Wij, de volken van de verenigde naties vastbesloten komende geslachten te beveiligen tegen de oorlogsgesel, die tweemaal gedurende ons leven onuitsprekelijk leed over de mensheid heeft gebracht, en opnieuw het vertrouwen in de grondrechten van de mens, in de waardigheid en waarde van de menselijke persoon, in gelijke rechten van mannen en vrouwen, alsmede van grote en kleine volken te bevestigen, en voorwaarden te scheppen, waaronder gerechtigheid en eerbied voor de verplichtingen, die uit verdragen en andere bronnen van internationaal recht voortvloeien, gehandhaafd kunnen worden, en sociale vooruitgang en betere levensstandaarden in grotere vrijheid te bevorderen
en te dien einde
verdraagzaamheid te betrachten en tezamen in vrede met elkaar als goede naburen te leven, en onze krachten te verenigen om internationale vrede en veiligheid te handhaven, en door de aanvaarding van beginselen en de instelling van methodes te verzekeren, dat wapengeweld niet zal worden gebruikt behalve in het algemene belang, en ter bevordering van de economische en sociale vooruitgang van alle volken een internationaal apparaat te gebruiken
hebben besloten onze pogingen te verenigen om onze doeleinden te bereiken.

Zionistische Verdeel & Heers Politiek

In 1982 the Hebrew-language magazine Kivunim (Directions), the official organ of the World Zionist Organization published an important article entitled, "A Strategy for Israel in the Nineteen Eighties".
The Editor of Kivunim is Yoram Beck, Head of Publications, Department of Information, of the World Zionist Organization. Also on the Editorial Committee of Kivunim is Amnon Hadary, a member of the Palmach during the 1948 atrocities.

Iraq:
Iraq, rich in oil on the one hand and internally torn on the other, is guaranteed as a candidate for Israel's targets. Its dissolution is even more important for us than that of Syria.
Iraq is stronger than Syria. In the short run it is Iraqi power which constitutes the greatest threat to Israel.
An Iraqi-Iranian war will tear Iraq apart and cause its downfall at home even before it is able to organize a struggle on a wide front against us.
Every kind of inter-Arab confrontation will assist us in the short run and will shorten the way to the more important aim of breaking up Iraq into denominations as in Syria and in Lebanon.
In Iraq, a division into provinces along ethnic/religious lines as in Syria during Ottoman times is possible. So, three (or more) states will exist around the three major cities: Basra, Baghdad and Mosul, and Shi'ite areas in the south will separate from the Sunni and Kurdish north.
It is possible that the present Iranian-Iraqi confrontation will deepen this polarization.

Vechten Voor Paranoiede Gelovigen

Dat de Israelische politicus Ariel Sharon geobsedeerd wordt door het begrip 'Israelische veiligheid' is een feit.
Dat die obsessie er toe leidt dat de ontwikkeling van de Arabische wereld wordt tegengehouden is ook een feit.
Maar wat veel erger is dat intelligente mensen in het Westen die feiten niet onder ogen willen zien en zich uitleveren aan paranoïde fanatici, die hun star-ideologische wereldvreemdheid ('het zionisme moet nieuw leven worden ingeblazen') verbergen achter het gezicht van naïeve, om de tuin geleide Amerikaanse soldaten, die niet de orde van de redelijke mens, maar de chaos van de fanatieke gelovigen aan het verdedigen zijn.

De Steenbok:

Planeet: Saturnus
Metaal: lood
Kleuren: zwart, donker groen, bruin
Stenen: rookkwarts, onyx
Element: aarde

De onyx is een steen die goed is voor mensen die zich niet kunnen contreren, die chaotisch zijn en zich snel laten afleiden. Mensen die niet met beide benen stevig op de grond staan, wordt veelal een zwarte compacte onyx aangeraden. Deze steen maakt ze goed geworteld, ernstig en doelbewust.

