Arafat en Peres
en de mensen met een hart van steen

Moordaanslag op Peres

4 december 2001: Na een aanslag van radicale moslims nam de regering Sharon het merkwaardige besluit de gematigde krachten in Palestina - die bereid zijn samen te werken met anderen - een harde slag toe te brengen.

In de geboortehoroscoop van Shimon Peres komt het negatieve Saturnus-Mars-aspect voor.
Dat aspect is gevaarlijk omdat de meedogenloze kant van de planeet van het geweten, Saturnus, die mensen erg streng en gevoelloos kan maken, wordt versterkt door een planeet, Mars, een warme, vurige planeet, die in zijn negatieve gedaante bijzonder onnadenkend, onbeheerst en vernielzuchtig kan zijn.
In de horoscoop van Peres wordt in deze periode (december 2000, januari, februari 2001) het negatieve Saturnus-Mars-aspect geactiveerd. Dat zal, omdat Peres een prominente rol speelt in het politieke leven, ernstige gevolgen hebben voor Israel. Saturnus-Mars-aspecten verkillen het gevoel, zodat een vloedgolf van ongecontroleerde energieuitbarstingen losbreekt, die alleen maar in toom kunnen worden gehouden door een strenge autoriteit. Dit negatieve aspect wijst er op dat de positieve begrenzende Saturnus geen kansen krijgt, zodat er ofwel een te sterke verharding van standpunten optreedt (extreme Saturnus-werking), ofwel een uitbarsting van extreme vormen van gewelddadigheid. Het aspect is te vergelijken met het negatieve Saturnus-Pluto-aspect in de hortoscoop van Arafat. De uitwerking van Mars-Saturnus-aspecten is echter gevaarlijker, omdat Pluto als revolutionaire Water-planeet een vruchtbare planeet is die ondanks zijn negatieve karakter positieve omwentelingen teweeg kan bregen, terwijl de negatieve, verschroeiende Mars alleen maar alles kapotmaakt, zonder dat er enige kans bestaat dat er op de puinhopen nieuw leven ontstaat.

"This is a day when all Americans from every walk of life unite in our resolve for justice and peace. America has stood down enemies before, and we will do so this time. None of us will ever forget this day. Yet, we go forward to defend freedom and all that is good and just in our world. "

George Bush, 11 september 2001

Geboortehoroscoop van Shimon Peres

Shimon Peres is geboren in Visjniva (Polen) op 16 augustus 1923, 's morgens rond 5u 45m. (Astrologix BirthBase)

Zijn horoscoop vertoont sterke Leeuw-invloeden. Leeuw maakt uiterst ambitieus, maar altijd enigszins opportunistisch en geneigd met alle winden mee te waaien. De Zon maakt echter een negatief aspect met de eigenzinnig en onafhankelijk makende planeet Uranus, een aspect dat in staat stelt radicaal te breken met een bepaalde leefsituatie, zodra men het gevoel krijgt dat de grenzen van de leefbaarheid worden overschreden.
Het negatieve Zon-Uranus-aspect veroorzaakt altijd een zekere mate van 'outsiderschap'. Het is het aspect van de man die door zijn partij niet begrepen wordt, maar ook het aspect van de punker en de anarchist, die de hele wereld wil laten zien dat hij anders is dan anderen.
In de Israelische politiek heeft Peres eigenlijk nooit een toppositie weten te bereiken. Altijd stond hij in de schaduw van 'grotere' figuren, die hem in een marginale positie plaatsten.
Peres was een van de weinige Israelische politici die droomde van een verenigd Midden-Oosten, waarin Israel niet zijn wil oplegt aan anderen, maar samen met anderen werkt aan een politiek van sociaal-economische ontwikkeling - in dienst van de gehele regio.

Met de aanvallen van de rechts-fascistische Sharon op Palestina (3 en 4 december 2001) is het tijdperk Peres in feite ten einde gekomen. Sharon heeft niet Arafat maar Peres vernietigd. Vandaar dan ook dat deze pagina gezien moet worden als een 'In Memoriam'.
Peres is weliswaar nog zichtbaar, hij praat en hij lacht, maar alles wat hij zegt en doet is volstrekt zinledig geworden. Het is alsof je Sharon een buiksprekeract ziet opvoeren, wanneer Peres ten tonele verschijnt. "Kijk hoe ik een glas water drink", zegt Sharon, en lachend plaatst hij Peres op schoot, en laat de gehoorzame pop een aantal vreemde woordjes uitspreken, terwijl hij gorgelend de drank naar binnen werkt.
Sharon, de rechtse extremist, wil niet vernederd worden - en daarom vernedert hij niet de rechtse extremisten, maar diegenen die in staat zijn het fascisme te bestrijden.
Met een griezelig-kunstmatige entertainerslach op het gelaat werkt hij het vocht naar binnen en dankbaar lachend neemt hij het applaus van de wereld in ontvangst.


Zoals hierboven zichtbaar is zijn twee belangrijke negatieve aspecten die in de geboortehoroscoop van Peres aanwezig zijn nu werkzaam: Het negatieve Zon-Uranus-aspect, dat wijst op revolutie en scheiding, en het negatieve Mars-Saturnus-aspect dat wijst op situaties waarin kille, agressieve mensen, die geen hart van vlees, maar een hart van steen bezitten, het leven proberen te bepalen.

Spitituele taak voor mensen met negatieve Mars-Saturnus-aspecten

I will give you a new heart
and put a new spirit in you;
I will remove from you
your heart of stone
and give you a heart of flesh.

(Ezekiel 36: 26)

Opmerkelijk:

Arafat en Peres zijn Nobelprijswinnaars voor de Vrede.
Sharon heeft alle jaren door alle vredesinitiatieven belachelijk gemaakt.
Zelfs toen een vredesakkoord werd gesloten, waaraan hij als minister van buitenlandse zaken op indirecte wijze mee moest werken, weigerde hij bij de ondertekening van het akkoord aanwezig te zijn.
De reden voor die boycot was de aanwezigheid van Arafat, die Sharon beschouwt als de man die de grootste vijand is van de Groot-Israel-gedachte, een 'gevaarlijke pan-Arabist', die altijd geweigerd heeft het leiderschapsverlangen van het Zionisme te accepteren.


