Religie & Wijsheid
collectivisme & individualisme

KhomeiniKhamenei

"Leader of the Islamic Revolution Ayatollah Seyed Ali Khamenei said on Saturday that the Islamic Republic of Iran's Broadcasting (IRIB) should work in line with the demands of people." (Teheran Times 19-4-2003)


Collectivisme = Ontkenning van
de persoonlijkheid en irrationele manipulatie
Individualisme|Personalisme = Erkenning en rationele begeleiding


Jezus en de Ezelgod Jezus reed aan het einde van zijn leven op een ezel Jeruzalem binnen, om daar zijn lot, de kruisiging te ondergaan. Die tekst kun je letterlijk nemen (en hoogstwaarschijnlijk is Jezus ook ter dood gebracht), maar de bedoeling van het hele gebeuren is zuiver allegorisch van aard, dat wil zeggen dat er een diepere, symbolische betekenis aan ten grondlag ligt. De ezel is het aloude symbool voor Saturnus (Mozes), die vanwege zijn gebleken hoogmoed (fundamentalisme) gekruisigd dient te worden, om zodoende als nederige wijsheidsleraar zijn ware, op het dienen van mensen gerichte, opdracht uit te kunnen voeren, de levenstaak van de de dienende Maan, behorend bij het Moeder-teken Kreeft, dat in de dierenriem tegenover het Vader-teken Steenbok is geplaatst). Kruisiging en opstanding (de bevrijde Maan die het Wijsheidskind Jupiter baart) zijn dus onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Info-site Ruhollah Khomeini, symbool van alles wat star, overzettelijk en onvrouwelijk is, is geboren op 17 mei 1900 in Khomeyn rond 13 uur (Bron: Astrodata - andere bronnen noemen de datum 24-9-1902, terwijl de Teheran Times 7 augustus 1901 als geboortedatum noemt).
De geboortehoroscoop die bij de datum 17-5-1900 hoort laat een dominant geplaatste Pluto zien (top horoscoop) die een negatief aspect maakt met de strenge, beperkende planeet Saturnus, een aspect dat daarom zo opmerkelijk is, omdat het voorkomt in de horoscopen van de hoofdrolspelers in het Midden-Oosten-conflict: George W. Bush, Ariel Sharon en Yasser Arafat.

Pluto in huis 10:

Pluto vernietigt de Maan Kenmerkende positie voor de met macht beklede mens: de alleenheerser, de dictator, de leider, de chef.
Met positieve aspecten: Sterk streven naar macht en invloed, gecombineerd met het verlangen zich totaal over te geven aan het werk. Men kan maatschappelijk hoog opklimmen en veel succes en erkenning verkrijgen in een zelfgekozen beroep. Een positief aspect met Venus wijst meestal op een artistiek beroep, waarin men populariteit kan verwerven.
Bij negatieve aspecten: de godfather. Speelt zijn macht schaamteloos uit. Het beroepsleven is vol strijd en komt vaak in ongewone banen terecht; daarbij is sprake van veelvuldig veranderende situaties, reorganisaties, omwentelingen, crises, geheimen, gevaren of vijandschap. Mogelijkheid van een diepe onverwachte val, een ineenstorting, catastrofes, heftige twistgesprekken, geschillen, ingrijpende veranderingen en tenslotte verlies van macht en aanzien. (Omschrijving afkomstig uit het programma NEW AGE ASTROLOGIE)


Seyed Ali Khamenei, geestelijk leider van Iran, is geboren in Mashad op 17 juli 1939 (geboortetijd niet bekend). De Zon bevindt zich in het dierenriemteken Kreeft en de Maan in het teken Kreeft (geb. voor 12u) of Leeuw (geb. na 12u). Het teken Kreeft wordt beheerst door de Maan - de planeet die van oudsher wordt beschouwd als de Moeder- of Maria-planeet. (Zie: De Drie Koningen)

Compassie (Maan) & Recht (Jupiter)

Maan, Jupiter, Saturnus "The Jews always defined themselves as "the compassionate sons of the compassionate". They believed that compassion is a Jewish invention and quoted the old texts (such as the Sabbath injunction in the Ten Commandments, ordering Jews to relieve their slaves and draft animals every seventh day.)
The new Hebrew society that was created in this country was always proud of its "mutual responsibility", the fact that nobody went hungry in our society, that the incapacitated, sick, old and unemployed were protected by the whole of society. Once, when I was asked what being a Jew meant to me in my childhood, I mentioned compassion, together with seeking justice, hating violence, striving for peace and loving education." Uri Avnery, 21-4-2003

Saturnus in negatief aspect met Pluto:

Saturnus en Pluto vertegenwoordigen twee principes die elkaar tegenwerken en aanvullen. Bij positieve aspecten kan het conflict een bevrijdend effect hebben en de aanvulling een gezonde autoriteitsbeleving in het leven roepen, bij negatieve aspecten is het uitermate moeilijk de negatieve eigenschappen van beide planeten onder controle te krijgen.
(Saturnusaspecten bepalen in sterke mate het karakter van de hoofdrolspelers in het Midden-Oosten-conflict: Ariel Sharon, Yasser Arafat, Benjamin Netanyahu, George W. Bush en Condoleezza Rice.)


Saturnus vertegenwoordigt het principe van de begrenzing, de beheersing, het plichtsbesef en het geweten (de moraal in zijn zuivere vorm: gezien als wil tot weten). In zijn positieve gedaante is hij de goede vader, die samen met de moeder (de Maan) de wereld orde en rust brengt. In zijn negatieve gedaante echter staat hij voor orthodoxie en fundamentalisme. In dat geval wordt begrenzing geremdheid en conservatisme verstarring. Eenmaal ingenomen standpunten zijn onwrikbaar en worden nooit meer veranderd.

Pluto vertegenwoordigt het dierlijke, ongeremde principe in de mens. Hij reageert instinctief, laat zich leiden door emoties en is daarom op zijn best in een wereld waarin orde en rust geen noodzakelijke vereisten zijn. In zijn negatieve gedaante staat hij voor terreur, dwang en verregaande onredelijkheid. Hij plaatst de emoties boven het gezonde verstand en is niet bereid de redelijke argumenten van de tegenstander serieus te nemen, wanneer hij zich emotioneel gekwetst voelt.

Een negatief aspect van deze twee planeten roept de meest slechte eigenschappen in mensen op. De strenge, pragmatische Saturnus verliest zijn redelijkheid en de irrationele, wraakzuchtige Pluto levert mensen uit aan meedogenloze dwangexercities, die ten doel hebben elke vorm van individualisme te vernietigen.

Zie ook: de horoscoop van Yasser Arafat, en:
Israel & Het Noodlot


Wat de astrologie ons leert is dat goed en kwaad reŽel bestaande gegevenheden zijn, waarmee rekening moet worden gehouden. Vernietiging van het kwaad is niet mogelijk, beheersing wel. Die beheersing zal de meeste kans van slagen maken binnen een liberale wereld waarin mensen als individu aanspreekbaar zijn. Binnen een collectivistische wereld wordt meestal geprobeerd via projectiemechanismen de mensen op te delen in goede groepen en slechte groepen. Primitieve moralisten (gelijk te stellen aan collectivisten) streven daarom altijd naar de vernietiging van het individualisme (niet te verwarren met egoisme). De vrije (niet egoistische) persoonlijkheid is de grootste vijand van de bekrompen moralist.

