Saddam's Death, Page 3
aanval op holistisch eenheidsdenken

Babel is de anarchistische Moeder

Babel, stad van Marduk (de rechtvaardige)
herbouwd door de Pan-Arabist Saddam Hussein
Adieu BlairSeven is explodingww.rense.comJustin Raimondo


An ancient Semitic city in the Euphrates valley, which after 2250 B.C., as the capital of Babylonia, became a center of world commerce and of the arts and sciences, its life marked by luxury and magnificence. The city in which they built the Tower of Babel, its location coincides approximately with that of the modern city of Baghdad - now the center of a vast agricultural community. The Babylonians attached great importance to the motions of the planets, accurately fixed their orbits and worked out tables of the phases of the Moon, whereby eclipses could be correctly predicted. Their great astrological work, "The Illumination of Bel," was compiled within the period of 2100-1900 B.C..
Babylon is generally conceded to have been the cradle of astrology. It was overthrown in 539 A.D., by Xerxes, the Persian. (

Simon Vinkenoog & Frederick Franck

Ontroerd ben ik door de kleine uitgave (120 blz.) van De Herschapen Icoon - Transreligieuze kunst van Frederick Franck, samengesteld door Willem Alting von Geusau ... een boek waarin voornamelijk aandacht wordt besteed aan de grote beelden (Iconen) in staal, glas, hout, steen en spiegel, die Franck de drie decennia voor zijn dood met behulp van zijn assistent, de lasser Bruce Bernardo heeft gemaakt voor zijn sanctuary Pacem in Terris...
wapenschild johannes xxiii Twee citaten: "Frederick Franck beschouwt zichzelf als transreligieus, als een "homo religiosus", een religieus mens zonder etiket en onafhankelijk van alle relieuze organisaties. Hij verwerpt alle vormen waarin men zichzelf van nationale, religieuze of racistische labels voorziet als pseudo-identiteit. Hij beschouwt die etikettering uiteindelijk als het resultaat van ego-obsessies, van manieren om het eigen ego en dat van de groep boven anderen te stellen. Hij behoort principieel tot geen enkele groepering."
"Voor Frederick Franck, die enkele jaren bij Albert Schweitzer in het Afrikaanse Lambarene doorbracht als tandarts en kaakchirug, was de vroeg gestorven Paus Johannes XXIII, met zijn Pacem in Terris-pleidooi tijdens het Vaticaans Concilie een genie van het hart..." (Simon Vinkenoog website)

Essentie van holisme is dat groepsvorming in dienst staat van verenkeling: voorkomen dat een mens het eigen ego op een zodanige wijze gaat vergoddelijken dat contact met anderen niet langer mogelijk is (alleen een verkleind ik kan een verkleinde ander werkelijk ontmoeten).
Ahriman: Leeuw-Slang Het pan-Arabisme van Saddam Hussein vormde geen bedreiging voor onafhankelijk makende vormen van religiositeit. Frappant is dat in het wapenschild van Johannes XXIII wordt verwezen naar de stad Babel via het aan de astrologie ontleende beeld van de gevleugelde leeuw: een positieve Leeuw-Schorpioen-combinatie.

In zeker opzicht is de gevleugelde leeuw de tegenpool van de door een slang omstrengelde leeuw, die binnen het (Perzische) Zoroastrisme als symbolische afbeelding van de negatieve antigod Ahriman wordt gebruikt (zie plaatje hiernaast).
De slang vertegenwoordigt 'de lagere Schorpioen', de dierlijke mens die zijn onbeheerste egoisme niet heeft kunnen overwinnen en daarom een priesterlijke machtswereld schept (de theocratie) waarin het priester of 'god' geworden dier via 'de blinde of onrechtvaardige moraal' de wereld aan zich onderwerpt.


"Why did we go to war in Iraq? Because the president hated Saddam Hussein; because the Israeli lobby wanted us to; because the crazy neoconservatives had the insane idea that the Middle East could be democratized at the point of a gun; because oil companies and other corporations lusted for profit.
Missing is any threat to the safety and freedom of the United States, a threat no Iraqi ever made or ever had the capability of carrying out. So, if you don't want to say the kids are dying for nothing, you can say they are dying for Halliburton, for ExxonMobil, for the president's ego, for a cockamamie theory of a bunch of academics, for Israel, for money or for oil. What you cannot truthfully say is that they are dying for freedom." Charley Reese, Amerikaans journalist, 1-6-2007

Kosmische Religiositeit

Einstein anti-rechts genie "A human being is a part of a whole, called by us 'universe', a part limited in time and space. He experiences himself, his thoughts and feelings as something separated from the rest... a kind of optical delusion of his consciousness. This delusion is a kind of prison for us, restricting us to our personal desires and to affection for a few persons nearest to us. Our task must be to free ourselves from this prison by widening our circle of compassion to embrace all living creatures and the whole of nature in its beauty." Albert Einstein

Iraqis Wish to Put up Saddam's Statue & News Agencies

BAGHDAD — Iraqis who once celebrated and even participated in pulling down Saddam Hussein's statue four years ago when US tanks rolled into Baghdad in a heart-breaking scene for many Arabs and Muslims are now lamenting the good old days under the late president.
"We were happy. At that time we thought everything would get better. In fact, the opposite has happened. There is this insecurity," Mona Mahmud, a 46-year-old mother of two, told Agence France Presse (AFP) Saturday, April 7.
"Today, when I look at the statue, I feel overwhelmed by sadness."

Saddam's statue was pulled down by US marines and some cheerful Iraqis on April 9, 2003, in a scene that symbolized the downfall of Baghdad and Iraq.
Saddam was captured ina swift raid by US forces near his hometown of Tikrit in December 2003. The former Iraqi leader was hanged on December 30, 2006, after being convicted by an Iraqi court of carrying crimes against humanity for killing 148 Shiites in 1982 on accusation of trying to assassinate him. He was taunted by sectarian and racist slurs by his Shiite hangers.

Kadhim al-Jubouri, who personally took part in wrecking the statue at the central Baghdad square of Al-Fardous, had told the British daily Guardian in an interview last month, that he regretted what he did.
"I really regret bringing down the statue. The Americans are worse than the dictatorship. Every day is worse than the previous day."
The US forces replaced Saddam's statue by a sculpture representing "freedom" which Iraqis call it a misnomer.
"The sculpture of freedom has no meaning," said Nabil Ahmed. "It does not reflect reality. One lives here in constant insecurity. Freedom has no meaning without safety. The situation has gone from bad to worse."