"The Palestinian leadership said that all the escalation in the occupied territories was part of "a well-planned scheme by the Israeli government". It also prevailed on Hamas and other Palestinian factions not to be drawn into "Sharon's trap" by executing a violent response, particularly against civilians inside Israel.
"We call on our people in all their sectors to contemplate the depth of the Israeli scheme and transform their anger, condemnation and pain into the energy required for solid national steadfastness (sumud)," ran an official leadership statement on 24 November. (Graham Usher - Al-Ahram weekly)

Na de terreuraanslagen van Hamas, die door Sharon zijn uitgelokt, maar die door de Palestijnse autoriteit verworpen zijn, omdat ze in strijd zijn met de belangen van het Palestijnse volk, wordt het negatieve beleid van Sharon, dat altijd was gericht op obstructie en frustratie, door het Westen beloond.
"Arafat raakt steeds meer geisoleerd", koppen de dagbladen (5-12-2001). De omgekeerde wereld natuurlijk, omdat de tekst had moeten luiden: "Extreem rechts in Israel raakt steeds meer geisoleerd".
Natuurlijk kan het Westen, gezien haar militaire macht, de Palestijnse Autoriteit gemakkelijk vernietigen. Kiezen voor de macht is altijd gemakkelijker dan kiezen voor recht en redelijkheid. Wat echter de hele zaak zo hypocriet maakt is dat de rechtse extremisten, die wij gehoorzamen, eisen dat we oneerlijkheid 'eerlijk' noemen, dat we 'onrechtvaardigheid' rechtvaardig noemen en dat we onredelijke mensen gaan beschouwen als wonderen van redelijkheid.

Daarom wil ik hier uitdrukkelijk stellen: Rechts extremisme (in welke gedaante dan ook) is een verwerpelijke politieke filosofie. Nooit, wat er ook gebeurt, zal ik mezelf als democraat en anarcho-liberaal onderwerpen aan de immorele terreur van extreem rechts.

Tony Blair: merkwaardige sociaal-democraat

Gaza-strook

The United States and Britain voiced their "sympathy" for Israel, while asking both sides to do everything possible to rein in the violence, which reached a new peak at the weekend after suicide bombers carried out devastating attacks in Israel.
But France, Turkey and Italy joined the Arab world in condemning the attacks, which French Foreign Minister Hubert Vedrine said were aimed at "eliminating" Arafat. (Breaking News, 5-12-2001)

French foreign minister accuses Israel of "worst possible policy"

Paris,Dec 4(qna) - French Foreign Minister Hubert Vedrine on Tuesday said he feared that the Israeli government was carrying out "a policy of adopting the worst possible line" in order to eliminate the Palestinian Authority and its head, Yassir Arafat.
Speaking on the radio station France Inter as Israeli helicopters and jets attacked Palestinian sites in Gaza and the West Bank, Vedrine accused Israeli Prime Minister Ariel Sharon of deliberately seeking to topple Arafat.
"Arafat is weakened by the harassment of the Israeli army," he said, "and afterwards the argument of his weakness is used to say he cannot establish order, that he must be eliminated."
He added, "This policy appears, unfortunately, to be premeditated. And I am afraid that behind it is the policy of adopting the worst possible line for the purpose of eliminating the Palestinian Authority."
The object of this policy, he charged, was to create a situation in which "Israel will have to face only a mass of desperate Palestinians that will gradually come under the influence of Hamas.
"And then" he went on, "certain Israeli officials will tell us, 'You see, we can not have a Palestinian state with these people just across from us'."

Vedrine also criticized as "absolutely terrible nonsense" Sharon's declaration on Monday that the Palestinian Authority was behind the terrorism in Israel.


Sharon denkt dat hij met het oog op vrede, beter met een andere Palestijnse leider dan Arafat van doen kan hebben.
"Dat Arafat niet wil bijdragen aan het vredesproces, betekent niet dat het onmogelijk is om vrede te sluiten met de Palestijnen."
(Brabants Dagblad, 5-12-2001)

Jihad kies voor oog om oog

De terroristische groepering Islamitische Jihad heeft dinsdag gezegd de IsraŽlische aanvallen op Palestijnse doelen met meer geweld te zullen vergelden. ,,Na de bombardementen hoeft de zionistische vijand slechts af te wachten. Ons antwoord komt, en zal even zwaar zijn als hun aanvallen en hun misdaden'', aldus een verklaring van de groep.
,,De instanties van de Palestijnse Autoriteit zijn de instanties van het Palestijnse volk, en degenen die daar werken zijn onze broeders. Wij hebben de plicht ons volk te beschermen''. In de verklaring roept de Islamitische Jihad ook ,,alle islamitische krachten en volken op zich te verenigen tegen de vijand''. (Gooi en Eemlander, 4-12-2001)


Geestelijk leider Hamas onder huisarrest

De geestelijk leider en oprichter van de islamitische Hamasbeweging, sjeik Ahmed Yassin, is onder huisarrest geplaatst in Gaza-stad. Dat heeft een woordvoerder van de Palestijnse Autoriteit bekendgemaakt. Voor het huis van de 65-jarige Yassin zijn bewakers geplaatst. Hamas heeft de verantwoordelijkheid opgeŽist voor een aantal bloedige zelfmoordaanslagen in het afgelopen weekeinde. De Palestijnse leider Arafat staat sindsdien onder grote druk van IsraŽl en diens bondgenoten om de verantwoordelijken te straffen. (Spits, 5-12-2001)

Clinton: opportunist met een warm hart


Clinton koesterde uitermate veel sympathie voor de Palestijnse zaak, maar zag zich tegengewerkt door een verzameling pro-Israelische aviseurs en regeringsleden.

