Israel
& Het Noodlot

Ariel Sharon is op 27 februari 1928 geboren in Kfar Malal, volgens zijn moeder ongeveer een uur na zonsopkomst. Astrologen hanteren het tijdstip 7u 45m.

Koran 3. Het Huis van Imraan (Al-Imraan)

52. Toen Jezus hun (der Israëlieten) ongeloof bemerkte, zeide hij: "Wie zullen mijn helpers zijn terwille van Allah?" De discipelen antwoordden: "Wij zijn de helpers van Allah. Wij geloven in Allah. En getuigt gij dat wij Moslims zijn."
53. "Onze Heer, wij geloven in hetgeen Gij hebt geopenbaard en volgen deze boodschapper. Schrijf ons onder hen die getuigen."
54. En zij maakten plannen (tegen Jezus). Allah maakte ook plannen (tegen hen), maar Allah voorziet het beste.

Allah is groot 59. Voorzeker, het geval van Jezus is bij Allah hetzelfde als dat van Adam. Hij (Allah) schiep hem uit stof en zeide: "Wees" en hij werd.
60. De waarheid is van uw Heer, behoort daarom niet tot degenen, die twijfelen.
61. Zou men nu met u over hem (Jezus) redetwisten, nadat de kennis tot u gekomen is, zeg dan: "Kom, laat ons onze kinderen en uw kinderen en onze vrouwen en uw vrouwen en ons volk en uw volk roepen; laat ons daarna vurig bidden en de vloek van Allah roepen over degenen, die liegen."
62. Dit is voorzeker de ware uitleg, en er is geen God dan Allah en waarlijk, Hij is de Almachtige, de Alwijze.
63. Doch indien zij zich afwenden, Allah kent de onheilstichters toch goed.
64. Zeg: "O, mensen van het Boek, komt tot één woord, waarin wij met elkander overeenstemmen: dat wij niemand dan Allah aanbidden en dat wij niets met Hem vereenzelvigen en dat sommigen onzer geen anderen tot goden nemen, buiten Allah." Maar, als zij zich afwenden, zegt dan: "Getuigt, dat wij Moslims zijn."
65. O, mensen van het Boek, waarom redetwist gij over Abraham, wanneer de Torah en het Evangelie eerst na hem werden geopenbaard? Wilt gij dan niet begrijpen?
66. Ziet, gij twist over hetgeen, waarvan gij kennis hebt. Waarom twist gij dan (eveneens) over hetgeen, waarvan gij geen kennis hebt? Allah weet en gij weet niet.
67. Abraham was noch een Jood, noch een Christen, maar hij was een oprecht Moslim. En hij behoorde niet tot de afgodendienaren.

71. O, mensen van het Boek, waarom verwart gij de waarheid met de leugen en verbergt de waarheid tegen beter weten in?

Beschaving Begint Met Astrologie

Wie de moed durft op te brengen de geschiedenis op een eerlijke wijze te bekijken zal toegeven dat alle oude beschavingen gebaseerd waren op de aanbidding van 'de hemel'.
God was geen oude wijze man met een baard, maar hij was 'de kosmos' - een geheel van goden en helden, die net als de planeten en de sterren buiten de aardse leefsferen vertoefden, maar vanuit die buitenaardse woongebieden wel het leven op aarde bepaalden.
Religie en astrologie van elkaar scheiden is dan ook een daad van wetenschapsverkrachting, een misdaad tegen de intelligente vrije geest, die op zoek is naar de waarheid.
Nog altijd wordt het leven op aarde bepaald door anti-wetenschappelijke moralisten die de waarheid vervangen door geld, macht en tot stompzinnigheid uitgegroeide godsdienst.
Wat ooit waarheid zoeken was en aanbidding van de hemel is nu verworden tot maniakale leugenwoede, in combinatie met de ontkenning van de hemel.
Religie en de wetenschap hebben een verbond gesloten en ze hebben de hemel op slot gedaan. God is vermoord en vervangen door een reeks afgoden, die alleen maar in stand gehouden kunnen worden met behulp van een primitieve, mensontkennende moraal.
Dat is de reden waarom op deze anarchistische website niet de religie en de wetenschap, maar de astrologie als moeder van alle wetenschappen centraal wordt gesteld. Omdat de astrologie de mens laat zien dat hij in een dualistische wereld leeft, waarin hij een onbeduidende, vernielzuchtige slaaf moet zijn, zolang hij het feit accepteert dat kiezen voor dualisme de enige keuze is die hij heeft.

Zie ook: Het New Age Astrologie Programma

De geboortehoroscoop van Ariel Sharon

Opvallend in de horoscoop van Sharon is de aanwezigheid van zachtmakende invloeden, zoals Zon in het zweverige, sentimentele dierenriemteken Vissen en Maan in het genotzuchtige, materialistische teken Stier. Daar komt bij dat de liberale planeet Jupiter sterke positieve aspecten ontvangt van andere planeten, terwijl de vrijheidsliefde van Jupiter wordt versterkt door de eigenzinnige, anti-collectivistische planeet Uranus.
Je zou dus kunnen stellen dat Ariel Sharon als persoonlijkheid alleen optimaal kan functioneren in een klimaat van links, sociaalvoelend liberalisme.
Maar de werkelijkheid houdt zich niet aan de simpele wetmatigheden waaraan zij zou kunnen gehoorzamen wanneer mensen gewoon zichzelf zouden zijn...

Ariel Sharon maakt deel uit van een uiterst harde Israelische machocultuur, en het is bekend dat binnen een dergelijke cultuur zachte invloeden domweg niet tot uiting mogen komen. Dat is het noodlot van een sterke-mannen-cultuur. Mensen doen niets anders dan het voortdurend onderdrukken en belachelijk maken van de zachte krachten. Ze kiezen voor de dood en de vernietiging en ze schamen zich voor iedere handeling die hen in de ogen van anderen kan degraderen tot de verfoeide status van 'softie'.
Dat komt omdat ze in een wereld leven waarin de ideoloog (de ontwerper van harde, zakelijke vormen) tot God is uitgeroepen.
De sterke mannen van het Midden-Oosten willen allemaal ideoloog zijn. Daarom haten ze de vrijheid, die altijd vrouwelijk is: vloeiend, grillig van vorm, meervormig - dus pluralistisch.
Alles wat vrouwenhaters in het leven roepen is een situatie van schijnvrijheid. Ze bedekken de smerige werkelijkheid van de hatende vormdenker die tot God is uitgeroepen met een mooi-ogende deken van goede bedoelingen, mooie woorden en prachtige intentieverklaringen, waarin ze - dat is het meest tragische van alles - nog heilig geloven ook...

Zinni & Oorlogsmisdaden De ideoloog in Ariel Sharon wordt vertegenwoordigd door de tekens Ram (beheerst de ascendant) en de elkaar negatief aspecterende planeten Saturnus en Pluto, twee uiterst sterke planeten, die een golf van terreur en starre onverdraagzaamheid in het leven roepen, wanneer mensen zich er willoos aan uitleveren.
Sharon wil geen softie zijn, terwijl heel zijn wezen (naarmate hij ouder - dus kinderlijker - wordt) zachtheid uitstraalt (de Amerikaanse onderhandelaar Anthony Zinni ziet in Sharon zelfs een 'lieve dikke opa', een beeld dat astrologisch gezien klopt)... En omdat het rechtse zionisme eist dat de Kille, Wrede Macho de Ene Grote God moet zijn, daarom kiest hij niet voor de positieve uitwerking van de tekens Vis en Boogschutter - te weten medelijden, verdraagzaamheid en dienstbaarheid - maar voor de negatieve uitwerking ervan..: willoosheid, karakterloosheid, schijnheiligheid, opschepperij en het prijsgeven van de eigen identiteit om moeilijkheden te voorkomen.
"De ellende van de Palestijnen is erg", zo stelt hij, "maar de zaak van het zionisme staat geen houding van medelijden toe..."

