De Verloren Onschuld
religie & de dood van het individu

Idolatrie

Catholics celebrate Palm Sunday
Prayers held for world peace, reconciliation

Maronite Patriarch Nasrallah Butros Sfeir called on worshippers Sunday to preserve their faith and principles as the Catholic community celebrated Palm Sunday across the country. In his sermon, Sfeir spoke of Jesus Christ’s arrival to Jerusalem on a donkey, with people hailing him as the “Son of God.”
“These same people who welcomed Jesus Christ Sunday will call for his crucifixion Friday,” Sfeir said, warning worshippers of the unpredictability of positions. “We should not be fooled by opulence and appearances in life and, thus, we ask God to preserve our faith and good principles.”
Worshippers then carried their children on their shoulders, holding olive and palm branches, while chanting during a procession in the internal hall of the Maronite Patriarchate.
Meanwhile, Beirut and Jbeil Melchite Archbishop Youssef Kallas celebrated the event at the Youhanna Fam al-Zahab Church. Kallas said salvation required “pure hearts, as well as faithful, humble and honest souls disdainful of greed, pleasures and egoism.”
Kallas questioned the slaughter of Palestinian and Iraqi children who held pure hearts.

It is the law of the jungle ­ sacrificing children, women and the elderly on the powerful states’ alters of greed and pleasure, and robbing peoples of their decent living under weaved pretexts and lies.” (The Daily Star 14-4-2003)


Jezus reed aan het einde van zijn leven op een ezel Jeruzalem binnen, om daar zijn lot, de kruisiging te ondergaan. Die tekst kun je letterlijk nemen (en hoogstwaarschijnlijk is Jezus ook ter dood gebracht), maar de bedoeling van het hele gebeuren is zuiver allegorisch van aard, dat wil zeggen dat er een diepere, symbolische betekenis aan ten grondlag ligt. De ezel is het aloude symbool voor Saturnus (Mozes), die vanwege zijn gebleken hoogmoed (fundamentalisme) gekruisigd dient te worden, om zodoende als nederige wijsheidsleraar zijn ware, op het dienen van mensen gerichte, opdracht uit te kunnen voeren, de levenstaak van de de dienende Maan (behorend bij het Moeder-teken Kreeft, dat in de dierenriem tegenover het Vader-teken Steenbok is geplaatst).

George Bush & God

George W. Bush laat zich niet leiden door het Internationale Recht, maar door zijn geloof in God. Wanneer dat geloof hem de vaste overtuiging schenkt dat iets 'kwaad' is, dan zal hij dat kwaad vernietigen.

At Opryland in Nashville Bush told religious broadcasters that “the terrorists hate the fact that ... we can worship Almighty God the way we see fit,” and that the United States was called to bring God’s gift of liberty to “every human being in the world.” In his view, the chances of success were better than good.
After his speech in Nashville, Bush met privately with pastoral social workers and bore witness to his own faith in Jesus Christ. “I would not be president today,” he said, “if I hadn’t stopped drinking 17 years ago. And I could only do that with the grace of God.” The prospect of war with Iraq was “weighing heavy” on him, he admitted. He knew that many people—including some at the table—saw the conflict as pre-emptive and unjust. But, the president said, America had to see that it is “encountering evil” in the form of Saddam Hussein. The country had no choice but to confront it, by war if necessary. “If anyone can be at peace,” Bush said, “I am at peace about this.”

Omdat het geloof alles voor hem is - de enige kracht die in staat is hem van het gokken en de drank af te houden - beperkt zijn literaire belangstelling zich tot een aantal religieus getinte boekwerkjes, die een sterk joods-christelijk karakter dragen.

His text isn't news summaries or the overnight intelligence dispatches. Those are for later, downstairs, in the Oval Office. It’s not recreational reading (recently, a biography of Sandy Koufax). Instead, he’s told friends, it’s a book of evangelical mini-sermons, “My Utmost for His Highest.” The author is Oswald Chambers.
Uit het boekje met mini-preken, waaruit George Bush zijn geestelijke inspiratie put is de volgende tekst afkomstig:

Is Your Ability to See God Blinded?

The people of God in Isaiah’s time had blinded their minds’ ability to see God by looking on the face of idols. But Isaiah made them look up at the heavens; that is, he made them begin to use their power to think and to visualize correctly. If we are children of God, we have a tremendous treasure in nature and will realize that it is holy and sacred. We will see God reaching out to us in every wind that blows, every sunrise and sunset, every cloud in the sky, every flower that blooms, and every leaf that fades, if we will only begin to use our blinded thinking to visualize it.

The real test of spiritual focus is being able to bring your mind and thoughts under control. Is your mind focused on the face of an idol? Is the idol yourself? Is it your work? Is it your idea of what a servant should be, or maybe your experience of salvation and sanctification? If so, then your ability to see God is blinded. You will be powerless when faced with difficulties and will be forced to endure in darkness. If your power to see has been blinded, don’t look back on your own experiences, but look to God. It is God you need. Go beyond yourself and away from the faces of your idols and away from everything else that has been blinding your thinking. Wake up and accept the ridicule that Isaiah gave to his people, and deliberately turn your thoughts and your eyes to God. (Oswald Chambers)

Saddam Hussein, Israel & Het Idool

Hoewel Bush geen intellectueel is heeft hij - mogelijk zonder het zich te realiseren - met de verwijdering van Saddam Hussein een 'idool' vernietigd. De manier waarop hij dat heeft gedaan is weliswaar zeer onchristelijk, omdat Christus zijn vijanden niet met bommen, granaten en tanks benadert, maar een feit is dat een man die in zekere zin van zichzelf een 'afgod' maakte van zijn voetstuk is gevallen.
De vraag is of de vernietiging van een idool in dit geval wijs was. Idolen zijn in bijbelse zin slecht wanneer ze de mensen van God afhouden, maar wanneer daarentegen het idool de mensen dichter bij God brengt, dan is het niet juist meer om te spreken over een afgod, maar dan zal de term 'middelaar' gebruikt moeten worden, iemand die zichzelf glans geeft om te voorkomen dat een samenleving uit elkaar valt en los raakt van god en gebod.
Idolen vernietigen, kortom, is dus geen taak die je op een irrationele wijze moet verrichten. En dat is nu juist wat de president van de Verenigde Staten wel heeft gedaan. Hij heeft alle rationele adviezen van rationeel denkende en handelende mensen naast zich neergelegd en gekozen voor een geloofshandeling, die werd aangemoedigd door irrationeel denkende en handelende neoconservatieven, die de irrationele kracht in een president in dienst hebben gesteld van hun eigen egoďstische (zionistische) doeleinden, die niets te maken hadden met de belangen van het Amerikaanse volk of de wereldgemeenschap.
De verdwijning van Saddam Hussein als persoon is een simpel gebeuren waar niemand zich druk over hoeft te maken. De man was God niet. De man was een politicus en elke politicus moet een keer plaats maken voor andere politici - dat is een normale zaak in een wereld die naar democratisering streeft. Afgoden aanbidden is niet onze taak. Waar we ons echter wel zorgen over moeten maken is het gemak waarmee een president de Wet negeert wanneer er een 'door God geďnspireerd gevoel' in hem opwelt dat hem vertelt dat hij in moet grijpen.
Mensen met verantwoordelijkheidsgevoel zouden aan het religieuze ingrijpen in de wereldpolitiek de conclusie verbinden dat hier een president aan het werk is die niet geschikt is voor zijn taak.
Het feit dat geen enkele politicus in Amerika dat durft te zeggen bewijst dat we in een wereld leven die beheerst wordt door mensen die niet meer in staat zijn redelijk te denken en te handelen. Ze vernietigen blindelings idolen, maar ze zien niet in dat de vernietiging van een idool alleen zin heeft wanneer je de leegte op kunt vullen met die zaken waar een afgod de mensen vanaf wil houden: respect voor de wet bjvoorbeeld - dezelfde wet die Israël en Amerika nu al jarenlang negeren, omdat ze van de wet een machteloos instrument gemaakt hebben dat alleen maar dient om een tot afgod uitgeroepen werkelijkheidsbeeld (de joodse staat) in stand te houden.

