Saddam's Death, Page 4
aanval op holistisch eenheidsdenken

Babel is de anarchistische Moeder

Babel, stad van Marduk (de rechtvaardige)
herbouwd door de Pan-Arabist Saddam Hussein
Adieu BlairSeven is explodingww.rense.comJustin Raimondo





Babylon

An ancient Semitic city in the Euphrates valley, which after 2250 B.C., as the capital of Babylonia, became a center of world commerce and of the arts and sciences, its life marked by luxury and magnificence. The city in which they built the Tower of Babel, its location coincides approximately with that of the modern city of Baghdad - now the center of a vast agricultural community. The Babylonians attached great importance to the motions of the planets, accurately fixed their orbits and worked out tables of the phases of the Moon, whereby eclipses could be correctly predicted. Their great astrological work, "The Illumination of Bel," was compiled within the period of 2100-1900 B.C..
Babylon is generally conceded to have been the cradle of astrology. It was overthrown in 539 A.D., by Xerxes, the Persian. (www.astrologyweekly.com/)


Kosmische Religiositeit

Einstein anti-rechts genie "A human being is a part of a whole, called by us 'universe', a part limited in time and space. He experiences himself, his thoughts and feelings as something separated from the rest... a kind of optical delusion of his consciousness. This delusion is a kind of prison for us, restricting us to our personal desires and to affection for a few persons nearest to us. Our task must be to free ourselves from this prison by widening our circle of compassion to embrace all living creatures and the whole of nature in its beauty." Albert Einstein

Babylon en Griekenland

Babylonian priests developed and perfected a system of interpreting the phenomena observed in the heavens for the purpose of determining the will of the powers of heaven. The Greeks enlarged the scope of astrology to include all the known sciences.

Empedocles, a Greek philosopher of about 450 B.C.E., developed the idea that the universe is composed of four basic elements: fire, water, air, and earth.
Following the conquest of Babylonia by Alexander the Great (356–323 B.C.E.), it was found that Chaldean astrologers had divided the signs of the zodiac into four triangles of three each and called the groupings by the same names as were Empedocles's four elements. Aries, Sagittarius, and Leo were termed fire signs; Cancer, Scorpio, and Pisces, water; Libra, Aquarius, and Gemini, air; and Capricorn, Taurus, and Virgo comprised the signs of earth. (www.unexplainedstuff.com)

Astrologie heeft, zoals de goede lezer zal toegeven, niets te maken met wat rechts Nederland (links Nederland bestaat in feite niet) het goddelijke joods-christelijke denken noemt.
Astrologie is een produkt van het heidense Grieks-Babylonische denken dat door de Roomse kerk werd vernietigd, maar dat dankzij de Islam (die het begrip 'God' op een zeer ruime wijze interpreteerde) opnieuw in Europa werd geintroduceerd.
De religieus-filosofische stroming die 'scholastiek' werd genoemd is in feite weinig meer dan een poging de rationele aanval van de Islam het hoofd te bieden.
Scholastiek probeert geloof en wetenschap (rationeel denken) bij elkaar te brengen, een poging die tot mislukken is gedoemd omdat het Westers-religieuze denken 'kerkgebonden machtsdenken' is, hetgeen betekent dat de waarheid nooit veelvormig kan zijn, maar altijd terug gevoerd moet worden naar enkele persoon of groep die de absolute macht (of de absolute waarheid) bezit. Dit machtsdenken wordt in de Koran (het heilige boek van de moslims) scherp veroordeeld, daar waar de profeet Mohammed joden en christenen er op wijst dat zij niemand mogen vergoddelijken: Jezus en de Paus niet en Ezra en het door hem ontworpen 'joodse volk' ook niet.
Rechtse warhoofden proberen het holistische astrologische denken met behulp van volstrekt irrationele argumenten belachelijk te maken. Zo wordt er op gewezen dat de oude Grieken en Babyloniers vechtersbazen waren en dat ze slavernij gewoon vonden, argumenten die alleen maar aantonen dat er ook in vroegere tijden (net als nu) zeer rechtse mensen waren die macht en kapitaal belangrijker vonden dan spiritualiteit en filosofie. Slavernij afschaffen is nooit een doelstelling geweest van het Westerse denken. De enigen die een poging hebben gewaagd waren de communisten, maar hun pogingen liepen vast op de wil van het partijkader zowel VECHTER (het leger is alles) als BAAS (de partij is God) te zijn.


Empedocles (ca. 490-430 BC) was a Greek presocratic philosopher and a citizen of Agrigentum, a Greek colony in Sicily. Empedocles' philosophy is best known for being the origin of the cosmogenic theory of the four classical elements. WIKIPEDIA

Net als de methodiek van het onderricht aan de middeleeuwse kloosterscholen wilde de scholastiek God vinden door middel van de wetenschap. De scholastieke theologie werd mettertijd een zelfstandige wetenschap die steeds meer betekenis ging toekennen aan 'rationele' processen van het denken.

De scholastiek vond haar belangrijkste monument in de summa's van de dertiende eeuwse Dominicaanse filosoof en theoloog Thomas van Aquino. De thomistische filosofie werd eerst bekritiseerd, maar in 1323 werd haar grondlegger heiligverklaard en later zelfs tot kerkleraar uitgeroepen (1568). In 1879 riep paus Leo XIII het thomisme uit tot de officiële filosofie van de Kerk. WIKIPEDIA

MPs call on Islamic states to diminish relations with Britain
Tehran Times Political Desk - June 20 (MNA)

In a letter read out in Majlis on Wednesday 201 Iranian lawmakers condemned awarding a knighthood to Salman Rushdie by the British Queen and called on the Islamic governments to revise their relations with Britain.
Indian-born Salman Rushdie, who had gone into hiding for a decade after the Founder of the Islamic Republic, the late Imam Khomeini, issued a fatwa condemning him to death in 1989 over his book “The Satanic Verses”, was awarded a knighthood by Britain’s Queen Elizabeth II on Saturday.