Eichmanns slotpleidooi Een soortgelijke situatie tref je aan in de horoscoop van de nationaal-socialistische oorlogsmisdadiger Adolf Eichmann, die verantwoordelijk werd gesteld voor de dood van miljoenen onschuldige mensen. Met Zon in Vis en ascendant in Vis is hij (astrologische gezien) een zeer zachte man, die in de eerste plaats dienstbaar wil zijn en die, juist vanwege dat zachte karakter, niet in staat is de harde krachten die misbruik van zijn zachtheid willen maken te weerstaan.
Niemand heeft begrip voor zachte mensen die gebruikt en misbruikt worden. Omdat de oordelaars moralisten zijn en moralisten haten elke vorm van psychologie.
Een psychologische benadering van problemen zou een eind kunnen maken aan de blinde spiraal van haat en geweld die ons leven beheerst. Maar de meeste mensen willen geen psycholoog zijn. Ze willen ideoloog zijn. Ze willen de Internationale zingen, en bidden in de kerk, en geld verdienen, en neuken en voetballen, en reizen en lawaai maken, en haten en macho zijn, en zachte krachten belachelijk maken, en schreeuwen, en voor alles...: NIET ZACHT ZIJN... Dat niet. Dat nooit...

Ariel Sharon is in alle opzichten een ridder van de droevige figuur. Een man die geleefd wordt door krachten die hij op geen enkele manier kan beheersen. Hij dient de hardheid. Omdat hij zich schaamt voor zijn zachtheid.
De hardheid in zijn horoscoop wordt - zoals hierboven al werd aangestipt - in belangrijke mate bepaald door het negatieve aspect dat de planeten Saturnus en Pluto met elkaar maken.
Opvallend is dat dit aspect ook voorkomt in de horoscoop van Yasser Arafat, de man die in de ogen van Sharon de grootste duivel is die er op Gods aardbodem rondloopt.
Sharon ziet zichzelf in de ander en hij probeert daarom de ander, die zijn hardheid zichtbaar kan maken, te vermoorden - een zinloze daad, zoals iedere psycholoog zou kunnen concluderen, wanneer hij de moed zou hebben zich op een objectieve, wetenschappelijke wijze met het Midden-Oosten-conflict te bemoeien.

Saturnus bevindt zich in het in de horoscoop van Ariel Sharon in het negende huis, dat van oudsher zaken als geloofsovertuiging, filosofie en sociale bewogenheid symboliseert (astrologen spreken over het Jupiter-huis).

Het programma New Age Astrologie geeft de volgende interpretatie:

Deze positie geeft een voorzichtige en conservatieve levenskijk. Men probeert zelden iets nieuws, voordat men de zekerheid heeft dat het goed is.

Aspecten die Saturnus ontvangt:
Overwegend gunstig: Een volwassen, duidelijk wereldbeeld, vrij van oppervlakkigheden of barokke, verdoezelende verfraaiingen. Men pleegt zijn mening eerst na zorgvuldig afwegen en nadenken uit te spreken, en is wars van alle oppervlakkig gebeuzel. Men is zeer standvastig in zijn opvattingen en respecteert wetten en regels: zin voor maatschappelijke orde.
Ongunstig: geestelijke engheid en bekrompenheid. Vaak een star wereldbeeld met uiterst strenge normen. Twijfel, somberheid en wantrouwen kenmerken de uitlatingen. Disharmonisch zielsleven, waarvan zenuwziekten of geestesstoornissen het gevolg zijn. Men is hard en onbarmhartig, eventueel fanatiek in zijn oordeel, waardoor konflikten en processen, ook met de overheid, het gevolg zijn. Op reis ondervindt men steeds moeilijkheden en tegenslagen.

Omdat Saturnus een negatief aspect vormt met de starre, onverdraagzame planeet Pluto wordt het negatieve effect van deze huispostitie versterkt.
Alleen zachte krachten kunnen de hardheid van dit aspect breken. Maar Sharon mag niet zacht zijn. Sharon leeft in het Midden-Oosten waarin extremistische vormdenkers (mensen die het onredelijke, aan dierlijke instincten gekoppelde Plutonische geloofsdenken gekoppeld hebben aan de strenge, kille meedogenloosheid van Satunus) alles op alles schijnen te zetten om de zachte krachten uit te schakelen.

Wat daarvan het onvermijdelijke gevolg is zal duidelijk zijn. De hardheid van Saturnus en de moordlustige vernietigingswoede van Pluto zullen het leven volledig gaan bepalen...
 


Links:
The Zionist Terror Network

Progressieve horoscoop van Ariel Sharon

Dat het leven voorspelbaar is, zodat het belangijk is de wetten van het Noodlot te bestuderen, wist men duizenden jaren geleden al. Arrogante betweters (altijd kille moralisten, altijd schijnheiligen die de geestelijke dood van de mensheid prediken) ontkennen die waarheid.
Maar toch kun je als eerlijk mens een progressieve horoscoop opstellen, die laat zien welke krachten er dominant aanwezig zijn in de wereld.
Geen prettig schouwspel. Omdat we zien hoe zachte, lieve mensen de speelbal zijn van gewelddadige krachten, die zelfs in het eigen lichaam van de mens als een soort 'demon' de lieve geest terroriseren.

Zie ook: Brief aan een medewerker van de Volkskrant

Sharon's horror show

Bron: Ha'aretz The political arena was in an uproar last night after Supreme Court Justice Mishael Cheshin, acting in his capacity as chairman of the Central Elections Commitee, ordered all three television stations, Israel Radio and Army Radio to turn off the live broadcasts of a press conference by Sharon. (Ha'aretz 10-1-2003)

With suspicions mounting daily and the number of Likud seats in the Knesset rapidly dwindling in the polls, cornered Prime Minister Ariel Sharon decided yesterday to use his doomsday approach: Destroy the enemy or be destroyed by his own fire. Sharon's horror show, which was nipped in the bud by Justice Mishael Cheshin, was his own version of Benjamin Netanyahu's (in)famous address on the eve of the elections in 1999. Saying that Labor was terrified of the Likud, Netanyahu was hoping to awaken indifferent, disappointed Likud voters in his battle with Ehud Barak. He failed, and lived to regret that address.

Sharon himself surely did not believe a single word of what he was reading. He knows that the journalists were just doing their work and that Labor had absolutely nothing to do with the publications. But he also understands only too well what really works on hardcore Likudniks - the conspiracy theory. After the press conference, Sharon's confidants immediately translated Cheshin's decision into part of that very same conspiracy. (By Yossi Verter, Ha'aretz 10-1-2003)

El Elyon, God the Most High

Before the Hebrew Bible was written, the Semitic religions of the Middle East universally distinguished between El, sometimes called Bull El to emphasize his great power and fertility in his role as the Father of the Gods, and the Great Assembly of those other gods, his children. (Klik voor bron)

The heavens praise your wonders, 0 Yahweh,
your faithfulness in the assembly of the holy ones.
For who in the skies can be compared to Yahweh?
Who among the sons of gods is like Yahweh?
a God feared in the council of the holy ones,
great and awesome above all that are around him?
(Psalms 89:5-7)

Weinig mensen weten dat de geschiedenis van Israël de geschiedenis van twee volkeren is: het Volk van Israël (de tien Noordelijke stammen) en het Volk van Judea (het Joodse volk - of de twee Zuidelijke stammen).
Deze twee volkeren, die later, via een proces van literaire geschiedenisverfraaiing, zijn teruggebracht tot ‘het ene uitverkoren volk’, bezaten verschillende goden. De belangrijkste God in het Noorden was de vaderlijke en moederlijke God 'El', die in sommige geschriften de compassievolle en de genadevolle wordt genoemd (vergelijkbaar dus met de aanduidingen die moslims gebruiken om hun God 'Allah' te omschrijven), terwijl in het Zuiden Jahweh of Jehova de belangrijkste God was.
Waar El, een sociale God was, hij bezat een vrouw en was de voorzitter van een raad van goden die tesamen de volkeren van de wereld bestuurden, daar was Jahweh een beperkte God, een mindere in rang, omdat hij een van de zonen was van de oppergod El.
Jahweh was de God van de Oorlog. Aan hem moeten we denken wanneer er in het Oude Testament gesproken wordt over ‘een mannelijke God van oorlog’, de God der wrake, die geen andere goden naast zich duld.
Waar El voorzitter is van de raad van Goden, daar zit Jahweh mokkend en wrokkend zich in zijn vesting te ergeren aan de kritiek van zijn medegoden, die al dat oorlogszuchtige gedoe maar niets vinden.