Fundamentalisme: Dwingen in plaats van dienen

Jezus dient Conventional wisdom suggests that the antidote to religious fundamentalism is more secularism. I think thatís a very big mistake. The best response to bad religion is better religion, not secularism. The [monotheistic] traditions are religions of the book. And the key question is: How do we interpret the book? In Christian faith, we have the interpretation of Martin Luther King, Jr. and also that of the KKK. Better interpretations of the book are, in my view, a better response to fundamentalism than throwing the book away.

Conventional wisdom says fundamentalism takes religion too seriously. The answer, of course, is to take it less seriously. Wrong again. The best response to fundamentalism is to take faith more seriously than fundamentalism sometimes does. To critique by faith the accommodations of fundamentalism to theocracy and violence and power, for example, and to assert the vital religious commitments that fundamentalists often leave out, namely, compassion, social justice, peacemaking, religious pluralism ó and democracy as a religious commitment. (The Rev. Jim Wallis - editor, Sojourners magazine)


De stompzinnigheid van de Macht

Thomas Donnelly, a military analyst at the American Enterprise Institute, said that he expected the US to maintain a military presence in Iraq "for a long, long time".
That presence is bound to create new controversy in the Arab world. But it will be welcomed by Mr Chalabi, who believes a US military presence is needed in Iraq to help ensure a peaceful transfer of power from the initial US-led replacement government to the proposed Iraqi Interim Authority.
"The military presence of the United States in Iraq is a necessity until at least the first democratic election is held, and I think this process should take two years," said Mr Chalabi, the head of the Iraqi National Congress.
Mr Chalabi also told ABC television: "There is a role for the Islamic religious parties [in the new Iraq], including Shia religious parties, because they have some constituencies. But they are not going to be forcing any agenda or any theocracy on the Iraqi people."
US politicians are already thinking that the two years Mr Chalabi has given to get Iraq up and running could be a conservative estimate.
A senior US legislator admitted yesterday the United States had underestimated the first phase of what he envisaged could be a four- to five-year effort to rebuild Iraq.
The US had not planned the post-war transition as carefully as the military campaign that removed Saddam from power, said Richard Lugar, an Indiana Republican and the Senate foreign relations committee chairman, on Meet the Press, a US current affairs programme.
"They started very late," Mr Lugar added, talking about US efforts to restore political stability to Iraq. (Alex Massie, 21-4-2003)

Als intelligent,ordelievend mens kan ik alleen maar met gevoelens van intense walging het zogenaamde democratiseringsproces in Irak bekijken. Een kleine groep kapitalistische Irakezen (600 opportunistische, antisocialistische dictators onder leiding van een frauduleuze ex-bankdirecteur) vormen een nieuwe, rijke elite die, gesteund door het Amerikaanse leger, gaat bepalen hoe Irak er uit komt te zien.
Dat ze inhalig, opportunistisch en principeloos zijn is een evident gegeven, want hoe kun je Saddam Hussein een dictator noemen, een man die weigert de wil van het volk te gehoorzamen, wanneer je kiest voor een politiek die in essentie identiek is aan het door Saddam gevoerde beleid?
Saddam koos voor een socialistische staat die geregeerd werd door socialisten. Alleen die mensen mochten deel uitmaken van het parlement die zich solidair verklaarden met de beginselen van de socialistische Ba'ath-partij. Degenen die de seculiere, socialistische staat wilden vernietigen werden gezien als vijanden van de staat en zij werden daarom blootgesteld aan justitiele vervolging.
Bush & Blair kiezen voor een kapitalistische staat die geregeerd wordt door kapitalisten. Alleen diegenen die het kapitalisme als onaantastbare heilsleer accepteren mogen deelnemen aan een kapitalistisch besluitvormingsproces dat 'democratie' wordt genoemd. Religieuze mensen die de rechtmatigheid van dit kapitalistische besluitvormingsorgaan weigeren te erkennen zullen justitieel worden vervolgd.

"Religieuze partijen", zo stelt de leider van de kapitalistische Irakezen (een partij die 600 leden heeft) zullen niet de politieke agenda kunnen bepalen en nooit zullen zij Irak een theocratie op kunnen dringen.
Als anarchist hou ik er dezelfde opvattingen op na (dat is ook de reden waarom ik Saddam Hussein verdedigde, omdat ik een seculiere socialistische staat prefereer boven een theocratie) maar als democraat zie ik in dat de opvattingen van de kapitalist Chalabi volstrekt antidemocratisch zijn.
Als democraat kun je niets anders doen dan de religieuze partijen de macht geven waar ze volgens democratische beginselen recht op hebben. Het is je morele plicht ook, omdat je een heel land (een Islamitisch land) in chaos hebt gestort vanwege het verlangen een dictatoriaal regime dat de rechten van de Sji-itische meerderheid ontkende te vervangen door een democratisch regime. Was dat niet je bedoeling dan valt het laatste restje legitimiteit waarmee je de oorlog kon rechtvaardigen weg. De oorlog was in dat geval weinig anders dan een botte, stompzinnige vernietigingsdaad die alleen maar gericht was op het kapotmaken van de vijanden van Ariel Sharon. Het lot van de bevolking van Irak interesseert je helemaal niets. Alleen de olievelden worden verdedigd en de democratie is onzin, omdat de democratie mensen aan de macht brengt die weigeren de bevelen van een kleine rijke groep seculiere kapitalisten (600 leden heeft de democratische partij van Chalabi) te gehoorzamen.
Problematisch dus al met al... Waarom schaffen we de democratie niet gewoon af?


First Baghdad Paper To Hit Streets Is Communist

It would not be Washington's first choice, but the long-banned Iraq Communist Party on Sunday won the race to publish the first newspaper in Baghdad since the fall of Saddam Hussein.
The eight-page "People's Path" was handed out for free, snapped up eagerly by passers-by hungry for any kind of news after the U.S. invasion eradicated state-run media.
"Collapse of a Dictator" read the headline under the hammer and sickle on the front page, followed by an article railing against the abuses of Saddam's "bloody, terrorist reign." (www.rense.com)

Saddam Hussein was de vijand van alle vormen van extremisme. Hij verweet Amerika en Engeland dat ze doelbewust extremistische bewegingen steunden -'hateful fundamentalists' - waardoor Irak (zo stelde hij) gedwongen werd te kiezen voor een zichzelf verdedigende militaire dictatuur.
Het feit dat in het bevrijde Irak uitgerekend de communisten het eerste 'vrije blad' uitgeven moet ons te denken geven. Communisten hebben in Iran Khomeini aan de macht gebracht, een religieuze dictator die het principe van de religieuze dwang boven het principe van de verdraagzame wijsheid plaatste. De kans dat ze hetzelfde zullen doen in Irak is bijzonder groot. Communisten zijn nooit de bondgenoten van de verdraagzame wijsheid geweest. Bovendien zijn ze onbetrouwbaar. Toen Saddam nog leefde werd hij gesteund door de communisten. Nu hij dood is mag hij weinig meer zijn dan rotte vis... Over principes gesproken...

