De Staat Israel
aanbidding van de schizofrenie


Israelische onafhankelijkheidsverklaring
14 mei 1948

THE STATE OF ISRAEL will promote the development of the country for the benefit of all its inhabitants; will be based on the precepts of liberty, justice and peace taught by the Hebrew Prophets; will uphold the full social and political equality of all its citizens, without distinction of race, creed or sex; will guarantee full freedom of conscience, worship, education and culture; will safeguard the sanctity and inviolability of the shrines and Holy Places of all religions; and will dedicate itself to the principles of the Charter of the United Nations.

Handvest van de Verenigde Naties (1945)


Aanhef (Preambule)

Wij, de volken van de verenigde naties vastbesloten komende geslachten te beveiligen tegen de oorlogsgesel, die tweemaal gedurende ons leven onuitsprekelijk leed over de mensheid heeft gebracht, en opnieuw het vertrouwen in de grondrechten van de mens, in de waardigheid en waarde van de menselijke persoon, in gelijke rechten van mannen en vrouwen, alsmede van grote en kleine volken te bevestigen, en voorwaarden te scheppen, waaronder gerechtigheid en eerbied voor de verplichtingen, die uit verdragen en andere bronnen van internationaal recht voortvloeien, gehandhaafd kunnen worden, en sociale vooruitgang en betere levensstandaarden in grotere vrijheid te bevorderen
en te dien einde
verdraagzaamheid te betrachten en te zamen in vrede met elkaar als goede naburen te leven, en onze krachten te verenigen om internationale vrede en veiligheid te handhaven, en door de aanvaarding van beginselen en de instelling van methodes te verzekeren, dat wapengeweld niet zal worden gebruikt behalve in het algemene belang, en ter bevordering van de economische en sociale vooruitgang van alle volken een internationaal apparaat te gebruiken
hebben besloten onze pogingen te verenigen om onze doeleinden te bereiken. (Klik voor bron)

Bloemen & Lieve Mensen

wit, blauw, lila: kleuren van de zoetheid The flower establishes a relation between two souls, it removes distress from the two hearts and soothes two tired spirits. The flower is neither blown over by the wind nor caught in the spider's web!
It is the flower that brings with it truth, good manner and sweet basil. It has a tongue of pure honey, it bears among its petals the story of resurrection, the day when we were brought back to hastens them to the place where it likes to be together with those people who are sweet and seek the right way!
May peace be upon the flowers; upon its day of sprouting new leaves, upon the day of picking flowers and upon the day of emanating fragranceÖ.

Meditative Texts: The Voice Of Things - By Ibrahim Jabber, Iraq Daily 15-2-2003


esoterische kleurenleer:

WIT of ZILVER (kleuren van de Maan): Geestelijke verlichting, Goddelijke eenwording
LICHTBLAUW, zoals kobalt of ultramarijn: toewijding aan een nobel spiritueel ideaal
VIOLET (lichte mengvormen van paars): mengeling van toewijding en genegenheid

Donovan: "We are all one shining Being"

In 1965, Donovan, then a nineteen year old folksinger, entered the British pop charts with his folk ballad ďCatch the WindĒ. He was quickly dubbed ďBritain's Bob DylanĒ. In the next five years he produced many hit singles (Sunshine Superman, Mellow Yellow, Atlantis etc.) and albums. Pictured in flowing robes and beads on his 1968 album, A Gift from a Flower to a Garden, he became an icon of the times, a symbol of Flower Power.

When I was 14 or 15 I wanted to be a protest singer like Pete Seeger and Woody Guthrie. My father was a socialist and worked with the unions. I thought change was to change the government and to change from one system, capitalism, to socialism and to make the poor of the world happy. but when I opened the book The Way of Zen by Alan Watts and I opened up the Diamond Sutra, and Lao Tsuís Tao te Ching, I realized that the problem of suffering was much deeper than governments and social problems. The problems were very deep. They were nothing short of changing the way we look at reality. Therefore I became a teacher, or a reflection of the teachings. Phil Ochs, the great protest singer, said I had given up protest, and Joan Baez said to Bob Dylan, ďHeís given up protest.Ē But what I had given up was looking for the answer in social change. The change was to be a spiritual change.

As young people, John Lennon, George Harrison, myself, Carlos Santana and other spiritual seekers in pop music, we wanted to know the answer but we found a question: How do you convince the rest of the western world that they are ill, they are mentally ill, that they have a sickness and that they have lost the way? How do you teach that? You cannot teach that in the normal sense. You have to encourage a spiritual call, so we devoted ourselves to making songs which would have a spiritual call inside of them, hoping to awaken an awareness with this music. And other people in the arts felt the same, also in books, New Age writers and many many others felt this. (Interview met Donovan Leitsch)

Israelische Schizofrenie

Rabin 1995: vermoord door joodse fundamentalist De Israelische samenleving zit vreemd in elkaar. Ytzhak Rabin wordt tijdens een vredesbijeenkomst vermoord door een joodse fundamentalist en oorlogszuchtige mensen die volgens Lea Rabin een klimaat hebben geschapen waarin fundamentalisten worden aangemoedigd dood en verderf te zaaien - Benjamin Netanyahoe en Rehavam ZeŽvi - staan op een hypocriete wijze aan zijn baar, om de wereld te laten zien hoe groot hun verdriet wel niet is.
Netanyahoe en Zeevi vertegenwoordigen de extreem-rechtse opvatting dat Arafat een terrorist is. In hun ogen is Arafat niet de president van een staat die zich probeert te bevrijden van het juk dat een bezettende macht haar heeft opgelegd, maar een zielige figuur die de rol van president probeert te spelen in een land dat altijd en eeuwig joods zal blijven. Alles wat zij de Palestijnen gunnen is een beperkte vorm van zelfbestuur. Niet vanuit een opvatting van rechtvaardigheid. Nee, je geeft de Palestijnen een vorm van neprecht, zodat je ze niet de burgerrechten hoeft te geven waarop ze in een geciviliseerde maatschappij recht hebben.
Alle moeilijkheden vloeien in feite voort uit de ideologische stelling dat voor alles het joodse karakter van de staat Israel gehandhaafd moet blijven. Daarom mogen de Palestijnen op de Westbank geen gewone burgers zijn, omdat ze dan op een democratische wijze de macht kunnen veroveren in Israel, maar omdat ze ook geen eigen staat mogen hebben, omdat Israel weigert de strijd aan te gaan met het religieuze deel van de bevolking, daarom moeten ze akkoord gaan met een vorm van recht die onrecht is. (Uit: Arafat in het brandpunt van de haat)

Waarom accepteren we de schizofrenie als leidend machtsbeginsel?

Israel confronteert ons met de vraag waarom politiek leiderschap in onze zogenaamd moderne wereld schizofreen leiderschap moet zijn. Het is een vraag die binnen de wereld van het anarcho-liberalisme een doodgewone vraag is, die zo verschrikkelijk gewoon is dat zij welhaast de belangrijkste vraag is die gesteld kan worden.
Anarchisme is valse autoriteit aanvallen en dat betekent dat je jezelf afvraagt wat de essentie is van valse autoriteit.
Je zou het schandalig kunnen noemen dat in een moderne democratie, waarvan de essentie een voortdurende controle van de machthebbers (en hun machtsdenken) behoort te zijn, anarcho-liberale critici weinig of niets te vertellen hebben. In sommige landen hebben ze meer vrijheden dan in andere landen, maar hoe het ook zij, vrijwel altijd mag kritiek op machthebbers in onze schertsdemocratieŽn alleen geleverd worden door mensen die zich bereid verklaren geen fundamentele vragen te stellen, vragen die zicht kunnen bieden op de valsheid en de onbetrouwbaarheid van onze politieke leiders.
Het feit dat alle westerse regeringen kritiekloos de schizofrene, ronduit waanzinnige machtspolitiek van de staat IsraŽl steunen wijst er op dat onze machthebbers vals-autoritaire machthebbers zijn. Vanuit democratisch oogpunt deugen ze niet, omdat democraten nooit akkoord mogen gaan met de vernietiging van democratische waarden: niet op een directe wijze en natuurlijk ook niet op een indirecte wijze. De steun aan de schizofrene machtspolitiek van IsraŽl leidt tot een ont-waarding van de politieke filosofie van het westen. Die filosofie is in feite weinig meer dan een reeks lege, inhoudsloze frasen. We bedrijven geen democratische politiek, nee, we verkopen intellectualistisch klinkende, maar wel zeer holle, frasen aan mensen die een beroep op ons doen, en daarmee maken we van onszelf marionetten, die willoos aan de touwtjes van de waanzin bungelen. (Uit: Eenvoud en Starre Principes)