Canaanite religion was based on the worship of local deities in local temples, but included widely held myths and rituals. Local gods and goddesses were special manifestations of the great deities of religious epics. Canaanite deities were organized in a pantheon: El the creator, his consort Athirat (Asherah), the storm god Ba'al, and his sister Anat, a goddess of hunting and warfare.
El, the chief god of the pantheon, is identified in Canaanite art as a seated male figure with arms raised as if about to give a blessing. In myths from Ugarit (in Syria) he is described as sitting enthroned in his palace, where he gives his sanction to all decisions among the gods affecting nature and society.
(Klik voor bron)

Zoals gezegd: latere geschiedschrijvers hebben de tegenstellingen die er bestonden tussen de twee Israëlische volkeren weggewerkt en ze hebben de mythe van het ene uitverkoren Joodse volk tot absolute waarheid verheven, een waarheid die van mensen eist dat ze erkennen dat er een volk is geweest dat gedurende zijn gehele geschiedenis maar een God aanbeden heeft: de God van Abraham, Isaak en Jacob.
Vanuit nuchter, zakelijk gezichtspunt gezien is het een beetje kinderachtig om de duidelijke verwijzingen in het Oude Testament naar meerdere goden en meerdere volkeren te ontkennen. Waarom zou je dat doen?
Wie wijs wil worden moet de waarheid erkennen en wanneer die waarheid je leert dat in het Oude testament sprake is van twee goden: de aan de Canaanitische religie ontleende God El, die sociaal en verdraagzaam is, en de Hebreeuwse God Jahweh, die wraakzuchtig, autoritair en onverdraagzaam is, waarom zou je dan gaan zitten kniezen?
Christenen, die het beeld van de ene God hebben overgenomen, realiseren zich zelden dat het Oude testament weinig meer is dan een poging twee aan elkaar tegengestelde Godsbeelden aan elkaar te koppelen: de vader/moeder God El en zijn oorlogszuchtige zoon Jahweh.
Jahweh is een product van de onverdraagzaamheid. Jahweh hoort bij Abraham, een conservatieve man die de vrijheid van de inwoners van Mesopotamië (de Chaldeeën) onfatsoenlijk vond, zodat hij het besluit nam een ander land te zoeken waarin de mensen zich niet bezig zouden houden met heidense, onfatsoenlijke praktijken, zoals astrologiebeoefening en bestudering van de eigenschappen van 'de goden'.
Het zal duidelijk zijn dat zo'n man, die het land van de vrijheid verlaat teneinde elders een onvrij land op te bouwen, onmogelijk gezien kan worden als 'het boegbeeld van de westerse beschaving'.
Het ligt dan ook voor de hand dat we al die mensen die God aanbidden eens de vraag gaan voorleggen welke God ze aanbidden? De God van Israël, El, die een sociale, vrijheidslievende God is, een God die andere Goden naast zich duldt, of Jahweh, de God van Judea (en Abraham), die een asociale, onverdraagzame God is, een agressieve God die alleen maar mannelijk wil zijn, zodat hij in alles wat anders is dan hijzelf ‘duivels’ ontwaart.

El is a major figure in most of the Ugaritic myths, in the stories of Ba`al, of Aqhat, of Keret, and of Shahar and Shalim. He is also at or near the top of the offering lists at Ugarit, figuring in all of them. Kings on Earth are referred to as Sons of ´El. ´El is also the host of the ritual feast association, the Marzeah, which among other events, sponsored an annual Feast for the Dead.
If we need His aid, we must first gain the assistance of another deity who can go to His distant palace. Frequently this is ´Asherah, although `Anat is often not shy to approach Him directly. But ´El is latipanu ´ilu dupa´idu, "the Compassionate God of Mercy." He is not easily moved to anger. The Kindly One, He blesses us and He forgives us when we do things we shouldn't. If we say we are sorry, this is usually sufficient, and He accepts...

Zie ook: Shahar & Shalim


"Science without religion is lame, religion without science is blind." (Albert Einstein)

The god El was the namesake of Israel. Although discussion continues, yisra'el means something like "El rules". As long as Israel existed, El remained its high god. Israel and El were one in name.
Israel was not always called Israel. It is not a name descended from tradition. It was deliberately created and applied to a pre-existing people. They were formerly called Jacob (rarely also Jeshurun). Jacob is both the name of a patriarch and a collective term for the Arameans who migrated to northern Palestine in the latter half of the second millenium. (L.M. Barre: Gods of Israel)

Links:
The Gods of Israel - El, God van Israel - El & Canaan

De Twaalf Stammen van Israel

"Er bestaat een samenhang tussen de 12 stammen, de 12 zonen van Jakob en de 12 tekens van de dierenriem. Daaraan ziet men reeds de samenhang tussen het menselijke en het kosmische. De 12 zonen van Jakob zijn een eenheid, zijn de gehele mens." Friedrich Weinreb

Aries: Benjamin impulsiveness; selfishness; self-confidence; loyalty;
Taurus: Reuben appetite for Earthly pleasures; sexual beauty; peaceable
Gemini: Simeon brother of violence with Levi; intellectual; communicative
Cancer: Levi brother of violence with Simon; emotional; motherly
Leo: Judah kings; generosity; vengeance; being on top
Virgo: Zebulun new experiences; glass; precision; analysis
Libra: Issachar servitude; weighing all options; judiciousness
Scorpio: Dan judgement; violence; emotional imbalance; snake
Sagittarius: Gad good fortune; expansiveness; religiosity
Capricorn: Asher wealth; hard work; old in youth, young in old age
Aquarius: Naphtali goodly words; satisfaction; swift; communicative
Pisces: Joseph emotional security; occult ability; confusing
Tekentoekenning volgens Rabbi Joel C. Dobin


Hoewel de staat Israël zich voortdurend beroept op rechten die voortvloeien uit een groots Goddelijk verleden, waaruit noodzakelijkerwijs de vorming van een machtig Messiaans koninkrijk voortvloeit, hoor je nooit iemand de opmerking maken dat in dat verre verleden gesproken werd over twaalf stammen - behorend bij de twaalf zonen van Jacob. De vlag van Israël laat niet de twee in elkaar grijpende driehoeken zien, die tesamen het beeld van de Goddelijke Drie-eenheid symboliseren, maar het platgeslagen - oppervlakkige - symbool van de stam van Judah: het zonnesymbool dat hoort bij het opschepperige, egocentrische teken Leeuw. Het aardse begrip 'Messiaans koninkrijk' hoort bij het teken Leeuw - bij de stam van Judah dus. Maar wat te doen met de elf andere stammen, die toch ook wensen en verlangens hebben, die helemaal niet op een lijn hoeven te liggen met het op zelfaanbidding gerichte verlangen van de stam Judah? De profeet Mozes bijvoorbeeld, die in het astrologische spectrum de tegenpool is van de aan macht en status verslaafde Leeuwdenker met zijn gouden statussymbolen - denk aan het Gouden Kalf, dat tijdens het verblijf van Mozes in het hooggebergte (een Saturnaal synbool) door feestvierende Leeuwaanbidders werd opgericht...
Het is opmerkelijk dat in het koninkrijk der rechts-Israëlische letterknechten niemand protest aantekent tegen de hegemonie van de stam Judah, die de oppervlakkigheid van het machtsdenken gekoppeld heeft aan de strengheid van de wet. Je zou daarom verwachten dat er binnen niet rechtse kringen kritische mensen opstaan, mensen die zeggen: Wij zijn leden van de stam Ruben, of Gad, of Levi, of Zebulon, of Jozef (de Goede Herder), of Benjamin, een vernielzuchtig nakomertje dat ondanks zijn destructieve karakter de lieveling was van Israël...
Waarom dat ene blufferige, platte, eendimensionale zonnesymbool dat behoort bij het teken Leeuw op de vlag plaatsen en alle andere symbolen negeren?
In feite zou de vlag van Israël, naast een vernieuwde, uitgebreide driedimensionale Davidster, twaalf symbolen moeten bevatten die verwijzen naar de twaalf tekens van de dierenriem ('het volledige volk van Israel'). Daarbij zou men zich de vraag moeten stellen wie de centrale plaats mag innemen.
Benjamin was de lieveling van Israël, maar hij was een roofdier (een Ram) en elk weldenkend mens zal inzien dat de wereld al snel omgetoverd wordt in een barbaarse woestenij, wanneer een destructieve vernielhond de macht in handen gegeven wordt.
Aan Jozef, de elfde zoon (11 verwijst naar het teken Waterman), worden herderlijke eigenschappen toegedicht. Hij is de enige zoon die door Jacob op zijn sterfbed de hemel in geprezen wordt. Astrologisch gezien valt hij volgens Joel Dobin onder het dierenriemteken Vis - toevallig ook het teken dat wordt toegekend aan het eerste christendom.


Zie ook: De Messias: Koning of Anarchist?


