KWAAD
& het geloof


Het Blinde Geloof Is Kwaad
De Rede Is Zo Kwaad Nog Niet


"The majority of people who imitate philosophers confuse the true with the false, and they do nothing but deceive and pretend knowledge, and they do not use what they know of the sciences except for base and material purposes; and if they see a certain person seeking for the right and preferring the truth, doing his best to refute the false and untrue and leaving aside hypocrisy and deceit, they make a fool of him and mock him." Omar Khayyam, 18-5-1048, Nishapur - Persia

Omar has often been called the 'Voltaire of the East', and cried down as materialist and atheist. As far as purity of diction, fine wit, crushing satire against a debased and ignorant clergy, and a general sympathy with suffering humanity are concerned, ‘Omar certainly reminds us of the great Frenchman; but there the comparison ceases. Voltaire never wrote anything equal to ‘Omar’s fascinating rhapsodies in praise of wine, love and all earthly joys, and his passionate denunciations of a malevolent and inexorable. (Klik voor bron)

“In the beginning, G-d created the individual. Every individual is a king equal to his fellow. It is preferable that the individual sin against the society than the society sin against the individual. Society was created for the good for individuals, not the opposite. The messianic vision is one of a paradise for the individual, a glorious anarchic kingdom, a contest between personal abilities ‘society’ has no rule but to help those who have fallen...” [Jabotinsky, V. in "My Story," 1936 in Autobiography (Hebrew), p. 38] (Bron: Save Israel)


Het tot passiviteit gedwongen anarchisme

Weinig mensen weten dat aan het einde van de 19e eeuw het anarchisme een van de belangrijkste vernieuwingsbewegingen was binnen het naar verlichting verlangende jodendom. Met name in Amerika speelde het anarchisme binnen de uit Oost-Europa afkomstige joodse gemeenschap een grote rol, en het was daar zelfs zo dominant aanwezig dat binnen de intellectuele elite het collectivisme nooit in bijzonder hoog aanzien heeft gestaan. Desondanks hebben het zionisme en het socialisme - twee agressieve collectivistische sociale bewegingen - het Mozaisch-profetische wetsdenken, waarvan het anarchisme een politieke vertaling is, in een positie geplaatst waarin het nauwelijks nog zichtbaar is voor een groter publiek. Infantiele collectivisten hebben het naar individualiteit strevende intellect naar de achtergrond verdrongen en gekozen voor zinloos, hol machtsvertoon - een bij uitstek anti-anarchistische daad, omdat het anarchisme gebaseerd is op twee basisprincipes:
  • 1) de menselijke waardigheid (de Saturnaal-aardse, Mozaische kleur zwart) en:
  • 2) het menselijke vrijheidsverlangen, gekoppeld aan een rebelse, opstandige geest (de Jupiteriaans-vurige Jezus-kleur rood).

    Uitgaande van die twee principes kan nooit een maatschappij worden opgebouwd waarin de een de slaaf is van de ander. Elke vorm van slavernij is de ontkenning van de menselijke waardigheid (het recht van elk individu een waardig leven te leiden) en de ontkenning van de vrije geest (het recht een eigen mening te verkondigen - ook als die mening in strijd is met de opvattingen van de zionistisch-socialistische priesterklasse).
    Paula Munweiss: anarchiste Om te laten zien dat het anarchisme als sociaal-liberale vrijheidsbeweging altijd een nauwelijks geaccepteerd stiefkindje is gebleven, dat werd overheerst door collectivistische machtsdenkers, wordt hieronder een gedeelte geciteerd uit een webpagina die is gewijd aan Leah Feldman. Opvallend gegeven in dit korte tekstgedeelte is de vermelding dat David Ben-Gurion (een wat protserige naam die 'zoon van de leeuw' betekent) getrouwd was met een anarchiste, Paula Munweiss. David, de protserige socialist, stond met de neus vooraan binnen de Zionistische beweging. Paula daarentegen, de nuchtere anarchiste, moest genoegen nemen met een bescheiden, passieve rol... Waarmee is aangetoond dat de joodse messias (de Leeuw = hol machtsvertoon) en de christelijke messias (de Waterman = anarchistisch) altijd vreemden van elkaar zijn gebleven. Zelfs wanneer ze met elkaar trouwen erkent de Leeuw het gelijkheidsdenken van de Waterman niet...

    LEAH FELDMAN was one of the ordinary men and women who rarely get into history books but have been the backbone of the anarchist movement. Born in Warsaw in 1899, as a schoolgirl she became interested in anarchism. She said that her mother used to hide her shoes so that she could not attend meetings, which were then illegal in Poland. Finally she ran away to her sister in London where she earned her living at the sewing machine. Working in the sweatshops of the East End she became active in the Yiddish-speaking anarchist movement that flourished at that time...
    In Palestine she organised a federation of anarchists. One surprise was meeting her old friend Paula Green, who had been pressured into marriage in Russia, and had chosen an atheist zionist (David Green) with whom she was in love. Paula knew he was active in Labour politics but thought it impossible that he would ever be in government. David Green changed his name to Ben Gurion and became the first prime minister of Israel. His wife did not leave him but she never once took part in any public functions with him. She remained a still believing, if passive, anarchist (A rebel spirit).

  • Prophet Mohammad (S), Role Model for the Youth

    Universele Liefde Prophet Mohammad (S), the man of peace, came to free people from ignorance. At that time, people were killing innocent newborn baby girls by burying them alive, girls who could have become the future mothers of men. Women and girls were allowed little in the way of education. There was also little compassion. People did not know how to make friends. Their only friends were gold coins.
    Mohammad (S), the Messenger of Peace, told the people to smile. He said that even a smile could be regarded as charity. There was always a smile on his face. Children loved him. He sat with the poor and spoke with the wealthy, though wealth was not important to him. Making the society pious was his goal. Teaching the people about love and universal brotherhood was his mission.
    We have to continue on the path that he showed us. He told us not to lie. He told us to be kind and friendly. He told us to support the poor. He told us to think. The only way to work for world peace is by teaching the youth morality and ethics. However, the youth will not be able to lead moral lives without a role model.
    Mohammad (S), should be the role model of morality for the youth, guiding them to the light, the light that today is hidden from the eyes.
    Deep in the hearts of the pious there is belief in Imam Mahdi (AS). May Allah hasten his reappearance so that we can see morality in practice. Peace be upon Imam Mahdi (AS), the hope of peace. (By Mohsen Nahavandian, Tehran Times 6-6-2003