En toch leest George Bush elke dag een mini-preekje uit het boek van Oswald Chambers. En een van die mini-preken wijst er op dat het de belangrijkste taak van de mens is zich af te zetten tegen al diegenen die afgoden in het leven proberen te roepen die de mens afleiden van God.
Maak je van jezelf een idool? Is het je werk? Misschien je opvattingen over dienstbaarheid en religieuze eredienst...?
Wanneer dat zo is, wanneer een economische handeling, een gedachte, een voorwerp of een ideologie zo belangrijk gaat worden dat je er de slaaf van wordt, dan is er sprake van verblinding: je bent niet langer in staat God te zien.
Dat betekent dus - heel nuchter en concreet gesteld - dat de mens in de jacht op idolen (positieve idolen, maar ook negatieve idolen – vijandbeelden bijvoorbeeld) het gevaar loopt zijn eigen persoonlijkheid te verliezen. Hij wordt de gevangene van het idool en zal met het blindelings vernietigen van dat idool ook een gedeelte van zichzelf verliezen.
Idolen doen je het zicht verliezen op de oneindigheid, de ruimte, het overzicht, de volledigheid, het geheel van het bestaande - want als een eindig mens een definitie moet geven van God, dan kan hij alleen maar de keuze maken voor de oneindigheid - de onmetelijke ruimte waarin de mens automatisch een eenling wordt.
In een door idolen beheerste wereld wordt de ruimte altijd teruggebracht tot een enkele relatie: ik en het idool. Alle andere relaties verliezen hun betekenis, mogen ook geen rol van betekenis meer spelen en worden - wanneer buitenstaanders er de aandacht op vestigen - vol afschuw van de hand gewezen.
De demonisering van Saddam Hussein was een vorm van afgodenverering die de menselijke blik op het bestaan vernauwde. Een demon ontwerpen is hetzelfde als een afgod verwerpen en daarom in bijbelse zin een verwerpelijke zaak. De mens mag volgens de Mozaďsche Wet geen afgoden vereren: geen goede afgoden, maar ook geen slechte afgoden.
Dat betekent dat George Bush zijn mini-preken-boek niet goed gelezen heeft. Of mogelijk heeft hij het wel goed gelezen - maar een beetje 'te' goed - zo goed dat hij niet begrepen heeft dat hij via de idolisering van Saddam Hussein zichzelf heeft afgewend van God.
God is de vrijheid van de ruimte - een weidse vlakte waar de wind door je haren blaast, een ruimte waarin je vrij bent om alle dingen die je ziet op je eigen wijze te bekijken, zonder afgeremd te worden door de oordelen en vooroordelen van anderen.
Binnen die oneindige ruimte is de ander nooit een idool, omdat hij ontdaan is van de geestelijke kleinheid die aan elk menselijk idool verbonden is.
Als president van de Verenigde Staten had George Bush 'groot' moeten handelen. Dat wil zeggen: hij had de dialoog moeten aangaan met Saddam Hussein. Want alleen door de vermenselijking van de ander kun je voorkomen dat je een idool van hem maakt. Dat is wat Jezus bedoelde toen hij zijn discipelen meedeelde dat je je vijanden lief moet hebben.


Verbeter de wereld en begin met jezelf

Peter...said to Jesus, ’But Lord, what about this man?’ Jesus said to him, ’...what is that to you? You follow Me’ — John 21:21-22

One of the hardest lessons to learn comes from our stubborn refusal to refrain from interfering in other people’s lives. It takes a long time to realize the danger of being an amateur providence, that is, interfering with God’s plan for others. You see someone suffering and say, "He will not suffer, and I will make sure that he doesn’t." You put your hand right in front of God’s permissive will to stop it, and then God says, "What is that to you?" Is there stagnation in your spiritual life? Don’t allow it to continue, but get into God’s presence and find out the reason for it. You will possibly find it is because you have been interfering in the life of another—proposing things you had no right to propose, or advising when you had no right to advise. When you do have to give advice to another person, God will advise through you with the direct understanding of His Spirit. Your part is to maintain the right relationship with God so that His discernment can come through you continually for the purpose of blessing someone else. (Oswald Chambers)

Een van de meest negatieve eigenschappen van aan de ideologie verslaafde kleinburgers is het verlangen het geestelijke leven van andere mensen te beheersen en te controleren, waarbij men altijd gedreven wordt door een grenzeloze bemoeizucht en de hoogmoedige gedachte dat een mens het recht heeft op de stoel van God plaats te nemen.
Het prekenboek van Oswald Chambers - een van de lievelingsboekjes van George W. Bush - wijst er op dat religie een individueel ontwikkelingsproces dient te zijn, de bereidheid ook andere mensen zoveel mogelijk met rust te laten, om te voorkomen dat je via het bekeren van anderen je eigen identiteit verliest.
De opvatting die Chambers hier ontwikkelt kan de benaming 'pragmatisch-liberale religiositeit' meegegeven worden (Friedrich Nietzsche - een miskend esotericus - spreekt over 'streng egoisme'): een vorm van ego-gerichtheid die via de wil de eigen geest te ontwikkelen voorkomt dat mensen het ontwikkelingsproces van anderen op een onnodige wijze gaan beinvloeden.
Het zal duidelijk zijn dat een dergelijke 'laat anderen zoveel mogelijk met rust'-geesteshouding een politieke vertaling zal vinden in liberaal-anarchistische denkwijzen, die relatiestructuren opbouwen waarin elke vorm van onnodige dwang vermeden dient te worden: "In de godsdienst", stelt de anarchistische profeet Mohammed, "is er geen dwang.."
Maar ondanks het feit dat de religiositeit van George W. Bush anarchistische trekjes behoort te vertonen (aannemende dat hij de gedachtenboekjes van Chambers niet voor niets leest) verdedigt hij als anarchistisch-religieus mens politieke bewegingen - neoliberalisme, neoconservatisme en neozionisme - die gekenmerkt worden door een hoog 'Ik ben God'-gehalte, hetgeen volgens Oswald Chambers de dood is van de spiritualiteit.
Wie denkt dat hij de uitvoerder van Gods wil mag zijn is geneigd de ander te zien als een object, een zinloos voorwerp dat er alleen maar is om gebruikt en gemanipuleerd te worden, hetgeen precies datgene is wat Bush & Blair ons de afgelopen maanden hebben laten zien. Het volk is er om gemanipuleerd te worden, op zo'n manier dat ze niet de waarheid, maar de leugen als God gaan aanbidden - met andere woorden: je moet geen geloof hechten aan de wil van het volk, omdat het volk niet weet wat het wil...
Waaruit ik de conclusie destilleer dat we, als we tenminste eerlijk willen zijn, de democratie maar beter op kunnen heffen. Als wij niet weten wat goed voor ons is, waarom zouden we dan als dom onwetend plebs nog naar het stemhokje moeten gaan?