Ariel Sharon: Vis & Waterman

Israel & astrologie In de horoscoop van Ariel Sharon spelen de teken Vis en Waterman een grote rol, via het Zonneteken en plaatsing van de planeet Uranus (heerser van Waterman) in het eerste huis.
Dat betekent dat hij een verdediger zou moeten zijn van die geestelijke richting binnen het jodendom, die de waarden die behoren bij de tekens Waterman en Vis willen verdedigen (de filosoof Martin Buber zou hier als voorbeeld genoemd kunnen worden).
Het probleem van Ariel Sharon is echter dat hij van zichzelf een gevangene heeft gemaakt. Hij heeft in een ver verleden gekozen voor het collectivisme (het zionisme), en hij is niet in staat zijn eigen identiteit boven een beweging te plaatsen die alleen maar de meest negatieve eigenschappen in de mens stimuleert.
Het rechts-nationalistische zionisme heeft van Sharon een strijder en een oorlogsmisdadiger gemaakt, een man die de wereld heeft opgedeeld in goeden (de joden) en slechten (de niet-joden), waarop de goeden al hun slechte instincten moeten botvieren.
Hijzelf geeft de schuld aan Arafat, die de Israëlische joden gedwongen heeft het zionistische machtsdenken (de joden zijn de Grote Bazen en de Palestijnen zijn de kleine slaven) een negatief gezicht te geven. Arafat heeft de slaven ontketend, hen gedwongen niet akkoord te gaan met een situatie waarin de een de ander mag vernederen, zodat het vernederen niet langer fatsoenlijk is - maar onfatsoenlijk.
Sharon ziet niet in dat vernedering altijd onfatsoenlijk is wanneer die vernedering plaatsvindt in een onvrije wereld, waarin de een niet gelijk is aan de ander.
Vernedering op zichzelf is moraalloos in die zin dat je er geen fatsoensbegrippen aan kunt verbinden. Wie lid wordt van een SM-club kiest vrijwillig voor een wereld waarin de een de ander vernedert, op zo'n manier dat geen van beide partners er psychisch letsel aan overhoudt.

Wie de horoscoop van Ariel Sharon bekijkt ziet dat er binnen het aspectenstelsel een uitgesproken Sadomasochistisch aspect, het Saturnus-Pluto-aspect, werkzaam is.
Saturnus is de Meester, de in zwart leer (streng-koel) gehulde Meester, terwijl Pluto de onderdanige, aan pijn verslaafde slaaf is, die vernederd wil worden, om zijn Meester te dienen via de volledige, totale overgave aan dierlijk genot.
Sadomasochisten willen andere mensen vernederen en een toestand van dierlijk genot in het leven roepen. Dat inzien kan je duidelijk maken waarom het nationaal-socialisme concentratiekampen in het leven riep, waarin uiterst fatsoenlijke burgers hun meest wrede, sadistische driften en verlangens botvierden op mensen die daar nooit om hadden gevraagd.

Fatsoenlijke kleinburgers zijn net zulke gewone mensen als onfatsoenlijke sadomasochisten, maar ze missen het vermogen op een vrije, sociale wijze met hun verlangens om te gaan.
Daarom roept het fatsoen altijd zondebokken in het leven: zieken, WAO-ers, allochtonen, homo's, pedofielen en ga zo maar door, die op een 'fatsoenlijke wijze' mogen worden lastigvallen.
Rechtse sadisten willen altijd mensen zwakker maken en vervolgens de zwakken hard aanpakken, WAO-ers bijvoorbeeld…: die moeten allemaal de fabriek weer in, de gesel er over, een tot kijkapparaat omgebouwde doktersdildo in de reet en ze zelfmoord laten plegen wanneer het allemaal niet lukt. Wreed, hard, genadeloos dus. Maar fatsoenlijk, omdat de kleinburgerlijke moraal geen strenge, objectieve waarden hanteert, maar irrationele driften, die via de moraal goed worden gemaakt.
Wanneer je daarom als astroloog ziet dat in de progressieve horoscoop van Ariel Sharon het sadistenaspect bij uitstek - het Saturnus-Pluto-aspect - werkzaam is, dan houd je je hart vast.
Niet de moraal gaat het leven beheersen, maar de dierlijke wrede mens, die martelen moet - een tamelijk kleurloos proces, dat geen andere nuances kent dan de kleuren wreed, wreder en wreedst…



Bestaan of niet bestaan, dat is: de vraag,
wie er een beter mens is, hij die lijdzaam
de kogels groet van het al te grillig lot,
of wie zich weert tegen een zee van stormen,
en door verzet ze neer slaat?
Shakespeare - Hamlet

Zie ook: Het leven als SM-spel, en:
To Be Or Not To Be

Martin Buber: Alle werkelijke leven is ontmoeting

Buber en Prinses Juliana "Buber is van huis uit socioloog. Daarom is hij altijd bezig met de vraag 'wat is werkelijk gemeenschap?'. Na een mystieke periode maakt hij op een gegeven moment een wending naar de dialoog. Hij realiseert zich ineens dat het tussenmenselijke meer is dan een psychologisch gebeuren, dat het 'ik en gij' een 'zijns-status' heeft. Buber verzet zich zowel tegen het collectivisme, en daarmee tegen de staatsbureaucratie die dwang uitoefent over het individu, als tegen het individualisme. Daartussen, stelt hij, zit de dialoog, die beide overstijgt." "Hij smeedt het religieus anarchisme en het dialogische denken aaneen." (TROUW, theologische pagina)"


Martin Buber is geboren op 8 februari 1878 in Wenen, rond 7u 15m 's morgens. Zon in het anarchistische broederschapsteken Waterman. Ascendant bevindt zich in het mystieke, medelijdende teken Vis. Venus, planeet van de liefde en de harmonie (ontmoeting), en Saturnus, planeet van de ernst, het geweten en het zelfonderzoek, bevinden zich in het eerste huis.

Zie ook: Het Watermantijdperk,
en:
Opvoeding in 'den volkschen staat'
over de onmannelijke huisvink die gestaald moet worden

Anne Frank & de Grüne Polizei

Anne Frank werd als intelligent, onafhankelijk buitenbeentje het slachtoffer van negatieve krachten, die op dat moment 'maatschappelijk aanvaardbaar', dus 'fatsoenlijk' waren, omdat zij machteloos was in een wereld van sadistische machthebbers. Pas toen de Duitsers overwonnen waren hebben de overwinnaars deze vorm ( de Grüne Polizei) 'slecht' gemaakt, maar dat is een morele daad, die de uitwerking van dat aspect niet aantast.
Ook in onze tijd gebruiken 'goede' mensen energievormen die desastreuze effecten hebben op de levensloop van andere mensen. Alleen diegenen die bereid zijn hun morele zwart-wit-bril af te zetten kunnen die effecten zien. Dat is de enige zinvolle les die de deportatie van Anne Frank, die plaatsvond tijdens de progressieve herhaling van een 'sadisten-aspect', ons leert. (New Age Astro Info)


Hoewel primitieve, irrationele moralisten die alleen maar afwentelsystemen in het leven willen roepen ons leren dat de astrologie (de meest morele wetenschap die er is) niet bewijsbaar is, stelt het astrologieprogramma New Age Astrologie de gebruiker wel degelijk in staat de werking van de planeten op een objectieve wijze te bestuderen, via het opstellen van progressieve horoscopen. De op deze pagina weergegeven voorbeeldhoroscopen tonen dat aan.
Moralisten hebben van 'het bewijs' een geloofsartikel gemaakt dat boven objectieve, gewetensvolle studie wordt geplaatst.