"Today there is nobody around (the sculpture) except American soldiers who take photographs as they go by."

The UN High Commission for Refugees (UNHCR) has said that one in eight Iraqis had been forced from their homes because of the bloodshed, warning that the numbers are on the rise. (IslamOnLine, 7-4-2007)

Baghdad Burning: "we've finally decided to leave"
een linkse vrouw in Irak
Thursday, April 26, 2007

Kort na de Amerikaans-Engelse inval in Irak in maart 2003 maakte een jonge vrouw in Irak haar persoonlijke, aan het oorlogsgebeuren gewijde notities via een eigen weblog toegankelijk voor iedereen.
Hoewel ze fel gekant was tegen de bezetting van Irak door buitenlandse mogendheden (de keuze voor Iraanse ayatollah's stootte haar ook af), hoopte ze dat een proces van democratisering de vrijzinnige, naar eenheid strevende krachten in het land niet volledig uit zou schakelen. Haar in het onderstaande fragment toegelichte besluit Irak te verlaten is in weinig meer dan de trieste bevestiging van het falen van wat zich 'het vrije westen' noemt.

I remember Baghdad before the war- one could live anywhere. We didn't know what our neighbors were- we didn't care. No one asked about religion or sect. No one bothered with what was considered a trivial topic: are you Sunni or Shia? You only asked something like that if you were uncouth and backward. Our lives revolve around it now. Our existence depends on hiding it or highlighting it- depending on the group of masked men who stop you or raid your home in the middle of the night.

On a personal note, we've finally decided to leave. I guess I've known we would be leaving for a while now. We discussed it as a family dozens of times. At first, someone would suggest it tentatively because, it was just a preposterous idea- leaving ones home and extended family- leaving ones country- and to what? To where?
Since last summer, we had been discussing it more and more. It was only a matter of time before what began as a suggestion- a last case scenario- soon took on solidity and developed into a plan. For the last couple of months, it has only been a matter of logistics. Plane or car? Jordan or Syria? Will we all leave together as a family? Or will it be only my brother and I at first?
After Jordan or Syria- where then? Obviously, either of those countries is going to be a transit to something else. They are both overflowing with Iraqi refugees, and every single Iraqi living in either country is complaining of the fact that work is difficult to come by, and getting a residency is even more difficult. ...

So we've been busy. Busy trying to decide what part of our lives to leave behind. Which memories are dispensable? We, like many Iraqis, are not the classic refugees- the ones with only the clothes on their backs and no choice. We are choosing to leave because the other option is simply a continuation of what has been one long nightmare- stay and wait and try to survive. ...

It's difficult to decide which is more frightening- car bombs and militias, or having to leave everything you know and love, to some unspecified place for a future where nothing is certain...

Majority of Iraqi Lawmakers Now Reject Occupation
By Raed Jarrar and Joshua Holland, AlterNet (9-5-07)

On Tuesday, without note in the U.S. media, more than half of the members of Iraq's parliament rejected the continuing occupation of their country. 144 lawmakers signed onto a legislative petition calling on the United States to set a timetable for withdrawal, according to Nassar Al-Rubaie, a spokesman for the Al Sadr movement, the nationalist Shia group that sponsored the petition.
It's a hugely significant development. Lawmakers demanding an end to the occupation now have the upper hand in the Iraqi legislature for the first time; previous attempts at a similar resolution fell just short of the 138 votes needed to pass (there are 275 members of the Iraqi parliament, but many have fled the country's civil conflict, and at times it's been difficult to arrive at a quorum)....

Saddam Hussein was een Arabische nationalist The continuing occupation of Iraq and the allocation of Iraq's resources -- especially its massive oil and natural gas deposits -- are the defining issues that now separate an increasingly restless bloc of nationalists in the Iraqi parliament from the administration of Iraqi Prime Minister Nouri al-Maliki, whose government is dominated by Shiite, Sunni and Kurdish separatists.
By "separatists," we mean groups who oppose a unified Iraq with a strong central government; key figures like Maliki of the Dawa party, Shia leader Abdul Aziz Al-Hakeem of the Supreme Council for the Islamic Revolution in Iraq ("SCIRI"), Vice President Tariq Al-Hashimi of the Sunni Islamic Party, President Jalal Talabani -- a Kurd -- and Masoud Barzani, president of the Kurdish Autonomous Region, favor partitioning Iraq into three autonomous regions with strong local governments and a weak central administration in Baghdad. (The partition plan is also favored by several congressional Democrats, notably Sen. Joe Biden of Delaware.)
Iraq's separatists also oppose setting a timetable for ending the U.S. occupation, preferring the addition of more American troops to secure their regime. They favor privatizing Iraq's oil and gas and decentralizing petroleum operations and revenue distribution.
But public opinion is squarely with Iraq's nationalists. According to a poll by the University of Maryland's Project on International Public Policy Attitudes, majorities of all three of Iraq's major ethno-sectarian groups support a unified Iraq with a strong central government. (Alternet, 9-5-2007)

A Few Reminders
by Charley Reese

Baath vrouwenorganisatie A few reminders: Iraq is not our country. Our invasion and occupation are illegal, being in violation of both international law and our own traditions. We were lied into war. We are still being lied to. Both the Bush administration and the Democrats intend to maintain American troops in Iraq indefinitely.
The catchy little phrase "If you break it, you own it" might apply to unpurchased merchandise, but it definitely does not apply to nation-states. You don't gain title to your neighbor's house just because you blow it up. We definitely broke Iraq, but that only gives us the burden of sin. It does not entitle us to the country.

When American politicians say if we leave, there will be chaos, that's a joke. There is chaos there now...
If I thought the people in Washington were smart enough, I'd say we intended to destroy the country and leave it in the wreck it is. I don't think they're that smart, though. I think they really believed we could waltz in, topple Saddam Hussein and waltz out..