De Ephod: Het gewaad van de Joodse Hogepriester

The Jewish high priest wore a beautiful ephod or vest with a breastplate composed of twelve precious stones arranged in four rows. Each of the stones had the name of one of the tribes of Israel engraved upon it. This was known as "the breastplate of judgment."
The ephod was fastened at the shoulders with two onyx stones upon which had been engraved the names of the tribes of Israel - six on each onyx. According to Adam Clarke, the stones were to remind God of the needs and desires of the Israelites whenever the high priest stood before Him.. Josephus writes that one of the onyx buttons of the ephod would shine brilliantly whenever God attended their sacrifices. (Bron: Weapons of Christ website)

The Ehpod: The Plate of Judgment

In Josephus, chapter VII, verse 7 we learn the inner most understanding as to why the Ephod was designed in the manner that YHWH commanded. It reads and explains, as such:
And for the ephod (apron), it shewed that YHWH had made the Universe of four (elements); and as for the gold interwoven, I suppose it related to the splendour by which all things are enlightened. He also appointed the Breastplate to be placed in the middle of the Ephod, to resemble the Earth, for that has the very middle of the world.
And the girdle, which compassed the High Priest round, signified the ocean, for that goes round about and includes the Universe. Each of the Sardonyxes (stones) declares to us the Sun and the Moon; those I mean that were in the nature of buttons on the High Priests shoulders. And for the twelve stones (in the Breastplate), whether we understand by them the months, or whether we understand by them the like number of the Signs of that circle which the Greeks call the Zodiac, we shall not be mistaken in their meaning. And for the mitre, which was of a blue colour, it seems to me to mean Heaven; for how otherwise could the Name of YHWH (El) be inscribed upon it. (Source: www.childrenofyahweh.com)

De Ephod is het embleem van de stam Levi, de groep geleerden die geen deel mogen uitmaken van de Israelische staatsmacht, omdat het hun taak is op een eerlijke onafhankelijke wijze de Wet (dus niet de tempel) te verdedigen. Zoals uit de beschrijving van Josephus blijkt verwijst de Ehpod naar het astrologische wereldbeeld, dat het fundament van de beschaving in het Midden-Oosten is. De aarde is het centrum van de kosmos. De mens is zowel God als slaaf. Om de goddelijkheid in zichzelf te kunnen vinden moet de mens de kosmische slavernij overwinnen.

Het Paradijs & De Macht
Wim Duzijn 2003

De Ephod, het gewaad van de Joodse Hogepriester (dat binnen het denken van joden die de tempel willen herbouwen een belangrijke plaats inneemt) is een verwijzing naar de tempel die de wereld is.
Wij allen maken deel uit van een wereld die het middelpunt is van de kosmos, en omdat wij het het centrum zijn van de wereld mogen wij onszelf 'God' noemen.
Het Noodlot echter heeft beslist dat onze wereld deel uitmaakt van een planetenorde die niet 'goed' is, maar ook niet 'slecht'. Het is een dualistische orde, waarin goed en slecht naast elkaar bestaan. Het goede 'is', zoals het kwade ook 'is'. Noch het kwaad, noch het goede kunnen elkaar vernietigen, omdat de mens niet goed of kwaad is. Elk slecht mens is gedeeltelijk goed, zoals ook elk goed mens gedeeltelijk kwaad is.
Dat inzicht, dat niemand onder ons het recht bezit zichzelf 'goed' te noemen, zou elke religieuze jood tijdens zijn of haar opvoeding meegegeven dienen te worden.
Het kleed van de Joodse Hogepriester zou een prominente plaats gegeven moeten worden in Joodse gebedshuizen, naast de tien geboden, die het Saturnale Wetsdenken van Mozes symboliseren.
Het kleed van de Joodse Hogepriester kan joden (vertegenwoordigers van een van de twaalf Isra lische stammen) duidelijk maken dat zij een deel van wereld zijn, en niet het geheel.
God is de wereld, waarvan wij allemaal deel uitmaken. Die wereld is de gevangene van een planetenorde die de mensheid probeert te verdelen en te versplinteren. Daarom is het de taak van de ontwikkelde, religieuze mens die verdelingswoede tegen te gaan.
Het bijbelboek Genesis laat duidelijk zien wat het gevolg is van primitieve verdelingszucht. Adam en Eva leidden een paradijselijk bestaan, waarin zij zich niet druk maakten over zinloze geboden en voorschriften. Zij waren kinderen die de kinderlijke onschuld beleefden. Tot zij werden bezocht door een slang (de slang is het oeroude symbool van het machtsdenken). De slang maakte hen wijs dat macht belangrijker is dan kinderlijke onschuld. En omdat zij na eve kinderen waren geloofden zij de boodschapper van de Macht. Zij aten van de appel en zij verloren hun onschuld. Vanaf dat moment draaiden zij mee in de grote, stom voortwentelende tredmolen van de Macht: als volwassenen die de wereld opdelen in een oneindig aantal kleine hokjes - donkere, liefdeloze gevangeniscellen, waarin de mens een vreemdeling tussen vreemdelingen geworden is...