Sharon & The Battle of Latrun

Sharon’s military activity began in earnest when the British partitioned Palestine into Jewish and Arab states, and Sharon joined the infantry of the underground Jewish military organization, the Haganah.
The state was created in May 1948 and war broke out almost immediately after. Sharon joined the fight. It was on the battlefield that the aggression that had been with Sharon since childhood had a chance to express itself, said Sharon biographer Uri Benzimin. (Klik voor bron)

During the War of Independence (1948) Sharon was a company commander in what was for the Israelis the most disastrous battle of the war—the battle of Latrun. Latrun was a police fortress that had been built by the British on the road from Tel Aviv to Jerusalem. It was manned by well-trained regular soldiers of the Jordanian Legion, and in their attack on the fortress the Israelis did everything wrong.
They started out late on a scorching hot summer day, carrying insufficient water, and were soon discovered. Hundreds of Israeli fighters were killed, among them Holocaust survivors who had been taken to the battle straight from the boats that had brought them to Israel from Europe. Sharon himself was wounded. He claims that the cries of the wounded who had been abandoned in this battle left a deep impression upon him, and because of them he insists on never abandoning his wounded men in the field. (Klik voor bron)

Iraqi tots cling to beauty of ballet

Young ballerinas, oblivious of war threats on their country, dance to rhythm of Tchaikovsky's Swan Lake. As Baghdad ballet teacher Zikra Minhaim surveys her young charges enthusiastically rehearsing their steps, she sees a glimmer of hope, a rare glimpse of beauty amid the grim war clouds gathering over her stricken city.
"What amazes me is when people outside are buying generators, stocking food, the only worry these girls have is how to have a good dancing position and how to stand on their toes elegantly," says Minhaim.
"Look in their eyes, you see hope and you see beauty."
Twenty girls aged between six and 13 take their dancing lessons at the Baghdad School for Music and Fine Arts.
In a humble room surrounded by mirrors, the young ballerinas dance elegantly to the rhythm of Tchaikovsky's Swan Lake under a portrait of President Saddam Hussein.

Like ballet schools around the world, the children at the Baghdad School are rehearsing for a mid-year show, but with the difference that here they do not know whether their performance will be to the accompaniment of US bombs. More than 65,000 US troops are already deployed around Iraq's borders poised for a threatened attack and more are on their way.
But both Minhaim and her young pupils remain determined that, come war or peace, their show will go on. "There will be a mid-year show - before, after or during the attack, we do not know - but the show must go on." (By Marwan Naamani, Iraq Daily 13-1-2003)

Macho's Houden Niet Van Ballet

Vrouwelijke verfijning staat momenteel niet in bijzonder hoog aanzien in het Midden-Oosten. Het kille Israelische machodenken, dat de motor is van het moslimfundamentalisme in de wereld, probeert alles wat vrouwelijk is kapot te slaan.
Militairen sturen om het Midden-Oosten Amerikaans kapitalisme te brengen - inhalig roofkapitalisme dat de ontkenning is van gevende, gastvrije vrouwelijkheid - zal de spiraal van op ontvrouwelijking gerichte gewelddadigheid alleen maar in neerwaartse richting versterken.
Pierre & Gilles Oppervlakkige macho's die hun vrouwelijke gevoeligheid overboord geworpen hebben zal het weinig kunnen schelen wat er in het Midden-Oosten gebeurt. Geen hond heeft belangstelling voor het vrouwelijke idealisme dat schuilgaat in mensen die tegen de Amerikaans-Israelische arrogantie protesteren.
We vergeten dat de vliegtuigkapers die Amerika hebben aangevallen in de eerste plaats het Amerikaanse machodenken aanvielen - de opvatting dat geld en militaire macht de belangrijkste waarden van het Westen zijn.
Wat dat betreft kunnen de kapers socialistisch genoemd worden - verdedigers van een moraal die gebaseerd is op geestelijke waarden, waarden die uit stijgen boven het kille materialisme van de Westerse cultuur.
Het is dan ook geen wonder dat de Amerikaanse overheid alles op alles heeft gezet om het idealisme om te zetten in onbeschaafd gedrag via een koppeling van de kapers aan het stompzinnige Taliban-bewind in Afhanistan. Echte bewijzen werden nooit geleverd. Het wie en wat en waarom wordt niet aan de orde gesteld - nog nooit is zo weinig geschreven over mensen die een zo barre, radicale daad hebben gesteld - en alles wordt in het werk gesteld om ons een beeld op te dringen dat bedacht is - een beeld dat niet gebaseerd is op de feiten.
En dat alles is mogelijk omdat wij onszelf ervan willen overtuigen dat wij beschaafd zijn, een merkwaardige opvatting die met de waarheid weinig te maken heeft, want als puntje bij paaltje komt kiezen we altijd voor geld en macht en zullen we de gek die geestelijke waarden verdedigt aan het kruis nagelen.
Met geestelijke waarden bereik je helemaal niets. Dat is de harde les die ons momenteel geleerd wordt.
Mao Tse Tung zei het al in de jaren zestig: "De Macht komt uit de loop van het geweer..."

Met 'moraal' heeft dat alles natuurlijk niets te maken. In een wereld waarin de sterkste de winnaar is zullen mensen geestelijke waarden niet meer respecteren. Ze zullen sterk willen zijn. Ook als ze daarvoor over lijken moeten gaan...


"Personally, I am a sensitive man. I always like to see a tree in the wind with the corner of my eye, or to hear music in the background." (Ariel Sharon)


Individu & Ideologie

Pierre & Gilles Dat mensen meerdere persoonlijkheden bezitten zal geen mens verbazen. Wanneer echter de astroloog ons die evidente waarheid vertelt lachen we hem uit, immers, wat stelt een horoscoop voor wanneer er geen eenduidig plaatje tevoorschijn wordt getoverd, maar een lappendeken aan eigenschappen, die tesamen een grillig, moeilijk te interpreteren geheel vormen?
Dat de werkelijkheid niet bestaat uit simpele, makkelijk interpreteerbare plaatjes vergeten we voor het gemak. We willen graag beschaafd zijn, maar wanneer die beschaving geestelijk denkwerk vereist haken we af en kiezen we voor simpel moralisme dat bestaat uit vergoddelijking enerzijds en demonisering anderzijds.
Zelfs Ariel Sharon, die als geen ander meewerkt aan demonisering van anderen klaagt er over dat in de media zijn gevoelige, vrouwelijk-gastvrije aard niet aan bod komt. Hij wijst er op dat hij altijd aan de kant staat van gewone, simpele mensen, al die anonieme mensen die in de achtergrond werkzaam zijn en die nooit voor hun arbeid bedankt worden, omdat altijd het schijnwerperlicht gericht wordt op politieke ijdeltuiten die op een autistische wijze politiek aan het bedrijven zijn.
"Ik begrijp de wereld niet", stelt hij, "ze maken een duivel van me, terwijl alles wat ik eis is dat ze 'de Joodse Staat' erkennen. Dan is er vrede."
Dat die Joodse Staat de ontkenning is van de rechten van andere mensen interesseert hem niet. De anderen zijn buiten het gebied van zijn gevoeligheid geplaatst en wanneer dan ook een ander mens het woord 'gevoel' in de mond neemt, dan is zijn enige antwoord spot, haat en afschuw..., want hoe kunnen mensen die 'de Joodse Staat' afwijzen nu gevoelig en beschaafd zijn...?
De astroloog wijst op die vreemde tegenstellingen in het karakter van een mens. Hij laat zien dat mensen een gevoelig uiterlijk bezitten, maar hij laat ook zien dat er aspecten werkzaam zijn die het gevoel inperken, zodat er een gebied wordt geschapen waarin de gevoelige mens een ongevoelig mens kan zijn.
In de psychiatrie wordt in zulke gevallen het beeld van de meervoudige persoonlijkheid gebruikt, de mens die zichzelf opdeelt in verschillende personen, omdat hij niet in staat is zichzelf als volledige persoonlijkheid te handhaven in de wereld.
Als gevoelig mens faalt hij in een wereld waarin gevoelloze macho's de baas zijn, hetgeen betekent dat hij in die wereld via het scheppen van vijanden zichzelf manifesteert als 'hardliner', terwijl buiten die kille machowereld met behulp van het vele geld dat hij als macho verdient een wereld wordt geschapen waarin hij als een stille dromer naar de avondhemel staart, zich verwonderend over de hardheid en de gejaagdheid van al die mensen die de band met de natuur verloren hebben...
Dat het vreemd genoemd moet worden dat dromers harde machowerelden in stand houden, die de rust en de stilte van de natuur kapot maken, omdat er geld verdiend en olie uit de grond gepompt moet worden, interesseert hem niet. Wat dat betreft is Sharon een aartsegoïst die met behulp van Amerikaans geld een meervoudige wereld voor zichzelf heeft opgebouwd waarin hij alles kan zijn wat hij volgens de astrologie is: een dromer, een rustige materialist, een verdraagzame liberaal, maar ook een gewetenloze moordenaar die alles wat in zijn ogen duivels is op een genadeloze wijze uitschakelt - in dienst van een gevoelloos, muziekloos collectivistenideaal waarvan de morele juistheid nooit ter discussie zal worden gesteld, omdat alles wat de geestelijke verbrokkeling van de mens tegen wil gaan uit zijn schizofrene, op geld en macht gebouwde, dromerswereld verwijderd wordt.