Uit naam van het recht het rechtsgevoel vernietigen

Schizofrenie roept onvermijdelijk chaos en onrecht op, en dat is ook de bedoeling. Niet de orde wordt gediend, maar de wanorde. Het verzet van de naar recht verlangende Palestijnen moet worden gebroken en daarom wordt er gezalfd, met mooie woorden gesmeten, in de hoop dat de Palestijnen zo verdeeld raken dat ze nooit meer de moeite zullen nemen te vechten voor zoiets onzinnigs als 'Goddelijk Recht'. Uit: De God van de Oorlog

De Derde Weg

Een mens mag een idealist zijn, hoe hard de miljonairs ook schreeuwen dat idealisme wijst op een hersengebrek.
Je bent niet gek als je een idealist bent. Je bent niet ziek als je de schizofrenie afwijst. Je mag jezelf gewoon verstandig noemen wanneer je de werkelijkheid belangrijker vindt dan de theorie.
Opheffen van de schizofrenie is de essentie van de Derde Weg! (Uit: De Derde Weg)

Vluchtelingen die anderen op de vlucht jagen

Vluchtelingen haten het vluchtelingschap. Vluchtelingen scheppen geen wereld waarin andere mensen op de vlucht worden gejaagd. Vluchtelingen weten dat de oprichting van een democratische staat Palestina, waarin arabieren de gelijken zijn van de joden een einde zal maken aan het vernietingsdenken van extremisten.
Nooit meer hoeven gelovige IsraŽliŽrs op zoek te gaan naar een 'nieuwe Hitler'. Ze maken deel uit van de Arabische gemeenschap. Hun land zal, net als het democratische voorbeeld Amerika, een smeltkroes van nationaliteiten en religies zijn, je kent dat begrip wel, dat dure begrip 'melting-pot', waar George Bush op zo'n uitdagende manier mee loopt te pronken, maar waar in de praktijk weinig van terecht komt omdat allerlei eng-denkende luitjes zichzelf vast blijven klampen aan een identiteit die helemaal geen identiteit is.

Wanneer je goed naar de televisie hebt gekeken dan weet je welke les Saddam Hoessein ons geleerd heeft in de afgelopen maanden: een kinderlijk-eenvoudig zedenlesje, dat alle moralisten van de wereld zich eens goed ter harte zouden moeten nemen:

Wanneer je mij correct behandelt, dan gedraag ik me correct. Wanneer je mij als een schooier behandelt, dan gedraag ik me als een schooier. (Uit: Retour Afzender)

Het Goddelijke Mysterie van de Eenwording

Zijn grootste tegenstanders trof Gerard Reve aan in het strenge, meedogenloze calvinistische kamp, want daar ligt blijkbaar de Goddelijke wereld die hij zoekt: bij de strenge bestrijders van zijn bij elkaar 'gelogen' werkelijkheid.

Nooit heeft hij begrepen dat hij in de strijd met die meedogenloze vijand niet moest overgaan tot een terugtocht in de dweperige wereld van een kerkgemeenschap die weliswaar zekere geloofsmysteries kent, maar die niet in staat is het Goddelijke Mysterie van de eenwording te begrijpen: het opheffen van de 'burgerlijke schizofrenie', die tot uiting komt in verzuiling, versplintering en blinde mensenhaat.
Nee, als hij dan toch godsdienstig zou willen zijn, dan zou hij lidmaat moeten worden van een protestantse kerkgemeenschap.
Van de protestantse God moet hij een 'Meedogenloze Jongen' maken, want zo een jongen heeft Gerard met zijn chaotische, dweepzieke karakter nodig: een jongen die hij zachtheid schenkt en die hem in ruil daarvoor de hardheid geeft die hij nodig heeft om uit te groeien tot een volledig, evenwichtig mens, die in staat is de morele druk van de wereld te weerstaan. (Uit: Gerard Reve: De Liefde en de Dood)

De Eeuwig Lijdende Verlosser

Binnen de wereld van de kleinburger is de kunstenaar geen triomferende verlosser maar een lijdende christusfiguur, die alle eeuwen door zijn bloed dient te vergieten, niet om de mens te verlossen, maar om hem tot gevangene van de kille, reactionaire kleinburger te maken.
Die twee polen tref je aan in het werk van Gerard Reve: enerzijds het verlangen de aanbeden jongen los te weken uit een wereld van angst en lijden, en anderzijds de dwang om de aanbeden jongen te martelen en pijn te doen, in dienst van een schepper, die zegt dat de mens een slecht en zondig wezen is, dat alleen maar werkelijke verlossing kan vinden bij Hem, de Heer van Hemel en Aarde, de strenge, genadeloze Vadergod. (Uit: Gerard Reve: een verlosser?

Morele Onbenulligheid

de wet is niet het bezit van een kleine groep!!!

De tweede wereldoorlog heeft het denken over fundamentele geestelijke zaken in ons land lamgelegd. Moralisten (onder leiding van de schrijver Harry Mulisch) en nihilisten (met als geestelijke voorman de eeuwig slecht gehumeurde schrijver W.F. Hermans) bepaalden het intellectuele klimaat.
In het schemergebied daartussen in bungelden wat mindere goden - naast de merkwaardige, ongrijpbare figuur Gerard Reve, een man die gedwongen werd zijn spirituele principes ondergeschikt te maken aan de geile, liefdeloze verlangens van een op sexueel genot jagende troep onverschillige homosexuelen - die giechelend en kirrend weghollen wanneer je het zakelijke, 'onvrolijke', begrip intellectueel in de mond neemt.

Veel mensen zullen mij deze kritiek niet in dank afnemen. Dat komt omdat zij moralistisch, nihilistisch en onverschillig willen zijn, zonder dat de anderen dat weten.
Voor het oog van de wereld ben je 'goed' - maar stiekem, zonder dat de anderen het weten, ontken je alle mooie principes en gehoorzaam je - net als alle onwetende anderen - een dode, liefdeloze, sadistische god, die zonder erbarmen alles wat liefdevol, wijs en intelligent is naar de hel verwijst.

Een fraai voorbeeld van deze morele schizofrenie is de Nederlandse schrijver Leon de Winter, een man die het als zijn taak ziet 'de' staat IsraŽl te verdedigen. Het woordje 'de' wordt tussen aanhalingstekens geplaatst, omdat de huidige staat IsraŽl geen echte staat is. Het is een staat in ontwikkeling. Daar moeten we ons goed van bewust zijn. Daarom is het optreden van De Winter ook zo onverstandig. In plaats van te wijzen op de noodzaak van groei en ontwikkeling en te pleiten voor het aan de kaak stellen van de gebreken die het huidige systeem vertoont, probeert hij kritiek op IsraŽl op een uiterst emotionele (en derhalve onverstandige) wijze te weerleggen met behulp van argumenten die alleen maar aantonen hoe gebrekkig en primitief het morele systeem is waar hij deel van wil uitmaken. (Uit: Leon de Winter en het Goede Voorbeeld)

De Schizofrene Maatschappij

"Dictatoriaal en egoÔstisch", zo kenschetste een inwoner van Leipzig het beleid van de Oost-Duitse socialistische partij.
De les die je hier uit kunt trekken ligt nogal voor de hand, hoewel de Nederlandse vereniging van verklarende en interpreterende linkse intellectuelen, die na het wegebben van de algemene vreugderoes de beeldbuis in bezit genomen heeft, daar met geen woord over rept:
De zich 'socialistisch' noemende maatschappij was in diepste wezen een schizofrene maatschappij - een ogenschijnlijk geordende wereld, waarin mensen het 'goede' wilden, maar het 'kwade' deden. Niet omdat ze het 'kwaad' verheerlijkten, maar omdat ze domweg niet in staat waren het 'kwaad' te beheersen.
Hun positieve wereld was gebouwd op het negatieve, anti-christelijke beginsel dat geen mens in staat is de wereld te overwinnen. Wijsheid bestaat niet. De wereld is een kil, materialistisch gegeven, waarin alleen degenen die macht bezitten kunnen overleven. Je slaat - de ander slaat terug - en je slaat harder - en nog harder - en als je maar lang genoeg door gaat blijven de 'goeden' vanzelf wel over... (Uit Kunstreligie)