Vrede Is Een Amoreel Gebeuren

Wie vrede tot stand wil brengen zal in staat moeten zijn vooroordelen en primitieve vijandbeelden overboord te zetten. Dat betekent dat een vredesstichter sociaal gedrag moet combineren met een zekere mate van amoreel non-conformisme. Wanneer die kwaliteiten niet aanwezig zijn zal alles kunnen worden bereikt, behalve een situatie van vrede.
Wie op een eerlijke wijze naar IsraŽl en Amerika kijkt zal ontdekken dat er sprake is van een scŤnewisseling, waarbij nu eens sociale figuren en dan weer asociale figuren het toneel domineren.
Wanneer zoiets gebeurt in een klein dorp in de provincie is dat niet erg, maar het absurde is dat dorpspolitici zich de rol van wereldleider willen aanmeten, zodat het lot van de complete wereldbevolking, die bestaat uit miljarden mensen, afhankelijk is van de grillen van een Amerikaanse of IsraŽlische 'Boer Koekoek'.
De Amerikaanse president George Bush, die het volgens rechtse IsraŽl-aanhangers toch maar mooi heeft gedaan in Afghanistan, is een asociale figuur, die alleen maar succes heeft kunnen boeken in Afghanistan omdat hij heeft geweigerd zich sociaal op te stellen. Op een primitieve, oudtestamentische wijze heeft hij 'het kwaad' vernietigd, en hij heeft alleen maar succes kunnen boeken omdat hij te maken had met een groep uiterst conservatieve fundamentalisten, waar redelijke, democratisch ingestelde mensen nauwelijks enige sympathie voor kunnen opbrengen.
Heel anders is de situatie in het Midden-Oosten. Daar kun je met het oudtestamentische begrip 'kwaad' weinig beginnen. De hoofdrolspelers in het conflict zijn zowel goed als slecht, en dat betekent dat je jezelf onpartijdig op zult moeten stellen, want zodra je op een ondoordachte, moralistische wijze het begrip 'kwaad' gaat hanteren, vernietig je automatisch het 'goede'.
John Ashcroft - rechts gelovige Het inzicht, dat mensen zowel goed als slecht zijn, kernbegrip van het holistische New Age denken, dat op afwijzing kan rekenen van alle verblinde Westerse religieuze en politieke ideologen, wordt fundamentalistische gelovigen niet bijgebracht en daarom moeten we (we = diegenen die redelijkheid en rechtvaardigheid belangrijk vinden) op onze hoede zijn voor een Amerikaanse president, die deel uitmaakt van een religieuze beweging die de amorele Jezus van Nazareth heeft omgetoverd in een oudtestamentische moralist.
Waar Jezus de mensen voortdurend voorhoudt elkaar niet te bekogelen met blinde oordelen en vooroordelen, daar slaat George Bush iedereen die tegen hem is dood met zijn oudtestamentische banvloeken, die er altijd op neerkomen dat kritische mensen (hoe terecht hun kritiek ook is..) behoren tot het rijk van de duivel.
De vliegtuigkapers die op een uiterst doordachte wijze doelwitten in Amerika aanvielen (er werd niet lukraak met bommen gegooid - dat dienen we ons te realiseren) wilden het Westen er op wijzen dat de wereld groter is dan Israel.
Het dorp Israel, zo wilde het goede deel in hen de mensheid vertellen, heeft niet het recht te beschikken over het lot van de mensheid. We moeten wereldburgers zijn en dat betekent dat we de Israelische dorpspolitiek, waarin alleen de wil van de grootste mestwagenbezitter geldt, vaarwel moeten zeggen.
Het feit dat een Amerikaanse president geen wereldburger wil zijn kan rustig een immens schandaal worden genoemd. Het feit dat zich 'intellectueel' noemende schrijvers en columnisten de krankzinnige mestvaalt die de Israelische politiek momenteel is durven te verdedigen is een nog groter schandaal.
De regering van Ariel Sharon veegt de vloer aan met alle principes die van een natie een moderne, intelligente, democratische natie behoren te maken. Sympathie opbrengen voor zo'n regering - die alleen maar de meest negatieve, rechtse impulsen in de burgers aanmoedigt en bevestigt - is eisen dat je je verstand vermoordt.
George Bush, die een 'herboren christen' is, heeft een flink gedeelte van zijn verstand ingeleverd - daarom mag hij zichzelf ook 'herboren' noemen. Waar Clinton zijn slechte eigenschappen (sex, drugs en naakte meiden) nooit overboord heeft gezet, daar wil George Bush de 'waardigheid' terug brengen in het Witte Huis, en dat begrip 'waardigheid' houdt in dat hij niet langer de aan drank verslaafde playboy is die hij ooit was - een onzinnige opvatting, omdat het begrip waardigheid impliceert dat je op een waardige wijze weet om te gaan met je slechte eigenschappen. Democratie, zo zou je het populair kunnen uitdrukken, is in feite niks meer en niks minder dan een georganiseerd rotzooitje....
Drank en naakte meiden zijn zaken die - astrologisch gezien - bij de negatieve planeet Pluto behoren, een planeet die het leven van George Bush in belangrijke mate beheerst. Hij heeft zelf de drank afgezworen, maar omdat het noodlot niet vernietigd kan worden, zie je het merkwaardige verschijnsel optreden dat zijn dochters de duivelse eigenschappen die hij ooit bezat overnemen: zij worden door een moralistische overheid die minderjarigen geen drank wil verschaffen gearresteerd, omdat zij op een 'onwaardige wijze' toegeven aan hun 'duivelse neigingen'.
Het is een ronduit lachwekkend gebeuren, maar het trieste feit doet zich voor dat op een soortgelijke lachwekkende wijze wereldpolitiek wordt bedreven - en dan is het snel afgelopen met het lachen.
Nog altijd willen we in het Westen niet inzien dat de dorpspolitiek die wij in het Midden-Oosten verdedigen geen goede politiek is. Het New Age denken zegt tegen dorpspolitici dat ze wereldburgers moeten worden, maar in de ogen van linkse en rechtse ideologen is het New Age denken (de tegenpool van het dogmatische geloofsdenken) een duivels denksysteem. Daarom mogen extreem-rechtse politici in het dorp Israel het lot van de wereld bepalen en daarom moeten alle intelligente mensen, die pleiten voor een politiek waarin sociaal ingestelde, amorele mensen het politieke leven gaan beheersen aan de kant worden gezet.

