de aanbidding van
HET WATER

R.C. Norman

de Water-tekens als
symbolen van eenheid en holisme

No living soul comes near that water -
A vast sheet of water as blue as indigo.
The abyss has a depth of ten-thousand feet.
When all is quiet and calm at midnight,
Only the moonlight penetrates through the waves,
Reaching the bottom easily and freely.

Uit: Zen and Sufism


Zie ook: The Water Page - Water in religion

Shahroudi Children Learning Orff Music

For the first time in Semnan Province, the Shahroud Art Bureau's Music Center is holding Orff courses for children, head of the center said on Saturday. Javad Alibeik added that the courses have been arranged for children between 6 and 12 years old.
Founded by German composer, Carl Orff (1895-1982), this type of music is more understandable by children than others. Alibeik claims that Shahroudi children have already welcomed the courses. (Mehr News Agency)

What is Orff Schulwerk?

Carl Orff (1895-1982) is probably best known as the composer of such works as Carmina Burana and Catulli Carmina, but it is his work with "Music for Children" which has inspired a global movement in music education.
The Orff approach to Music Education is holistic, experiential and process oriented. It is for all children, not just the most musically or intellectually gifted and encompasses aural, visual and kinesthetic learners.
Orff's philosophy is based on solid, pedagogical principles. A structured, sequential development of knowledge and skills encourages joyful participation, creativity, and personal musical growth from all participants. The Orff approach taps the very essence of our beings. Children learn through doing, exploring and improvising. They are active participants in an integrated, guided process, one which allows for differing musical abilities. In the Orff approach, no child is neglected.
The Orff philosophy combines the elements of speech, rhythm, movement, dance, and song. And at the heart of all this is improvisation - the instinct children have to create their own melodies, to explore their imaginations. (Carl Orff Website)

"Tell me, I forget…
show me, I remember…
Involve me, I understand."
Carl Orff

Carl Orff is geboren op 10 juli 1895 in München (3u 15m). Zon in het beeldende Moederteken Kreeft (Allah). Maan, heerser van Kreeft, dominant geplaatst in het tiende huis.

Tawheed & Shirk

"Tawheed ar-Ruboobeeyah (Maintaining the Unity of Lordship): This category is based on the fundamental concept that Allah alone caused all things to exist when there was nothing; He sustains and maintains creation without any need from it or for it; and He is the sole Lord of the universe and its inhabitants without any real challenge to His sovereignty."

Het islamitische denken (veel moslims miskennen het feit dat hun geloof stoelt op de gedachten van niet-profetische, beeldloze woorddenkers, mensen die nog nooit in hun hele leven een visioen hebben gehad) kent twee begrippen die aangeven wat de belangrijkste problematiek is waarvoor de moderne Islam zich geplaatst ziet: de begrippen TAWHEED (eenheid, holisme, opheffing van dualisme = wijsheid) en SHIRK (xenofobie, vreemdelingenhaat, vernietiging van alles wat anders is, het uit elkaar halen en vernietigen van menselijke liefdesbanden = sadistisch fundamentalisme).
Fundamentalisten benadrukken altijd de vreemdelingenhaat. Zij haten de eenheid, die bij het magische eenheidsdenken (TAWHEED) behoort, en leggen de nadruk op de verdelingswoede, die bij het begrip SHIRK behoort.
Het feit dat de Koran die twee (elkaar uitsluitende) begrippen naast elkaar zet bewijst dat het boek een dom (niet logisch doordacht) boek is - geschreven en bedacht door mensen die niets begrepen hebben van de eenheidsgedachte, die gezien moet worden als de kern van Mohammeds boodschap, immers: Mohammed wilde op een heel concrete wijze alle gelovigen verenigen en tegelijkertijd de vijandige houding tegenover niet-gelovigen indammen door er op te wijzen dat iedereen (ook de ongelovigen) geschapen is door dezelfde, ene God (TAWHEED).
Daarbij moeten we ons goed voor ogen houden dat een moslim volgens de eenheidslievende teksten in de Koran geen Koranaanbidder is, maar een mens die positief staat tegover ‘het boek’ (d.i. Oude en Nieuwe Testament).
Fundamentalisten laten inzien dat de Koran een onlogisch, door volgelingen samengesteld woordenboek is (dat ver afstaat van de visionaire, op eenheid gerichte wereld van de beelddenker Mohammed) is de eerste taak die een Islamitische wijsheidsdenker zichzelf moet stellen.
Echte gelovigen, mensen die de profeet Mohammed willen eren, behoren zich af te vragen hoe het mogelijk is dat een gewoon mens in een grot beelden ziet waarin engelen zich op een directe wijze met een Goddelijke boodschap richten tot een gewoon mens.
Dat feit, iets zien wat niet bestaat', is vreemd, maakt van de gewone mens Mohammed een zonderling, een rare gek die anders is dan anderen, een zijnstoestand waar fundamentalisten (vreemdelingenhaters) nu het duistere, veroordelende begrip SHIRK op zouden plakken: hekserij, ketters verlangen meer te willen zijn dan de gehoorzame gelovige, die nooit in zijn leven iets bijzonders zal doen, en dat ook niet mag doen, omdat de tirannieke middelmaat bepaalt wie en wat God is en moet zijn.
SHIRK is de terreur van de nooit dromende middelmaat, die alles wat anders is kapot wil maken, terwijl TAWHEED in elke menselijke uiting God wil zien.
Het besef dat alles wat mensen doen onderdeel is van een Goddelijk plan maakt verdraagzaam en kan in sommige gevallen zelfs leiden tot een vorm van berustend fatalisme, dat zich protestloos neerlegt bij alles wat gebeurt (quiëtisme).
Het is die laatste levenshouding, die van de berustende overgave aan wat gebeurt, die in sterke mate het Sjiietische wijsgerige denken bepaalt (dus niet het ideologische terreurdenken van de anti-intellectuele fundamentalist - de xenofoob die alles wat raar is vernietigen wil).
De tegenstelling Sjiieten - Sunnieten zou je om kunnen zetten in het algemeen menselijke conflict weten (gnosis) versus geloven (religie).
Bij het weten hoort de filosofische verdraagzaamheid: hoe meer de mens weet, des te minder zal hij bereid zijn zomaar in het wilde weg wat om zich heen te slaan. Bij het religieuze geloof hoort de vreemdelingenhaat, de wil jezelf blindelings over te leveren aan dierlijke impulsen die niemand onder controle kan brengen, omdat de wetende (verdraagzame) mens altijd door de dierlijke (onwetende) mens vernietigd wordt.
Daarom zou het belangrijk zijn dat intelligente mensen binnen de Islam wat meer de nadruk gaan leggen op het holistische wijsheidsbegrip TAWHEED, om te voorkomen dat fundamentalisten het verdelende begrip SHIRK (joden spreken over GOJ), een begrip dat in feite de ontkenning is van elke spirituele eenheidsgedachte, als religieus ideaal gaan verkondigen.