De Afgewezen Gouden Fallus

Erotiek hoort bij het leven en wanneer jaren zestigers stellen dat het nodig is de erotiek uit de sfeer van de stiekeme verborgenheid te halen, omdat dierlijke gevoelens gelijkwaardig zijn aan zachte, romantische gevoelens, dan ben ik het volkomen met hen eens.
Het vreemde feit doet zich echter voor dat ik als anarchistische schrijver mijzelf stukloop op de Amsterdamse kunstenaarsgemeenschap, wanneer ik een bundel erotische sprookjes (De Gouden Fallus) aan de man probeer te brengen, verhalen waarin dierlijke sexualiteit - met de daarbij behorende dierlijke uitdrukkingen - wordt gecombineerd met liefdevolle, tedere romantiek.
Dan blijkt dat er iets mis is met de geestelijke mentaliteit van deze zogenaamd vrijgevochten geesten. Ze vertonen een geestelijke afwijking die in een enkel woord samengevat kan worden: 'schizofrenie'.
En juist omdat zij schizofreen zijn (niet in staat kinderlijke erotiek te combineren met volwassen sexualiteit) kan hun moraal onmogelijk een echte moraal worden genoemd, omdat echte moraal de mens ziende wil maken. (Uit: Neuken met Aat Veldhoen)

Het onvermogen bruggen te slaan

Een mens kan zo beÔnvloed raken dat hij de aanbeden vriend wordt. Hij verdringt zijn eigenheid om daardoor de ander te kunnen worden. Maar dat andere smelt niet samen met het eigene. Het blijft er als een vreemd gegeven naast staan. Vandaar ook dat elk vermogen tot zelfregulering afwezig is.
Bij Himmler is die schizofrenie heel duidelijk zichtbaar. Je ziet de vreemde situatie ontstaan dat een enigszins weke en zachte man een karikatuur van zichzelf gaat maken. Hij trekt kleren aan die volstrekt niet bij hem passen, omdat hij niet in staat is de harde wereld van de ander in contact te brengen met zijn eigen zachte wereld.
Dat onvermogen verbindingen te leggen, bruggen te slaan, maakt van de kleinburgerlijke wereld zo'n door en door onleefbare wereld. (Uit: To be or not to be)

Wie mens wil zijn is gek

Taoisme & de Vormloze God

Taoism is a beautiful religion, actually it is a "predecessor of Christianity", but the one most misunderstood, because for its symbol is used the dualistic anagram of the Yin and Yang, born 1,500 years before Taoism.
In 440 BC it was adopted as a state religion. At that time Lao-Tse became popularly venerated as a deity. Taoism, along with Buddhism and Confucianism, became the three great religions of China. With the end of the Ch'ing Dynasty in 1911, state support for Taoism ended. Much of the Taoist heritage was destroyed during the next period of warlordism. After the Communist victory in 1949, religious freedom was severely restricted.

The essence of Taoism is "Tao", "the way", who is not the "eternal Tao", (not God the Father); he is "the way, the truth and the life" (does it sound like Christ?)... the translation of the Bible in Chinese reads, "In the beginning was the Tao, and the Tao was with God, and the Tao was God"... the "Tao" is "infinite profundity", "the origin of all things", "a stabilizing force, for where Tao is equilibrium is"... "it existed before heaven and earth", "it is eternal", "stands alone, and never changes, pervades everywhere", "Tao is the source of all things, the treasure of good men, and the sustainer of bad men"... He is the "Word", Jesus Christ!.
However there is a great difference: "Tao" is not a person, it is a force, a principle... "Jesus" is a person, he is God, the creator of all things in heavens and earth, and he wants to live in your heart, and you in him, in his Mystical Body, in his Church... come to Jesus, just have faith in him and you will be saved... he is the real living Tao!.
"Tao" (pronounced "Dow") is basically indefinable. It has to be experienced. It "refers to a power which envelopes, surrounds and flows through all things, living and non-living. The Tao regulates natural processes and nourishes balance in the Universe. It embodies the harmony of opposites (i.e. there would be no love without hate, no light without dark, no male without female.)"
The concept of a personified deity is foreign to Taoism, as is the concept of the creation of the universe. Thus, they do not pray as Christians do; there is no God to hear the prayers or to act upon them. They seek answers to life's problems through inner meditation and outer observation.... Each believer's goal is to become one with the Tao.

Religions in China --- TAOISM

"De Tao die men noemen kan is niet de ware Tao.
De naam die men geven kan is niet de ware naam."
Lao Tze


De GROTE KNOTS van Bush & Blair

George Bush & Tony Blair zijn christenen die de eenheid van al het bestaande ontkennen.
Waar de Chinese wijsgeer LAO TZE duizenden jaren geleden al inzag dat de primitieve dierlijke machtsreligie van de oermens ("wie de grootste knots heeft is de baas") ingeruild moest worden voor een geestelijke weg, die de mens als geestelijk wezen centraal stelt, daar kiezen moderne materialisten voor de dierlijke oermens.
Zij weigeren in de mens een geestelijk wezen te zien, waardoor zij zichzelf uitleveren aan de oermens met zijn grote knots: Ze'ev Jabotinsky - de intelligente, primitief materialistische cultuurbarbaar die alles wat niet-westers is in het Midden-Oosten wil vernietigen...

De werkelijk intelligente mens wil geen grote knots aanbidden, ook niet wanneer die grote knots hem rijkdom en macht verschaft. De intelligente mens wil intelligent zijn, en daarom zoekt hij naar wegen die hem in staat stellen zijn INTELLIGENTE IK tot ontwikkeling te brengen.

Geestelijke ontwikkeling neemt afstand van religieuze opvattingen die 'God' verpersoonlijken. Wat dat betreft staat Lao Tze met zijn opvatting dat je nooit een tot 'vorm' gereduceerde God mag aanbidden, dicht bij de profeten Mozes, Mohammed en Jezus, die alledrie een persoonlijke God afwijzen.
George Bush en Tony Blair verdedigen de gereduceerde, kleinburgerlijke God van Israel, de God die een tempel (gestold materialisme) wil bouwen waarin de priester als wereldheerser (verpersoonlijkt materialisme) plaats kan nemen. Zij ontkennen het bestaan van een liberale geestelijke weg die toegankelijk is voor alle mensen. Hun God biedt geen uitzicht op principes die geestelijke verlichting van mensen kunnen bewerkstelligen, nee, hun God is een wild, dictatoriaal beest met een grote knots, dat heel hard 'IK BEN DE BAAS' roept.

Deir Yassin Info Die primitieve, sadistische machtspolitiek leidt ertoe dat zij streven naar een herhaling van de blunder die Jimmy Carter heeft gemaakt: de Arabieren dwingen vrede te sluiten met het fascisme!
Dat gebeurde toen Anwar Sadat een akkoord sloot met Begin, de terrorist die direct verantwoordelijk was voor het bloedbad dat werd aangericht in Deir Yassin, een massaslachting die de exodus van honderdduizenden Palestijnen in gang heeft gezet.
Mensen die zich verbazen over de golf van verontwaardiging die dat akkoord opriep in moslimkringen tonen met hun verontwaardiging aan dat zij niet de beschikking hebben over zoiets elementairs als rechtsgevoel.
Vrede sluiten met beulen is mogelijk, maar alleen dan, wanneer de beulen hun excuses aanbieden, en dat is nu juist wat niet gebeurde. Het vredesakkoord was in feite een vorm van moreel sadisme: de ander dwingen de laars van de onderdrukker te likken.
Opstand tegen moreel sadisme is vanuit moreel oogpunt geoorloofd, omdat werkelijke moraal altijd het sadisme van de oermens zal bestrijden. Wie dat niet in wil zien toont aan dat hij - ondanks zijn ogenschijnlijke intelligentie - een wild beest is dat geen andere moraal kent dan de Wet van de Grote Knots.