The present policy sins daily against the Iraqi people, wastes the lives of American military people, adds to the financial burden of future generations and demonstrates to the world that we are a nation led by fools. (Reese Archives, May 8, 2007)

America's fortress embassy
Ed Pilkington in New York
Monday May 21, 2007- The Guardian

Rising from the dust of the city's Green Zone it is destined, at $592m (£300m), to become the biggest and most expensive US embassy on earth when it opens in September.
It will cover 104 acres (42 hectares) of land, about the size of the Vatican. It will include 27 separate buildings and house about 615 people behind bomb-proof walls. Most of the embassy staff will live in simple, if not quite monastic, accommodation in one-bedroom apartments. ...

Commentators and Iraq experts believe the project was flawed from its inception, and have raised concerns it will become an enormous, heavily targeted white elephant that will be an even greater liability if and when the Americans scale back their presence in Iraq. ...

Joost Hildermann, an Iraq analyst with the International Crisis Group, said of the new embassy: "This sends a really poor signal to Iraqis that the Americans are building such a huge compound in Baghdad. It does very little to assuage Iraqis who are angry that America is running the country, and not very well at that." (Guardian website, foto: AP)

People like all people
by Gilad Atzmon – May 22, 2007

Inleiding: Omdat het woordje 'STERVEN' (en het recht daarop) op deze site een centrale plaats inneemt besteed ik hier aandacht aan een artikel van (jazz-musicus) Gilad Atzmon die als verdediger van het humanisme gezien kan worden als 'de excentrieke eenling', die door de aan het collectivisme vastgeklonken Westerse elite nog altijd wordt gezien als het grote kwaad, juist omdat collectivisme en 'sterven' (gezien als geestelijk bevrijdingsproces) elkaar uitsluitende grootheden zijn.
Jodendom en collectisme zijn in feite synoniemen. Dat is de reden waarom de individualist Friedrich Nietzsche in zijn tegen elke vorm van valse religiositeit gerichte pamfletten de stelling verkondigde dat overal waar collectivisme de kop opsteekt joden op de achtergrond de werkelijke gangmakers zijn. De jood ontleent zijn identiteit aan de eigen groep en aan de anti-groep die hij als moralist nodig heeft om 'goed' te kunnen zijn (Atzmon noemt dat 'de dialectiek van de negatie').
Erg nieuw is die stelling niet. Wie het evangelie goed leest zal ontdekken dat de kernthema's weinig meer zijn dan verwijzingen naar gnostisch-individualistische elementen (afstand doen van collectieve, valse, zelfbeelden) en humanistische gezagsprincipes (die de ontkenning zijn van het joods-Ezra-istische macht=recht-denken).
De spirituele begrippen sterven en wedergeboorte (die in de 19e eeuw werden overgenomen door de socialistische beweging) spelen momenteel geen enkele rol in het leven van mensen die zich 'elite' noemen. Sterven houdt voor de elite weinig meer in dan kritische eenlingen verdacht maken en geestelijk kapot maken. De dood van de eenling betekent rijkdom en genot voor de aangepaste, collectief geworden elite.
Hetgeen Gilad Atzmon (als vertegenwoordiger van een holistische jazz-cultuur) ertoe beweegt leden van die elite op te roepen de collectivistische mechanismen, die volgens hem door het zionisme (de neocons) in stand worden gehouden, overboord te zetten. Sterven mag niet langer zijn: de 'mens' geworden eenling doden. Maar sterven moet zijn: de ego-gebonden massamens doden om zodoende een menselijke (humanistische) ontmoetingscultuur in het leven te kunnen roepen...; een gedachte die ook ten grondslag lag aan het spirituele Baathisme ('Arabische cultuur is ontmoetingscultuur'), waarvan Saddam Hussein ooit een vertegenwoordiger was...

Zie ook: Arabische vrouwelijkheid

Being inspired by 19th century ideologies such as Nationalism, Marxism, Early Romanticism, Darwinism and Life Philosophy (Leben Philosophie), early Zionists preached for the emerging of the bond between the Jew and his soil. Naively, they believed that the love of farming, agriculture and nature would turn the Emancipated Jew into an ordinary human being. Early Zionists predicted that Zionism would create a new authentic form of Jewishness in which Jews would be entitled to love themselves for who they are rather than who they claim to be. While the socialists amongst them were talking about a new commitment to working class ideology (Berl Kazanelson, Borochov, A.D. Gordon), those on the right wing (Jabotinsky, Frommer) dreamed of a master race that would emerge and rule the land.
Both right and left truly believed that due to their homecoming, Jews would be able to replace their traditional traits centred on chosenness with aspirations towards sameness. They genuinely believed that Zionism would turn Jews into ‘people like all people’.

... Zionism was there to let the Jew reflect upon himself in terms of positive qualities. Within the Zionist phantasmic reality, the generations of home-comers were there to declare: ‘We are the new Jews, we are Israelis, we are human beings like all other human beings, we live on our land, the land of our fathers. We speak Hebrew, the language of our forefathers, we eat the fruit and vegetables that we, ourselves farmed on our soil.”
Evidently, Zionism has failed completely due to various reasons. Though the Israelis speak Hebrew and dwell on a land they associate with their collective past, the ‘new Jew’ failed in transforming himself into an authentic humanist. Israel is an urban capitalistic society that maintains its existence at the expense of others.

... Early Zionists were critical enough to expose the non-ethical characteristics amongst their fellow brothers. Zionism was there to erect a new ethical Jew, a genuine moral being. Yet, the premise was flawed from the very beginning. Zionists wanted to make Jews ‘people like other people’. To a certain extent they wanted Jews to convey the pretence of being people like other people. The failure of the Zionist dream made it clear that even the new Jew, the Zionist, cannot engage in authentic ethical thinking. At most, they look ethical instead of becoming ethically orientated.

... To be an emancipated Jew is to be defined by negation. And it is this fact alone that may explain why it is that the Palestinian solidarity intellectual discourse is saturated with emancipated Jewish contributors. More than a few Jews indeed oppose the Zionist crime. Yet, due to their emancipated secularist enthusiasm, sometimes it looks as if the Palestinian discourse has been transformed into a Jewish internal debate.

... Emancipated Jews should learn to differentiate between their own self-centred political interests and the Palestinian cause that is becoming a very dynamic notion saturated with complexity. I truly believe that Jews would contribute much just by letting the solidarity movement take off and leave the Ghetto.

Saying just that, an old Jewish joke comes to mind:
Q: What is the difference between a dog and a Jewish mother?
A: A dog lets go of the bone sooner or later...