Sjiisme & De Twaalfde Imam


Interest does not bind men together:
interest separates men.
There is only one thing that can bind men together,
and that is common devotion to right.
Woodrow Wilson
Karbala: stad van de Twaalf Imams Christendom en Sji-isme stemmen hierin overeen dat zij hopen op de terugkeer van een rechtvaardige verlosser die een einde zal maken aan het onrecht dat de mensheid door Goddeloze heersers wordt aangedaan.
Dat betekent dat de sji-iten alleen Messiaanse eigenschappen zullen willen toekennen aan diegenen die zich in hun politieke en religieuze handelen laten leiden door de strenge beginselen van eerlijkheid en rechtvaardigheid.
Iedereen die oneerlijk is, principes aan zijn laars lapt en primitief eigenbelang boven de Wet plaatst zal afgewezen worden als zijnde een vijand van de Messiaanse heilsgedachte, die sji-iten de morele verplichting oplegt zich geestelijk te richten op een toekomst waarin de rechtvaardige mens (de vertegenwoordiger van de Mahdi of 'de twaalfde Imam') het onrecht zal vernietigen.
Zolang het tijdperk van rechtvaardigheid nog niet is aangebroken zullen de sji-iten geleid moeten worden door een groep geestelijken die niet zomaar uit het volk gekozen worden, maar die deel uitmaken van een elitair genootschap van geleerde mannen, die kennisverwerving en geestelijke ontwikkeling boven primitief machtsvertoon behoren te plaatsen.
Kenmerkend voor het wereldbeeld van de sji-iten is dus het besef dat we in een onrechtvaardige wereld leven, waarin gelovige mensen verplicht zijn de terugkeer mogelijk te maken van de rechtvaardige mens, de Mahdi, die het recht boven de macht plaatst.
Het is daarom triest te moeten constateren dat het zich beschaafd noemende Westen gekozen heeft voor een politiek die de sji-iten precies het omgekeerde aanbiedt: een politiek die de macht boven het recht plaatst - hetgeen weinig anders is dan een daad van extreme botheid en cultuurloosheid.

Zie ook: Dying For God: Martyrdom in Sji-ism, en:
Paars is de kleur van het Moederland


De sjiieten beschouwen Mohammeds neef en schoonzoon Ali bin Abi Talib als hun eerste imam. De twaalver sji'a, de meerderheidsstroming in de sjiitische gemeenschap, is sindsdien geleid door twaalf als onfeilbaar beschouwde imams. De twaalfde imam zou sinds 878 in 'verborgenheid' leven om ooit als Mahdi (verlosser) terug te keren en een rechtvaardig rijk te stichten. Pas dan zal volgens de sjiieten een einde komen aan het onrecht dat de familie van Ali is aangedaan.In het sjiitische Iran geldt de hoogste geestelijk leider als plaatsvervanger van de twaalfde imam. (Parool 17-9-2001)

Six killed as Israeli tanks push into Gaza
Amid calls for peace talks,
army begins one of biggest raids for years

The Israeli government showed yesterday that it would pursue its military agenda, regardless of demands by Washington and London for negotiations, by carrying out one of the largest raids in Gaza since the start of the intifada. Six people were killed and 48 wounded when armoured vehicles entered the Yibna district of Rafah in the south of the Gaza Strip.
More than 15,000 mourners waving rifles and Palestinian flags crowded the streets of Rafah last night to bury five of the dead.

The raid, which began shortly after 1pm on Saturday and continued until 4am yesterday, signals a challenge to London and Washington, which have been attempting to reduce Israeli military activity in the occupied territories.
Tony Blair has insisted that the war in Iraq should be matched by diplomatic activity to secure peace between the Israelis and Palestinians. And George Bush appears to agree: he said that the "road map" - a plan for peace and Palestinian statehood - would be published as soon as Mahmoud Abbas, the Palestinian prime minister designate, was established in office with a new cabinet.

The Israeli prime minister, Ariel Sharon, said he was willing to evacuate settlements if Mr Abbas cracks down on Palestinian militant groups. But until all attacks on Israel cease, he reserves the right to take whatever action is required to enhance Israel's security. (Conal Urquhart, The Guardian 21-4-2003)


Give us back our democracy

Info In a speech in the Senate on 19 March, the first day of war against Iraq, Robert Byrd, the Democrat Senator from West Virginia, asked: 'What is happening to this country? When did we become a nation which ignores and berates our friends? When did we decide to risk undermining international order by adopting a radical and doctrinaire approach to using our awesome military might? How can we abandon diplomacy when the turmoil in the world cries out for diplomacy?'
No one bothered to answer, but as the American military machine currently in Iraq stirs restlessly in other directions, these questions give urgency to the failure, if not the corruption, of democracy.

A torrent of material appeared equating Saddam Hussein's tyranny not only with evil, but with every known crime. Some of this was factually correct but neglected the role of the US and Europe in fostering Saddam's rise and maintaining his power. In fact, the egregious Donald Rumsfeld visited Saddam in the early 80s, assuring him of US approval for his catastrophic war against Iran. US corporations supplied nuclear, chemical and biological materials for the supposed weapons of mass destruction and then were brazenly erased from public record.
All this was deliberately obscured by government and media in manufacturing the case for destroying Iraq. Either without proof or with fraudulent information, Saddam was accused of harbouring weapons of mass destruction seen as a direct threat to the US. The appalling consequences of the US and British intervention in Iraq are beginning to unfold, with the calculated destruction of the country's modern infrastructure, the looting of one of the world's richest civilisations, the attempt to engage motley 'exiles' plus large corporations in rebuilding the country, and the appropriation of its oil and its modern destiny. It's been suggested that Ahmad Chalabi, for example, will sign a peace treaty with Israel, hardly an Iraqi idea. Bechtel has already been awarded a huge contract.
This is an almost total failure in democracy - ours, not Iraq's...

Americans have been cheated, Iraqis have suffered impossibly and Bush looks like a cowboy. On matters of the gravest importance, constitutional principles have been violated and the electorate lied to. We are the ones who must have our democracy back. (Edward Said, The Guardian 20-4-2003)


"It has been said that great men are like eagles. They do not flock together. You find them one at a time, soaring alone, using their skill and their strengths to reach new heights and to seek new horizons. Such a man and such an eagle is Robert Byrd." Senator Sam Nunn, D-Georgia (Retired)

Garner arrives amid Iraqi scepticism

Jay Garner, chief of the United Statesí de facto interim authority in Iraq arrived Monday morning in Baghdad, exactly a month since the start of the invasion.
Garnerís arrival in Baghdad comes at a time when the local population is recovering from the trauma of the invasion and the anarchy that has followed.
As head of the Office for Reconstruction and Humanitarian Assistance (ORHA), Jay Garner has an uphill task. Attempting to send the right signals, on arrival Garner visited a hospital ransacked by looters and promised to restore the capital's essential services.
"What better day in your life can you have than to be able to help somebody else, to help other people, and that is what we intend to do," Jay Garner, a retired US general, said after landing in Baghdad airport from Kuwait.
The ORHA, the de facto interim authority under US control, was set up with the stated aim of rebuilding Iraq after the invasion to topple Saddam Hussein, and prepare for an eventual interim government made up of Iraqis. (ALJAZEERA.NET 21-4-2003)


Rumsfeld: Iraq Should Not Be Theocracy

The United States expects an eventual government of Iraq to be a democracy where the rights of minorities are guaranteed, not a theocracy run by clerics such as in neighboring Iran, Defense Secretary Donald H. Rumsfeld says.
"There should be a country that is organized and arranged in a way that the various ethnic groups and religious groups are able to have a voice in their government in some form," Rumsfeld said Monday at a Pentagon news conference. "And we hope (for) a system that will be democratic and have free speech and free press and freedom of religion. (By MATT KELLEY, Associated Press Writer, 21-4-2003)