The letter said awarding knighthood to a writer whose book is full of insults to Islam is “unjustified.” The legislators called the move by Britain an “unmasked affront and unforgivable hostility” which will can only be redressed by begging for clemency from God and apologizing Muslims. On Tuesday, the Iranian Foreign Ministry summoned British Ambassador Geoffrey Adams to protest over the award....

Zebari & Jaap British Foreign Secretary Margaret Beckett said Wednesday that Britain was "sorry" if people were upset over the award, AFP reported. Standing alongside her, Iraqi Foreign Minister Hoshyar Zebari said he thought it was "untimely" and his government "shared the views of many Muslims," as angry protests continued in the Islamic world. (Tehran Times website)

Terugblik maart 2003
Mohammed, Jezus & Heiligheid

Jezus en Mohammed, twee profeten die door moslims serieus genomen moeten worden, houden er wat betreft de omgang met zaken en personen die niet 'heilig' zijn, verschillende opvattingen op na.
Zowel Jezus als Mohammed veroordelen de afgoderij en pleiten voor een terugkeer van de gelovige mens naar een ene, ondeelbare God. Jezus was wat dat betreft consequenter dan Mohammed, omdat Jezus altijd een profeet gebleven is en nooit gekozen heeft voor de macht, terwijl het leven van Mohammed gesplitst moet worden in een profetenperiode (waarin hij gedurende visioenen gesprekken voerde met de engel Gabriel - een van de vele engelen en NIET 'god') en een politieke periode, waarin hij als staatsman genoodzaakt was zich over te geven aan politieke besluitvorming, die onmogelijk 'goddelijk' kan worden genoemd.

Jezus was een eenling die het belang benadrukte van geestelijke ontwikkeling en hij ging als onafhankelijke eenling met alle mensen om, ook met diegenen die door de joodse priesters 'onrein' waren verklaard. Mohammed deed afstand van het vernederende eenlingschap en koos ervoor als politicus eenheid te scheppen, waarbij hij de strijd aanbond met diegenen die de politieke chaos in stand wilden houden...: die werden door hem 'ongelovigen' genoemd.
Binnen het huidige Moslimdenken bestaat de neiging de politicus Mohammed, de man die de politieke chaos wil bestrijden, boven de profeet Mohammed, de visionaire eenling die de geestelijke chaos wil bestrijden, te plaatsen. Niet de geestelijke ontwikkeling - het zoeken naar de waarheid - wordt centraal gesteld, maar het scheppen van een wereld waarin de oppervlakkige, naar macht verlangende gelovige de dienst uitmaakt.
De machtsmens (astrologisch gezien de negatieve bazige Leeuw-Schorpioenmens, die in het Zoroastrisme 'AHRIMAN' wordt genoemd) schept orde door zijn politieke tegenstanders uit te schakelen. Zijn orde is een verdelende schijnorde, waarin het recht van de sterkste geldt.
De profeet (de positieve Waterman die als individualist -liberaal- de broederschap -socialisme- preekt) schept orde door de mensen wijzer te maken, zodat gewezen vijanden vrienden kunnen worden. Zijn orde is een democratische orde, waarin conflicten op een rationele wijze worden opgelost.


Hij blufte voortdurend, zeggend tot de engelen:
'Ik ben God en naast mij is er geen andere'.
Maar toen hij die dingen zei, zondigde hij tegen alle onsterfelijken...
Toen Geloof de oneerbiedigheid van de opperste heerser zag, was ze boos...
Ze zei: 'Je vergist je Samael (d.w.z. blinde god).
Boven jou staat een verlicht, onsterfelijk Menselijk Wezen: de Anthropos'

Uit: Over de oorsprong van de wereld (gnostisch geschrift)


de sfinx symboliseert de 'mens' geworden leeuw


Waterman, het persoonlijkheidsteken,
wordt beheerst door de planeet Uranus

Uranus hoort bij het doorbreken van de vertrouwde vorm, het verleggen van grenzen, loskomen van normen en gewoontes, oorspronkelijkheid, individualiteit, streven naar waarheid en inzicht. Uranus werkt door zijn electrische geladenheid onverwachts, flitsend, past bij de geniale invallen en de intuitie.

Een profeet is aktijd een Uranische veranderaar, een revolutionaire eenling die zich verzet tegen de heersende tijdgeest, in een poging de mens weer in kontakt te brengen met universele waarden die in dienst staan van de menselijkheid. Zelfs Mozes, die gezien moet worden als de vertegenwoordiger van de Wet (het vormdenken) was een veranderaar, omdat hij (zoals uit het Oude Testament blijkt) orde wilde scheppen in de chaotische wereld van de Hebreeuwen, die altijd de chaos van de oorlogszuchtige mens boven de orde van de zakelijke denker hadden geplaatst.

Wie zich geplaatst ziet voor de vraag wie van de twee hoofdrolspelers in het beschamende religieuze toneelstukje dat in het Midden-Oosten wordt opgevoerd de profeet is en wie de anti-profeet die hoeft niet lang na te denken. Niet de norse, anti-Uranische collectivisten die van vroomheid geestelijke terreur willen maken, maar de eenling die vroomheid afwijst, omdat hij weet dat niet een mens op deze wereld 'vroom' geboren wordt. (Arafat71.htm)

Zie ook: Het Watermantijdperk

Babylon & Elitair Machtsdenken
terugblik 2004

Dat het zoeken naar waarheid meer is dan ongelovigen doodslaan (verketteren, verbannen of doodzwijgen) is een wijsheid die momenteel niet in erg hoog aanzien staat. Vandaar dan ook dat op deze pagina's, waarin wordt gepleit voor een terugkeer naar Babylon, niet 'het doodslaan' centraal wordt gesteld maar de waarheidsvinding (Marduk-Jupiter-Jezus).

