leaders exhort us to steel our nerves, buy war bonds, and go about our everyday business; even as they ask us to emulate the sacrifices and selflessness and common effort of the "Greatest Generation," they are preparing to dismantle - to privatize - what's left of Roosevelt's Social Security program.
    September 11 may have moved the story off the front pages, but it lessened the Bush Administration's enthusiasm for privatization not one whit.
    Freedom from Want - my ass, runs the slogan this time around. Bring want back!

    Het Nieuwe Jeruzalem
    een rijk van vrijheid en gelijkheid?
    Commentaar Wim Duzijn 2003

    Altijd was Jeruzalem een stad van strijd. Nooit mocht er vrede worden gesticht.
    En waarom? Omdat mensen weigeren het principe van eerlijk delen te accepteren.
    We delen niet. We verdelen, we versplinteren, en door onze primitieve goddeloze verdelingswoede vernielen we het heiligste wat we bezitten, dat we nou juist via onze tempels proberen te eren.

    Waar uit verdelingswoede voortvloeiende haatgevoelens toe kunnen leiden hebben we gezien in Washington en New York. Vliegtuigkapers ontheiligden de individuele mens en vernietigden de symbolen van een imperium dat in hun ogen niet de rechten van alle mensen dient.
    Het Pentagon - symbool van de militaire macht - en het World Trade Center - symbool van het wrede roofkapitalisme - werden ofwel zwaar beschadigd ofwel totaal vernietigd.
    We praten over de dood van mensen - en dat is juist - maar we vergeten dat de doelen die gekozen werden iets zeggen over de beweegredenen van de kapers.
    Militaire macht en kapitalisme zijn door ons heilig verklaard. Maar hebben we het recht die zaken heilig te verklaren in een wereld die van ons respect verwacht?
    De vliegtuigkapers werden gedreven door het verlangen die symbolen te ontheiligen. Ze gebruikten daarvoor een onmenselijk middel - een middel dat wij ook gebruiken als we onze zin willen doordrijven - het middel van de Macht.

    Macht wordt nooit als iets problematisch ervaren wanneer je aan de kant van de machthebber staat. Wanneer de machthebber zijn macht verliest zit je op de blaren.
    In de tweede oorlog waren de NSB-ers goede mensen. Toen de oorlog voorbij was waren ze slecht. De kringloop is ten einde - zeggen we - maar is dat wel zo? Hebben wij het recht te zeggen dat met onze overwinning de geschiedenis afgelopen is, zodat de mensen die geen deel uitmaken van onze wereld altijd aan de verkeerde kant staan?
    Wie kan ons garanderen dat wij geen NSB-ers zijn, verraders die zichzelf goed vinden omdat ze de macht in handen hebben?

    Franklin Delano Roosevelt
    & de zorgzame samenleving

    Franklin Delano Roosevelt wordt door veel Amerikaanse democraten gezien als de laatste president die bereid was Amerika een sociaal gezicht te geven.
    Juist vanwege zijn verlangen Amerika socialer te maken - hetgeen heel concreet betekent dat het vrije markt denken op een zodanige wijze wordt ingeperkt dat voorkomen wordt dat miljoenen mensen afhankelijk worden gemaakt van het domme toeval dat die ‘vrije’ markt beheerst - roept zijn naam in Republikeinse kringen een sterk gevoel van afkeer op. Roosevelt zou een communistenvriend zijn geweest, een socialist die de ongelimiteerde vrijheid van de Amerikaanse ondernemer wilde vernietigen.

    Een feit is dat sociale geesten de maffia verafschuwen en daarom nooit zullen kiezen voor de asociale rol van wereldheerser. Een sociaal leider heerst niet. Een sociaal leider verdedigt de belangen van het volk – en hij is daarom in de eerste plaats iemand die ‘beheert’.
    Wie de horoscoop van Franklin Roosevelt bekijkt - de laatste president die een sociale politiek verdedigde - ontdekt dat twee dierenriemtekens een belangrijke rol spelen: het vrijheidslievende teken Waterman (Uranus - verlichting) en het teken Kreeft (Maan - compassie en zorgzaamheid).
    De Waterman zal altijd streven naar modernisering (benadrukking dus van op innovatie gerichte industriële ontwikkeling), terwijl de Kreeft er zorg voor draagt dat het proces van vernieuwing niet te snel gaat. De Kreeft is de zorgzame conservatief die daar waar mensen moderne ontwikkelingen niet bij kunnen houden een sociaal vangnet schept dat naar rust verlangende mensen veiligheid en zekerheid biedt.
    De jaren van de grote depressie maakten miljoenen mensen werkeloos, juist omdat het begrip 'baan' gekoppeld was aan 'vrije ondernemer', een man die niet werkelijk vrij is, in die zin dat hij zich los heeft gemaakt van de domme wetten van het toeval, maar een man die in feite uiterst onvrij is, omdat hij zichzelf volledig afhankelijk heeft gemaakt van het domme toeval, zodat zijn pech het lot van miljoenen andere mensen in negatieve zin kan beïnvloeden.
    Wie dat inziet, wie zich realiseert dat vrijheid die gebaseerd is op het jezelf uitleveren aan het stomme toeval gevaarlijk is, die bouwt een samenleving op waarin een verantwoordelijke overheid in staat is corrigerend op te treden wanneer het noodlot de wereld in een crisis dreigt te storten.
    Daarvoor is een zekere mate van socialisme nodig, en het is dat socialisme - gesymboliseerd door het teken Kreeft in de horoscoop van Roosevelt - dat Amerika alle jaren door heeft afgewezen, hetgeen ook mogelijk was, omdat de asociale gevolgen van het kapitalisme werden afgewenteld op arm gemaakte en slecht gemaakte anderen.