Propaganda & Morele terreur

Senior Iraqi military officers and members of the regime's inner circle have been receiving e-mails and telephone messages from American "psy-ops" experts, urging them to break with Saddam Hussein.
Specially selected members of Iraq's economic and political elite have been getting the messages on their personal cellphones and private e-mail addresses, claiming that they do not need to tie their futures to the Iraqi leader.
The electronic and cyber assault on the upper echelons of the Iraqi leadership is the latest twist in American and British efforts to undermine President Saddam's support in advance of any military strike.
"The goal of the information warfare is to win without ever firing a shot," said James Wilkinson, a spokesman for America's Central Command, based in Tampa, Florida.
"If action does begin, information warfare is used to make the conflict as short as possible." (By Andrew Buncombe, Independent.co.uk, 25-2-2003)

Zonder toestemming van de VN bedrijven Engeland en Amerika terreur in Irak (propaganda in dit geval, een activiteit die je zou kunnen omschrijven als morele of geestelijke terreur). Alles kan en alles mag en niemand is in staat de piratenpolitiek van Bush en Blair te stoppen.
Dat het toelaten van het schandalige gedrag van Engeland en Amerika het einde van de rechtstaat betekent zien nog altijd veel te weinig mensen in.
Winnen Bush en Blair, dan kunnen we van onze overheden alles verwachten. Met behulp van de meest draconische middelen mogen we gedemoniseerd worden - en wanneer we eenmaal de duivel zijn die de overheid van ons wil maken dan worden we direct of indirect geliquideerd.
Dat gebeurt nu al met mensen die algemeen gehaat worden (zoals pedofielen en terroristen). Maar de stap van de ene duivel naar de andere duivel die uitgeschakeld moet worden is uitermate klein, vooral ook omdat de aanval op Saddam Hoessein niet gericht is op zijn dictatoriale eigenschappen, maar op zijn sterke rechtsgevoel dat hij in dienst heeft gesteld van de Palestijnse zaak, een zaak die in een tijd waarin Palestijnen in opstand zijn gekomen in een erg ongunstig licht wordt geplaatst.

Bush: Removing Saddam Would Help Peace

President Bush, offering new justification for war in Iraq, said Wednesday that "ending this direct and growing threat" from Saddam Hussein would pave way for peace in the Middle East and inspire democracy throughout the Arab world.
Answering critics who say war would destabilize the region, Bush predicted there would be a "new stage for Middle East peace" once Saddam loses power.
Iraq would no longer threaten to dominate the region with weapons of mass destruction, Bush said, and he accused Saddam of financing suicide bombers, a charge Iraq has denied.
"A liberated Iraq can show the power of freedom to transform that vital region, by bringing hope and progress to the lives of millions," Bush said. (Ron Fournier, AP White House Correspondent, 26-2-2003)

