Zionisme is een politieke ideologie
Commentaar WD 2001

Het is tekenend voor het bedroevend lage niveau van informatieverstrekking in ons land, dat nog nooit een krant of een televisieploeg de moeite heeft genomen op een eerlijke, objectieve wijze het Handvest van de Palestijnse Bevrijdingsbeweging te bespreken.
Niemand in Nederland weet wat dat is - 'het handvest van de PLO'. Alles wat we horen over dat beruchte handvest is dat het een zeer gevaarlijk document is, waarin de Arabische landen worden opgeroepen het 'dappere, bedreigde joodse volk' te vernietigen en de zee in te drijven.
Ariel Sharon fundeert zijn tegen de PLO gerichte oorlogsverklaring op dit 'duivelse document', dat zo duivels schijnt te zijn dat de westerse media het tot een verboden document hebben uitgeroepen. Het bestaat niet. We zwijgen het dood, zoals we alles doodzwijgen wat niet in ons ideologische straatje past - al onze mooie democratische verklaringen ten spijt.

Dat het woordje 'vernietiging' (elimination) inderdaad voorkomt in het handvest bewijst het hierboven geciteerde artikel 15.
Maar wat in de westerse media nooit wordt verteld is dat het begrip 'vernietiging' niet verwijst naar joden, of Israëliërs, maar naar 'het zionisme', een ideologische beweging die volgens de Arabische landen een racistische beweging is, die weigert een samenlevingsverband op te bouwen waarin alle mensen voor de wet gelijk zijn.

Wat de Arabische landen dus nastreven is het opbouwen van samenlevingsverbanden waarin niemand het recht heeft zichzelf op grond van zijn geloof of zijn ideologische overtuiging boven een ander te plaatsen.
Dat is een streven dat, gezien vanuit westers democratisch standpunt natuurlijk een zeer lofwaardig streven is, en we zouden daarom al onze energie moeten steken in het steunen van die opvatting, want wanneer Arabische landen het streven naar gelijkheid serieus gaan nemen zullen ze ook de situatie van ongelijkheid die zij in hun eigen landen handhaven aan moeten pakken.
Het klinkt natuurlijk erg leuk Israël te beschuldigen van discriminerende praktijken, maar hoe, zo ga je jezelf afvragen met het Palestijnse Handvest in de hand, is het gesteld met de mensenrechtensituatie in al die Arabische landen, die nu zo'n grote mond opzetten, waar het de bestrijding van het op discriminatie gerichte zionisme betreft?

Het lijkt me goed dat lezers die voorstander zijn van een moslimstaat zich gaan realiseren dat er in principe geen verschil bestaat tussen een zionistische staat en een moslimstaat. Zowel het zionisme als het nationalistische moslimdenken, dat streeft naar het vestigen van een theocratische staat, moeten gezien worden als antidemocratische, ideologische bewegingen, waaraan je, wanneer je het handvest van de PLO serieus wilt nemen, geen directe of indirecte steun mag verlenen.

Zowel zionisten als fundamentalistische moslims verwijten elkaar dat ze uit zijn op vernietiging. Zionisten stellen dat de Arabieren de joden willen vernietigen. Fundamentalistische moslims stellen dat zionisten (en hun handlanger Amerika) de Islam willen vernietigen.
Beiden hebben ongelijk, omdat beide groeperingen niet willen inzien dat de democratie geen mensen wil vernietigen, maar antidemocratische denkbeelden.
En juist omdat ideologen niet inzien dat hun ideologie de ontkenning is van het anti-ideologische democratische denken gaan ze allerlei complottheorieën bedenken, die veelal volstrekt ongegrond zijn en altijd ingegeven door een vreemde vorm van achtervolgingswaanzin, waarbij de realiteit volledig uit het oog verloren wordt.

Zoals blijkt uit artikel 15 van het PLO-handvest richt de Arabische agressie zich niet tegen het jodendom als religie. De PLO is een seculiere organisatie die streeft naar het opbouwen van een seculiere staat, waarin godsdienstvrijheid bestaat.
Wanneer de PLO haar zin had gekregen, dan was Israël nu een seculiere democratische staat geweest, waarin joden en moslims voor de wet volkomen gelijk zouden zijn en waarin zij dus volledig vrij zouden zijn de godsdienstige opvattingen die ze aanhangen op hun eigen wijze te beleven.
Vernietiging van het zionisme is dus niet vernietiging van de staat Israël of het verlangen 'de joden' de zee in te drijven, maar het democratische verlangen ideologisch denken dat in strijd is met de wil een seculiere, op gelijkheidsdenken gebaseerde democratische staat op te bouwen te weerstaan.
Juist de onwil van Israël dit westerse democratie-ideaal van de PLO serieus te nemen heeft er toe geleid dat antidemocratische bewegingen binnen de Arabische wereld werden versterkt - met alle negatieve gevolgen van dien.

Amerika en Ideologisch Denken

Amerika, het land van de vrijheid en de democratie, is altijd de vijand geweest van op gelijkschakeling gericht ideologisch denken.
Ideologie, dat was in het verleden 'het communisme'. Met name de voormalige Sovjet-Unie werd gezien als het rijk van het kwaad - omdat het communisme het vrije individu ondergeschikt wilde maken aan een van boven opgelegd ideologisch denksysteem.
Bij het communisme hoorde het beeld van de geprogrammeerde mens, de mens die niet vrij is om te denken wat hij wil denken - een gruwel in de ogen van een rechtgeaarde Amerikaanse vrijheidsstrijder.
Het is dan ook erg triest om te moeten constateren dat Amerika, dat altijd zo'n grote bewondering heeft gehad voor vrije, onafhankelijke individuen, zich nu zo slaafs uitlevert aan collectivisten, die niet het geringste greintje ontzag hebben voor 'het vrije, onafhankelijke individu'.