The Chaldeans, following standard Mesopotamian practice, deported the Jews after they had conquered Jerusalem in 597 BC.
The deportations were large, but certainly didn't involve the entire nation. Somewhere around 10,000 people were forced to relocate to the city of Babylon, the capital of the Chaldean empire. In 586 BC, Judah itself ceased to be an independent kingdom, and the earlier deportees found themselves without a homeland, without a state, and without a nation. This period, which actually begins in 597 but is traditionally dated at 586, is called the Exile in Jewish history; it ends with an accident in 538 when the Persians overthrow the Chaldeans.
Nebuchadnezzar, the king of the Chaldeans, only deported the most prominent citizens of Judah: professionals, priests, craftsmen, and the wealthy. The "people of the land" (am-hares ) were allowed to stay. So Jewish history, then, has two poles during the exile: the Jew in Babylon and the Jews who remain in Judah. We know almost nothing of the Jews in Judah after 586. Judah seems to have been wracked by famine, according the biblical book, Lamentations , which was written in Jerusalem during the exile. The entire situation seemed to be one of infinite despair. Some people were better off; when Nebuchadnezzar deported the wealthy citizens, he redistributed the land among the poor. So some people were better off. In addition, there were rivalries between the two groups of Jews. It is clear that the wealthy and professional Jews in Babylon regarded themselves as the true Jewish people. (Bron)

Wat we 'jodendom' noemen is, zoals blijkt uit het bovenstaande tekstfragment, het product van een kleine groep mensen die als gevolg van de verplichting in een vreemd land te wonen het eigen land vergoddelijkt heeft.
Alle narigheid, over Mozes en het beloofde land, God die de joden het land schonk, en al die andere zaken die zich modern noemende mensen op een letterlijke wijze serieus nemen, vloeit voort uit dat ene kleine feit: het transport van een paar duizend rijke regenten van de kleine provincie Judah naar Babylon.
De kleine gemeenschap in Babylon wist weinig af van het geboorteland. Het grotere, complexe, pluriforme geheel van de staat Palestina werd teruggebracht tot dat ene, kleine allesoverheersende begrip 'terugkeer', hetzelfde verlangen dat momenteel bestreden wordt in die Palestijnen, die in joden 'goddeloze bezetters' zien.
Het is een uitermate wrang gegeven dat mensen die de terugkeer naar het eigen land op een ronduit hysterisch-irrationele wijze vergoddelijkt hebben geen begrip kunnen opbrengen voor de verlangens van mensen die in feite een veel wreder lot hebben moeten ondergaan.
Waar Nebuchadnezar alleen de rijke joden transporteerde, zodat de armen er via verdeling van het land op vooruit gingen, daar verdreven zionistische joden relatief arme en eenvoudige mensen, die terecht kwamen in kampen waar de armoede uitgroeide tot een chronisch probleem.
Dat de Babylonische gemeenschap terug wilde keren naar het eigen land valt te begrijpen. Dat moderne joden terug willen naar een land waar ze in feite geen enkele binding mee hebben, behalve dan een bij elkaar gefantaseerde binding via een volstrekt irrationele ideologie, is een zaak die op geen enkele wijze te verdedigen valt.
Wat is het nut van een staat die het bezit is van een groep blinde ideologen? Welke boodschap kan een mens die een ander land veroverd heeft de mensheid als geheel brengen? Altijd zal de irrationaliteit van de bezetting en de verplettering van het gezonde verstand door blinde machtsdenkers de veroveraars achtervolgen, en altijd zal men daarom het principe van de blinde, dom makende macht boven het principe van het waarheidlievende recht moeten plaatsen.
Wanneer de kleine, uit Judea verdreven groep mensen zich 2600 jaar geleden neergelegd had bij het nieuwe lot - Babylonier moeten zijn tussen andere Babyloniers - was er nooit een joods probleem geweest, zodat je je gaat afvragen wanneer men eindelijk eens de moed durft op te brengen te breken met de droom van een groep mensen die in feite allang verwezenlijkt is, omdat na de val van Nebuchadnezar de ballingen, onder leiding van de schriftgeleerde Ezra, teruggekeerd zijn naar hun land, dat op een niet bepaald beschaafde wijze werd omgetoverd in een onverdraagzame, patriarchale theocratie.
Het begrip 'beloofde land' is een product van de verbanning dat na de terugkeer betekenisloos zou zijn geworden, mits fanatici niet dat begrip gekoppeld zouden hebben aan een Messiasfiguur die de macht boven het recht behoort te plaatsen.
Het is een bekend feit dat de Romeinen tijdens de belegering van Jeruzalem (70 n.Chr) een aantal gematigde rabbijnen heeft vrijgelaten en hen heeft toegestaan hun geloof te belijden binnen de grenzen van de Romeinse wet, hetgeen beduidt dat die rabbijnen afstand hebben gedaan van het verlangen naar macht.
De onverdraagzamen, de machtaanbidders die heersers wilden zijn over een Messiaans koninkrijk, werden ofwel gedood ofwel verbannen, en het zijn in feite die onverdraagzamen geweest die alle eeuwen door geweigerd hebben zich in te voegen in de wereld van 'de vreemde anderen', alleen maar vanwege de irrationele vereenzelviging met een groep rijke machthebbers die door een Babylonische keizer naar Babylon werd getransporteerd.
De kleine rijke, aan macht gehechte gemeenschap heeft de arme achterblijvers in Judea weinig vreugde gebracht. De arme achterblijvers assimileerden zich, trouwden met mensen uit andere landen en culturen, en bouwden een wereld op waarin de begrippen 'uitverkoren volk' en 'uitverkoren priesters' niet bestonden.
Het begrip 'uitverkoren' is een rijkeluiswoord, het woord waarmee een blinde machtselite (waar ze zich ook bevindt en welke ideologie ze ook aanhangt) de eigen identiteit overeind wil houden en het spreekt dan ook vanzelf dat binnen een beweging die zich 'spiritueel' noemt voor een dergelijk machtswoord geen plaats kan zijn.
De terugkeer van de elite betekende daarom weinig meer dan terreur. Niet de op verlichting gerichte geest van wijsheid werd meegenomen uit Babylon, maar de filosofie van de bezetter die alles wat niet in zijn denkwereld past elimineert.
Palestina was veel groter dan de kleine elitaire gemeenschap die vanaf een hoge heilige stoel neerblikte op het gewone volk. Palestina was een bonte, veelkleurige gemeenschap, waarin etnisch exclusiviteitsdenken niet bestond.
Dat Israël, het Israël van het gewone volk, moet hersteld worden, en niet het kleine heilige land van een onverdraagzame machtselite die via zelfvergoddelijking de als 'niet heilig' ervaren cultuur van anderen demoniseert.(18-11-2004)