    Zie ook: Horoscoop van Bush,
    Principes & Opportunisme

    Saddam Hussein: Profeet van de Arabische Eenheid

    Saddam Hussein: On writing history, 8-11-1977:
    "When we speak to young children, who have limited scientific understanding, we must speak about some political or historical issues that we wish for them to internalize, in the absolute without any qualifications.
    For example, when we speak of Arab unity we must not occupy the little student with details and to engage him in a discussion of whether we are indeed a single nation or not.
    It is enough to speak of the Arab as one nation assuming that to be an absolute reality, with a brief summary about the role that colonialism played in dividing the [Arab] countries and nation in order to weaken it and maintain control over it.."

    Commentaar Wim Duzijn 2003

    Wie kennis neemt van de liefdevolle - want op eenheid en vereniging gerichte - instelling waarmee Saddam Hussein de Arabische wereld benadert in zijn redevoering van november 1977, die zal alleen maar met gevoelens van walging de verraders en collaborateurs in de Arabische wereld kunnen benaderen, principeloze meelopers die de zaak van de vrijheid en de gelijkheid verraden hebben, omdat ze het primitieve (op Amerikaanse dollars gebaseerde) eigenbelang boven de belangen van de Arabische Gemeenschap hebben geplaatst.
    Saddam Hussein was (gezien vanuit Arabisch oogpunt) een profeet van de naar eenheid verlangende liefde. Maar zijn eenheidsverlangen (tot uitdrukking gebracht in het
    Baathisme) werd niet geaccepteerd.
    De wereld heeft hem bestookt met liefdeloze religieuze fanatici, separatisten, Arabische verraders, kapitalistische geldwolven die zichzelf 'vluchteling' noemen, sadistische CIA en MOSSAD-agenten, - en dan nu 'het Amerikaanse bevrijdingsleger', dat alle symbolen van het Nieuwe Arabische Zelfbewustzijn in Bagdad op een meedogenloze wijze aan het vernielen is.
    Arabische nationalisten kunnen terecht in Saddam Hussein een Arabische martelaar zien: de enige Arabische leider die wilde vechten voor de eenheidsgedachte die de Arabische wereld zo hard nodig heeft.
    Flesjes coca cola uitdelen aan straatjongens in Irak is natuurlijk erg leuk (welk kind is er niet dol op coca cola), maar wanneer een flesje coca cola voor keihard sadisme en liefdeloze verdelingswoede staat zal blijken dat al die heerlijke coca cola doodgewoon vergif blijkt te zijn.

    Annan Says All Sides Will Lose In Iraq War

    poging eenheidsgedachte te vernietigen
    U.N. Secretary-General Kofi Annan said on Thursday that that he saw no chance of an immediate cease-fire in the U.S.-led war in Iraq and warned all sides that they would end up as losers.
    "If you are asking me whether I see any immediate possibility of a cease-fire, I do not see that," he told the Qatar-based al-Jazeera satellite television in an interview.
    "I wish we could say that there is such a possibility for an immediate halt and that a call by the Security Council could lead to that, but I don't see the matter that way," Annan said.
    "I have always said that war is a human catastrophe and everyone will emerge a loser. I am pained by all that has happened," he said.
    Annan said he could not say how long the war would last and reiterated that the legitimacy of the U.S.-led war was questionable. Washington and London failed to persuade the Security Council last month to sanction an invasion.
    "I have made it clear that we would have preferred a peaceful solution and not to be forced to see what we see happening today," he said. (www.rense.com 2-4-2003)

    Jordan Sticks by ‘Brethren’ in Iraq
    Arab News, 3-4-2003

    At a time when demonstrations have become an everyday occurrence, and on a day when the Muslim brotherhood issued a fatwa calling for jihad and on all Arab nations not to sit idly by while Iraq burns, Jordan’s King Abdallah yesterday described for the first time the US/UK attacks on neighboring Iraq as an “invasion” and said his country had persistently refused to open its airspace to the coalition.
    Abdallah, in an interview with the official Petra news agency, also expressed his “pain and sadness” over civilian war casualties in Iraq, whom he described as “martyrs”.