    Geef Iedereen Een Lachende Profeet

    Binnen de wereld van de algemeenheid is liefde veelal weinig meer dan een gewoonte, een gebruik, een vorm van conventioneel gedrag, die deel uitmaakt van een reeks gewoonten die tesamen een soort van moraal vormen, op grond waarvan een keurige leugenwereld wordt opgebouwd die alles wat anders en eigenzinnig is terzijde schuift en opbergt in wat men eufemistisch 'de marge van de maatschappij' noemt: de hoeren, de homoseksuelen, de gevangenen, de tollenaars, de armen en de zieken - allemaal mensen die niet ingepast kunnen worden in het grote geheel van de morele meerderheid, zodat ze heel vaak het voorwerp van spot en vervolging worden, vooral wanneer de morele meerderheid kiest voor een dualistisch moreel systeem, dat een scherpe scheiding tussen goed en kwaad tot stand brengt.
    De strijd tussen goed en kwaad is altijd de essentie geweest van het religieuze denken - ook in het preïslamitische Perzie (Iran), dat door moslims vaak op een nogal minachtende wijze wordt genegeerd, alsof alles wat voor de komst van de heilig verklaarde profeet Mohammed bestond onzin en het werk van de duivel was.
    Het is die extreme heiligverklaring van Mohammed die onvermijdelijk de demonisering van 'het andere' in het leven roept, zodat een logisch denker onmiddellijk zal opmerken dat wie vrede en liefde nastreeft zal moeten streven naar de ontheiliging van de profeet.
    Dat kan een daad van blasfemie zijn, maar wijze mensen weten dat veel vormen van spot en ironie doodgewone pogingen zijn het leven menselijker te maken, met andere woorden 'ontheiliging' van de profeet is in feite niets anders dan een (op humanisering van het bestaan gericht) 'vermenselijkingsproces'.
    Dat is wat Mohsen Nahavandian in de Tehereran Times probeert te doen, wanneer hij de profeet Mohammed probeert af te schilderen als een man die lachen kan - misschien niet zo uitbundig, zoals de spotter het graag zou willen, de rebel die via ordinaire grappen slappe-lach-impulsen in nietsvermoedende mensen op wil roepen - maar in ieder geval op zo'n manier dat het stijve gezicht van de kille gevoelloze mens er wat losser door wordt...
    De lach propageren als Goddelijk moreel principe is een eerste stap op weg naar een menselijke, gecultiveerde beschaving. Zodra een mens begint te lachen is de macht van het kwaad gebroken en breekt het besef door dat de zwaarte van het bestaan - die vaak als een soort doem de mens wordt opgedrongen - niet een noodzakelijk gegeven hoeft te zijn.
    Ijskoude goedheid De Ayatollah Khomeini was een man die de mensen vaak aanstaarde op een wijze die de koude rillingen over je lijf liet glijden. De man wilde of kon niet lachen. Hij wilde de wereld weliswaar verbeteren en probeerde oprecht van een eerlijke en rechtvaardige wijsheidsleraar te houden, maar hij had het contact met de lachende profeet verloren, zodat hij de vrije, wijze mensen van zich vervreemdde, omdat vrije, wijze mensen altijd lachende mensen zijn.
    Een lach is bij uitstek het wondermiddel dat God en de wereld bij elkaar kan brengen. Wonderen, zegt de kille, gevoelloze mens, bestaan niet. Maar dan heeft hij nog nooit een kind zien lachen - op een lieve, onschuldige, naïeve en argeloze wijze - zo hartverwarmend en ontroerend, dat je alles wat kil en hard en liefdeloos is in jezelf gaat haten en verafschuwen.
    Een lachende profeet is het mooiste morele voorbeeld dat je als religieus mens anderen mee kunt geven. Alleen daarom al kun je religie niet afwijzen, want als de mens iets nodig heeft dan is het wel wonderlijk mooie voorbeelden die hem laten zien dat zijn volwassen bestaan iets nodig heeft dat de wereld waarin hij leeft wat zachter en kinderlijk kan maken.
    Een van die voorbeelden is - zoals Mohsen Nahavandian terecht opmerkt – een profeet die het vermogen bezit om te lachen.
    De lach is het anarchistische wondermiddel dat alle religies met elkaar kan verbinden. Zodra de mens begint te lachen ontwaakt de anarchist in hemzelf en treedt hij buiten de grenzen van de neerdrukkende, verzwarende kleinburgerlijke noodlotsmoraal.
    Lachende mensen zijn wonderbaarlijk mooi. Alle religies zouden daarom een profeet moeten hebben die lachen kan...


    Fadlallah: US has failed to understand Iraqi character

    Info Leading Shiite cleric Grand Ayatollah Sayyed Mohammed Hussein Fadlallah says US President George W. Bush should take a long, hard look at the Statue of Liberty to understand how much nations valued their freedom.
    In an interview with The Washington Post conducted by the paper’s David Ignatius, Fadlallah said that a military victory in Iraq did not necessarily translate into a political one.
    According to a statement by his press office, the Shiite cleric said the US was bogged down in Iraq and was not able to capitalize on its toppling of former Iraqi President Saddam Hussein’s regime. “Iraq still lives in a vacuum,” Fadlallah said. “It is a hodgepodge of tensions,” with exiled politicians jostling for power. “They are generals without soldiers,” he said.
    The Americans, he said, have added to the chaos by abolishing the Iraqi Army and the Baath Party, which could at least have “worked to keep the system going for the people’s stability.” It is because of this that the Iraqis who met in London prior to the war and those who attended the subsequent Salaheddine meeting, do not enjoy today any political influence in Iraq, the cleric said.
    Fadlallah claimed that the Americans had failed to accurately understand the Iraqi character. “This is why the Americans had failed to run Iraq’s affairs well,” he said, adding that Washington’s failure in running Iraq’s affairs might be due to a “line jam between the US State Department and the Department of Defense.”
    He said that when the US invades a country, “it is concerned only with its interests and not those of the people they invade.” He said they were in a such hurry to promote their interests that they did not even care about letting things settle down in Iraq. “This is why the US protected the Oil Ministry and did not show any interest in the other ministries,” he said, complaining that the US administration had failed to give the Iraqis the impression the US forces were there for Iraqs own good. (Elie Hourani, Daily Star 6-6-2003)

    When spooks speak out

    Hamas Says It Will Not Hold Truce Talks

    In a surprise move, the Islamic militant group Hamas said Friday it will not hold talks with the Palestinian prime minister on halting attacks on Israelis.
    A Hamas leader, Abdel Aziz Rantisi, said Friday that the group has decided not to begin talks with Abbas, even though only a day earlier Hamas officials said they were ready to hear the prime minister's proposals, and Abbas had expressed optimism he could obtain a truce within a week.
    Rantisi suggested that Abbas, also known as Abu Mazen, made too many concessions to the Israelis in his speech at a Mideast summit held earlier this week in Jordan under the auspices of President Bush. At the summit, also attended by Israeli Prime Minister Ariel Sharon, Abbas called for an end to the "armed intefadeh," or uprising, against Israel.
    "Abu Mazen closed the door to dialogue by himself," Rantisi told The Associated Press. "He committed himself in front of Bush and Sharon (to) what Palestinians refused." (Middle East-AP, 6-6-2003)


    Everyone plays a game of "let us pretend."

    The joke being told in Palestinian circles at home and in the Diaspora is that the only part of the speech of Prime Minister Abbas not scripted by the Israelis is the part that says "in the name of God the most merciful." To viewers around the world, he Summit in Jordan was appeared totally surreal...
    No one mentioned UN resolutions or addressed whether the envisioned Palestinian State will be analogous to the Bantustans/Ghettos under Apartheid South Africa. No one mentioned the massive walls being built around Palestinian enclaves. No one mentioned Arafat, the elected and yet isolated leader of the Palestinians. Sharon promised to immediately "begin" to dismantle unauthorized settlement outposts. No one mentioned that all Israeli settlements in the areas occupied in 1967 are illegal per International law and the 4th Geneva Convention. Israel has not even agreed to abide by the provisions of the road map calling for freeze on settlement activities.
    Everyone plays a game of "let us pretend"... (Palestine Chronicle 5-6-2003)


    Abdullah ‘Nearly Pulled Out of Summit Over Ties With Israel’

    Crown Prince Abdullah, deputy premier and commander of the National Guard, nearly withdrew from the summit with US President George W. Bush in Egypt because of US pressure to speed up Arab normalization with Israel, it was reported yesterday.
    Asharq Al-Awsat, a sister publication of Arab News, said Prince Abdullah rejected a US request to mention in the final summit communique that the Arab parties agreed to normalize ties with Israel as part of steps to build trust with the Jewish state.
    Prince Abdullah threatened to pull out of Tuesday’s summit held in the Egyptian Red Sea resort at Sharm El-Sheikh before Bush stopped him after making sure the US delegation retracted the clause, the newspaper said.
    Saudi Arabia in particular insisted that normalization should be comprehensive in exchange for Israel’s return of occupied land, according to sources close to the participants. (Arab News, 6-6-2003)

    Playing chess with the angel of destruction

    Osama bin Laden: een verlegen strijder
    losgerukt van zijn intellectuele wortels

    Bin Laden was brought up with good manners. He matured as extremely humble and very generous person. He insists to join his comrades in every act. Very frequently he cooks for them and serves them. He lives a simple life in a small flat in Jeddah or in a shed in Afghanistan and insists on his family to eat simple and to dress simple.
    He is known to be strictly truthful and would never lie, but he is politically conscious and believes there is a room for political maneuver even if you are devoted person. Despite being shy he has dominating personality. He speaks very little and looks serious most of the time. He would appear with a soft smile but he seldom laughs. His followers see a lot of aura on him and show great voluntary respect to him. For some reason that falls short of a proper charisma. He is not known for giving distinguished speeches, and there is almost no audio or video recordings of him.
    He is widely educated and spends a good deal of time reading. He is fond of media monitoring and information gathering and research. There was always a data management team with him wherever he went.
    Among the outstanding features is his courage. He will not show a flicker even if a bomb exploded near him. He was exposed to more than 40 incidents of heavy bombardment, three of them were full of death and flesh around him. A Scud missile exploded 17 meters distance from him. At one time he was almost the victim of chemical weapons.
    He is intelligent and has reasonable strategic thinking, but he downgrades himself in the presence of Islamic scholars. He always admires Shiekh Safar al-Hawali and would have not gone through his current controversial path if al-Hawali was free. (Klik voor bron)


    Bin Laden went to Sudan. He wanted to help the Sudan government because he thought it was taking an Islamic line. He brought all his experience and financial and construction assets to help the government. At that time, he never considered doing any violence, either to the Saudis nor to the Americans - until september 1994 when the Saudis arrested Salman al-Odah and Safar al-Hawali.Klik voor bron)

    Safar Al-Hawali's Angst Voor Amerika

    Info "The relations between America and us differ from the relations between us and all the other peoples or nations," explained Al-Hawali. "These are relations between two [very] different nations: One is a nation that was chosen by Allah, who tested it and purified it with disasters so that it will atone for its sins. Allah is using that nation in order to wave the banner of truth and justice on the face of the earth. This is our nation. There is also a tyrannous and evil nation that Allah is manipulating, unbeknownst to it, until it reaches the end to which it is sentenced – the same end that was the lot of all the nations of heresy, tyranny and aggression such as the peoples of Noah, 'Aad, Thamud and Pharaoh."