Zie ook: Holism and Islam

The Water Signs - by Naomi Bennett

Klik hier In the zodiacs around the world, Cancer is represented by a shellfish to denote the soft, tender emotional self under the shell or wall of protection created by this sensitive person. Cancerians are protective of their feelings that can be hurt so easily. They are naturally introverted and can be insecure. They have a need to be nurtured and taken care of by others.
The sign of Scorpio is represented by a scorpion, snake or eagle. The scorpion and snake denote the primitive, instinctual sex drive that can be destructive if untamed but the eagle represents its higher attributes of mature paternal protectiveness and executive ability. This sign is the emotional urge to procreate. It's more than just the sex drive. It's the emotional drive to protect and perpetuate the family.
Klik hier Pisces is denoted by two fish swimming in opposite directions and entangled by seaweed. It is the sign of imagination and the mystic. It's emotionally sympathetic to the survival of the weakest, not the fittest. These are people who protect or befriend the underdog, the weakest members of society, the nonconformist, the abhorrent or unusually. It wants to better the condition of the less fortunate. It feels akin to the animals. They are sympathetic and compassionate. Their feelings run deep from an unknown source. They instinctively feel the emotional glue that binds us together as a group. (FortunesNow.com)

Zie ook: New Age Astrologie


Beeld & Realiteit

anarchistenvlag Watertekens vertegenwoordigen het gevoel, het aanvoelen, en daarmee het verlangen contact te zoeken met al datgene wat in staat stelt ervaringen op te doen via subjectieve kennisoverdracht.
Astrologisch gezien zijn deze tekens de 'vijanden' van de nuchtere, op concrete beleving van de werkelijkheid gerichte aardetekens Maagd en Steenbok.
Mensen die sterk onder invloed staan van die nuchtere tekens (de schrijver van deze website behoort tot die categorie) proberen altijd het beeld ondergeschikt te maken aan de woord - waarbij woorddienst gezien wordt als het terugbrengen van de realiteit tot datgene wat als essentieel wordt ervaren.
Dat betekent niet dat het woord per definitie verwijst naar de essentie. Het betekent alleen dat het woord rationeel kan worden gebruikt en irrationeel.
Corneille: de irrationele Kreeft Tegenover het rationele woordgebruik (gericht op versobering, verkleining, reductie en vermijding van overdaad) staat het beeldende, evocatieve taalgebruik, dat via romantische vergroting van het simpele feit beelden op wil roepen, die ten doel hebben op een indirecte wijze de menselijke geest te beïnvloeden. Beeldend taalgebruik gaat vaak samen met het verlangen boodschappen uit te dragen, die dan worden verborgen onder een zakelijk ogende tekst, waarop vervolgens plechtig klinkende begrippen als 'symbolisme' en 'allegorieën' worden geplakt, zaken waar de nuchtere Maagden en Steenbokken hun neus voor op halen, omdat zij gewoon op een directe wijze hun informatie door willen geven aan een ander.
Het spreekt vanzelf dat een nuchter mens weinig kan beginnen met teksten die niet alleen beeldend van aard zijn, maar daarenboven ook nog eens religieus en heilig.
Voor een nuchter mens is niks heilig. In de wereld van de nuchtere mens bestaat er geen verschil tussen een heilig boek en een hoopje poep. Dat klinkt cru en het is ook cru, omdat nuchterheid nu eenmaal altijd shockeert in een beeldende gevoelswereld waarin de harde werkelijkheid wordt ontkend.


Zazenkaï: een Saturnaal verhaal

Dat nuchtere mensen - ondanks hun onvermogen op een pompeuze wijze beeldend te denken en te schrijven - interessante filosofen en kunstenaars kunnen zijn bewijst de geestelijke beweging die de naam ZEN meegekregen heeft. ZEN is een Saturnale weg naar vrijheid. Een tegenpool van het zweverige Water-denken, maar tegelijkertijd een aanvulling, omdat ZEN - net als de emotionele, naar de kindertijd terugverlangende Watertekens - de mens weer in kontakt wil brengen met de anarchistische eenvoud van het kind.

Zen & Water "Wat ís zen?" vroeg een Amerikaanse filosofieprofessor, op studiebezoek bij een hedendaags Japans zenmeester. "Eerst even thee drinken," zei die tot zijn ongeduldige bezoeker en begon alvast diens kopje in te schenken. Hij bleef maar schenken, ook toen het kopje al overstroomde. De bezoeker keek onthutst toe want uit verhalen was hem bekend dat zen-mensen erg gedisciplineerde, nette lui waren die nog geen druppel water lichtvaardig zouden verspillen.
"Ziet u," zei de meester met een fijn monkellachje, "met uw hoofd is het als met dit kopje. Het zit al helemaal vol. Met woorden, definities; met weten hoe de dingen horen en hoe ze zeker niet horen, met wat je wilt en beslist niet wilt. Met voorkeuren en afkeren, herinneringen, gestolde ervaringen. Als je wilt weten wat zen is, moet je eerst je hoofd leegmaken. Pas dan zul je voor de eerste keer zien en weten."
Zo is het een beetje met ons allemaal. We weten zoveel en dat is zo handig. Maar ook niet meer dan dat. Want ons vele weten, de immer voortmalende beeldenstroom in onze geest verhindert dat we zien, direct, zonder die constante, opdringerige ezelsbruggetjes van gedachten en gevoelens. De zen-weg is een weg van bevrijding. Bevrijding uit de kleine geest, bevrijding tot onze oorspronkelijke geest; tot het "gezicht dat het onze was nog vóór onze ouders geboren waren". Bevrijding die niet alleen de eigen persoon tot inzet heeft, maar alle levende wezens liefdevol omvat. (Maha Karuna Ch'an: Wat is zen?)

Zie ook:
Kurt Cobain, een gevoelige Vis
die geen 'death-rocker' wil zijn

Sharon and Abbas say it's time for peace

The leaders of Israel and the Palestinians have addressed their peoples together for the first time from Jerusalem, delivering a commitment to peace from the city at the heart of the Middle East conflict. The TV broadcast aired around the world showed members of the Israeli and Palestinian cabinets sitting together and chatting in an extraordinary scene after 33 months of fighting.
Sharon, a right-wing former general, said Israelis did not want to rule Palestinians in territory Israel captured in a 1967 war, or determine their future, but that peace would not be possible if Palestinian "terror" continued.

Abbas said Palestinians desired an end to the conflict marked by scores of militant suicide bombings and crushing Israeli army incursions into self-ruled Palestinian areas.
"The only way to progress is through dialogue, discussions and negotiations," the recently appointed democratic reformer said. "Our conflict with you is a political conflict and we will end it through political means".
Abbas and Sharon ended their conference with a long handshake, looking into each other's eyes.