It is time for emancipated peace-loving Jews to follow the dog rather than their mothers, they should just let go. I would suggest that for a Jew to fight Zionism is to turn his back on Jewishness and to make peace with humanity...

For a Jew to fight Zionism is to move from Jerusalem to Athens, to join humanity and to leave the politics of negation behind. (

Gissin & The survival of the tribe

Dat het Likoed-liberalisme in feite weinig meer was (en is) dan een modern ogende vertaling van het extreem-rechtse (Ezraistische) denken binnen 'het jodendom' bewijst een uitspraak van een man die jarenlang de woordvoerder was van Ariel Sharon: Raanan Gissin, een uiterst fanatieke ideoloog die het groepsdenken (hij gebruikt het woord 'tribe' = stam, clan, eigen groep, etc..) boven het op ontwikkelen van individueel geweten gerichte spirituele denken plaatst:

Raanan Gissin, Prime Minister Ariel Sharon’s top adviser and spokesman, says that Sharon — a secular Jew — has long been calling for more Jewish text study in the secular schools. Without this foundation, Gissin says, young Israelis “don’t grasp that the Jewish people have lived here continuously for 4,000 years, that we have a right to be here, and therefore are more likely to feel disconnected to the land. What they don’t understand is that even when we make compromises in our ancestral homeland for peace, there are places Israel can never give up because they are part and parcel of who we are.
That applies to Jerusalem. This is why it is so important to bring the young people to the Kotel, to the tunnels built thousands of years ago under the Kotel.” ...
Though some hold a different viewpoint, Gissin maintains that the government’s August disengagement from Gaza “was born out of the long-term need to look into how to ensure the survival of the Jewish state with a Jewish majority and secure borders.
Teaching Jewish heritage isn’t only about building identity; at the risk of sounding racist, its about ensuring the survival of the tribe.” (Uit: holisme10)

Weinig mensen realiseren zich dat in het Midden-Oosten het holistische gelijkheidsdenken, dat altijd de mens ziet als enkeling die de gelijke is van andere enkelingen (het Arabische principe van de gastvrijheid of de wil de ander te ontmoeten) vernietigd wordt door tribalisten, mensen die zichzelf zien als deel van een alles wat dierlijk in de mens is bevestigende groep.
Dergelijke groeperingen aanbidden altijd de macht en 'de grote leider'. Dat is de reden waarom Saddam Hussein als machtige Baathistische eenling in staat was respect af te dwingen en dat is ook de reden waarom Amerika met zijn blinde steun aan het tribalistisch ingestelde Israel alleen maar chaos kan scheppen, omdat geen enkele stam zich laat beheersen door een andere stam.

Zolang het Westen het tribalisme steunt - George W. Bush en Tony Blair die de wereld als een stel infantiele loopjongens uitleveren aan de onderbuikgevoelens van onredelijke tribalisten - zal het altijd chaos scheppen...


by Steven Pressfield

…The human being isn’t wired to function as an individual. We’re wired tribally, to act as part of a group… We know what the clan is; how to fit into the band and the tribe. What we don’t know is how to be alone. We don’t know how to be free individuals. (Uit: “The War of Art”, van Steven Pressfield)

What exactly is the tribal mind-set? It derives from that most ancient of social organizations, whose virtues are obedience, fidelity, warrior pride, respect for ancestors, hostility to outsiders and willingness to lay down one's life for the cause/faith/group.

Consider the contrast between the tribesman and the citizen:

A citizen is an autonomous individual. A citizen is free. A citizen possesses the capacity to evaluate the facts and prospects of his world and to make decisions guided by his own conscience, uncoerced by authority. A congress of citizens acting in free elections determines the political course of a democratic community.
A citizen prizes his freedom; therefore he grants it to others. He is willing to respect the rights of minorities within the community, so that his own rights will be shielded when he finds himself in the minority.

The tribesman doesn't see it that way. Within the fixed hierarchy of the tribe, disagreement is not dissent (and thus to be tolerated) but treachery, even heresy, which must be ruthlessly expunged. The tribe exists for itself alone. It is perpetually at war with all other tribes, even of its own race and religion.
The tribesman deals in absolutes. One is either "of blood" or not. The enemy spy can infiltrate the tribal network no more than a prison guard can worm his way into the Aryan Brotherhood. The tribe recognizes its own. It expels (or beheads) the alien. The tribe cannot be negotiated with. "Good faith" applies only within the pale, never beyond.

The tribesman does not operate by a body of civil law but by a code of honor. If he receives a wrong, he does not seek redress. He wants revenge.

Perhaps the most telling difference between the citizen and the tribesman lies in their views of the Other. The citizen embraces multiplicity; to him, the melting pot produces richness and cultural diversity. To the tribesman, the alien is not even given the dignity of being a human being; he is a gentile, an infidel, a demon.
The tribesman grants justice within the tribe. In his internal councils, empathy, humor and compassion may prevail. Outside the tribe? Forget it.

Intellectuelen & tribalisme

"The Washington, DC, think-tank, The American Enterprise Institute, camouflages its purpose with its name. There is nothing American about AEI, and the organization’s enterprise is fomenting war in the Middle East against Israel’s enemies. Its real name should be The Likud Center for Middle East War." Paul Craig Roberts, 26-5-2007 (biografie)

"I have to laugh when I hear criticisms from the Democrats and the growing number of antiwar Republicans in Congress who complain that we don't belong in Iraq any longer because, you know, it's a civil war. This is largely seen as an unintended consequence of the American invasion – but what if it was intended?
It would, after all, make perfect Bizarro "sense." If, instead of trying to build a stable, democratic Iraq, you're trying to wreak as much destruction as possible and turn Arab against Arab, Muslim against Muslim, and the Kurds against everyone else, then the invasion and occupation of Iraq was the right thing to do." Justin Raimondo, 'libertarian', 28-5-2007