    "Since World War II, America has not been a democratic republic; it has become a military empire after the Roman model. It is even more abhorrent because its administration is ruled by the pressure groups that are the most dangerous to the human race – the companies that create destruction and sell arms. Therefore, the American way can be discerned and defined in one word: war. America unhesitatingly enters into war anywhere in the world – unless it assesses that the benefit of such a war will not satisfy its insatiable appetite. Then it calls for a kind of peace that will permit American companies to sign profitable contracts, with the aim of usurping resources under the slogan of cooperation in development.
    "It is known that the struggle against communism served as a pretext for starting wars in more than 40 countries across the world. ... These wars have cost the lives of tens of millions and made hundreds of millions live in backwardness, struggle, poverty and the humiliation familiar to the entire world. ..." Dr. Safar Al-Hawali, WorldNetDaily 19-7-2002

    A Letter From Shaikh Salman Al-Audah
    geestverwant van Safar Al-Hawali

    So, where are the intellectual leaders of this nation? Where are the thousands of doctors, professors and university students on whom millions of dollars were spent to further their education. These educated people today are being told to stop thinking! They are being told to follow the status quo and to refrain from harbouring any political thoughts whatsoever. This is unacceptable. It is every human's right to exercise his intellect to improve the community surrounding him. Allah has honoured human beings by blessing them with the ability to think. So why not take advantage of this blessing. Why do we presume that the masses have no opinions of their own and they might want to express them? Who gave us this right to deny the masses of their natural rights. The prophet Mohammed p.b.u.h. used to mount the pulpit and talk to the people about various matters. He consulted them about the battles of Badr and Uhud and about other matters such as the distribution of wealth.
    Our religion was not meant to be only confined to corners of a particular mosque. It came to teach us how to structure our economy and how to invest our money. Furthermore, as Muslims, we should exert our best efforts in whatever we do, so naturally our industries, our educational and social systems should be governed by the Islamic principle.
    Our aim and objective is to spread reform in all fields, including the scientific (theoretical) and practical ones. This is a mission that must be carried out by people from amongst us. It must be carried out by people who are ready to endure some hardships for the sake of their mission. We believe that part of our responsibility is to address the important issues that concern our nation (Ummah) from the east to the west. We have to stand beside our fellow Muslims when disasters and hardships befall them... We have to inform other Muslims about their brothers' problems... (Klik voor bron)

    De opstand van de Saoedische intellectuelen

    Hoewel Osama bin Laden als een soort demonische figuur door de rookvrije filmzaaltjes van ons vernauwde bewustzijn spookt, zijn er achter die vreemde, donkere schim andere figuren zichtbaar, die het tegendeel zijn van het beeld van a-culturele achterlijkheid dat rondom Bin Laden is opgebouwd.
    Het zijn mensen die niet pleiten voor vernietiging van cultuur, maar voor een politiek-wetenschappelijke renaissance, een verlangen dat al vele tientallen jaren lang de geest van rebelse Arabische intellectuelen beheerst.
    Arabische intellectuelen voelen zich de gevangene van dictatoriaal-autocratische regimes, die volgens hen doelbewust door het kapitalistische Westen (met name Israel en Amerika) in stand worden gehouden. Elke vernieuwingspoging die zich ten doel stelt onafhankelijke, zelfstandig denkende en handelende intellectuelen naar voren te schuiven wordt (zo redeneren zij) door Amerika op een meedogenloze wijze de kop ingedrukt. Amerika (zo stellen ze) wil van de Arabische wereld een door autoritaire kapitalisten beheerste markteconomie maken die wordt bevolkt door gehoorzame mensen die alleen maar mogen werken en consumeren, omdat elke poging van idealistische, sociaal-voelende mensen de geestdodende macht van het (door Israël en Amerika gecontroleerde) grootkapitaal te breken wordt gezien als een directe aanval op een ideologie die eist dat elke Arabier een willoze slaaf moet zijn in zijn eigen land...

    In hoeverre die analyse juist is doet niet ter zake. Waar het om gaat is dat er in het Midden-Oosten een sterk antikapitalistisch verlangen naar vrijheid bestaat - al tientallen jaren lang - hetgeen betekent dat je als verdediger van de democratie en de vrijheid de roep om vernieuwing niet mag negeren.
    Islamisten demoniseren omdat ze geen slaaf willen zijn in hun eigen land is absurd. Ze verwijten dat streng-religieuze opvattingen en de vestiging van een theocratische, door conservatieve machthebbers geregeerde staat de vrijheid die ze nastreven juist kan vernietigen is wel zinvol. Zodat het voor de hand ligt rebelse Arabische intellectuelen serieus te nemen en een dialoog met hen aan te gaan - een dialoog die alleen mogelijk is wanneer we de moed durven op te brengen te erkennen dat ons door Amerika beheerste kapitalistische systeem uitgesproken destructief-conservatieve eigenschappen bezit, die Islamitische intellectuelen die niet de willoze slaaf van aan geld en macht verslaafde autocratische heersers willen zijn ertoe dwingt andere wegen te zoeken: rechtvaardige wegen die wij – ondanks ons zogenaamde vrijheidsverlangen – ze niet kunnen (of willen) bieden.


    De horoscoop van Osama bin Laden,
    geb. Jiddah SA, 10-3-1957, 10u 58m

    Volgens de bekende astrologe Karen Hamaker-Zondag (auteur van een groot aantal als standaardwerken beschouwde astrologische handboeken) zijn de geboortegegevens die hierboven zijn weergegeven afkomstig van personeel uit het ziekenhuis waar Osama bin Laden geboren is.
    Uitgaande van die gegevens kan gesteld worden dat het karakterbeeld van Osama bin Laden een sterk vrouwelijke inslag vertoont. Zon in het gevoelig-romantische teken Vis, Maan in het vrouwelijk-zorgzame teken Kreeft en de ascendant in het vrouwelijk-genotzuchtige teken Stier, dat op zijn beurt beheerst wordt door de planeet Venus, die zich in het teken Vis bevindt.
    Een gevoelige man dus, Osama, zoals ook de president van de Verenigde Staten, George Bush (vanwege de sterke Kreeft en Weegschaalinvloeden in zijn horoscoop) een gevoelig mens genoemd moet worden.
    Desondanks zijn deze twee gevoelige mensen de grootste vijanden van elkaar, een merkwaardige zaak, die alleen maar verklaard kan worden wanneer we inzien dat we in een dualistische wereld leven waarin we gedwongen worden onze beste vrienden tot vijanden uit te roepen.
    In een dualistisch systeem kun je in feite niet spreken over goed en slecht in morele zin, wel natuurlijk in praktische zin. Wanneer een man een bom gooit die zaken en personen vernietigt weet het slachtoffer dat er iets fout zit. Daarom zeggen pragmatische mensen dat je er maar beter naar kunt streven helemaal niets te vernietigen, waarmee de morele goed-slecht vraag omzeild kan worden.
    Morele goed-kwaad spelletjes vermijden is de taak van de wetgever. Hij stelt op een zakelijke, rechtvaardige en zo objectief mogelijke wijze regels op, zodat er niet op een onzakelijke, tijdrovende wijze gefilosofeerd hoeft te worden wanneer er ergens iets 'fout' gaat.
    Waar die objectieve wetgeving ontbreekt dringt zich de subjectieve moralist naar voren - en dan is het hek van de dam, omdat een subjectieve moraal geen rationele wetgeving kent, maar alleen maar een reeks gestolde emoties die altijd dierlijk, waanzinnig en ronduit sadistisch zijn.
    Het is die wereld waarin Osama bin Laden en George W. Bush de hoofdrol spelen. Osama bin Laden vindt Bush een gevaarlijke gek. George Bush vindt Osama een gevaarlijke gek. En omdat het toneel waarop ze hun belachelijke act opvoeren niet voorzien is van een rationeel handelend justitieel apparaat roepen ze een beetje lukraak en in het wilde weg ‘welles’ en ‘nietes’ tegen elkaar, een leuk, onderhoudend, maar volstrekt infantiel, kleuterspel waarop militairen en mensen met geld het zinloze woord 'moraal' gekalkt hebben.
    We schamen ons niet voor ons kleutergedrag. We hebben geen rechtsinstanties nodig - vinden we. We roepen 'goed' en 'slecht'. En de intelligente mensen die ons een rationele orde willen geven jagen we joelend en schreeuwend weg. 'Macht', krijsen we, 'is recht".