Wie naar de foto's hierboven kijkt, die ziet onmiddellijk het verschil tussen de politiek van Bill Clinton en George Bush junior.
Clinton, de man die zich in zijn kantoor liet pijpen door een geile meid, is - gezien vanuit het gezichtspunt van de New Age denker, die van primitief moralisme weinig moet hebben - een uiterst sociale figuur, die ondanks zijn (bij tijden walgelijke) opportunisme in staat was vechtende partijen bij elkaar te brengen.
George Bush, de 'waardige president', die (waarschijnlijk vanwege die waardigheid) een primitieve Wildwestshow opvoert, is de keurige, sexloze christen, die samen met zijn keurige sexloze christenvrouw zijn duivelse kinderen op het goede pad probeert te brengen en die daarnaast af en toe wat bommetjes op mensen gooit - als een leuk spelletje in de late avonduren.
O, het is geweldig amusant en leuk natuurlijk, bommetje gooien als spel, en je kunt er best wel eens wat slechte bommengooiende collega's mee vermoorden, op zijn tijd.., maar je bereikt er geen werkelijke vrede mee.
Werkelijke vrede (plastisch uitgedrukt: het breken van ijs) eist sociaal gedrag en het overboord zetten van vijandbeelden. Je kunt niet tegen een rechtse, sadistische extremist zeggen dat hij goed is als je recht wilt doen aan de eisen van mensen die hun legitieme rechten verdedigen.
Een vredestichter zal zich onpartijdig moeten opstellen en dat betekent dat je niet de ene partij meer rechten moet geven dan de ander, alleen maar omdat je zijn ideologische vriendje bent. Dat noemt een eerlijk mens 'ordinaire vriendjespolitiek' en iedereen die ook maar en klein beetje gezond rechtvaardigheidsgevoel bezit zal inzien dat vriendjespolitiek alleen maar kwaad bloed zet bij diegenen die er het slachtoffer van zijn.
Rechtse extremisten verdedigen een rechts-extremistische politiek. Dat betekent dat rechtse extremisten in Israel niet de democratische staat Israel verdedigen, maar de ideologische (joodse) staat Israel.
Daar zou Amerika, als verdediger van de democratie, zich met hand en tand tegen moeten verzetten. Je kunt als democratische natie geen antidemocratische idealen verdedigen.
Stel je toch voor dat rechtse republikeinen, om te voorkomen dat de democraten de volgende presidentsverkiezingen winnen, het plan lanceren om uit alle landen van de wereld die mensen te importeren die rechts, gelovig, rijk en imbeciel zijn... Zo'n honderd miljoen..., juist genoeg om de republikeinse zuiverheid van de natie te waarborgen...
Dan zeggen we toch: "Zijn die lui even flink gek..."
En toch is dat de politiek die Ariel Sharon verdedigt: Joden importeren om te voorkomen dat 'de Palestijnen' - de vreemden - de vijanden - het landsbestuur overnemen.., en het is die op vreemdelingenhaat gebaseerde politiek die we kritiekloos als 'goede, moreel juiste' politiek dienen te accepteren.
Het is daarom ronduit belachelijk om extreemrechtse moslimfundamentalisten, die vijanden zijn van de democratie, te veroordelen, en tegelijkertijd extreemrechtse Israeliers rustig hun gang te laten gaan.
Wanneer het dorp IsraŽl Arafat een 'duivel' noemt, dan is het de taak van democraten zich van die primitieve agrarische mensopvatting te distantiŽren en de dorpsbewoners duidelijk te maken dat de wereld niet beoordeeld kan worden met behulp van het gedachtegoed van een stel antidemocraten, die niet het feit willen accepteren dat het Westen in het jaar 1945 Adolf Hitler verslagen heeft.
Je kunt rustig stellen dat de staat IsraŽl is ontstaan dankzij Hitler. Niet de zionisten - voor het merendeel linkse en rechtse extremisten, die in geen enkel opzicht de intellectuele elite van het jodendom vertegenwoordigden - werden opgesloten in concentratiekampen, maar de joden die streefden naar assimilatie. De zionisten hebben nooit een woord van protest uitgesproken. Pas toen Hitler overging tot het doden van mensen in de kampen sloten linkse zionisten zich aan bij de geallieerden die tegen Hitler-Duitsland vochten.
Zonder Hitler was er nooit een staat IsraŽl geweest, omdat die staat niet op een normale wijze ontstaan is uit vermenging en versmelting van diverse bevolkingsgroepen, maar uit de wil van rechtse terroristen een ideologische heilstaat op te bouwen, een streven dat indruist tegen alle moderne, democratische rechtsprincipes.
Nu de staat Israel er is moet er naar gestreefd worden de fascistische elementen die aan de vorming van de staat ten grondslag lagen te elimineren. Dat betekent dat voorkomen moet worden dat extremisten de problemen die uit bewustwording voortvloeien proberen te ontlopen door een probleemsituatie te scheppen op het grondgebied van anderen.
Het zijn de Palestijnen die momenteel moeten boeten voor het merkwaardige feit dat de staat IsraŽl het fascisme nooit heeft overwonnen. De Palestijnen gaan gebukt onder de gevolgen van een niet verwerkt joods-fascistisch verleden, omdat Israel een probleemloos, rozig schijnbestaan wil leiden, waarin linkse, intelligente en kritische krachten weigeren de strijd aan te binden met rechtse, domme blindemanskrachten.
Ariel Sharon, de succesvolle generaal die zich heeft ontpopt als een hopeloos mislukte politicus, begrijpt domweg niet waar hij mee bezig is, omdat intelligente democraten weigeren hem op een keiharde wijze de waarheid te vertellen.
En toch is dat de enige manier om hem uit zijn geestelijke isolement te halen.

Geef Sharon innerlijke vrede en vertel hem - zoals het de taak is van mensen die morele zuiverheid zoeken - eindelijk eens de waarheid! (6-12-2001)


Markante uitspraken:

Prime Minister Ehud Barak having barely survived the second no-confidence motion in the Knesset (parliament) came to Washington for the Camp David summit. Before leaving for Washington he said: ďI am not going aloneĒ to the States. ď With me is still all the wide public of Israel, citizens who hope a modern Israel can be built on peace and security, a country that is ending 30 years of ruling another people.Ē But the Opposition Likud leader Ariel Sharon said: the Prime Minister does not represent anyone except himself. (juli 2000)

"The truly daring are not those who dream of conquest and subjugation, but rather those who look to the future, when two nations will together, in brotherhood, make the Near East flourish." Martin Buber 1945


Het is duidelijk dat zaken als vrijheid, gelijkheid en broederschap, die tot de intellectuele bagage van liberale, sociaal-voelende politieke en religieuze denkers behoren, nooit deel hebben uitgemaakt van de politiek-filosifische bagage van de Israelische Likoed-partij. Mensen als Shamir, Begin, Netanyahu en Ariel Sharon zien de mens als een ding, een object, een voorwerp dat niet beschermd wordt, maar gebruikt. Zij zeggen de joden te verdedigen, maar omdat zij niet in staat zijn emotionele bindingen aan te gaan met mensen, is die wil om joden te verdedigen een holle frase. Het woord 'jood' zou net zo goed vervangen kunnen worden door koffiekop. Je hebt mensen die een ander vermoorden omdat hij hun favoriete koffiekop aan scherven heeft laten vallen. Tot die groep van wilde, onberekenbare mensen behoort Ariel Sharon.