Anet Bleich & de socialistische democratie

In 1989, na de val van 'de Muur', die het einde inluidde van de communistische dictatuur in Oost-Duitsland maakte Anet Bleich zich zorgen. "De kleinburgers komen uit hun holen gekropen", merkte ze op, naar aanleiding van als reactionair ervaren 'Dood Aan Rood'-geschreeuw. Een tikkeltje overdreven (vond ik) omdat West-Duitsland een sterke sociaal-democratische partij bezat die plaats kon bieden aan al diegenen in Oost-Duitsland die er linkse sympathieen op na houden.
In Irak echter, dat geleid werd door een niet-marxistische partij met sterk autoritaire trekjes, proberen de Amerikanen een vorm van democratie in te voeren waarin geen plaats meer wordt ingeruimd voor een sterke socialistische partij, hetgeen in mijn democratische ogen een historische blunder zal blijken te zijn, omdat socialisme en Islam in de Arabische wereld onlosmakelijk bij elkaar behoren.
Het socialisme is de politieke vertaling van de op gelijkheid en broederschap gerichte leer van de profeet Mohammed en omdat het de vrijheidsgedachte niet heilig verklaart biedt het plaats aan de auroitaire leiderschapsgedachte die bij de Arabische cultuur hoort, zodat diegenen die een modern politiek systeem in het Midden-Oosten op willen bouwen (een systeem dat past bij een Arabische moslimwereld) aan het socialisme niet voorbij zouden mogen gaan.
Puur objectief gezien had Saddam Hussein de ideale Arabische leider kunnen zijn, een man die de verbindende schakel had kunnen zijn tussen het moderne denken, de Islam en de oude Arabische cultuur, die heel simpel gesteld opgebouwd was op het aaneenscharen van een bonte anarchistische verzameling groeperingen rondom een door iedereen gerespecteerde autoritaire leider.
De pre-Islamitische Arabische cultuur was sterk anarchistisch georienteerd, in die zin dat er sprake was van een grote mate van individualisme en een afkeer van bureaucratische regelgeving. Kil bureaucratisch, kapitalistisch denken, dat managers zonder hart en zonder principes genereert is in feite de ontkenning van de Arabische cultuur.
Saddam Hussein benadrukte het pre-Islamitische Arabische denken. Hij wilde de op collectivisering van het bestaan gerichte invloed van de fundamentalistische Islam terugdringen en juist daarom werd hij gehaat door conservatieve regimes die in Arabisering (gezien als anarchistisch vrijheidsverlangen) een bedreiging van hun machtspositie zagen.
Met het aanstellen van een Amerikaanse christelijke generaal - bij uitstek het symbool van de socialistenhaat - als hoofd van een Arabische natie zal de invloed van mensen die socialisme en pre-Islamitisch denken belangrijk vinden verdwijnen.
Jay Garner wil het socialisme als politieke kracht in Irak vernietigen. Hij praat alleen maar met ouderwetse moslims, ouderwetse nationalisten en ouderwetse (geimporteerde) kapitalisten. Die drie groeperingen vormen de peilers waarop het nieuwe 'moderne' Irak moet worden opgebouwd.
Max van der Stoel - prominent PvdA-lid - begroet deze ontwikkeling. Hij schijnt een aanhanger te zijn van de anti-anarchistische 'Hef De Sociaal-Democratie Op'-stroming in de Partij van de Arbeid..

Ramzy Baroud & de val van Bagdad

Iraq has fallen. For many, Iraq was just another country; just another example of American imperialism; just another business conquest for the ‘big corporations’, ideological conquest for the ‘neo-conservatives’, and a religious conquest for the fundamentalists (now flooding Qatar, Kuwait and Jordan to offer ‘their services’ to the battered nation of Iraq.)
But you have to be an Arab or someone conscious enough to look beyond the deceptive glasses of the American and British media and officials, to realize the magnitude of the catastrophe.
Iraq, in Arab history has been viewed as the liberator; it’s the “castle of Arab civilization”, the home of intellectuals, and the heart of the Arab world. For a growing population of Arabs who are pushing for a better a future, a more dignified one; seeking a ray of hope, a glimpse of change, the falling of Baghdad can never be described as anything but a catastrophe. (Palestine Chronicle 16-4-2003)

Dat het begrip 'bevrijding' een begrip is dat op verschillende manieren kan worden geinterpreteerd bewijst de opstelling van Ramzy Baroud: 'editor-in-chief of PalestineChronicle.com'. Voor hem is bevrijding in de eerste plaats erkenning van de rechten van de Palestijnen en omdat Saddam Hussein de enige Arabische leider was die de Palestijnen door dik en dun steunde is de val van Bagdad in zijn ogen een katatrofe - hetgeen ongetwijfeld een van de bedoelingen van de aanval op Irak zal zijn geweest.

Terugblik: Oproep aan de Nederlandse Regering
t.a.v. Bezette Palestijnse Gebieden - Utrecht, 10 april 2002

Wij, Nederlanders die woonachtig en/of werkzaam zijn (geweest) in de bezette Palestijnse Gebieden, willen met deze petitie onze grote bezorgdheid over het welzijn en de veiligheid van de Palestijnse bevolking en de daarmee samenhangende veiligheid van de Israëlische bevolking tot uitdrukking brengen.
Uit eigen waarneming en van persoonlijke relaties hebben we vernomen dat gedurende de afgelopen tijd in Ramallah en andere bezette Palestijnse steden de volgende mensenrechtenschendingen zijn gepleegd door het Israëlische leger:

  • ontzegging van medische zorg aan Palestijnse gewonden, beschieting van ambulances en arrestatie van medisch personeel;
  • doelbewuste blokkering van toevoer van medicijnen en medische hulpmiddelen;
  • doelbewuste verhindering van het ophalen en begraven van gedode Palestijnen;
  • opzettelijk gebruik van Palestijnse burgers als menselijk schild;
  • doelbewuste en stelselmatige verhindering van toevoer van eerste levensbehoeften aan Palestijnse burgers;
  • doelbewust frusteren van het werk van plaatselijke en internationale media en arrestatie en/of deportatie van radio- en tv-ploegen;
  • onmogelijk maken van het werk van mensenrechtenorganisaties;
  • weigering om humanitaire organisaties toegang te verlenen tot getroffen gebieden;
  • massa-arrestatie en deportatie van Palestijnen, dit zonder juridische bijstand;
  • afsluiting en vernieling van waterpompen, communicatie-infrastructuur en elektriciteitsleidingen;
  • opzettelijke vernieling van economische, civiele, religieuze en culturele instellingen.

    Wij roepen de Nederlandse Regering op om de volgende concrete voorstellen te agenderen, zowel op nationaal als Europees niveau:

  • de samenstelling en implementatie van een internationale beschermingsmacht voor de Palestijnse burgerbevolking;
  • het instellen van een wapenembargo tegen Israël;
  • het opleggen van economische sancties aan Israël;
  • het uitoefenen van druk binnen de EU tot onmiddellijke opschorting van het EU-Associatieverdrag met Israël.

    Utrecht, 10 april 2002

    Tot de ondertekenaars van bovenstaande petitie behoorde Dries van Agt, die zich in de Volkskrant van 16-4 afficheert als een tegenstander van het Westerse ingrijpen in Irak en pleit voor het ontwikkelen van 'kritische zin'.

    Zie ook: Likoed Nederland:
    "Nonsens van mevrouw Duisenberg"


    Clinton blasts US approach to international affairs

    Former US President Bill Clinton blasted US foreign policy adopted in the wake of the September 11 attacks, arguing the United States cannot kill, jail or occupy all of its adversaries.
    "Our paradigm now seems to be: something terrible happened to us on September 11, and that gives us the right to interpret all future events in a way that everyone else in the world must agree with us," said Clinton, who spoke at a seminar of governance organized by Conference Board. "And if they don't, they can go straight to hell."