Leugens blijven altijd leugens
Commentaar Wim Duzijn 2003

Leugens blijven leugens, ook al schilder je iedereen die je dwarszit af als de vleesgeworden duivel.
Werd eerst de wetteloze kant van het Iraakse bewind benadrukt - 'ze leggen VN-resoluties naast zich neer' (Isra l doet dat al tientallen jaren en niemand maakt zich er druk over..) - nu wordt de antidemocratische gezindheid van het Iraakse bewind in het rechts-zionistische zonnetje geplaatst.
Erg schijnheilig natuurlijk, omdat het conflict in het Midden-Oosten juist het gevolg is van de onwil van rechtse zionisten de staat Isra l om te vormen tot een moderne democratie waarin alle burgers gelijke rechten bezitten.
De reden waarom ze dat niet willen vloeit niet voort uit democratische bewogenheid, maar uit het zionistische verlangen in het Midden-Oosten een zionistische staat te vormen waarin zionisten altijd de macht dienen te bezitten, zodat iedereen die dat zionistische machtsverlangen bedreigt verwijderd dient te worden - via oorlog, etnische zuivering, opsluiting in bantoestans waar men de eigen dorpsburgemeester mag kiezen, of via de import van mensen die het demografische evenwicht in positieve zin (ten gunste dus van de zionisten) kunnen herstellen.
George Bush - president van de grootste democratie ter wereld - schijnt niet te weten wat het verschil is tussen democratie en rechts zionisme.
Hij vertelt ons dat vechten voor rechtse zionisten het verdedigen van de democratie is, hoewel hij zou moeten weten dat het verdedigen van het rechtse zionisme (dat primair etnocentrisch joods nationalisme is) vechten tegen de democratie is: een waarheid die altijd waar zal blijven, ook al worden alle tegenstanders van het zionisme de hel in gejaagd.

Democraten 66:
Het is tijd om man en paard te noemen

"Het beleid van Ariel Sharon is niet alleen contraproductief omdat het niet de vrede maar de oorlog naderbij brengt, maar ook destructief voor het land en de bevolking...
Nederland zou dat duidelijk moeten uitspreken en niet, zoals het lijkt, op verzoek en half besmuikt...
"Het gaat nu om verantwoordelijkheid en actie.
Die actie moet van leiders komen. Arafat kan letterlijk geen kant op. Sharon wel, maar voelt hij zijn historische verantwoordelijkheid? Of wil hij de staatsman zijn die Israel in een nieuwe oorlog stort, zoals hij in hoge mate het Libanese conflict opstookte met de moorddadige inval in Shabra en Chatila in 1982?"

Jan Hoekema, lid van de Tweede Kamer voor D'66, en Marianne Douma, co rdinator mensenrechten van D'66, in de Volkskrant van 12-3-2002.

Democratie en Zionisme

1: A Definition of Zionism

Zionism, the national movement for the return of the Jewish people to their homeland and the resumption of Jewish sovereignty in the Land of Israel, advocated, from its inception, tangible as well as spiritual aims.
Jews of all persuasions joined to form the Zionist movement and worked together toward these goals.
The term "Zionism" was coined in 1893 by Nathan Birnbaum. (Jewish Virtual Library)

2. Definition of Democracy

In general terms, a democracy is a form of government in which the people have the right to control their own destiny. In a democracy the people have the final authority, they have the right to make or at least influence decisions that affect their everyday lives. The term itself comes from the Greek words demos, meaning "people," and kratos, meaning "authority."

Democratie Is Groot Denken
Commentaar Wim Duzijn 2003

Wie de twee hierboven weergegeven definities goed leest ontdekt dat in de ene tekst (over zionisme) wordt gesproken over 'joodse mensen' terwijl de tweede tekst spreekt over 'mensen'.
Alle ellende in het Midden-Oosten, waarover landen en staten zich momenteel druk zitten te maken, waar we miljarden dollars aan verkwisten en waarvoor we de levens van miljoenen mensen op het spel zetten berust op de tegenstelling 'mensen' en 'joodse mensen'.

In een democratie zijn we allemaal mensen, wie of wat we ook zijn.
Ben je homo? Prima, maar in de eerste plaats moet je mens zijn. Ben je moslim? OK. Maar eerst mens zijn. Dat is de les die een democraat de burgers in een democratisch land geeft.
Draai je de zaak om, zeg je dat je eerst een homo, een moslim of een jood moet zijn, dan ben je een anti-democraat. Je weigert in de ander een gelijke te zien, eigent jezelf een identiteit toe die tot verkleining van de menselijke geest leidt en je werkt derhalve mee aan de vorming van een samenleving van geestelijke lilliputters, die bestuurd wordt door andere lilliputters.