Amerika steunt in het Midden-Oosten de verkeerde groepering. Amerika steunt in het Midden-Oosten niet de vrijheidslievende democraten, maar de dictatoriale collectivisten, en daarmee ontkent Amerika de eigen waarden en normen.
Wat het Midden-Oosten nodig heeft is niet een rechtse joodse dictator en ook geen rechtse Arabische dictator, maar een Arabisch Vrijheidsbeeld - een symbool waar de Arabische burgers (inclusief de Arabische joden) met trots naar op kunnen kijken.
Zo'n vrijheidsbeeld kan echter alleen maar worden opgericht door mensen die de vrijheid van het individu serieus nemen, en wanneer er dan ook gekozen moet worden uit de twee tegenover elkaar staande kemphanen: Zionisten tegenover PLO, dan zal Amerika - wanneer het tenminste zijn eigen democratische waarden en normen serieus wenst te nemen - alleen maar kunnen kiezen voor de PLO.
Israël is niet democratisch. Daarom proberen extreemrechtse ideologen via verdachtmakingen en leugens een sfeer te scheppen waarin mensen het gevoel krijgen dat ze worden achtervolgd door vijanden, die uit zijn op vernietiging van onschuldige mensen.
Dat is hun goede recht natuurlijk, maar het is ons goede recht de duistere praktijken van andere mensen aan het licht te brengen en er de daarbij horende consequenties aan te verbinden.
Democratische landen steunen democratische bewegingen, en wanneer moslims en joden weigeren zich democratisch op te stellen dan worden ze niet door ons gesteund. Heel simpel is dat. Waarom zouden wij ons eigen graf moeten graven, alleen maar omdat een groep fanatieke ideologen dat van ons eist?
De aanval van moslimfundamentalisten op 11 september heeft ons bij het Midden-Oostenconflict betrokken. Amerika heeft zichzelf als democratische natie vereenzelvigd met het collectivisme en dat is het grootste kwaad dat vanuit democratisch gezichtspunt gezien denkbaar is.
Amerika als belangrijkste vertegenwoordiger van het westerse democratische denken dient alle vormen van collectivistisch denken af te wijzen. Daarom werd Amerika opgericht. Dat dienen Amerikanen te gaan beseffen. Je eigen hoogste waarden opofferen terwille van aanhangers van een duister sektarisch denken dat in moderne, democratisch ingestelde mensen duivels ziet, kan onmogelijk gezien worden als een edelmoedige strijd voor vrijheid en democratie.

Enige artikelen uit het PLO-handvest
(voorzien van commentaar)

Article 5: The Palestinians are those Arab nationals who, until 1947, normally resided in Palestine regardless of whether they were evicted from it or have stayed there. Anyone born, after that date, of a Palestinian father - whether inside Palestine or outside it - is also a Palestinian.
Article 6: The Jews who had normally resided in Palestine until the beginning of the Zionist invasion will be considered Palestinians.

[WD] Uit bovenstaande stellingen blijkt dat de PLO heel duidelijk onderscheid maakt tussen joden, die worden gezien als Palestijnen, en zionisten, die worden gezien als agressieve imperialisten, een begrip dat verwijst naar de ongelimiteerde wil van mensen macht uit te oefenen over andere mensen.
Wanneer ideologen dan ook stellen dat de PLO de joden de zee in wil drijven, dan is dat doodgewone onzin, een onzindelijk pogen mensen bang te maken en geestelijk zodanig te manipuleren dat ze bereid zijn hun ideologische voormannen op een hersenloze wijze te volgen, ook wanneer die ideologische voormannen blindemannen zijn, die hun aanhangers naar een werkelijkheid voeren die niets anders dan een diepe put blijkt te zijn.
Zoals Hitler op een blinde wijze het Duitse volk naar de vernietiging voerde, zo leiden rechtse Israëlische ideologen het Israëlische volk naar een werkelijkheid waarin dood en vernietiging centraal staan.
Dat is een onstuitbaar proces, dat gerekt wordt door de onzinnige steun van het democratische Amerika, maar het is een onontkoombaar proces, omdat ideologie uiteindelijk altijd zelfvernietiging is.

Ideologen weigeren de schuld te zoeken bij zichzelf. Ideologen zijn altijd goed en anti-ideologen zijn altijd slecht.
Daarom wordt in het rijk van de ideologen de intelligente, democratische, naar liefde en vrijheid en eerlijkheid verlangende mens naar de marge van de samenleving verbannen en daarom worden in ideologenland de middelmatige collaborateurs beloond en op handen gedragen.
Wat in Israël momenteel de macht in handen heeft is middelmatig. Dat kan ook niet anders. Hoe groter de macht van de ideologie wordt, des te middelmatiger het leven zal worden, tot we uiteindelijk met ons allen aan onze door ideologen in het leven geroepen middelmatigheid ten onder gaan.
We worden middelmatig gemaakt. We verzuipen in middelmatigheid en we weigeren dat in te zien.
Een paar miljoen rechtse extremisten maken de wereld middelmatig en we aanbidden ze, omdat we het heerlijk vinden middelmatig te zijn.
Toch zouden we er niet trots op moeten zijn. Daarvoor hebben we de oorlog tegen Hitler toch niet uitgevochten? Want wanneer het de bedoeling van het leven is ons middelmatig te maken, waarom zouden we dan tegen Adolf Hitler en zijn volstrekt middelmatige partijgenoten zijn?