De opstand der horden

Het woordje tribalisme (gezien als verwijzing naar wat astrologen de Plutonische wereld van collectieve oerdriften noemen: de mens die door massa te worden de wereld verdeelt in machthebbers of gebruikers en machtelozen of gebruikten) speelde ooit een rol van betekenis binnen de belevingswereld van wat men 'de liberale intellectueel' noemt.
In verre, vergeten, tijden (vooral in de jaren dertig en veertig van de 20e eeuw) waren liberale intellectuelen anarchistisch ingestelde mensen die niet wilden behoren tot 'de massa', 'de horde' of - zoals Likoed-ideoloog Gissin het hierboven uitdrukt - 'the tribe'. In die tijd was een intellectueel in staat in een simpel, eenvoudig buitenbeentje een geestverwant te zien. Niet het elitaire antigevoel ('wij zijn machtige stamhoofden die de wilde horde aanvoeren') bepaalde de keuzevrijheid van een intellectueel, maar het simpele besef dat intelligentie alleen daar kan bestaan waar de ratio een verbond sluit met al datgene wat van een mens een vrije (dus eenvoudige of kinderlijke ) eenling maakt.
Nu wordt de vrijheid van een mens bepaalt door zijn vermogen rijk te zijn in een dierlijke (ontkinderlijkte en ontvrouwelijkte) wereld waarin de vrije geest het zwijgen wordt opgelegd. Wie zwijgend zichzelf verbergt achter een oneindig hoge berg van duur klinkende clichés en holle frasen wordt beloond (hij wordt door de stamhoofden geduld), wie de domme clichés in de prullenbak werpt - waar ze thuishoren! - omdat hij vrijheid omschrijft als een poging de horde wat menselijker te maken (‘niet de stam maar de mens is belangrijk’, d.i. humanisme), die wordt op een zijspoor geplaatst.
Ik kom op die gedachte omdat Simon Vinkenoog het volgende citaat op zijn eigen webstek heeft geplaatst:

In een interview dat Karel Wasch voor het literair tijdschrift Ruimte, nummer 14, 2000, met Jacques Kruithof voerde, merkt deze op: 'In een van de noten bij uw essay over Lucebert stelt u dat het werk van Vinkenoog na '65 nog slechts door de kritiek met schouderophalen is ontvangen.'
Zijn antwoord: " Het gaat er niet om of ik dat vind, ik vind dat ook wel, maar het is een literair historische opmerking. Je kunt bestuderen hoe het met Vinkenoog is gegaan na '66. De kritieken liegen er niet om. Hij heeft uitgevers verloren, dat heeft hij ook zo gewild omdat hij in de jaren '60 voor bepaalde culturele of tegenculturele stromen en activiteiten heeft gekozen. Hij heeft zichzelf daarmee op een zijweg gemanoeuvreerd.' (, 21-5-2007)

Die uitspraak laat zien dat aan het tegengeluid (een term die onlosmakelijk verbonden is met de werkelijkheid van de naar vrijheid verlangende eenling) geen betekenis meer wordt toegekend. Het gaat er niet meer om mensen te voorzien van een eigen geluid. De eenling moet ondergedompeld worden in massificerend oergeluid. En dat is precies de reden waarom ik zo een grote vijand ben van 'de disco', een dodezielenwerkelijkheid die in het jaar 1980 tegenover de simpele stille werkelijkheid van mijn verhalenbundel 'Revolutie in het Gekkenhuis' werd geplaatst... (Zie infosite).

Oergeluid wordt ordinaire vernielzucht wanneer ze de bedoeling heeft de onafhankelijke eenling uit te schakelen. Binnen een wereld waarin de mens alleen oermens mag zijn kun je erg rijk en erg machtig worden. Maar wat je ook doet, hoeveel leugens je ook verzint en hoeveel mensen je ook gebruikt en onderwerpt, altijd zul je er dodelijk alleen en eenzaam zijn, een negatieve werkelijkheid die alleen weggestopt kan worden door jezelf te verdrinken in het verkillende oergevoel dat bij de gezagsloze wereld van ‘de horde’ behoort…

De Nieuwe Mensch

Dat feiten door ideologen altijd gekleurd worden - op zo'n wijze dat een objectief gezien normale werkelijkheid wordt omgezet in een ideologisch betekenisvolle (d.w.z. moralistische of verooordelende) werkelijkheid, laat het schilderij 'De Nieuwe Mens' van Henri van de Velde zien.
Dat schilderij is weinig meer dan een in beeldtaal omgezet spiritueel visioen, dat de mens weg wil voeren van wat je 'de astrologische as van het kwaad' zou kunnen noemen, namelijk de as STIER-SCHORPIOEN, die al in de prilste oudheid gezien werd als een verwijzing naar geldlust (de Mammon of het gouden kalf) en machtsmisbruik (de Slang of de antigod Ahriman).
Het merkwaardige feit dat dit spirituele visioen (dat vanuit religieus gezichspunt volkomen in orde is) door de met de Duitse nationaal-socialisten samenwerkende politieke beweging NSB als propagandamateriaal werd gebruikt maakt het echter verdacht. Hetgeen er toe leidt dat niet de postieve aspecten in de diverse commentaarberichten worden belicht (we moeten kiezen voor een derde weg, die kapitalisme en communisme overwint), maar de negatieve kanten ervan, die op een wat hypocriete wijze worden opgehangen aan de als kleinburgerlijke bliksemafleider fungerende figuur van 'de nieuwe mens', die met zijn atletische, blote RAMBO-uiterlijk (ander woord voor 'de Amerikaanse held) natuurlijk niet deugen kan... (30-5-2007)

Henri van de Velde - De Nieuwe Mensch

Het Rijksmuseum heeft het schilderij 'De Nieuwe Mensch' van Henri van de Velde aangekocht.
De Nieuwe Mensch werd tijdens de WOII gebruikt als propagandamateriaal. Er werden affiches en briefkaarten van het schilderij verspreid. Hierop stond dat het schilderij voor Mussert was gemaakt.
Volgens de zoon van Van de Velde, is 'De Nieuwe Mensch' geen nazi-schilderij, zoals het rijksmuseum beweert. "Het is door de NSB gekidnapt." zegt Arnold van de Velde in een interview met NRC Next. (VPRO website)

Henri van de Velde (1896-1969) kreeg de opdracht voor het werk in 1937 van mr. Louis van Leeuwen Boomkamp. Hij verbeeldde De Nieuwe Mensch als gespierde held die de mensheid van de grote kwaden van het kapitalisme en communisme bevrijdt. Onder zijn voeten ligt het skelet van de Verlichting. Hij draagt een kroon met het woord ratio, aan zijn zijde liggen vertrapte boeken van Marx, Voltaire en Darwin. Toen Van Leeuwen Boomkamp in april 1940 naar Indië vertrok voor werkzaamheden, deed hij De Nieuwe Mensch cadeau aan Mussert. (BN/De stem)