Waaruit intelligente mensen de conclusie kunnen afleiden dat elke vorm van schizofrenie in het leven roepend vormdenken als een bedreiging moet worden gezien.
Waar primitieve moralisten pakjes sigaretten voorzien van de tekst 'Roken is dodelijk', daar zou ik op primitieve moralistische geschriftjes de tekst 'Collectivisme is dodelijk' willen plaatsen.
Ariel Sharon, zowel gevoelig individu als gevoelloos collectivist, wil ik daarbij gebruiken als het levende bewijs voor de juistheid van mijn opvattingen...

Sharon & Amerikaanse Miljonairs

"In 1973, when it became clear to Sharon that he would never be appointed Chief-of-Staff, he resigned from the army. Within a few months he became the owner of the biggest private farm in the country. A major-general does receive a handsome salary (more than a cabinet minister), but how does one acquire a huge farm with that? In Hebrew slang, such questions are answered with "What are friends for?"
One of Sharon's best friends is the American ex-Israeli billionaire Meshulam Riklis, who made it possible for Sharon to acquire the farm. Riklis is also the patron of the Jewish American ex-Israeli billionaire Aryeh Genger, who is now acting as Sharon's unofficial emissary to the White House. Genger's legal council in Israel is Dov Weisglass, now Sharon's cabinet chief. The South-African millionaire, who is playing now a central role in the Sharon scandal, is Richard Kern, who served in the IDF in 1948. All these millionaires know each other. (Uri Avnery, 11-1-2003)


"My strength has nothing to do with political apparatus. I get my strength from nature, from flowers." Ariel Sharon, Guardian 7-11-2002

Klik hier Ariel Sharon's farm, Sycamore Farm (Sycamore of Shikmim = vijgenboom), is the largest private farm in Israel, a thousand acres near the desert town of Sederot, worked by laborer's from Thailand, (not Palestinians), and originally bought with the help of the Hollywood producer Meshulam Riklis.
Sharon feels his farm is physical evidence of Zionism in practice: "Zionism is physical. Farming the land, holding the land, is Zionism. It means that we defend ourselves and our land. And if we give over any of it to a Palestinain state it must be in Israel's best interest. (Jeffrey Goldberg, 2001)

Natuur & Bedrog

"Ik krijg mijn kracht van de natuur, van bloemen", stelt Ariel Sharon, de rechtse dromer, die in zijn eentje een vorm van zionisme in de praktijk probeert te brengen die door vrijwel niemand in Israel gedeeld wordt.
Het is een bekend feit dat het kibboets-systeem aan het afbrokkelen is en dat de meerderheid van de Israelische bevolking het wonen en werken in steden prefereert boven het wonen en werken op het platteland.
Boer zijn is niet in. De eerste Israeli die zichzelf als zodanig aan de Hollandse media presenteert moet nog uitgevonden worden. Het feit dat het land van de grote idealistische boerderij van Ariel Sharon bewerkt wordt door buitenlandse arbeiders bewijst trouwens dat Sharon's opvatting dat zionisme 'fysieke gebondenheid aan het land' is weinig waarheidsgehalte bevat. Sharon projecteert domweg zijn eigen idealen in anderen, en die anderen moeten daarom zijn met buitenlandse arbeiders volgepropte zionistische boerderij verdedigen...; ook al stort de hele wereld rond hen heen in elkaar...

Mohammed Benzakour & De Vrouw

Allochtone schrijvers zijn schrijvers met rare namen die zwart haar bezitten.
Waren ze blond en was hun naam gewoon 'Pietersen' of 'Blokker', dan waren ze Hollanders, dus autochtoon en dan was er niks aan de hand. Dus waarom zou een mens z’n haar niet verven en zichzelf 'Jansen' noemen?