'Double standards'

A few days before the American envoy General Anthony Zinni visited the region, the Israeli Government escalated the situation by killing 13 people in less than 24 hours. Among those victims were six innocent children on their way to school and also the head of the militant wing of Hamas, Mahmoud Abu Hanoud. (BBC, 3-12-2001)

The Palestinians, who have waited a long time to see gains from US diplomatic efforts, believe strongly that the Americans only care about their own interests in the Middle East and about Israel. People wonder why Mr Arafat has not been invited to visit the White House as well as Mr Sharon.
Palestinians who have lost faith in the peace process are fed up with the American administration's double standards and their attitude regarding all the Israeli violations.
They are frustrated by the Americans' attempts to compare the Palestinian struggle against the occupation with terrorism.
People here were also shocked that New York Mayor Rudolph Giuliani described Mr Arafat as a terrorist. (5-12-2001)

Ghada Ageel, Palestinian writer, living in Zahra Town, near Gaza City

Wim Duzijn, 2001

Peres contra Meir Dagan

The soldier, retired general Anthony Zinni, and the diplomat, Assistant Secretary of State for Near East Affairs William Burns, landed in Israel on Nov. 26, one week after Secretary of State Colin Powell's "major policy speech" on the Palestine-Israel conflict. The level of representation was treated with editorial disdain by Israel's leading newspapers.
Instead of Foreign Minister Shimon Peres, Israeli Prime Minister Ariel Sharon has appointed a retired "hard-line general," Meir Dagan, as his lead negotiator in the talks. (Richard Becker, 27-11-2001)

Meir Dagan: terreurbestrijder Meir Dagan is het hoofd van de afdeling terreurbestrijding van de MOSSSAD (Israelische geheime dienst). Het spreekt vanzelf dat het aanstellen van een zeer conservatieve 'terreurbestrijder' als hoofd van een vredesmissie, die ten doel heeft partijen bij elkaar te brengen een slag in het gelaat van al diegenen is, die de woordjes 'recht' en 'vrede' serieus nemen. Je geeft met die keuze aan dat je de partij met wie je onderhandelt niet beschouwt als mensen die iets gegeven moet worden. Integendeel, je ziet de ander als een terrorist: iemand die iets wat jou toebehoort af wil pakken. Meir Dagan heeft in het verleden voortdurend te kennen gegeven dat hij prijsgeven van veroverd grondgebied afwijst. Ook de teruggave van de Golanhoogte, om op die manier vrede te kunnen sluiten met Syrie, wordt keihard afgewezen.
Ariel Sharon (rechts extremist = ander woord voor terrorist) geeft met deze keuze te kennen dat hij een eeuwige oorlog met de Arabieren als een vanzelfsprekende zaak beschouwt. Die keuze maakt hij niet omdat hij zich zwak voelt. Nee, hij maakt die keuze omdat hij ervan overtuigd is dat hij de baas is. In zijn ogen is niet Amerika de grote supermacht. Nee, Israel is de grote supermacht, die de wereld regeert. Hij zei het op een zeer directe wijze tegen Shimon Peres: "We control Amerika". Met andere woorden: Niemand kan volgens hem de macht van het rechtse extremisme breken, omdat Amerika het rechtse extremisme steunt. George W. Bush is een zielige, schijterige loopjongen - maar iedereen die dat openlijk durft te zeggen is in zijn ogen een gevaarlijke terrorist: een anarchist die het heiligste wat er op aarde is - de staat Israel - met modder durft te bekogelen.

"Was Ariel Sharon in Zukunft tun wird, das entscheidet er selber", sagt der Journalist und Friedensaktivist Uri Avnery. Er erinnert sich, wie ihm Scharon 1981 als Verteidigungsminister einen detaillierten Plan erlšuterte, der im Fall von Khomeinis Tod die Eroberung des Iran vorsah. An grŲŖenwahnsinnigen Ideen mangelte es ihm nie. (Gisela Sachs - Die Zeit, juli 2001)


If we give back the Golan, there will also be a war,
and it will be bloodier and costlier than any other war in our history.
Meir Dagan.


Hardline general who led death squad is Israel's peace negotiator

Palestijns-Israelische dialoog "Mr Sharon handed a leading role to Meir Dagan, a former general who served under his command in Gaza, and who reputedly drove the first Israeli tank into Beirut during the 1982 invasion.
The two are old friends: Gen Dagan worked on Mr Sharon's election campaign and the Israeli leader has considered rewarding that loyalty by making him chief of Mossad, the Israeli intelligence service.
The appointment of a fellow hawk with a bloody military record as lead negotiator is seen as a clear message to Washington, the Palestinians - who have cruel memories of Gen Dagan - and to Mr Peres and other Labour members of Mr Sharon's government, that the Israeli leader has no intention of abandoning his hardline policies." (The Guardian, 27-11-2001)


Colin Powell eist van Arafat dat hij laat zien dat hij een autoriteit is.

Laten zien dat je een autoriteit bent is bijzonder moeilijk wanneer je omringd wordt door mensen die alles op alles zetten om je autoriteit te ondermijnen en ronduit belachelijk te maken.
Colin Powel weet heel goed dat Arafat's autoriteit door Israel wordt ontkend omdat hij op een onverzettelijke wijze eist dat Israel strikt de wet naleeft - een wet die volgens Yasser Arafat is vastgelegd in een aantal op Palestina betrekking hebbende resoluties van de Verenigde Naties.
De koppige wetsgetrouwheid van Arafat - die door mensen die in hun heiligdommen de Wet als een relikwie vereren op prijs zou moeten worden gesteld - verdient straf. Gezocht moet daarom worden naar mensen die een voor Israel goede deal willen sluiten: Mussert- of Quisling-figuren dus, collaborateurs waar mensen in West-Europa die de tweede wereldoorlog hebben meegemaakt smalend op neer kijken.


Info

Quisling: A word Norwegians are not very proud of having given to the world: it derives from Vidkun Quisling (1887-1945), a Norwegian politician who collaborated with the Nazis during World War II. He established his name as a synonym for "traitor", someone who collaborates with the invaders of his country, especially by serving in a puppet government.

Israel Strikes Palestinian Police HQ

GAZA (Reuters) - Israeli warplanes launched a missile strike in the Gaza Strip main police headquarters, wounding at least 15 officers, witnesses and hospital officials said.
Gaza City was rocked by two huge explosions after Israeli fighters were seen overhead in the Jewish state's latest retaliation for suicide bomb attacks that killed 25 people last weekend.
The impact of the blasts shattered windows some distance from the scene and a large plume of black smoke billowed over the city. Ambulances rushed the injured to hospital but no one was seriously hurt, medical officials said. They said paramedics were still at the scene searching for other possible casualties.

The building is the main police headquarters for Palestinian-ruled areas in the Gaza Strip and West Bank and houses the offices of the Palestinian Authority's police chief. (AP/Reuters, 7-12-2001)




Palestijns gezag
Het is ongelooflijk hoe de VS en Israel er steeds beter in slagen de aanslagen van 11 september te gebruiken voor eigen politieke doeleinden. Dat gebeurt onder andere door het begrip 'terrorisme' willekeurig van toepassing te verklaren.

Marcel van Dam, Volkskrant 6 december 2001


"Als ik George Bush zie, doe ik de televisie uit. Ik kan het aangezicht van deze man die heeft geleerd in korte zinnetjes te spreken, omdat hij bij het gebruik van langere zinnen maar in de war zou raken, niet meer verdragen."