    Osama bin Laden is - zoals gezegd - een gevoelig mens. Hetgeen betekent dat er iets is gebeurt met de man wat hem belet zijn gevoeligheid op een krachtige, ordelijke wijze te uiten. We zien de gevoeligheid wel - iedereen erkent dat de man een uitstraling bezit die het tegendeel is van agressief - maar we identificeren Osama desondanks volledig met de andere pool van zijn karakter, die in de horoscoop wordt aangegeven door de agressieve planeet Mars, die zich op een dominante plaats (in het eerste huis) bevindt.
    Mars wil vechten voor idealen, en de wijze waarop dat gevecht plaatsvindt wordt volgens de astrologie bepaald door de aspecten die worden gemaakt met andere planeten. De meest agressief makende aspecten die Mars kan vormen zijn het Mars-Pluto-aspect en het Mars-Saturnus-aspect. Mars-Pluto maakt ongelooflijk wraakzuchtig - kan alle gevoelens van medelijden en compassie in de mens vernietigen (George Bush heeft dat aspect), terwijl het Mars-Saturnus-aspect, dat in de horoscoop van Osama bin Laden voorkomt, heel koel en berekenend kan maken. Ook hier wordt het gevoel uitgeschakeld, maar er wordt niet op een primitieve, onbeheerste wijze wraak genomen. Mars-Saturnus maakt afwachtend, koud, berekent de kansen en slaat pas toe wanneer de kans op succes groot is.
    In een wereld waarin gevoelige mensen elkaar niet mogen verdedigen treedt het eigenaardige verschijnsel op dat de zwak gemaakte gevoelsmens de slaaf wordt van zijn sterk gemaakte dierlijke driften. De dierlijke eigenschappen worden binnen een dualistisch machtssysteem steeds sterker gemaakt, zodat de gevoelige mens steeds zwakker wordt en zichzelf gedwongen ziet al zijn gevoelige eigenschappen te ontkennen.
    Het feit dat de gevoelige Osama bin Laden in een gevoelsarme Taliban-omgeving belandt waarbinnen volstrekt geen plaats is voor vrouwelijk-kinderlijke gevoelens, terwijl George Bush de grote sterke democratische leider probeert te spelen, die hij helemaal niet is en ook niet mag zijn, omdat vrouwelijk-gevoelige mensen slaven van de macht moeten zijn in een dualistisch onzinsysteem, bewijst dat de wereld die we hebben opgebouwd niet deugt.
    Dichters, schrijvers, kunstenaars en filosofen weten dat - of beter gezegd: ze behoren dat te weten. Maar wij leven in een wereld waarin dichters, schrijvers, kunstenaars en filosofen het gevoel in het riool geworpen hebben.
    Daarom staan er momenteel twee gevoelsmensen tegenover elkaar, die elkaar niet kunnen helpen. De wrede, dierlijke macht dwingt hen elkaar te vernietigen. Zodat alles wat zacht en warm en teder is langzaam maar zeker uit onze sadistische, laffe leugenwereld verwijderd wordt…


    Bush: God & Moeder no 1 Sheikh Ahmad (Osama bin Laden's halfbrother) said he and his mother last saw Osama bin Laden at the wedding of one of his sons in Afghanistan in January 2001. It was there, he added, that Osama told him that reports saying he needed kidney dialysis were false. "He loved his family and friends, gatherings. He especially adores his mother. First comes God, then his mother." That is the side of his half brother that Sheikh Ahmad said he wanted to share, in spite of what others may think of him. (Dawn 20-3-2002)


    Zie ook: De vloek van de republikeinen


    Mars in negatief aspect met Saturnus,
    omschrijving uit het programma New Age Astrologie

    Mars in negatief aspect met Saturnus geeft een vreemd karakter. De energie van Mars wordt bij tijden onderdrukt door de remmende Saturnus, maar kan zich op andere momenten, juist door de te lange onderdrukking, op een heftige wijze ontladen. De omgeving kan dan alleen maar verbijsterd toezien hoe een ogenschijnlijk kalm en rustig persoon op een gewelddadige wijze zijn woede kenbaar maakt. Dikwijls werkt de geweldige energie van Mars tegen de geborene zelf (zelfmoord), soms ook is er sprake van een kil en haatdragend afwijzen van alles wat men verafschuwt en minacht. Die kilheid kan anderen afschrikken, waardoor men in een situatie van zichzelf versterkend negativisme terecht kan komen. Sadomasochisme, in de zin van het opbouwen van Meester-Slaaf relaties, hoort bij dit aspect thuis. Saturnus legt de agressieve Mars letterlijk aan banden, beheerst hem en brengt hem discipline bij. Het gevaar bestaat dat men zich uitlevert aan negatieve, contact-gestoorde mensen, die elk vonkje werkelijke liefde in anderen proberen uit te doven.

    Arabisch-Europese Liga
    Abou Jahjah, HOMO & de norm

    D.A.J.: De islam zegt dat homoseksualiteit niet de norm is. Maar je hebt natuurlijk een aantal uitwassen van de islam die extremistisch zijn en verder gaan. Maar daar zijn wij niet verantwoordelijk voor. Zoals je extremisme hebt bij de katholieke kerk. Monseigneur Lefèvre vertegenwoordigt toch ook niet het katholieke geloof? Hij gebruikt het katholicisme om een standpunt te formuleren. Bij ons heb je ook geschifte imams die van alles gaan vertellen. De islam geeft wel een kader om je leven te leiden. In dat kader is er een grote ruimte van interpretatie, dat is de 'ishtihaad'. En die mogelijkheid van interpretatie is nu net iets wat een aantal dictatoriale regimes binnen de islamwereld niet zien zitten. Omdat zij de gevestigde macht willen behouden. Wij zeggen dat binnen dit kader interpretatie wél mogelijk is. Wat de homoseksualiteit betreft, dat is geen standpunt van ons. We liggen daar echt niet van wakker. We zeggen 'leven en laten leven'. Er is een grondwet die zegt dat er een gelijkheidsbeginsel is. Je mag dus denken dat een Marokkaan achterlijk is, maar je mag hem niet discrimineren. Je mag denken dat een homo vuil is, maar je mag hem niet discrimineren. Je mag denken wat je wilt, maar in de praktijk moet je iedereen gelijk behandelen. En daar komen we voor op!

    -Heb je er spijt van dat je in het begin je standpunt over homo’s hebt bekendgemaakt en dat men daar nu altijd terug naar blijft verwijzen?

    D.A.J.: Nee, ik zal het blijven herhalen. En ik zal het nu in dit interview nog eens herhalen. Dit is ons standpunt: wij vinden dat heteroseksualiteit de norm is en homoseksualteit een uitzondering. Wij hebben er geen problemen mee om het te uiten. We zijn niet hypocriet. (De Waarheid, 19-11-2002)


    Minderheden Zijn Vijanden Van De Norm

    "Ik ben geen psychotherapeut die de Belgen gaat psycho-analyseren en zeggen waarvoor ze niet en wel bang moeten zijn. Dat zijn hun zaken. Ze moeten leren dat ze eerst met iemand moeten praten voordat ze een oordeel vellen. Wij lokken een discussie uit en forceren hen om na te denken, want ze willen niet nadenken." Abou Jahjah, leider Arabisch-Europese Liga

    Jamai, Kreeft, met Jim, Leeuw

    Jamai Loman, geb. 30-6-1986, Kreeft, is een dubbelzinnig popidool. Hij houdt niet van popmuziek, maar omdat pop de norm is zingt hij popmuziek. Hetgeen betekent dat hij zichzelf als invidividu (hij houdt van serieuze muziek en gezellige, vriendelijke muziek - musicals en zo..) moet wegcijferen en zich neer moet leggen bij het feit dat de meerderheid geestelijke terreur mag bedrijven.
    "Mensen willen niet nadenken", stelt Abou Jahjah, (geb. 24-6-1971, Zon en Maan in Kreeft) leider van een politieke beweging die vanwege zijn of haar uitgesproken anti-Israëlische opstelling door de rechtse media op een uiterst oneerlijke wijze wordt gedemoniseerd.
    Wat dat betreft is de staat Israël alle jaren door een ramp geweest voor het vrije, onafhankelijke denken. Zodra je als vrij, onafhankelijk mens het intelligente oordeel uitsprak dat de staat Israel gewoon een lading bedrog is kreeg je de hele rechtse burgermanskraam die het openbare leven beheerst tegen je en was je de uitzondering in een wereld waarin het pro-Israëlische standpunt de norm is.
    Hetgeen mij, als anarchistisch denker, tot de uitspraak brengt dat je jezelf uiterst sceptisch moet opstellen tegenover mensen die het woordje 'norm' hanteren, omdat dat moralistische woordje binnen een kleinburgerlijk milieu - waarvan de essentie altijd is dat men weigert na te denken - een onderdrukkend, individuvijandig zwaard van Damocles is.