Babylon: Het Rijk Van De
Natuurlijke of Goddelijke Orde

In ancient Babylon, Marduk was honored as king of the gods and quite specifically associated with the planet Jupiter. In Greece, Zeus was chief of the Olympians, with dominion over the planet Jupiter. In that sense he was the counterpart of Marduk. By contrast, the Egyptians portrayed Jupiter - and Mars and Saturn as well - with the falcon head of the skygod Horus.
The role of Jupiter-Marduk was preeminent in Babylon, for he was credited with the world's creation, bringing order out of chaos. Texts of the Babylonian creation myth are preserved on cuneiform tablets, some from the library of Ashurbanipal, king of Assyria in the seventh century BC, but the tale itself is much older, apparently deriving from the Old Babylonian empire, about 1800 BC. In the myth, Marduk establishes order by killing Tiamat, the dragon of primordial chaos. From the monster's body he fashions the sky and the sea. Then he prepares to take advantage of his victory. His price for his service is the right to fashion an ordered cosmos. (Astronomy of Babylon)

Wat vijanden van de astrologie niet willen begrijpen is dat astrologie een uiterst modern, moreel ordeningssysteem is, dat daarom niet mensvijandig is, omdat de moraal wordt ontleend aan een in de natuur vastgelegde morele orde, waarvan de ordeningsplaneet Jupiter (samen met de verzorgende moeder) het symbool geworden is.
Het verschil met al die zogenaamde morele systemen die wij als 'moderne' mensen in stand houden is overduidelijk. Juist omdat wij een natuurlijke orde ontkennen scheppen wij een tegen de natuur gerichte orde, die automatisch het begrip 'macht' omhoog schuift op de morele ladder. Ontkenning van de natuur betekent namelijk niets anders dan de wil de natuur te verkrachten, zodat de moraal in dienst wordt gesteld van de onderwerping en de gelijkschakeling en de daaruit voortvloeiende gebruikscultuur.
Wie dat inziet - en de geleerden in de Grieks-Romeins-Mesopotamische wereld zagen dat in - die probeert niet de mens aan banden te leggen met behulp van door machtsaanbidders in het leven geroepen mensenwetten, maar die ontwerpt een moraal waarbinnen de mens in staat wordt gesteld te leven in harmonie met 'de goddelijke orde'.
Maan (6) en Uranus (11) Het is een oeroud standpunt dat recentelijk werd verdedigd door de Engelse kroonprins Charles, en dat op hevige weerstand stuitte van zich 'progressief' noemende critici, die het niet eens waren met de stelling dat mensen zichzelf niet moeten vereenzelvigen met maatschappelijke ideaalbeelden (Charles gebruikte het woord 'sociale utopie') maar dat ze op een realistische wijze moeten streven naar wat haalbaar is en wat in overeenstemming is met het eigen karakter en de eigen capaciteiten.
Het probleem van die 'ouderwetse' mensvisie is dat binnen een wereld waarin 'moraal' machtsdenken is geworden niemand in staat is de eigen persoonlijkheid van de ander op een eerlijke, objectieve wijze te beoordelen en te beschermen.
Liberalen in Nederland gingen ooit de verkiezingen in met de leuze 'wees jezelf', maar tegelijkertijd werd er een hetze in het leven geroepen tegen al die 'walgelijke socialisten' die mensen via het verstrekken van een basisinkomen in staat wilden stellen de dwang van een neoliberale machtscultuur te weerstaan, een merkwaardig streven, omdat neoliberalisme via zinloze kapitaalopeenhoping enerzijds en de opgedrongen plicht tot consumeren anderzijds de mens reduceert tot een zinloos ding, waarbinnen de kapitalist als regulerende egoïst een liefdeloze, moraalloze koning is.
Kapitalistische orde, met andere woorden is geen orde, zoals elke orde die de op machtsverlangen gebaseerde eenzijdigheid preekt wanorde is, omdat het ordenende principe tot het exclusieve bezit wordt gemaakt van een kleine groep machthebbers (ordeloze mensen scheppen altijd machtselites), die hun macht gaan gebruiken om via het tot God uitroepen van de eigen onwetendheid (lees: chaos) de wereld van de ander te chaotiseren.
In de jaren zestig verdedigde in het communistische Joegoslavië Milovan Djilas die opvatting. Hij ontdekte dat zowel het kapitalisme als het communisme mensvijandige systemen waren, die voortdurend via het scheppen van zichzelf beschermende machtselites de belangen van het volk ontkenden, een inzicht dat voor hem de reden was een derde weg voor te stellen: het kapitalisme of het socialisme met het menselijke gezicht, een maatschappijvorm die het tegendeel diende te zijn van het utopische denken, zodat niet 'het goede' of 'de verlichting' maar 'de onvolmaaktheid' als hoogste waarde naar voren werd geschoven.
Het is die opvatting die Prins Charles in feite verdedigt, hoewel hij als rijke bevoorrechte man waarschijnlijk niet in staat is 'gewone mensen' uit te leggen hoe zij op een onvolmaakte wijze gewoon zichzelf kunnen zijn in een wereld waarin een moralistische machtselite op een dwingende wijze de wereld zijn 'volmaakte orde' op wil dringen.