Remco Campert, Volkskrant 7 december 2001, naar aanleiding van de aanhouding van Pierre Boulez, dirigent en componist.

" You use fundamentalism, you get fundamentalist responses. You use absolutism--your god--and you end up with another god's response. You assassinate peopleóyou unleash assassination."

Hanan Ashrawi, 2 november 2001, Portland, USA

Britse pers op zoek naar opvolger Arafat

Het is werkelijk griezelig om te zien op welke cynische wijze we in het westen bezig zijn de opvolging van de doodverklaarde Arafat te regelen, een daad van onbehouwen cynisme, oneerlijkheid en meedogenloosheid, omdat men volstrekt voorbijgaat aan het feit dat Yasser Arafat nog niet vermoord is.

Likud's Movie - director Ariel Sharon

Genoemd worden de namen van Abdallah (Marwan) Barghouti, volgens de Britse Times voor Israel niet aanvaardbaar omdat hij te opstandig is, Ahmed Qurei or Abu Ala, mogelijk aanvaardbaar omdat hij een specialist is op het gebied van financiele en economische zaken, Mahmoud Abbas (also known as Abu Mazen) , te oud, en Muhammad Dahlan en Jibril Rajoub, chefs van de veiligheidsdiensten in Gaza en de Westbank, die mogelijk samen met de Israelische veiligheidsdienst de orde kunnen herstellen. (7-12-2001)

EU klaagt bij Powell over behandeling Arafat

BRUSSEL (ANP) - De Belgische minister van Buitenlandse Zaken, Louis Michel, heeft donderdagmorgen in zijn hoedanigheid van EU-voorzitter zijn 'ongerustheid' geuit over de manier waarop Amerika de Palestijnse leider Arafat behandelt.
Michel sprak zijn ongerustheid uit tegenover zijn Amerikaanse collega Colin Powell die donderdag in Brussel een top van de Europese ministers bijwoont. Het Belgische persbureau Belga zegt dat te hebben vernomen van diplomaten.
De Amerikanen zijn steeds strenger voor Arafat. Ze willen dat hij harder optreedt tegen Palestijnse terroristen die in IsraŽl aanslagen plegen. De EU heeft echter al laten weten achter Arafat te blijven staan.
Powel zei dat Arafat de laatste tijd heel wat moeite heeft gedaan om het geweld de kop in te drukken, maar dat er nog meer moet gebeuren. (Amersfoortse Courant, 7-12-2001)

Ecevit: Sharon gaf toe van Arafat af te willen

ANKARA (AFP) - De IsraŽlische premier Sharon heeft tijdens een gesprek met zijn Turkse ambtgenoot Ecevit op dinsdag openlijk gezegd dat hij van de Palestijnse leider Arafat ,,af wil''. De Turkse regeringsleider heeft dit vrijdag gezegd. Ecevit liet ook weten dat IsraŽl het recht heeft om haar burgers te verdedigen, maar dat de tot dusver gebruikte methodes niets hebben opgeleverd.
Uit een IsraŽlische opiniepeiling blijkt vrijdag dat zo'n 56 procent van de IsraŽli's vindt dat Arafat moet worden verdreven en plaats moet maken voor iemand anders. Ruim een derde, 34 procent, is daar tegen. Iets minder dan de helft geeft aan dat de enige manier om een einde te maken aan terroristsiche aanslagen, de creatie van een onafhankelijke Palestijnse staat is. (Brabants Dagblad, 7-12-2001)

Is er ook een
Arabische klaagmuur?

New York Mayor Rudolph Giuliani touches the Western Wall, Judaism's holiest site, in east Jerusalem's Old City, Sunday, Dec. 9, 2001. The delegation headed by the Governor of New York George Pataki, Giuliani and New York Mayor-elect Michael Bloomberg, is in Israel for a one-day solidarity visit to express support for the Israeli people in the wake of the recent attacks that left dozens dead and hundreds wounded. (AP Photo/Lefteris Pitarakis)

De waarheid over de tempel


UN Chief Accuses Israel of Terrorising Palestinians

The Independent, 9-12-2001, by Phil Reeves

The United Nations Human Rights Commissioner, Mary Robinson, called on Israel to stop bombing the West Bank and Gaza Strip, saying that they were "terrorising and terrifying the civilian population". Her remarks, which came amid an intense Israeli publicity campaign to convince the world that it is conducting a "war on terror" akin to President George Bush's, were coupled with a call for Israel to allow international monitors into the area. She spoke on the same day that Israel, bolstered by reassurances from the United States and Britain that it is entitled to "defend itself", sent FĖ16 warplanes to drop two large bombs in a Gaza Strip police compound, surrounded by residential buildings and close to a medical clinic. The force of the explosions was enough to blow apart two empty four-storey buildings, sending lumps of glass and concrete flying hundreds of yards, injuring 20 nearby residents and traumatising many more. The bombs were separated by about 15 minutes, so that anyone who ventured into the area in search of victims would have been at risk from the second blast.
The same tactic was used by Hamas suicide bombers one week ago in Jerusalem, whose attacks Ė provoked by the assassination of a Hamas leader Ė prompted Israel to lash back with two days of aerial assaults. Twenty minutes after the suicide bombers detonated themselves Ė massacring 10 others, aged between 14 and 20 Ė a car bomb went off close by, when the emergency services had arrived in force, but luckily failed to kill anyone.


"As the biggest world power, the United States believes that everything can be resolved by the use of force, that was the weakness that caused the fall of many a great power in the past." Slobodan Milosevic


Apocalypse Now

RAMALLAH, Palestine (MIFTAH): Having exploited the analogy of America's "war against terrorism" to justify Israel's own terrorism against the Palestinian people, Prime Minister Ariel Sharon finds plenty of room to maneuver in.
The past 48 hours have witnessed unprecedented Israeli military aggression against Palestinian areas since the outbreak of the Intifada in late September 2000, leaving serious political implications on the entire region, not least on the very prospects of peace in the Middle East.

Ariel Sharon's shortsightedness in dealing with the Palestinian reality has left both Palestinians and Israelis subject to a vicious cycle of violence. The continuation of Israel's occupation of Palestinian territory has bred more violence and stands firmly as the root cause of terrorism in the region.

Repeatedly, the Palestinians have called for an end to Israeli occupation as the only just solution to the Palestinian-Israeli conflict, yet Sharon's complete lack of political strategy and his adoption of 'power politics' as the sole means of dealing with the Palestinians has brought an end to any prospects of calm in the region for the time being.