Wat is het verschil tussen een theocratie en een democratie? Dat is een vraag die mensen zich zelden stellen, zelfs niet in een situatie waarin een supermacht een seculiere, autoritair geleide staat aanvalt om er 'de democratie' te vestigen.
De meeste mensen zal het een zorg zijn welk politiek systeem een land bezit. Als morgen in ons land de democratie wordt afgeschaft zal niemand zich daar druk over maken. En dat komt omdat wij hier niet de democratie aanbidden, maar de rijkdom. Rijkdom corrumpeert. Rijkdom dwingt mensen diegenen te aanbidden die de rijkdom garanderen, met als gevolg dat degenen die rijk zijn er niet over zullen peinzen een gedachtenstelsel te verdedigen dat hen arm maakt.
Dat is ook de reden waarom Amerika en Engeland via een omgekeerd-marxistische 'Verelendungs'-politiek Irak arm hebben gemaakt. Arme mensen zullen geneigd zijn in rijke bezetters 'bevrijders' te zien. Wie arme mensen een nieuw, rijk bestaan biedt zal beschouwd worden als een verlosser en nooit zullen die 'bevrijde' mensen daarom terug verlangen naar een 'slecht' systeem dat hen arm heeft gemaakt.
Het is een wrede, cynische, op meedogenloze manipulatiepraktijken gebouwde machtspolitiek, waar we domweg mee akkoord gaan. We weten dat het sanctiebeleid in dienst stond van de wil een politiek leider te demoniseren. Die politieke leider was geen nieuwe Hitler en geen nieuwe Stalin, hoewel het eenpartijsysteem dat hij de bevolking dwangmatig oplegde een ontkenning was van het Westerse idee dat 'democratie' een ander woord is voor 'meerpartijensysteem'.
Saddam Hussein bewonderde het Europese socialisme en de Amerikaanse moderniserings- en vernieuwingszin. Die instelling maakte van hem een revolutionair, een man die de potentie bezat de Arabische wereld een nieuwe weg te doen inslaan. Zijn noodlot is geweest dat zijn moderniseringsverlangen zichzelf stukliep op aartsconservatieve vertegenwoordigers van het oude denken: de Islamitische fundamentalisten, die domweg niet in willen zien dat socialisme de seculier-politieke vertaling is van de sociale boodschap van de profeet Mohammed, de nationalistische Koerden, die met alle geweld een primitieve vorm van nationalisme verdedigden en last but not least de zionisten, die in de ogen van Saddam Hussein de vertegenwoordigers waren van alles wat oneerlijk en onrechtvaardig is in de Arabische wereld.
De oorlog die Irak heeft gevoerd met Iran is in belangrijke mate het gevolg geweest van het door Khomeini gevoede verlangen van Irak een theocratie te maken. Socialisme en Islam konden in zijn ogen niet samengaan, hoewel het Sji-isme is gecentreerd rondom de figuur van een verlosser, de Mahdi, die het principe van de rechtvaardigheid en recht voor allen centraal stelt.
Welnu: rechtvaardigheid tot stand brengen in de wereld doe je niet door verhalen voor te lezen uit de bijbel of de koran. Rechtvaardigheid tot stand brengen vereist het opbouwen van een politiek systeem dat de rechtvaardigheidsidee op concrete wijze gestalte kan geven.
De vraag die je jezelf moet stellen is welk politiek systeem het meest past bij je rechtvaardigheidsverlangen. Dat systeem hoeft niet geleid te worden door gelovigen, want niet het geloof is bepalend in een naar recht verlangende wereld, maar de wil rechtvaardig te zijn.
Dat betekent dat de begrippen 'theocratie' en 'democratie' opnieuw gedefinieerd zullen moeten worden.
Het begrip 'theo' verwijst naar God. Het begrip 'demos' verwijst naar volk. Binnen een theocratie moet God via zijn vertegenwoordigers de macht bezitten. Binnen een democratie moet het volk via zijn vertegenwoordigers de macht bezitten.
Noch het begrip 'god', noch het begrip 'volk' bieden de garantie dat er zoiets zal worden opgebouwd als een staat waarin het recht centraal staat.
Een theocratie kan een rechtvaardige staat zijn, zoals het ook mogelijk is dat een democratie een onrechtvaardige staat in het leven roept. Wat dat betreft is in het Midden-Oosten Israel het extreme voorbeeld van hoe een democratie niet moet functioneren. Heel het bestaan van Israel is een ontkenning van het recht en de vernietiging van het rechtsgevoel in de Arabische wereld.
Met andere woorden: wie werkelijk wat wil veranderen zal niet de theocratie of de democratie moeten verdedigen, maar de rechtstaat: nationaal gezien, maar ook internationaal gezien.
De aanval van Amerika op Irak was een aanval op de internationale rechtstaat en kan daarom alleen maar fel veroordeeld worden. Die aanval vernietigde het internationale recht, en vernietigde tegelijkertijd in Irak een politiek systeem dat in principe rechtvaardig was.
Op een primitieve wijze werd de aanval op Irak gereduceerd tot de aanval op 'het kwaad', maar we vergeten dat achter dat kwaad het ideaal schuilging van het verenigen van Europees socialisme met Amerikaanse moderniseringsdrang.
Socialisme staat (theoretisch gezien) voor recht: recht voor iedereen, ook diegenen die niet tot de rijken en geluksvogels behoren. Modernisering staat voor het opheffen van primitieve leefomstandigheden die het onrecht op indirecte wijze in stand houden en vormt daarom een ideale aanvulling van het socialisme.
Het feit dat de Sji-itische clerus, die zichzelf graag tot 'de meest geleerde mannen van het land' rekent niet het politieke inzicht heeft kunnen opbrengen een politiek systeem te steunen dat in dienst staat van het door henzelf gekoesterde verlosserideaal - de Rechtvaardige, Recht herstellende Mahdi - bewijst dat hun theocratieopvatting hol en leeg is. Bij recht horen rechtvaardige politici en geen gelovige politici. Een onrechtvaardige gelovige zal in de wereld van de Rechtvaardige Mahdi aan de kant geschoven worden, omdat een Rechtvaardige Mahdi maar een enkele maatstaf hanteert: Dien jij het recht, de rechtvaardigheid en de rechtstaat, ja of nee?
Wanneer Donald Rumsfeld de theocratie afwijst, omdat die naar zijn mening te weinig aandacht zou besteden aan de rechten van minderheden, dan hanteert hij - vanuit Sji-itisch oogpunt gezien - een juist argument. Vertegenwoordigers van het Twaalf Imams Sjiisme hebben de verplichting op zich genomen het recht en de rechtstaat te verdedigen. Niet de woorden Ďgod en priesterí horen in hun denken centraal te staan, maar de begrippen: eerlijke verdeling van goederen en bezit, eerlijke rechtspraak en eerlijke behandeling van alle mensen.
God dienen is volgens de Mahdi (die recht is) niets anders dan het recht dienen. Irak moet dus niet een democratie of een theocratie worden, maar een rechtstaat, waarin alle mensen gelijke rechten bezitten en gelijk zijn voor de wet... Niet het geloof in God maakt volgens de Mahdi een moslim van je, maar het geloof in het Recht.