    Damocles was een gunsteling van de tiran Dionysios. Deze liet hem een dag koning zijn, doch boven zijn troon was een puntig zwaard opgehangen aan een paardenhaar. Vandaar de uitdrukking 'het zwaard van Damocles hangt hem boven het hoofd':een aldoor dreigend gevaar te midden van geluk of voorspoed.

    Dat de staat Israël een ramp en een bedreiging geworden is voor mensen is nooit de bedoeling geweest van haar oprichters. David Ben-Gurion (stichter van de Joodse staat) werd gedreven door socialistisch-zionistische idealen die de nieuwe herboren mens in een nieuwe herboren staat centraal stelt. De nieuwe joodse mens zal een lichtend moreel voorbeeld voor de mensheid zijn en de hele wereld zal aan het hoge morele niveau van de staat Israël kunnen aflezen in hoeverre men zelf al gevorderd is op de morele ladder, die Israël zo heldhaftig aan het beklimmen is.
    Een super-moralist dus, David Ben-Gurion, en daarom geen vriend van het anarchisme, dat erg zuinig is met het uitspreken van morele heilsverklaringen, omdat anarchisten zakelijkheid paren aan een sterk verlangen naar individuele vrijheid, zaken die in een morele heilstaat in 100 van de 100 gevallen onder het morele Perzische tapijt geschoven worden.
    Paula Munweiss: anarchiste Dat is de reden waarom mijn sympathie uitgaat naar de vrouw van David Ben-Gurion, Paula Munweiss, die deel uitmaakte van een anarchistische beweging, waarover je nooit iets hoort in de media, omdat de media alles wat afwijkt van de norm – en anarchisme is normafwijkend gedrag – met een vies gezicht in de kleine bloemperkjes buiten de grote, hoge mediagebouwen werpen, kleine plekjes vruchtbare zwarte aarde, waarin een paar kleine dappere plantjes zich wanhopig staande proberen te houden binnen het moderne normbepalende stadsgeweld van staal en beton.
    Abou Jahjah heeft van de Palestijnse kwestie een principekwestie gemaakt, en dat betekent dat hij door de rechtse pers nooit meer serieus genomen zal worden. Juist vanwege de keuze voor het principe werd Saddam Hussein weggebombardeerd, zoals elke Arabische leider die zich principieel opstelt rigoreus de wereld uit zal worden gebombardeerd.
    Tot hoever men daarbij wil gaan blijft de vraag. Je kunt niet eeuwenlang alle principiële, onafhankelijke mensen de wereld uit blijven bombarderen, ook al stelt de kleinburger dat de meerderheid de norm bepaalt.
    Duizenden jaren lang hebben moralistische meerderheidsdenkers uit naam van God de ketters die zich buiten het morele normdenken van de meerderheid plaatsten vermoord.
    De geschiedenis van het kleinburgerlijke geloof is weinig meer dan een gigantische stroom bloed, waarin de lijken drijven van onafhankelijke enkelingen die de pech hadden dat ze niet ingepast konden worden in het gelukzalige wereldje van de moralistisch normdenkers.
    Het is daarom merkwaardig dat Abou Jahjah zo sterk de nadruk legt op de wil van de bekrompen moralisten binnen de Islam heteroseksualiteit als norm aan te wijzen.
    Het is ook in strijd met de boodschap van de profeet dat het de taak van de mens is de aanbidding van de ene universele God als norm te hanteren.
    Daarbij maakt het niet uit hoe je dat doet, maar of je het doet. De profeet Mohammed wist heel goed dat vals moralisme weinig meer is dan leugenachtige goddeloze schijnheiligheid, die in strijd is met de normen die afgeleid kunnen worden uit het dienen van God.
    Een hetero die een doodgewone valse oneerlijke, hebzuchtige klootzak is zal heus niet Gods koninkrijk binnengelaten worden, terwijl een homo die een wonder van eerlijkheid en rechtvaardigheid is vooraan de troon van God zal worden geplaatst. Dat is de moraal die bij God dienen hoort, en wie eerlijk is zal dat ook onmiddellijk toegeven en zich distantiëren van elke ‘geschifte Iman’ die stelt dat het anders is.
    Een geschifte Imam is een bekrompen kleinburger die weigert na te denken, en uitgaande van de filosofie van Abou Jahjah (die er op neer komt dat je mensen aan het denken moet zetten) kun je daarom maar beter met een wijde boog om zulke supergelovige leeghoofden heen lopen.
    Mensen die niet na willen denken zijn gevaarlijk. David Ben-Gurium heeft dat nooit willen inzien. Hij heeft doelbewust meegewerkt aan het scheppen van een Palestijns probleem en ondanks zijn schijnheilige praatjes over de nieuwe socialistisch-joodse mens die van Israël een moreel voorbeeld voor de mensheid zou moeten maken heeft hij nooit daadwerkelijk de rol van scheppende God gespeeld.
    Mensen kunnen scheppers zijn, zoals ze ook vernietigers kunnen zijn. Ben-Gurion heeft alleen een vernietigingsdaad gesteld. Hij heeft de staat Palestina vernietigd, omdat hij een Joodse staat wilde opbouwen. Die staat is en blijft een heilige koe en blijft daarom onafhankelijke denkers, die de onzinnigheid van collectivistische morele bouwwerken aan willen tonen, haten en verafschuwen.
    Collectivisten leggen altijd de moraal neer bij het collectief – de meerderheid – en ze wijzen al diegenen af die de collectieve norm aan kunnen tasten. Daarom kent het Midden-Oosten het Palestijnse probleem, dat in feite een conflict is tussen machtige mensen die ‘de norm’ willen zijn en mensen die als zwakke minderheid buiten het gebied van de algemene norm vallen.
    Je zou de Palestijnen de Arabische homo’s binnen een heteroseksuele Zionistenwereld kunnen noemen.
    Joop Braakhekke: normloze kok Wanneer Abou Jahjah consequent zou zijn, dan zou hij zeggen: Het feit ligt daar. De Palestijnen vormen een zwakke, onbeduidende minderheid – het Zionisme (bestaande uit Israëlische joden en hun Arabische en Westerse vrienden) vormen de sterke meerderheid die de zwakke minderheid verslagen en onderworpen heeft. De sterke meerderheid bepaalt de norm. Dus ik heb verder mijn mond te houden. Ik ben een zwakke homo en ik moet derhalve mijn plaats weten. Misschien kan ik als homo ergens een baantje krijgen in een mooi groot restaurant. Dan bind ik mezelf een mooi roze schortje voor en dan ga ik eens lekker als een gehoorzame onderworpen meid een beetje staan koken...
    Wat kan een mens die buiten het normatieve paradijs van de meerderheid is gevallen anders doen…?


    Uitspraak van Abou Jahjah,
    leider Arabisch Europese Liga
    De Waarheid 19-11-2002

    "Ik denk dat de enige mogelijkheid om een betere situatie te bereiken dialoog is. Maar dialoog impliceert wederzijds respect. Ik wil met niemand dialogeren die mij niet respecteert of die mij betuttelt of op een paternalistische manier bekijkt. Dialoog is wederzijds respect en als dat niet komt dan hoeft het voor mij niet."