    Twice in the interview Abdallah referred to the “invasion” of Iraq by the coalition forces, insisting on his opposition to the war and to any new leadership imposed by external forces on Baghdad.
    “We have used all our contacts with influential countries across the world in order to avert this day in which we see brethren Iraq facing an invasion and all the pain it carries for the innocents,” the king said. “The Iraqi people have the right to choose their leadership and because we believe in democracy ... we cannot imagine that any people will agree to a leadership imposed on them from the outside, against their will,” he said.
    Abdallah also said he shared his people’s anguish at seeing “on television screens the rise in the number of Iraqi civilian and innocent martyrs” killed in the war. “We strongly denounce the killing of women and children ... and as a father I feel the pain of each Iraqi family, and each Iraqi child and father,” he said.
    We are one with our people who reject and condemn the invasion,” he said.

    Zie ook: De Huilende Moeder

    It’s an Unjust War: Tam Dalyell
    Arab News 3 April 2003

    This is an unjust war; therefore it doesn’t meet the cultural criteria laid down for a just war. It is an unjust war.”
    Far from being inevitable, Dalyell saw the war as opportunistic.“
    They created the war; there was no need. The weapons inspectors should have been allowed to do their job. Better still, there should have been proper talks with the Iraqis many years ago. I pleaded with Blair to talk with them properly in terms of dignity — that Arabs should be treated with courtesy and dignity.”

    “The politicians have been disgraceful. Straw and Blair have been simply disgraceful,” he said.Last year, Dalyell called Tony Blair the worst prime minister and Labour leader he had experienced in all his years in Parliament. A strong critic of Tony Blair’s presidential style of leadership, he described him as “a shallow actor.” “Harold Wilson,” he said recently, “weaved and ducked, but he kept Britain out of the Vietnam War.”
    With the advance on Baghdad now slowed, the prospect of street fighting and urban warfare looms unattractively. “I don’t think the military men of today wanted this war at all — but what could they do about it? A number of senior military staff officers certainly didn’t want it, and I’ll bet some of the regimental commanders said ‘How are we going to explain this to our boys?’”

    Where from here? “God knows. I know what I would argue for — and that is a UN-mediated truce, the inspectors to go back and a phased withdrawal. Now that may be unattainable. But I don’t know what the alternative is.”
    As to the critical question of whether Saddam Hussein should stay or go, Dalyell sighed and said resignedly, “If he could remain there with dignity, there are people like Tariq Aziz who I know very well and indeed some others — then we could begin to talk again. But there’s got to be some payment for reconstruction, and we’re talking about tens of billions — but are we to go on and make the matter worse?

    This War Is Un-American
    Jonathan Freedland, The Guardian/Arab News 3-4-2003

    This war is un-American.
    That’s an unlikely word to use, I know: It has an unhappy provenance, associated forever with the McCarthyite hunt for reds under the beds, purging anyone suspected of “un-American activities”. Besides, for many outside the US, the problem with this war is that it’s not un-American but all too American.
    But that does an injustice to the US and its history. It assumes that the Bush administration represents all America, at all times, when in fact the opposite is true. For this administration, and this war, are not typical of the US.
    The US was, after all, a country founded in a rebellion against imperialism. Born in a war against a hated colonial oppressor — in the form of the British King George III — it sees itself still as the instinctive friend of all those struggling to kick out a foreign occupier and the last nation on earth to play the role of outside ruler.

    ‘Baath Will Survive’ Saddam’s Downfall
    Arab News, 3-4-2003

    The Jordanian Baath Party is alive and well in Amman, and has ties to all Baath parties in the region — including Iraq.
    Arab News spoke to Tayseer Al-Himsei, the party’s secretary general, at the Amman basement office of the party.
    “We are a branch of the Baath Party which was founded in 1947, and we were here long before it was ever established in Iraq,” he said.
    The Baath Party grew from an underground movement and was officially established in Damascus in the 1940s.
    Al-Himsei said the Jordanian Baath Party is tied to its counterpart in Iraq by the same ideology and vision. “But there are no official exchanges with our Iraqi counterparts, and we do not have any influence on their decision-making process. The Jordanian Baath Party is only a political party and is not involved in any military operations,” he added.

