Eenling Worden In Een Schijndemocratie
Wim Duzijn - VKblogjes 2005-2011


Er is in de mens een dubbele bron voor handelingen,
namelijk de natuur en de wil. De natuur wordt geregeerd door de sterren,
terwijl de wil vrij is. Maar tenzij zij weerstand biedt,
wordt de wil meegesleept door de natuur en wordt mechanisch...

Albertus Magnus

De wereld volgens Doctor Frankenstein....

"Kleinburgerlijke of vormgebonden religie, gezien als een poging 'God te beheersen en te controleren door hem in kleinmenselijke vormen te persen', is de meest absurde vorm van arrogantie die denkbaar is..." (Wim Duzijn)

Frankenstein is de religieuze of Godgeworden mens, die een wereld wil bouwen, waarin uit gedeelten van lijken een 'nieuwe mens' wordt samengesteld.
Die verwaande, ingebeelde God is per definitie een liefdeloze God.
In de religieuze wereld van Frankenstein regeert de kunstmatige mens. Overal om je heen staren de produkten van zijn arrogante geest je aan.
Ze zien er heel normaal uit, dat wel... Maar desondanks zijn het metalen monsters. Omdat ze het produkt zijn van een ander. Een ander die hen het recht om lief te hebben heeft afgenomen.

De monsters van Frankenstein zijn daarom zo tragisch, omdat ze nooit kind zijn geweest.
Hen is het meest vreselijke overkomen dat denkbaar is: Als een volwassene ter wereld komen.
Het monster van Frankenstein is samengesteld uit onderdelen van lijken: Een wandelende dode, die de gevangene is van een verleden dat nooit door hem veranderd of verworpen zal kunnen worden.
Je zou in hem een symbool of een allegorie kunnen zien. Het beeld van de kleinburgerlijke fundamentalist...
De geprogrammeerde mens, die nooit zijn eigen leven zal kunnen leiden, omdat een breuk met het verleden in zijn wereld onmogelijk wordt gemaakt.


Echte religie is de vijand van het collectivisme

Hoewel het Jezusverhaal een helder, logisch opgebouwd spiritueel (gnostisch) verhaal is, dat voor al diegenen die zowel hart als verstand belangrijk vinden betekenisvol kan zijn, worden diegene die het verhaal op een moderne eigentijdse wijze willen hervertellen (bijvoorbeeld door gnosis te koppelen aan het met de realiteit worstelende existentialisme, zoals gnosiskenner Hans Jonas dat heeft gedaan) voortdurend gehinderd door vals-autoritaire machtaanbidders die op directe of indirecte wijze het dogmatische onzinverhaal van 'de uit een maagd geboren god Jezus' tot waarheid hebben uitgeroepen.
Dat Jezus-verhaal (waarop het instituut van 'de kerk' is gebouwd) is een verhaal dat in zijn volkse (aan de intuïtie appelerende) gedaante geestverruimend kan werken, maar dat in zijn dogmatische (theologische) gedaante weinig meer is dan een religieus-theocratische poging de mens zijn individualiteit af te nemen - en daarmee zijn vermogen een liefdesband aan te gaan met een concrete 'mens -of individu- geworden ander'.

Vandaar dat op deze site de 'volkse', individualistische symboliek (ook de astrologische symboliek) voortdurend tegenover de starre dogmatiek van de collectivisten wordt geplaatst: mensen die zozeer verslaafd zijn aan de macht dat ze vergeten dat de basisrechten van de mens hele doodgewone individuele rechten zijn die in een collectivistenwereld worden opgeofferd aan de rechten van 'de sterken': en 'de machtigen', diegenen die mystieke enkelingen zichzelf laten doodlopen op de betonnen muur van het liefde ontkennende collectivisme, waarvan in het evangelie de hogepriester Kajafas de spreekbuis geworden is:

49 En een uit hen, namelijk Kajafas, die deszelven jaars hogepriester was, zeide tot hen: Gij verstaat niets; 50 En gij overlegt niet, dat het ons nut is, dat een mens sterve voor het volk, en het gehele volk niet verloren ga. (Johannes 11,50, statenbijbel)

Kajafas komt in de Bijbel naar voren als de voorzitter van het Sanhedrin, de joodse raad in Jeruzalem die Jezus veroordeelde...
Kajafas ziet de dood van Jezus als politieke noodzaak. Jezus ontkent de (door God gegeven) autoriteit van het rabbinaat en dreigt daarmee de eenheid van het volk (moderne rechtse zionisten spreken over het voortbestaan van de clan) te vernietigen.
De evangelist Johannes identificeert Kajafas als degene de andere joodse leiders vertelde dat het goed is dat één man sterft voor het hele volk (Johannes 18 vers 14 en 11 vers 49-52).
Kajafas taalgebruik duidt erop dat hij Jezus beschouwde als zondebok, de enkeling (of de minderheid), die opgeofferd moet worden om het grotere belang van natie en volk veilig te stellen.

Het feit dat ik dit verhaal uit het evangelie als uitgangspunt voor mijn beschouwingen neem, wijst erop dat ik Jezus niet zie als een godsdienststichter die mensen een religieuze identiteit wil geven, maar als een man die ontdekt dat hij in een wereld waarin iedereen dik tevreden is met zichzelf in feite een vreemdeling is, die daar waar de anderen alleen maar lichtende goedheid zien (of willen zien) een wolk van verduisterend kwaad ontdekt.
Dat idee van 'vreemdeling zijn in de wereld' is een gnostisch thema dat centraal staat in al die literatuuruitingen die gebaseerd zijn op gnostische verlichtingsmythen- en verhalen.
Zelfs de eigenzinnige filosoof Friedrich Nietzsche zag in dat de vernietiging van de gnosis in feite de vernietiging is van het Christusdenken (waar de naam Jezus naar verwijst).
"Met de dood van Jezus", zo stelt hij in zijn boek 'De Anti-Christ', "stierf de laatste echte christen.."


wim duzijn, zwolle - nederland


Inhoudsopgave














































Over mijzelf

Je zou mij een anarchistische vertegenwoordiger van het Midden kunnen noemen, anarcho-liberaal dus, iemand die het gelijkheidsdenken van het anarchisme koppelt aan het autoriteitsdenken van het Midden - waarbij autoriteitsdenken niet gezien wordt als kiezen voor opschepperij (astrologisch: Leeuw) en macht, dwang & jaloezie (Schorpioen), maar als een keuze voor het triniteitsdenken (Maan=Moeder, Saturnus=Vader & Jupiter= de verdraagzame bruggenbouwer), autoriteitsdenken dat niets te maken heeft met de christelijke drie-eenheidsgedachte, die weinig meer is dan een in heilige vormen gegoten pervertering of verkrachting van de waarheid - die op een welhaast evident te noemen wijze bij de astrologie ligt en niet bij de Perzisch-Rooms-Ezraistische priestercultuur die het beeldende, anarchistische symbooldenken ondergeschikt heeft gemaakt aan een verabsoluteerde waarheid.


Bezoek ook Mijn Ketterse Kathedraal