Khomeini, de Ayatollah & Mahdi, de Wereldburger

Imam Khomeini believes the occasion of Imam Mahdiís (may God hasten his reappearance) birth has two remarkable features. The first is that this occasion is the greatest Eid in Islam; even greater than that of the Holy Prophetís (P.B.) birth. For, what the Holy Prophet (P.B.) was unable to conduct Imam Mahdi (may God hasten his reappearance) will. Secondly, this occasion is an Eid for all humanity not just Muslims; because, he will be a guide for all and will fill the land with justice. (by Farajollah Hedayat Nia)

Het tijdperk van de Mahdi zal onvermijdelijk een relativering inhouden van het begrip 'godsdienst', wanneer we tenminste Khomeini serieus mogen nemen. Het Mahdi- of Twaalfde Imams-principe, dat (ook Khomeini erkent dat volmondig) niets anders is dan het als hoogste waarde erkennen van het streven naar recht en rechtvaardigheid, is niet alleen bestemd voor moslims, als een oproep zich van een ont-Menselijkte hemel af te wenden en de blik naar de aarde te richten, maar voor alle mensen, hetgeen betekent dat de rechtvaardige mens zich zal moeten ontdoen van alle formalistische beperkingen die het contact met anderen onmogelijk maken.
Een rechtvaardige cultuur zal altijd, zoals Salman Rushdie het ooit uitdrukte, een 'bastaardcultuur' moeten zijn, een cultuur waarin mensen elke vorm van primitief groeps- of gettodenken afwijzen.
Khomeini & kleinzoon De gettomens staat voor absolutisme - hij preekt alleen voor eigen parochie. De wereldburger echter ontdoet zich van de benepen mentaliteit die van het dorp de wereld wil maken en hij gooit de deuren en ramen open. Voor de Islam betekent dat heel concreet dat plaats wordt ingeruimd voor christelijke en niet-christelijke kunstwerken en symbolen, om daarmee aan te geven dat de Islam er voor iedereen is en in geen enkel opzicht een bedreiging vormt voor anderen.
Het recht van de proviciaal is 'Islamitisch recht'. Het recht van de wereldburger (de Mahdi) is 'Internationaal recht' - een geheel van rechten en plichten die zijn vastgelegd in internationale verdragen en die worden verdedigd door internationale rechtsinstanties.


Hans Blix vs the US: 'I was undermined'

For the first time since the toppling of Saddam Hussein, Hans Blix, the chief UN weapons inspector, confronted the Americans openly yesterday, accusing the Bush administration of lacking credibility in its efforts to hunt down Iraq's banned weapons.
Mr Blix, 74, derided by Washington for his failure to find the "smoking gun" that would have convinced the UN to give legal backing to the war, also accused Washington and Britain of deliberately undermining his efforts before the war.
He warned the Security Council that only UN inspectors, and not the teams being assembled by America, would be able to provide an objective assessment of any materials that might be found in Iraq...
"I think it's been one of the disturbing elements that so much of the intelligence on which the capitals built their case seemed to have been shaky," he said, hinting that Britain the US might have allowed the information to surface to undermine inspections.
Mr Blix would not rule out that evidence of banned weapons might yet be uncovered. But he added that it was "conspicuous that so far [US inspectors] have not stumbled upon anything evident". He cautioned the Americans to "examine everything critically", noting that some Iraqis might be motivated to claim more than they knew.

Ari Fleischer, the White House spokesman, said yesterday: "We are looking forward, not backward. Saddam Hussein's regime is gone, and we will need to reassess the framework design to disarm the regime given the new facts on the ground." In a sideswipe at Mr Blix he said: "I think it's unfortunate if Hans Blix would in any way criticize the US at this juncture. The US is working with Iraqis to build a new country for them." (David Usborne, 23-4-2003)

Americans accused of turning
blind eye to killings by Kurds

A bitter conflict is unfolding in northern Iraq between two minority communities, with the Americans accused of turning a blind eye to killings and ethnic cleansing.
The Kurds, the victims of oppression by Saddam Hussein and previous regimes in Baghdad, are being blamed for a violent campaign of intimidation against the Turkoman population. Organisations representing the Turkomans say they want British and European troops to protect them because the Americans are acquiescing in what is taking place.
The retired US general in charge of rebuilding Iraq, Jay Garner, travelled to Dukan in northern Iraq for talks with the main Kurdish leaders and promised that the new government would be a "mosaic" representing "all the Iraqi people".
In Kirkuk, peshmerga fighters of Jalal Talabani's PUK (Patriotic Union of Kurdistan) and Massoud Barzani's KDP (Kurdistan Democratic Party), Turkoman militia, armed Arab fighters and US forces form a combustible mixture. Eleven people are reported to have been killed and more than 50 injured in the past 10 days. Dozens of families, mainly Turkoman but some of them Arab, are said to have been driven from their homes by Kurds. (By Kim Sengupta, 23-4-2003)

U.S. 'Ill-Equipped' To Face Shiite Strength

Surprised by Iraqi Shiites' influence and strength, U.S. administration officials said Wednesday, April 23, that they were unprepared to prevent the rise of an anti-American Islamic government in post-Saddam Iraq, a leading U.S. paper reported.
"It is a complex equation, and the U.S. government is ill-equipped to figure out how this is going to shake out. The focus was on the overthrow of Saddam Hussein," The Washington Post quoted a State Department official as saying.
The burst of Shiite power - as demonstrated by some two million "pilgrims" to Karbala - has made the Bush administration come to the fact that they failed to appreciate the leverage wield by the Shiites, voicing their concern that they might be not able to fill the power vacuum left by the downfall of Iraqi President Saddam Hussein.
"Some administration officials were dazzled by Ahmed Chalabi, the prominent Iraqi exile who is a Shiite and an advocate of a secular democracy." "They really did believe he is a Shiite leader," although he had been out of the country for 45 years, a U.S. official said. "They thought, 'We're set, we've got a Shiite - check the box here.'"
"We're flying blind on this. It's a classic case of politics and intelligence," said Walter P. Lang, a former Defense Intelligence Agency specialist in Middle Eastern affairs.

Complicating matters, the daily added, is that the United States has virtually no diplomatic relationship with Iran, leaving U.S. officials in the dark about the goals and intentions of the government in Tehran.
"Since the Iranian revolution in 1979, a major strategic goal of the United States has been to contain radical Shiite fundamentalism," U.S. officials told the Post.
"In the 1980s, the United States backed Hussein as a bulwark against Iran. But by this year, the drive to topple Hussein - who had suppressed Iraq's Shiite majority for decades - loomed as a much more important objective for the administration."
"We don't want to allow Persian fundamentalism to gain any foothold," another senior administration official said. "We want to find more moderate clerics and move them into positions of influence."

The Shiites of Iraq make up about 60 percent of the population, compared with less than 20 percent for the Sunnis that have long dominated Iraqi political life. While Shiites are the majority in Iran and Iraq, the Shiites in Iraq are Arab, not Persian, giving U.S. officials hope that a strong sense of Iraqi nationalism and a tradition of resisting the concept of a single supreme Shiite ruler will keep Persian fundamentalism in check. (Palestine Chronicle 23-4-2003)


Israeli speaker lays first stone in settlement expansion

The right-wing speaker of the Israeli Parliament, Reuven Rivlin, laid the first stone Tuesday in a project to build more houses in a West Bank Jewish settlement that Prime Minister Ariel Sharon had earlier hinted might be dismantled.
Separately, the Israeli Army dynamited the West Bank family homes of two Palestinian militants and arrested 12 other people, including youths suspected of stone-throwing, an army spokesman said.
Rivlin, a close associate of Sharon, visited the settlement of Shiloh, 10 kilometers north of Ramallah, to take part in the inauguration of a new neighborhood under construction.
Sharon said in an interview on April 13 that Israel, as part of the peace process, would have to relinquish some areas closely associated with Jewish history.
His comments caused anger among the pro-settlement Israeli right-wing, which saw in them a hint that he might be willing to give up the settlements named. (Daily Star 23-4-2003)

French FM in Tehran

BBC Profile French Foreign Minister Dominique de Villepin arrived in Tehran from Jordan late Wednesday on the last leg of a regional tour aimed at talks focusing on the future of Iraq. The French top diplomat "is due to hold talks with high-ranking Iranian officials including President Mohammad Khatami, Chairman of the State Expediency Council Akbar Hashemi Rafsanjani, and Foreign Minister Kamal Kharrazi," the ministry added.