De begrippen kapitalisme, communisme, en zelfs socialisme (in zoverre daarmee niet de vrije ontplooiing van de persoonlijkheid, meer rechten voor de onderscheidene maatschappelijke groepen, en een billijker verdeling van goederen wordt bedoeld), behoren tot de voorbije tijd. En het feit dat mensen van oost en west ze ook nu nog aantreffen en dat zij er naar alle waarschijnlijkheid nog lang mee moeten leven, is slechts hieruit te verklaren dat denkbeelden als vampiers voortleven, lang nadat de generaties en de omstandigheden, waaraan zij hun bestaan te danken hebben, zijn verdwenen. MILOVAN DJILAS in: De onvolmaakte maatschappij, 1969


“The revolution,” writes Djilas in Land Without Justice, gave me everything — except what I had idealistically expected from it.” "One fights to achieve sacred dreams, and plunders and lays waste along the way — to live in misery, in pain and death, but in one's thoughts to travel far.” He sought, and could not find in these times, the simple beauty of human justice. ( William Jovanovic)

Het simpele feit dat wij momenteel de Macht boven het ordenende rechtsprincipe plaatsen (aan Zion gebonden conservatieven hebben zichzelf op een uiterst egoïstische wijze tot vijand van de VN uitgeroepen) betekent heel simpel en heel concreet dat we kiezen voor de Chaos. Je kunt namelijk niet spreken over 'orde' wanneer je weigert het recht te dienen. Elke poging de chaos van de machtsdenkers te overwinnen begint met het respecteren van die principes, die de orde symboliseren: de planeten MAAN (de wil een primitieve gebruikscultuur op te heffen) en Jupiter (de wil tegenover machtsmisbruik rechtvaardigheid te plaatsen).
Die twee Babylonische principes die via het Romeins-Chaldeese denken een centrale plaats gekregen hebben binnen het katholieke mythisch-mystieke denken (katholiek zonder 'rooms' want Rome is vergoddelijking van de macht), zullen altijd op de eerste plaats gezet moeten worden, wanneer je als mens een menselijke wereld op wilt bouwen, een wereld waarin niet wordt gekozen voor het utopische denken van onmenselijke dwingelanden, maar voor het op onvolmaaktheid gerichte denken van humanisten, dat op een hele simpele wijze een duizenden jaren geleden ontdekte natuurlijke (niet aan maatschappelijke belangengroepen gebonden) orde herstelt. (Zwolle 2004)

BROWN TO LIFT PROTEST RESTRICTIONS
Daily Express - 24 juni 2007

Bron foto: Wikipedia Gordon Brown is to hold out an olive branch to opponents of the Iraq war by reinstating the right to demonstrate and march outside the Houses of Parliament, it has been claimed. Restrictive legislation introduced by Tony Blair will allegedly be reversed by the Chancellor soon after he enters Number 10 next week....
The government introduced legislation in July 2005 banning unauthorised protests within half-a-mile of Parliament.

A spokesman for Mr Brown said: "We're not going to comment on every piece of speculation." (www.express.co.uk)

Moraal & Mythe
John Pilger - 10 mei 2007

"It is not enough for journalists to see themselves as mere messengers without understanding the hidden agendas of the message and myths that surround it" (John Pilger")

On 5 June 1968, just after midnight, Robert Kennedy was shot in my presence at the Ambassador Hotel in Los Angeles. He had just acknowledged his victory in the California primary. "On to Chicago and let's win there!" were his last public words ...
I had been travelling with Kennedy through California's vineyards ... I asked him what he would do. "In your speeches," I said, "it’s the one thing that doesn't come through." He looked puzzled. "Well, it's based on a faith in this country... I want America to go back to what she was meant to be, a place where every man has a say in his destiny." ...

Robert Kennedy had made his name as a ruthless counsel for Senator Joe McCarthy on his witch-hunting committee investigating "un-American activities". The younger Kennedy so admired the infamous McCarthy that he went out of his way to attend his funeral. As attorney general, he backed his brother's atrocious war and when John F Kennedy was assassinated, he used his name to win election as a junior senator for New York. By the spring of 1968 he was fixed in the public mind as a carpet-bagger.

As a witness to such times and events, I am always struck by self-serving attempts at revising them. The extract from Gordon Brown's book 'Courage': eight portraits that appeared in the New Statesman of 30 April is a prime example. According to Brown, Kennedy stood at the pinnacle of "morality", a man "moved to anger and action mostly by injustice, by wasted lives and opportunity denied, by human suffering. [His were] the politics of moral uplift and exhortation." Moreover, his "moral courage is a rarer commodity than bravery in battle or great intelligence".

In truth, Robert Kennedy was known in the United States for his lack of moral courage. Only when Senator Eugene McCarthy led his principled "children's crusade" against the war in Vietnam early in 1968 did Kennedy change his basically pro-war stand. Like Hillary Clinton on Iraq today, he was an opportunist par excellence. ...