    Ludo de Witte over de Arabisch-Europese Liga


    'Death threat' to Palestinian gays
    Homosexuals are accused of collaborating with Israel

    Civil rights campaigners in Israel are trying to stop the deportation of a Palestinian homosexual back to the Gaza Strip, where they say he faces death threats.They are appealing to the Israeli Supreme Court to overturn the order against the man.
    Campaigners say the 21-year-old fled to Israel four years ago after being arrested and tortured by Palestinian police because of his sexuality. They say he is one of nine Palestinian homosexuals arrested in Israel over the past two months as part of a crackdown on Palestinians who have entered the country illegally.
    "They fall between all the chairs," Shaul Gonen told BBC News Online. "Nobody wants to take care of them." "It is indescribable how bad life is for these people," he said.
    "In the West Bank and Gaza, it is common knowledge that if you are homosexual you are necessarily a collaborator with Israel. (BBC, 6-3-2003)

    Abou Jahjah:
    "We zeggen 'leven en laten leven'"

    Hamas rejects cease-fire calls
    Abbas spurned, peace in danger

    The militant Islamic group Hamas said Friday it was breaking off cease-fire talks with the Palestinians, a rebuff that appeared designed to undermine Palestinian Prime Minister Mahmoud Abbas just days after he agreed to implement a newly drawn road map to peace.
    In making the announcement, Hamas leader Abdulaziz Rantisi decried what he called Abbas' "speech of capitulation" at Wednesday's summit in Aqaba, Jordan, with Israeli Prime Minister Ariel Sharon and President Bush. At that meeting, Abbas committed the Palestinians to eschew violence.
    The Hamas move came in the wake of comments by sidelined Palestinian Authority President Yasser Arafat, who a day earlier had derided the concessions made in the road map -- and particularly what he called a lack of good faith on the part of Sharon...
    Many Palestinians felt that Abbas, also known as Abu Mazen, did not distinguish between resistance to the Israeli occupation of Palestinian areas and terrorist acts against Israeli civilians. They also felt that while Abbas had pledged to end the violence, Sharon had given no guarantees on removing settlements from Palestinian areas. (Alissa J. Rubin, Los Angeles Times 7-6-2003)

    Onderwerping: het aloude Zionistische liedje

    Zionisten gaan uit van het standpunt dat de Palestijnen een onderworpen en verslagen volk zijn dat geen eisen kan en mag stellen. Dat is de reden waarom trotse, principiële mensen die zich beroepen op het internationale recht weg worden gejaagd en worden vervangen door mensen die bereid zijn genoegen te nemen met het weinige dat hun wordt aangeboden.
    De onderworpen 'nieuwe' Palestijnse leiders komen daar ook eerlijk voor uit. “We staan tegenover een oppermachtige tegenstander, Amerika weigert het Internationale Recht te respecteren, dus wat kunnen we doen?”
    En inderdaad, wanneer je de werkelijkheid heel zakelijk bekijkt, kun je weinig anders doen dan capituleren. De oneerlijke mensen hebben de macht en dat betekent dat je met eerlijkheid niets kunt bereiken.
    Het is triest dat de oneerlijke mensen de baas zijn, maar het is niet anders. Wie eerlijk wil zijn zal voor het enkelingschap moeten kiezen. Dat is ook precies de boodschap van Jezus van Nazareth. Hij roept de mensen op 'eenling' te worden. Hij is een profeet die - wetende dat de oneerlijke, schijnheilige meerderheid hem altijd af zal wijzen - op een niet-gewelddadige wijze de bevolking zijn persoonlijke bestaansvisie aanbiedt.
    Hamas heeft het gelijk aan zijn zijde, zoals Saddam Hussein als principieel, antizionistisch individu het gelijk ook aan zijn zijde had. Maar het probleem blijft altijd dat je het levensgeluk van miljoenen mensen niet op kunt offeren aan jouw heroïsche gelijk.
    De oneerlijken moet je soms laten winnen, om er voor te zorgen dat ze uiteindelijk in een sfeer van vrede door de overwonnenen kunnen worden overwonnen.
    Hamas gaat er vanuit dat een verslagen en kapot getrapt mens niet langer het vermogen bezit te protesteren. Dat is een opvatting die onjuist is. Verslagen en bedrogen mensen hebben het recht na te denken en hun opvattingen te uiten. Zodat zij een blijvend teken van protest kunnen blijven vormen in een door en door schijnheilige wereld waarin de leugen en het bedrog de waarheid vernietigd hebben.


    klik hier

    De AEL over de Islam en de Arabieren

    "Er bestaat een onverbrekelijk band tussen Arabieren en Islam. [Arabieren zijn] uitverkoren om de Goddelijke boodschap te ontvangen en te verspreiden onder alle volkeren, en die samen in een Ummah bijeen te brengen. De openbaring van de Quraan al Kariem vond in het Arabisch plaats. Moslim zijn betekent automatisch enig Arabisch leren, door de Quraan te memoriseren voor het dagelijkse gebed. De universele communicatietaal tussen de moslims kan geen andere zijn dan het Arabisch, de taal waarin de heilige Quraan is nedergedaald." Website van de Arabisch-Europese Liga

    Het heeft me altijd verbaasd dat mensen die zich zo fel afzetten tegen het bekrompen groepsdenken van het Zionisme (jezelf opsluiten in een getto waarin voor anderen geen plaats is) geen enkele moeite doen de buitenwereld duidelijk te maken dat zijzelf anders - en mogelijk zelfs beter - zijn.
    Een fraai voorbeeld waarmee kan worden aangetoond hoe dubbelzinnig en oneerlijk de kritiek van moslims op het Zionisme kan zijn is de houding die wordt aangenomen tegenover de Koran, een geheel van aan elkaar gelijmde, losse, uit de herinnering van anderen voortgekomen uitspraken van een profeet, die zelf niet het vermogen bezat een boek te schrijven of samen te stellen.


    ... "In het jaar 570 daalde het woord Gods,
    in de vorm van visioenen en dromen en gedicteerd door de engel Gabriël,
    neer op Mohammed"...

    Daar Mohammed analfabeet was, gaf hij de openbaring mondeling door. Na zijn dood gingen 38 mannen, die de teksten van buiten kenden, de mededelingen op schrift stellen. Zo ontstond de koran... (Klik voor bron)


    Mohammed was een eenvoudig mens die het beste voor had met de mensen, en die vooral daarom gerespecteerd kan worden door niet-moslims omdat hij het belang van de humanistische eenheidsgedachte wilde beklemtonen, een levenshouding die met name in de bloeiperiode van de Islam (8e - 11e eeuw) door eminente Islamitische dichters, schrijvers en geleerden werd uitgedragen.
    Het leven van Mohammed valt in twee perioden uiteen: de profetische periode, waarin hij op een paranormale wijze gesprekken voerde met de engel Gabriel, en de politieke periode, waarin hij door de harde praktijk van het leven gedwongen werd allerlei regels en wetten te ontwerpen die ten doel hadden de toen levende Arabische bevolking onder de duim te houden.
    De begrippen profeet en politicus verwijzen naar verschillende werkelijkheden. In het geval van Mohammed wilde het toeval (afwijzing van de profetische boodschap door de bevolking van Mekka en een sterk verlangen naar rust en orde in de provincie Medina) dat de profeet een politicus werd.
    Stellen dat een dergelijke gril van het toeval eist dat spiritualiteit en politiek samenvallen is onzin. De spirituele mens van nu mag niet afhankelijk worden gemaakt van een gril van het toeval, want als dat zo zou zijn, wanneer we willoos de grillen van het toeval zouden moeten gehoorzamen, dan zou het leven van de naar een ordelijk bestaan verlangende mens onleefbaar worden.
    Intelligente mensen weten dat de Koran geen logisch samenhangend geheel van uitspraken is. Ze weten ook dat de profetische uitspraken en de politieke uitspraken botsen met elkaar. En daarbij durven ze toe te geven dat de profeet Mohammed geen schrijver was, maar een visionair en een politiek leider die zijn visioenen met behulp van het gebruik van machtsmiddelen concreet gestalte probeerde te geven.
    Wie zich dat alles realiseert, die zal vanzelf gaan inzien dat religie en macht verschillende, soms elkaar uitsluitende gegevenheden zijn, zodat hij bij de bestudering van de Koran zich steeds de vraag voor ogen houdt: "Is dit religie? Of is dit politiek?"
    Mensen verplichten een muts te dragen is politiek - macht uitoefenen over anderen en zeggen dat hij iets moet doen. Mensen wijzen op het feit dat ze allemaal leden zijn van een grote mensenfamilie, zodat het belangrijk is dat mensen een dialoog met elkaar aangaan om elkaar beter te leren kennen is religie... Mensen niet dwingen iets te doen, maar appelleren aan het gewetensvolle ikbesef in de mens, dat door mystici van alle religies 'de Goddelijke vonk' wordt genoemd.