    “Regarding Iraq, we are holding a demonstration this Friday which the Jordanian government has allowed because of public pressure.
    As far as Palestine is concerned, we are calling on all Arabs to help liberate Palestine completely,” Al-Himsei said. As far as international politics is concerned, the Baath Party concentrates on the Middle East.
    Arab News asked the big question: What will happen to the party if Saddam is removed?
    “This party is bigger than any one individual,” Al-Himsei insisted...

    Socialisme & Arabische Eenheid
    Commentaar Wim Duzijn 2003

    Socialisten zijn internationalisten en daarmee de vijand van rechts-nationalistische bewegingen.
    Dat internationalisme heeft binnen de Arabische wereld geleid tot het ontstaan van allerlei hervormingsgezinde bewegingen, waarvan het Ba'ath-socialisme een van de belangrijkste vertegenwoordigers is.
    Ba'ath staat voor verlichting of renaissance en de Ba'ath-beweging wilde daarom in de eerste plaats een moderne, rationele beweging zijn die zich zou gaan richten op de geestelijke bevrijding van de Arabische bevolking.
    Het verlangen alle Arabieren samen te brengen in een sterk Arabisch (niet door buitenlanders beheerst) samenwerkingsverband stond daarbij centraal.
    Saddam Hussein was een belangrijk vertegenwoordiger van deze Arabische eenheidsgedachte, de man noemde zichzelf 'de vijand van alles wat wil verdelen en versplinteren'. De Amerikaanse president Reagan noemde hem 'onze belangrijkste bondgenoot' en 'een man die een dam opwerpt tegen religieus fundamentalisme'...
    Yasser Arafat (de Palestijnse leider die grote bewondering had voor Saddam) behoort ook tot de eenheidsdenkers, maar is minder radicaal dan Saddam Hussein en sneller bereid compromissen te sluiten.
    Het Arabische eenheidsverlangen (Arabisch Nationalisme) werd vanaf het eerste begin door Israël gezien als een bedreiging van 'de joodse staat', hetgeen betekent dat Israël tientallen jaren lang met niets anders bezig is geweest dan het demoniseren van Arabische eenheidsdenkers.
    De socialist
    Gamel Abdal Nasser die Egypte losweekte uit de als knellend ervaren greep van het kolonialisme werd een 'nieuwe Hitler' genoemd vanwege enerzijds het verlangen de Arabische wereld te moderniseren en om te vormen tot een economische en politieke eenheid, en anderzijds de wil die eenheid een antikapitalistisch gezicht te geven, hetgeen in een tijd waarin de Sovjet-Unie gedreven werd door imperialistische verlangens de Amerikanen ertoe bewoog zonder enige vorm van terughouding de zionistische, rechts-nationalistische staat Israël te steunen.
    De vernietiging van het bewind van Saddam Hussein (ook 'een nieuwe Hitler' genoemd) baseert zich in feite op het oude rechts-zionistische en neoconservatieve gedachtegoed dat Arabische eenheid en Arabisch socialisme de grootste gevaren zijn die 'ons' bedreigen.

    War Spawns New Arab Nationalist Mood, Pride
    Arab News, 4-4-2003

    A new mood of Arab nationalism, fusing pan-Arab and Islamic themes, is sweeping the Middle East in reaction to the US-led war on Iraq, denounced by many Arabs as a new colonial invasion.
    Millions of Arabs are taking pride in Iraqi resistance against overwhelming odds, and some are venting anger at their own governments, seen as impotent to prevent or collaborating with the Anglo-American attack on an Arab, Muslim nation.
    “The Iraqi resistance has liberated the Arab world from a very mundane self-image,” said Mohammed Saied of Cairo’s Al-Ahram Center for Strategic Studies. “It has rehabilitated some pride and dignity after three or four decades in which self-confidence in the region has been completely destroyed,” he told Reuters...

    In Egypt, Lebanon and elsewhere, portraits of the late President Gamal Abdel Nasser, a pan-Arab nationalist hero of the 1950s and 1960s, have reappeared in anti-war protests. Nasserite slogans and songs are enjoying a modest revival.
    An “Initiative for a New Arab Nationalism” signed by several Egyptian non-government organizations links calls on Arab governments to take practical steps against “American aggression” with bold demands for domestic reform.
    “It has become imperative now that these forces propose a new Arab nationalist project that will take into consideration the reasons and causes of this weakness, defeat and impotence that we lived through for many years,” the appeal said.
    Echoing a similar call by 19 leading judges and jurists, it called for “thorough constitutional, political and legal reforms in our lands and modernization of the social structures”.

    Pan-Arab nationalism is widely regarded as having been in terminal decline since Israel defeated Arab armies in six days in the 1967 Middle East War, a humiliation that led many Arabs to turn to Islamist ideology or retreat into apathy...