On Tuesday, De Villepin said in Ankara that the international community must be "pragmatic, open and try to think ... of the needs of the Iraqi people", adding that his country was ready to contribute to the reconstruction of Iraq.
He also dismissed U.S. threats to punish France for its anti-war position and said that France will continue to defend international law.
His comments came after U.S. Secretary of State Colin Powell said on Tuesday that France would face consequences for its opposition to the war on Iraq. Asked in an interview with PBS Television whether Paris would be punished for its anti-war stance, Powell replied bluntly: "Yes." (Teheran Times 23-4-2003)

Het lijdensverhaal van Imam Hussein

Karbala: stad van de Twaalf Imams Hoewel wij in Nederland, als partners in een coalitie van gehoorzamen, de Sji-iten hebben bevrijd, besteden we bitter weinig aandacht aan het Sji-itische wereldbeeld, dat ten grondslag ligt aan de geloofsbeleving van miljoenen Irakezen. We zien honderdduizenden mensen optrekken naar een 'heilige plaats' die Karbala wordt genoemd, maar wat daar is gebeurd en waarom die gebeurtenis zo belangrijk is wordt ons niet verteld. Vandaan dat we hieronder een aantal fragmenten plaatsen uit het lijdensverhaal van de Imam Hussein, die binnen de religie van de Sji-iten een soortgelijke plaats inneemt als Jezus in het christendom. Hussein is net als Jezus een zeer principiŽle man. Hij plaatst de waarheid boven de leugen en is op grond van de onwrikbare overtuiging dat je nooit je principes mag verloochen een martelaarsdood gestorven - ook weer...: net als Jezus, de man die wij in het christelijke Westen zeggen te eren en te aanbidden.

Events of the First Days in Karbala

The caravan of Imam Husain (A) had arrived in Karbala and their tents were pitched next to the river Euphrates. As his companions settled down, Imam Husain (A) took his brother Abbas (A) around the barren desert and pointed out the various places where each of his comrades would fall and be slain on the Day of Ashura...
When Ubaidullah ibne Ziyad, Yazid's governor in Kufa, learnt that Hur had brought Imam Husain (A) and his companions to Karbala, he sent his troops to surround them. The first man to arrive in Karbala on behalf of Yazid was Amr ibne Sa'ad, who was the commander-in-chief of all the forces. He brought with him 6,000 men. After that, regiment after regiment began to pour in onto the plains of Karbala. Historians all agree that at least 33,000 of Yazid's men gathered to fight Imam Husain (A), while some state that the figure was closer to 900,000 men...
The first act of the enemy was to order Imam Husain (A) to remove his tents from near the river. Abbas (A) objected to this demand, claiming priority of occupation and the right of the grandson of the Holy Prophet (S) to stay where he had first camped.
When the enemy threatened to march towards their tents, the lion-hearted Abbas (A) stood firm and drew out his sword shouting, "If anyone dares to advance one more step forward, he shall lay headless on the ground." His bravery was well known and none dared to step closer. However, Imam Husain (A) called to his brother saying, "Brother Abbas, do not let the bloodshed be started by our side. When Allah is with us, it does not matter how far the river is."

Imam Husain (A) then ordered for their camp to be moved further into the interior of the desert. In the days that followed there were several meetings between Imam Husain (A) and Amr ibne Sa'ad. Amr kept on insisting that the only way to stop war was for Imam Husain (A) to give the oath of allegiance to Yazid. He said that once the allegiance was given, all worldly comforts would be at the disposal of Imam (A). However, Imam (A) remained firm on his stand and replied: "I shall never yield to the one who does not believe in Allah and one who defies Him, both by words and actions. I am willing to meet any calamity but will never surrender Truth to falsehood."

The Night of Ashura

On the 9th of Muharram, Shimr arrived in Karbala with orders from Ubaidullah ibne Ziyad for Amr ibne Sa'ad. The orders stated that if Imam Husain (A) did not surrender and give the oath of allegiance at once, he must be fought and killed immediately...
Imam Husain (A) gave a speech on the night of Ashura saying in part, "O Lord! I thank You, because You have honoured us by means of Prophethood and taught us the Qur'an, made us understand the religion and its commandments, granted us eyes, ears and hearts, kept us free from the evils of idol-worship and then enabled us to thank You for Your blessings. I am not aware of any companions more faithful and honest than my companions, and any relatives more righteous and kind than my relatives. May Allah grant you all a good reward. I think the day of our fighting with this army has arrived. I permit you all to go away, because the enemies are after me only. You are free to depart without any restriction and can take advantage of the darkness of night".
The people who had come with the wrong intentions had already left before, and the ones who remained were perfect in their faith and loyalty. The listeners all rejected the option of abandoning Imam (A). One said, "Should we go away to live after you? We pray to Allah that the time may not come when you may be killed while we remain alive".

The Day of Ashura

Karbala: stad van de Twaalf Imams The 10th of Muharram 61 A.H. is known as the day of Ashura. On this day in Karbala, the army of Yazid fought the army of Imam Husain (A). On this day the household of the Holy Prophet (S) was killed, alongside the faithful companions of Imam (A).
Imam Husain (A) and his companions had spent the entire night in prayer. In the morning Ali Akbar gave the Adhan. He resembled the Holy Prophet (S) greatly and his recital reminded the people of the early days of Islam. After the morning prayer, Imam's (A) followers took it in turns to come forward to address Yazid's army. Many had relatives and friends in the enemy camp and they tried to convince them of the terrible crime they were about to commit.
Finally, Imam Husain (A) came forward himself and addressed the enemy. He introduced himself and informed them that he was a peaceful man, living quietly in Madina and not harming anyone. He asked them why they were so bent on killing the grandson of the Holy Prophet (S), in whom they all believed.

Hur bin Yazid ar-Riyahi meanwhile realised that he had committed a big sin by siding with Yazid. He went to Imam Husain (A) and begged for forgiveness.
He stood before Hussain (A), eyes cast down, and asked him, "0! could I but sacrifice myself for you, You son of the Messenger of Allah! I have been stalking you all the way. It was me who prevented you from going back (to where you came from), kept close watch on you, and roared on you in this place. I have never thought that the people would not agree to your proposition. Oh Lord! I turn to you in repentance for I frightened the hearts of Your friends, the offspring of Your Messenger."
"Oh father of Abdullah! I seek penitence from Allah for what I did. Do you, think that He will accept it? " Imam Husain (A) answered, "Yes, he will accept your repentance".

Seeing the result of the words of Imam Husain, Amr ibne Sa'ad, the commander of Yazid's army, was concerned that the morale of his troops would be affected. He therefore declared that all should witness that he was casting the first arrow in battle and he shot an arrow towards Imam (A). (SHIA News.COM)

ARAFAT SAYS YES TO NEW GOV'T

Yielding to intense pressure from the United States and other countries, Yasser Arafat agreed to a new Palestinian government yesterday that the Bush administration said would revive the Mideast peace process.
Arafat's key concession was over a role for Mohammed Dahlan, who will serve as security chief in charge of the Palestinian police and counterintelligence. Fearful of losing a key area of power, Arafat had opposed any role in the government for Dahlan.
"Arafat and brother Abu Mazen have sorted out their differences," senior Arafat aide Tayeb Abdul-Rahim said after the two men sealed their pact with a handshake in Ramallah.
The compromise left all sides claiming victory - even Egypt, whose intelligence chief, Omar Suleiman, paid a last-minute call on Arafat's West Bank headquarters yesterday to press the Palestinian president to back down.
Under the deal, Mazen agreed to serve as Palestinian interior minister as well as prime minister.