Het schilderij werd in oktober 1939 voor het eerst gepresenteerd aan het publiek in de Kunstzaal van de joodse kunsthandelaar Van Lier, de zwager van de kunstenaar. De opdracht voor het schilderij ging uit van Louis van Leeuwen Boomkamp, tot 1936 lid van de NSB en vervolgens penningmeester van de Nationale Jeugdstorm, die in 1935 Mussert begeleidde op diens reis naar Nederlands-Indië.
Het schilderij toont de nieuwe, fascistische mens... Strijdend tegen kapitalisme en communisme, trekt hij op naar een nieuwe maatschappelijke orde. (Kunst in nederland)

Op het doek staat een man met ontbloot bovenlijf. Hij kijkt in de toekomst en in zijn rechterhand heeft hij een zwaard dat uitmondt in vlammen... Onder zijn voeten ligt het skelet van de Verlichting. Hij draagt een kroon met het woord ratio, aan zijn zijde liggen vertrapte boeken van Marx, Voltaire en Darwin. (Kunstbus)

"De heldenfiguur met het vlammende zwaard heeft datgene ter aarde geworpen wat Europa anderhalve eeuw als koning heeft geregeerd, het rationalisme, afkomstig uit de Franse Revolutie. Het bleek dat deze koningsfiguur, hoewel uiterlijk gaaf en voorzien van kroon en scepter, reeds uitgeteerd was tot een geraamte.
Opziende naar het licht, vragende om bezieling en rein inzicht, worden hem nu de werkelijke vijanden, die hij te bestrijden heeft, voor ogen geplaatst: aan zijn linkerhand het kapitalisme, aan zijn rechterhand het communisme.
Het kapitalisme is de aanbidding van het gouden kalf, waarom de groten der aarde zich verdringen, met de moloch op zijn geldzakken en de geheime machten daarnaast in de hoogburchten van het kapitalisme op de achtergrond.
Het communisme wordt uitgebeeld door de bolsjewiek met revolver en zweep, die zich op een kar laat voorttrekken. De dood loert om zijn schouder. Het wijf heeft de kerk in brand gestoken, zij steekt de tong uit tegen het Christusbeeld. De priester ligt vermoord voor het altaar. Duisternis blijft daar waar de bolsjewiek is geweest. Het volk trekt naakt, uitgeschud, de kar. Hoe harder het trekt, des te eerder is het in het moeras verzonken."

Why I am ashamed to be an American
By Doug Soderstrom - 31 mei 2007

Concerning the education (or shall I say the mis-education) of our children it is high time that we do the right thing, that we stop lying to our kids and begin telling them the truth. The school’s job is not to make “good citizens” of our children, for in doing such a thing our children end up being duped, conditioned, slowly but surely brainwashed, into becoming truckling sycophants, bootlicking followers of the status quo.
As one who has taught college students for the past 41 years, the only task worthy of a teacher is that of teaching our kids how to think for themselves, critical thinking skills that might perhaps enable them to counter the outrageous mendacity of those in power, chauvinistic jingoes who would, through the use of propaganda, have our children believe a lie rather than that which is true.

Regarding our economy, a capitalistic enterprise focused upon one, and only one, thing (the enrichment of the rich euphemistically referred to as that of “the American Dream”), we, as Americans (those of us who are rather well-to-do), should be ashamed of ourselves, ashamed of having become an island of enormous wealth stationed in the midst of a poverty-ridden world (not to mention an ever-expanding proportion of our own people who are poor) in that we go to bed every night with a willingness to anesthetize ourselves to the needs of billions of folks whose lives are inextricably mired in an absolutely desperate attempt to simply survive.
And then due to what appears to be a rather natural correlate of capitalism (activities that no doubt follow capitalism wherever it goes), the American people (folks so terribly possessed by that which they possess) have developed an apparently insatiable appetite to be rich (the capacity to consume anything and everything they want), the need to be constantly entertained, a near addictive fascination with sex, drugs, gambling, pleasure, power, and violence, and all of such no doubt nullifying any legitimate interest in the “finer things of life” such as that of developing a meaningful philosophy of life, a desire to understand what it means to be a human being, and that which might perhaps be worthy of our time here on Earth. (

de Konings- of Messiasplaneten Astrologisch gezien hoort het begrip 'zinvolle levensfilosofie' bij de wereld van de planeten JUPITER (wijsheid, ontwikkeling, groei) en SATURNUS (geweten, zoeken, afstandelijkheid): de assen Boogschutter-Tweeling en Steenbok-Kreeft.
De werkelijkheid van sex, drugs, feestvieren, gokken, machtswellust en gewelddadigheid hoort astrologisch gezien bij de assen Stier-Schorpioen en Leeuw-Waterman.
Het feit dat mensen feest willen vieren is op zichzelf gezien niet verontrustend. Wat wel beschamend is, dat is het wrange feit dat 'het feest' in het zogenaamd vrije Westen in dienst wordt gesteld van de vernietiging van ernst (Saturnus) en waarheidsliefde (Jupiter).

Mozes & Het Gouden Kalf

Uit Exodus 32: "En de Here sprak tot Mozes: Ga, daal af, want uw volk, dat gij uit het land Egypte hebt gevoerd, heeft het verdorven. Zij hebben zich gehaast om af te wijken van de weg die Ik hun geboden had; zij hebben zich een gegoten kalf gemaakt, waarvoor zij zich hebben nedergebogen en waaraan zij geofferd hebben terwijl zij zeiden: dit is uw God, Israël, die u uit het land Egypte heeft gevoerd."
"En tot hem (Mozes) verzamelden zich al de Levieten. En hij zeide tot hen: Zó zegt de Here, de God van Israël: Ieder gorde zijn zwaard aan zijn heup en ga heen en weer door de legerplaats van poort tot poort en dode, ieder zijn broeder en ieder zijn verwant en ieder zijn naaste. De Levieten deden naar het woord van Mozes en er vielen van het volk op die dag ongeveer drieduizend man."