Moral courage, Brown wrote of his hero, no doubt seeking to be associated with him, "is the one essential quality for those who seek to change a world that yields only grudgingly and often reluctantly to change".
A man with Blair as his literal partner in crime could not have put it better. All the world is wrong, bar them and their acolytes.
"I believe that in this generation those with the courage to enter the moral conflict will [walk down] the road history has marked for us... building a new world society...". That was Robert Kennedy, quoted by Brown... (www.johnpilger.com)


Moraal & de naar goddelijkheid strevende slang

GORDON BROWN is geboren op 20 februari 1951 in Edinburgh (geboortetijdstip volgens informatie op het net: 08u 40m): Zon in het teken VIS, Maan in het dierenriemteken LEEUW.
Opmerkelijk detail in zijn horoscoop is de aanwezigheid van wat ik in mijn hoedanigheid van 'astroloog' het AHRIMAN-aspect noem: een negatief aspect dat de ZON vormt met de dubbelplaneet PLUTO. (zie de afbeelding van de Leeuw die omstrengeld wordt door een Slang)

Dit aspect geeft altijd problemen met wat moralisten de moed om alleen te gaan staan noemen. ZON-negatief is ego, ambitie, belangrijk wilen zijn. PLUTO-negatief is dwang, heerszucht, destructiewoede. Moraal die de mens individualiseert maakt het moeilijk die twee negatieve kwaliteiten te verwezenlijken. Wie destructief is zal als 'kleine man' nooit een belangrijk mens kunnen worden - belangrijk gezien als moreel superieur. Dat betekent dus dat moreel-minderwaardige eigenschappen op zo'n manier een herinterpretatie moeten ondergaan dat ze gezien kunnen worden als 'de eigenschappen van een dapper en moedig mens'.
In het leven van de alledaagse moralist betekent dat meestal demonisering, of zoeken van een zondebok...

Zie ook: McCarthy & het Ahriman-aspect


'Premier Brown is opvliegende man'

(Novum/AP) - De Britse premier Gordon Brown is een eenzame, kwade en opvliegende man. Hij heeft last van woedeuitbarstingen en terroriseert zijn personeel. Dat schrijft politiek journalist Andrew Rawnsley in een zondag verschenen boek.

In de Britse krant The Observer zijn delen van het boek van Rawnsley te lezen, dat gebaseerd is op duizenden interviews met honderden mensen dichtbij de regering. Volgens Rawnsley zijn er twee Gordon Browns, een goede en een slechte, en heeft de bevolking het recht ze beiden te kennen.
In het boek wordt onder meer gezegd dat het gedrag van Brown dermate erg zou zijn dat de hoogste Britse ambtenaar zich genoodzaakt zag in te grijpen en Brown te verzoeken zijn gedrag te beteren. Brown en zijn naaste medewerkers erkennen dat de premier boos kan worden, maar niet dat hij zijn personeel terroriseert. Ook de aantijgingen dat hij personeel geslagen zou hebben, ontkent de premier in alle toonaarden. (MSN-website, 21-2-2010)


Gordon Brown: laat de verandering beginnen
Door Floris van Straaten - NRC, 27 juni 2007

Londen, 28 juni. Gordon Brown is premier van Groot-Brittannië. Hij staat bekend als slim en deskundig, maar ook als gesloten en gelijkhebberig.
Daags na de aankondiging van Blairs vertrek vorige maand had Brown al een voorschotje gegeven op zijn stijl. „Als politicus heb ik nooit de schijnwerpers omwille van de schijnwerpers gezocht”, zei hij toen. „Ik heb nooit geloofd dat presentatie inhoud kan vervangen.”
„Ik zal luisteren, leren en de discussie aangaan”, verklaarde hij bij herhaling nederig.

Vast staat dat Brown veel minder op heeft met de wereld van media en showbizz dan Tony Blair.... Hij is een sobere, om niet te zeggen zuinige man met een grote passie voor lezen en voetbal. „Hij is introvert, het tegendeel van flamboyant”, zegt de 75-jarige Jim Dyce, die al sinds 1983 voor Brown in zijn Schotse kiesdistrict werkt.
Brown heeft het vaak over zijn vader .. Brown: „Mijn vader placht vaak te zeggen: hoe wil je dat de mensen zich je herinneren? Dan gaat het niet om macht, geld of status maar om de vraag of je iemand in nood hebt geholpen.”

Vrome woorden maar naastenliefde en oprechtheid zijn niet direct de meest voor de hand liggende termen die opkomen bij collega-politici en ambtenaren die onder hem moesten werken...
Een voormalige topambtenaar, Lord Turnbull, beschuldigde Brown onlangs van „stalinistische meedogenloosheid”. (NRC website)

LUISTEREN is nooit de meest opvallende eigenschap geweest van het poenerige Engelse establishment dat de zich sociaal-democraat noemende politicus TONY BLAIR rondom zich verzamelde. Hadden ze in het verleden geluisterd naar mensen die werkelijk iets zinvols te vertellen hebben, mensen die INHOUD (ventisme) boven PRESENTATIE (formaliteiten en schone schijn) plaatsen, dan zouden ze nooit op een blinde wijze in de val van het fascistische MACHT=RECHT-denken zijn gelopen.
De essentie van MACHT=RECHT-denken is de ontkenning van het democratische rechtsprincipe van de scheiding der machten, dat op zijn beurt is gebaseerd op het principe van de onafhankelijke rechtspraak, die elke burger in de wereldgemeenschap gelijke rechten geeft. MACHT=RECHT-denken doet weinig meer dan 'waarheid' KOPEN. Je KOOPT je gelijk met GELD. WIe geen geld heeft zal nooit 'de waarheid' bezitten.

Cartoon: Steve Bell - The Guardian TONY BLAIR, de opgekochte Labourleider, gaat nu vanuit zijn Londense woning van zes miljoen euro proberen 'vrede' te brengen in het Midden-Oosten. De Israelische vredesactivist URI AVNERY (net als Blair een voorstander van een twee-staten-oplossing) hecht weinig waarde aan de vredespogingen van mensen die zichzelf tot het bezit van 'het grote geld' hebben gemaakt. Hij wijst erop dat het merendeel van de Palestijnen principes boven geld plaatsen. Uri Avnery is al jarenlang een man waarnaar geluisterd kan worden, juist omdat hij graag iets zinvols wil zeggen. De vraag is of de nieuwe premier van Engeland, die elke burger kansen wil geven, bereid is te luisteren naar die burgers, die weigeren de onzinnige machtdromen van blinde machthebbers 'vredespolitiek' te noemen.