Democratie is juist daarom een zegen voor de mensheid, omdat zij de strijd wil aanbinden met de geestelijke lilliputter, de kleindenker die zichzelf inkapselt in een reeks irrationele denkbeelden en voorschriften, die van hem een contactgestoorde maakt, een blindeman die vanwege de oogkleppen die hij zichzelf heeft voorgebonden niet meer in staat is de mensen die zich naast en achter hem bevinden te zien.
Daarom werpt de democraat alle oogkleppen van zich af en toont hij de burger zijn geestelijke grootheid - een grootheid die de ontkenning is van alle vormen van kleindenkerij, die van de mens een vreemdeling tussen vreemdelingen maken.

Het zal duidelijk zijn dat een echte democraat geen 'zionist' kan zijn, iemand die een staat wil opbouwen die niet het bezit van alle mensen is...

Leo Kwarten & het volk van Irak
Commentaar Wim Duzijn 2003

In de Volkskrant van 27-2-2003 probeert de in alle opzichten bevooroordeelde oorlogshitser Leo Kwarten de anti-oorlogsbeweging racisme en mensenhaat in de schoenen te schuiven.
"Mensen", zo roept Leo Kwarten de lezers vol pathos toe, "laat je toch niet misleiden. Luister naar de stem van de waarheid....."

Op 19 oktober van het jaar 2001, een maand na de aanslagen op het Pentagon en het Wereldhandelscentrum, misdaden die binnen de strijd tegen de terreur centraal behoren te staan, liet Leo Kwarten de lezers van de krant weten dat hij precies wist wie de daders waren...: Saddam Hoessein en zijn boezemvriend Osama bin Laden...
Het volgende citaat is afkomstig uit die zogenaamd wetenschappelijke bijdrage:

"Saddam jaagt een duidelijk politiek belang na, maar hij is ook slim. Hij laat het vuile werk opknappen door fundamentalistische heethoofden, die logistieke en technische steun krijgen van Irak. In dit verband werkt hij ook samen met Osama bin Laden, vermoedt Laurie Mylroie.
Moeten we Mylroie's beweringen serieus nemen?
Het antwoord is ja.
Laurie Mylroie is niet de eerste de beste. Zij is een autoriteit op het gebied van Irak en heeft verschillende boeken op haar naam staan... Zij veegt de vloer aan met het beleid van de regering-Clinton, die de theorie heeft verzonnen dat losse netwerken van irrationele moslimfanaten zouden opereren zonder de steun van onfrisse regimes. 'Deze theorie heeft de Amerikanen kwetsbaar gemaakt voor toekomstige terreurdaden, die in het slechtste geval aanvallen met chemische of biologische middelen kunnen inhouden', stelt Mylroie. (Leo Kwarten, Volkskrant 19-10-2001)

Jan Blokker & de Golem
Wim Duzijn 2003

Wie ergens voor staat ergert zich aan mensen die nergens voor willen staan, vooral wanneer die principeloze weigeraars net doen alsof ze wel ergens voor staan.
Een mens met principes zal elke politieke en religieuze beweging die mensen hun principes af wil nemen bestrijden.
Het kan hem daarbij niet schelen uit welk soort mensen die bewegingen bestaan. Wanneer moslims weigeren universele waarden te verdedigen, dan valt hij de moslims aan, zijn het de homoseksuelen, die alles en iedereen ondergeschikt willen maken aan een liefdeloze, egoïstische jacht naar lustbevrediging, dan valt hij homoseksuelen aan, en zijn het de joden, die het idool (afgoderij) boven Mozes (gezien als symbool voor de strijd tegen principeloosheid) plaatsen, dan valt hij die joden aan.