Kapitalisme & Moraal

Mozes en kapitalisme (materialisme) zijn twee aan elkaar tegengestelde grootheden. Mozes was een man die de tijd nam om zich te bezinnen op niet materialistische waarden en normen. Die tijd wordt mensen in een kapitalistische maatschappij niet gegund. Wie zich wil bezinnen moet dat maar in zijn vrije tijd doen, nadat hij acht of zeven uur gewerkt heeft in het bedrijf van de een of andere hardwerkende, zichzelf ongelimiteerd verrijkende kapitalist - dat is de moraal van 'het kapitalisme'.
Ik denk In de Volkskrant van 25-1-2003 verdedigt Frits Bolkestein – de grootvader van het Hollandse neoliberalisme - de stelling dat kapitalisme meer is dan een primitief systeem van geld- en arbeidsverdeling en daarom probeert hij aan de domme geestloosheid van een materialistisch geldsysteem een moraal te verbinden die uitstijgt boven het utopisme van fantasten die vast blijven houden aan wat hij noemt een twintigste-eeuws, antikapitalistisch 'kadaver'.
Het is een wat ongenuanceerde stellingname die je niet zou verwachten van een man die zo graag de rol van 'intellectueel' speelt.
Dat hij dergelijke uitspraken doet bewijst dat hij in feite helemaal geen intellectueel is en dat hij volmaakt maling heeft aan mensen die wel intellectueel willen zijn.
Intellectuelen zijn denkers, filosofen, bezinners, mensen die tijd nodig hebben om zichzelf geestelijk te ontwikkelen, tijd die hen NIET wordt gegeven door het kapitalisme, omdat kapitalisme uitgaat van de stelling dat elke seconde goud waard is.
Wie echter tijd omzet in geld is een anti-intellectueel. Intellectuelen denken niet in termen van geld. Intellectuelen denken omdat zij denken zien als een bezigheid die de mensheid geestelijk kapitaal oplevert, geestelijk goud dus, dat oneindig belangrijker is dan het duistere, materialistische goud dat de kapitalist heilig heeft verklaard.
Dat is de reden waarom Mozes - de (Saturnale) kluizenaar, die zich terugtrok in het hooggebergte om daar de Goddelijke Wet te ontdekken - in heftige woede ontstak toen hij bij zijn terugkomst ontdekte dat het volk dat hij vanuit de primitieve wildernis van de woestijn naar een beschaafde, rijke en welvarende wereld wilde brengen zichzelf had overgegeven aan een eredienst, waarbinnen niet de strenge Saturnale wet, maar de losbandigheid, de genotzucht en het goud centraal werden gesteld.
Er wordt in dit bijbelverhaal dus een duidelijk onderscheid gemaakt tussen oppervlakkig, collectivistisch kapitalisme (Stier) en hoogstaande, aan het individu geopenbaarde moraal of wet (Steenbok).
Wie daarom een samenleving op wil bouwen, die gebaseerd is op een bijbelse opvatting die de profeet Mozes centraal stelt, die zal de Gouden Stier (het primitief-hedonistische kapitalisme) van zijn stenen voetstuk moeten stoten, om ruim baan te maken voor de nuchtere, pragmatische Steenbok, die inziet dat strenge, aan de individuele persoonlijkheid gekoppelde waarden en normen oneindig belangrijker zijn dan een feestje, seksueel genot en een zak met goud...

Beauty as a Political Weapon

"It may sound funny, but I do realise now that it is my love for jazz that made me more and more critical of Jewish identity and Zionism. At the age of eighteen, when I was supposed to become a supremacist Judeo-soldier, I fell in love with Coltrane and Bird. It was then when I realised that the culture that inspires me (Afro-American) had nothing to do with the culture I was supposed to be fighting for."

"I do not consider myself a Jew. That said, I am sympathetic towards religious Jews as much as I am sympathetic towards religious groups or religious belief in general, and yet, I am far less sympathetic towards the secular Jewish identity. I argue that once you strip Jewishness of its spiritual content you are left with mere racism. You see, I am neither a religious Jew nor a secular one. Thus, I cannot regard myself as a Jew."

"I do believe that compassion and empathy are universal humanist qualities. For me, to detach oneself from Jewishness is to become a being who feels empathy."

"I am an ex-Jew. My actual kindness or evilness has nothing to do with any form of grouping but with myself (me, myself and I)."

You mentioned above that Coltrane and Bird (Charlie Parker) changed your life and in fact your phrasing shows the influence of both. What is jazz for you?

"Jazz is freedom in its making. It is both a call for liberation as well as a challenge of one’s personal boundaries. Playing jazz is the aim to free oneself while knowing that this will never happen."

"MusiK, contrary to musiC, is the search for beauty. While musiK refers to continental aesthetics, musiC refers to the Anglo-American commoditisation of beauty and the reduction of aesthetics into mere fashion. “K” stands for beauty and “C” stands for capitalistic greed. This distinction is sharply manifested in the difference between Kultur and Culture. If you don’t mind me being rude I would suggest that whereas “K” stands for Kant (Emmanuel), “C” stands for the “c**t” Milton Friedman." (december 2005)


jazz album It was a pretty gloomy day when I realised that popular music wasn’t aiming towards beauty. Music stopped referring to itself. Aesthetics was brutally murdered in broad daylight and a shallow notion of fashion took its place. A market value was attached to every bar. Music became furniture, a matter of style, a mass global product, an extension of Levi jeans or a secondary product to Coca-Cola.
It is time to move on, to rediscover why we all listened to music in the first place, why some of us decided to play music for a living. It is time to seek a glimpse of essentiality in our overwhelmingly noisy environment.

MusiK is all about musiK. In other words, musiK is all about man, man’s emotions, intimate desires, pain, hysteria, tranquillity, lust, love, frustration, liberation and indifference. MusiK is the search for oneself; musiK is the search in itself, musiK is mankind at his very best. (Gilad Atzmon: musiK)

Me, Myself & I

Wie inzicht wil krijgen in de problematische relatie die het jodendom onderhoudt met de persoon Jezus van Nazareth doet er goed aan de filosofische overwegingen van jazzmusicus Gilad Atzmon te bestuderen.
Atzmon zou je een moderne christusfiguur kunnen noemen,een eenling, die - juist omdat hij van collectivisten eist dat ze afstand moeten doen van een valse, schoonheid vernietigende identiteit - gehaat wordt door al diegenen die het vrijheid inperkende, hogepriesterlijke macht = recht-denken boven het vrije (spirituele) denken van de aan het volle leven gebonden eenling plaatsen.