Article 9: Armed struggle is the only way to liberate Palestine. Thus it is the overall strategy, not merely a tactical phase. The Palestinian Arab people assert their absolute determination and firm resolution to continue their armed struggle and to work for an armed popular revolution for the liberation of their country and their return to it. They also assert their right to normal life in Palestine and to exercise their right to self-determination and sovereignty over it.
Article 10: Commando action constitutes the nucleus of the Palestinian popular liberation war. This requires its escalation, comprehensiveness, and the mobilization of all the Palestinian popular and educational efforts and their organization and involvement in the armed Palestinian revolution. It also requires the achieving of unity for the national (watani) struggle among the different groupings of the Palestinian people, and between the Palestinian people and the Arab masses, so as to secure the continuation of the revolution, its escalation, and victory.

[WD] De artikelen 9 en 10 zijn gevaarlijk. Zij pleiten voor gewapende strijd en commandoacties (terreur). Dat betekent dat democratische krachten alles op alles moeten zetten vrede te sluiten, om te voorkomen dat een generatie Palestijnen in het leven wordt geroepen die alleen maar heeft geleerd dat joden de vernietigers van de vrijheid zijn, die alleen met behulp van geweld op andere gedachten kunnen worden gebracht.
Veel critici in Nederland noemen het schandalig dat Palestijnen in hun handvest oproepen tot agressie, maar ze vergeten dat de Palestijnse agressie een reactie is op de agressie van zionistische strijdgroeperingen, die op een gewelddadige wijze Palestina ont-Arabieiriseerd hebben.
Wie uit zijn huis wordt gezet en wordt opgeborgen in een tent of een schamele woning in een vluchtelingenkamp houdt daar niet de mooiste gevoelens aan over.
Op onze televisies zie je op 4 en 5 mei altijd mensen die vol afschuw praten over verdrijving van joodse burgers. Ze werden - zo wordt ons verteld - uit hun huis gezet en getransporteerd naar werkkampen in Duitsland of Polen, waar ze moesten werken tot ze er dood bij neer vielen.
We vinden dat heel erg!

Palestijnen bekijken die beelden anders. Zij zien zichzelf als de joden van het Midden-Oosten. Sharon is voor hun Adolf Hitler, een beul die volstrekt geen respect heeft voor de rechten van verdreven en vernederde mensen, die alleen maar door hem gehaat worden omdat ze aandacht opeisen voor het onrecht dat hen is aangedaan.
Joden eisen nog altijd genoegdoening voor wat hun tijdens de tweede wereldoorlog is aangedaan. Men gaat daarbij zelfs zover dat ook die joden die niet de tweede wereldoorlog hebben meegemaakt duizenden euro's toegewezen krijgen - alleen maar omdat ze toevallig kind zijn van joodse ouders - een handelwijze die in schril contrast staat met de wijze waarop Palestijnse vluchtelingen in Israël worden behandeld.
Alles wat de Palestijnen van Israël krijgen is hoon en spot. 'Ga maar naar je Arabische vriendjes, die moeten jullie maar steunen. Waarom wil je terugkeren naar je eigen huis, dat is toch sentimenteel gezwam...?' Juist het ontbreken van begrip en medelijden maakte van Hitler een onmens en daarom moeten we stellen dat de enige manier om Hitler te overwinnen het tonen van medelijden is.

Medelijden Is Het Enige Juiste Antwoord
Commentaar WD 2001

Joodse organisaties hebben maling aan medelijden met niet-joden en daarom deugt hun ideologie niet. Want als de ideologie zou deugen dan vernietigde men het medelijden niet.
Als het begrip 'jood' betekenisvol wil zijn voor de mensheid als geheel, dan moeten er gedachten uit gedistilleerd kunnen worden die ook voor de gehele mensheid van belang zijn.
Maar als je naar het Midden-Oosten kijkt dan zie je dat het jodendom het Midden-Oosten een beweging heeft opgeleverd die alleen maar middels gewapende strijd en commandoacties haar doelstellingen kan verwezenlijken.
Een scherpere veroordeling van de joods-zionistische ideologie is niet denkbaar. Het scheppen van een strijdbeweging die bestaat uit onderdrukte mensen bewijst dat je niet in staat bent je sociaal te gedragen. Je stoot mensen af. Je bent een verdeler, terwijl binnen een moderne democratie mensen verenigers behoren te zijn.
De president van de Verenigde Staten, George W. Bush, naar eigen zeggen 'een conservatief met compassie', stelde bij zijn aantreden dat hij geen verdeler ('divider') wil zijn, maar een vereniger ('uniter').
Wanneer hij die doelstelling serieus neemt zal hij er niet aan kunnen ontkomen de op verdeling gerichte invloeden in zijn omgeving uit te schakelen. Een vereniger vernietigt primitieve vijandbeelden en gaat met iedereen een gesprek aan, niet om zichzelf te verloochenen, maar om zichzelf en zijn verlangen naar vrede en harmonie te bevestigen.

Article 16: The liberation of Palestine, from a spiritual point of view, will provide the Holy Land with an atmosphere of safety and tranquility, which in turn will safeguard the country's religious sanctuaries and guarantee freedom of worship and of visit to all, without discrimination of race, color, language, or religion. Accordingly, the people of Palestine look to all spiritual forces in the world for support.
Article 17: The liberation of Palestine, from a human point of view, will restore to the Palestinian individual his dignity, pride, and freedom. Accordingly the Palestinian Arab people look forward to the support of all those who believe in the dignity of man and his freedom in the world.