Het is zo maar een losse opmerking uit de losse pols, maar een feit is dat Amerikanen en Joden weinig moeite hebben met het veranderen van namen.
Amerikanen willen 'Amerikaan' zijn en joden willen 'Jood' zijn en daarom nemen ze gewoon een andere identiteit aan wanneer ze eenmaal gevestigd zijn in het nieuwe vaderland.
Kijk naar Ariel Sharon, die via zijn naam wil bewijzen dat hij een 'echte jood' is, terwijl hij gewoon Scheinerman heet, een oer-Duitse naam, die laat zien dat het begrip 'jood' eigenlijk weinig meer is dan een raar bedenksel, dat via allerlei irrationele bezweringen en magische toverspreuken inhoud wordt gegeven.
Mohammed Benzakour Mohamed Benzakour is dus een rare naam die niet deugt. Blonderen is daarenboven erg goedkoop en het geeft je uiterlijk iets vrouwelijks - en volgens Mohammed gaat het daar om!
Hij heeft een artikel in de Volkskrant geschreven, met de zeer on-Hollands klinkende titel ‘Gretta’s Hart’, en daarin stelt hij dat alleen ‘de vrouw’ het Palestijnse volk redden kan. Prima de luxe dus, maar omdat ik met simpele antwoorden geen genoegen neem, kom ik onmiddellijk aanzetten met de vraag wie dan wel die vrouw is…
De pest met mannen is dat ze geneigd zijn het vrouwelijke principe los te weken uit 'de man', en die losgemaakte vrouwelijkheid op te bergen in een wezen dat 'de vrouw' wordt genoemd.
Dat wezen kan emotioneel zijn en liefde tonen, terwijl de man eenzaam en liefdeloos voort sjokt in zijn ontvrouwelijkte liefdeloze mannenwereld.
Geblondeerde mannen zie je tegenwoordig niet meer. Vrouwelijkheid is uit, zelfs in de homowereld, waar domme macho's, die alleen van winkelen, skiën en dierlijk seksueel gedrag houden de toon aangeven.
Heel het mediagebeuren dat jongeren momenteel aan het opvoeden is centreert zich rond het thema ontvrouwelijking en ontkinderlijking.
Hoe kunnen we jongeren zo snel mogelijk ontdoen van hun kinderlijke eigenschappen, dat is de vraag die tot opvoeders omgebouwde programmaleiders zich stellen.
Mohammed Benzakour stelt dat noch rede, noch macht, iets zullen kunnen veranderen aan de terreur van de liefdelozen.
Rede is geen liefde en macht is geen liefde. Zowel rede als macht vertegenwoordigen in de eerste plaats de man en niet de vrouw. Dat is ook de reden waarom Friedrich Nietzsche de Griekse wijsgeer Socrates aanviel. Socrates legde teveel de nadruk op de rede en besteedde volgens Nietzsche te weinig aandacht aan de wereld van het gevoel en het instinct, zaken die ook Mohammed Benzakour benadrukt waar hij in zijn bespreking van het optreden van Gretta Duisenberg in Palestina stelt dat een ‘intuïtieve, op menselijke maat toegesneden hartenkreet wel eens meer zoden aan de dijk zou kunnen zetten dan alle pro-Palestina artikelen en documentaires bij elkaar…’
Daarom is vervrouwelijking van de man zo gek nog niet. Blonderen van het haar en aanpassen van je naam..., kan dat? Kun je het geestelijk opbrengen jezelf niet langer te vereenzelvigen met een naam die je altijd gedragen hebt?
Weinig mensen doen het. Verandering van naam lijkt zo gemakkelijk, maar het brengt een ware revolutie in je leven teweeg. De naam Mohammed is een uitgesproken mannelijke naam, net zoals Abdullah en Kader, allemaal zeer volwassen namen, die ver afliggen van de kinderlijke wereld die tot uiting komt via namen als 'Jimmy Carter', 'Billy May' of "Andy Gibb", kinderlijk-vrouwelijke klanken die alleen voorkomen in het merkwaardige macholand Amerika, waar kleine kinderen soldaatje spelen met behulp van wapens die afkomstig zijn uit zeer onkinderlijke volwassen wapenfabrieken.
De Amerikaanse cultuur is een vreemde mengeling van kinderlijke onnozelheid en zware, antivrouwelijke volwassenheid.
Wat dat betreft is George W. Bush, een onnozel kind dat loden schoentjes draagt, een uitgesproken exponent van die door en door schizofrene Amerikaanse kindercultuur,.
Zulke volwassen kinderen zijn gevaarlijk. Ze hebben een moeder nodig (de vrouw), maar met hun loden schoentjes trappen ze alles wat vrouwelijk is dood.
Huilend lopen zulke kinderen rond in een wereld waarin ze - zonder dat ze het weten - dood en verderf aanrichten.
Wat je dus moet doen met zulke kinderen is ze laten zien dat ze loden schoentje dragen. Want als niemand ooit de moed durft op te brengen kinderen hun loden schoentjes af te pakken zal er in de wereld nooit wat veranderen.
Mohammed Benzakour, de zwartharige schrijver met de zware loden namen, is een allochtone schrijver.
Ik ben een anarchist. Kenmerk van anarchisme is dat loodzware begrippen via het toilet het riool in worden gespoeld. Met lood, zo zegt de anarchist, valt niet te leven.
Lood is een zwaar metaal. Lood is zelfs giftig wanneer het in te hoge doses in het voedsel zit en daarom ga je aan teveel lood dood.
Vroeger waren revolverkogels van lood. Dat lees je in ouderwetse cowboyboekjes. "Ik schiet je vol met lood', zeggen ze daar. Lood, dat zal eenieder begrijpen, is een ander woord voor dood.
Mohammed Benzakour is dus zwaar. Wim Duzijn is licht. Dat kun je noodlot noemen. De een wordt geboren in een zware wereld, de ander krijgt zomaar wat lichtheid cadeau.
Zwaarte is een raar verschijnsel. In moslimlanden worden jongens heel vroeg oud. Ze zijn als kind supervrouwelijk, en dan heel ineens worden ze volwassen, en dan is ineens alle kinderlijkheid en vrouwelijkheid weg.
In zo'n wereld roepen om ‘de vrouw’ is een beetje kinderachtig. Wat je moet gaan inzien is dat ontvrouwelijking en ontkinderlijking van de man niet deugt.
Waarom zou je akkoord gaan met een zwaarte waarvoor je zelf niet gekozen hebt? Waarom zou je als kunstenaar niet een kunstwerk maken van jezelf? Dat is toch de taak van een kunstenaar?
Kijk naar de vreemde pseudoniemenfetisjist Brandt-Corstius. Geeft zichzelf de meest merkwaardige namen en is daarmee een uitgesproken vertegenwoordiger van het vrouwelijke - dat wil zeggen ‘ontzwaarde’ - denken.
Kunstenaars moeten de wereld veranderen. Dat is hun taak. Een kunstenaar die een programma van anderen uitvoert is een burgerman. Hij schept niet meer. Hij laat zich misvormen door de zwaarte. Zijn kunst is anti-kunst.
Kunstenaars moeten daarom nooit naar anderen wijzen - naar 'de vrouw' bijvoorbeeld - nee, een kunstenaar moet de vrouw in zichzelf ontdekken.
Wie dat doet staat in een wereld waarin de zwaarte het bestaan regeert alleen. Maar dat alleen staan bewondert Mohammed Benzakour juist in die vrouwen die in een wereld vol agressieve hufters huilend aan de kant van de onderdrukten durven te gaan staan.
Rede en macht falen. De macht heeft de rede naar de marge van het bestaan verbannen. Argumenten tellen niet, alle intellectuele betogen worden van tafel geveegd. Al ben je God zelf, dat maakt niets uit. In de onredelijke wereld van de machthebbers hangt God altijd aan het kruis.
Het is de boodschap van Jezus Christus die Mohammed Benzakour hier uitdraagt. Jezus symboliseert de vernietigde rede. Jezus is de rede die door de Macht aan het kruis werd geslagen.
Daarom moet Jezus van het kruis worden gehaald, en de enigen die dat vermogen bezitten zijn vrouwelijke en kinderlijke mensen. Niet 'de vrouw', maar de vrouwelijke, kinderlijke mens, de mens met gevoel, de mens met een hart, de mens die kan huilen, de mens die eenzaam en verdrietig durft te zijn in een wereld waarin liefdeloze machthebbers alles te vertellen hebben.
column Maar welke allochtone schrijvers durven vrouwelijk en kinderlijk te zijn?
Mohammed Benzakour vertelt ons dat het wereldgebeuren alleen maar cynisme en onverschilligheid in hem oproept. “Mijn idealen”, zong Robert Long in de jaren tachtig, “sterven een voor een, wie vals spel speelt heeft bij voorbaat al gewonnen…
Het is een mannelijke reactie op een gebeuren dat vrouwelijk verzet eist.
In een wereld waarin mannen niet kinderlijk mogen zijn worden cynisme en onverschilligheid tot God uitgeroepen en dat is precies wat de Macht wil.
Alle redelijke en gevoelige mensen worden in wereld waarin de Macht op de troon zit ontmoedigd en voor paal gezet. Dat is de reden waarom de Nederlandse schrijvers Gerard Reve en Willem Frederik Hermans het land uit werden gebonjourd door de machtsdenkers van Nieuw Links, een moralistische machobeweging, die de moraal uit de loop van het geweer wilde laten stromen.
Wat links nodig heeft zijn vrouwelijke mensen - geen lompe kolossen die alles wat vrouwelijk is in mensen haten en verafschuwen.
Nu wordt er binnen de PvdA gezocht naar een man die Wim Kok op kan volgen. Wim Kok was een man met vrouwelijke kwaliteiten, een man ook die zich niet anders voordeed dan hij was. Met andere woorden: hij wilde niet bewijzen dat hij een sterke man was - behalve dan gedurende een korte periode in de jaren zestig, waarin hij op een zeer laffe wijze het haar lang liet groeien, zonder in te zien dat hij daarmee compleet voor paal stond.
Hetzelfde zie je gebeuren met Wouter Bos die op een infantiele wijze de stropdas heeft afgedaan - uit angst waarschijnlijk voor ‘mietje’ te worden uitgemaakt. Youp van de Omheining, de Mannelijke God der Wrake, ziet immers alles...’.
Volstrekt belachelijk, want nu groeit de partij en nu eisen de mensen dat hij premierkandidaat wordt, zodat hij zo heel ineens vanuit een stropdasloze infantiele puberwereld de volwassen wereld van de stropdassendragers moet betreden - een stap die je met goed fatsoen niet kunt zetten, omdat het een afgang zou zijn.
Dat komt ervan als je jezelf onredelijk opstelt en van onbenullige zaken heilige koeien gaat zitten maken…
Nooit mag je van iets onbenulligs iets heiligs maken, dat is een soort hoofdwet waar elke politicus zich aan zou behoren te houden. Want alle ellende in de wereld vloeit voort uit het tot hoofdzaak verheffen van iets volstrekt onbenulligs.
Daarom heeft Mohammed Bezakour, de allochtone schrijver met de loden naam en het zwarte haar, ook zo'n grote bewondering voor 'de vrouw' - die hij verpersoonlijkt ziet in Gretta Duisenberg.
Gretta heeft een hart, zegt hij. Waar ik cynisch en onverschillig dreig te worden, omdat ik alleen maar vlees- en visloze intellectuelenverhaaltjes zit te schrijven, daar drentelt zij als een kind door de harde wereld van de volwassenen en toont ze zomaar haar emoties, ook al vinden alle volwassen mensen die emoties raar.
Anarchistische schrijvers doen precies hetzelfde. Zij zeggen wat ze denken en zij tonen emoties die niemand anders toont. Zij stappen werelden binnen die niet betreden mogen worden en zij stellen vragen die als zijnde onfatsoenlijk terzijde worden gelegd.
Dat betekent dat vrouw-zijn niet genoeg is om veranderingen te bewerkstelligen. Gretta Duisenberg is niet alleen een vrouw, maar ook een onafhankelijk individu dat zichzelf durft los te maken uit de wereld van de algemeenheid.
Wat we dus nodig hebben zijn anarchistische schrijvers die de vrouwelijke waarden in het leven verdedigen.
Ik ben zo'n schrijver. Maar ondanks mijn lichte naam en mijn oer-Hollandse uiterlijk word ik als schrijver niet gewaardeerd in dit merkwaardige anti-anarchistische land, waar alleen die schrijvers overleven die zware loden schoentjes dragen. (Zwolle, 14-1-2003)


"...knowing begins with the awareness of the deceptiveness of our commonsense perceptions, in the sense that our picture of physical reality does not correspond to what is "really real" and, mainly, in the sense that most people are half-awake, half-dreaming, and are unaware that most of what they hold to be true and self-evident is illlusion produced by the suggestive influence of the social world in which they live..." (Erich Fromm, in: To Have or To Be)