Menachem Begin Quotes

Iran Hard-Liners: Death to Rushdie, Again

Iran's elite Revolutionary Guards have renewed a call to kill Salman Rushdie, whom Iran condemned to death 14 years ago for allegedly insulting Islam in a prize-winning novel. The hard-line Guards, Iran's main fighting force, said in a statement that the fatwa - or Islamic edict - issued by the late revolutionary leader, Ayatollah Ruhollah Khomeini, was "irrevocable," the official Islamic Republic News Agency reported late Friday.
Khomeini issued the fatwa against Rushdie on Feb. 14, 1989, ordering Muslims to kill the novelist because he had allegedly insulted Islam in his best-selling novel, "The Satanic Verses."
In 1998, the Iranian government declared it would not support the fatwa, but at the same time the government said it could not rescind the edict as, under Islamic law, that could be done only by the person who issued it. Khomeini died in June 1989. (By ALI AKBAR DAREINI, Associated Press Writer, 15-2-2003)

De domheid van de principeloze macht

In Iran is de macht in handen van mensen die zichzelf 'de hoeders van de wet' noemen. Maar ondanks het feit dat ze zichzelf 'beschermers en hoeders' noemen, houden zij elke wet die op een directe of indirecte wijze wetteloosheid veroorzaakt in stand, terwijl ze zich toch zouden moeten realiseren dat het de taak van elke wetgever is iedere vorm van onrechtvaardigheid en wetteloosheid uit het wetboek dat hij in handen heeft te verwijderen.
De vreemde eigenschap om zelfopgestelde wetten heilig te verklaren maakt van religieuze systemen barbaarse onderdrukkingssystemen.
Wetten behoren altijd gebaseerd te zijn op fundamentele rechtsprincipes. Dat is de wijsheid die de profeet Mozes met zijn tien hoofdgeboden uitdraagt. De tien geboden vormen een geheel van fundamentele principes, waarvan de praktische wetgeving wordt afgeleid. Die aan de praktijk gekoppelde wetten maken geen deel uit van de tien hoofdgeboden, hetgeen betekent dat ze al naar gelang de omstandigheden zich wijzigen aangepast of zelfs geheel verwijderd kunnen worden.
Het feit dat de wetgevers in Iran weigeren uit hun wetgeving voortvloeiende vormen van onrechtvaardigheid en wetteloosheid te corrigeren duidt er op dat zij principeloze anti-intellectuelen zijn, die gedreven worden door het sadistische verlangen onschuldige mensen te vernietigen.

Een goede wetgever is die wetgever, die bereid is de wet te veranderen, wanneer blijkt dat de betreffende wet in feite de wetteloosheid dient.


Zie ook: Anet Bleich & het fundamentalisme, en:
Mooi of lelijk

A Fountain Of Life

"The civil society which we aspire to establish is based on our collective identity whose attainment requires the continuous and ceaseless endeavours of intellectuals and thinkers. It is not a treasure that can be unearthed overnight, rather, it is a fountain of life and morality from whose constant effusion we will benefit. Therefore enjoyment of this treasure is gradual and dependent on scrupulous cognizance and re-examination of our heritage as well as our doctrinal and intellectual tradition on the one hand, and sophisticated, scientific and philosophical understanding of the modern world on the other. Hence, it is the thinkers and men of learning who are pivotal in this movement and play the principal role. Our success along this path depends upon politics serving thought and virtue and not acting as a confined and restrictive framework for them."

Seyyed Mohammad Khatami President of the Islamic Republic of Iran


The best of man is like water,
Which benefits all things, and does not contend with them,
Which flows in places that others disdain,
Where it is in harmony with the Way.


Those who wish to change the world
According with their desire
Cannot succeed.

The world is shaped by the Way;
It cannot be shaped by the self.
Trying to change it, you damage it;
Trying to possess it, you lose it.

So some will lead, while others follow.
Some will be warm, others cold
Some will be strong, others weak.
Some will get where they are going
While others fall by the side of the road.

So the sage will be neither wasteful nor violent.

TaoDeChing - Lao Tze


Lao Tze is de vijand van alle utopisten, verblinde hervormers die de wereld willen veranderen via brutale macht en geestloze dwingelandij.
Het leven moet geleefd worden en je zult daarom alle mensen een kans moeten geven om te leven wil je werkelijk iets kunnen veranderen. Zodra je vanuit een beperkt zelf- en wereldbeeld de werkelijkheid gaat vervormen vernietig je de vooruitgang en schep je chaos en wanorde.

Sag Mir Wo Die Blumen Sind
Marlene Dietrich

klik hier

Sag mir, wo die Blumen sind - Wo sind sie geblieben?
Sag mir, wo die Blumen sind - Was ist geschehn?
Mšdchen pflŁckten sie geschwind
Wann wird man je verstehn? - Wann wird man je verstehn?

Grenzen aan de oorlog?

Sharon's same old song - By Yuli Tamir

History, said Karl Marx, repeats itself - first as tragedy and then as farce.
A tragedy, according to the Even Shoshan Hebrew dictionary, "is a dramatic work concerned mainly with the protagonists' entanglements with fate, with society and with their own deeds, and ends with the protagonists' ruin." A farce, according to the dictionary, is "a comedy full of cruel and exaggerated mockery and jokes that censures human weaknesses, particularly stupidity."
The main difference between the two lies in that the tragic protagonist is dragged to perdition because of a sequence of events that are beyond his powers, whereas the failure of the protagonist of a farce stems from his arrogance and idiocy.
Recent days have shown that Marx was right. The events that took place two years ago on the eve of the establishment of the previous government and led to political and economic tragedy are now repeating themselves as farce.

The tragedy began thus: On February 11, 2001, five days after the elections, the newspaper headlines talked about friendly conversations between Palestinian Authority Chairman Yasser Arafat and Prime Minister Ariel Sharon, and an expected meeting in the near future. My aim, said Sharon, was "an interim agreement with a timetable of expectations. I realize the difficulties and I want to help, but this necessitates quiet. Then we will be able to help the population that is not participating in the war."
On that same day, letters of congratulations were received from Egyptian President Hosni Mubarak and the king of Jordan who called for renewing the peace talks. The commentators declared that the Arab world had understood that "only Sharon can bring peace."
This peace chariot had, for a moment, a new and surprising charioteer: Ariel Sharon. He called on the Labor Party to get on board: "The Labor Party, too, understands," said Sharon, "that an interim agreement must be reached after the plan to go for a final status agreement failed."
The Labor Party heard this and was convinced.

Today, even the believers in that unity government acknowledge that Sharon burned the stew. There were no talks; there was no conciliation; and there was no breakthrough in the peace process. Palestinian terror continued in full force and with all its cruelty, and the first Sharon government sent us right back into the hearts of the Palestinian cities, destroyed the Muqata and wiped out any remnants of the Oslo agreements.

Precisely two years later, a week after the elections, Sharon's same old tune is being heard again. After a year of non-communication, Sharon and Abu Ala have met in recent days, have partaken of a friendly dinner and have talked about a possible truce with Arafat's blessing; again, they have promised the public that the meetings will continue, and have hinted that "this is the beginning of a move that will lead to a breakthrough."
It's not hard to guess that there will be no breakthrough. Sharon's map of the "solution" cannot give rise to a long-term peace agreement. It combines two elements that thwart the quest for stability and calm: The first is a refusal to dismantle the Jewish settlements in the territories and the second is the creation of isolated Palestinian cantons only loosely connected to one another. (Ha'aretz, 17-2-2003)


Wat doe je met een pragmaticus die geen pragmaticus wil zijn?