[WD] Waardigheid, trots, vrijheid en veiligheid zijn de kernbegrippen van de artikelen 16 en 17, begrippen die voor het begrijpen van de Arabische woede essentieel zijn.
Juist de weigering van zionistische ideologen de ander met respect tegemoet te treden hebben geleid tot de negatieve instelling tegenover het zionisme.
We moeten inzien dat het zionisme de meest negatieve eigenschappen van het traditionele jodendom heeft overgenomen, namelijk de vernedering van de mens die anders is. De ander, de vreemdeling (goyim), mag nooit met eerbied behandeld worden.
Je hebt geen respect voor vreemde gebruiken, nee, je negeert ze, je weigert er mee om te gaan, je spuugt er op (spugen wordt op de meest letterlijke wijze aangeraden!) en juist omdat je er niet mee om mag gaan wordt opgeroepen tot het opbouwen van en samenleving waaruit alle vreemde elementen verwijderd worden - vanuit de filosofie dat wie niet met pek om kan gaan er ook niet door zal worden besmet.
Het zal duidelijk zijn dat een samenleving die op een blinde, ongenuanceerde wijze vreemdelingenhaat aanmoedigt niet gezien kan worden als een volwaardig lid van de westerse democratische gemeenschap.

Article 22: Zionism is a political movement organically associated with international imperialism and antagonistic to all action for liberation and to progressive movements in the world. It is racist and fanatic in its nature, aggressive, expansionist, and colonial in its aims, and fascist in its methods.
Israel is the instrument of the Zionist movement, and geographical base for world imperialism placed strategically in the midst of the Arab homeland to combat the hopes of the Arab nation for liberation, unity, and progress.
Israel is a constant source of threat vis-a-vis peace in the Middle East and the whole world. Since the liberation of Palestine will destroy the Zionist and imperialist presence and will contribute to the establishment of peace in the Middle East, the Palestinian people look for the support of all the progressive and peaceful forces and urge them all, irrespective of their affiliations and beliefs, to offer the Palestinian people all aid and support in their just struggle for the liberation of their homeland.
Article 23: The demand of security and peace, as well as the demand of right and justice, require all states to consider Zionism an illegitimate movement, to outlaw its existence, and to ban its operations, in order that friendly relations among peoples may be preserved, and the loyalty of citizens to their respective homelands safeguarded.

[WD] Artikelen 22 en 23 stellen dat het zionisme gezien moet worden als een beweging die het streven van de Arabische landen naar eenheid, veiligheid en welvaart in de weg staat. Het zionisme wordt afgeschilderd als een agressieve, op verdeling en versplintering gerichte beweging die vrede in het Midden-Oosten in de weg staat. Het wil geen vrede en leidt daarom alleen maar tot een continue toestand van chaos en instabiliteit, waarin progressieve, vredelievende bewegingen, die het welzijn van alle burgers in het Midden-Oosten nastreven, ten onder gaan.
Israël beweert het tegenovergestelde. Israël stelt dat de PLO de bron van chaos en instabiliteit is en dat daarom de PLO totaal vernietigd dient te worden.
Wie echter het handvest van de PLO leest zal inzien dat Israël niet het gelijk aan zijn zijde heeft. De doelstellingen van PLO zijn niet antidemocratisch. Men roept progressieve, vredelievende mensen op het streven naar eenheid in de Arabische wereld te bevorderen. Dat steven zou door de westerse landen aangemoedigd moeten worden. Israël staat dan niet langer op de eerste plaats, maar Israël is een hoog ontwikkeld land dat binnen dat eenheidsstreven een stimulerende rol kan spelen, niet als leider, maar als gelijkwaardige deelnemer. En dat is nu juist wat rechtse zionisten afwijzen, omdat zij Israël de hoofdrol willen laten spelen.
Rechts Israël wil de grote leider zijn. Dat is de tragische essentie van het rechtse zionisme.

Het Grote Niets van Harry Mulisch
Commentaar Wim Duzijn 2001

Citaat: 'Mulisch heeft zich met respectabele intelligentie vast gewroet in de mollengangen van de Duitse filosofie en daaruit de merkwaardige constructie aan het licht gebracht die Hitler kenschetst als de niet-toevallige, niet uit de modder opgeklommen intrigant die zich door sinistere praktijken opwerkte tot dictator en ten slotte tot massamoordenaar. Het is veel erger. Adolf Hitler is het Niets, een godsgruwelijk negatiebeginsel, een filosofisch en zelfs theologisch niet meer te duiden horrendum, een 'zwart gat' dat men alleen nog kan benaderen in bewoordingen, ontleend aan het befaamde geschrift Das Heilige van Rudolf Otto: een grondeloos, numineus en schrikwekkend mysterie.' Theun de Vries, De Groene Amsterdammer

Wie als schrijver indruk wil maken op mensen pakt een dik Duits filosofieboek uit de kast (Heidegger, Hegel, Schopenhauer, Nietzsche), knipt daar een aantal, onbegrijpelijke passages uit, maakt daar een sluitend betoog van en overdondert er de onwetende lezers van zijn werk mee.
Succes verzekerd. Niemand zal ooit toe willen geven dat hij er niks van begrijpt en degene die zegt dat het doodgewone onzintaal is wordt stilletjes en sussend weggevoerd: "Stil maar, je zult het ooit nog wel eens gaan begrijpen - stoor de grote schrijver niet bij zijn heilzame, culturele arbeid..."

Harry Mulisch is een schrijver die dankzij de onwetendheid van het grote publiek een geniaal schrijver geworden is.
"Hoe dommer de ander is, hoe slimmer ik ben' - dat is zijn devies, en daarom sluit hij zich altijd aan bij politieke bewegingen die zich ten doel stellen de mens dom te maken of te houden.
Mulisch is de gek die tegen de dokter zegt: "Mag ik u beter maken?", en als de dokter hem vertwijfeld aanstaart, geschokt door de onwil van zijn patiënt de eigen problemen onder ogen te zien, springt hij gillend van het lachen uit het raam: De eeuwige zelfmoord, die geen zelfmoord is, omdat de schrijver opgebouwd is uit Niets - en iedereen weet dat Niets niet vermoord kan worden, omdat Niets nu eenmaal Niets is.