The Kiss Of Death
Uri Avnery - 23juni 2007

EHUD OLMERT is the opposite of Midas, King of Phrygia. Everything the king touched turned into gold, according to Greek legend. Everything Olmert touches turns into lead. And that is no legend.
Now he is touching Mahmoud Abbas. He lauds him to high heaven. He promises to "strengthen" him... If I might offer some advice to Abbas, I would call out to him: Run! Run for your precious life! One touch of Olmert's hand will seal your fate!

CAN ABBAS be saved? I don't know. Some of my Palestinian friends are in despair...

IF ABBAS can be saved at all, it is in one way only: by the immediate start of rapid and practical negotiations for achieving a peace settlement, with the declared aim of setting up a Palestinian state in all the occupied territories, with East Jerusalem as its capital. Nothing less.
But that is exactly what the government of Israel is not prepared to do. Not Olmert. Not Tzipi Livni. Not Ehud Barak. If they had been ready to do this, they or their predecessors would have done so long ago... They didn't. Not because they were fools and not because they were weak. They did not do it simply because their aim was the exact opposite: annexation of a large part of the West Bank and the enlargement of the settlements.

This week, some sensational disclosures were published in Israel. They confirm the suspicions that we had from the start: that the "separation" was nothing but a ploy, part of a program with a hidden agenda.
Sharon had a master plan with three main elements: (a) turning the Gaza Strip into a separate and isolated entity, led by Hamas, (b) turning the West Bank into an archipelago of isolated cantons led by Fatah, and (c) leaving both territories under the domination of the Israeli military.

The official operation to "strengthen" Abbas is a part of this design. In Jerusalem, some feel that their dreams are coming true: the West Bank separated from the Gaza strip, divided into several enclaves cut off from each other and from the world, much like the Bantustans in South Africa in bygone times. Ramallah as the capital of Palestine, designed to make the Palestinians forget about Jerusalem.
That is pure fantasy. ... No Palestinian will agree to the separation of Gaza from the West Bank. ...
At present, all Olmert's actions are endangering Abbas. His embrace is a bear's embrace, and his kiss is the kiss of death. (www.avenery-news.co)

Bush Lets Libby Walk
By David Corn, The Nation, July 3, 2007

The president who led the nation into a disastrous war in Iraq by peddling false statements and misrepresentations has come to the rescue of a White House aide convicted of lying.
Before the ink was dry on today's court order denying Scooter Libby's latest appeal -- a motion to allow him to stay out of jail while he was challenging his conviction -- George W. Bush commuted Libby's sentence. Libby will no longer have to serve the 30-month prison sentence ordered by federal district court Judge Reggie Walton. He will, though, have to pay the $250,000 fine that was part of the sentence...
The fine will be no problem for Libby. His neoconservative friends and admirers will kick in to cover that tab. (Perhaps even Cheney will send a check.)

Libby had become a symbol of the Bush White House's problem with the truth. After all, his lies had been designed to block FBI agents and federal prosecutors from learning the full truth of a White House effort to discredit a critic who had accused the Bush administration of twisting the prewar intelligence. And now the final act in the long-running CIA leak scandal -- Bush's commutation -- stands as another symbol of this grand theme: lying doesn't really bother this crowd.

Once again, Bush, being nudged by the neocons, has sent a clear message: telling the truth doesn't matter. Bush has refused to acknowledge that he, Cheney, and other administration officials -- to be polite about it -- stretched the truth about Iraq and the threat it posed before the war.
Today, he says that if you lie to protect the White House (especially the vice president), you can escape retribution. But if Bush, Cheney and the others could get away with big untruths about war, why shouldn't Libby get away with small lies about a cover-up? Fair's fair, right? (www.alternet.org)

Politicus Zonder Partij

In een tijd waarin de 'kwaliteitskrant' NRC het intellectuele debat over recht en rechtvaardigheid belachelijk maakt via de publicatie van de op verlangen naar macht, rijkdom en status gebaseerde quasi-liberale betoogjes van de ex-marxist Afshin Ellian (een opportunist die altijd lid wil zijn van 'de partij') kun je als zelfstandig, onafhankelijk denker (een politicus zonder partij) weinig anders doen dan het produceren van een tegengeluid, dat gebouwd is op de wil het PRINCIPE (recht, waarheid, objectiviteit) boven HET VERLANGEN NAAR MACHT (demagogie, propaganda, waarheidsontkenning en kiezen voor de ideologie van de doofpot) te plaatsen.
Binnen die werkelijk liberale wereld (kiezen voor de vrijheid van het individuele geweten dat niet aan een partij gebonden is) kunnen inzichten naar voren worden gebracht die haaks staan op wat algemeen gangbaar is, hetgeen ook noodzakelijk is, omdat liberale vrijheid alleen maar daar kan bestaan waar de terreur van de partijgebonden groepsdenkers een halt wordt toegeroepen.
Jezusportret van Giuliani Ik maak daarbij in dit kleine artikeltje gebruik van een betoog van de vredesactivist MARK BRAVERMAN, die als lid van 'het joodse volk' (niet geheel en al partijloos dus) een poging waagt de Zionistische beschuldiging dat het christendom verantwoordelijk is voor 'het antisemitisme' te weerleggen.
In zijn betoog worden twee elementen sterk benadrukt: 1. De noodzaak op gemeenschapsdenken gebaseerde universele rechtvaardigheidsprincipes te ontwikkelen, en 2: leren inzien dat het christendom een correctie was op een foutief joods concept: namelijk de vereenzelviging van God met joods tribalisme, een opvatting die heeft geleid tot de onrechtvaardige aanname dat Israel een staat is die boven alle kritiek verheven is.