The installation of a new Palestinian government clears the way for the quick publication of the Mideast "road map" peace plan, which the Palestinians say will soon require Israeli concessions and lead to a Palestinian state by 2005. (By Uri Dan, New York Post 24-4-2003)


Terugblik: 27 november 2002
Arafat Deputy: "We have to control the situation..."

The office of Arafat's deputy in the PLO, Mahmoud Abbas, released a 20-page transcript of a closed-door meeting he held with Fatah activists last month in Gaza. In the session, Abbas sharply criticized the militias, saying it was a mistake to turn popular protests into an armed conflict with Israel.
"What happened in these two years, as we see it now, is a complete destruction of everything we built," Abbas was quoted as saying. "The reason for this is that many people diverted the uprising from its natural path and embarked on a path we can't handle, with the use of weapons ... such as mortars, grenades and shooting from houses and populated areas."
Abbas said shooting from populated areas endangered Palestinian lives and property, because it invited Israeli retaliation.
"We have to control the situation, and I don't think there is anything that keeps us from succeeding," he said. "What is needed now is to say, clearly and firmly: until here and enough." (By KARIN LAUB, Associated Press Writer, 27-11-2002)

Zie ook: De Derde Weg - deel 19


Garner plays down Shia demonstrations

foto: Gleb Garanich - Reuters The retired US general in charge of postwar Iraq said today that recent demonstrations protesting against the US presence there have been influenced by neighbouring Iran.
At a news conference in the Iraqi capital of Baghdad, Lieutenant General Jay Garner said of the demonstrations: "Those are well organised. I think what you find in that is a lot of Iranian influence." He added that he believed they would soon subside.
Hundreds of thousands of Iraqi Shia demonstrated against the United States in the ancient city of Kerbala yesterday, carrying banners with messages such as "No to America, no to Israel, yes to Islam".
Lt Gen Garner said he did not believe the anti-US protesters "represent anywhere near the majority". "The ability to demonstrate and disagree and all that is the first step in a democratic process," he said.
Meanwhile, Lt Gen Garner's team has been holding talks with technocrats and academics in Baghdad in what has been described as an attempt to involve ordinary people in shaping the country's future. The BBC's website said that his team selected around 60 Iraqis who had shown leadership qualities and that Lt Gen Garner had urged public sector workers to return to work as soon as possible, promising them an emergency payment after one week and a monthly salary thereafter.

Annan sparks row calling US the "occupying power"

In other developments, the UN secretary general, Kofi Annan, today called on the US-led coalition to respect international law as the "occupying power" in Iraq, drawing immediate ire from US officials who resist the label "occupier" and say coalition forces are respecting the rules.
Mr Annan told the UN human rights commission: "I hope the coalition will set an example by making clear that they intend to act strictly within the rules [governing the occupation of conquered nations]."
Mr Annan cited the 1949 Geneva conventions and the 1907 Hague convention - international accords which set down the responsibilities of occupiers, ranging from maintaining public order to collecting taxes. (The Guardian 24-4-2003)


Iran Calls for U.N.-Led Iraq Authority

Foreign Minister Kamal Kharrazi rejected U.S. accusations it is interfering in Iraq, and called Thursday for the United Nations to run an interim government in the country. "We welcome true democracy and a government run by the people in our neighbor country, but we won't support one specific party," Kharrazi added.
The American in charge of rebuilding Iraq, Jay Garner, said Thursday the demonstrations against the United States had been influenced by Iran. Kharrazi rejected the U.S. accusations and called for the United Nations to take the "main role" in rebuilding Iraq.
"Only when a U.N. government takes control in Iraq there will be no more suspicions and accusations from other countries," Kharrazi said. "There has to be a U.N. role so everybody will be allowed to participate fairly" in the reconstruction of Iraq, Kharrazi said. (By ALI AKBAR DAREINI, Associated Press Writer 24-4-2003)

Wijsheid Kiest Altijd Voor De Eenling

Wijsheid, recht en individualisme zijn onafscheidelijke zaken. Dat is de reden waarom in het evangelie drie wijzen uit het Oosten aanwezig waren bij de geboorte van Jezus, die de 'rechtvaardige' en de 'waarheidlievende' wordt genoemd.
Jezus is het tegendeel van de partijman of de collectivist. Hij kan daarom nooit een godsdienststichter, of beter gezegd 'een kerkleider' zijn. Wijze mensen willen mensen niet laten bidden. Wijze mensen willen andere mensen een beetje wijzer maken en dat betekent dat ze mensen los moeten weken uit het gewetendodende groepsdenken dat altijd in dienst staat van het door de burgermansmoraal gerechtvaardigde onrecht.
Kamal Kharazzi is de vertegenwoordiger van een vorm van Islamitisch denken die de Rechtvaardige Mahdi als ideaalbeeld hanteert. Ideaal en idool zijn verschillende zaken. Het ideaal nodigt uit tot navolging - idolatrie daarentegen leidt tot geestelijke verstarring en passiviteit. Dat is de reden waarom alle profeten religie, gezien als geestdodende idolenaanbidding, afwijzen.
Ook Mohammed relativeert in de Koran het te sterk benadrukken van religieuze regels en voorschriften. Het gaat niet om de vorm, maar om de inhoud. Niet hij die vooraan in de Moskee zit en zichzelf tooit met een hoofddoek of een tulband is belangrijk, maar hij die eerlijk en rechtvaardig is en probeert mensen niet op een onnodige wijze kwaad te doen.
In dat opzicht is het belangrijk dat Kharazzi twee principes benadrukt:
1) Je moet nooit een enkele partij steunen, en 2) iedereen moet op een faire wijze betrokken worden bij het bestuur van de staat.
Wijsheid is de rechtvaardigheid van de eenlingen. Wijze mannen werden in het verleden daarom 'wijs' genoemd, omdat ze als verdraagzame middelaars boven de partijen stonden, zonder de noodzaak te voelen een beschuldigende vinger uit te steken naar een enkele partij. Wijsheid erkent het kwaad, maar weigert dat kwaad neer te leggen bij een enkele partij. Het gaat er niet om mensen te straffen. Het gaat er om mensen te beschermen tegen het blinde, ongestuurde, moraalloze kwaad.
Daarom is het ontwikkelen van wijsheid uitermate belangrijk in een geestdodende, vereconomiseerde samenleving, waarin alleen het oppervlakkige, geestloze idool een schijn van saamhorigheid tussen mensen probeert te kweken.
Binnen een vereconomiseerde wereld, waarin de religie moraalloos collectivisme geworden is, dat geen andere taak heeft dan de oppervlakkige geestloze mens 'goed' te verklaren wanneer hij een onrechtvaardige wereld opbouwt (een wereld die is gebaseerd op geld en macht), wordt de wijze mens, die altijd een onafhankelijke, partijloze eenling is, het bestaan onmogelijk gemaakt. Daarom is een religieuze wereld, die niet het collectivisme en de daarbij behorende idolatrie maar het individualisme met het daaraan gekoppelde idealisme centraal stelt, altijd te verkiezen boven een platvloers materialistische wereld waarin alleen het recht van de aan de oppervlakkige moraal gebonden sterke man geldt.


John Pilger: The unthinkable is becoming normal.