Heel opmerkelijk is dat Harry Mulisch in staat is met behulp van passages uit dikke filosofische werken het Niets zodanig uit te breiden dat het Iets wordt.
Niets wordt Iets en dat Iets is Harry Mulisch zijn boek, en dat boek levert goed geld op en daar is het de schrijver, de uitgever en de maatschappij natuurlijk om te doen.
Niemand van de lezers van Harry Mulisch is bang voor het Niets. Erg vreemd is dat, want wanneer Adolf Hitler het Grote Niets is, het zwarte gat in de politieke en filosofische ruimte, waarin alle mensen die iets zijn op een zinloze wijze verdwijnen, dan zou je als intelligent mens alles op alles moeten zetten om Niets-zeggende figuren het leven en werken onmogelijk te maken.
Cultuur, zo zouden we moeten concluderen, dient de strijd aan te binden met alles wat Niets is en tegelijkertijd dient zij mensen die iets willen te stimuleren.
Maar ja, zeggen slimme mensen dan, hoe weet je of iemand iets of niets wil? Hitler wilde wel degelijk iets. Hij wilde een eigen nationalistische partij oprichten die streefde naar een Groot-Duitse natie, waaruit alle niet-Duitse elementen verwijderd moesten worden.
Dat Groot-Duitse rijk van Hitler (dat uitgebreid moest worden met staten die volgens Hitler altijd al Duits waren geweest) kun je onmogelijk Niets noemen, of we moeten onszelf allemaal een zwarte bril op de neus plaatsen wanneer wij een film onder ogen krijgen waarin jonge, nijvere Hitler-jongens vlijtig bezig zijn met het opbouwen van het grote duizendjarige Duitse Rijk.

Hitler was niet Niets - of het beeld dat we van hem hebben moet een hologram zijn geweest, een projectie die door een geheimzinnige macht vanuit een klein ruimtevaartuigje op onze netvliezen wordt geworpen - een lastige theorie, die ons - gewone stervelingen - te moeilijk lijkt, maar die doodgewoon is voor diegenen die geloven dat het bizarre, fantastische werk van Mulisch iets voorstelt.
Hitler was een sociaal ingestelde rechtse politicus - 'nationaalsocialist' - die aan grootheidswaanzin leed. En juist omdat hij een uitgebreid 'Iets' wilde zijn, ontwierp hij plannen en staatsopvattingen die tot Niets leidden, waaruit we de conclusie mogen afleiden dat we danig op onze hoede moeten zijn voor politici die ons dezelfde onzinnige holle en lege extreemrechtse politieke denkbeelden willen opdringen.

Het Duitse Rijk van Hitler was een ideaalbeeld, een utopie, en juist omdat het een ideaalbeeld was moest alles wat het mooie droombeeld zou kunnen verstoren worden verwijderd.
Wil je een samenleving opbouwen waarin alleen maar sterke, blonde, Germaanse mannen en vrouwen mogen bestaan, dan zul je de zwakke, donkere, vertegenwoordigers van negroïde en Indo-Germaanse rassen naar de andere wereld moeten helpen - letterlijk of figuurlijk.
Hitler zag zichzelf als een God die de wereld via de scheppende daden van uitverkoren Duitse Übermenschen zou veranderen in een paradijs - een paradijs voor Germanen wel te verstaan.
Je zou Hitler het best kunnen omschrijven als Jehova, of Allah, of de God van de calvinistische christenen. Al die Goden zijn fascistische goden.
Een fascistische god is een god die alleen de leden van de eigen groep een paradijs gunt - alle anderen mogen creperen. En omdat een fascistische god de wereld in twee delen splitst, de eigen groep en de niet-eigen groep, daarom moet hij alle elementen binnen die twee werkelijkheidsgebieden reduceren tot Niets.

Politicologen hanteren termen als collectivisme, gelijkschakeling of nivellering. Mulisch gebruikt het uit een Duits filosofieboek gestolen begrip Niets en daarom moeten we - uitgaande van zijn literaire dieventaal - spreken over politieke leiders die zwarte gaten in de ruimte zijn, waarin alles wat positief-menselijk is wordt opgezogen, zodat niemand in die wereld ooit nog in staat zal zijn een positieve daad te stellen, die negatieve gevolgen heeft voor de eigen groep.
Want dat is de essentie van het Grote Niets dat Mulisch heeft ontdekt in het Nationaalsocialisme. Dat Niets is een fictie, maar juist omdat je in staat bent de mensen in de fictie te laten geloven en ze hun eigen gevoelens en hun eigen wil af te nemen, maak je de fictie tot realiteit.
Hitler begrijpen is inzien dat we geen valse goden moeten aanbidden, omdat valse goden ons onze eigen identiteit afnemen en vervangen door een groepsidentiteit, die daarom Niets genoemd moet worden, omdat ze uit is op de vernietiging (de vernietsing, beter gezegd) van ons eigen IK.