The Palestine Chronicle, 9-12-2001


Palestine Chronicle is an independent internet magazine, dedicated to addressing issues and offering perspectives rarely seen in mainstream western media. These issues include the plight and welfare of Palestinian refugees, as well as other displaced and oppressed people around the world. We are committed to democracy and freedom of expression, and we encourage contributions from people who are genuinely concerned with the specified above.
However, we deeply oppose any form of literature that expresses religious or racial intolerance. Palestine Chronicle does not speak on behalf of any political or religious party. Palestine Chronicle is written and constructed solely by volunteers from various places around the globe with a common purpose, bringing to light the suffering of humankind everywhere, from Palestine, the Middle East and Beyond.


Het is de tragiek van Arafat dat hij geen juist gebruik maakt van het intellectuele potentieel dat hem tot zijn beschikking staat. De regering van Israel, die in moreel opzicht het kwaad vertegenwoordigt, weet zich via handige diplomatieke progaganda-acties voortdurend in de ogen van de buitenwereld wit te wassen, terwijl Arafat, die de goede zaak vertegenwoordigt als een uitgestoten crimineel de gevangene is in zijn eigen land. Misschien dat het feit dat hij nu een gevangene is hem ertoe kan bewegen eindelijk eens een aantal goedgebekte Palestijnse intellectuelen naar voren te schuiven.

Edward Said "In my opinion, the role of organised Zionist groups and activities in the United States has not been sufficiently addressed during the period of the "peace process," a neglect that I find absolutely astonishing, given that Palestinian policy has been essentially to throw our fate as a people in the lap of the United States without any strategic awareness of how US policy is in effect dominated, if not completely controlled, by a small minority of people whose views about Middle East peace are in some way more extreme than even those of the Israeli Likud." Edward Said - American Zionism

Macht is gebaseerd op propaganda
Vernietig daarom de propaganda
Vertel de waarheid
Kies Niet Voor De Leugens Van Extreem Rechts

De gewetensproblemen van Kader Abdollah

"Soms, als ik over Palestina en IsraŽl schrijf, voel ik dat ik op een mijnenveld loop, ben ik bang dat ik mijn voet op een fatale plek zet. Palestina is mijn hart. En IsraŽl...? Moeilijk, moeilijk, moeilijk..."

Kerst in het Witte Huis Met die zin geeft de uit Iran afkomstige schrijver Kader Abdollah aan dat er van werkelijke democratie in ons land nauwelijks sprake is wanneer de kwestie 'IsraŽl' aan de orde wordt gesteld. IsraŽl wordt beschouwd als een heilige koe, waar je deemoedig, onderdanig en met een bewonderende blik in de ogen tegenover moet gaan staan, helemaal onderaan een grote, brede trap natuurlijk, want IsraŽl is een Heilig Land dat op een Hoge Heilige Berg is gebouwd.

"Ik heb een conflict met mezelf, vecht om de IsraŽli's te mogen... Ik bewonder de joden. Ook de Nederlandse joden. Waar ze zijn bereiken ze de belangrijkste posities in de samenleving..."

Kader Abdollah beseft niet dat mensen die de belangrijkste posities in willen nemen in de samenleving gevaarlijke mensen zijn, zoals alle mensen die gedreven worden door het verlangen macht te bezitten gevaarlijk zijn. Macht corrumpeert, vooral wanneer je niet in staat bent je machtsverlangen te relativeren. Gecorrumpeerde macht leidt ertoe dat kritiek niet meer wordt geaccepteerd en dat slaafse bewondering wordt geŽist.
Kader Abdollah Het feit dat Kader Abdollah, ondanks het feit dat zijn hart bij Palestina ligt, meent te moeten zeggen dat hij 'joden' (welke joden? er zijn - verspreid over de wereld - duizenden verschillende soorten joden) bewondert, bewijst dat de joden waar hij over praat uiterst onverdraagzame machtswellustelingen zijn, die andere mensen kapot willen maken wanneer ze kritisch zijn. Zulke mensen moet je juist niet bewonderen. Mensen die slaafse bewondering eisen deugen niet. Wie geen kritiek verdraagt hoort in een democratische samenleving niet thuis.
Democratie kan alleen maar democratie zijn wanneer niks en niemand heilig wordt verklaard. Katholieken zijn niet heilig, socialisten zijn niet heilig, Palestijnen zijn niet heilig, IsraŽlische joden zijn niet heilig, en Nederlandse joden ook niet.
Je hoeft niet onderdanig je pet af te nemen wanneer er een jood passeert. En als een jood dat wel van je eist dan kun je rustig een grote dot spuug voor zijn voeten deponeren en zeggen: "Jij deugt niet."
Ik ben een anarcho-liberale schrijver en voor mij zijn alle mensen gelijk, wie of wat ze ook zijn. Iemand mag zich rustig 'koning' noemen, maar zodra hij van mij eist dat ik hem 'majesteit' noem krijgt hij te horen dat ik hem een stuk stront vind.
Dat recht heb je in een democratie. Je mag in een democratie 'sociaal-democraat' zijn en iedereen weet dat sociaal-democraten toekenning van het woordje 'majesteit' aan gewone mensen afwijzen. Daarom hoef je in een jood geen 'koning' te zien. Dat eist de ideologische jood weliswaar van mensen en daarom zijn de Palestijnen ook zo woedend, omdat van de Palestijnen wordt geŽist dat ze in de joden 'koningen' zien, waar ze onderdanig 'Goedendag Koninklijke Hoogheid' tegen moeten zeggen, maar die instelling deugt niet, helemaal niet, wanneer je de wereld wenst te beschouwen en te interpreteren vanuit het sociaal-democratische gedachtegoed.

Daarom wil ik tegen Kader Abdollah zeggen: Het is geoorloofd sociaal-democraat te zijn in ons land. Ons land is geen provincie van de Zionistische staat IsraŽl en onze bestuurders zijn geen zetbazen van de rechtse IsraŽlische Likoed-partij.
Wanneer ze dat wel zijn, wanneer zou blijken dat onze bestuurders door de rechtse Likoed-partij gecontroleerd worden, dan moet je ze met alle felheid die je in hebt aanvallen, omdat we in Nederland voor de vrijheid van het individu vechten. We zijn een vrije Westerse natie, waarin niemand zijn bewondering voor eerlijkheid en rechtvaardigheid onder stoelen en banken hoeft te steken.
In een vrij land kies je niet voor de ideologie. In een vrij land kies je voor eerlijkheid en rechtvaardigheid en daarom mag je in iedereen die met zulke belangrijke zaken de vloer aan wil vegen een vijand van de democratie zien.