Vrede is weinig anders dan het afzweren van de oorlog. Maar omdat we in een dualistische wereld leven zal het afzweren van de oorlog een toestand in het leven moeten roepen waarin de irrationele oorlog vervangen wordt door de rationele oorlog.
Een rationele oorlog voeren is alleen daar mogelijk waar verdraagzame, liberale mensen in staat worden gesteld het onverdraagzame, irrationele geweld te beteugelen.
De vraag is of beteugeling van onverdraagzaamheid en onredelijkheid mogelijk is in een wereld waarin fanatieke ideologen hun wil aan anderen proberen op te leggen.
In de media wordt nauwelijks aandacht besteedt aan de werkelijke oorzaak van het conflict in het Midden-Oosten: de weigering IsraŽlische wandaden ongedaan te maken.
Alles wat Ariel Sharon stelt is dat de Palestijnen eerst alle verzet op moeten geven, alle wapens inleveren en aantonen dat zij brave, goedwillende heiligen zijn (bijna net zo heilig als de lieve, zachtmoedige Likoed-aanhangers - want die willen alleen maar de Westerse democratische idealen verdedigenÖ), waarna Sharon, als een goede, welwillende vader die waakt over de vrede, zal overwegen welke gunsten hij het onderdanige volk dat voor hem op zijn knieŽn ligt zal bewijzen.
Dat noemt men het op de kop zetten van de wereld. De normale weg om mensen ervan te overtuigen dat de zaak van de vrede je ter harte gaat is de anderen een gedetailleerd vredesplan voorleggen waarover ze gezamenlijk kunnen praten. En als ze er over gepraat hebben, gezamenlijk, dan kunnen ze daar op een eervolle wijze een Ďstaakt het vuren dealí aan koppelen.
Maar hoewel Sharon dag in dag uit roept dat de Palestijnen pragmatisch moeten zijn, weigert hij de trotse, principiŽle naar recht verlangende hardliners onder de Palestijnen tegemoet te komen - hoewel je als pragmaticus zou moeten weten dat vrede niet mogelijk is wanneer de principiŽle mensen niet bij die vrede betrokken worden.
Felle mensen met principes demoniseren is leuk en aardig en het dient de belangen van de onredelijke fanatici en de schijnheilige oorlogshitsers, maar de zaak van het pragmatisme (waarover Sharon op zo een zalvende wijze orakelt) is er niet mee gediend.
Jarenlang worden de Palestijnen nu al bestookt met vage, inhoudsloze beloften. Ook de zogenaamd ideale deal van Barak was weinig eer dan een reeks vage beloften van een man die op het moment waarop hij zijn voorstel deed de steun van het IsraŽlische volk allang verloren had...
Dat IsraŽlische volk koos en kiest voor een man die pragmaticus wil zijn, maar die niet over de geestelijke moed beschikt het IsraŽlische volk duidelijk te maken dat pragmatisme het afzweren van valse zionistisch-Messiaanse dromen is.
Wat de pragmaticus Sharon tegen het volk zou moeten zeggen is ďSorry Jongens, The Dream Is Over. We hebben onszelf 36 jaren lang voor de gek gehouden. Het wordt tijd voor ontnuchtering. De vijand zit niet in het buitenland. De vijand is ons valse Messianisme. Daar binden wij nu de strijd mee aanÖĒ


The ability to believe is rather weak in some circles, above all in those with money and education. They may trust more in pure cold reason than a glowing idealistic heart. Our so-called intellectuals do not like to hear this, but it is true anyway.

Joseph Goebbels, 31-12-1938

Nazi-Duitsland: Opstand tegen de koele rede

Hoewel duizenden geleerden en semi-geleerden over de hele wereld zich jarenlang hebben beziggehouden met de vraag wat nu toch wel precies dat duivelse nationaal-socialisme was, heeft nooit iemand gewezen op het simpele feit dat het nationaal-socialisme in de eerste plaats een opstand was tegen de koele rede.

Wanneer Joseph Goebbels het begrip 'koele rede' tegenover 'gloeiend idealisme' plaatst, dan laat hij daarmee zien dat er twee principes in de wereld werkzaam zijn die aan elkaar zijn tegengesteld. Die twee principes kun je moderne namen geven, maar omdat we ons bezig houden met het Midden-Oosten ligt het voor de hand dat je de Orientaalse namen gebruikt die intelligente mensen in het Midden-Oosten er duizenden jaren lang aan gegeven hebben.
De koele rede hoort bij de strenge, illusieloze planeet Saturnus, de pragmatische pessimist, die niet in futuristische onzinpraat gelooft, terwijl het 'gloeiende idealisme' moet toegewezen worden aan de hete, driftige, idealistische planeet Pluto, de 'Schwšrmer', die altijd het saaie heden wil ontvluchten, in de hoop dat de toekomst hem de opwindende extase biedt waar hij altijd naar zal blijven zoeken.
In het Midden-Oostenconflict spelen de planeten Saturnus en Pluto momenteel een hoofdrol. Dat is de reden waarom al deze beschouwingen zijn gecentreerd rondom de Palestijnse leider Yasser Arafat, de verdediger van de Palestijnse waardigheid.
In zijn geboortehoroscoop vormen deze twee elkaar tegenwerkende planeten (orde/Saturnus tegenover chaos/Pluto) namelijk een negatief aspect.
Dat betekent dat alle pogingen orde te scheppen gedwarsboomd worden door de chaotische pogingen van ordeloze idealisten hun onredelijke zin door te drijven.
De enige oplossing uit de problemen te komen is daarom versterking van die zaken en personen die onder de koele planeet Saturnus vallen.
Het optreden van het koppel Bush & Blair valt daar absoluut niet onder. Zij tonen het chaotische, dweepzuchtige utopistengezicht dat Joseph Goebbels vergoddelijkte. Waaruit we de conclusie mogen afleiden dat het tijd wordt dat er aan beide kanten strenge, koele intellectuelen opstaan die met hun stenen tafelen (Saturnus) de valse illusies (Pluto) van verdwaasde utopisten aan diggelen slaan.

Zie ook: De geboortehoroscoop van Yasser Arafat,
De Nieuwe Wereldorde en Israel & Het Noodlot

Pragmatisme

  • 1. character or conduct that emphasizes practicality.
  • 2. a philosophical movement or system having various forms, but generally stressing practical consequences as constituting the essential criterion in determining meaning, truth, or value. (klik voor bron)

    Pragmatisme wordt vaak afgeschilderd als een enigszins laffe filosofie van het haalbare. Je mag geen hoge eisen stellen, je moet met kleine, onbeduidende veranderingen genoegen nemen, principes horen in een pragmatische wereld niet thuis.
    Dat is een vals beeld, dat in stand wordt gehouden door mensen die het tegendeel van een pragmaticus zijn.
    De essentie van pragmatisch denken is realisme, werkelijkheidszin, het verlangen het contact met de vaste grond niet te verliezen. Dromen, zo stelt het pragmatisme zijn mooi en goed, maar wanneer een droom praktisch niet uitvoerbaar is, dan zul je die droom aan de kant moeten zetten.
    Dat betekent dat een pragmaticus een strenge, principiŽle man is, die de concrete, zakelijke belangen van de mensen hier op aarde verdedigt. Hij ziet geen verre toekomst, nee, hij ziet alleen de realiteit zoals die er nu is en hij spiegelt die realiteit aan werkelijkheden die vroeger hebben bestaan.
    Pragmatisme leidt altijd tot een politiek die conservatief is, conservatief in de goede zin van het woord... Conservatisme is niet vasthouden aan onzinnige regels, nee, conservatisme is vasthouden aan regels die de gehele geschiedenis door hebben bewezen dat ze werken, dat ze praktisch zijn en in dienst staan van het levensgeluk van de mensen die hier en nu op aarde leven.
    Die praktische zin ontbreekt in alle politieke en religieuze systemen die zijn gebouwd op een utopie.
    Het socialisme is in pragmatische zin goed wanneer het de levensomstandigheden van de mensen verbetert. Zodra er wordt gesproken over een ideale samenleving die ooit - na de overwinning van de strijdende arbeidende massa's verwezenlijkt zal worden - haakt de pragmaticus af.
    Hetzelfde geldt natuurlijk voor zoiets onzinnigs als het Messiaanse groepsdenken: Het jezelf vastklampen aan het idee dat een vreemde, zweverige figuur een utopisch wereldrijk gaat opbouwen waarin een enkele Ďuitverkoren groepí centraal staat.
    Dat denken gaat ervan uit dat de Messiasfiguur die aanbeden wordt een vijand van het pragmatische denken is. En juist daarom deugt het utopische denken niet, omdat het de opbouw van een wereld waarin de pragmaticus het voor het zeggen heeft onmogelijk maakt.
    In IsraŽl beseft men dat niet. Daar hebben niet al te pragmatische socialisten de staat uitgeleverd aan de utopisten, die nu beschikken over een van de sterkste legers van de wereld, inclusief massavernietigingswapens, zodat ze een lange neus kunnen en mogen trekken tegen al diegenen die pragmatisch willen zijn.
    Waarom socialisten in IsraŽl gekozen hebben voor zelfdestructie is een raadsel. De linkse media in het Westen praten er niet over. Zij hebben de socialist Saddam Hussein tot duivel uitgeroepen en zij weigeren te praten over de vernietiging van het pragmatische socialisme - de sociaal-democratie - die als gevolg daarvan in IsraŽl in alle hevigheid wordt doorgezet.