Hitler als politiek leider was niet Niets. Wanneer hij Niets zou zijn geweest, dan zou hij niet in staat zijn geweest anderen hun identiteit af te nemen.
Hetzelfde geldt voor Jehova, Allah en de God van de Calvinisten. Zij allen worden gediend door machthebbers die een immens ego hebben opgebouwd dat er zorg voor draagt dat de mensen die hen aanbidden worden ont-individualiseerd.
Mulisch heeft in de jaren zeventig als marxist actief meegewerkt aan de vernietsing van mensen. Ook de huidige lezers van zijn boeken worden tot Niets gereduceerd, omdat hij weigert ze serieus te nemen.
Een schrijver die uit een onleesbaar boek een aantal passages haalt en ze onvertaald doorgeeft aan zijn lezers, zonder ook maar de geringste moeite te doen er een eigen betekenis aan te geven mag rustig een vijand van de lezer worden genoemd.
Wie het Niets aanvalt moet de leegte opvullen met Iets. Maar dat weigert Harry Mulisch. Het woordje Niets roept een aha-effect bij hem op, dat begrijpt hij, hij is zelf immers Niets, maar het woordje Iets haat hij, want dat duistere woordje Iets kan hem confronteren met een werkelijkheid die alle Niets-scheppers (van Jehova tot Hitler) proberen te ontlopen: de werkelijkheid van het kleine, ogenschijnlijk onbeduidende IK, dat deel uitmaakt van een oneindige grote kosmos.
Het Niets is er alleen maar om de wereld te verkleinen.
Omdat we de oneindigheid van het bestaan niet onder ogen willen zien zetten we onszelf oogkleppen op (een zwarte bril) en zolang niemand ons duidelijk maakt dat we niet verplicht zijn in een eeuwige duisternis te leven zijn we allemaal dik tevreden.
Het conflict ontstaat wanneer verkleinde mensen gaan ontdekken dat ze het recht hebben groter te zijn. Dan kijken ze naar zichzelf en dan mompelen ze verbaasd: "Wij zijn niet Niets, wij zijn Iets en wij hebben het recht het Iets dat we zijn te verdedigen tegen diegenen die Niets van ons willen maken".
Het noodlot wil dat die ontdekking heeft plaatsgevonden in het heilig genoemde staatje Israël, waar zionistische nihilisten de idealen van het Grote Eeuwige Niets in de praktijk proberen te brengen.
Dankzij Hitler konden ze ongestoord hun gang gaan, maar hun zendingsdrang liep zichzelf dood op een uiterst kleine, onbeduidende groep tot Niets gereduceerde mensen die ontdekten dat ze Iets zijn.
Juist dankzij hun kleinheid en hun onbeduidendheid konden ze overleven en juist omdat ze zich proberen te ontworstelen aan de greep van het Niets mogen we zeggen dat ze in geestelijk opzicht Iets zijn.

De schrijver Harry Mulisch kijkt vanuit zijn leunstoel minzaam glimlachend toe en hij steekt er gezellig een pijpje bij op.
"Tsjonge", denkt hij, "zou het Niets waar ik zo'n dikke roman over geschreven heb gecompliceerder zijn dan mijn dikke, bekroonde roman, waarvan iedereen denkt dat het Iets is?"
Als anarchistisch schrijver knik ik dapper van ja. Maar ja, ik behoor tot de kleine groep van onbeduidende, tot Niets veroordeelde Ietsen en dan heb je geen schijn van kans in een wereld waarin nihilistische Nietszeggers indrukwekkende romans over Niets aan het schrijven zijn. (Zwolle, 10-1-2002)

Het Zwarte Licht - astrologisch bezien
Wim Duzijn 2001

Binnen de astrologie wordt de term 'zwart licht' op twee manieren gebruikt:

1. Als verwijzing naar de zwarte planeet Saturnus, een planeet die alles wat zwart en donker is in de wereld beheerst. Juist omdat hij zwart is wordt hij gezien als een planeet die mensen egoïstisch, gierig en vrekkig kan maken. In zijn negatieve gedaante trekt hij alles naar zich toe (hij is de spaarder bij uitstek onder de tekens van de dierenriem), maar hij geeft zelden iets terug. De term 'zwart licht' verwijst in dit dus geval naar egoisme: nemen, zonder ooit iets terug te geven.
Gelukkig heeft Saturnus ook een positieve gedaante en dan verwijst de term 'zwart licht' naar maatschappelijke verantwoordelijkheid, opvoeden, moraliseren (in positieve zin) en mensen geweten bijbrengen.

2. Als verwijzing naar de onzichtbare tegenpolen van de Zon en de Maan, hypothetische punten, die in de dierenriem diametraal tegenover de zichtbare lichten (Zon en Maan) staan. De betekenis van deze 'zwarte lichten' wordt duidelijk wanneer je een huizenhoroscoop opstelt, of aspecten gaat berekenen. Daarvoor dien je in het bezit te zijn van het programma NEW AGE ASTROLOGIE, dat in een ander gedeelte van deze website wordt besproken.

In de horoscoop van Harry Mulisch wordt de noodzaak van 'zwarte verlichting' van mensen aangegeven door de plaatsing van de Drakekop (een hypothetisch punt) in het tiende huis. Het tiende huis is het Steenbok- of Saturnushuis, het huis van de maatschappelijke verantwoordelijkheid. Het volgende wordt over deze positie gezegd:

Taak: naar voren treden. Uit de huiselijke sfeer en de familie weg in de openbaarheid treden. Volwassen worden, verantwoordelijkheid op zich nemen. Discipline, consequentheid en rechtlijnigheid ontwikkelen. Zich van familiale en emotionele afhankelijkheden bevrijden en eigen behoeften naar de achtergrond kunnen schuiven.

Gevaar: kind blijven. Gevoelsmatige afhankelijkheid van beroep, plichten en status, of zelfs helemaal ingekapseld blijven in de beschermende geborgenheid van de familie. Genegenheid, consideratie en bescherming verwachten i.p.v. zich in de rauwe werkelijkheid te wagen. Geen eigen verantwoordelijkheid ontwikkelen en in plaats daarvan bij alle tegenslag direct een schuldige aanwijzen.