Abbas said before Tuesday's talks he would tell Sharon that Israel must begin dismantling Jewish settlements, free Palestinian prisoners and lift a clampdown on West Bank cities to go forth on the "road map". (Maia Ridberg, Reuters 1-7-2003)


No end to the growing settlements insult
By Amira Hass

The [Israeli] army is well aware that for the Palestinians in the West Bank to feel a change the army will have to remove all roadblocks and barricades between villages and cities, and rescind all traffic restrictions. These are intended to ensure the well-being of Israeli citizens living in the West Bank settlements, which have proliferated in the past ten years...
Settlements are the unlawful transfer of an occupying population to occupied territory; they are the cynical theft of land reserves vital for the Palestinian cities and villages; they are the denial of territorial contiguity and the potential to develop; they are the wresting of control of irreplaceable water resources; they are control of roads. They are all that, and more.
The settlements embody all of the perceptions of Israeli lordliness that have developed over the years on both sides of the Green Line. It is an axiom now that "state lands" are only for Jews; that Palestinians need less land and water per head than Jews; that they do not deserve or require the same infrastructure or conveniences as Jews (see East Jerusalem and Galilee villages); that Palestinians live here because we allow them, not because it is their right.
The settlements provoke that deep sense of insult felt by anyone whom the regime decides is worthy of far, far less than his fellow man. That is the discrimination practiced every day, and every minute of every day. It is an alienating, burning insult, the same one familiar to the blacks of South Africa, the blacks of the United States, and the Jews of Eastern Europe.
The Israeli defense establishment knows well why it is skeptical about the success of the cease-fire agreement. Because when the Palestinians, like every other human being, can again drive a distance of 10 kilometers in seven minutes rather than five days, they will also once again see on their territory the flourishing settlements and the Israeli army protecting them.

They will discover an Israeli political establishment that may at most discuss the outposts, but does not see the insult, the end-result of discrimination and thievery. (Haaretz 3-7-2003)

Commentaar: Wie zich afvraagt wat de positieve resultaten zijn van het onderwerpingsproces dat Amerika en Israel in gang hebben gezet in het Midden-Oosten, die kan - wanneer hij eerlijk is - maar een enkel feitje opnoemen: de impliciete erkenning van de staat Israel door Hamas.
Het probleem van de Palestijnen in het verleden was dat ze geen gesloten front vormden in de strijd voor een eigen staat. Het militante verzet vormde een chaotisch, versplinterd geheel, terwijl Hamas een gevaarlijk dubbelspel speelde en de legitieme strijd van de Palestijnen voor de erkenning door Israel van de Palestijnse gelijkwaardigheid (via de vestiging van een eigen staat) gebruikte om oneigenlijke doeleinden (de vernietiging van de Zionistische staat Israel) na te streven.
Israel als Zionistische staat is een gegevenheid. Het is een staat die in zijn huidige vorm, geregeerd door rechtse Zionisten, een anti-democratische staat is, omdat het geen staat voor al zijn inwoners wenst te zijn, zodat een grote minderheid tot tweederangsburgers wordt uitgeroepen, maar het is wel een staat die internationaal is erkend. Je neerleggen bij dat keiharde feit getuigt van realiteitszin, die er toe kan leiden dat de strijd niet langer wordt gericht op het vernietigen van een staat, maar op een politieke strijd voor gelijke rechten, een strijd die juist nu uitermate belangrijk is omdat rechtse Zionisten nog altijd streven naar de totale controle over het Midden-Oosten. Niet de vrede (die gesloten wordt met ex-vijanden) staat centraal, maar de onderwerping van kritische geesten, die weigeren een als vernederend ervaren machtsfilosofie te accepteren.

Zie ook: Farouk Al-Shara:
occupation most dangerous form of terrorism

Antoine Bodar - de katholieke pastoor die profeet wil zijn

Katholiek Nieuwsblad, 4-4-2003: Het aantal zitplaatsen in de Bossche Sint-Jan was onvoldoende voor alle belangstellenden die de installatie van Antoine Bodar (57) tot plebaan (pastoor in een kathedraal) wilden meemaken. Onder hen opvallend veel jonge echtparen. De pas geïnstalleerde pastor, die al vanaf 1 maart in functie is, maakte aan het einde van de twee uur durende plechtige viering duidelijk wat hem als taak voor ogen staat.
Ten eerste leraar zijn, "die taak past mij het best". Ten tweede wil hij herder zijn: "Mensen ontmoeten in biecht en gesprek", liever dan "gemoedelijke dagjes uit en maaltijden in de kring van de aanzienlijken". Daarnaast is hij van plan te blijven "woekeren met de gaven van tong en pen", "nationaal en internationaal". Bodar wil in het voetspoor van de apostel Paulus in gesprek gaan "met heidenen en nieuwe heidenen"; "fier en ferm getuigen", "wars van lauwheid, maar met verdraagzaamheid en met de daad bij het woord".
Hij rekent zichzelf tot het profetendom, zoekt het getuigenis, "dichtbij mensen en soms tegenover hen" als tegenhanger van heersende "burgerlijkheid, zelfgenoegzaamheid en gezapigheid".

Volkskrant 3-7-2003: "Bisschop Hurkmans van Den Bosch heeft Antoine Bodar op het matje geroepen wegens zijn niet goed functioneren als parochiepriester. Het onderhoud volgde op toenemende kritiek van parochianen die de plebaan verwijten zijn pastorale taken te verwaarlozen...
Bodar krijgt ook kritiek vanwege zijn afstandelijke omgang met vrijwilligers van de Sint-Jan. Een oud-secretaris van het kerkbestuur beet de plebaan onlangs in haar afscheidstoespraak toe: 'U treedt alles met voeten wat al achthonderd jaar functioneert en u trapt iedereen op de ziel die zich daarvoor inspant'.
Bodar vindt dat sommigen de zaken wel erg loodzwaar bezien.. Hij wacht de ontwikkelingen af. 'Ik ben van goede wil. Ik ben niet van het autoritaire type, wel van het duidelijke type.'" (Peter de Graaf, verslaggever VK)

Volgelingen vernietigen altijd hun Meester

lees het verhaal Het schijnt de eeuwige tragiek van volgelingen te moeten zijn dat ze via het dienen van een tot God verheven ander alleen maar de eigen middelmatigheid tot hoogste waarde in het leven uitroepen. God mag binnen een dergelijke autoritaire dienarenwereld weinig meer zijn dan een gehoorzame slaaf, die altijd zichzelf moet conformeren aan de mening van de gelovige, die zijn autoriteit ontleent aan de mogelijke terugkeer van een God die - juist omdat hij een Slaaf moet zijn - nooit terugkeren kan.
Het is die problematiek die ik als anarchistisch schrijver heb neergelegd in het verhaal 'Het wonder van de Geile Jezus', een alternatief-religieuze parabel waarin Jezus op een gnostische wijze wordt afgebeeld als de gevangen gezette verlosser, die zichzelf bevrijden wil...
Wie dat verhaal wil lezen wordt aangeraden op het hierboven afgebeelde Jezus-plaatje te klikken...