    De Schizofrenie Van Jabotinsky

    de bril van Jabotinsky I consider it utterly impossible to eject the Arabs from Palestine. There will always be two nations in Palestine Ė which is good enough for me, provided the Jews become the majority. And secondly, I belong to the group that once drew up the Helsingfors Programme , the programme of national rights for all nationalities living in the same State. In drawing up that programme, we had in mind not only the Jews, but all nations everywhere, and its basis is equality of rights.
    I am prepared to take an oath binding ourselves and our descendants that we shall never do anything contrary to the principle of equal rights, and that we shall never try to eject anyone. This seems to me a fairly peaceful credo. (Jabotinsky, 26-11-1937)

    Jabotinsky pleit in het jaar 1937 voor een staat waarin twee 'nationaliteiten' naast elkaar bestaan. Hij wijst erop dat die twee nationale groeperingen gelijke rechten hebben, houdt zijn lezers voor dat er nooit voor verdrijving van mensen gekozen mag worden, maar stelt wel dat zijn idealen alleen dan geldig zijn, wanneer de Joden de meerderheid hebben.
    Het realiseren van de meerderheid dient plaats te vinden via kolonisatie, een niet morele politiek die noodzakelijk gevoerd moet worden, omdat een jezelf onderwerpen aan de moraal de vorming van een Joodse meerderheidsstaat onmogelijk zou maken.
    Deze vreemde schizofrene anti-morele houding, die het gelijkheidsideaal en de moraal verplaatsen naar een verre toekomst waarin de Joden de meerderheid vormen, is in feite de ontkenning van elke vorm van moreel handelen en een erkenning van de noodzaak van het bestrijden van diegenen die op grond van de moraal het niet-morele gedrag - dat noodzakelijk is om het zionistische ideaal te verwezenlijken - proberen te veroordelen.

    Jaobtinsky is in 1940 gestorven. Hij heeft de verdrijving van de Palestijnen uit hun eigen land en de vernietiging van hun woonplaatsen niet meegemaakt. Daarom heeft hij, ondanks zijn vreemde schizofrene moraalloze moraal, de dure eed die hij heeft gezworen om nooit tot verdrijving van mensen over te gaan, niet gebroken.
    Dat kan van de rechtse zionisten die momenteel de dienst uitmaken in Israel niet gezegd worden. Zij noemen Jabotinsky hun geestelijke leidsman, maar ze weigeren toe te geven dat ze zijn dure eed - erkenning van gelijke rechten en een taboe op verdrijving van mensen - op een gruwelijke manier geschonden hebben.
    Die weigering heeft het Midden-Oosten in een diepe crisis gestort, die alleen dan opgelost kan worden wanneer de schuldigen die zichzelf niet schuldig willen verklaren plaats maken voor eerlijke mensen die in staat zijn te breken met een verleden dat de moraal ontkent.

  • History of Chinese Astrology

    The year of your birth does not just indicate your age! According to the Chinese system of Astrology, the year of birth indicates a certain phase or aspect of a sixty-year cycle of time.
    Three systems are used for counting and classifying the years: The ten Heavenly Stems, the twelve Earthly Branches and the twelve Animals.
    The exact origins of the twelve animal system remain unknown. However, legend has it that, once upon a time, the Jade King was bored, having nothing to do in Heaven. He did not see what was happening on Earth, as he had servants satiating his every wish and desire. He decided that he wanted to see the animals that inhabited the earth so he sent word to his advisors to bring him twelve animals (which he considered to be a good sampling.)

    Iraq Daily, 17-2-2003

    Irak heeft de Chinese Dierenriem ontdekt. Daarom hieronder een kort lijstje met personen die in het Midden-Oosten-conflict een belangrijke rol spelen.

    Saddam Hussein & Colin Powell: Buffels
    De Buffel (of Os) is zachtaardig en bescheiden, maar achter zijn rustige voorkomen huist een beest, dat zich door niets en niemand laat tegenhouden wanneer hij iets wil bereiken in het leven. De Buffel wil graag een zo hoog mogelijke positie bereiken. Hij commandeert graag en houdt daarom niet van een ondergeschikte positie.

    George Bush: De Hond
    De Hond is trouw en goedmoedig. Hij wil voor iedereen het beste, maar heeft vaak niet in de gaten dat hij de verkeerde dingen doet. Dan gromt en blaft hij en klaagt hij dat men hem niet begrijpt. Hij bedoelt het immers goed... Wanneer hij van iemand houdt kent zijn liefde geen grenzen. Hij lijkt vaak een beetje afstandelijk en maakt soms zelfs een preutse indruk, maar binnen in hem kolkt een vulkaan van vurige hartstocht.

    Seyyed Mohammad Khatami: Een Geit
    De Geit (ook wel Schaap genoemd) wil graag een keurige, nette indruk maken op anderen. Hij is beleefd en vriendelijk en dat blijft hij, zolang men zijn keurige gedrag beloont. Voelt hij zich miskend, dan gaat hij klagen en zeuren, 'mekkeren als een Geit'. Bijzonder eerzuchtig en ambitieus is hij niet. Een hogere positie interesseert hem niet, hij voert graag datgene uit wat hem opgedragen wordt. Zijn slechtste eigenschap is het onvermogen keuzes te maken. Hij aarzelt en treuzelt vaak veel te lang, waardoor hij zichzelf schade toebrengt.

    Tony Blair, Dick Cheney & Yasser Arafat: Slangen
    De Slang is niet bijzonder vlijtig, maar wel sluw. Hij kiest die mensen uit die hem kunnen helpen zijn doel zo gemakkelijk mogelijk te bereiken. Hij trouwt met een rijke man of vrouw, hij is bevriend met invloedrijke mensen, kortom, bij alles wat hij doet heeft hij vaak een verborgen bijbedoeling. Slangen praten niet veel, alleen als ze kwaad worden, dan flappen ze er van alles uit, vaak met de wil de ander volledig de grond in te boren.

    Ariel Sharon & Seyed Ali Khamenei zijn Draken. Chirac, SchrŲder, Paus Johannes Paulus & Donald Rumsfeld zijn Apen

    Zodiac Animals & Classic Arts
    Chinese Astrology

    Saddam Hussein: The Ox

    Ox people are hard-working and persistent, they can stick at a task longer and go at it harder than anybody. They believe in themselves and tend to classify almost everything into two basic categories, good or bad.
    They hold up their high standards as a model and severely judge those who don't aspire to maintain these same ideals. Ox people are not social or party animals, they tend to be quiet when in a party. Although appears to be tranquil, in fact, Oxens are ponderous but impulsive when angry. They are capable of fearsome rages, therefore, it is better not to cross an Oxen.
    Ox people are observant, they have remarkable memories and are good at reporting on absolutely everything they observe. Go ask an Oxen if they remember who were at the party 8 months ago, most likely, they will name them one by one to you.
    In the home, the Ox is a great guy to have around. In business, the Ox can succeed in the arts, a contracting business, or an estate, thanks to their creative nature. And since an Ox is intelligent and good with their hands, they can be a good surgeon as well.
    Ox people are stubborn and dogmatic, they believe in their decision and will never regret. They are also very close to their families. (CHINESE.ASTROLOGY.CO.UK)

    The Lion should eat straw with the Ox

    The prophets demanded that inequalities be eliminated, that the hills be lowered and the valleys filled up, that the great be brought down and the arogant humbled. They demanded that justice should have priority over cult, exploitation should cease, all must have equal access to resources, the lamb no less than the wolf, and that the lion should eat straw with the ox and not eat the ox. The prophets continued to urge upon the people the project of a new earth without misery and untimely death such as was and is common among the impoverished; without exploitation of the worker; and without class divisions of the wolf against the lamb; and without oppression of the ox by the lion.
    Jesus picked up this egalitarian project and carried it further. The people felt heartened by his liberating deeds, and his words of grace and power. But these very words and deeds, these new interpretations and unconventional gestures and relationships were seen by the establishment as subversive. They earned him the hostility of the state and, much more, of his church.