Last Sunday, seated in the audience at the Bafta television awards ceremony, I was struck by the silence. Here were many of the most influential members of the liberal elite, the writers, producers, dramatists, journalists and managers of our main source of information, television; and not one broke the silence. It was as though we were disconnected from the world outside: a world of rampant, rapacious power and great crimes committed in our name by our government and its foreign master.
The unthinkable is being normalised. The American essayist Edward Herman wrote: "There is usually a division of labour in doing and rationalising the unthinkable, with the direct brutalising and killing done by one set of individuals ... others working on improving technology (a better crematory gas, a longer burning and more adhesive napalm, bomb fragments that penetrate flesh in hard-to-trace patterns). It is the function of the experts, and the mainstream media, to normalise the unthinkable for the general public."
Herman wrote that following the 1991 Gulf War, whose nocturnal images of American bulldozers burying thousands of teenage Iraqi conscripts, many of them alive and trying to surrender, were never shown. Thus, the slaughter was normalised. A study released just before Christmas 1991 by the Medical Educational Trust revealed that more 200,000 Iraqi men, women and children were killed or died as a direct result of the American-led attack. This was barely reported, and the homicidal nature of the "war'' never entered public consciousness in this country, let alone America.
The Pentagon's deliberate destruction of Iraq's civilian infrastructure, such as power sources and water and sewage plants, together with the imposition of an embargo as barbaric as a medieval siege, produced a degree of suffering never fully comprehended in the West. Documented evidence was available, volumes of it; by the late 1990s, more than 6,000 infants were dying every month, and the two senior United Nations officials responsible for humanitarian relief in Iraq, Denis Halliday and Hans von Sponeck, resigned, protesting the embargo's hidden agenda. Halliday called it "genocide".

If, as Milan Kundera wrote, "the struggle of people against power is the struggle of memory against forgetting", then we must not forget. (John Pilger, 22-4-2003)

Pontius Pilatus Commentaar: In de media zien we nu het bekende 'jezelf goedmaken'-verschijnsel optreden. Moralisten vervalsen de geschiedenis, wassen het eigen kwaad weg en benadrukken het kwaad van de ander. Dat kwaad wordt uitvergroot, krijgt welhaast mythische trekjes, zodat in de toekomst al diegenen die dat 'kwaad' proberen te relativeren (door het tegenover het eigen kwaad te plaatsen) automatisch gruwelijke, kwaadaardige duivels zullen zijn, die door de 'goede' burgerij (goed geworden vanwege het fet dat ze macht, geld en gezondheid bezitten) alleen maar vernietigd mogen worden.
Voor wijsheid zal in zo'n wereld geen plaats meer zijn - vooral ook omdat wijze mensen meestal behoren tot de categorie van armen, zieken en machtelozen: groeperingen waarin eenlingen de meeste kans maken om te overleven...


Beschaving & Collectieve Hoogmoed

Eerlijkheid en rechtvaardigheid moeten zich compromitteren met de lijdende mens. Als rechtvaardigheid niet gepaard gaat met een passie voor de mens, dan wordt ze medeplichtigheid. Dat zien we in het verhaal van Pilatus. Het volstaat niet je handen fijntjes te wassen. Je moet je handen vuil maken, zoals Jezus deed in zijn omgang met zieken, melaatsen en gezonde mensen.
De beschaving van Pilatus delft het onderspit. De menigte is op hol geslagen en zij wint. Jezus heeft medelijden met die menigte. Eerst had ze Hem opgehemeld en nu veroordeelt ze Hem. De menigte denkt dat ze wint, maar eigenlijk verliest ze. Ze heeft niet begrepen wie er voor haar staat: iemand die haar tot het einde toe liefheeft. 'Jeruzalem, Jeruzalem Ė had Hij gezegd Ė Hoe vaak heb Ik uw kinderen niet onder mijn hoede willen nemen, zoals een kip haar kuikens bijeenbrengt onder haar vleugels. Maar u hebt het niet gewild.'
De menigte voelt enkel nog haat voor die arme man. Ze laat zich meeslepen door een soort collectieve hoogmoed, die ieder doet vergeten wie hij is. De hysterie van de massa exalteert mensen. Op zulke massabijeenkomsten vergeet iedereen zijn zwakte en zijn zonden. Je voelt je sterk, want je voelt je deel van een menigte. Het is het mechanisme van elk nationalisme, van elk racisme. (Sant Egidio Gemeenschap, 2002)

Zie ook: De Derde Weg - deel 13


Noam Chomsky's Golden Rule

The principle is that if somebody carries out terror against us or against our allies, it's terror, but if we carry out terror or our allies do, maybe much worse terror, against someone else, it's not terror, it's counterterror or it's a just war. Noam Chomsky, "Power and Terror"

In his first new book since the controversial bestseller "9/11," Noam Chomsky concentrates his criticism of U.S. policy on a single principle which is easily recognizable as the Golden Rule: that one should apply to oneself the same standards one applies to others.
In "Power and Terror: Post-9/11 Talks and Interviews" (Seven Stories Press), Chomsky uses that rule to cut to the heart of the matters in American foreign policy and domestic politics. This brief 150-page book collects transcripts from interviews and public talks given by Chomsky during the Spring of 2002.
"There is one simple way for the United States to decrease very significantly the amount of terror in the world," says the 75-year old political activist, writer and MIT linguistics professor, "and that is to just stop supporting and participating in it." (By Eric Bosse, AlterNet 23-4-2003)


Zuhayr Talib Abd al-Sattar al-Naqib
"There was no replacement of weapons, no modernisation"

Iraq's former chief of military intelligence has described how previous wars, sanctions and Saddam Hussein's fear of betrayal brought his military to its knees even before the US attacked.
General Zuhayr Talib Abd al-Sattar al-Naqib, who is now in US custody, dismissed the idea that there were weapons of mass destruction in Iraq, but said nobody had been able to convince Saddam to hand over the documents that would have proven it...
Asked if Iraq had weapons of mass destruction, Naqib was "sharply dismissive gesturing that there was nothing to it", the paper reported. Refusing to give UN inspectors all the documents to prove that was "Saddam Hussein's decision - no one could have any effect on him".
Naqib said Saddam had failed to rebuild the Iraqi army after being devastated in the 1991 Gulf war. "The army for 12 years stayed as it was. There was no replacement of weapons, no modernisation. It was more than 50% degraded from 1990." Defeat was inevitable once the coalition forces reached the capital, he said. (By Oliver Burkeman, The Guardian 26-4-2003)


Leader Calls On City, Village Councils to Serve People

Leader of the Islamic Revolution Ayatollah Seyed Ali Khamenei on Saturday advised members of the Islamic city and village councils to provide the nation with sincere Services, IRNA reported.
Solving the existing problems in cities and villages, improvement of the environment, facilitating the people's living, giving priorities to the poorer areas, respecting the city and village laws and regulations and preserving the Islamic and national principles in buildings construction were among the Leader's guidelines to the members of the Islamic city and village councils.
President Mohammad Khatami also on Saturday highlighted the need that the city councils avoid political inclinations in their decision-making.
Addressing the meeting with members of the new city and village councils, Khatami said the municipalities and councils should not engage in political activities, stressing that serving the people must instead become the top priority of the institutions.
"The duty of the councils requires that councilors do not enter political issues, but this never means that the devoted and pious people should be indifferent toward what is happening in the country," he said. Khatami called the city councils as the basic cores of democracy in the society, and underscored the significance of promoting unity and solidarity in the councils. (Teheran Times 26-4-2003)

Het benadrukken van de dienende taak van de overheid is het eerste en belangrijkste principe van de verlichtingsidealen die het liberalisme en het socialisme hebben voortgebracht. Dienen is het tegendeel van dictatuur (bindt ook de strijd aan met dictatoriaal ingestelde mensen), zodat er met recht gesteld kan worden dat elke maatschappij die het principe van de dienende overheid afwijst een maatschappij is die de weg vrijmaakt voor de dictatuur.