Jezus & de Groot-Inspecteur

President Khatami's Address to Seton Hall University

Our call to Dialogue among Civilizations is an invitation to replace the discourse of violence and hostility with a discourse of mutual understanding and reason. Any dialogue among civilizations and cultures is incumbent upon taking into consideration the most fundamental cultural and civilizational element, that is religion, beyond historical prejudice and fanaticism.
In such a dialogue, we should emphasize bright points of essential concordance, and leave aside divisive issues, which derive not from the essence of religions but only from historical factional conditions and only when fanaticism prevails over fairness.
Leaders, scholars and thinkers in our world today play a key role in nurturing the common human yearning for truth, understanding and compassion, and in freeing us all from historically conditioned prejudice.
One cannot but wonder in bewilderment at the insurmountable gap between Jesus Christ who was all for love, beauty, freedom and compassion on the one hand, and the appalling character of a cardinal who sides with Satan and whom Dostoyevsky mockingly calls "the Chief Inspector" in his Brothers Karamazov. (Seton Hall University Website)

Fyodor Dostoyevsky, in his famous novel The Brothers Karamazov, gives a powerful portrayal of the distinctiveness of Jesus’ way of loving. In an extended parable of the “Grand Inquisitor” within the novel, Dostoyevsky tells of Jesus’ appearance in Spain in the late Middle Ages at the height of the Great Inquisition, when the church was cracking down on “heretical” Christians and Jews, putting hundreds of the unorthodox to death.
Jesus circulates among the poor, fearful, and suffering masses, offering compassion, healing, unconditional mercy, and acceptance. He does not say much, but people recognize him and soon crowds follow him and marvel at his kindness. The Cardinal, who is the Grand Inquisitor, observes Jesus and immediately has him arrested and taken away.
The Grand Inquisitor then challenges Jesus, accusing him of not having genuinely loved humankind. The Inquisitor bases his accusation on Jesus resisting the three temptations of the devil in the wilderness at the beginning of his ministry.
According to the Inquisitor, if Jesus genuinely loved humankind, he would have taken that opportunity to make the largest possible number of people happy. He would have turned the stones into bread to feed the hungry. He would have come down from the cross in order to captivate humankind’s conscience. He would have organized humankind into a single, harmonious ant colony in order to relieve our loneliness.(Mennonites Website)

Essentie van het verhaal over de Grootinquisiteur is de tegenstelling tussen de intellectuele wijsheidszoeker en de anti-intellectuele machtsdenker. Jezus plaatst de geestelijke ontwikkeling van de mens op de eerste plaats. Zonder wijsheid is beschaving onmogelijk. De duivel daarentegen vindt geestelijke ontwikkeling onzin. Hij maakt Jezus duidelijk dat je met macht alles in de wereld kunt bereiken, zodat het onzin is om als machteloze eenling een geestelijke boodschap te verkondigen die de mensen oproept hun leven in dienst te stellen van de liefde. Liefde wordt binnen een wereld die op blinde macht berust gezien als een vorm van ordeverstoring. Blinde macht schept altijd een collectieve (schijn)orde die je kunt omschrijven als misvormde realiteit. De man van Liefde wordt gehaat. De man van haat wordt een 'liefdesprofeet' genoemd. Wie het niet met hem eens is wordt vernietigd, zodat alleen de misleidde, slaafse kudde overblijft. Een kudde die alles gelooft, zelfs de bittere leugen dat 'liefdeloosheid' 'liefde' is...

Zie ook: De vrijheid om lief te hebben


Khatami Defends Legal Criticism,
Rules Out Iraq Interference

President Mohammad Khatami said here on Wednesday that domestic objections are accepted as long as they are expressed within principles of civil ethics also rejecting U.S. allegations that Tehran is interfering in Iraq.
“A society cannot be democratic unless it accepts the criticism and objection directed even against the government which of course should be based on lawful principles,” he said.
Speaking to reporters after the weekly cabinet session, the president defended institutionalized criticisms saying he would not accept opposition to “logical objections”.
“We should accept the principle that the criticism and objection within the framework of law and civil ethics are not only acceptable but also acknowledged. However, no one should tolerate rioting and disorder,” he stressed in reference to recent unrests in university campuses. “As people expect the government, parliament and the judiciary to defend their citizenal rights and freedoms, they also demand that security is established in the society and rioters are dealt with,” he added, “But the way rioters are countered should be lawful”. (MEHRNEWS.com 3-7-2003)


Culture Minister Awarded Annual Italian Art Prize

The Rome Fine Arts Academy awarded its 2003 `Tullio Fazi' annual prize to the minister of Culture and Islamic Guidance, Ahmad Masjed Jamei.
The Dean of the Art Academy in Rome Giorgio Cina, addressing the award-granting ceremony in the city of Assisi in northern Italy, said that the Islamic Republic of Iran has put in a lot of effort in preserving and promoting its national art and culture in recent years. The prize will be delivered to Iran's embassy in Rome.
The `Tullio Fazi' prize is awarded annually by the Rome Art Academy to countries that take major steps toward expansion and protection of their national art and culture. (MEHRNEWS.com 30-6-2003)

Masjed Jamei: Iranian Cinema Is An Exception

Art is a sort of prophetic capability. A system used to consider writing verses as prophetic. Now generalize this role along with art. One may be an outstanding artist but not a great thinker. His works are studied and interpretations are concluded that he did not know about. Art illustrates life with a distinct experience. This is a raw material to secure an interpretation of life for others.

Q: Can you exemplify this in cinema?

A: There are many examples available. `Color of Paradise', for instance, is a poem implying a piece by Mowlavi:

Speech of water, earth and flower
Are perceived by the senses of the faithful

Or a verse by Parvin Etesami:

A droplet flowing with the stream
Has a task to fulfill

The blind boy (in the Color of Paradise) could perceive and communicate with the nature, which proved a profound philosophy. Prophet David knew the language of birds...

The Color of Paradise

"The Color of Paradise" is a fable of a child's innocence and a complex look at faith and humanity. Visually magnificent and wrenchingly moving, the film tells the story of a boy whose inability to see the world only enhances his ability to feel its powerful forces."

"Color of Paradise is the kind of movie that women will drag their men too. At the end, they will be crying, while their dates will be thoroughly bored. This is not a slam against the movie. Where most American movies bombard the senses with sex, violence, and crude humor, Color of Paradise requires a small investment in patience and thought." (Klik hier)

Bush slammed for macho-speak

Steve Bell "Bring them on," said the cowboy-in-chief yesterday in a moment of misplaced bravado when asked about the escalating violence in Iraq. Since no stupid remark should go unpunished, especially in election season, the Democrats eagerly jumped in the fray this morning. Leading the charge is Howard Dean, who said, "These men and women are risking their lives every day, and the president who sent them on this mission showed tremendous insensitivity to the dangers they face."
John Kerry Then there was the ever-eloquent John Kerry: "The deteriorating situation in Iraq requires less swagger and more thoughtfulness and statesmanship."
While some observers say Bush is giving the American public exactly what it wants to hear, U.S. soldiers on the ground are probably less reassured. As the Times reports, 10 soldiers were injured in three separate incidents the very next day after Bush's show of machismo. (Alternet 3-7-2003)


Yoel Marcus: The beginning of the end?