    The Democratic former president, who preceded George W. Bush at the White House, said that sooner or later the United States had to find a way to cooperate with the world at large.
    "We can't run," Clinton pointed out. "If you got an interdependent world, and you cannot kill, jail or occupy all your adversaries, sooner or later you have to make a deal."
    He said he believed Washington overreacted to German and French opposition to US plans for military action against Iraq and suggested that the current administration had trouble juggling foreign and domestic issues.
    "Since September 11, it looks like we can't hold two guns at the same time," Clinton said. "If you fight terrorism, you can't make America a better place to be." (AFP 16-4-2003)

    You cannot kill, jail or occupy all your adversaries,
    sooner or later you have to make a deal

    Wie momenteel naar de vreemde situatie in Irak kijkt, waar Amerikanen aan een tafel gaan zitten met een groot aantal vertegenwoordigers van ethnische en politieke groeperingen, die vraagt zich af waarom Amerika niet de moeite neemt een conferentie te organiseren waarvoor alle Palestijnse groeperingen die bij het conflict met Israel betrokken zijn worden uitgenodigd. Palestijnse verzetstrijders worden nog altijd gedemoniseerd, omdat hun eisen ('recht op terugkeer') te extreem zouden zijn. Maar praten over een compromisoplossing wordt afgewezen - hetgeen vanuit democratisch oogpunt gezien een absurde situatie is

  • De Anti-Imperialistische Boodschap Van De Sjiieten

    Ayatollah SeestaniAziz HakimBaqir al-Hakim

    Bush & Blair hebben met de bezetting van Irak de democratische verplichting op zich genomen de Sji-itische geestelijkheid aan de macht te brengen. Democratie! Dat betekent dat wij als keurig nette democraten niet moeten luisteren naar de boodschap van Amerikaanse generaals, maar naar de boodschap van de Sji-iten. Dat is de reden waarom hieronder een van het net geplukte tekst is geplaatst:

    The message of Shi'ism to the world can be summarized in one sentence: "To know God." Or in other words, it is to instruct man to follow the path of Divine realization and the knowledge of God in order to gain felicity and salvation. And this message is contained in the very phrase with which the Holy Prophet commenced his prophetic mission when he said: "Oh men ! Know God in His Oneness (and acknowledge Him) so that you will gain salvation."
    As a summary explanation of this message we will add that man is attached by nature to many goals in this worldly life and to material pleasures. He loves tasty food and drink, fashionable dress, attractive palaces and surroundings, a beautiful and pleasuring wife, sincere friends and great wealth. And in another direction he is attracted to political power, position, reputation, the extension of his rule and dominion and the destruction of anything that is opposed to his wishes. But in his inner and primordial, God-given nature man understands that all these are means created for man, but man is not created for all these things. These things should be subservient to man and follow him and not vice versa. To consider the stomach and the region below it as a final end of life is the logic of cattle and sheep. To tear up, cut and destroy other is the logic of the tiger, the wolf and the fox. The logic inherent in human existence is the attainment of wisdom and nothing else.
    This logic based upon wisdom with the power which it possesses to discern between reality and the unreal, guides us toward the truth and not toward things our emotions demand or toward passions, selfishness and egoism. This logic considers man as a part of the totality of creation without any separate independence or the possibility of a rebellious self-centeredness. In contrast to the current belief that man is the master of creation and tames rebellious nature and conquers it to force it to obey his wishes and desires, we find that in reality man himself is an instrument in the hand of Universal Nature and is ruled and commanded by it.
    This logic based upon wisdom invites man to concentrate more closely upon the apprehension he has of the existence of this world until it becomes clear to him that the world of existence and all that is in it does not issue from itself but rather from an Infinite Source. He will then know that all he beauty and ugliness, all these creatures of the earth and the heavens, which appear outwardly as independent realities, gain reality only through another Reality and are manifested only in Its Light, not by themselves and through themselves. In the same way that the "realities" of today no more than vaguely remembered dreams in relation to what will appear as "reality" tomorrow. In the last analysis, everything in itself is no more than a tale and a dream. Only God is Reality in the absolute sense, the One Who does not perish. Under the protection of His Being, everything gains existence and becomes manifested through the Light of His Essence

    Islamic Scholars

    "Life . . . is a tale Told by an idiot, full of sound and fury, Signifying nothing." William Shakespeare

    Hoewel Bush & Blair bijzonder religieus zeggen te zijn schijnen ze nog nooit gehoord te hebben van de relativerende stelling dat heel ons bestaan in diepste wezen weinig meer is dan een simpele vertelling ('a tale told by idiots') en een droom. Om jezelf een dergelijk inzicht eigen te kunnen maken moet je ernstig kunnen zijn, afstandelijk, teruggetrokken, een sobere kluizenaar die absoluut geen waarde hecht aan zinloos uiterlijk vertoon.
    Neoliberalen, neoconservatieven en neozionisten zijn het tegendeel van sobere kluizenaars. Alles wat zij belangrijk vinden is zinloos uiterlijk vertoon. Met grote bommen werpen ze de luxueuze paleizen van Saddam Hussein aan puin. Maar op een hardnekkige wijze weigeren ze hun eigen zinloze luchtkastelen af te breken. Irak krijgt de democratie - zeggen ze. Maar wat is democratie? Een zinloze vertelling? Of een even zinloze droom wellicht..?


    Uri Avnery - "No victory justifies an evil war"
    Some more thoughts about the war (7)

    Victory justifies nothing. No victory justifies an evil war. Quite the opposite. It just adds to the evil.
    With the entry of American forces into Baghdad, opposition to the war in the US and Britain is dwindling. In other countries, too, doubts are starting to nibble away at the anti-war camp. I find this difficult to understand.
    Let's pose the question in the most provocative manner: what would have happened if Adolf Hitler had triumphed in World War II? Would this have turned his war into a just one?
    Let's assume that Hitler would have indicted his enemies at the Nuremberg war crimes court: Churchill for the terrible air raid on Dresden, Truman for dropping the atom bombs on Hiroshima and Nagasaki and Stalin for murdering millions in the Gulag camps. Would the historians have regarded this as a just war?
    A war that ends with the victory of the aggressor is worse than a war that ends with their defeat. It is more destructive, both physically and morally.
    On the eve of the Iraq war, world public opinion found its voice as never before. This world reaction was an immensely valuable moral victory. On it the future must be built. The flame must not be allowed to die down. It must flare up into a blaze again. (Gush Shalom 16-4-2003)

    U.S. Culture Advisers Resign
    Over Iraq Museum Looting

    Two cultural advisers to the Bush administration have resigned in protest over the failure of U.S. forces to prevent the wholesale looting of priceless treasures from Baghdad's antiquities museum. Martin Sullivan, who chaired the President's Advisory Committee on Cultural Property for eight years, and panel member Gary Vikan said they resigned because the U.S. military had had advance warning of the danger to Iraq's historical treasures.
    "We certainly know the value of oil but we certainly don't know the value of historical artifacts," Vikan, director of the Walters Art Gallery in Baltimore, told Reuters on Thursday. At the start of the U.S.-led campaign against Iraq, military forces quickly secured valuable oil fields.
    Baghdad's museums, galleries and libraries are empty shells, destroyed in a wave of looting that erupted as U.S.-led forces ended Saddam Hussein's rule last week, although antiquities experts have said they were given assurances months ago from U.S. military planners that Iraq's historic artifacts and sites would be protected by occupying forces.
    "It didn't have to happen," Sullivan told Reuters. "In a pre-emptive war that's the kind of thing you should have planned for." Sullivan sent his letter of resignation earlier this week. (By Niala Boodhoo, Reuters 18-4-2003)


    Vernietiging van de onderlinge band schept chaos

    The Sunni Arabs, the group of Saddam Hussein, are Arab by culture and language. They follow mainstream Islam. Through the history of the state, [the Sunnis] have dominated Iraq politically. But they're only 20 percent of the population. The majority of the population is made up of Arab Shia. These are Arabs by culture but they follow the dissenting sect of Islam known as Shiism, which you find in Iran. (Sean Markey, 19-11-2002)