"Ik zweer bij de Palestijnse doek die Arafat om zijn hoofd bindt dat ik voor de Israeli's vrede en rust wil, maar ik haat premier Sharon.
Ik neem mijn woord terug. Ik haat niemand...."

Kader Abdollah haat premier Sharon. Maar zodra hij het woord 'haat' heeft uitgesproken schrikt hij van zichzelf, omdat hem is geleerd dat je joden niet mag haten.
Zijn angst is ongegrond. Haat is een gezond gegeven, dat alleen maar gevaarlijk is wanneer je er niet op een verstandige wijze mee om kunt gaan. Ik haat premier Sharon ook. Wanneer ik voor de televisie zit en zie en hoor hoe een schijnheilige rechtse dictator mensen die na tien jaar onderhandelen nog altijd met lege handen tegenover hun onderdrukkers staan durft te beledigen en te demoniseren, dan wordt mijn hart een ziedende poel van woede en haat. Daarom zeg ik: Sharon is een hopeloos mislukt politicus, een volstrekt middelmatige nul, die een belemmering is voor de vrede. Iedereen die de vrede liefheeft zou er daarom naar moeten streven Sharon tot aftreden te dwingen.
Maar de mensen die druk kunnen uitoefenen op Sharon doen helemaal niets. De linkse Arbeiderspartij zit samen met extreem rechts in de regering en Amerika zet alleen maar Yasser Arafat onder druk, terwijl Ariel Sharon, die nooit iets anders heeft gedaan dan de Palestijnen vernederen en brutaliseren, als de grote vriend wordt gezien die op een verschrikkelijke wijze lastig wordt gevalleen door boze, slechte en duivelse Arabieren.
Zulke oneerlijke mensen verafschuw ik. Niet omdat ik een mensenhater ben of een vriend van Jihad en Hamas, want dat zijn mensen die weigeren zich te onderwerpen aan het gezag van verstandige intellectuelen, maar omdat ik oneerlijkheid en onrechtvaardigheid haat. Daar gaat het om. Intellectuelen bewonderen die zaken die het intellect in de mens ontwikkelen en stimuleren. Zonder eerlijkheid en waarheidsliefde doden we het intellect in de mens en gieten we mensen vol met het gif van de ideologie.
"Fundamentalisme", zegt Hanan Ashrawi, "roept fundamentalisme op. Een krankzinnige God roept een krankzinnige anti-god op. En het resultaat is chaos en vernietiging."

"Sharon", zo eindigt Kader Abdollah het artikel waarin hij probeert uit te leggen hoe moeilijk het is om op een redelijke, intellectuele wijze om te gaan met haat- en liefdesgevoelens, "zou moeten leren de Palestijnen te mogen."

Dat is een uitspraak die je zo op het eerste gezicht 'lief' zou kunnen noemen, maar die bij nadere beschouwing veel harder is dan de oppervlakkige waarnemer aanvankelijk vermoedt. Kader Abdollah dient zich goed te realiseren dat liefde oproepen in Sharon betekent dat Sharon zichzelf en zijn onverdraagzame ideologie moet gaan haten.
Liefde en haat gaan in een ideologische wereld altijd samen. Liefde is alleen maar mogelijk wanneer je het gevecht aanbindt met de ideologie. Dat inzicht - haat in dienst stellen van de liefde - hoort thuis in een anti-ideologische wereld en de moeilijkheid op het ogenblik is dat de partij die bemiddelend op zou moeten treden - Amerika - geleid wordt door mensen die ook gebonden zijn aan een enge ideologie, die liefde voor mensen die op een primitief-ideologische wijze als vijand worden gezien onmogelijk maakt.
Wie eerlijk is beseft dat je het fundamentalisme van Hamas niet kunt bestrijden wanneer Palestina wordt overheerst door fundamentalistische joden (de kolonisten). Wanneer de Amerikaanse regering ook maar het geringste greintje fatsoen zou bezitten dan zouden ze van IsraŽl eisen dat de fundamentalistische joden uit Palestina worden teruggetrokken.

Bestrijding van fundamentalisme is alleen mogelijk wanneer je alle vormen van fundamentalisme aanpakt. Alleen dan zullen mensen respect hebben voor je beslissingen.

Je kunt niet zelf een onredelijke, verblinde fundamentalist zijn en als fundamentalist met een uitgestreken schijnheilige smoel en een beschuldigend uitgestoken wijsvinger tegenover een andere fundamentalist gaan staan. Wie dat wel doet verdient geen bewondering, maar afschuw - diepe, intense gevoelens van weerzin - die alleen dan ophouden negatief te zijn wanneer de onredelijke ander zich redelijk op gaat stellen. (Zwolle, 10-12-2001)

Die groŖe Schuld

Die groŖe Schuld des Menschen sind nicht die SŁnden, die er begeht - die Versuchung ist mšchtig und seine Kraft gering! Die groŖe Schuld des Menschen ist, daŖ er in jedem Augenblick die Umkehr tun kann und nicht tut. (Rabbi Bunam)

Bunam behoort tot de Chassidische stroning binnen het religieuze jodendom, een beweging die het verlangen van het Zionisme een joodse staat in het leven te roepen afwijst. Een belangrijke vertegenwoordiger van het Chassidisme is de filosoof Martin Buber.

Alle werkelijke leven is ontmoeting

"Buber is van huis uit socioloog. Daarom is hij altijd bezig met de vraag 'wat is werkelijk gemeenschap?'. Na een mystieke periode maakt hij op een gegeven moment een wending naar de dialoog. Hij realiseert zich ineens dat het tussenmenselijke meer is dan een psychologisch gebeuren, dat het 'ik en gij' een 'zijns-status' heeft. Buber verzet zich zowel tegen het collectivisme, en daarmee tegen de staatsbureaucratie die dwang uitoefent over het individu, als tegen het individualisme. Daartussen, stelt hij, zit de dialoog, die beide overstijgt." "Hij smeedt het religieus anarchisme en het dialogische denken aaneen." (TROUW, theologische pagina)"


Martin Buber is geboren op 8 februari 1878 in Wenen, rond 7u 15m 's morgens. Ascendant bevindt zich in het teken Vis. Venus, planeet van de liefde en de harmonie, en Saturnus, planeet van de ernst, het geweten en het zelfonderzoek, bevinden zich in het eerste huis. De vriendenhuizen geven, door de plaatsing van de planeten Jupiter en Maan in de huizen 2 en 11, een 'koninklijke aanvulling'.
Echt koningschap kan nooit gekocht of afgedwongen worden. Je moet het zoeken, stimuleren en belonen. Daar gaat het in het leven om.