If Israel is serious about embarking on the beginning of the end of occupation, the whole country - government, institutions, citizens - will need to install a new set of mental disks. Sharon and his potential heirs, Mofaz and Netanyahu, will have to retrain their brains and adjust to the fact that peace comes with a painful price tag, which we will have no choice but to pay.
Sharon will need an emotional overhaul to prepare himself for knocking down settlements he built with his own hands and standing up to 200,000 settlers, most of whom will have to pack their bags by the end of 2005. Tens of thousands of them are fanatics who will put up physical resistance, among them Yesha rabbis who reject the principle that "the law of the land is binding" and call on their followers to man the ramparts and openly defy the government. Sharon will have to confront the extremists in his administration and his party.
But because the bulk of the people are in favor of a peace agreement, he will always be able to push through an accord that involves evacuating settlements - by vote or referendum.
There are still some who dream of a military victory and a Greater Israel stretching from the Jordan to the sea, but the countdown for the end of occupation has begun. (Haaretz 4-7-2003)

Mentaliteitsverandering:
verwerping van de Moordende Messias

Tot nu toe waren alleen de Palestijnen terroristen, omdat ze weigerden het als legitiem beschouwde onwettige Israelische gezag te accepteren. Wanneer Israel het vredespad gaat bewandelen zullen de rollen moeten worden omgedraaid. Israelis zullen in dat geval de terroristen zijn..., wanneer ze zich verzetten tegen het Palestijnse gezag dat in een werkelijk vredesrijk boven hen wordt geplaatst. Wijzen ze dat Palestijnse gezag af en willen ze eeuwige vreemdelingen blijven in een als vijandig ervaren niet-joodse omgeving, dan zal er nooit sprake zijn van werkelijke vrede, omdat er in dat geval geen sprake zal zijn van de voor vrede noodzakelijke mentaliteitsverandering waarover Yoel Marcus in zijn artikel spreekt. Er zal slechts sprake zijn van een kille, gewapende vrede, waarin Palestijnen minderwaardige wezens blijven, die op een goede (of slechte) dag door een moordlustige Messias naar de hel geblazen zullen worden...

Terugblik: Jezus & Zionisme

19 [Een Samaritaanse] vrouw zeide tot Hem:
20 Onze vaders hebben op dezen berg aangebeden; en gijlieden zegt, dat te Jeruzalem de plaats is, waar men moet aanbidden.
21 Jezus zeide tot haar: Vrouw, geloof Mij, de ure komt, wanneer gijlieden, noch op dezen berg, noch te Jeruzalem, den Vader zult aanbidden.
23 Maar de ure komt, en is nu, wanneer de ware aanbidders den Vader aanbidden zullen in geest en waarheid; want de Vader zoekt ook dezulken, die Hem alzo aanbidden.

24 God is een Geest, en die Hem aanbidden, moeten Hem aanbidden in geest en waarheid. (Johannes 4, 19-24)


TERUGBLIK: REFORM NOW

To: the President.
From: the National Security Advisor.
Top Secret.

I hereby submit to you, Mr. President, the report of the secret task force for reforming Israel, parallel to the task force working on the reform of the Palestinian Authority.
The faults of the Israeli system are known to all: an autocratic one-man rule by a leader surrounded by cronies and yes-men, a leader who is a chronic liar whose every word is untrustworthy, corruption that penetrates every echelon of government, democratic institutions which serve only as window-dressing, the lack of a constitution, the absence of a real opposition, a multi-party system that is just a pretense, media that are fully mobilized in the service of the government.
This system is unable to move towards peace. Since you, Mr. President, have determined that peace is in the basic national interest of the United States, we must use our power in order to bring about a thorough reform.

Yours respectfully,
The Advisor.

By Uri Avnery, 22-6-2002


Sharon surprises senators

'We need many more Jews to come to Israel, a million more Jews,'' Israeli Prime Minister Ariel Sharon told the Senate Foreign Relations Committee behind closed doors last week. Here was something entirely new even for well-informed senators, and their facial expressions conveyed surprise. Massive immigration to a country of 6 million signified no interest by Sharon in negotiating a settlement with the Palestinians.
Indeed, speaking off the record to mostly uncritical American politicians, the old soldier-statesman was even more blunt than he is in public. Sharon pointed to no Israeli-Palestinian deal for at least 10 years and talked of a hundred years' struggle with Arabs. Warning of Egyptian and Saudi duplicity, he informed the senators that removal of Saddam Hussein from Iraq would be the best way to deal with Palestinians. (By ROBERT NOVAK Sun-Times columnist, 17-6-2002)

Zie ook: De Messias: Koning of Anarchist?

Water & Pornografie

If you go to Scandinavia, Denmark, the Netherlands, they're just more grown up about [pornography]. There's porn, but it's just part of life. Sexuality is just part of life. They have much lower rates of teenage pregnancy and sexually transmitted diseases. You have to keep in mind that America was founded by Puritans, but we were also founded by nonconformists and rebels and dissidents from all throughout Europe – the people who didn't fit in came here. So you've got this Puritan tradition, and you've got this rebellious tradition. You've got a lot of Founding Fathers who were rebellious in their personal lives and their political views. It was amazingly rebellious to oppose kings. And those two parts of America are just constantly at odds with one another. And they're often at odds within one person. (In the Empire of the Obscene, By Michael Martin 2-7-2003)