Mutsen, Zionisme en Fascisme
Wim Duzijn 2001

Te lang hebben we in het westen aangenomen dat mensen die 'jood' zijn per definitie goede mensen zijn.
Van dat waanidee moeten we af. Niemand, ook de joden niet, is gediend met het in stand houden van een leugenbeeld, waarmee in de alledaagse praktijk domweg niet te leven valt, omdat het op de lange duur een remmend angst verwekkend voorschrift gaat worden - zo'n beetje het idee van 'God ziet alles en Hij laat je nooit alleen'.
Wil je eens lekker uit de band springen, of gewoon kwaad worden, of schijt hebben aan alles, dan kan dat in vals-moralistisch jodenland niet, omdat je verplicht bent 'het jodendom' (wat dat dan ook is) te verdedigen.
Dat wordt natuurlijk moeilijk wanneer een jood je bedondert. Dan heb je een mooi schilderij gekocht voor duizend gulden en dan vraag je aan een niet-joodse vriend of het een goede koop is geweest en dan zegt die niet-joodse vriend: "Stront meneer, niks waard - je hebt je flink bij de neus laten nemen door je goede joodse vriend..."
Nou, daar zit je dus mooi mee, want wat moet je doen als bewoner van een mooie, eeuwig goede joodse wereld? Je bent bedonderd en bedrogen en je mag er niks van zeggen, want joden zijn niet tot het kwade in staat en ze dienen elkaar door dik en dun te steunen....

Dat is natuurlijk een schromelijke overdrijving, maar juist door te overdrijven kun je aantonen hoe verschrikkelijk absurd zionisten in Israël aan het werk zijn, want daar willen ze echt iedereen die de goede joodse bedoelingen in twijfel trekt de wereld uitwerken.
Daarom wordt Yasser Arafat zo gehaat door Ariel Sharon: omdat hij de wereld een negatief beeld toont van de staat Israël, een land dat binnen de zionistische visie nu juist het goede voorbeeld behoort te zijn - een heilstaat die aantoont dat de joden inderdaad het recht hebben zich Gods uitverkorenen te noemen.
Ikzelf zou nooit een joodse uitverkorene willen zijn. Was ik in een joodse familie geboren dan zou ik onmiddellijk heiden willen worden en als ze me dan zouden vertellen dat ik jood ben omdat mijn moeder jodin is, dan zou ik heel erg hatelijk worden en zeggen: "Sinds wanneer wordt religie via het neuken van twee mensen met elkaar doorgegeven aan het kind?"
Ja, want zo is het toch? Je wordt toch ook niet katholiek als twee katholieke mensen met elkaar neuken? Dat is toch complete waanzin?
Met moslims idem dito natuurlijk. Dan word je in een moslimgezin geboren en dan zeggen ze tegen de kinderen: "Omdat papa mama heeft geneukt, daarom ben jij nu moslim".
Niet in geloven dus!

Godsdienst heeft niets te maken met neuken. Dat dienen we ons te realiseren en als we dat weten dan kunnen we rustig verder gaan met leven omdat we weten dat we vrije, zelfstandige wezens zijn die niet met een grote ketting vastgeketend zijn aan papa's ranzige teelballen of moeder haar donkerroze, van een kittelaar voorziene vagina.
Die mensen hebben hun lol gehad. Die hebben lekker geneukt en die zijn heerlijk klaargekomen met z'n beiden. Prima dus. Dan zijn wij nu aan de beurt....
Gauw een doekje pakken dus en al dat witte sperma wegvegen. Heh bah, daar ligt ook nog een klodder. Papa is weer flink bezig geweest. Ziet dat sperma er ook godsdienstig uit? Nee? Nou, wat zeur je dan?

Religie in een zaadje. Te gek man!
Als je een eicel van een joodse moeder in een moslimvrouw implanteert, wat voor een kindje wordt er dan geboren? Een joods moslimmeisje? Of een islamitisch jongetje dat met een joods keppeltje op het hoofd 'groot is allah' ligt te roepen in de wieg?
Het zijn allemaal vragen waar theologen zich heel druk over schijnen te maken, maar moeten wij een theoloog zijn? Zijn we daartoe op deze wereld gekomen?

In de Volkskrant verklaart Ronald Plasterk (de linkse man die rechts Amerika een goed hart toedraagt) zich een tegenstander van maatregelen die gericht zijn op het bestrijden van moslimfundamentalisme.
Zo mogen meisjes volgens die richtlijnen op school geen hoofddoekje dragen en dat vindt hij onjuist, omdat - zo stelt hij - kledingvoorschriften niet meer in deze tijd passen.
Nou, daar ben ik het dus helemaal mee eens. Kledingvoorschriften zijn volstrekt uit de tijd en daarom ben ik ook een fervent tegenstander van al diegenen die kinderen willen dwingen een gelijkschakelend uniform te dragen.
Want het klinkt natuurleuk leuk, dat heldhaftige verzet van Ronald Plasterk tegen boze progressieven die arme conservatieven niet vrij willen laten, maar het is wel bedrog, zoals ook dat joodse verhaal over het doorgeven van de religie via spermatozoïden doodgewone onzin is.
Je bedondert mensen als je ze laat geloven in flauwekul. En in een moderne samenleving is het toch echt niet de bedoeling dat we elkaar massaal gaan zitten belazeren en bedonderen.