Alleen de maskers van zich afwerpende eenling is volgens Atzmon in staat door te dringen tot de kinderlijke wereld van het gevoel, een wereld die door astrologen gekoppeld wordt aan de zogenoemde WATER-tekens: Schorpioen, Kreeft en Vissen.
Kapitalisme schept volgens Atzmon valse gevoelens die mensen wegvoeren van het kinderlijke, rebelse zelf, dat juist omdat het boordevol echte gevoelens zit verwijst naar schoonheid. Niet de gepolijste schoonheid van kunst die kunstmatig (dus vals en emotieloos) is geworden, maar de vitale, levendige schoonheid die tot uitdrukking werd gebracht door Amerikaanse jazz-musici in de jaren 40/50 en eind jaren 60.

JAZZ is in de ogen van Atzmon spiritualiteit in de ware zin van het woord: ruimte scheppende geestelijke kracht, die een brug kan slaan tussen kinderlijk-chaotisch-rebellerend gevoel (compassie/empathie) en volwassen, op ordening van het bestaan gerichte ratio (vrijheid/rechtvaardigheid).

Zoek je gevoel? Luister dan naar: Lola Beltran
Paloma Negra & Cucurrucucu Paloma

Gilad Atzmon: Think tribal, speak universal
14 december 2006

Gilad Atzmon is als ex-jood (hij noemt zichzelf een hebreeuws sprekende Palestijn) een van de weinige 'joden' die op een heldere en simpele wijze de in het zionisme ingebouwde schizofrenie blootlegt. Die schizofrenie vloeit voort uit het merkwaardige verbond dat een van oorsprong seculiere beweging (het zionisme) heeft gesloten met de aan het tribalisme gebonden joods-Babylonische schriftgeleerde EZRA. EZRA is de man die het begrip religie heeft gekoppeld aan het Perzische begrip 'hogepriester' (het Iraans-theocratische Khomeinisme zou je een vorm van EZRA-isme kunnen noemen) en aan de racistisch-nationalistische begrippen 'bloed & land'.
Waar Babylon voor polytheisme stond (elk mens heeft zijn eigen altaar), daar verwijst het begrip 'hogepriester' naar een enkele God, waarvan de hogepriester als eigenaar van 'het ene altaar', lees 'de tempel') de vertegenwoordiger is. Monotheisme (een uitvinding van de Egyptische farao Echnaton) zou je een keuze voor 'de hogepriester' en 'de hogepriesterlijke elite' kunnen noemen en het is dan ook niet verwonderlijk dat binnen het Ezra-istische jodendom de Perzische heerser Cyrus II (de Grote) gezien wordt als een Messiasfiguur. Niet een man die 'de mensheid' heeft verlost van het aan de antigod Ahriman gekoppelde 'macht=recht-denken', maar een man die de joden 'de hogepriester' (ander woord voor absolute waarheid) en de elite (het tempelgebonden joodse volk) heeft geschonken.

I may as well be the King of The Jews. I have achieved the unachievable, accomplished the impossible. I have managed to unite them all: Right, Left and Centre. The entirety of the primarily-Jewish British political groups: the Zionists the anti-Zionists, Jewish Socialists, Tribal Marxists, The Board of Deputies, Jewish Trotskyites, Jews Sans Frontieres, Jews Avec Frontieres for the first time in history all speak in one single voice. They all repeat exactly the same misquotes. They all hate Gilad Atzmon.

“Pretty impressive,” I think to myself, “I must be doing something right.” Yet, I am slightly confused by my own achievement. When it comes down to it, I’m not the canonical enemy; I am a jazz musician and author. I am not a politician, nor am I a member of any party. I do not present or support any political agenda. I have never been involved in any act of violence (not even as an Israeli soldier) nor have I ever called for violence. I am what some may call an “independent critical thinker”. It is my personal understanding that I choose to share with my readers and listeners. I express my very own reading into events and some speculations regarding the notion of identity. I write about things that I find while looking into myself. This is indeed very dangerous for people who try to promote some collective dogmatic and ethnic tribalism. It is apparently the individual and critical thinker who endangers any form of ideological dogmatism (in general) and Jewish collectivism (in particular).

Surely, the most effective way to confront a thinker is through open intellectual debate. But somehow, this is precisely what those who oppose me refuse to do. Instead, they employ various tactics aimed at silencing me. They are filled with hate. Because, it seems, hate is the name of the game...

... Why do they hate so much? The answer is simple. Once Judaism is eliminated, what remains of Jewish identity is pretty threadbare. Once stripped of religious spirituality, all that is left of Jewishness is a template of negation fuelled by racial orientation and spiced up with some light cultural context. Sadly, I have to say that though very many emancipated and assimilated Jews have adopted universal humanist ideas, secular collective Jewish identity has never matured into adopting a universal humanist ideological standpoint or even a philosophical insight.

It was Moses Mendelssohn, an 18th century Jewish progressive scholar, who coined the famous Haskalah (Jewish Enlightenment) insight: “Be a Jew at Home and a (cosmopolitan) Man on the Street”. Mendelssohn’s revelation for the modern Jew doesn’t leave much room for doubt. Rather than encouraging the modern Jew to genuinely assimilate into a universal ethos of equality, the Haskalah Jew is destined to live in a dual mode if not practically a state of schizophrenia. He is split between the solitary pleasure of a cosy, homey Jewish identity and the public appearance of the ‘cosmopolitan man’. In fact, it is this duality of tribalism and universalism that is at the very heart of the collective secular Jewish identity.

Mendelssohn must have understood the intrinsic clash between the ‘cosmopolitan man’ and the ‘Jewish home’. He must have realised that universalism and tribalism are opposing categories. Being trained as a rabbi, Mendelssohn offered a pragmatic and practical solution - but this solution led to false and deceptive behaviour. Either you pretend to be a cosmopolitan while in the ‘street’ or you lie to your God at ‘home’. This behavioural code, though being very pragmatic, happens to be non-ethical by definition. It is based on deception: both self-deception and deceiving the other... (Gilad Atzmon website)

Sommige plaatjes op deze homepage zijn via zoekmachines van het net gelicht. Wie het met plaatsing van de veelal sterk verkleinde afbeeldingen niet eens is of een copyrightvermelding, eventueel een link naar een websiteadres, toegevoegd wil zien kan dat via een emailberichtje kenbaar maken.

stuur emailbericht