    In een sterk verdeeld land waar een naar eenheid strevende religie de verdeeldheid in stand houdt in plaats van haar op te heffen moet gezocht worden naar waarden en normen (zaken die helemaal niet hoogstaand hoeven te zijn - denk aan ons 'Oranjehuis') die een band kunnen scheppen tussen mensen.
    Saddam Hussein probeerde een band tot stand te brengen via de benadrukking van het grootse Arabische verleden dat alle inwoners van Irak delen. Door als Sterke Arabisch Leider op een trotse wijze Arabier met de Arabieren te zijn zou hij in staat kunnen zijn de invloed van de Islam op het geestelijke leven van de Irakezen enigszins te relativeren, vooral de invloed van de Sji-itische Islam die weliswaar sterke intellectueel-filosofische, ascetische trekjes vertoont, maar die juist daardoor Arabieren vervreemdt van hun eigen Arabische verleden en een moderne, naar globalisering strevende wereld, die relativerende melancholici kan missen als kiespijn.
    De sjiieten zijn calvinisten. Waar Saddam Hussein kiest voor 'het vurrukkullukke leven' van de pre-Islamitische hedonistische, op strijd en genot gerichte Arabische cultuur de term 'vurrukkulluk' is afkomstig van de eeuwig in genotzuchtige sferen vertoevende Volksrantcolumnist Remco Campert..), daar staren de Sjiieten met een melancholieke blik in de ogen naar de donkere avondhemel, stil mijmerend en piekerend (ala Nescio en Gerard Reve) over de zinloosheid van heel ons bestaan...
    Het Sji-isme is een kluizenaarscultuur. Seks, drank, luidruchtig vermaak zijn zaken die niet aangemoedigd worden en het moet daarom merkwaardig genoemd worden dat uitgerekend het christelijke Amerika, dat christendom gelijkgesteld heeft aan een krankzinnige jacht op geld, roem, rijkdom en militair succes Irak wil 'bevrijden' uit de greep van een dictator die in alle opzichten een Amerikaan genoemd kan worden.
    Het Irak van Saddam Hussein was net zo schizofreen als het Amerika van George W. Bush. Hoewel de meerderheid van de bevolking een religie aanhangt die sterke conservatieve trekjes vertoont - wars van drank, drugs, homoseksualiteit, losbandig vermaak, hoererij, gokken en spelen - is Amerika in Europa alleen maar daarom het zogenaamde toonbeeld geworden van vrijheid vanwege het benadrukken van al die zaken die de Amerikaanse morele meerderheid afwijst: Jazz, gokken, hoererij, ongelimiteerde, egoďstische zelfverrijking, hedonistische genotzucht, ‘laissez faire’ kapitalisme en ga zo maar door.
    Het begrip 'melancholieke Amerikaan' bestaat niet. Amerika en melancholie gaan niet samen. Zelfs aartsconservatieve christenen weigeren melancholiek te zijn. Heel hun denken is gebouwd op een optimistische filosofie die in Nederland eigenlijk alleen maar door Emile Ratelband wordt uitgedragen: de TSJAKKA-leer van 'wie iets echt wil zal het ook altijd bereiken'.
    Tijdens de laatste tweede kamer verkiezingen viel Emile door de mand met zijn heilige geloof in de vrije wil. Hij wilde een tweede Pim Fortuyn worden, ons land bevrijden van ‘de duistere machtselite die ons terroriseert’, maar helaas, het Nederlandse kiezersvolk bleek geen clubje vrije ondernemers te zijn die je via hypnotische beďnvloeding over gloeiende kolen kunt laten lopen, zodat Emile eindigde met een nederlaag, een ordinaire 'zeperd' om het in gewone volkse termen uit te drukken.
    Zo'n zeperd hebben mensen die niet in de nederlaag geloven in feite ook nodig. Je kunt niet altijd winnen in het leven, want wie altijd wil winnen zal een wereld scheppen waarin de anderen altijd zullen moeten verliezen - met alle negatieve gevolgen van dien.
    Optimistische Amerikanen willen nu via de import van optimistisch gemaakte kapitalistische Irakezen de Sjiieten bekeren. Niet langer mogen ze stilletjes aan de waterkant zitten - piekerend en tobbend en absoluut geen geloof hechtend aan de prietpraat van domme optimisten - maar toerend in grote sportwagens moeten ze de woestijn in rijden, kiekjes makend met grote camera’s, bonte hemden dragend en kauwend op de heerlijke plakjes witte kauwgum die in het verleden (voorzien van foto’s van blote Amerikaanse meiden) Amerika groot hebben gemaakt...

    Optimisten en pessimisten botsen altijd met elkaar. Daarom was het een onverstandige daad van Amerika die twee levensopvattingen van elkaar te scheiden. Een sterk melancholisch gerichte cultuur heeft optimisme nodig - niet het dierlijke, onnadenkende vooruitgangsgeloof van Emile Ratelband - maar een optimisme dat de positieve betekenis van positieve principes benadrukt.
    Een pessimist ziet niets in zinloos uiterlijk vertoon, maar waar hij wel voor warm kan lopen is een positief principe dat ernst en optimisme op een intelligente, zinvolle wijze bij elkaar weet te brengen.
    Amerika heeft wat dat betreft een verkeerd signaal afgegeven door te kiezen voor een illegale bezettingspolitiek die niet gericht is op het heel maken van een natie, maar op de chaotisering van de natie.
    Rowena Morrill Artsite

    In de paleizen van Saddam Hussein zijn schilderijen aangetroffen van Rowena Morrill, taferelen waarin de strijd tussen mannelijkheid en vrouwelijkheid centraal staat. Mannelijke sexualiteit heeft in het werk van Morrill vaak uitgesproken dierlijke, demonische eigenschappen zodat bevrijding van de vrouw door koene, dappere strijders noodzakelijk is.

    Dat is het gevolg van het absurde demoniseringsbeleid van de neoconservatieven. Waar Henry Kissinger in de jaren zeventig vrede sloot met de Vietcongstrijders, die een toonbeeld van collectivistische, tegen de vrije geest gerichte wreedheid waren, daar weigerde Amerika het gesprek aan te gaan met Saddam Hussein, vanuit de ziekelijke gedachte dat Saddam Hussein het absolute kwaad zou zijn.
    Onzin natuurlijk, omdat Saddam in feite een Amerikaan was. Hij is door Amerika in Irak neergezet vanwege zijn communistenhaat en zijn afkeer van religieus fundamentalisme. Kluizenaar moeten zijn was wel ongeveer het ergste voorstel dat je Saddam Hussein kon doen. Een grauwe vale verschoten jas, een donkere tulband, droeve blikken in de ogen, verstervend in de leegte van een zinloos universum..., welk zinnig mens (zou hij stellen) kan in zo’n levenswijze zijn eindbestemming zien?
    Amerikaanse militairen zullen je enigszins verbaasd aanstaren wanneer je hen met die werkelijkheid confronteert. Ze wijzen naar de luxe van Saddams paleizen en ze proberen ons wijs te maken dat die luxe 'slecht' zou zijn.
    Maar toch is het een bekend feit dat 20 procent van de Amerikanen superrijk en fel antisocialistisch zijn en dat ze er naar streven de armoede van de overige 80 procent alleen maar groter te maken. Wie de kastelen en landhuizen bezoekt van Amerikaanse filmsterren zal ontdekken dat de paleizen van Saddam Hussein daarbij vergeleken onbeduidende kartonnen bouwdoosjes zijn. Maar geen mens leidt ons – als een vorm van morele aanklacht die is gericht tegen de wandaden van het kapitalisme - rond in die weelderige paleizen - laat staan dat een Amerikaanse militair er een grote bom op gooit... Ik heb die neiging wel eens. Om bommen te werpen op Amerikaanse paleizen. Maar dat is ordinaire jaloezie omdat ik in een gehorig armeluisflatje woon waar mijn gevoelige zenuwgestel kapot wordt gebombardeerd door liefhebbers van Amerikaanse hip-hop-muziek, waarvan het kenmerk is dat de melodische lijn bepaald wordt door een destructieve, alles vernietigende bassectie, een 'shock and awe' therapie als het ware, waar geen enkele gevoelige hersenpan tegen is bestand...
    Als gevoelig mens kan ik daarom nauwelijks enige betekenis toekennen aan de waarden en normen die wij pretenderen te verdedigen.
    En die scepsis wordt alleen maar versterkt wanneer ik Amerikaanse militairen misprijzend het hedonisme van Saddam Hussein zie veroordelen.
    Amerikaanse militairen realiseren zich niet dat Saddam Hussein een vertegenwoordiger was van het Amerikaanse optimisme. De sjiieten verwerpen Saddam Hussein niet omdat hij slecht was voor het volk, maar omdat hij weigerde Irak uit te leveren aan de melancholici, die in zijn ogen een soort negatieve doemdenkers waren, die een mens al zijn dierlijke, genotzuchtige verlangens af willen pakken.
    Het woordje 'bevrijding' krijgt daarom een heel andere klank wanneer je het vrijheidsidee van Saddam Hussein tegenover het vrijheidsidee van de sjiieten gaat plaatsen.
    Sji-isme in zijn pure, intellectuele vorm is streven naar eenheid en wijsheid. Dat wilde Saddam Hussein met zijn benadrukking van ‘de Arabische identiteit’ in feite ook . Sji-isme gezien als calvinistische godsdienstleer die de strenge begrenzende vorm boven het leven (wijsheid) plaatst is echter de dood van elke vrijheidsgedachte.
    De vraag is voor welke vorm van Sji-isme de nieuwe Irakese leiders zullen kiezen...