    Zodra de mens zich verbonden weet met anderen verliezen materialistische (bij)zaken zoals 'het heilige boek' en 'de heilige taal' of 'de heilige natie' hun betekenis. Materialistische religiositeit wordt omhooggetild naar een hoger, geestelijker niveau, zodat het materialisme van het harde, gevoelloze geloof (mystici spreken over de animale beginfase) vervaagt en gesproken kan worden van esoterische spiritualiteit, een geestelijke situatie waarin de gelovige mens in staat is de wereld als een redelijk en gevoelig mens tegemoet te treden. Niet de schijnredelijkheid van de hypocriet, die op een blinde, dierlijke wijze alles wat hij niet begrijpt vernietigen wil, maar de verdraagzame, intelligente redelijkheid van de mens die het leven van alledag niet uit de weg is gegaan, zodat hij uit ervaring weet hoe intens en verwarrend dierlijke emoties kunnen zijn.
    De Hollandse essayist Menno ter Braak zou zeggen: "De burger moet dichter worden", een uitspraak die mensen die graag Arabier willen zijn moet aanspreken, omdat de poetische benadering van de werkelijkheid een elementair onderdeel vormt van de Arabische cultuur.

    Zie ook: Arabische vrouwelijkheid


    De Maan & Het beelddenken


    ... "In het jaar 570 daalde het woord Gods,
    in de vorm van visioenen en dromen en gedicteerd door de engel Gabriël,
    neer op Mohammed"...

    Daar Mohammed analfabeet was, gaf hij de openbaring mondeling door. Na zijn dood gingen 38 mannen, die de teksten van buiten kenden, de mededelingen op schrift stellen. Zo ontstond de koran... (Klik voor bron)


    Hoewel wetenschappers ons dood gooien met de meest gecompliceerde theorieën (bedenkseltjes) over de oorsprong van mens en heelal, ligt de harde, concrete waarheid nog altijd op een hele simpele wijze bij diegenen die duizenden jaren geleden het astrologische wereldbeeld ontdekt hebben.
    kleed van de joodse hogepriester

    De Ephod is het embleem van de stam Levi, de groep geleerden die geen deel mogen uitmaken van de Israelische staatsmacht, omdat het hun taak is op een eerlijke onafhankelijke wijze de Wet (dus niet de tempel) te verdedigen. Zoals uit de beschrijving van Josephus blijkt verwijst de Ehpod naar het astrologische wereldbeeld, dat het fundament van de beschaving in het Midden-Oosten is. De aarde is het centrum van de kosmos. De mens is zowel God als slaaf. Om de goddelijkheid in zichzelf te kunnen vinden moet de mens de kosmische slavernij overwinnen.

    Die harde waarheid hoort thuis in een niet-dualistische wijsheidswereld waarin de mens zichzelf ontdaan heeft van zijn dierlijk-sadistische, aan ideologieën en religie gekoppelde, veroveringsdrang. Daarom was de spirituele, antireligieuze mens duizenden jaren geleden zeer beschaafd - en daarom is de religieus-idelogische mens (waartoe ook de aan de kleinburgerlijke moraal gebonden wetenschapper behoort) van nu zeer onbeschaafd.
    Veel mensen realiseren zich dat wij onbeschaafd zijn. Je treft ze vooral aan in linkse kringen, hoewel juist linkse ideologen hardnekkig weigeren het zakelijke, amorele astrologische wereldbeeld serieus te nemen. Het waarom van de afwijzing van astrologie is voor ingewijden duidelijk. Astrologie staat voor een objectieve moraal, die de vijand is van de subjectieve moraal die verdedigd wordt door de grote, sadistische wereldreligies en ideologieën.
    Die totalitaire ideologieën aanvallen is de taak van elk gewetensvol mens. Vooral nu, nu het sadisme zich samenbalt in de imperialistisch-kapitalistische veroveringsdrang van conservatieve christenen en neoconservatieve joden, die via een proces van onderwerping en demonisering een uiterst conservatieve Islampraktijk in stand proberen te houden, is het van vitaal belang de primitieve krachten die schuilgaan achter de verdierlijking van het bestaan bloot te leggen en aan te vallen.
    De astrologie is daarbij een objectief hulpmiddel. Zij houdt ons op een harde, zakelijke wijze een spiegel voor, waarin alles wat we zijn wordt afgebeeld, zonder dat priesters en ideologen in staat zijn met behulp van een zedenpreek of een absurde wetenschappelijke theorie de harde realiteit te verbergen.
    Onredelijke moralisten proberen de astrologie belachelijk te maken, zoals ze duizenden jaren lang de zoekers naar waarheid hebben gedemoniseerd, verbrand, gekruisigd, gemarginaliseerd en weggejaagd.
    Daarom is nu de tijd aangebroken de krankzinnige ketterjacht te staken en op zoek te gaan naar de waarheid, die niets te maken heeft met de onzin die de sadistische mens ons geschonken heeft. Laat de sadistische mens met zijn kille, dierlijke geloof barsten, zegt het anarchisme, en kies voor de verstandige mens, de mens die de waarheid zoekt en die daarom de naar verlichting strevende spiritualiteit vertegenwoordigt, een eeuwig moderne zijnstoestand die de vijand is van de conservatieve religieuze en wetenschappelijke leugen.
    De conservatieve leugenaar beweert glashard dat astrologie de ontkenning is van de wetenschap, hoewel astrologie duizenden jaren lang niets anders is geweest dan een poging de mens in kontakt te brengen met de waarheid van het bestaan.
    Zelfs het jodendom, dat zich zo belachelijk heeft gemaakt met de claim dat het joodse volk het 'uitverkoren volk' zou zijn, heeft ooit het astrologische wereldbeeld gezien als de kern van haar wijsheidsdenken. Binnen allerlei mystieke stromingen is dat idee nog terug te vinden. De Kabbala, bijvoorbeeld, is een vorm van magisch-mystiek denken waarbinnen de beoefening van astrologie niet wordt afgewezen. Ook het astrologische idee van de tweelingziel ('soulmate'), de niet-dierlijke verbintenis die er bestaat tussen jou en bij je horende ander, wordt door de kabbalist serieus genomen, hoewel al die serieuze astrologische elementen onzichtbaar worden gemaakt via een geheel van duistere toverformules en religieuze opvattingen die je als nuchter mens nauwelijks serieus kunt nemen. Zo verdedigt de kabbalist (net als de religieuze zionisten en de orthodoxen) de onzinnige opvatting dat de joodse mens een bijzondere zielstructuur zou bezitten die hem verheft boven anderen, zodat alleen joden de wereld kunnen verbeteren, omdat zij 'de betere mensen' zijn - een uiterst gevaarlijke opvatting - die vrede in het Midden-Oosten voor eeuwig onmogelijk kan maken, omdat geen enkele Arabier in een jood een vergoddelijkte supermens zal willen zien.
    Het werkelijk serieus nemen van de astrologie, een harde, amorele wetenschap, die laat zien dat alle mensen gelijk zijn en dat alleen het domme toeval bepaalt wie 'goed' en wie 'slecht' is, zou dat absurde uitverkiezingsdenken kunnen beëindigen, maar - zoals gezegd - in een door primitieve moralisten beheerste wereld willen we het kwaad van de niet-objectieve religie niet bestrijden. We willen het kwaad aanbidden, omdat we verslaafd zijn aan bij het primitief-religieuze denken horende zaken als 'macht en geld'.
    Dat betekent niet dat macht en geld duivelse zaken zijn. Het betekent wel dat verslaving een gevaarlijk gegeven is. Dat is trouwens ook de term die Karl Marx gebruikt. Hij valt in feite de religie niet aan, nee, hij gebruikt het woord 'opiaat'. De mens wordt blind gemaakt. Hij ziet niet wat hij doet. En daarom is het de taak van de socialist de mens ziende te maken, via het vernietigen van alles wat de menselijke geest in een toestand van versuffing brengt.
    Astrologie is een anti-slaapmiddel. Astrologie laat zien wat 'is' en 'kan zijn', en niet wat 'behoort te zijn'.
    Religie en wetenschap richten zich op het fatsoen. Alleen datgene is waarheid wat fatsoenlijk is. Onfatsoenlijke waarden zijn noch binnen de wereld van de religie, noch binnen de wereld van de wetenschap toegestaan. En dat is de reden waarom de astrologie wordt afgewezen, omdat de astrolgie het moralistische woordje fatsoen niet kent.
    Fatsoelijnlijk is bijvoorbeeld het van elke zin ontdane hobbyisme dat men 'astronomie' noemt. Miljarden dollars worden gestoken in het bekijken van de sterren, terwijl elk intelligent mens weet dat je dat vele geld net zo goed in de put kunt gooien, omdat elke wetenschap in dienst moet staan de mens - en niet omgekeerd.
    Het heelal werd in de oudheid bestudeerd omdat men wist dat er een band bestaat tussen de kosmos en het menselijke bestaan. Het bestaan van die band heeft geleid tot een vorm van religiositeit die je de wetenschappelijke naam 'beelddenken' kunt geven: een polytheistisch geheel van goden en helden, waaraan fundamentele waarheden gekoppeld worden.
    De bedoeling van dit beeldende denken was niet de dierlijke aanbidding van een machtig wezen dat ons dient te onderwerpen. De basisgedachte achter het polytheisme is de opvatting dat de mens via het beelddenken op een positieve wijze beinvloedt kan worden.
    Het beeld is namelijk een moederlijk begrip. Beeld hoort bij moeder en moeder hoort bij de Maan, die binnen het astrologische wereldbeeld (samen met de planeet Neptunus) alles wat magisch, mystiek, dromerig, vrouwelijk en woordenloos is vertegenwoordigt.
    De Maan als moederplaneet is het tegendeel van de strenge planeet Saturnus, maar ook Saturnus kent grote waarde toe aan het beeld, zij het dat hier het beeld harde, materiele vormen aanneemt. Saturnus staat niet voor de droom, maar voor het concreet vormgeven aan beelden die voortgekomen zijn uit de droom.
    Samen echter proberen zij via het beeld en de vorm de menselijke geest te beinvloeden. Vader en Moeder: droom en werkelijkheid - vertegenwoordigers van het beeld, dat volgens de oude cultuurmakers het centrum van de menselijke cultuur behoort te zijn.