Een van de meest opmerkelijke eigenschappen van de strijd die Amerika en Israël voeren tegen de Arabieren is het verlangen de puriteinse Arabieren een cultuur op te dringen waarin sex, geweld en drank de hoofdwaarden zijn.
Die eigenschap is daarom zo opmerkelijk, omdat de Amerikaanse regering momenteel wordt aangevoerd door een puriteinse man, George W. Bush, die ooit in de democraat Bill Clinton een duivelse geest ontwaarde vanwege Bill's zondige verlangen naar sex - met name orale sex, uitgevoerd door wat men in dichterlijke kringen zo fraai 'de bloem der natie' pleegt te noemen..: jeugdige Amerikaanse schonen, die eeuwig lachen en jong zijn in een wereld die volgens de puriteinen aan ontucht en obsceniteit ten onder dreigt te gaan.
Waar Bill Clinton volgens het puriteinse theorieboekje de rebelse, anti-autoritaire 'jaren zestig cultuur' vertegenwoordigde (sex, drugs en rock and roll), daar zou George W. Bush staan voor een puriteinse cultuur van waardigheid en respect, waarin niet het dierlijke egoïsme, maar de romantiek van de op gezinsvorming gerichte liefde centraal zou staan, een verlangen dat uitgerekend binnen de puriteinse cultuur van de Islam de hoogste plaats heeft ingenomen, op een zodanig dominante wijze, dat er voor dierlijke rebellen geen plaats meer wordt ingeruimd.
Met andere woorden: de strijd van Amerika en Israël voor het ‘rebelliseren’ van moslims is een daad van uiterste hypocrisie. Wie in Amerika openlijk zijn voorkeur uitspreekt voor een liberaal pornobeleid wordt door puriteinen voorzien van het etiket 'vieze, enge man', terwijl het Amerikaanse leger met grote flessen wodka en vieze blaadjes de Arabische landen binnen dient te trekken, om die rare preutse Arabieren die alles wat lichamelijk is weg stoppen onder grote wijde gewaden duidelijk te maken dat ze maar beter kunnen kiezen voor een Westerse cultuur van 'sex, drugs en rock & roll'.
Na de val van Bagdad verschenen er in de Westerse media grote foto's van blije Arabieren die eindelijk sterke drank konden kopen (let op het voorvoegsel: sterk). Ook werden bladen getoond met afbeeldingen van blote meiden, foto's die geen enkel fatsoen dagblad in Nederland (waar elke aan schijnheiligheid verslaafde hoernalist 'kwaliteit' wil produceren) zou publiceren.
Tegelijkertijd bestaat er in het Westen een immense afkeer van elke vorm van kunst die sentimenteel, gevoelig en vrouwelijk van aard is. Wie sentimenteel is zal binnen de wereld van wat zich elite noemt nooit aan zijn trekken komen. Op gevoeligheid staat straf, wie vrouwelijk is wordt gehaat en wie het 'smerige' woord TEDERHEID in de mond durft te nemen wordt geconfronteerd met de gemeenste vormen van haat die denkbaar zijn.
Onze ontvrouwelijkte Westerse cultuur is namelijk een anticultuur. Dat is de stelling die ik al jarenlang verdedig als anarchistisch schrijver, en juist omdat de kille sentimenthaters de macht in handen hebben wordt die strijd voor een vrouwelijke cultuur waarin het vrouwelijke begrip TEDERHEID op de eerste plaats wordt gezet genegeerd en doodgezwegen.
Daarom is de strijd tegen 'de puriteinse Arabier' een schijnheilige strijd, een oorlog van kille huichelaars tegen mensen die een cultuur bezitten die in wezen vrouwelijker van aard is dan de cultuur die wij 'joods-christelijk' en 'humanistisch' noemen.
Onze cultuur is opgebouwd rondom de valse autoriteit: de autoriteit van een Paus die macht vertegenwoordigd, de kapitalist, die macht vertegenwoordigt, en de principeloze kunstjesmaker die ook macht vertegenwoordigt (denk aan Medy van der Laan..., vertegenwoordigt ‘cultuur’.., maar is wel ambtenaar van het jaar 2002).
Wij kennen geen tedere kunstenaars. Wij kennen geen tedere priesters. En wij kennen geen tedere rijken.
Het hele woord tederheid is hier onbekend. Niemand gebruikt het. Niemand eerbiedigt het,. En als we het zien in anderen dan vernietigen we het.
Daarom zouden we een andere houding moeten aannemen tegen de Arabische wereld. We zouden niet de dierlijke impulsen in de Arabieren moeten versterken met behulp van onze kwaadaardige, ontvrouwelijkte machtscultuur (een cultuur waarin vrouwen mannen - ambtenaren - moeten zijn), maar we zouden van onder het puritanisme van de wijde, sexloze gewaden het intense verlangen naar warmte en tederheid te voorschijn moeten halen: een glanzende, witte parel, die wij verloren hebben, maar die de Arabische cultuur nog altijd bezit.

Zie ook: BEREGOED!
het grote berenboek


De Profeet Mohammed & Water

De Profeet (sas) hield van reukwerken, omdat het de aanvulling van de hygiëne is. En omdat degene die een aangename geur verspreidt, waardiger zal zijn en zijn eer beter zal weten te doen eerbiedigen dan degene, wiens geur afschuw wekt. Hij parfumeerde zich met muskus, en liet santal, kamfer en amber branden.
Hij zalfde zijn haardos met haarzalf, en liet het langs zijn oren hangen.
Hij onderhield zijn haar en baard met een ivoren of schildpadden kam. Echter het veelvuldig kammen en zalven raadde hij af.
Hij verfde zijn haar en baard met henna.
Hij maakte zijn ogen zwart met kohl (antimonium), dat de blik verscherpt en de wimpers versterkt.
Hij verzorgde zijn tanden door ze veelvuldig te poetsen met de ,,Miswak" (een stuk zacht Arak hout), waarvan de vezels, als men er het uiteinde van kauwt, als borstel dienst kunnen doen.
Zijn kleding bestond in het algemeen uit een katoenen, al dan niet geverfd, overhemd met lange mouwen en kort van pasvorm, en uit een mantel, die vier el lang en twee el breed was, in Oman geweven. Hij had ook een groene mantel uit Jemen, die zes el lang en drie el breed was, die hij op vrijdag en op feestdagen droeg. Hij had ook een Romeinse mantel. En tenslotte had hij de Groene Mantel, die de Khalifa's erfden, en een tulband, es-Sa'b genaamd, die aan Ali (ra), zijn schoonzoon toeviel. Hij keek niet of de kleding die hij droeg nieuw of oud was, maar hij lette op de reinheid van zijn kleding. Hij hield het meest van witte kleding. (Persoonsbeschrijving van Mohammed)

Aromatherapy

Info Aromatherapy is the process of using essential oils (concentrated aromatic plant extracts collected through a process of steam distillation) to heal the body or the emotions (Blue Corp). It can be used in conjunction with any of the other therapies mentioned here. Often times, using more than one therapy stimulates a quicker healing response.
Aromatherapy can be administered in many ways; however, the method one uses is often chosen out of necessity. Muslims who want to effect the emotions of those around them to create a better community spirit can wear an essential oil as a perfume or disperse it in the air at a gathering - an ideal way of benefiting more than one person.
For personal use, oils can be used in the bath or in a massage. Remember to always dilute essential oils and to use them in small amounts. Five to ten drops of essential oil per tablespoon of carrier oil or fifteen drops in a diffuser are ideal. (Karima Burns, IslamOnLine.net)


De Zondvloed &
de vernietiging van de hardheid

Water never rests, neither by day nor
by night. When flowing above, it causes rain
and dew. When flowing below, it forms streams
and rivers. Water is outstanding in doing good.
If a dam is raised against it, it stops.
If way is made for it, it flows along that path.
Hence it is said that is does not struggle
and yet it has no equal in destroying that
which is strong and hard
.
Lao Tse