    Melancholieke Overpeinzingen Van Een Hollandse Sji-iet

    Een groot dichter zijn en dan te vallen. Maar er kwam nooit wat van, want als je een dichtertje bent, dan lopen de mooiste meisjes altijd aan den overkant van de gracht. En zoo werd z'n hele leven één gedicht, wat ook vervelend wordt. (uit: Nescio, Dichtertje, Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam)

    Jongens waren we - maar aardige jongens. Al zeg ik 't zelf. We zijn nu veel wijzer, stakkerig wijs zijn we, behalve Bavink, die mal geworden is. Wat hebben we al niet willen opknappen. We zouden hun wel eens laten zien hoe 't moest. (uit: Nescio, Titaantjes, Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam)

    www.nescio.info, en:
    EEN TOREN
    om te staan in eeuwigheid

    klik hier

    Solo US Vote Against Harsh UN Resolutions Condemning Israel

    The United Nations Human Rights Commission (UNHCR) on Tuesday vehemently condemned Israel for its “mass killing” of Palestinians and for its illegal settlement policy in the occupied territory.
    The United States was the only member to oppose all four resolutions condemning Israel’s repressive measures and calling for an immediate halt to settlement activity in the West Bank and Gaza Strip.
    The US delegate charged that the hard-worded criticism of the Jewish state was unfair and one-sided, but that did not stop the commission from delivering the sharpest rebuke to Israel since the Intifada erupted 20 months ago.
    Israel is regularly condemned by the top UN human rights body consisting of 53 nation members. (Palestine Chronicle 18-4-2003)

    De Morele Herbewapening Van George W. Bush

    George W. Bush is een man van twee boeken. Sinds hij Christus in zijn hart sloot - en Jezus kwalificeerde als de 'belangrijkste filosoof aller tijden' - bladert hij om te beginnen elke dag in de bijbel. Op niet-kerkelijk gebied put hij daarnaast vooral inspiratie uit The Dream and the Nightmare van Myron Magnet (1944), medewerker van de conservatieve denktank The Manhattan Institute in New York. Bush noemt het 'het één na belangrijkste boek' in zijn leven.
    Magnet windt er in zijn boek geen doekjes om. Armoede čn moreel verval zijn in Amerika verschijnselen die nauw samenhangen. Niet economie of politiek, maar 'cultuur' was de afgelopen veertig jaar de drijvende kracht in Amerika. En die cultuur werd bepaald door 'het verlangen naar persoonlijke bevrijding'.
    Er zijn meer auteurs die hoog prijken in de boekenkast van George Bush. Zo is er de herboren christen Marvin Olasky (1950), hoogleraar journalistiek aan de universiteit van Texas, en auteur van de beginselverklaring Compassionate Conservatism, waarvoor Bush het voorwoord schreef.
    In zijn boek 'The American Leadership Tradition' gebruikt Marvin Olasky de in zijn ogen 'ontaarde' president Bill Clinton als toetssteen voor de kwaliteiten van andere presidenten. Het gaat om wilskracht en morele zuiverheid, aldus Olasky. Het is 'relevant te achterhalen of en hoe leiders God aanbaden, of en hoe ze erin slaagden hun lust te bedwingen, en wat voor consequenties hun geloof en persoonlijke levens hadden op hun beleid en de politieke standpunten die ze innamen.'
    In de portretten van twee van zijn meest gehate presidenten, Jefferson en Kennedy, keert Olasky zich tegen de scheiding van kerk en staat. Jefferson was volgens Olasky antireligieus; hij moest niets hebben van de door Olasky bewonderde calvinisten met hun concept van een soevereine God en een zondige, afhankelijke mens. De katholiek Kennedy op zijn beurt zag zich gedwongen de scheiding van kerk en staat te verdedigen omdat hij onder vuur lag wegens zijn vermeende onvoorwaardelijke trouw aan de kerk van Rome. Met die nadruk op de rol van godsdienst, de noodzaak van overheidssteun voor de kerk en de waarde van bidden op school, is Olasky's conservatisme met mededogen geen holle frase, maar een breuk met twee eeuwen seculier overheidsdenken in Amerika. (Menno de Galan, NRC 19-1-2001)


    As the author of the Declaration of Independence and the Virginia Statute for Religious Freedom, Thomas Jefferson (1743-1826) is probably the most conspicuous champion of political and spiritual freedom in his country's history.
    He enjoyed remarkable popularity. He was hailed as the "Man of the People," because he sought to conduct the government in the popular interest, rather than in the interest of any privileged group, and, insofar as possible, in accordance with the people's will.
    A devoted family man who set great store by privacy, he built his house upon a mountain, but he did not look down on people.
    (Grollier)

    "I have sworn upon the altar of God eternal hostility against every form of tyranny over the mind of man." Thomas Jefferson

    Geestelijke Vrijheid

    Weinig religieuze mensen realiseren zich dat geestelijke vrijheid de radicale verwerping is van de macht van het idool. Daarom staat op deze anarchistische website de strijd tegen de afgoderij centraal. Het is de eerste taak die God volgens de profeten de mens gegeven heeft en het is daarom volstrekt onmogelijk die opgave te negeren in een wereld die zich wil laten leiden door profeten.
    Juist omdat geestelijke vrijheid zo belangrijk is heeft de samensteller van deze website in al zijn betogen de begrippen 'anarchisme' en 'vrije geest' centraal gesteld.
    Een anarchist verwerpt elke vorm van geestelijke knechting. Wat dat betreft mag hij zich de geestverwant noemen van alle profeten, goeroes en wijsheidsleraren die de mensheid heeft gekend.
    Zij allen verwerpen de afgoderij, waarvan de primaire functie altijd de collectivistische knechting van de onafhankelijke menselijke geest is, het onmogelijk maken dus van het tot stand brengen van een persoonlijke (individuele) band die elk mens kan onderhouden met een 'God' die vrijheid, orde en liefde is (denk aan de collectivistische, hedonistische eredienst van de Hebreeuwen, die een bespotting was van de eenzame beklimming van de berg Sinai door de profeet Mozes…).
    Wanneer Amerikaanse neoconservatieven zich dan ook opwerpen als een tegenstander van de scheiding tussen kerk en staat, dan geven zij daarmee aan dat zij weigeren in een enkeling een vrije, onafhankelijke geest te zien. Zij vernietigen het religieuze liberalisme dat elk mens een geheel eigen individualiteit gunt en ze plaatsen de conservatieve massa - de morele meerderheid die altijd en eeuwig onafhankelijke mensen vernetigen wil - op de troon.