    Jesus' criticism was directed in the main against the official religion, its theology and its symbol, the Temple. The Temple was the symbol and center as well, of Israel's economic, political and cultural life. It was through the Temple system that the Romans ruled, controlled and exploited the people. The temple was the ideological underpinning of the wohoe system of oppression. Such in all likelihood was Jesus' understandong of the situation. Jesus' analysis differred from that of the Zealots and the Pharisees. These groups fought or prayed against the obvious oppression of the Roman colonial power. Their view of the situation resembled the view of the Indian bourgeoisie for whom India's liberation consisted in ordering the English out. The English are out; but the liberation of the Indian people is still a far cry. In Jesus' understanding, the temple ideology was the central mechanism of oppression. Its power was enormous, irresistible and subtle in that it had succeeded in lodging itself in the conscience of the people. It was clear to Jesus that as long as the people failed to see through and shake off these ideological shackles, their enslavement would continue even if the Romans were to leave overnight.

    The Kingom of God: Blueprint for a new society

    Isis: De Goddelijke Moeder


    This is an image of the Egyptian goddess Isis. Her headdress shows the sun disk within the horns of an Apis bull. (Exploring Isis)
    Isis: Oud Egyptische godin, behoort tot de enneade van Heliopolis. Zij werd vereerd als goddelijke moeder, trouwe gezellin van Osiris en toegewijde moeder van de god Horus. De Osiris-mythen verhalen hoe Isis op zoek was naar het dode lichaam van haar gemaal Osiris, die door zijn broer was vermoord, en bij haar overleden echtgenoot haar zoon Horus ontvangt. Dit door hem op te wekken uit de dood, zodat hij haar kon bevruchten Zij brengt haar kind ter wereld in de moerassen van de Nijldelta, waar zij hem in het geheim opvoedt om hem te onttrekken aan de listen van Seth. Doordat zij Osiris kon opwekken uit de dood werd zij tot beschermster van de doden gemaakt. Haar wordt ook magische kracht toegekend, waardoor zij zelfs de zonnegod om de tuin leidt. Zij wordt voorgesteld als een vrouw met op het hoofd een tussen koehorens gevatte zonneschijf (naar analogie met Hathor).

    Hathor: Moedergodin en een van de hoofdfiguren van het Egyptische pantheon (= ererustplaats). Haar naam betekent huis van HorusĒ en als zodanig is zij de moeder van de zonne- en hemelgod Horus en wordt zij sreeds afgebeeld met een zonneschijf. Zij wordt voorgesteld als een heilige koe of als een vrouw met een koeiekop of met koehorens. (klik voor bron)

    "The ox knows his Owner, and the ass his Master's crib, but Israel does not know Me, and the people has not regarded Me" (Isaiah 1:3).

    Zie ook:
    De Zon en de Maan: Goden van het Licht

    Moshe Arens & de Europese as van het kwaad

    Three times during the 20th century, the United States came to the aid of Europe - in World War I, when the kaiser's armies were bleeding France to death; during World War II, when Hitler's hordes were overrunning Europe and U.S. armed forces saved the day; and again, during the long years of the Cold War, when the Soviet threat hung over Europe, it was American power that kept them at bay until, finally, the Soviet Empire collapsed.
    But gratitude does not seem to be a component of European foreign policy, while hypocrisy certainly is. Nothing has changed in recent years.

    On April 1, 1990, Saddam Hussein, speaking in Baghdad, announced that he possessed binary chemical weapons and "by God, we will make the fire eat up half of Israel if it tries to do anything against Iraq." Coming from a man who had already made massive use of chemical weapons in his war against Iran, as well as against the Iraqi Kurdish village of Halabja, this threat against Israel should certainly have aroused concern among the nations of Europe.
    However, there was no reaction.

    The French and their European allies are consistent in pursuing hypocrisy on every occasion. At the UN, they outdo themselves all the time. Every anti-Israel motion gets their support. When Syria, a terrorist state, is nominated to be a member of the Security Council, they don't object. When the Libyan representative is nominated to chair the UN Committee on Human Rights, they don't protest. They miss no opportunity to bash Israel and to support Arafat and the Palestinian terrorists.

    The record for hypocrisy is held by Belgium. This is a country with a ruler, King Leopold II, who is known for his reign of terror in the African Congo, and whose greed became world-famous as he enriched himself personally from the Congo's natural resources. During World War II, King Leopold III ignominiously surrendered unconditionally to the invading German army in May 1940. Belgian colonial misrule in Rwanda set the stage for the subsequent massacre of the Tutsi people. It is the leaders of this country who invariably try to take the lead in any anti-Israel propaganda ploy. Their latest escapade are the legal proceedings in Belgian courts in preparation for leveling accusations against Israel's prime minister. It will end up being another sorry chapter in Belgium's inglorious history. (Moshe Arens, Ha'aretz 18-2-2003)


    Moshe Arens is een geestverwant van Ariel Sharon. Hij maakt deel uit van de Israelische Lidoedpartij. Tegen de wil van zijn ouders in vetrok hij in 1948 vanuit Amerika naar Palestina, waar hij zich aansloot bij de terreurbeweging 'Irgun Zvi Leumi', die onder leiding stond van Menachem Begin.
    Moshe Arens maakte deel uit van verschillende Israelische regeringen - als minister van defensie en als minister van buitenlandse zaken. Net als Ariel Sharon was hij een fel tegenstander van het vredesbeleid van Rabin en is hij de mening toegedaan dat niemand de hegemonie van Israel in het Midden-Oosten mag aantasten. Moshe Arens verafschuwt daarom de vader van George W. Bush, omdat die geprobeerd zou hebben de macht van de Likoedpartij aan banden te leggen.