GENESIS 5, 7:8

11 In the six hundredth year of Noah's life, in the second month, on the seventeenth day of the month: it was on that day that All the fountains of the great abyss burst forth, and the floodgates of the sky were opened.
12 For forty days and forty nights heavy rain poured down on the earth.
13 On the precise day named, Noah and his sons Shem, Ham, and Japheth, and Noah's wife, and the three wives of Noah's sons had entered the ark,
14 together with every kind of wild beast, every kind of domestic animal, every kind of creeping thing of the earth, and every kind of bird.
15 Pairs of all creatures in which there was the breath of life entered the ark with Noah.
16 Those that entered were male and female, and of all species they came, as God had commanded Noah. Then the LORD shut him in.
17 The flood continued upon the earth for forty days. As the waters increased, they lifted the ark, so that it rose above the earth.
18 The swelling waters increased greatly, but the ark floated on the surface of the waters.
19 Higher and higher above the earth rose the waters, until all the highest mountains everywhere were submerged,
20 the crest rising fifteen cubits higher than the submerged mountains.
21 All creatures that stirred on earth perished: birds, cattle, wild animals, and all that swarmed on the earth, as well as all mankind.
22 Everything on dry land with the faintest breath of life in its nostrils died out.
23 The LORD wiped out every living thing on earth: man and cattle, the creeping things and the birds of the air; all were wiped out from the earth. Only Noah and those with him in the ark were left.
24 The waters maintained their crest over the earth for one hundred and fifty days,

1 and then God remembered Noah and all the animals, wild and tame, that were with him in the ark. So God made a wind sweep over the earth, and the waters began to subside.
2 The fountains of the abyss and the floodgates of the sky were closed, and the downpour from the sky was held back.
3 Gradually the waters receded from the earth. At the end of one hundred and fifty days, the waters had so diminished
4 1 that, in the seventh month, on the seventeenth day of the month, the ark came to rest on the mountains of Ararat.

WATER… LIEFDE…

Bron Tedere druppels regen beroeren de dorstige aarde… zwaluwen drinken dankbaar uit een bergmeertje… het lichaam van de mens wordt schoongewassen van alle stof en vuil van zijn gezwoeg… rivieren, oceanen, meren en zeeën… de bloedsomloop, die het water des levens naar het lichaam draagt… het water dat de dorst der aarde lest, zoals liefde de pijn van het gevoelslichaam stilt… isolering, eenzaamheid… slechts de Liefde kan de scherpte van het lijden verzachten… doordat wij liefhebben, leren wij ook voortdurend nòg meer lief te hebben… het leven zelf is al een uitdrukking van liefde… de Kosmische Oceaan van Liefde bestaat overal en verenigt alle levende wezens… zijn omhelzing omcirkelt het hele universum en in zijn koele wateren wordt alle pijn van het bestaan opgelost… Op reis naar de kosmische oceaan

De Broncultus

In de broncultus staat de heilige bron of in bredere zin de heilige zee of rivier in het middelpunt. Dit water ontleende zijn sacrale character aan het mythische archetype van de oerzee of de Bron van de Jeugd. Deze archetypische Bron figureert in de mythologie voornamelijk op drie punten:

  • De Bron was het oerwater dat al vóór de schepping bestond en waarboven de Moedergodin als een broedende vogel rondzweefde. Uit deze Bron kwam het land voor het eerst op.
  • De Bron was het water waarin de Held en de Moedergodin werden ondergedompeld tijdens de zondvloed. Het water tilde toen het schip van de Held hoog op en overspoelde het hele land.
  • De Bron was ook de plaats waarin de Held bij elke terugkeer vanuit de onderwereld terugkeerde. Verjongd en als het ware wedergeboren kwam hij dan weer uit deze bron tevoorschijn.

    De intieme associatie tussen de Held en de Moedergodin met de Bron was het uitgangspunt voor verschillende rituele handelingen, waarbij het water een belangrijke invloed op het welzijn van de deelnemers aan het ritueel uitoefende. Deze invloed kan omschreven worden als gunstig en ongunstig tegelijk, een ambivalentie die dezelfde oorsprong heeft als de paradoxale gelijktijdige goed- en slechtheid van de Held en de Moedergodin zelf. De besprenkeling met of onderdompeling in het water had een ongunstig effect en diende om de natuurgeest te vernederen. In andere gevallen was de onderdompeling of het baden in de Bron juist een manier om vruchtbaarheid, geluk en welvaart af te dwingen. En daarvoor was de mythische regeneratie van de Held uit de Bron het uitgangspunt. M.A. van der Sluis


    Genesis & Het Aardse Kwaad

    End of the Flood Mensen die de aarde heilig verklaard hebben, primitief-orthodoxe nationalisten binnen het Jodendom en de Islam laten via hun eng-nationalistische, op versplinterend groepsegoïsme gerichte gedrag zien dat ze weinig hebben begrepen van het vernietigende heelmakingsproces dat wordt beschreven in het (mystieke) verhaal van de Zondvloed.
    Dat is trouwens het kenmerk van alle bekrompen, aan de aarde gebonden mensen. Ze hebben het contact met de Lucht en het Water verloren en ze kennen maar een enkel ideaal: de aanbidding van een klein stukje grond waarop voor anderen geen plaats is.
    Alles wat zich buiten het eigen stukje grond bevindt wordt gehaat en afgewezen en moet verdwijnen. De eigen groep wordt vergoddelijkt en vanwege die egoïstische vergoddelijking wordt het ideaal van de universele mensenliefde die bij het element Water behoort (‘de kosmische zee der liefde’) gedood.
    Dat is de reden waarom God het besluit neemt de Aarde te 'vernietigen', zodat via een immense stroom van reinigend water alle verdelende invloeden worden opgeheven en de aarde een nieuwe, schoongewassen plaats kan worden voor een groep 'uitverkoren' mensen, die daarom zo bijzonder zijn, omdat ze een mensenfamilie vormen. Niemand kan zichzelf afzonderen van de ander, omdat iedereen behoort tot die ene familie, die gezamenlijk de gehele aarde mag bezitten, niet als een chaotische bende wildemannen die elkaar het licht in de ogen niet gunnen, zodat ze met pijlen en bogen elkaar verjagen van de heilig verklaarde grond, maar als vertegenwoordigers van een grote familie die op een gezuiverde, in vernietigende Liefde ondergedompelde aarde wordt verwelkomd door een duif met een olijftak in zijn bek: het universele symbool van de Goddelijke Geest, die volgens de profeet Mohammed uit Water eenheid schept ("We have created every living thing from water").

    Zie ook: The symbolic meaning of Water
    Water and the Sacred


    "When the earth is ravaged and the animals are dying, a new tribe of people shall come unto the earth from many colors, classes, creeds, and who by their actions and deeds shall make the earth green again. They will be known as the warriors of the Rainbow." Old Native American Prophecy


    Genesis 9

    R.C. Norman

    "Whenever the rainbow appears in the clouds,
    I will see it and remember the everlasting
    covenant between God and all living
    creatures of every kind on the earth."