    Wetenschappelijke vraag: 'Wat is beelddenken?'
    Op het net vinden we de volgende omschrijving:

    Islam: een beeldreligie? Beelddenken is denken in beelden en gebeurtenissen. Het kan worden omschreven als ruimtelijk denken. Beelddenkers ordenen hun 'wereld' met niet-talige middelen. Zij zien beelden van situaties en handelingen, waarin meerdere zaken naast elkaar zichtbaar worden, op elkaar inwerken en een betekenisvol geheel vormen. Het is een dynamisch en woordloos denken, een manipuleren met ruimtelijke voorstellingen.
    Nu is het zo dat wij allemaal in meer of mindere mate in beelden denken. Echter bij een klein aantal mensen is sprake van consequent beelddenken. Deze manier van denken heeft zowel voor- als nadelen. Een voordeel is dat beelddenkers complexe situaties in een oogopslag overzien. Het is een hele vlugge manier van denken. Een nadeel is dat ze, datgene wat ze overzien, niet altijd even vlug en makkelijk in taal of in getallen kunnen omzetten. Daardoor zijn ze soms moeilijk te volgen voor anderen.
    U kunt zich waarschijnlijk wel voorstellen dat beelddenken in onze maatschappij, waarin taal een erg belangrijke rol speelt, tot problemen kan leiden. Ook in het onderwijs kunnen zich moeilijkheden voordoen, vooral ook op het gebied van lezen en schrijven, maar ook op het gebied van rekenen. Deze moeilijkheden worden veroorzaakt door een discrepantie tussen de manier waarop in ons onderwijssysteem de leerstof wordt aangeboden en de manier waarop beelddenkers met deze leerstof omgaan. (Maria J. Krabbe Stichting)

    Wie de wetenschappelijke omschrijving van het beelddenken bekijkt ontdekt dat beelddenken gezien wordt als een eigenschap die bij een klein aantal mensen behoort. Niet iedereen is in staat in beelden te denken, hetgeen astrologisch gezien een juiste opvatting is, omdat de astrologen het beeld- en vormdenken neerleggen bij de tekens Kreeft (Maan) en Steenbok (Saturnus).
    Wat de wetenschapper echter vergeet is dat mensen via het beelddenken wel beïnvloedbaar zijn, en dat niet alleen, het beelddenken kan ook de communicatie tussen mensen vergemakkelijken en het werken met gecompliceerde zaken vereenvoudigen. Iedere computergebruiker zal dat beamen, omdat vrijwel elke computer - een machine met een beeldscherm - voorzien is van een besturingssysteem dat een product is van het ouderwetse beelddenken: "Microsoft WINDOWS" - een moederlijk hulpmiddel dat is opgebouwd uit pictogrammen, iconen en venstertjes, die van ons kleine, naïeve Maankinderen maken.
    De ontwerper van dat ouderwetse beeldensysteem is Bill Gates, die zelf geen beelddenker is, maar die via de partnerhuizen in zijn horoscoop aan het beeldende denken van de Maan gebonden is… Waaruit mag blijken dat de Maan als moederlijke hoedster van het beeld nog altijd een prominente plaats inneemt in onze wereld en daaruit derhalve niet weggedacht mag worden.


    Allah: de Maangod

    Wetenschappers hebben de oorsprong van de islam kunnen herleiden tot de al in de oudheid op het Arabisch schiereiland dominante vruchtbaarheidsreligie waarbij de maangod werd aanbeden. Net als de moslims thans doen, wendden de aanhangers van de maangod zich tijdens hun gebeden in de richting van Mekka. In die plaats in de Arabische woestijn staat al sinds mensenheugenis de Ka'aba, een kubusvormige tempel waarin zich een mysterieuze zwarte meteoriet bevindt (zie ook het kader 'Israël en Ismaël').

    Een van de meest pregnante uitspraken over de herkomst van Allah vindt men in de beschrijving van Mohammeds 'beeldenstorm' in Hastings' Encyclopedia of Religion and Ethics: "Het is in ieder geval een zeer belangrijk feit dat Mohammed het niet nodig vond een geheel nieuwe godheid in te voeren, maar volstond met het verlossen van de heidense Allah van diens metgezellen en hem te onderwerpen aan een soort dogmatische reiniging".
    Wie goed kijkt kan echter zien dat Allah zijn identiteit als de maangod niet heeft verloren. Zijn symbool vindt men nog steeds terug, in de vorm van een maansikkel, op alle islamitische gebedshuizen, maar bijvoorbeeld ook op amuletten en de vlaggen van sommige islamitische landen. (Charisma website)

    Poll: Rising majority backs removing settlements

    A new opinion poll shows that a rising majority of Israelis favors removing large numbers of settlements in the context of a future peace accord with the Palestinians, and that Israelis feel more secure and open to compromise than they did in 2002, Israel Radio reported Monday.
    The poll, conducted by Tel Aviv University's Jaffee Institute for Strategic Studies, showed that 59 percent of the Israeli public is willing to remove all settlements located outside major settlement blocs, the radio said.
    Asked if they would support a unilateral withdrawal from the territories in the context of a peace accord, even if that meant ceding all settlements, 56 percent said that they would, versus 48 percent last year. (Ha'aretz 8-6-2003)


    Abbas renews call for resumption of cease-fire talks

    Palestinian Prime Minister Mahmoud Abbas said Monday that an attempt to escalate the Israeli-Palestinian security situation will do nothing to change his policies, and renewed his call to renew cease-fire talks with Palestinian groups and to stop attacks against Israel, Army Radio reported.
    "There's no alternative to diplomatic negotiations", Abbas said, adding that it's the Palestinian government's right to decide to pursue that path to achieve peace. (By Aluf Benn, Haaretz 8-6-2002)


    Stormy Likud convention

    The Likud Party began gathering Sunday evening for its first convention since the January election. The convention almost immediately descended into a near riot, with organizers having to send in security guards to calm down Likud members opposed to the 'road map' peace plan. Some vocal Likud members produced placards reading "Map of Illusion" and started causing a serious commotion.
    To preserve a show of unity, convention organizers are considering limiting the proposals brought to vote to those on which everyone can agree, such as maintaining a unified Jerusalem, the rejection of a Palestinian right of return into Israel, and Israeli control of the Jordan Valley.
    Leaders of the settler Yesha council handed out a petition calling on attendees to resist the 'road map'. The petition calls the removal of settlement outposts "a surrender to terrorism". Petach Tikva Likud branch members got behind Prime Minister Sharon, singing "Arik, King of Israel".
    MK Gilad Erdan said that there was no difference between the "occupation of 1948 and the occupation of 1967." "The Jews in Ramat Aviv and Haifa and Jaffa have the same rights as settlers. If you call what happened in 1967 occupation, then you have to call what happened in 1948 occupation. Its not occupation its Zionism," said Erdan. (By TOVAH LAZAROFF, Jerusalem Post 8-6-2003)

    Ariel Sharon reiterated his condition of an end to terror before Israel makes moves toward peace. "We will not give anything as long as the terror, violence and incitement continues," he said, adding, "But we will be prepared to make painful concessions, very painful concessions, for real peace and security." (Haaretz, 8-6-2003)


    GILAD ERDAN
    Het is geen bezetting, het is Zionisme