Zie ook: Hebben & Zijn
de Joodse Messias versus de Christelijke Messias


Abraham & De Vrouw

The saga of Abraham unfolds between two landmarks, the exodus from "Ur of the Chaldeans" (Ur Kasdim) of the family, or clan, of Terah and "the purchase of " (or "the burials in") the cave of Machpelah.
Most scholars agree that Ur Kasdim was the Sumerian city of Ur, today Tall al-Muqayyar (or Mughair), about 200 miles (300 km) southeast of Baghdad in lower Mesopotamia, which was excavated from 1922 to 1934. It is certain that the cradle of the ancestors was the seat of a vigorous polytheism whose memory had not been lost and whose uncontested master in Ur was Nanna (or Sin), the Sumero-Akkadian moon god.
"They served other gods," Joshua, Moses' successor, recalled, speaking to their descendants at Shechem. (Klik voor bron)

Hoe je het ook wendt of keert, de strijd tussen Israël-Amerika en de Arabieren is een strijd tussen het mannelijke Zon-denken en het vrouwelijke Maan-denken.
De Arabieren vertegenwoordigen 'de vrouw' en hun rechtse tegenstanders staan voor 'de man'. Dat is ook de reden waarom Israëlische extremisten Arabieren op een consequente wijze homo's noemen, omdat zij in een Arabier niets anders kunnen zien dan een vermomde vrouw.
Keurig nette moslimjongens in Nederland snappen dat niet. Zij haten de vrouwelijke Arabische cultuur, waar de Islam een product van is, en ze slaan uit naam van een conservatieve, vrouwenhatende God hun eigen vrouwelijk-culturele verleden dood. In plaats van het verdedigen van homo's - een scheldwoord dat je, om de juiste betekenis te kunnen vatten, moet omzetten in de woorden 'vieze vrouwelijke Arabier' - gaan ze bewijzen dat ze vrouwenhaters zijn, vernietigers van hun eigen vrouwelijke verleden.
Waarom moslims hun eigen cultuur op zo'n negatieve wijze benaderen mag raadselachtig worden genoemd. De profeet Mohammed heeft ze nooit aangeraden te breken met hun culturele verleden. Alles waar Mohammed zich op richt is op het voorkomen van afgoderij - het goddelijk verklaren van zaken en personen die niet heilig zijn - en dat doet hij om te voorkomen dat de waarden die hij belangrijk vindt: compassie en genade (uitgesproken vrouwelijk-moederlijke waarden) worden weggevaagd door mensen die als negatief ervaren zaken heilig verklaren.
Omdat Mohammed sterk beïnvloed is door het Arabische denken, dat altijd puur vrouwelijk van aard is geweest, probeert hij de God van het Oude Testament aan te passen aan het Arabische denken, door hem de naam van een Arabische Maangod te schenken: Allah.
Vanaf het prilste begin heeft de Semitisch-Arabische beschaving in het teken gestaan van de Maan-aanbidding. Wie in de bijbel het verhaal van de exodus van Abraham uit het land van de Sumeriers en de Chaldeeën leest ontdekt dat in dat land de maangod Nannar of Sin als hoogste God wordt aanbeden.
Nannar is in feite Allah, de compassievolle, de genadevole, ofwel de Moederlijke. Waar katholieken Maria een Goddelijke status proberen te verlenen door haar ‘de moeder van God’ te noemen, daar kiezen de moslims voor de simpele, directe weg, door God 'Allah' te noemen. En Allah betekent in feite weinig meer dan Moeder of Vrouw.
Wie de geschiedenis van het volk van Israël bestudeert dient zich daarom af te vragen waarom er bij diverse Hebreeuwse stammen zo'n sterke aversie bestond tegen het aanbidden van 'de vrouw' als God.
Waarom verliet Abraham een land waar een vrouwelijke God werd aanbeden en verving hij de moederlijke waarden die bij de Maanverering behoren door de mannelijke waarden die bij de Zonverering horen: status, aanzien, macht (lees 'het beloofde land')?
Joden hebben nooit serieus nagedacht over de morele waarde van die keuze. Zij durven zich niet af te vragen of de keuze van Abraham wel een juiste keuze was. Abraham wordt gezien als een onfeilbaar mens wiens keuze voor macht en aanzien in moreel opzicht beter was dan de Arabisch-Semitische keuze voor de waarden van hun vrouwelijke Maangod.
En toch valt er over de morele waarde van die keuze te twisten. Abraham is niet God, zoals Mohammed en Jezus en Mozes ook niet God zijn.
Maar we weigeren als moderne rationeel ingestelde mensen religieuze mensen die belangrijke morele vragen voor te leggen. We kiezen voor egoïstische onverschilligheid enerzijds en kinderachtige, infantiele dwingelandij anderzijds.
De religie bepaalt op een dwingerig-onderdrukkende wijze ons leven, maar dat mag je niet zeggen. De onverschilligen willen net doen alsof ze vrij zijn en de religieuzen willen ook net doen alsof ze vrij zijn, zodat de onvrijheid wordt doorgeschoven naar de zondebok, de man van rede en waarheid, die niet doet alsof, maar die datgene uitdraagt wat hij is - precies zoals God dat tegen Mozes zegt wanneer Hem om Zijn naam wordt gevraagd: 'Ik doe niet alsof, nee, ik ben wat ik ben…'
Zaken als rede, macht en vrouwelijkheid verliezen hun betekenis wanneer je ze plaatst tegenover dat ruime, abstracte begrip 'zijn'.
Zijn betekent leven, jezelf verwerkelijken, maar hoewel moralisten graag schermen met de leuze 'wees gewoon jezelf', weigeren ze diegenen vrijheid te schenken die op een vrouwelijke wijze vrij willen zijn.
Vrouwelijke waarden belangrijk maken is geen bezigheid die beneden het centraal stellen van mannelijke waarden als oorlog, macht en wet kan worden geplaatst.
Oorlog (Mars-Ram-Benjamin), macht en aanzien (Zon-Leeuw-Judah) en Wet (Saturnus-Mozes) zijn de drie ingrediënten die momenteel in Israël centraal worden gesteld. De Wet is binnen die op macht gerichte wereld ineengeschrompeld tot een zinloze naleving van onzinnige gedragsregels, die alles bewerkstelligen, behalve het ontwikkelen van moreel bewustzijn.
Dat inzicht, dat regels die geen moreel bewustzijn ontwikkelen, maar integendeel het morele bewustzijn van mensen verzwakken, onzinnige regels zijn, wilde Jezus van Narazeth de joden van zijn tijd bijbrengen.
Het antwoord op zijn verdediging van de Wet van Mozes, die juist wel de bedoeling had mensen moreel besef bij te brengen, werd beantwoord met uitlevering aan de Romeinse machthebbers, die om moeilijkheden te voorkomen het gelijk bij de meerderheid neerlegden, omdat machthebbers maar een enkele vorm van moraal kennen: wie voor onze orde is is goed en wie tegen onze orde is is slecht - een absolute ontkenning van de werkelijke moraal dus.
Daarom kun je de Maanverering van de oude Semitische volkeren een vorm van hoogstaand moreel denken noemen, omdat niet de immorele machthebber op de troon wordt gezet, de mens die onschuldige mensen vernietigt wanneer ze lastig zijn, maar de morele moeder, die alleen dan bestraffend optreedt wanneer mensen gehandeld hebben in strijd met de vrouwelijk-moederlijke waarden die hij/zij uitdraagt.
Opvallend is dat de Maangod zowel mannelijk als vrouwelijk is. De Maan is de goede moeder, maar tegelijkertijd is zij een mannelijke god. Dat is de reden waarom in Mekka de Maangod gediend werd door mannen die vrouwenkleren droegen.
Een man kan een goede moeder zijn - dat is de verheven, Goddelijke boodschap die de oude Semitisch-Arabische beschaving ons aanbiedt.
De vraag is waarom wij weigeren te luisteren naar de stem van een beschaafd verleden?
Zou het echt niet zo kunnen zijn dat Abraham ons op de verkeerde weg heeft gebracht? En is het daarom niet beter terug te keren in de morele baarmoeder van het Moederland?


Nannar: the Crown of Heaven and Earth

At Ur of Chaldees, the birthplace of Abram, that divinity of the tower of Babel was Nannar, the moon god, and his most sacred shrine was located on the top-most stage, for Ur was dedicated to this their supreme deity. A whole quarter of the city of Ur was set apart for him, and he was called "the Exalted Lord," "the Crown of Heaven and Earth," "the Beautiful Lord who Shines in Heaven." (Evidence of Abraham)