Als kind heb ik erg geleden onder de kledingvoorschriften van mijn moeder. Aardig mens, alles over voor een ander, maar op kledinggebied gruwelijk ouderwets.
Het ergste waren de onderbroeken die ze voor mij kocht. Monsterlijke wijde herenonderbroeken, van die degelijke met een supergulp er in, zo eentje die helemaal openvalt als je je bukt, alsof ik als kind een reuzenpenis bezat - hetgeen dus duidelijk niet het geval was, want ik bezat een heel keurig, niet al te groot uitgevallen jongenspiemeltje - een woord dat je tegenwoordig niet meer schijnt te mogen gebruiken, omdat iedere volwassene die het woord 'jongenspiemel' in de mond neemt bij voorbaat al verdacht is?
"Ben jij soms een pedofiel?", weet je wel...

Wat zijn we toch een stel verschrikkelijke zeikerds met z'n allen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over Ronald Plasterk zijn geslachtsdeel...
Ronald Plasterk heeft twee kinderen. Waarmee ik maar wil zeggen dat hij niet gecastreerd is. Want soms krijg je het idee dat alle politieke en religieuze leiders in dit land eunuchen zijn, gecastreerde reuzen, die er voor dienen te zorgen dat er netjes geneukt wordt in dit land.
Als anarchist kan ik met het woord 'netjes' niet zo veel beginnen. Ik gebruik altijd het woord eerlijkheid - dat vind ik eerlijk gezegd veel belangrijker dan het woordje fatsoen.
Ronald Plasterk denkt dat hij fatsoenlijk is wanneer hij voor het dragen van hoofddoekjes is. Maar dat is hij dus niet, want het woordje fatsoen verwijst in feite alleen maar naar de noodzaak van spelregels, en wanneer die spelregels berusten op redelijkheid en de wil mensen een vrije opvoeding te geven dan zijn die spelregels in een moderne, vrije samenleving goed.
Dus als ouders hun kinderen dwingen een saai, liefdeloos ogend uniform te dragen dan mag je rustig als vrijheidslievend schoolhoofd zeggen dat je daar niet aan mee wilt werken. We streven in een vrije, democratische samenleving niet naar uniformering. Wat daar van komt hebben we gezien in fascistische landen, want fascisme streeft naar uniformering en probeert altijd de eigenheid uit mensen weg te slaan.
Bovendien, waarom zou je kinderen toestaan in de klas een muts te dragen? Want een hoofddoek is gewoon een rare muts... In de klas draag je toch ook geen jas en wollen wanten? Welnee, die doe je uit en die vinden een plaats in de kledinggarderobe - daar is zo'n garderobe voor.
Komt er dus een vlegelachtig moslimjongetje de klas binnen draven met een hoofddoek op zijn hoofd, dan zeg je rustig maar wel beschaafd: "Wil jij even je muts in de garderobe deponeren, vriend?" En dan gaat die brutale moslimjongen morrend naar de garderobe en dan keert hij als een normale jongen terug in de klas. En zo hoort het ook!
Een muts kan je beschermen tegen regen of kou, maar in de klas regent het niet en is het ook niet koud.
Voor joden geldt hetzelfde natuurlijk. In de katholieke kerk moet je je muts afdoen (je jas moet je aanhouden omdat het altijd koud is in een katholieke kerk), maar in een jodenkerk moet je de hoed opzetten, ook als je normalerwijs helemaal geen hoed draagt... Over waanzin gesproken.
Wat heeft dat allemaal met vrijheid te maken? Niks toch meneer...?

Waarmee ik via een hele lange omweg terecht ben gekomen bij het rare gebruik van nationalistische fascisten land van andere mensen te veroveren en heilig te verklaren.
Hitler was de baas van Duitsland, maar hij wilde meer zijn dan de baas van Duitsland. Hij wilde ook landen die in een heel ver verleden ooit Duits waren geweest bij Duitsland inlijven.
Een woord dat in dit verband heel erg bekend is geworden en dat altijd met vetgedrukte letters in de geschiedenisboekjes is opgenomen is de term 'Anschluss'.
Hitler veroverde in 1938 Oostenrijk en maakte dat land tot een provincie van Duistland, dat door Hitler 'Het Grote Duitse Rijk' werd genoemd.
In Israël wil de rechts-extremistische Likoedpartij hetzelfde en daarom zijn de Arabieren zo bang voor die partij. Israel heeft een eigen stukje land gekregen maar daar is het niet tevreden mee, want men wil graag alle land dat ooit in een ver verleden joods is geweest - of door joden werd bewoond - want joods is het Midden-Oosten eigenlijk nooit geweest - bij Israël betrekken, zodat er gesproken kan worden van "Groot-Israel'
De rechtse extremisten zijn bereid de ergste vormen van agressie te bedrijven, alleen maar om hun op machtsuitbreiding gerichte nationalistische droom te verwezenlijken. Daarom zijn zij - wat dat betreft - in feite fascisten, die net zo gevaarlijk zijn als Adolf Hitler.
Waarmee ik maar gezegd wil hebben dat een op uniformering gerichte muts gevaarlijker is dan de meeste intellectuelen denken. (Zwolle, 11-1-2002)

THE "ANSCHLUSS"
Annexation of Austria by Germany

On 9th March 1938, the Austrian Chancellor Kurt Schuschnigg announced a plebiscite on the independence of Austria.
Adolf Hitler took this as an opportunity to take action against the Austrian State. Schuschnigg was pressed to resign. The National Socialist Arthur Seyss-Inquart took over the chancellorship and formed a new government. The Austrian National Socialists took power in Austria.

On the morning of 12th March 1938, troops of the German Wehrmacht and the SS crossed the German-Austrian border.
On 13th March 1938, Hitler announced in Linz the legislation on the “Anschluss” (Annexation) of Austria into the German Reich.
During the great celebrations in all of Austria, many potential opponents of the regime were arrested, as well as the Jews who were expropriated and deprived of civil rights. National Socialist rule was established now in Austria through propaganda, terror and enticements.