    GENESIS & De Verenigde Naties

    Wie de bovenstaande uitspraak goed op zich in laat werken zal inzien dat hier gesproken wordt over een verbond dat God heeft gesloten met de gehele mensheid - dus niet met een deel van de mensheid - een uitverkoren groep, volk, natie of religie!
    Genesis staat voor de Verenigde Naties, die als rechtsinstituut het symbool behoort te zijn van 'de grote mensenfamilie', waar de ark van Noach naar verwijst. Niet de staat Israël is 'het licht van de wereld', of 'de Paus van Rome', of 'de Opperste Leider van de Sjiieten', nee, de Verenigde Naties behoren ‘het licht van de wereld’ te zijn: een boven de partijen staand, niet aan een primitieve sadistische moraal gebonden samenwerkingsorgaan, dat geleid wordt door superrechtvaardige mensen die het RECHT niet alleen eerbiedigen, maar ook actief uitdragen.
    Het feit dat nog altijd Israël en Amerika zichzelf boven de WET willen plaatsen (‘macht is recht’ - de president van Amerika (Israel) is belangrijker dan de secretaris-generaal van de VN) bewijst dat we in een primitief moralistische sadistenwereld leven, waarin de macht de machtelozen terroriseert. Die machtelozen worden – zoals dat de gewoonte is in moralistenland – domweg slecht genoemd en aan het kruis gehangen, hetzelfde kruis dat christenen tot heilig symbool gekozen hebben, zonder te weten dat ze met die keuze op een impliciete wijze een duistere, tegen God gerichte sadistenmoraal verdedigen.

    Zie ook: De Huilende Moeder

  • Condi Rice & The Wall

    Ook Condi zegt: Maak jezelf op! Washington is likely to step up pressure on Israel in coming weeks to stop construction on a controversial seperation wall between Israel and the West Bank, the New York Times reported Sunday.
    US objections to thewall signal a new willingness by the administration of President George W. Bush to be tough on Israel and to get involved in details of the Israeli-Palestinian conflict, insiders and observers told the Times.
    National security advisor Condoleezza Rice criticised the Israeli government`s construction of the wall in a meeting with Prime Minister Ariel Sharon during her trip to the Middle East last week. In response, Sharon said the wall "had no political significance" and that it was only being built as a response to "security concerns". Sharon stressed he would not back down on the issue, even if it caused a disagreement with Washington.
    "The very fact that Condi Rice raised the issue of the wall with Sharon is significant," an administration official told the Times. "We will be back on this issue if things don`t improve." Syria Times, 7-7-2003)


    Saddam Hussein: War and Friendship

    "You can come to Iraq with aircraft and missiles but do not push us to the point where we cease to care. And when we feel that you want to injure our pride and take away the Iraqis' chance of a high standard of living, then we will cease to care and death will be the choice for us. Then we would not care if you fired 100 missiles for each missile we fired. Because without pride life would have no value.

    It is not reasonable to ask our people to bleed rivers of blood for eight years then to tell them, 'Now you have to accept aggression from Kuwait, the U.A.E., or from the U.S. or from Israel'." (THE NEW YORK TIMES, 23-9-1990 )

    We are Arabs. It is enough for us that someone says, "I am sorry. I made a mistake." Then we carry on. Saddam Hussein, 1990

    Hoewel Sjiieten in Iran en Irak momenteel de vermoorde onschuld spelen en de bezetting van Irak aangrijpen om Saddam Hussein tot de grote zondebok uit te roepen, terwijl de despoot Khomeini een beetje vals lachend heilig ligt te wezen in een grote gouden tombe, wil ik als vertegenwoordiger van een anarchistische beweging die het dure woord 'eerlijkheid' (dat bij de geestelijke wereld van de Twaalfde Imam hoort) serieus neemt, hier graag wijzen op het feit dat er zoiets bestaat als geschiedwetenschap, een vorm van wetenschapsbeoefening die zich tot taak stelt de waarheid te achterhalen, ook als die waarheid een smet werpt op een vorm van heiligheid die volgens het evangelie van Jezus Christus 'schijnheiligheid' moet worden genoemd.


    Oneerlijke Ideologische Propaganda

    Saddam's brutality was exaggerated, at least in its scope, for war propaganda purposes. He never killed as many Iraqis as American warmongers claimed. Heck, if he had, the country would be depopulated, and it's a strange kind of dictatorship when practically every Iraqi had a gun. There were 40 gun stores in Baghdad. I bet that's about 40 more than there are in Washington, D.C.
    But I'm not trying to paint Saddam as a libertarian. I'm just pointing out that if you kept your mouth shut, you could pretty much go about your business. And, more important, in the meantime, Saddam — despite the terrible sanctions — fed the people; he kept the electricity and the telephones operative; he provided security for the people; and he had a communications system.
    The unfortunate truth is that since occupying Baghdad we have done a worse job in all of those areas than Saddam. Our ineptness is in danger of "rehabilitating" Saddam in the eyes of many Iraqis. We are proving to be worse at governing than he was, and if we show too much brutality in putting down resistance, we will even erode our moral advantage. (Charley Reese, 9-7-2003)


    Franks, retiring, sees end near for Hussein

    Retiring Army Gen. Tommy Franks predicted Monday that Saddam Hussein would be captured or killed in the near future, following CIA confirmation that the fugitive Iraqi leader is alive and exhorting Iraqis to fight U.S. occupation forces.
    Franks, who relinquished command of U.S. operations in Iraq at retirement ceremonies in Tampa, Fla., on Monday, said U.S. forces would capture, kill or confirm the death of Hussein "in the reasonable near term," adding: "I won't put a number of days or weeks on it." (IndyStar.com, 8-7-2003)


    Presidents al-Assad, Mubarak
    call for ending occupation in Iraq

    At the conclusion of President Bashar al-Assad's Monday visit to Cairo, a joint press statement was issued as follows:
    "At the brotherly invitation extended by President Mohammad Hosni Mubarak, President Bashar paid a work visit to Cairo on July 7. Both Presidents continued to discuss strategic Arab issues at this current turning-point on the basis of reactivating joint Arab action and strengthening the Arab people's capability of confronting renewed challenges facing the entire nation."
    The two leaders discussed the conditions in Iraq, underlining the importance of ending occupation and of enabling the Iraqi people to prepare completing the national march under an integrated unity comprising all categories of the Iraqi people and forces with a view to making representatives chosen by people assume the responsibility of taking power in the earliest and in a way that safeguards the continuation of the national march and ensures security and stability of a united Iraq. (Syria Times, 8-7-2003)

    Commentaar: Amerika realiseert zich nog altijd niet dat het in Irak 'de bezetter' is. Die negatieve rol brengt beperkingen met zich mee. Een bezetter is niet 'goed' en staat niet voor 'vrijheid'. Een bezetter maakt van mensen marionetten en collaborateurs, splijt daarmee de samenleving en roept gevoelens van wraak en vergelding op, juist in een land waarin de begrippen 'eer' en 'trots' een grote rol spelen. De trotse mensen worden nu gemarginaliseerd en tot misdadiger uitgeroepen, hetgeen je een politiek boemerangspelletje zou kunnen noemen. Een boemerang gooi je weg, maar onvermijdelijk komt hij terug - met alle negatieve gevolgen van dien.


    "We need to quit making enemies
    that we don't need to make enemies out of".
    ' General Anthony Zinni, 26-8-2002