    Afgodendienst Is Altijd Collectivisme

    De jaren zestig beweging, die neoconservatieven zien als een groot kwaad, was daarom zo'n duistere beweging omdat die beweging zich keerde tegen de naar bevrijding verlangende onafhankelijke eenling. De macht werd in handen gelegd van primitief-moralistische marxisten - dezelfde marxisten die met hun ingebouwde collectiviseringsdrang nu het neoliberalisme en het neoconservatisme verdedigen(denk aan de ex-marxist Pim Fortuyn...).
    De collectivisten maakten in feite een einde aan het serieuze verlangen naar persoonlijke bevrijding dat zich in alle regionen van de samenleving, ook binnen de kerken, manifesteerde, en ze grepen terug naar oude, overleefde collectivistische waarden, die de dood betekenden van het anarchistische (op het individu gerichte) vrijheidsverlangen dat de centrale kern van onze Westerse cultuur behoort te zijn.
    Wanneer George W. Bush als neoconservatieve gelovige president de persoon Jezus - een anarchistische rebel die wegens Godslastering aan het kruis genageld werd - tot idool uitroept, een goddelijk verklaard, onaantastbaar instituut, dan geeft hij daarmee aan dat iedereen die in Jezus de anarchistische, naar geestelijke onafhankelijkheid verlangende eenling wil zien, zijn vijand is.
    Wie zichzelf 'Christus' noemt - een doodgewone, simpele, volstrekt rationele mededeling waar een zinnig mens zich niet over op behoort te winden (in niet-Westerse culturen is het heel normaal dat mensen zichzelf een Bodhisattva of een verlichte geest noemen) - die zal overladen worden met bakken vol gif, haat en venijn, waarmee wordt aangetoond dat het collectivistische geloof niet een poging is tegemoet te komen aan het verlangen van de enkeling naar persoonlijke bevrijding, maar het irrationele verlangen via de collectieve aanbidding van het idool een vorm van schijnvroomheid te realiseren, die altijd ten koste zal gaan van de echte vroomheid, waar de anarchistische vrijheidsdaad van Jezus naar verwijst.
    Binnen een werkelijk christelijke wereld zullen compassie en naastenliefde nooit gekoppeld mogen worden aan een dwingende, alle andere facetten van het menselijke bestaan uitsluitende, macht. Je bent compassie, je bent waarheid, en omdat je compassie en waarheidsliefde mag zijn - zonder dat je daarbij lastig gevallen wordt door kille bureaucraten die van de mens een verlengstuk van een collectivistisch onderdrukkingssysteem willen maken, kun je jezelf aansluiten bij andere mensen die op hun geheel eigen wijze waarheid en compassie willen zijn.
    Niet het idool hoort de bindende kracht te zijn, maar de wil een positieve daad te stellen die je losweekt uit de negatieve, gelijkschakelende wereld van het collectivisme.
    Wie een positieve daad stelt kan de wereld vrijer maken. Wie gedwongen wordt een negatieve daad te stellen uit naam van het zich ‘positief’ noemende collectivisme zal nooit een vrije geest worden. Hij is de slaaf van collectivistische krachten die niet de vrijheid, maar de zich ‘vrijheid’ noemende haat dienen. Daarom had Ronald Reagan gelijk toen hij de Sovjet-Unie het rijk van het kwaad noemde. Omdat de Sovjet-Unie een antisocialistische staat was die zich ‘socialistisch’ noemde.
    En daarom ook hebben Bush & Blair ongelijk wanneer zij Saddam Hussein tot duivel uitroepen. Omdat niet Saddam, maar zijzelf uit naam van het recht het recht vernietigd hebben. Blinde macht, zo zouden ze moeten weten, is geen recht. Blinde, door niets en niemand gecontroleerde macht is altijd 'goed' verklaard onrecht..

    Zie ook: Fundamentalisten, scheppers en
    dienaren van het kwaad

    Leading Iraqi Exile Criticizes U.S. Contract Awards

    A prominent Iraqi exile said only a democratically elected government should be allowed to sign the massive contracts needed to reconstruct the country.
    Former Foreign Minister Adnan Pachachi criticized Washington over its plans for a U.S.-led civilian authority to hand out reconstruction contracts without the approval of an elected Iraqi government.
    "No one has the right to commit Iraq to obligations and costs," he told a news conference in Kuwait. "Only an Iraqi government can do that. A parliament should also endorse the agreements."
    Pachachi, seen as a potential future policymaker, also said he wanted a U.N.-sponsored conference to select an interim Iraqi government over the civil authority headed by retired U.S. general Jay Garner.
    "We believe that the involvement of the United Nations will give (the government) legitimacy and greater acceptance worldwide and among Iraqis," Pachachi said. (Reuters 19-4-2003)


    Terugblik: "UN, Capable of Leadership
    of Human Community" - Khatami

    In a letter to United Nations Secretary General Kofi Annan in response to his felicitation to the president on 24th anniversary of victory of the Islamic Revolution, President Mohammad Khatami said, "I believe that the United Nations is capable of leadership of the human community toward peace and justice more than any other time."

    President Khatami said that the current challenges to peace, security and justice have put human prosperity in jeopardy in the third millennium requiring multilateral approach to deal with them, adding that the United Nations is responsible for tackling such challenges through international consensus and cooperation.
    "This road is clear, but, difficult. We and you saw the ugly face of terrorism in the year of dialogue of civilizations and cultures and, on the other hand, how the international campaign against terrorism has turned to violence, unilateralism and warmongering," he said.
    "We should go ahead with efforts to bring about human prosperity. The Islamic Republic of Iran is one of the member countries which supports the United Nations and administration of your excellency to attain the lofty goals of human being," President Khatami said. (Teheran Times, 16-3-2003)


    Shi'a Will To Power

    Ironically, the Bushites will eventually regret getting rid of Saddam Hussein. In short order, Iraq will turn from a Ba'athist dictatorship into a Muslim theocracy. It's happening now, even with the US occupation. On Saturday tens of thousands of Shi'ite Muslims trekked on foot to the holy city of Karbala to mark the anniversary of the martyrdom of Imam Hussein, the grandson of the Prophet Mohammed. It was the first time in more than 30 years Shi'ites have been able to hold the traditional march, which was banned by Saddam Hussein.
    Increasingly, the Shi'ites of Iraq say they will rise up against the Americans if they don't quit the occupation and leave. Thousands of Iraqis have taken to the streets in the last few days to protest and demand the US get out. "We reject this foreign occupation, which is a new imperialism," Sheikh Kaazem al-Abahadi al-Nasari said at the mausoleum of Imam Hussein. "We don't need the Americans. They're here to control our oil." Anti-American speeches were delivered by Shi'a imams at hundreds of mosques throughout Baghdad and elsewhere in Iraq. At the al-Hikma mosque in Sadr City, formerly Saddam City, more than 50,000 people jammed the mosque and surrounding streets. "This form of government would be worse than that of Saddam Hussein," declared Sheikh Mohammed Fartusi.
    According to AFP, Reuters, AP, al-Jazeera, al-Arayiba and Abu Dhabi, more than 200,000 Iraqis demonstrated following Friday prayers. Not only Shi'as and Sunnis marched, but also members of professional associations, small merchants, former Ba'ath Party members and students, some of them from the left wing Iraqi National Liberation Front. Much of this activity went unreported in the US. (Kurt Nimmo, 19-4-2003)

    Utopisme & Cynische Machtspolitiek

    Hoewel de pro-zionistische media in ons land Bush & Blair als 'grote helden' proberen af te schilderen, omdat zij de wereld van 'het kwaad' verlost zouden hebben, kan ik als anarchistisch schrijver alleen maar constateren dat zij de Chaos dienen. Alles is chaos, alles moet chaos zijn en alles moet chaos blijven. That's The message!
    Ik sta daarin niet alleen. De schrijver W.F. Hermans heeft die negatieve visie op het bestaan tot kern gemaakt van zijn literaire werk, dat hij als ‘scheppend nihilisme’ omschrijft.