    Moshe Arensí Aanval Op De Koele Rede

    Hoewel elk mens die beschikt over een flinke dosis eerlijkheid en een even grote hoeveelheid gezond verstand inziet dat IsraŽl in het Midden-Oosten de agressor is (zelfs de stichters van de staat IsraŽl geven dat volmondig toe - zij allen stellen dat het zionisme antimorele agressie is en ook antimorele agressie moet blijven totdat de zionistische doeleinden verwezenlijkt zijn) probeert de IsraŽliŽr Moshe Arens de wereld op zijn kop te zetten in een poging de staat IsraŽl op een lijn te plaatsen met die Europese landen die aan het einde van de jaren dertig het slachtoffer werden van de agressie van het Nationaal-Socialisme.
    Wie echter terug wil blikken in de geschiedenis kan niet het volle licht werpen op de ander en daarbij zichzelf in het donker plaatsen. Wie wetenschap wil bedrijven verlaat het obscurantisme van de geschiedvervalsing en geeft wetenschappers de kans de waarheid en niets dan de waarheid te vertellen Ė ook als die waarheid pijnlijk is en mogelijk zelfs het eigen ongelijk aantoont.
    De zionistische staat IsraŽl is nooit een vriend van de waarheid geweest waar het de ontstaansgeschiedenis van de staat IsraŽl betrof.
    Die staat heeft geprofiteerd van de angst die er in het westen leefde voor de morele pressie die op hen werd uitgeoefend door slachtoffers van de Holocaust, een vorm van geestelijke knechting die altijd afgekeurd moet worden, omdat beschaving gebaseerd dient te zijn op de wil van overheden hun intelligente burgers te beschermen tegen elke poging het fundamentele grondrecht een eigen geweten te ontwikkelen te frustreren of zelfs onmogelijk te maken.
    Fascisme (het verlangen van machthebbers de menselijke geest te knechten) kan alleen bestreden worden door vrije, waarheidslievende geesten. De onwil van fascisten vrije intelligente geesten serieus te nemen heeft geleid tot de catastrofe waar vooral onschuldige niet-zionistische Europese joden de dupe van werden. Het aantal zionisten dat omgekomen is in de Duitse vernietigingskampen kan vrijwel nihil genoemd worden.
    De belangen van het zionisme en de Duitse fascisten liepen in feite parallel. Dat is de reden waarom er in de jaren dertig binnen de joodse wereldgemeenschap twee bewegingen waren die in feite tegengestelde belangen hadden. De zionisten toonden zich bereid samen te werken met de Duitsers omdat zij net als de naziís de mening waren toegedaan dat de joden in de diaspora het assimilatiedenken van zich af dienden te werpen, terwijl de joodse gemeenschappen in Engeland en Amerika al in maart van het jaar 1933 (Adolf Hitler was op 30 januari tot Rijkskanselier benoemd) een totale boycot uitvaardigden tegen de Duitse staat, hoewel op dat moment van enige daadwerkelijke vervolging geen sprake was.
    Er zijn wetenschappers die zich afvragen of de joodse gemeenschappen in Amerika en Engeland er wel goed aan hebben gedaan op zo'n heftige manier te reageren. Uitdrukkingen als ' er moet een heilige oorlog gestart worden tegen de Duitse staat' kunnen door emotioneel reagerende mensen (en de Hitlerbeweging was in de eerste plaats een beweging van anti-intellectuelen) opgevat worden als een bevestiging van hun vooroordelen. Zij zagen de joden als diegenen die Duitsland de eerste wereldoorlog en de in hun ogen schandalige vrede van Versailles hadden opgedrongen en de joodse oorlogsverklaring die in maart 1933 werd uitgesproken heeft die opvatting in feite alleen maar versterkt.
    Opmerkelijk is dat de joodse gemeenschap in Duitsland na de benoeming van Hitler tot Rijkskanselier zich aanvankelijk uiterst gereserveerd opstelde en pogingen in het werk stelde een dialoog aan te gaan met de nieuwe regering.
    Het agressieve optreden van de Amerikaanse en Engelse gemeenschap verzwakte echter de positie van de geassimileerde Duitse joden en versterkte de positie van de zionisten.
    Wat we ons goed dienen te realiseren is dat je mensen die er niet al te frisse denkbeelden op na houden (en het door Hitler vervaardigde boek 'Mein Kampf' is een onfris boek dat rechts militaristisch machodenken koppelt aan uitgesproken racistische denkbeelden) gematigd kunnen worden of geradicaliseerd.
    Door matigend optreden verzwak je hun kracht en toon je hun ongelijk aan (daar waar ze beweren dat joden oorlogszuchtige kapitalisten zijn). Door radicaliserend optreden versterk je ze en lever je hun aanhangers het bewijs van de juistheid van de anti-joodse opvattingen.
    De vraag of de geschiedenis anders zou zijn verlopen zonder de felle joodse boycotacties valt niet te beantwoorden. Een feit is wel dat die boycotacties Hitler in de armen hebben gedreven van de fanatici, Duitse antisemieten en joodse zionisten, die geen van allen bekommerd waren om het lot van de geassimileerde Duitse joden, omdat beide groeperingen maar een enkel verlangen voor ogen hadden: het verwijderen van alle joden uit Duitsland.
    De wil joden te vernietigen is in de jaren dertig nooit een oogmerk geweest van het Nationaal-Socialisme, zoals dat ook niet het geval is in onze moderne tijd, waarin fanatieke zionistische joden bezig zijn de moslimwereld te radicaliseren.
    Wie het betoog van Moshe Arens leest, die kan weinig anders doen dan concluderen dat hier een onredelijke fanaticus aan het woord mis, een man die niet in staat is op een koele, kalme, redelijke wijze na te denken.
    Alleen al het feit dat hij een uitspraak van Saddam Husein, die weinig anders inhoudt dan de IsraŽlische agressors waarschuwen dat ze Irak niet moeten aanvallen, omzet in een daad van agressie die gericht is tegen een vredelievende staat, bewijst dat hij in de ban is geraakt van een foutief, verwrongen werkelijkheidsbeeld, dat gebouwd is op de veronderstelling dat de Arabieren alle ellende aan zichzelf te danken hebben.
    Moshe Arens heeft zijn gedachtewereld opgebouwd op de volgende naÔeve, maar uiterst onredelijke stelling: "Wanneer de Palestijnen gewoon hun land verlaten hadden en vertrokken waren naar andere Arabische landen, dan was er nu niets aan de hand geweest en dan zou er nu een Joodse staat zijn geweest zonder Arabieren, zoals God dat gewild heeft...'
    Die gedachte, dat het gewoon is dat mensen zomaar op commando van een agressieve ander massaal hun woonplaatsen verlaten, moeten we accepteren als Ďnormaalí. Zolang we die gedachte abnormaal vinden deugen we niet en zullen we uitgemaakt worden voor misdadigers die niet willen vechten voor Ďde goede zaakí, waarvan de essentie is dat we ons geweten daar uitschakelen waar de naam ĎIsraŽlí ter sprake wordt gebracht.
    De reeks van onredelijke beschuldigingen die Moshe Arens uit kunnen alleen maar in de categorie lasterpraat geplaatst worden. Ze vormen geen grondslag voor een redelijke discussie, maken zo'n discussie zelfs onmogelijk, en moeten daarom gezien worden als een teken van geestelijke en morele incompetentie.
    Je mag van landen in een moderne wereld niet verlangen dat ze vechten voor het wetteloze verlangen van een klein ministaat een hele reeks van grotere (Arabische) landen buiten de grenzen van de Wet te plaatsen.
    En toch komt het betoog van Moshe Arens daar op neer. Hij eist dat Frankrijk, Duitsland en BelgiŽ hun verzet tegen een oorlog in Irak staken, waarmee hij aangeeft dat de oorlog tegen Irak in feite weinig meer is dan een IsraŽlische strafexpeditie.
    IsraŽl heeft de afgelopen twee jaren meer dan 500 mensen verloren door de aanslagen van 80 Palestijnse verzetstrijders. Die daad moet gewroken worden, en omdat Irak het Palestijnse verzet steunt moet Irak het voorwerp van de IsraŽlische wraak zijn. Mensen die verantwoordelijk worden geacht voor het doden van joden mogen niet ongestraft in leven blijven.
    Dat fanatieke bestraffingverlangen is in strijd met het internationale recht, maar over dat vreemde, koele internationale recht praat Moshe Arens liever niet.
    Hij wordt gedreven door blinde haat- en wraakgevoelens en hij realiseert zich niet dat zijn fanatisme de haatgevoelens bij zijn tegenstanders alleen maar vergroot, zoals ook in 1933 de acties van woedende Engelse en Amerikaanse joden de sluimerende gevoelens van jodenhaat onder het extreemrechtse deel van de Duitse burgers nieuw leven inbliezen.
    Wie een herhaling van de geschiedenis wil voorkomen, die zal de onredelijke, blinde krachten van het fanatisme in moeten dammen door ruim baan te maken voor koele, pragmatische intellectuelen, die bereid zijn alle burgers die bij het conflict betrokken zijn te verdedigen.
    Moshe Arens weigert te kiezen voor zakelijke, nuchtere intellectuelen. Hij ziet de nuchtere, objectieve intellectuelen als de veroorzakers van het fascisme, dat in zijn ogen niets anders is dan 'jodenhaat'. Hetgeen een vervalsing van de werkelijkheid is.


    Western policy is radicalizing Arab and Muslim students. Iíve been warning them from this for many years in Parliament. You can go back and see what I said in the 1980s in Parliament; that by your double standards, by your support for Israeli crimes, by your embrace of the corrupt kings and the puppet presidents, you rule against the interest of your own people. You are radicalizing the Arab and Muslim students in a way which in the end will not be in your interest.

    George Galloway - Palestine Chronicle