Universele waarden mogen nooit ondergeschikt gemaakt worden aan kille, egoïstische groepsverlangens.
Zodra een groep, uit naam van het egoïsme, de kilheid, de liefdeloosheid, het onrecht en de principeloosheid gaat verheerlijken leven we niet meer in een beschaafde wereld, maar treden we het tijdperk van de onbeschaafde, cultuurhatende mens in, die omdat hij dodelijk eenzaam is alles wat waardevol en beschaafd is gaat vernietigen.
We realiseren het ons niet, maar we leven in een tijdperk waarin de eenzaamheid tot God is uitgeroepen. We geven elkaar geen liefde, maar we zijn op zoek naar zondaars (zondebokken). We willen weten hoe slecht een ander is en als we dat weten gaan we op jacht.
Dat is een absurde toestand die alleen bestreden kan worden wanneer we het begrip 'Liefde' serieus gaan nemen.
Dat is een doodnormale zaak, maar als anarchistisch buitenbeentje dat pleit voor tederheid, liefde en romantiek heb ik ontdekt dat de Liefde (die veel meer is dan een erotisch avontuurtje) vaak alleen maar haat, afschuw, weerzin en spotlust oproept in mensen (vooral in diegenen die zichzelf 'intellectueel' noemen).
Dat is een teken aan de wand. Wanneer we de Liefde gaan ervaren als een zaak die alleen maar verdedigd wordt door kneusjes en halvegaren, dan is er iets mis met onze cultuur. Dan wordt onze cultuur bepaald door gemakzuchtige opportunisten die liefde gelijk stellen aan macht en geld.
De liefdeloosheid is sterk, rijk en machtig en is daarom in staat op kunstmatige wijze een 'mooi masker' in het leven te roepen, waarachter de liefdeloosheid verborgen kan worden.
De mens wordt op die manier een robot, een leeg, inhoudsloos wezen dat alleen maar opdrachten uitvoert, niet om zichzelf te ontwikkelen, niet omdat hij moet leren een mens te zijn, maar omdat hij gemaakt is om een gehoorzame, mooi ogende pop te zijn.

Binnen het (religieus-mystieke) jodendom wordt een dergelijk robotachtig wezen aangeduid met de naam 'Golem'.
De Golem is een kunstmatig wezen dat via allerlei magische technieken vervaardigd wordt uit een hoopje klei. Hij krijgt zijn instructies en hij voert de gegeven opdrachten gehoorzaam uit.
Geleidelijk aan wordt hij iets intelligenter, vooral wanneer men hem in staat stelt zelfstandig informatie tot zich te nemen.
Alles gaat goed tot hij ontdekt dat zijn leven vlak, saai en leeg is. Hij ziet kinderen spelen, lachen en lief zijn en hij vraagt zich af waarom hij die werkelijkheid nooit heeft gekend.
Hij is een bediende, hij werkt, hij voert opdrachten uit en hij kent de boeken die hij lezen moet, maar hij heeft nooit geleefd zoals de kinderen leven.
Hij kan niet lachen, niet liefhebben en niet spelen, en hij mist het vermogen op een naïeve, onschuldige wijze lief te zijn. Kinderen hebben vriendjes, maar hij heeft niets. Hij is volwassen geboren en hij moet volwassen sterven, en dat is zo'n verschrikkelijke waarheid dat hij er niet mee leven kan. Daarom vlucht hij weg, en gaat hij op zoek naar een andere wereld, waarin hij geen kille, gehoorzame robot hoeft te zijn.

Het verhaal van de Golem is hoogst actueel in een tijd waarin zich intellectueel noemende mensen niet meer in staat zijn intelligent te zijn.
Wie bijvoorbeeld op een eerlijke, liefhebbende wijze het gedrag van de zionistische schrijver Leon de Winter bekijkt (een zionist is iemand die Israel - joods nationalisme - belangrijker vindt dan zijn eigen land), die kan alleen maar in janken uitbarsten. Want het is werkelijk diep- en diep tragisch dat een ideologie mensen zo diep kan vernederen dat ze niet meer in staat zijn de leugen van de waarheid te onderscheiden.
De intelligente mens is een aan de ideologie gebonden robotmens geworden, en hij bezit niet meer de moed weg te vluchten uit een liefdeloze, ontkinderlijkte ideologenwereld, waarin hij geen kinderlijk mens mag zijn.