    "Er is maar een woord: CHAOS".

    De man had gelijk natuurlijk. Onredelijke calvinistische gelovigen (en dat zijn de mensen die de macht in handen hebben) zullen nooit een redelijke, ordelijke wereld opbouwen. Alles wat zij orde noemen is schijnorde. En dat is dan ook precies de reden waarom (volgens Willem Frederik Hermans) intelligente, gevoelige, naar waarheid en orde zoekende mensen altijd moeten creperen in het chaotische kleinburgerlijke rijk van het goed geworden kwaad – een duister koninkrijk waar alleen diegenen macht mogen bezitten die hebben aangetoond dat ze weerzinwekkend, ongelooflijk dom zijn….
    Hoerwel ik de visie van W.F. Hermans te negatief vind – een dosis optimisme kan naar mijn mening nooit kwaad – kan ik het wel eens zijn met de in zijn betoog ingebouwde veronderstelling dat er in een samenleving zoiets moet bestaan als een ‘elite’.
    Volgens het aristocratische denken (geen ontkenning van de democratie, maar wel een correctie ervan) behoren kunst, literatuur en religie in dienst te staan van een naar bewustwording strevende elite. Die elite kan orde opbouwen en het gewone volk wijzer maken via wijsheidsleren die de vorm kunnen aannemen van een liberaal-religieuze eredienst. Zo is het in de oudheid altijd geweest en zo hoort het ook nu te zijn. Democratie als ontkenning van een sturende elite en een domme, irrationeel handelende massa is flauwekul. Onontwikkelde mensen kunnen zichzelf niet besturen. Je kunt het volk via delegerende organen en een vrije pers inspraak geven, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Het leven is meer dan wat eten, een woning en de problemen van de fabriek. De mens is geen ding, de mens is kracht: positieve kracht, maar ook vernietigende destructieve kracht - dat weet elk mens die een klein beetje verstand bezit. En juist omdat er in het Midden-Oosten sprake is van sterke irrationele krachten was het volstrekte waanzin om een goed functionerend overheidsapparaat in Irak kapot te maken en het te vervangen door de irrationele chaos van de straat.
    Geen mens heeft er baat bij wanneer de straat regeert. De straat is de ergste dictator die er in de wereld bestaat. Wat dat betreft spreekt de geschiedenis duidelijke taal. Overal waar de straat aan de macht wordt gebracht wordt geroofd , verkracht, geplunderd en gemoord door bendes die altijd geleid worden door vernielzuchtige anti-intellectuelen.
    Dat zal ook wel de verborgen bedoeling zijn, want de krachten achter Bush & Blair streven helemaal niet naar orde in het Midden-Oosten. "Als er iets is wat rechtse zionisten niet kunnen gebruiken", stelde professor Israel Shahak twintig jaar geleden al, "dan is het wel rust en orde in de Arabische wereld".
    De enige rust die rechtse zionisten de Arabieren gunnen is de rust van de eeuwige onderwerping. Zodat de zogenaamde bevrijdingsdaad van Bush & Blair een gruwelijke, absurde leugen zal blijken te zijn, omdat geen zinnig mens in Irak akkoord zal gaan met kapitalistische onderwerping en de daarbij behorende terreur van de straat.

    Irakezen willen net als andere gewone mensen rust en orde. Dat is wat Saddam Hussein het Irakese volk schonk en wat Bush & Blair het Irakese volk niet willen - of beter gezegd niet kunnen - geven, omdat zij lakeien zijn van Ariel Sharon, die in alle opzichten de Profeet van de Chaos kan worden genoemd.


    As an Israeli patriot, Professor Yeshayahu Leibowitz demanded that the country's leaders show public responsibility and adhere to the principles whose critical importance for society's health has been proven time and again: truth, justice and peace (in the terms of the Jewish heritage); or logic, decency and humanity (in the terms of classical culture). Since the Israeli leaderships in the past two decades overall, and in the past two years especially, have patently turned their back on these values, Israel's decline appears to be inevitable. (Zie ook: Yeshayahu Leibowitz: Homo universalis en ish ha-halacha - Ambassade van Israel)

    Zie ook: Mijn Eigen Eenzame Weg,
    Een schrijver in gesprek met
    de Heer in zichzelf
    ,
    Gnosis & de God van de Rede, en:
    De oorlog van Ischa Meyer


    Middle East wars: a humanitarian view

    Wars invariably have negative impacts on civilian populations. The war in Iraq and the violent conflict in Israel and the Palestinian territories are not exceptions. People have been killed and injured in great numbers. Food, water, and health care are scarce or non available for various reasons, severely degrading the welfare of children, women, and men.
    Military occupation, especially one that lasts more than a few months, invariably has negative consequences: resentment, corruption, violence, dependency, societal and political distortion...

    The war in Iraq and the dramatic and heart-rendering suffering of the Iraqi people, should not divert us from the necessity for forceful attention to the Palestinian-Israeli conflict. It too is dramatic and people are suffering. Since September 2000, over 2200 Palestinians and 700 Israelis have lost their lives. About 22,400 Palestinians and 4800 Israelis have been injured. Equally important, over 30% of Palestinian children suffer from acute or chronic malnutrition which means these young people will not fully develop mentally or physically. (Peter Gubser, President of American Near East Refugee Aid)

    28-9-2000 - Sharon bezoekt Tempelberg
    Begin Palestijnse opstand

    "28 september 2000: In Jeruzalem en Ramallah raken Israelische agenten slaags met Palestijnen die demonstreren tegen een bezoek aan de Tempelberg door de Israelische oppositieleider Ariel Sharon. Sharon is voor hen een van de meest gehate Israelische politici, vanwege zijn rol bij het bloedbad in de Palestijnse vluchtelingenkampen Sabra en Shatila in Libanon van 1982. De Palestijnse leider Yasser Arafat noemt het bezoek van Sharon 'een bedreiging voor de islamitische heilige plaatsen'." (de Volkskrant)

    Commentaar:

    Islamitisch kun je de tempelberg moeilijk noemen. Mohammed heeft nooit Jeruzalem bezocht. Islamitisch is in feite ook een onzinnige term. God is geen Islamiet, alleen de gelovige is Islamiet. God is een God voor iedereen en wie God wil eren noemt zichzelf daarom 'godsdienstig' of 'godsdienaar'.
    De tempelberg heeft met God weinig te maken. Het is een uiterst wereldse plek waar in een ver verleden onrecht is geschied, omdat een onschuldig, naar waarheid en rechtvaardigheid verlangend mens er door principeloze machthebbers op een meedogenloze wijze ter dood werd veroordeeld. Alleen daarom kun je er een gedenkteken op plaatsen. Wie protesteert tegen onrecht en de terreur van wrede, leugenachtige opportunisten, die bouwt momumenten die ten doel hebben het recht en de compassie te eren. Dat is de taak van degenen die op de tempelberg 'godsdienst' wilen bedrijven. Maar dan ook echt de enige taak!