Mark Braverman
Zionism and the Question of Justice

The issue of anti-Semitism is complex and deeply embedded in two thousand years of Western history. Among liberal Christian theologians and religious leaders, Supercessionism – the concept that Christianity, embodied in the Gospels, came to replace Judaism as God’s plan for humankind – has become the Great Evil. The argument, well supported by history, is that this idea, developed in the first centuries after Christ and central to Christian belief and doctrine, laid the groundwork for anti-Semitism. But in their zeal to correct the injustices of the past, and to in effect atone for anti-Semitism, Christian leaders and thinkers are in danger of losing sight of an important aspect of early Christian thought. Christianity, in its reframing of the relationship of God to humanity, produced a revolution -- in effect, it moved the concept of “Israel” from the tribal to the communal.

In the Christian reframing, God’s commitment to humanity through his election of the seed of Abraham, assigned a special role in history, was transformed into God’s love for humankind and the invitation to all to become part of a universal spiritual community. This was a great contribution, a great step forward, and it has special relevance today, as all religions struggle to move from “Constantinian,” power-based religions to communities based on a commitment to diversity, human rights and Justice. The choice between religion based on and consorting with political power and oppression, and religion grounded in a concept of community is one that must be faced by all the faiths.

To our Christian sisters and brothers I say – do not, out of a sense of guilt for anti-Semitism, give the Jewish people a free pass. Do not confuse anti-Semitism with critique of Israel, and in so doing fail to hold Jews accountable for our choices and our actions, as members of the human community, as individuals, and as a nation state -- especially as a nation state. To make this mistake, to allow yourselves to be – I will use the word – bullied by the threat of the charge of anti-Semitism, is to commit a pernicious fallacy. (jewishconscience.org)

- "The choice between religion based on and consorting with political power and oppression, and religion grounded in a concept of community is one that must be faced by all the faiths."
- "Christianity, in its reframing of the relationship of God to humanity, produced a revolution: it moved the concept of “Israel” from the tribal to the communal."

Zie ook: Gilad Atzmon en het Tribalisme


Rede van Bashar Assad, president van Syrie:
Mr Speaker of the Peoples Assembly,
Ladies and gentlemen, members of the Assembly,
Sisters and brothers

In gesprek met John Kerry The tragic events engulfing our region and our peoples have become part of the daily scene, particularly in Iraq, Palestine and Lebanon. We are convinced that the international community lacks the will for the implementation of its resolutions and for shouldering its responsibilities when it comes to our rights and causes, because there are big powers which control its fate to the extent that this community no longer exists in the sense we understand and which is guaranteed by international law. These powers have turned it into a public relations community based on a great degree of deception and misleading where things are portrayed outside their natural context and where the media machine distorts facts and confuses people so that they forget their rights.

Since there is no international community which brings everyone under its fold, there are no international policies that provide conditions of justice and respect in relations among states. The world's superpower lacks a reasonable and fair vision, while some effective European countries have tended to make an automatic link between their policies and the policies of the United States towards our region and the world.

Despite the numerous discussions we conducted with these countries at the conclusion of which we arrived at similar perceptions of certain positions and events, despite the fact that these countries realize the reality of the conditions in the region, and despite the fact that they were introduced to a number of ideas which can help in finding solutions to the region`s problems, they still lack the initiative to put these ideas into action.

We talked about political developments in the last speech, and there is nothing new. But there are certain things which are useful to know: details which show us existing international politics. When we say there is no international politics based on justice and respect, it is the reality. For instance, an official visits us and talks about certain issues in the meeting, and he is fully convinced. Then he addresses the media and says something different, because the statement is prepared in advance. He is not interested in dialogue. He did not come for dialogue. They come to pass messages not for dialogue. We discuss things with them, they are convinced on the personal level, but when they speak publicly, they say the things which they are asked to say by their government or by a different government which wanted them to do so....

There was recently some talk about Israel's intention to resume the peace process on the Syrian track. We once again stress our adherence to our positions and that we are prepared for just and comprehensive peace in accordance with international legitimacy as a prelude to the establishment of security and stability in the region. In case the Israeli side expressed clear and unambivalent commitment to this, we support the resumption of negotiations in order to achieve the main principle which regulated the process from the beginning, I mean land for peace, in a manner that guarantees the return of the whole of the Golan...
They come with messages from the Israeli prime minister that he wants peace. Some of those used to be fierce supporters of Israel, even during the war, as one of them told me. And most of them are Jewish Americans or come from other countries. Of course we explained to them that Arab Jews are different from Zionists, etc. I am saying this so that this is not taken out of context in the speech. But they are enthusiastic for the peace process. They said literally, 'we used to support Israel, even during the war, but now we realized that Israel has no other option but peace.' We said, that is great, since we see this change, this intensive effort during the past ten months on the part of people who used to support Israel. This is positive. But our position remains constant. We do not support secret negotiations for the reasons I mentioned earlier. There is no reason why we should hide things from the Syrian people. But the Israeli officials are required to declare their desire for peace officially and clearly. To say that they will not negotiate with Syria and then send us secret messages is unacceptable.
Then, first, we need a clear and serious declaration. Second, they should provide guarantees about the return of all our land. We will not enter into negotiations with Israel not knowing about what. We do not trust them in the first place. All our experiences with them have added to the mistrust which was non-existent in the first place before peace. Our negotiations with them and our political experience are not assuring at all. What is required as a bottom line is to provide a deposit like that of Rabin, or something written, so that we are assured that they are not talking about the land which will be returned, because the land will return in full. ...

We remain the owners and lovers of this land; we live on it, hold its soil sacred and bequeath its eternal love to one generation after another.
As for me, I shall remain as you have known me, one of you, I work for you, I drink with you from the spring of patriotism and pan-Arabism and breath the blessings of God and the people. (Syria Times, 23-7-2007)

Sommige plaatjes op deze homepage zijn via zoekmachines van het net gelicht. Wie het met plaatsing van de veelal sterk verkleinde afbeeldingen niet eens is of een copyrightvermelding, eventueel een link naar een websiteadres, toegevoegd wil zien kan dat via een emailberichtje kenbaar maken.

stuur emailbericht

(If I used unauthorized your picture or drawing. Please let me know and I will delete it or make a link to your website or otherwise, if you wish)