Volkskrantcolumnist Jan Blokker heeft jarenlang geprobeerd literatuur en werkelijkheid van elkaar gescheiden te houden.
Hij splitste de wereld op in twee delen: de echte wereld die je op vrijblijvende wijze een beetje belachelijk maakt en de literaire wereld, waarin je op een vrijblijvende wijze, via bluf en opschepperij de rol van intellectueel kunt spelen.
Het is die schizofrene wereld, die via het verhaal van de Golem in feite wordt aangeklaagd.
De Golem is geen echt mens, maar een kunstmatig mens. Hij doet iets, en zolang hij gedachteloos doet wat hij doet is er niets aan de hand. Maar wanneer hij weg wil stappen uit die kunstmatige wereld en echt wil zijn, zoals de kinderen om hem heen, dan ontdekt hij dat hij in feite helemaal niets is. Hij ontdekt dat hij een gevangene is en daarom loopt hij razend van woede zijn liefdeloze leugenwereld uit.

Weinig mensen beseffen dat de tegenstelling 'echtheid-kunstmatigheid' niet zomaar een raar verzinsel is van een zonderlinge joodse rabbi. Het is een werkelijkheid waar over nagedacht moet worden. Juist om te voorkomen dat principeloze opportunisten een lege, liefdeloze schijncultuur in het leven roepen, waaruit de eerlijke mens die geen oppervlakkig avontuurtje, maar de serieuze liefde zoekt verwijderd wordt.

The Answers of President Sadddam Hussein
to the Questions put to him by Mr. Dan Rather of CBS
INA - Baghdad, on 24 Feb. 2003

Dan Rather: Mr. President, US Vice-President Richard Cheney has stated that when the Us forces enter Iraq, they will be welcomed with greetings and music as an army of liberation. Do you think the American people should believe this sort of thing?

Saddam Hussein: If the Iraqi army, or any other army for that matter, were to cross the Atlantic and occupy America, will the people of America receive this army with music. I don t think any man in a position of responsibility should say this, because when he does say this sort of thing, it s as if he is preparing his own people to welcome any occupying force invading their country with music and festivities.
I don t believe that. In fact I am absolutely certain that not a single Iraqi citizen will welcome any American, if the latter comes as an invader. But all Iraqis will welcome any American citizen who comes as a friend.
So you see yourself that you, who have come from a country threatening to destroy Iraq, have been received with the respect and warmth to which you are entitled from all officials and people who know where you come from.
What does this mean? Our citizens know that you come as a guest and should be able to travel in Iraq in freedom. But if you had come as a trooper in an occupying force, you would not have been able to move freely in the country.
So, as long as you are here, moving about in freedom, this means that you are here as a guest, and it is the duty of the people of Iraq to host you in welcome as a guest, because they are committed to such a duty. (INA - Baghdad, on 24 Feb. 2003)

The Wolfowitz Cabal
By Richard H. Curtiss, Palestine Chronicle 28-2-2003

Whatever comes next in the battle against Saddam Hussein, Assistant Secretary of Defense Paul Wolfowitz has achieved a life-long aim.
He has diverted the search for a just solution to the Israeli-Palestinian problem onto the back burner while turning up the heat on the problem of Saddam Hussein.
Wolfowitz has a long history working for the government. After completing his university graduate work, he was a management intern in the Bureau of the Budget (1966-67), where he began his steady ascent up the bureaucratic ranks.
As assistant secretary of defense in the current administration, however, Wolfowitz has come into his own. Some say he considers himself the administration's resident intellectual. Whether that is true or not, Secretary of State Powell is his chief rival for influence in the White House.
At least once in the Bush administration Powell has come down hard against Wolfowitz. But Wolfowitz indefatigably bounces right back from such upsets, all the while pursuing his own private agenda. That agenda is to deflect attention from the problem of Israel by finding Washington new enemies anywhere else in the world.

The Wolfowitz Cabal is now determined to push the US in the same direction as Israel's most dangerous right-wing policy and take on as an enemy every Islamic nation Israel perceives as a threat.

De Nieuwe Slaaf en Meesterorde
Van Charles Krauthammer:
Frankrijk moet het slavenland zijn...

We need to demonstrate that there is a price to be paid for undermining the United States on a matter of supreme national interest.